03-03-2026, 07:52 AM
Part - 3
"వ్వాట్ట్.."అని గట్టిగా అరిచాడు ఆదిత్య..
ఆదిత్య అరుపు విన్న సత్యం కంగారు పడుతూ..
" ఏమైంది సార్...!!" అని అడిగాడు.
సత్యం అలా అడుగుతుండగానే తనకి ఆకారం కనిపించిన వైపు చూశాడు ఆదిత్య..
ఈసారి అక్కడ ఎవరూ కనిపించలేదు..
ఆదిత్య కి మతిపోయింది... అదంతా తన భ్రమ లేక అక్కడ వేరే ఏదైనా ఉందా..!!? అంటూ ఆలోచించసాగాడు..
అవతల నుంచి వాకీటాకీ లో సత్యం
"సార్ సార్ " అంటూ అరుస్తున్నాడు..
"ఆ సత్యం చెప్పు..!!"అన్నాడు ఆదిత్య..
"ఏమైంది సార్..!! ఎందుకు అలా అరిచారు." అన్నాడు..
"ఏం లేదు..!? అందరూ ఎక్కడ ఉన్నారు.?" అని అడిగాడు ఆదిత్య.
"అందరం ఇక్కడే గుహ దగ్గర ఉన్నాం సార్." అని సమాధానమిచ్చాడు..
"సరే అక్కడే ఉండండి నేను వస్తున్నా.." అంటూ వాళ్ళ దగ్గరికి బయలుదేరాడు..
కానీ ఆదిత్య కి కూడా తెలియని విషయం ఏంటంటే...
ఆదిత్య అక్కడినుంచి బయలుదేరగానే..
అతని వెనక ఒక తెల్లటి పొగ ప్రత్యక్షమై..!
ఒక భయంకర పిశాచి లా మారిపోయింది.
అది ఆదిత్య వైపు కోపంగా చూస్తూ ఉంది..
గుహ దగ్గర ఉన్న కానిస్టేబుల్స్ దగ్గరికి ఆదిత్య వచ్చాడు.
"ఏమైనా క్లూస్ దొరికాయా..?"అని అందరిని అడిగాడు.
"బాగా చీకటిగా ఉంది సార్..!! అయినా మొత్తం వెతికి చూసాము.మాకు ఏమీ దొరకలేదు.." అని చెప్పాడు.. సత్యం..
"సరే..!! రేపు ఒకసారి పొద్దున్నే వచ్చి చూద్దాం..
ఇక బయల్దేరదాం.." అని అన్నాడు...
అందరూ కారు దగ్గరకు బయలుదేరారు..
ఆదిత్య ఫ్రంట్ సీట్ లో కూర్చున్నాడు..
సత్యం డ్రైవింగ్ సీట్లో కూర్చున్నాడు..
మిగిలిన కానిస్టేబుల్స్ అందరూ వెనకాల కూర్చున్నారు..
కారు బయలుదేరబోతుండగా...
ఆదిత్య కార్ నుంచి అజయ్ కార్ గుద్దుకొన్న చెట్టు వైపు చూశాడు..
ఆ వైపు చూడగానే ఆదిత్య కి ఒళ్ళంతా చెమటలు పట్టేసాయి..
ఎందుకంటే.....!!
తను అంతకు ముందు చెట్లమధ్య చూసిన ఆకారం
ఆ చెట్టు దగ్గరే ఉంది....
అది ఆదిత్య వైపు చూస్తూ ఉంది..
చీకట్లో దాని కళ్ళు ఎర్రగా మెరుస్తున్నాయి ..
ఆదిత్య కి ఒక్కసారిగా వెన్నులో వణుకు పుట్టింది. తను చూస్తుంది.
తను చూస్తుంది.. నిజామా..!!కలా..!! అనుకుని కళ్ళు నలుపుకుని ఆ వైపు చూశాడు. అయినా సరే
ఆ ఆకారం అక్కడే ఉంది..
ఆదిత్య ఆ వైపే చూస్తూ ఉండడంతో..
సత్యం "ఏమైంది సార్..!" అంటూ ఆదిత్య భుజంపై చెయ్యి వేసాడు..
ఆదిత్య ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డాడు..
"ఏమైంది సార్..!! అంతలా ఉలిక్కిపడ్డారు.. అక్కడ మీకు ఏం కనిపిస్తుంది..??" అని అడిగాడు సత్యం..
ఆదిత్య మిగిలిన వారిని భయపెట్టడం ఇష్టం లేక..
