നീലക്കടലിലെ നിഗൂഢരാഗങ്ങൾ

[vickyxon]

ആതിര എന്റെ കൈകൾ ചേർത്തപിടിച്ച് ഗോവണിപ്പടികൾ കയറി. ക്ലബ്ബിന്റെ ശബ്ദകോലാഹലങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടന്നപ്പോൾ അന്തരീക്ഷത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ശാന്തത. ലിഫ്റ്റിനായി കാത്തുനിന്ന ആ കുറച്ചു സമയം എനിക്ക് യുഗങ്ങൾ പോലെ തോന്നി. നീളമേറിയ ഇടുങ്ങിയ ഇടനാഴിയിലൂടെ അവളുടെ റൂമിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ താളം തെറ്റിക്കുകയായിരുന്നു.

എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് ഒരു ധാരണയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾക്ക് ശരിക്കും അവളുടെ ക്യാബിൻ കാണിച്ചുതരിക എന്ന് മാത്രമാണോ ലക്ഷ്യം? അതോ അതിലപ്പുറം എന്തെങ്കിലും അവൾ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടോ? അവളുടെ ഓരോ നോട്ടവും സ്പർശനവും വല്ലാത്തൊരു സൂചന നൽകുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, എനിക്ക് ഇത് വേണോ? ഒരു പെൺകുട്ടിയോട് എങ്ങനെയാണ് പെരുമാറേണ്ടത്? ലക്ഷക്കണക്കിന് ചോദ്യങ്ങൾ എന്റെ തലയിലൂടെ മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ കടന്നുപോയി.

"ഹോം സ്വീറ്റ് ഹോം!" വാതിൽ തുറന്ന് ലൈറ്റ് സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്തുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. രണ്ട് ലാംപ് ഷേഡുകൾ തെളിഞ്ഞു, മുറിക്കുള്ളിൽ മങ്ങിയ വെളിച്ചം പടർന്നു.

ഞാൻ അവളുടെ പിന്നാലെ അകത്തേക്ക് കയറി. വാതിൽക്കൽ നിന്നുള്ള ചെറിയ ഇടനാഴി കഴിഞ്ഞതും മുറി വിശാലമായി. അവിടെ ഒരു ചെറിയ സോഫയും ഡ്രസ്സറും മേക്കപ്പ് ടേബിളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനപ്പുറം, ബാൽക്കണി വാതിലിനോട് ചേർന്ന് ഒരു കിംഗ് സൈസ് ബെഡ്.

"വളരെ മനോഹരം!" ഞാൻ പറഞ്ഞു. "എന്റെ റൂമിനേക്കാൾ എത്രയോ ഭേദമാണിത്. നല്ല സ്ഥലസൗകര്യമുണ്ട്."

"നിനക്കിത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ സന്തോഷം. പക്ഷേ ഈ അലങ്കോലത്തിന് എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം." സോഫയ്ക്ക് മുകളിൽ തുറന്നു വെച്ചിരുന്ന സ്യൂട്ട്കേസിലേക്ക് അവൾ വിരൽ ചൂണ്ടി. ഡ്രസ്സുകളും ചെറിയ ബാഗുകളും കൊണ്ട് അത് നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞിരുന്നു. "ഇതൊന്നും അടുക്കി വെക്കാൻ എനിക്ക് സമയം കിട്ടിയില്ല."

അവൾ സോഫയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് തന്റെ പർപ്പിൾ സാൻഡൽസ് അഴിച്ചുമാറ്റി. "എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ കാൽ കടഞ്ഞു മടുക്കുന്നു."

"അത് ശരിയാ, എനിക്കും അതേ അവസ്ഥയാണ്." ഞാൻ അവളെ കടന്ന് ബാൽക്കണിയിലെ ഗ്ലാസ് ജനാലയ്ക്കൽ പോയി നിന്നു. കർട്ടനുകൾ മാറ്റിയിട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും പുറത്ത് കടും ഇരുട്ടായിരുന്നു. ബാൽക്കണിയിലെ കൈവരികൾക്ക് അപ്പുറം ഒന്നും കാണാൻ കഴിയാത്ത അത്രയും കറുപ്പ്. "ഇവിടെ നിന്നാൽ നല്ല വ്യൂ കിട്ടുമായിരിക്കും അല്ലേ?"
ആതിര എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ പുറകിലൂടെ അടുത്തു വന്നു. "അതെ, ശരിക്കും സുന്ദരമായ ഒരു കാഴ്ചയാണിത്."

"സത്യമാണ്, നാളെ സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയായിരിക്കും," ഞാൻ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.

ആതിര തന്റെ കൈ എന്റെ വലതു തോളിൽ വെച്ചു. "ഞാൻ ബാൽക്കണിയിലെ കാഴ്ചയെക്കുറിച്ചല്ല പറഞ്ഞത്."

ഞാൻ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് അവളെ നോക്കി. അവൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.

"എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഈ സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടി ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഇതൊരു സുന്ദരമായ കാഴ്ചയാകുന്നത്," അവൾ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

എന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയതുപോലെ തോന്നി. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കൈ എന്റെ തോളിൽ നിന്ന് കഴുത്തിലേക്ക് പതുക്കെ ചലിച്ചു.

"ആതിര..." ഞാൻ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും വാക്കുകൾ പുറത്തു വന്നില്ല.

"വീണേ, നീ കൊച്ചിയിലെ ആ ബിസി ലൈഫിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞില്ലേ? പക്ഷേ അവിടെയും നീ ഇതുപോലെ സുന്ദരിയായിരുന്നിരിക്കണം. പക്ഷേ അത് ആരും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല എന്ന് മാത്രം." അവളുടെ വിരലുകൾ എന്റെ കവിളിലൂടെ തലോടി.

"ഞാൻ... ഞാൻ ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല," ഞാൻ പതറിപ്പോയി.

"ചിന്തിക്കണ്ട, അനുഭവിച്ചാൽ മതി," അവൾ ഒന്ന് കൂടി അടുത്ത് വന്നു. അവളുടെ പെർഫ്യൂമിന്റെ ഗന്ധം മുറിയിലാകെ നിറഞ്ഞുനിന്നു. കടലിന്റെ ഇരമ്പൽ പോലും ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് വഴിമാറിക്കൊടുത്തു. എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഇപ്പോൾ അവൾക്കും കേൾക്കാമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.