Misc. Erotica பத்தினி கௌசல்யாவின் தவிப்பு

[samhot]

மூன்று நாட்கள் ஓடிவிட்டன. அந்த மால் சம்பவத்தின் தாக்கம் கௌசல்யாவின் மனதிலிருந்து மெல்ல மெல்ல மங்கத் தொடங்கியிருந்தது. ஆதியின் அந்த முரட்டுத்தனமான பார்வையும், அவன் மிரட்டிப் பார்த்த அந்த ஸ்ட்ராப் சம்பவமும் ஒரு கெட்ட கனவு போல அவளது நினைவின் ஓரத்தில் ஒதுங்கிப் போயிருந்தது. "அவன் யாரோ ஒரு வழிப்போக்கன், அவ்வளவுதான்" என்று தன்னைத்தானே சமாதானப்படுத்திக் கொண்டு, பயத்தை உதறித் தள்ளிவிட்டு மீண்டும் தன் இயல்பான வாழ்க்கைக்குத் திரும்பியிருந்தாள் கௌசி.

அன்றைய மதியம், சுந்தர் ஆபிஸ் சென்ற பிறகு வீடே அமைதியாக இருந்தது. கௌசல்யா அந்த அமைதியை ரசித்தாள். வீட்டைப் பெருக்கி, அலமாரிகளைத் துடைத்து என்று சுறுசுறுப்பாக வேலை செய்ததில், அவளது மெரூன் நிறச் சேலை வியர்வையில் நனைந்து உடலோடு ஒட்டியிருந்தது. நெற்றியில் அரும்பிய வியர்வை துளிகள் கழுத்தின் வளைவுகளில் இறங்கி மார்புப் பள்ளத்தில் மறைந்தன.

உடல் பிசுபிசுப்பாக இருக்கவே, ஒரு குளியல் போட்டால் தேவலை என்று தோன்றியது அவளுக்கு. சமையலறை வேலைகளை முடித்துவிட்டு, குளியலறைக்குள் புகுந்தாள்.

குளிர்ந்த நீர் அவள் தலையில் விழுந்தபோது, கடந்த மூன்று நாட்களாக இருந்த மன அழுத்தம் மொத்தமாக வடிந்தது போல உணர்ந்தாள். சோப்பு நுரை அவள் மேனியில் படர்ந்து, வியர்வையைத் துடைத்து எறிய, புத்துணர்ச்சி அவளை ஆட்கொண்டது. குளித்து முடித்துவிட்டு, ஈரக்கூந்தலை ஒரு துண்டால் சுற்றிக்கொண்டு வெளியே வந்தாள்.

பெட்ரூமிற்குள் நுழைந்தவள், மின்விசிறியை வேகமாகக் சுழல விட்டாள். ஜன்னல் திரைச்சீலைகள் விலகியிருக்க, மதிய வெயில் அறைக்குள் மென்மையாகப் படர்ந்திருந்தது. கௌசல்யா பீரோவைத் திறந்து, சௌகரியத்திற்காக ஒரு சிவப்பு நிற பாவாடையை  மட்டும் எடுத்து மேலே மார்பில் இருந்து முட்டிக்கு மேல் வரை மரைக்குமாறு அந்த பாவாடையை தூக்கி கட்டி கொண்டு அந்த ஆறடி கண்ணாடி முன் நின்று தான் உடலை துடைக்க தயாரானால்  கூந்தலில் இருந்து வழிந்த நீர் துளிகள், அவளது தோள்பட்டை வழியாக இறங்கி, துண்டு நழுவியிருந்த அவளது மார்பின் மேல்பகுதியிலும், கழுத்து சரிவிலும் முத்துக்களாய் நின்றன.

கண்ணாடியில் தெரிந்த தன் பிம்பத்தை அவள் உற்றுப் பார்த்தாள். குளித்த ஈரத்தில் அவளது கோதுமை நிற மேனி இன்னும் பளபளப்பாகத் தெரிந்தது.  தன் கைகளால் அந்தச் சிவப்பு ஸ்கர்ட்டின் மென்மையான துணியைத் தடவியபடி, ஈரமான மேனியைத் துண்டால் ஒற்றி எடுத்தாள்.

அவள் மனது இப்போது நிசப்தமாக இருந்தது. "இனி எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை" என்ற நம்பிக்கையில், அவள் தன் அழகை அந்தப் பகல் வெளிச்சத்தில் ரசிக்கத் தொடங்கினாள்.ஈரமான கூந்தலில் இருந்து சொட்டும் தண்ணீர் அவள் முதுகுப் பக்கம் வழிந்து, அந்தப் பாவாடையின் விளிம்பில் நனைந்து கொண்டிருந்தது. கண்ணாடி முன் நின்று தன் கழுத்து மற்றும் தோள்பட்டை ஈரத்தைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்தபோது, கட்டிலில் இருந்த போன் அதிர்ந்தது.