" ఏం లేదు.!! జస్ట్ మాములుగా చూశాను అంతే..!! బండి పోనీ..!!"అని సత్యం కి చెప్పి, తన సీట్లో వెనక్కి జారబడి కళ్ళు మూసుకున్నాడు...!!
కారు ని స్టేషన్ వైపు వేగంగా పోనిచ్చాడు సత్యం....!!
అందరూ స్టేషన్ కి చేరుకున్నారు..!!
ఈ విషయం మీడియా వారికి లీక్ అయింది.
ఆదిత్య స్టేషన్ కి చేరుకోగానే.. మీడియా వాళ్లు ఆదిత్యని చుట్టుముట్టారు..
అసలే టెన్షన్ తో తనకి చాలా చిరాగ్గా ఉంది. పోనీ ఏమి చెప్పకుండా ఉంటే మీడియా వాళ్లు ఏదేదో రాసి రచ్చరచ్చ చేస్తారు..
అందుకని అక్కడ జరిగిన దాని గురించి పూర్తిగా వివరించి,త్వరలోనే నేరస్థులను పట్టుకుంటామని చెప్పి వాళ్లందరినీ పంపించి వేశాడు..
ఆ తరువాత మీడియాలో ఆ న్యూస్ పెద్ద బ్రేకింగ్ న్యూస్ అయింది..
కారడవిలో 4 దారుణ హత్యలు.. అంటూ..
అన్ని ఛానల్ లో ఆ హత్యల గురించి తమ ఛానళ్లలో పబ్లిసిటీ చేయసాగాయి..
అప్పటికే సమయం తెల్లవారుజామున మూడయ్యింది..
ఇంతలో ఆదిత్య ఫోన్ రింగ్ అయ్యింది..
ఆ ఫోన్ ఏసిపి కరుణాకర్ నుంచి వచ్చింది.
అయినా ఆదిత్య తో మాట్లాడుతూ..
" ఏంటి ఆదిత్య?? ఏమైంది అక్కడ?? మీడియాలో ఒకటే గోల..!!" అని అడిగాడు..
ఆదిత్య దానికి వచ్చిన అజయ్ సుమిత్ర కేసు గురించి, తను గుహ దగ్గర చూసిన శవాలన్నిటి గురించి ఏసీపికి రిపోర్ట్ చేశాడు.. తను చూసిన ఆకారం గురించి మాత్రం చెప్పలేదు..
ఈ విషయం విన్న కరుణాకర్.."సీఐ సుందరయ్య కి హెల్త్ బాలేదు.. ఈ కేసులో ముందుకు వెళ్లడానికి నేను అన్ని రకాలుగా నీకు పర్మిషన్ ఇస్తున్నాను..!! ఇక నుంచి నీకు మీ సీఐ అవసరం లేదు."అని చెప్పాడు..
"థాంక్యూ సర్..!!"అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేశాడు..
అప్పటికి సమయం తెల్లవారుజామున 4:00 అయింది..
ఆదిత్య కి తెలియకుండానే తనకి నిద్రపట్టేసింది..
టేబుల్ మీద తల పెట్టుకొని నిద్రపోయాడు..
ఉదయం 8:00.. లకు సత్యం వచ్చి ఆదిత్యని నిద్రలేపాడు..
" గుడ్ మార్నింగ్ సార్..!! టీ తీసుకోండి"
అని టీ అందించాడు..
"థాంక్స్ రా.. సత్యం..!!"అని చెప్పి అతని చేతిలో టీ కప్ అందుకున్నాడు..
"సార్..!! ఫోరెన్సిక్ రిపోర్ట్, పోస్టుమార్టం రిపోర్ట్ కూడా వచ్చింది సార్..!!" అంటూ ఒక ఫైల్ ని అతని ముందు పెట్టాడు..
ఆ ఫైల్ చూస్తూ సత్యంతో..
"సరే..!! ఒక వన్ అవర్ వరకు ఎవరూ నన్ను డిస్టర్బ్ చేయొద్దు" అని అన్నాడు.
"సార్..!! అజయ్, సుమిత్ర పేరెంట్స్ వచ్చారు సార్..!! అని చెప్పాడు సత్యం.
" ఎప్పుడు వచ్చారు?...!! అని అడిగాడు ఆదిత్య.
"జస్ట్ ఇప్పుడే వచ్చారు సార్..!!"అని చెప్పాడు సత్యం.
" సరే లోపలికి పంపించు" అంటూ ఫైల్ ని పక్కన పెట్టాడు..
