നീലക്കടലിലെ നിഗൂഢരാഗങ്ങൾ

[vickyxon]

ആതിര പെട്ടെന്ന് ചുംബനം നിർത്തി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ദീർഘമായി നോക്കി. "ഇപ്പോഴും ഇത് നീതികേടാണ്," അവൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

"അതെന്താ?" ഞാൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

അവൾ എനിക്ക് കുറച്ചുകൂടി അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി, ഒരിക്കൽ കൂടി എന്റെ ചെവിത്തുമ്പുകളിൽ ചുംബിച്ചു. "നീ ഇപ്പോഴും ആ ബ്രാ ധരിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ," അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു കുസൃതി കലർന്ന ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ കൈകൾ എന്റെ വശങ്ങളിലൂടെ പതുക്കെ മുതുകിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. പെട്ടെന്ന് എന്റെ ബ്രായുടെ ഹുക്കുകൾ അവൾ അഴിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ആ മുറുക്കം അയഞ്ഞപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു സ്വതന്ത്ര്യം അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൾ എന്റെ തോളിലെ സ്ട്രാപ്പുകൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് വലിച്ചു മാറ്റി. ബ്രാ എന്റെ കൈകളിലൂടെ ഊർന്നു വീണു. അവൾ ഒരു നിമിഷം മാത്രം പിന്നിലേക്ക് മാറി നിന്ന് എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രശംസയും അതിലേറെ ആഗ്രഹവും തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന്, ഒരു പുള്ളിപ്പുലിയെപ്പോലെ അവൾ എന്റെ മേലേക്ക് ആഞ്ഞു. അവൾ എന്റെ തോളുകളിൽ അമർത്തി പതുക്കെ പുറകോട്ട് തള്ളി. എന്റെ കാലുകൾ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ തട്ടി, ഞാൻ ആ വലിയ കിംഗ് സൈസ് ബെഡിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു വീണു. ആതിരയും എന്നോടൊപ്പം കട്ടിലിലേക്ക് വീണു. ഇപ്പോൾ അവൾ എന്റെ മുകളിലായിരുന്നു.

കട്ടിലിന്റെ ആ മൃദുത്വത്തിൽ ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ ആവേശത്തോടെ ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ നാവുകൾ എന്റെ വായിൽ നിന്ന് കഴുത്തിലേക്കും തിരിച്ചും യാത്ര ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ ചുംബനവും എന്നെ കൂടുതൽ ദാഹിപ്പിച്ചു. അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങൾ എന്റേതിൽ അമർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ ചലിക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ഉറച്ച മുലക്കണ്ണുകൾ എന്റേതിൽ ഉരസുന്നത് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. വല്ലാത്തൊരു തരിപ്പ് എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് ശരീരമാകെ പടർന്നു.

അവൾ അവളുടെ ഇടതുകാൽ എന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് വെച്ച് എന്നെ കവർന്നിരുന്നു. അവളുടെ ഇടത്തെ തുട എന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ അമർന്ന്, എന്റെ പാന്റീസിന് (bikini bottom) മുകളിലൂടെ പതുക്കെ ഉരസിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ഘർഷണം എന്നെ ആകെ തളർത്തുകയായിരുന്നു. എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു നനവ് പടരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

"ആതിര..." ഞാൻ അവളുടെ പേര് പതുക്കെ വിളിച്ചു.

"പറയൂ വീണേ," അവൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"ഇത്... ഇത് ഞാൻ സ്വപ്നം കാണുകയാണോ? കൊച്ചിയിലെ ആ മുഷിഞ്ഞ ഓഫീസ് മുറികളിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഇത്രയും ദൂരം എത്തിയെന്ന് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല."

ആതിര മുഖമുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. അവൾ എന്റെ മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ ഒതുക്കി വെച്ചു. "ഇത് സ്വപ്നമല്ല വീണേ. ഇത് നീ അർഹിക്കുന്ന നിമിഷമാണ്. നമ്മൾ ഐടി ഫയലുകൾക്കും കോഡിംഗിനും ഇടയിൽ ജീവിക്കാൻ മറന്നുപോയവരാണ്. ഈ കടൽ നമുക്ക് തരുന്ന ഈ രാത്രി, അത് നിനക്ക് വേണ്ടിയുള്ളതാണ്."

അവൾ വീണ്ടും കുനിഞ്ഞ് എന്റെ ചുണ്ടുകളെ കീഴടക്കി. കപ്പൽ തിരമാലകളെ ഭേദിച്ച് മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വികാരങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ വേലിയേറ്റം തന്നെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.