നീലക്കടലിലെ നിഗൂഢരാഗങ്ങൾ

[vickyxon]

രണ്ട് നിലകളിലായി പടർന്നു കിടക്കുന്ന ആ നൈറ്റ് ക്ലബ്ബിന്റെ മുകൾ നിലയിലൂടെയാണ് ഞങ്ങൾ അകത്തേക്ക് കടന്നത്. ആതിര പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു; അവിടുത്തെ അലങ്കാരങ്ങൾ തികച്ചും വിചിത്രമാണ്. ഒരു ഇരുണ്ട തടവറയെ (dungeon) ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിലായിരുന്നു ചുവരുകൾ. താഴത്തെ നിലയിലെ ഡാൻസ് ഫ്ലോറിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഫ്രാങ്കൻസ്റ്റീന്റെ കൂറ്റൻ പ്രതിമ അവിടെ ഭീകരമായി നിലകൊള്ളുന്നത് കണ്ടു. ആളുകൾ അധികമില്ലായിരുന്നുവെങ്കിലും സംഗീതം വളരെ ഉച്ചത്തിലായിരുന്നു. സ്പീക്കറുകളിൽ നിന്നുള്ള ബാസ്സ് (bass) തറയെപ്പോലും വിറപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആതിര എന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. 

"വാ വീണേ, നമുക്ക് താഴെ പോയി തകർക്കാം!"

ഹീലുള്ള ചെരുപ്പിട്ട് ആ ഗോവണിപ്പടികൾ ഇറങ്ങുക എന്നത് എനിക്ക് അല്പം പ്രയാസമായിരുന്നു. ഓരോ ചുവടും ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചു. എന്നാൽ ആതിരയ്ക്ക് ഒട്ടും ക്ഷമയുണ്ടായിരുന്നില്ല, അവൾ എന്നെ വേഗത്തിൽ താഴേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. താഴെ എത്തിയതും ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അവൾ എന്നെ ഡാൻസ് ഫ്ലോറിന്റെ നടുവിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

"നിന്റെ കൈയ്യിലുള്ള നമ്പറുകളൊക്കെ ഒന്ന് കാണട്ടെ!"

 അവൾ തന്റെ കൈകൾ തലയ്ക്ക് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി സംഗീതത്തിനൊപ്പം അരക്കെട്ട് ചലിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി. മുകളിലെ ഡിസ്കോ ലൈറ്റുകൾ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ മേൽ പല നിറത്തിലുള്ള നിഴലുകൾ വീണുടഞ്ഞു. ആ നിമിഷം അവൾ വല്ലാത്തൊരു വശ്യശക്തി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാനും അവൾക്കൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആതിരയുടെ അത്രയും മനോഹരമായിരുന്നില്ല എന്റെ ചുവടുകൾ എങ്കിലും, ഞാൻ മോശമാക്കിയില്ല. ഞങ്ങൾ ആടിക്കൊണ്ടിരുന്ന മുഴുവൻ സമയവും ആതിരയുടെ തവിട്ടുനിറത്തിലുള്ള കണ്ണുകൾ എന്നെത്തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ ഓരോ ചലനത്തെയും അവൾ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. പാട്ട് മാറിയപ്പോൾ അവൾ എനിക്ക് കുറച്ചുകൂടി അടുത്തേക്ക് വന്നു.

"നീ സൂപ്പർ ആയി ഡാൻസ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്," മ്യൂസിക്കിനെ മറികടക്കാൻ അവൾ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. "ശരിക്കും സെക്സി!"
ഞാൻ നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുത്തു. 

"താങ്ക്സ്. നീയും ഒട്ടും മോശമല്ല."

ആതിര എന്നെ നോക്കി കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു. അവളുടെ പവിഴനിറമുള്ള ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ ആ വെളുത്ത പല്ലുകൾ തിളങ്ങി നിന്നു. 

"ഓ, ഇതിലും ഹോട്ട് ആയ ചുവടുകൾ എന്റെ കൈയ്യിലുണ്ട്. കാണണോ?"

പെട്ടെന്ന് അവൾ എന്റെ മുന്നിൽ മെല്ലെ താഴ്ന്നിരുന്നു (crouch). അവളുടെ കൈകൾ നീട്ടി എന്റെ കാലുകളുടെ വശങ്ങളിൽ അമർത്തി. പിന്നീട് മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു വരുമ്പോൾ, അവളുടെ കൈപ്പത്തികൾ എന്റെ കാലുകളിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു കയറി, ഡ്രസ്സിന് മുകളിലൂടെ അരക്കെട്ടിൽ എത്തി. അവിടെയും നിൽക്കാതെ അവൾ തന്റെ കൈകൾ എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ മുകളിലേക്ക് ചലിപ്പിച്ചു. "ഇതുപോലെ..." അവൾ എന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. എന്നെക്കാൾ അല്പം കൂടി ഉയരമുള്ള അവൾ തന്റെ മുഖം എന്റെ മുഖത്തിനടുത്ത് ചേർത്തുപിടിച്ചു.

അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സംസാരിക്കാൻ എനിക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള പെർഫ്യൂമിന്റെ മണവും ആ സ്പർശനവും എന്നെ ആകെ മരവിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. ഞാൻ വെറുതെ തലയാട്ടി. അവൾ വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയായി മാറുകയായിരുന്നു.

"വീണേ..." അവൾ എന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. "ഈ രാത്രി നമ്മുടേത് മാത്രമാണ്. നീ എന്തിനെയെങ്കിലും പേടിക്കുന്നുണ്ടോ?"

അവളുടെ ചോദ്യം എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ ഐടി പ്രൊഫഷണലിനെ പിടിച്ചുലച്ചു. പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം എന്നോട് പറയുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്. "ഇല്ല... എനിക്ക്... എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ," ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞുപ്പിച്ചു.

സംഗീതം അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ എന്റെ കൈകൾ പിടിച്ച് അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ വെച്ചു. ഞങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള അകലം ഇല്ലാതായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കപ്പലിന്റെ എൻജിൻ ഉണ്ടാക്കുന്ന വിറയലാണോ അതോ എന്റെ ഉള്ളിലെ വിറയലാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം ഞാൻ ആ നിമിഷത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയി.