നീലക്കടലിലെ നിഗൂഢരാഗങ്ങൾ

[vickyxon]

ബാർ പതുക്കെ ഒഴിഞ്ഞുതുടങ്ങി. ആളുകൾ പൂർണ്ണമായും പോയി എന്നല്ല, പക്ഷേ കപ്പലിന്റെ മറ്റേതോ ഭാഗത്ത് പുതിയ പരിപാടികൾ തുടങ്ങിയ ലക്ഷണമുണ്ട്. വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടം പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവിടെനിന്നും നീങ്ങി. ബാർ കൗണ്ടറിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്ത് ഇപ്പോൾ കുറച്ച് ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റുകളുണ്ട്. ഞാൻ അതിലൊന്ന് തിരഞ്ഞെടുത്തു, വേഗം തന്നെ രണ്ടാമതൊരു പാഷൻഫ്രൂട്ട് മാർഗരീറ്റ കൂടി ഓർഡർ ചെയ്തു.

"എന്താ, ഇന്ന് ഭാഗ്യം കൂടെയില്ലേ?"

പിറകിൽ നിന്നുള്ള ആ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി. എന്നെക്കാൾ രണ്ടോ മൂന്നോ വയസ്സ് മാത്രം കൂടുതൽ തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി. പർപ്പിൾ നിറത്തിലുള്ള ഒരു ഹാൾട്ടർ ഡ്രസ്സിൽ അവൾ അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നു. ആ ഡ്രസ്സിന്റെ ഡീപ് വി-നെക്ക് അവളുടെ ശരീരഭംഗി എടുത്തു കാണിക്കുന്നുണ്ട്. തോളിലേക്ക് പടർന്നു കിടക്കുന്ന തവിട്ടുനിറത്തിലുള്ള മുടിയിൽ പർപ്പിൾ ഹൈലൈറ്റുകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അത് അവളുടെ വസ്ത്രത്തോട് കൃത്യമായി ഇണങ്ങുന്നു. കാലിൽ ധരിച്ചിരുന്ന പർപ്പിൾ സാൻഡൽസ് പോലും അവളുടെ ലുക്കിന് പൂർണ്ണത നൽകി. ശരിക്കുമൊരു കളർ കോർഡിനേറ്റഡ് ബ്യൂട്ടി!

"എന്റെ ഭാഗ്യം പരീക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ വന്നില്ല," മാർഗരീറ്റയിലേക്ക് കണ്ണുനട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ മറുപടി നൽകി.

അവൾ എന്റെ വലതുവശത്തെ ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റിലിരുന്നു. 

"എനിക്ക് അങ്ങനെയല്ല തോന്നിയത്. നീ ആ പയ്യനോട് സംസാരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു, പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൻ അവിടെനിന്ന് എഴുന്നേറ്റു പോവുകയും ചെയ്തു. ഞാൻ ഇതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു."

എന്റെ ആശ്ചര്യം മറച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ നോക്കി. "നീ എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നോ?"
അവൾ ചിരിച്ചു. "സത്യം പറഞ്ഞാൽ, അതെ. നിന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. അവനോട് സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ മുഖത്ത് അത്രമേൽ മടുപ്പ് പ്രകടമായിരുന്നു."

ഞാൻ ഗ്ലാസിൽ നിന്ന് ഒരു സിപ്പ് എടുത്തു.

"അത് പിന്നെ... അവൻ എന്റെ ടൈപ്പ് അല്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ എന്റെ മുഖത്തെ മടുപ്പ് മറ്റൊരാൾക്ക് ശ്രദ്ധിക്കത്തക്ക രീതിയിൽ അത്ര മോശമായിരുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞതിൽ സന്തോഷം."

"അയ്യോ, ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് അതല്ല! നിന്നെ കാണാൻ മോശമാണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല. നിന്റെ മൂഡ് അത്ര ശരിയല്ലെന്നേ കരുതിയുള്ളൂ. ഈ ഡ്രസ്സിൽ നീ നല്ല ക്യൂട്ട് ആണ്. നിന്നെപ്പോലൊരു പെൺകുട്ടിയെ ഒഴിവാക്കി പോയെങ്കിൽ അവൻ ഒന്നുകിൽ അന്ധനായിരിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വിഡ്ഢിയായിരിക്കണം." അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി. 

"ബൈ ദി വേ, ഞാൻ ആതിര."

"ഞാൻ വീണ."

ആതിര മനോഹരമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

"നൈസ് ടു മീറ്റ് യു, വീണ. നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചിരുന്നാലോ? നിന്നെക്കാൾ കഷ്ടമാണ് എന്റെ അവസ്ഥ. ആരും എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ പോലും ധൈര്യം കാണിച്ചില്ല."

അവൾ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആ ഹാളിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടി അവളായിരുന്നു. പുണെയിലെ ഒരു പ്രമുഖ ഐടി കമ്പനിയിൽ സീനിയർ മാനേജർ ആണെന്ന് സംസാരത്തിനിടയിൽ അവൾ സൂചിപ്പിച്ചു. ഒരു ടെക്കിക്ക് വേണ്ട ബുദ്ധിശക്തിയും സ്മാർട്ട്നെസ്സും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്.

"തീർച്ചയായും, എനിക്കും നല്ലൊരു കമ്പനി വേണം. എന്റെ കൂടെ വന്നവൾ എന്നെ പാതിവഴിയിൽ ഇട്ടേച്ചുപോയി," ആരതിയെയും ഹരിയെയും ദൂരെനിന്ന് നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"അതൊക്കെ സാരമില്ല. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഏറ്റവും നല്ല കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നത് നമ്മൾ ഒറ്റയ്ക്കായിരിക്കുമ്പോഴാണ്," ഒരു രഹസ്യമെന്നോണം ആതിര കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.