అజయ్ తండ్రి, సుమిత్ర తండ్రి లోపలికి వచ్చారు...
లోపలికి వస్తూనే ఆదిత్య కూర్చోమనడంతో కుర్చీలో కూర్చున్నారు...
ఆదిత్య కి వాళ్ళని చూస్తే చాలా బాధ కలిగింది..
కన్న బిడ్డలు మనవళ్ళు దారుణంగా చనిపోయారు.. వారి పరిస్థితి చూస్తే ఎవరికైనా బాధ కలిగించక మానదు.....
"క్షమించండి సార్..!! మీ వారి కార్ ని కనిపెట్టగలిగాం.కానీ...!!
మీ వాళ్ళని కాపాడలేకపోయాము.."అని బాధపడ్డాడు ఆదిత్య..
"అసలు ఏమైంది సార్...!?? ఎలా చనిపోయారు..? వాళ్ళని అంత ఘోరంగా ఎవరు చంపారు..? అసలు అంత అవసరం ఎవరికి ఉంది..??"
అంటూ ఏడవసాగాడు అజయ్ తండ్రి రఘునాథరావు..
" కనీసం వాళ్ళ శవాలను కూడా మమ్మల్ని చూడనివ్వటం లేదు. మా ఆడవాళ్ళు హాస్పిటల్ దగ్గర గుండెలు బాదుకుని ఏడుస్తున్నారు.."అంటూ కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు సుమిత్ర తండ్రి కృష్ణమూర్తి..
ఆదిత్య తన సీట్లోంచి లేచి వాళ్ళ దగ్గరకు వచాడు..
"చూడండి సార్..!! వాళ్ల చనిపోవడానికి కారణం మనుషులా..?? క్రూరమృగాలా..?? అనేది నాకు కూడా పూర్తిగా తెలియదు. ఫోరెన్సిక్ రిపోర్ట్ ఇప్పుడే వచ్చింది.. మీ వాళ్ళ శవాలు చూడడానికి
చాలా భయంకరంగా ఉన్నాయి.. మీరు పెద్దవారు.. వాటిని చూస్తే తట్టుకోలేరు.. పోస్టుమార్టం పూర్తయ్యింది. మిగిలిన ఫార్మాలిటీస్ పూర్తి చేసి, సాయంత్రం కల్లా మీ వాళ్ళ శవాలను మీకు అప్పగిస్తాం. దయచేసి అర్థం చేసుకోండి" అని అన్నాడు ఆదిత్య..
వాళ్ళు తల దించుకొని ఏడుస్తూ ఉన్నారు తప్ప సమాధానం ఇవ్వట్లేదు..
తిరిగి ఆదిత్య మాట్లాడుతూ.."నేరస్తులు ఎవరో నాకు పూర్తిగా తెలిసిన తరువాత మొదట మీకే చెప్తాను...!! ఇప్పుడు దయచేసి వెళ్ళిపోండి.. మీ ఆడవారికి
ఈ సమయంలో మీరు దగ్గర ఉండటం చాలా ముఖ్యం"అని అన్నాడు ఆదిత్య..
ఆ మాటలకి వాళ్ళిద్దరూ పైకి లేచి
"సరే సార్..! మేము ఉంటాం..!!"అంటూ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు..
వాళ్ళు వెళ్ళిపోగానే ఆదిత్య ఆ ఫైల్ ఓపెన్ చేశాడు...
ఫైల్ ని క్షుణ్ణంగా చదివిన తర్వాత ఆదిత్య కి ఒకటి అర్థం అయింది..
సుమిత్ర ని, మిగిలిన వారిని, ఏదో ఒక క్రూర జంతువు ఎటాక్ చేసింది చంపిందని.. కానీ అది ఏ క్రూర జంతువో తెలియటం లేదని ఉంది..
పోస్టుమార్టం రిపోర్టులో కూడా అదే ఉంది.
ఆదిత్య కి బుర్ర పని చేయలేదు..!!
పోస్టుమార్టం పూర్తయిన తర్వాత వారి బాడీ లని వారి తల్లిదండ్రులకు అప్పగించారు..
ఈ ప్రాసెస్ అంతా పూర్తయ్యేసరికి..
రాత్రి 9 గంటలు అయింది..
ఆదిత్య కి బుర్ర పని చేయడం లేదు..
అసలే సరిగా నిద్ర లేక తనకి పిచ్చెక్కినట్టుగా ఉంది..!!
ఇక లాభం లేదని గ్రహించి..!!
