നീലക്കടലിലെ നിഗൂഢരാഗങ്ങൾ

[vickyxon]

ലിഫ്റ്റ് താഴെ സെക്കൻഡ് ഡെക്കിൽ എത്തിയപ്പോൾ വാതിൽ തുറന്നതും സംഗീതത്തിന്റെയും ചിരിയുടെയും ഒരു വലിയ തിരമാല തന്നെ ഞങ്ങളെ എതിരേറ്റു. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. 'ആൽക്കെമി ബാർ' (Alchemy Bar) ശരിക്കും ഒരു ഉത്സവപ്രതീതിയിലായിരുന്നു. ബാർ കൗണ്ടറിലെ ഓരോ സീറ്റും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആളുകൾ പരസ്പരം സംസാരിച്ചും ചിരിച്ചും ആഘോഷത്തിലാണ്.

ഹാളിന്റെ ഒരു മൂലയിലുള്ള ചെറിയ സ്റ്റേജിൽ മൂന്ന് പേർ വയലിൻ വായിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആധുനിക പോപ്പ് ഗാനങ്ങളുടെ വയലിൻ കവറുകൾ ആ അന്തരീക്ഷത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക വശ്യത നൽകി. ഇതിൽ എത്ര പേർ 'സിംഗിൾസ് മിക്സറിന്' വന്നവരാണെന്ന് അറിയില്ലെങ്കിലും, ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടതുപോലെ ഒരു ബോറൻ പരിപാടിയല്ല ഇതെന്ന് മനസ്സിലായി.

"വീണേ, ദാ അവിടെ!" ആരതി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് ഞാൻ നോക്കി. ഹാളിലെ തിരക്കിനിടയിൽ പുറകിലത്തെ മൂലയിൽ ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഒരു സോഫ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെയൊക്കെയോ കൈക്കലാക്കി. നിലത്തോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന ആ സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ അതിലേക്ക് താഴ്ന്നു പോയി. എങ്കിലും അത് നല്ല സുഖമുള്ളതായിരുന്നു.

ഞാൻ ഫോണെടുത്ത് മേശപ്പുറത്തെ ക്യു.ആർ കോഡ് സ്കാൻ ചെയ്തു. വിദേശ മദ്യങ്ങളുടെയും കോക്ടെയിലുകളുടെയും വലിയൊരു നിര തന്നെ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ആൽക്കെമി ബാർ അതിന്റെ വ്യത്യസ്തമായ കോക്ടെയിലുകൾക്ക് പേരുകേട്ടതാണ്. മെനുവിൽ കണ്ണോടിച്ചപ്പോൾ ഓരോന്നും പരീക്ഷിക്കാൻ തോന്നും വിധം ആകർഷകം. പക്ഷേ, സെർവർമാരുടെ കുറവ് കാരണം ഓർഡർ എടുക്കാൻ ആരും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

കുറേ നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷം ഒരു വെയിറ്റർ വന്നപ്പോൾ ആരതി ഒരു 'പിനാ കൊളാഡ' (Pina Colada) ഓർഡർ ചെയ്തു. എനിക്ക് അപ്പോഴും ആ പഴയ ക്ഷീണം പൂർണ്ണമായി മാറിയിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഒരു 'പാഷൻ ഫ്രൂട്ട് മാർഗരീറ്റ' (Passionfruit Margarita) തിരഞ്ഞെടുത്തു.

ഞങ്ങളുടെ ഡ്രിങ്ക്‌സിനായി കാത്തിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഏകദേശം ഞങ്ങളുടെ പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന രണ്ട് മലയാളികൾ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്.

"ഹായ്, നിങ്ങൾ സിംഗിൾസ് മിക്സറിന് വന്നതാണോ?" അതിൽ ഒരാൾ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ ആരതിയെ ഒന്ന് നോക്കി. സംസാരിച്ച പയ്യൻ നല്ല ആത്മവിശ്വാസത്തിലാണെന്ന് തോന്നി. പക്ഷേ അവന്റെ പുറകിൽ നിൽക്കുന്ന സുഹൃത്താണ് ശരിക്കും പേടിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവൻ തറയിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.
ആരതി തന്റെ സ്വഭാവമനുസരിച്ച് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. 