சுந்தராக இருக்கலாம் என்ற எண்ணத்தில், கையில் இருந்த ஈரத்தை லேசாகத் துடைத்துவிட்டு  நம்பரை பாக்காமல்  போனை எடுத்து Loud Speaker-ல் போட்டாள்.

"ஹலோ?" என்றாள் கௌசல்யா.

மறுமுனையில் ஒரு கணத்த மௌனம்... பின் ஒரு ஆழமான மூச்சுக்காற்று சத்தம் மட்டும் கேட்டது. "ஹலோ... யார் பேசுறது?" என்று அவள் மீண்டும் கேட்டாள். அவளுக்கு அந்தத் குரல்  முதலில் அடையளம் தெரியவில்லை , அந்தப் பக்கம் யாருடைய குரலும் கேட்கவில்லை, வெறும் மூச்சு இரைப்பு மட்டும் கேட்டது. "யாராவது பேசுறீங்களா? இல்லன்னா போனை வைக்கப் போறேன்!" என்று அவள் கோபத்துடன் கேட்க, அங்கிருந்து ஒரு மிருகத்தனமான, கரகரப்பான குரல் கேட்டது.

"என்ன கௌசி... குரல் மறந்து போச்சா? உன் உடம்போட வாசனையை என் மூக்குல ஏத்திக்கிட்டு இங்க இருக்கேன்... நான் ஆதி!"

அந்தப் பெயரைக் கேட்டதும் கௌசல்யாவின் இதயம் ஒரு கணம் நின்று துடித்தது. கை கால்கள் நடுங்கத் தொடங்கின. "நீ... நீங்க எதுக்கு மறுபடியும் கூப்பிடுறீங்க? நான் அப்பவே சொன்னேன்ல? போலீஸ்ல சொல்லிடுவேன், என் புருஷன் கிட்ட எல்லாத்தையும் சொல்லிடுவேன்... ப்ளீஸ் சார், என்னை விட்டுடுங்க!" என்று படபடவெனப் பேசினாள்.

ஆனால் ஆதி கடுகளவும் பயப்படவில்லை. அவன் குரலில் ஒரு அதிகாரம் கொப்பளித்தது. "உன் புருஷனா? அந்த அப்பாவி பேங்க் மேனேஜர் கிட்டயா சொல்லப் போற? அவன் உன் உடம்பை இதுவரைக்கும் தொட்டுப் பார்த்திருக்கானா கௌசி? அவன் உன் எச்சிலைக்கூட ருசி பார்த்திருக்க மாட்டான். அவன் வெறும் பேருக்குத்தான் உன் புருஷன், ஆனா உன் உடம்பை ஆளப் போறது நான்."

அவன் பேசிய அந்த 'மிருக' தொனி கௌசல்யாவின் உடலை நடுங்கவும் மனதை பதைபதைக்கவும் . அவளால் ஒன்றும் பேச முடியவில்லை.

"இப்போ நான் கேக்குறதுக்கு பதில் சொல்லு... இப்போ என்ன பண்ணிட்டு இருக்க? என்ன போட்டுட்டு இருக்க?" என்று ஆதி கட்டளையிட்டான்.

அவன் குரலின் அதிகாரத்தில் கௌசல்யா தன் சுயத்தை இழந்தாள். அவனது அந்த 'அரக்க'த் தனமான மிரட்டலில் தன்னை அறியாமலேயே உண்மையை உளறினாள்.

"அது... இப்பதான் குளிச்சிட்டு வந்தேன்.." என்று உளறினாள்.

சொன்ன அடுத்த வினாடியே அவளுக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. "அய்யோ! நான் ஏன் இவன்கிட்ட இதையெல்லாம் சொல்றேன்? பொய் சொல்லியிருக்கலாமே!" என்று நாக்கைக் கடித்துக்கொண்டாள். ஆனால் அதற்குள் ஆதி அந்தப் பதிலைப் பிடித்துக்கொண்டான்.

ஆதியின் குரல் இப்போது இன்னும் தடித்தது, ஒரு வேட்டைக்காரனின் பசி அவனது வார்த்தைகளில் தெரிந்தது. "ஓஹோ... இப்பதான் குளிச்சிட்டு வந்தியா? அப்போ உடம்பு முழுக்க ஈரமா இருக்குமே... இப்போ என்ன டிரஸ் போட்டிருக்க? எங்கே நின்னுட்டு என்கிட்ட பேசுற? சொல்லு கௌசி... மறைக்காமச் சொல்லு. அந்த வெள்ளை உடம்புல இப்போ என்ன இருக்கு?" என்று பச்சையாகக் கேட்டான்.

கௌசல்யா கண்ணாடி முன்னால் தன் கோலத்தைப் பார்த்தாள். வெறும் சிவப்புப் பாவாடை, மார்பில் ஒரு சிறு துண்டு. அவளது அந்தத் தனிமையான கோலத்தை ஒரு காம அரக்கன் போன் வழியாக ரசித்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் ஒரு பயங்கரமான கிளர்ச்சியையும், அதே சமயம் பெரும் அவமானத்தையும் உண்டாக்கியது.