పక్కనే ఉన్న సత్యంతో.." నేను ఇంటికి వెళ్తున్నాను.. ఏదైనా అర్జెంట్ అయితే నాకు ఫోన్ చెయ్..!!"అని చెప్పి తన బైక్ తీసుకొని ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు..
ఆదిత్య కి ఎవరూ లేరు.. అనాధ..
తల్లి చిన్నప్పుడే చనిపోయింది.. తండ్రి
ఈ మధ్యనే చనిపోయాడు.. అప్పటినుంచి ఒంటరిగానే ఇంట్లో ఉంటున్నాడు..
ఇంటికి చేరుకున్నాడు ఆదిత్య..
అప్పుడు టైం 10:00 అయింది...
స్నానం చేసి టేబుల్ పై వంట మనిషి చేసిన భోజనం తిని పడుకున్నాడు..
ఇంట్లో ఎవరూ లేరు..!! ఒక్కడే ఉన్నాడు...
బాగా అలసట గా ఉండటంతో పడుకున్న వెంటనే నిద్ర పోయాడు ఆదిత్య...!!
అలా కొద్ది గంటలు గడిచిన తరువాత..!!
"ఆదిత్యా.. ఆదిత్యా..!!"అని ఎవరో పిలుస్తూ ఉండడంతో ఒక్కసారిగా నిద్ర లేచాడు..
చుట్టూ చూసాడు. చీకటిగా ఉంది..కరెంటు పోవడంతో ఎవరూ కనిపించటంలేదు..!!
తన బెడ్ పక్కనే టేబుల్ పై ఉన్న సెల్ఫోన్ తీసి టైమ్ చూసుకున్నాడు..
రాత్రి 12 గంటల ఇరవై నిమిషాలు అయింది..
వెంటనే తన పక్కన ఉన్న సర్వీస్ రివాల్వర్ తీశాడు...
టేబుల్ పై ఉన్న టార్చ్ లైట్ తీసుకున్నాడు..
మెల్లగా మంచం దిగాడు...!!
తన సర్వీస్ రివాల్వర్ ని తీసి, ట్రిగ్గర్ లాగి అన్లాక్ చేశాడు.
మెల్లగా తన గది మొత్తం కలియ చూసాడు..
ఎవరూ కనిపించలేదు....
తరవాత హాల్ వైపు వెళ్ళాడు..
అక్కడ కూడా ఎవరూ కనిపించలేదు..
ఇంతలో ఒక్కసారిగా గాలి గట్టిగా వీచడం మొదలయ్యింది..
కిటికీ తలుపులు టపా టపా కొట్టుకుంటున్నాయి.
ఆదిత్య గుండె వేగం పెరిగింది...
అనుమానం తీరక మొత్తం ఇల్లంతా వెతికి చూశాడు..
కానీ ఎవరూ కనిపించలేదు..
ఎవరూ లేరని కన్ఫామ్ చేసుకొని, అదంతా తన భ్రమ అయ్యి ఉంటుందని, అనుకుని తన గదిలోకి వెళ్ళాడు...
టార్చ్ లైట్ ఆఫ్ చేశాడు..
సెల్ ఫోన్ లో మార్నింగ్ 8 గంటలకు అలారం పెట్టుకొని, దానిని తన పక్కనే పెట్టుకుని పైకి చూశాడు...
ఆ సెల్ఫోన్ వెలుగు తన పైన ఉన్న రూఫ్ పై పడింది..
ఆ పైన కనిపించిన భయానక దృశ్యాన్ని చూసి ఆదిత్య బిగుసుకుపోయాడు...
ఎందుకంటే ఆపైన తలకిందులుగా వేలాడుతూ ఒక భయంకర పిశాచి ఆదిత్య వైపే చూస్తూ ఉంది...
అది ఒక్క సారిగా తన భయంకరమైన నోరు తెరిచి ఆదిత్య మీదికి దూకింది......
అంతే....!!!
ఇంకా ఉంది.....!!
ఆదిత్య అరుపు విన్న సత్యం కంగారు పడుతూ..
" ఏమైంది సార్...!!" అని అడిగాడు.
సత్యం అలా అడుగుతుండగానే తనకి ఆకారం కనిపించిన వైపు చూశాడు ఆదిత్య..
ఈసారి అక్కడ ఎవరూ కనిపించలేదు..
ఆదిత్య కి మతిపోయింది... అదంతా తన భ్రమ లేక అక్కడ వేరే ఏదైనా ఉందా..!!? అంటూ ఆలోచించసాగాడు..