"അതെ, ഞങ്ങൾ അതിന് വന്നതാണ്!"

അവൾ തന്റെ ഇടത്തുഭാഗത്തുള്ള സോഫയിൽ ഒന്ന് തട്ടി അവനെ അങ്ങോട്ട് ക്ഷണിച്ചു. അവർക്ക് ഇരിക്കാൻ പാകത്തിന് ഞാൻ വലതുഭാഗത്തേക്ക് അല്പം നീങ്ങിയിരുന്നു.

"താങ്ക്സ്," അവൻ ഇരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ഹരി. ഇത് എന്റെ ഫ്രണ്ട് വിവേക്." ഹരി തന്റെ സുഹൃത്തിനെ പരിചയപ്പെടുത്തി. വിവേക് എന്റെ അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ വന്നിരുന്നു.

"നിങ്ങൾ കൊച്ചിയിൽ നിന്ന് തന്നെയാണോ?" ഹരി ചോദിച്ചു.

"അതെ, ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കാക്കനാട് ഇൻഫോപാർക്കിലാ. ടെക്കികളാണ്," ആരതി ഉത്തരം നൽകി.

"അടിപൊളി! ഞങ്ങൾ ബാംഗ്ലൂരിലാ. ഒരു ചെറിയ ബ്രേക്ക് എടുക്കാം എന്ന് കരുതി ഇങ്ങോട്ട് വന്നതാ. കൊച്ചിയിൽ വന്നപ്പോഴാണ് ഈ ക്രൂയിസിനെക്കുറിച്ച് കേട്ടത്," ഹരി പറഞ്ഞു. 

"വിവേകിന് ഇത്തരം പരിപാടികളൊന്നും അത്ര താല്പര്യമില്ല, ഞാൻ നിർബന്ധിച്ച് കൊണ്ടുവന്നതാ."

വിവേക് ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. 

"അങ്ങനെയല്ല... എനിക്ക് ഇങ്ങനെയുള്ള ക്രൗഡ് കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. പക്ഷേ ബാർ സെറ്റപ്പ് കൊള്ളാം."

"വീണയ്ക്കും ഇവനെപ്പോലെ തന്നെയാ," ആരതി എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. 

"ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ പിന്നെ ഉറങ്ങണം. ഞാൻ നിർബന്ധിച്ചതുകൊണ്ടാ ഇവിടെ വന്നത്."

"എടീ, അത് പിന്നെ അത്രയും ഫുഡ് കഴിച്ചാൽ ആർക്കായാലും ഉറക്കം വരും," ഞാൻ തർക്കിച്ചു.

"നിങ്ങൾ എന്ത് ഡ്രിങ്ക് ആണ് ഓർഡർ ചെയ്തത്?" ഹരി സംഭാഷണം തുടർന്നു. 

"ഞങ്ങൾ മാർഗരീറ്റ ട്രൈ ചെയ്യാം എന്ന് വിചാരിക്കുകയായിരുന്നു."

"ഞാനും അത് തന്നെയാണ് ഓർഡർ ചെയ്തത്. പക്ഷേ വരാൻ കുറച്ച് സമയമെടുക്കും," ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരിക്കെ ഹരിയും ആരതിയും പെട്ടെന്ന് തന്നെ കമ്പനിയായി. ഹരി നല്ലൊരു സംസാരിയായിരുന്നു. വിവേക് ഇടയ്ക്ക് മാത്രം ഓരോ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ എന്റെ ശ്രദ്ധ ഇടയ്ക്കിടെ ബാറിന്റെ എൻട്രൻസിലേക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആരെയോ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ... അല്ലെങ്കിൽ എന്തോ ഒന്ന് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് പോലെ ഒരു തോന്നൽ.