"சார்... இதெல்லாம் தப்பு... நான் எதுவுமே சொல்ல மாட்டேன்..." என்று அவள் முணுமுணுத்தாள்.

ஆதி: "ஏய் கௌசி... சும்மா அழுது சீன் போடாத. உன்னை நேர்ல வந்து எதுவும் பண்ணலையே... போன்ல தான கேக்குறேன்? ஒழுங்கா நான் கேக்குறதுக்கு பதில் சொல்லு. சொல்லு... இப்போ என்ன டிரஸ் போட்டிருக்க?..

கௌசல்யாவுக்கு அழுகை முட்டிக்கொண்டு வந்தது. "ப்ளீஸ்... எதுக்கு இதெல்லாம் கேக்குறீங்க? என்னைத் தொந்தரவு பண்ணாதீங்க," என்று கெஞ்சினாள் .

ஆதி: (குரலை உயர்த்தி, அதிகாரமாக) "நான் கேட்டதுக்கு மட்டும் பதில் சொல்லு கௌசி... இப்போ என்ன டிரஸ்ல இருக்க? உண்மையச் சொல்லு... இல்லன்னா நான் இப்போவே அங்க வந்து கதவைத் தட்டுவேன். அப்புறம் நான் என்ன பண்ணுவேன்னு உனக்கே தெரியும். சொல்லு!"

அவனது அந்த மிரட்டலான ஆதிக்கம் அவளைச் செயலிழக்க வைத்தது. தான் ஒரு குடும்பப் பெண், பத்தினி என்ற எண்ணம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், ஆதியின் அந்தத் துணிச்சலான மிரட்டல் அவளை அடிபணிய வைத்தது. கண்கள் நிறையக் கண்ணீருடன், தன் நிலையை நினைத்து அழுதுக்கொண்டே சொன்னாள்.

கௌசல்யா: (அழுதுகொண்டே) "சிவப்பு... சிவப்புப் பாவாடை மட்டும் தான் கட்டியிருக்கேன்... மேல ஒரு துண்டு மட்டும் தான் இருக்கு... ப்ளீஸ்... இதோட விட்ருங்க..."

அவள் சொல்லி முடித்ததும், ஆதியின் அந்த அடாவடியான சிரிப்பு போனில் எதிரொலித்தது.

ஆதி: "ஹ்ம்ம்... இப்படித்தான் நான் கேக்குறதுக்கு ஒழுங்கா ஆன்சர் பண்ணனும். அப்படிப் பண்ணா இன்னைக்கு உன்னை விட்ருவேன். அடுத்து ஒழுங்கா உன் உடம்புல அந்தப் பாவாடை தவிர வேற என்னலாம் இருக்குன்னு சொல்லு... ஒவ்வொரு நகையையும், நூலையும் விடாம சொல்லுடி!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே கண்ணாடி முன் தன் கோலத்தைப் பார்த்தாள்.

கௌசல்யா , "சார்... அது... கழுத்துல தாலிச் சங்கிலி... அப்புறம் காதுல சின்ன கம்மல்... அவ்வளவுதான்..." என்றாள்.

ஆதி: "வேற? இடுப்புல அந்தப் பத்தினிங்க போடுற கொடி ஏதாவது இருக்கா? இல்ல அந்த வெள்ள இடுப்பு அப்படியே காலியா இருக்கா?"

கௌசல்யா: (குரல் நடுங்க) "இடுப்புல... மெலிசா ஒரு தங்கக் கொடி (அரைஞாண் கொடி மாதிரி) இருக்கு சார்..."

ஆதி: "அடி சக்க! அந்தத் தங்கக் கொடி உன் இடுப்பு மடிப்புல அழுந்திப் போயிருக்குமே? பார்க்கவே வெறி ஏறுமே! உன் அந்த விரிந்த இடுப்பும், அந்த மெலிஞ்ச இடையும்... அதுல அந்தத் தங்கக் கொடி உரசுறதை நினைச்சாலே எனக்கு இங்க தூக்கலாயிருக்குடி. இப்போ உன் மச்சம் எங்கெங்க இருக்குன்னு சொல்லு... உன் அந்த வெள்ள உடம்புல எங்காவது கருப்பா ஒரு புள்ளி இருக்கும்னு எனக்குத் தெரியும். அது எங்கே?"

கௌசல்யா நடுங்கும் குரலில், "சார்... கை முட்டிக்கு மேல ஒண்ணு இருக்கு... அப்புறம் கழுத்துல இடது பக்கம் சின்னதா ஒரு மச்சம் இருக்கு..." என்றாள்.

ஆதி: "அதெல்லாம் மொக்கை இடங்கள். எனக்கு ஸ்பெஷலா வேணும். அந்தச் சிவப்புப் பாவாடையைக் கழட்டு. கழட்டிட்டு கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு உன் மத்த மச்சத்தையும் சொல்லு!"

கௌசல்யா அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனாள். "சார்... ப்ளீஸ்... வேணாம்... பாவாடையை எதுக்கு கழட்டச் சொல்றீங்க? நான் செய்ய மாட்டேன்!" என்று கத்திவிட்டு போனைத் துண்டித்தாள்.

அவன் பேசிய அந்தப் பச்சை பேச்சு கௌசல்யாவிற்குள் ஒரு பக்கம் அருவருப்பையும், இன்னொரு பக்கம் இதுவரை அனுபவிக்காத ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியையும் (Excitement) கொடுத்தது. இருந்தாலும் தன் கணவன் கூட கேக்காத கேள்வியை ஒரு அந்நியன் கேட்பதும் அதற்கு பதில் சொலவதும் தவறு என்று உரைக்க உடனே பயத்தில் போனை எடுத்து கால் கட் செய்து பெருமூச்சு விட்டால்.

ஆனால் அடுத்த நொடியே போன் அலறியது. மீண்டும் மீண்டும் ஆதி அழைத்துக்கொண்டே இருந்தான். பயத்தில் அவள் போனை எடுத்தாள்.

ஆதி: "ஏய்! போனை கட் பண்ற வேலையெல்லாம் என்கிட்ட வச்சுக்காத. என்கிட்ட ஆயிரம் நம்பர் இருக்கு. நீ பிளாக் பண்ணாலும் விடமாட்டேன். இது வெறும் போன் கால் தான்... இதுக்கு ஒத்துழைச்சா நான் உன்னைத் தொந்தரவு செய்யாம விடுறதைப் பத்தி யோசிப்பேன். ஒழுங்கா அந்தப் பாவாடையை அவுத்துட்டு கண்ணாடி முன்னாடி நில்லு. உன் அந்தரங்கத் தொடைகளுக்குள்ள, உன் பின்னாடி அந்த ஓட்டைக்கு பக்கத்துல எங்கெல்லாம் மச்சம் இருக்குன்னு எனக்குத் தெரியணும். நீ சொல்லலைன்னா நானே அங்க வந்து பாப்பேன்!"

கௌசல்யா வேறு வழியில்லாமல், அழுதுகொண்டே அந்தச் சிவப்புப் பாவாடையின் நாடாவை அவிழ்த்தாள். பாவாடை நழுவித் தரையில் விழுந்தது. இப்போது அவள் வெறும் துண்டுடன் நிர்வாணமாகக் கண்ணாடி முன் நின்றாள்.

ஒரு பக்கம் தான் செய்யும் காரியம் மகா துரோகம் என்று மனசாட்சி கத்தினாலும், போனின் மறுமுனையில் இருக்கும் ஆதியின் அந்த முரட்டுத்தனமான அதிகாரம் அவளை ஒரு அடிமையைப் போலச் செயலிழக்க வைத்திருந்தது.

ஆதி: "என்னடி அமைதியா இருக்க? குனிஞ்சு பாருன்னு சொன்னேன்ல? உன் அந்தப் பத்தினி உடம்புல எங்கெங்க மச்சம் இருக்குன்னு இந்த ஆதிக்குத் தெரியணும். அந்தச் சந்துக்குள்ள ஒளிஞ்சிருக்க மச்சத்தை எல்லாம் ஒவ்வொண்ணா சொல்லுடி!"

கௌசல்யா வேறு வழியின்றி, நடுக்கத்துடன் தன் கால்களைச் சற்றே அகல விரித்தாள். கண்ணாடி முன் குனிந்து, தன் அந்தரங்கப் பகுதிகளுக்கு மிக அருகில் இருக்கும் மச்சங்களைத் தேடினாள்.

கௌசல்யா:  "சார்... இங்க... வலது பக்கத் தொடையோட ரொம்ப உள்ள... அந்த முடி ஆரம்பிக்கிற இடத்துக்குப் பக்கத்துல... ஒரு சின்ன கருப்பு மச்சம் இருக்கு..."

ஆதி: (பெருமூச்சுடன்) "ஆகா... அந்த இடத்துலயா? அந்த வெள்ளத் தோல்ல அந்தக் கருப்பு மச்சம் பார்க்கவே எப்படி இருக்கும் தெரியுமா? அப்படியே இன்னும் கொஞ்சம் உள்ள தள்ளிப் பாரு... அந்த ஓட்டைக்கு மேல ஏதாவது இருக்கா?"

கௌசல்யா தன் கைகளால் தன் விரிந்த குண்டிகளைச் சற்றே விலக்கி, கண்ணாடியில் பிரதிபலிக்கும் தன் பின் பக்கத்தை உற்றுப் பார்த்தாள். ஒரு பத்தினிப் பெண்ணாகத் தன் உடலின் இந்த அசிங்கமான கோலத்தை அவள் இதுவரை பார்த்ததே இல்லை.

கௌசல்யா:  சார்... பின்னாடி... அந்தச் சந்துக்குள்ள... சரியாக அந்தப் பள்ளம் ஆரம்பிக்கிற இடத்துல ஒரு மச்சம் இருக்கு. அப்புறம்... இடது பக்கக் குண்டி மேல... நடுவுல ஒரு பெரிய மச்சம் இருக்கு சார்..."

ஆதி: "அடி சக்க! குண்டி மேலயும் ஒரு மச்சமா? உன் அந்த விரிந்த குண்டியில அந்த மச்சம் ஒரு பொட்டு மாதிரி உட்கார்ந்திருக்கா? செமடி... இப்போ அப்படியே இன்னும் நல்லா குனிஞ்சு... உன் அந்தரங்கத் தொடைகளுக்குள்ள, அந்த மென்மையான இடத்துல வேற எங்கெல்லாம் கருப்பா மச்சம் இருக்குன்னு தெளிவாப் பாரு!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே, ஆதி சொல்லச் சொல்ல, தன் கைகளால் தன் தொடைகளை வருடி, அந்த மச்சங்களைத் தேடினாள். அவளது ஈரமான விரல்கள் தன் மென்மையான தோலில் படும்போது, பயத்திற்கு நடுவே ஒரு இனம் புரியாத உணர்வு அவளுள் ஊடுருவியது.

கௌசல்யா: "இன்னொரு மச்சம்... இடது தொடைக்கும் அந்தப் பகுதிக்க்கும் நடுவுல இருக்கு சார்......"

ஆதி:  சூப்பருடி கௌசி... உன் அந்த வெள்ள உடம்புல அந்த மச்சங்கள் தான் எனக்கு விருந்து. இப்போ அப்படியே குண்டி ஓட்டைல  இருக்குற அந்த மச்சத்தைத் தொட்டுப் பாரு... உன் விரலால அதைத் தடவிக்கிட்டே எனக்குச் சொல்லு, அது எப்படி இருக்குன்னு?"

கௌசல்யா தன் விரலை குண்டி ஓட்டைல  அந்த மச்சத்தின் மேல் வைத்தாள். நடுக்கத்துடன் அதைத் தடவிக் கொண்டே, ஆதியின் அந்தப் பச்சையான வர்ணனைகளைக் கேட்டுத் தன் நிலையை மெல்ல மறக்கத் தொடங்கினாள். அவளது பத்தினி வேஷம் அந்த ஒரு போன் காலில் மெல்லக் கரையத் தொடங்கியது.

கௌசல்யா கண்ணாடி முன்னால் தன் நிர்வாணக் கோலத்தைப் பார்த்து விக்கித்து நின்றாள். "சிவபெருமானே... ஒரு பத்தினியா இருந்துட்டு ஒரு பொறுக்கிப் பயகிட்ட என் உடம்பை இப்படிப் பிய்ச்சுப் போட்டுக் காட்டிட்டு இருக்கேனே... சுந்தர் தெரிஞ்சா விஷம் குடிச்சு செத்துடுவாரே" என்று அவள் மனசாட்சி கதறியது. ஆனால் ஆதியின் அந்த அதிகாரக் குரல் அவளை ஒரு மாயவலைக்குள் கட்டிப் போட்டிருந்தது.

ஆதி: (குரலில் ஒருவிதமான வக்கிரம் ஏறி ஒலிக்க) "ஏய்! என்னடி மௌனமா இருக்க? அந்த மச்சத்தைத் தொட்டுட்டு இருக்கியா? அடிப்பாவி... அந்தச் சந்துக்குள்ள, உன் அந்த குண்டி ஓட்டைக்கு மேல இருக்குற அந்த மச்சம் தான் டி உன் உடம்புலேயே செம ஸ்பாட்டே. நான் மட்டும் உன் புருஷனா இருந்தா, இன்னைக்கு அந்தப் பாவாடையை உருவிட்டு, உன்னை அப்படியே குப்புறப் போட்டு, உன் ரெண்டு குண்டியையும் விலக்கி அந்த மச்சத்தை நக்கியே எடுத்திருப்பேன்டி. அந்த ஓட்டைக்குள்ள என் நாக்கை விட்டு நோண்டி அந்த மச்சத்தைச் சப்பி இருப்பேன்... நினைக்கும்போதே எனக்கு இங்க வெறி ஏறுதுடி!"

கௌசல்யா அதிர்ச்சியில் கண்களை இறுக்க மூடிக்கொண்டாள். "ஐயோ... என்ன இப்படிப் பச்சை பச்சையாப் பேசுறான்... ஓட்டைங்கிறான்... நக்குறேங்கிறான்..." என்று அவள் உடல் கூசியது. ஆனால், ஆதி சொன்ன அந்த வர்ணனை அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு புதிய நெருப்பை மூட்டியது. சுந்தர் அவளை ஒரு பூவைப் போலத் தொடுவார், ஆனால் இந்த ஆதி அவளை ஒரு மிருகத்தைப் போலக் கையாளுவது அவளுக்குள் இதுவரை இல்லாத ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

ஆதி: "என்னடி? நான் சொன்னதைக் கேட்டு உன் அந்தப் பத்தினி உடம்பு சிலிர்க்குதா? இப்போ ஒண்ணு பண்ணு... உன் வாயில விரலை விடு... நல்லா எச்சிலைத் தொடு... அந்த ஈர விரலை அப்படியே பின்னாடி கொண்டு போய் உன் அந்த ஓட்டை மேல வச்சு மெதுவா நோண்டு... அந்த மச்சத்தையும் சேர்த்துத் தடவுடி சிறுக்கி!"

கௌசல்யா: (அழுதுகொண்டே) "ஐயோ... சார்... வேண்டாம்... அது அசிங்கமான இடம்... நான் பண்ண மாட்டேன் சார்... ப்ளீஸ்... என்னை விட்ருங்க... நான் செத்துடுவேன்..."

ஆதி: (கோபத்தில் கத்திக் கொண்டு) "என்னடி அசிங்கம்? உன் உடம்பே ஒரு காமக் குப்பை தான் டி. ஒழுங்கா நான் சொன்னதைச் செய்! இல்லன்னா இன்னைக்கே உன் வீடு அட்ரஸ் கண்டுபுடிச்சு வந்து உண்ண மொத்தமா ருசி பாத்துருவேன் ,அப்புறம் உன் அந்தப் பத்தினி வேஷம் கலைஞ்சு என்னோட தேவிடியாவா இருப்ப . ஒழுங்கா விரலை வாயில விட்டு எச்சிலைத் தொட்டு அந்த ஓட்டையில வைடி " என்று  மிரட்ட  அதற்க்கு கொஞ்சமும் வாய்ப்பு இல்லை என்று கௌசி மனம் யோசிக்கவில்லை

கௌசல்யா நடுங்கும் விரல்களால் தன் வாயைத் தொட்டாள். அவளது எச்சில் அவளது விரலில் ஒட்டியது. "கடவுளே... நான் என்ன செய்கிறேன்?" என்று நினைத்தபடி, மெல்லக் கையைத் தன் பின் பக்கத்திற்குக் கொண்டு சென்றாள்.

குனிந்த நிலையில், கண்ணாடி வழியாகத் தன் விரிந்த குண்டிகளைப் பார்த்தாள். நடுங்கும் விரலால் அந்தச் சந்துக்குள் இருக்கும் அந்த மச்சத்தைத் தொட்டாள். ஆதி சொன்னது போல அந்த ஓட்டையின் விளிம்பில் தன் ஈர விரலை வைத்தாள்.

ஆதி: "வைச்சிட்டியா? அந்தப் பத்தினி ஓட்டைக்குள்ள உன் விரல் இறங்குதா? மெதுவா நோண்டுடி... அந்த மச்சத்தைத் தேய்ச்சுக்கிட்டே அந்த ஓட்டைக்குள்ள விரலை விடு. உன் புருஷன் அங்கெல்லாம் போயிருக்க மாட்டான்... அவன் ஒரு டீசன்ட் பழம். இந்த ஆதி தான் டி உன்னை இப்படிப் பச்சையா அனுபவிக்கப் போறான். நல்லா விரலை விட்டு ஆட்டுடி... உன் அந்தப் பத்தினி ஓட்டை அந்த எச்சில்ல வழுக்கணும்!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே, ஆதி சொன்ன அந்த அசிங்கமான வார்த்தைகளில் ஒருவிதமான மயக்கத்தைப் பெற்றாள். அவளது விரல் அந்த ஈரமான இடத்தில் மெல்ல அசைய, அவள் இதயம் சுத்தியலால் அடிப்பது போலத் துடித்தது. "நான் ஒரு பத்தினி... நான் ஒரு பத்தினி..." என்று அவள் மனம் முணுமுணுத்தாலும், அவளது உடல் ஆதியின் அந்த முரட்டுத்தனமான ஆசைக்கு அடிபணிந்து போயிருந்தது.

ஆதி: உன் அந்த விரிந்த வெள்ளைக் குண்டியப் பார்த்தாலே தெரியுது, உன் புருஷன் அங்கெல்லாம் கை வச்சிருக்க மாட்டான்னு. அவன் ஒரு பேங்க் மேனேஜர்... டீசன்ட்டா முத்தம் கொடுத்துட்டு போயிருப்பான். ஆனா நான் அப்படி இல்லடி... உன் அந்தச் சந்துக்குள்ள இருக்க அந்த மச்சத்தைப் பார்த்தா எனக்கு வெறி ஏறுது. அந்த ஓட்டையில என் விரலை விட்டு நோண்டி, உன் பத்தினித் தனத்தையே பிய்ச்சு எடுக்கணும்னு தோணுதுடி சிறுக்கி!"

கௌசல்யா தன் காதுகளை மூடிக்கொள்ள நினைத்தாள். "எச்ச தேவிடியா ... சிறுக்கி... ஓட்டை... நக்குறது..." - இந்த வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் அவள் உடலைச் சுளீரென்று அறைந்தன. அவள் மனசாட்சி கதறியது. "கௌசல்யா, நீ ஒரு குலபெண்... சுந்தரின் மனைவி... எவனோ ஒருவன் உன் அந்தரங்கத்தை இப்படி அசிங்கமான வார்த்தைகளால் கிழித்துப் போடுகிறானே?" இருந்தாலும், அவளது உடல் அவளது கட்டுப்பாட்டில் இல்லை. ஆதியின் அந்த முரட்டுத்தனமான, ஆதிக்கமான பேச்சு அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு ரகசிய நடுக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.


ஆதி: (மிரட்டலாக) "ஏய்! அந்த ஓட்டைக்குள்ள விரலை விட்டியா இல்லையா? நல்லா குனிஞ்சு உன் அந்த விரிந்த குண்டியைக் கண்ணாடியில பாரு. எவ்வளவு பெருசா, வெள்ளையா... அப்படியே ரெண்டு கையும் வச்சு ஒரு அமுக்கு அமுக்கணும் போல இருக்குடி. உன் அந்தச் சந்துக்குள்ள இருக்குற அந்த மச்சம்... அதுக்கு மேல உன் ஈர விரலை வச்சு மெதுவா நோண்டு. அந்த ஓட்டை விரிஞ்சு அந்த எச்சில் உள்ள போகணும். பண்ணுடி தே*** சிறுக்கி... பண்ணு!"

கௌசல்யா: (விக்கித்து அழுதுகொண்டே) "சார்... வேண்டாம்... நான்... நான் பண்றேன்... ஆனா இப்படிப் பேசாதீங்க... ப்ளீஸ்..."

ஆதி: "ஹாஹா! நான் இப்படித்தான் பேசுவேன். உன்ன மாதிரி ஒரு பத்தினி சிறுக்கியை இப்படிப் பேசினாதான் அந்த அந்தரங்கத் திமிர் அடங்கும். உன் அந்த ஓட்டைக்குள்ள விரல் போகுதான்னு பாரு... அந்தச் சந்துக்குள்ள விரலை விட்டு நல்லா ஆட்டு. உன் புருஷன் உன் முன்னாடி இருக்குற அந்தப் பூவை வேணா தொட்டுருப்பான். ஆனா இந்த ஆதி தான் டி உன் பின்னாடி இருக்குற குண்டிக்குள்ள விட்டு உன் அரிப்பை அடக்க போறான்  விரலை உள்ள விட்டு அந்த மச்சத்தைத் தடவுடி!"

அந்தச் சின்ன ஓட்டையின் விளிம்பில் அவளது சொந்த எச்சில் ஈரத்தைத் தந்தபோது, அவள் உடல் முழுதும் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது. ஒரு அந்நியன் போன் வழியாகச் சொல்லும் அந்தப் பச்சை வார்த்தைகளுக்குக் கட்டுப்பட்டு, தன் அந்தரங்கத்தை ஒரு பத்தினிப் பெண் தானே நோண்டிக் கொண்டிருப்பது அவளை உச்சகட்டத் தவிப்பிற்கு உள்ளாக்கியது.

ஆதியின் ஒவ்வொரு கெட்ட வார்த்தையும் அவளது பத்தினித் தன்மையைக் கசக்கிப் போட்டது. அவளது விரல் அந்தச் சந்துக்குள் மெல்ல அசைய, அவள் "சுந்தர்... என்னை மன்னிச்சிடுங்க..." என்று மனதுக்குள் புலம்பிக்கொண்டே, ஆதியின் அந்தத் தாள முடியாத காமக் கட்டளைக்கு அடிமையானாள்.

கௌசல்யா கண்ணாடி முன்னால் அப்படியே செயலிழந்து நின்றிருந்தாள். ஆதியால் அவளைப் பார்க்க முடியாது என்பது அவளுக்குத் தெரியும், ஆனால் அவன் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அவன் நேரில் நின்று அவளது நிர்வாணத்தை உரிப்பது போலவே இருந்தது. அவனது கற்பனை அவளது நிஜத்தை விடக் கொடூரமாக, பச்சையாக இருந்தது.

ஆதி: (குரலில் ஒருவிதமான வக்கிரமான வெறி ஏற) "என்னடி சத்தம் அடங்கிப்போச்சு? அந்த ஓட்டையில விரலை வச்சதுமே பத்தினிக்குத் தூக்கம் வந்துடுச்சா? ஏய் தேவிடியா ... ஒழுங்கா கேளு! உன் வாயில இருக்க எச்சில் பத்தாது. நல்லா குனிஞ்சு, அந்தப் பத்தினி வாயைத் திறந்து விரல்ல நிறைய எச்சிலைத் துப்புடி. அந்த விரல் அப்படியே வழவழன்னு இருக்கணும். அப்புறம் அந்தச் சந்துக்குள்ள விரலை விட்டு, அந்த மச்சத்தைத் தடவிக்கிட்டே ஓட்டைக்குள்ள ஆட்டுடி சிறுக்கி!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே, தன் வாயைத் திறந்து விரலில் எச்சிலைத் துப்பினாள். ஒரு குலபெண்ணாக அவள் வாழ்ந்த 27 வருட கால ஒழுக்கம், அந்த ஒரு போன் காலில் சிதைந்து கொண்டிருந்தது. "கடவுளே... நான் என்ன செய்கிறேன்? எவனோ ஒரு முரடன் 'தேவிடியா *' என்று கூப்பிட, நான் என் சொந்த ஓட்டையை நோண்டிக் கொண்டிருக்கிறேனே" என்று அவள் மனசாட்சி கதறியது. ஆனால், ஆதி சொன்ன அந்த வர்ணனைகளும், அசிங்கமான வார்த்தைகளும் அவளது அந்தப் பின் துவாரத்தில் ஒரு புது விதமான அரிப்பை அவள் குண்டியில் உண்டாக்கியிருந்தது.

ஆதி: "ஏய்! அந்தப் பத்தினி ஓட்டைக்குள்ள விரல் போற சத்தம் எனக்குக் கேக்கணும்டி. சும்மா ஓரத்துல தடவாம, நல்லா உள்ள விட்டு நோண்டு. அந்த எச்சில் ஈரத்துல உன் ஓட்டை விரியணும். அப்படியே மெதுவா முனங்குடி... உன் புருஷன் அந்த மொக்கப் பய முன்னாடி முனங்குற மாதிரி இல்லாம, ஒரு ஆம்பளை உன் ஓட்டையைப் பிய்க்குறான்ங்குற வெறியில முனங்குடி தேவிடியா !"

கௌசல்யா தன் ஈர விரலை அந்தச் சந்துக்குள் இன்னும் ஆழமாகச் செலுத்தினாள். அந்த ஓட்டையின் விளிம்பில் விரல் உராய்ந்தபோது, அவளுக்குள் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது. இதுவரை அனுபவிக்காத ஒரு சுகம்... ஆனால் அது அவமானத்தோடு கலந்த சுகம்.

கௌசல்யா: (விக்கித்து அழுதுகொண்டே, மெல்லிய குரலில்) "ஆ... ஹ்ம்ம்... சார்... ஆஆ... அசிங்கமா இருக்கு... ஆனா... ஹ்ம்ம்..."

ஆதி: (உக்கிரமாக) "என்னடி இது? பூனை குட்டி மாதிரி கத்துற? நல்லா சத்தமா முனங்குடி! அந்த ஓட்டைக்குள்ள உன் விரல் போயிட்டு வர்றப்போ வர்ற அந்த பிசுபிசுப்புச் சத்தமும், உன் முனகலும் எனக்குக் கேக்கணும். உன் அந்தப் பத்தினி உடம்புல இப்போ அந்த அரிப்பு எடுக்குதுல்ல? அந்த அரிப்பை உன் விரலாலேயே தீர்த்துக்கோடி சிறுக்கி. நல்லா வேகமா ஆட்டு... அந்த மச்சத்தைச் சுத்தித் தேய்ச்சுக்கிட்டே உள்ள விடுடி தேவிடியா முண்ட!"

கௌசல்யா கண்ணீருடன், தன் கால்களை இன்னும் சற்றே விரித்து, ஆதி சொன்னது போலத் தன் பின் துவாரத்தில் விரலை வேகமாக்கினாள். அவளது முனகல் இப்போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சத்தமாக மாறத் தொடங்கியது. அந்தப் பின் பக்க அரிப்பு அவளை ஒரு பித்து பிடித்தவள் போல மாற்றியது.

கௌசல்யா: "ஆஆ... ஆதி... ஹ்ம்ம்... போதும்... ஆ... முடியல... ஹ்ம்ம்... ஆஆஆ..."

ஆதி: "அடி சக்க! இப்போதான்டி என் பேரைச் சொல்லி முனங்குற. அந்த ஓட்டைக்குள்ள உன் விரல் போறதை நினைச்சா எனக்கு இங்க துடிக்குதுடி. உன் அந்தச் சிவப்புப் பாவாடையைத் தூக்கிப் போட்டுட்டு, நிர்வாணமா நின்னுக்கிட்டு, எவனோ ஒருத்தன் 'தே***'னு கூப்பிட, உன் ஓட்டையை நீயே நோண்டிக்கிட்டு முனங்குற பாரு... இதுதான்டி உன் நிஜமான முகம்! இன்னும் வேகமா ஆட்டுடி தேவிடியா சிறுக்கி... உன் அந்தப் பத்தினி ஓட்டையில இருந்து அந்த ஈரமான சத்தம் எனக்குத் தெளிவா கேக்கணும்!"

கௌசல்யா உலகத்தையே மறந்தாள். சுந்தர், குடும்பம், பத்தினித் தனம் அனைத்தும் அந்த அசிங்கமான வார்த்தைகளிலும், அவளது விரல் தந்த அந்தப் புதிய சுகத்திலும் கரைந்து போயின. ஆதியின் ஒவ்வொரு வசவுச் சொல்லும் அவளை இன்னும் ஆழமாக நோண்டத் தூண்டியது.  அவளால் குண்டி அரிப்பை உணர முண்டிந்தது அது கூடவே அவளது கூதியும் ஆதியின் பேச்சுக்கு ஊரல் எடுக்க ஆரம்பித்ததை கௌசி கவனிக்கவில்லை.