అవతల నుంచి వాకీటాకీ లో సత్యం
"సార్ సార్ " అంటూ అరుస్తున్నాడు..
"ఆ సత్యం చెప్పు..!!"అన్నాడు ఆదిత్య..
"ఏమైంది సార్..!! ఎందుకు అలా అరిచారు." అన్నాడు..
"ఏం లేదు..!? అందరూ ఎక్కడ ఉన్నారు.?" అని అడిగాడు ఆదిత్య.
"అందరం ఇక్కడే గుహ దగ్గర ఉన్నాం సార్." అని సమాధానమిచ్చాడు..
"సరే అక్కడే ఉండండి నేను వస్తున్నా.." అంటూ వాళ్ళ దగ్గరికి బయలుదేరాడు..
కానీ ఆదిత్య కి కూడా తెలియని విషయం ఏంటంటే...
ఆదిత్య అక్కడినుంచి బయలుదేరగానే..
అతని వెనక ఒక తెల్లటి పొగ ప్రత్యక్షమై..!
ఒక భయంకర పిశాచి లా మారిపోయింది.
అది ఆదిత్య వైపు కోపంగా చూస్తూ ఉంది..
గుహ దగ్గర ఉన్న కానిస్టేబుల్స్ దగ్గరికి ఆదిత్య వచ్చాడు.
"ఏమైనా క్లూస్ దొరికాయా..?"అని అందరిని అడిగాడు.
"బాగా చీకటిగా ఉంది సార్..!! అయినా మొత్తం వెతికి చూసాము.మాకు ఏమీ దొరకలేదు.." అని చెప్పాడు.. సత్యం..
"సరే..!! రేపు ఒకసారి పొద్దున్నే వచ్చి చూద్దాం..
ఇక బయల్దేరదాం.." అని అన్నాడు...
అందరూ కారు దగ్గరకు బయలుదేరారు..
ఆదిత్య ఫ్రంట్ సీట్ లో కూర్చున్నాడు..
సత్యం డ్రైవింగ్ సీట్లో కూర్చున్నాడు..
మిగిలిన కానిస్టేబుల్స్ అందరూ వెనకాల కూర్చున్నారు..
కారు బయలుదేరబోతుండగా...
ఆదిత్య కార్ నుంచి అజయ్ కార్ గుద్దుకొన్న చెట్టు వైపు చూశాడు..
ఆ వైపు చూడగానే ఆదిత్య కి ఒళ్ళంతా చెమటలు పట్టేసాయి..
ఎందుకంటే.....!!
తను అంతకు ముందు చెట్లమధ్య చూసిన ఆకారం
ఆ చెట్టు దగ్గరే ఉంది....
అది ఆదిత్య వైపు చూస్తూ ఉంది..
చీకట్లో దాని కళ్ళు ఎర్రగా మెరుస్తున్నాయి ..
ఆదిత్య కి ఒక్కసారిగా వెన్నులో వణుకు పుట్టింది. తను చూస్తుంది.
తను చూస్తుంది.. నిజామా..!!కలా..!! అనుకుని కళ్ళు నలుపుకుని ఆ వైపు చూశాడు. అయినా సరే
ఆ ఆకారం అక్కడే ఉంది..
ఆదిత్య ఆ వైపే చూస్తూ ఉండడంతో..
సత్యం "ఏమైంది సార్..!" అంటూ ఆదిత్య భుజంపై చెయ్యి వేసాడు..
ఆదిత్య ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డాడు..
"ఏమైంది సార్..!! అంతలా ఉలిక్కిపడ్డారు.. అక్కడ మీకు ఏం కనిపిస్తుంది..??" అని అడిగాడు సత్యం..
ఆదిత్య మిగిలిన వారిని భయపెట్టడం ఇష్టం లేక..
" ఏం లేదు.!! జస్ట్ మాములుగా చూశాను అంతే..!! బండి పోనీ..!!"అని సత్యం కి చెప్పి, తన సీట్లో వెనక్కి జారబడి కళ్ళు మూసుకున్నాడు...!!
కారు ని స్టేషన్ వైపు వేగంగా పోనిచ్చాడు సత్యం....!!
అందరూ స్టేషన్ కి చేరుకున్నారు..!!
ఈ విషయం మీడియా వారికి లీక్ అయింది.
ఆదిత్య స్టేషన్ కి చేరుకోగానే.. మీడియా వాళ్లు ఆదిత్యని చుట్టుముట్టారు..
అసలే టెన్షన్ తో తనకి చాలా చిరాగ్గా ఉంది. పోనీ ఏమి చెప్పకుండా ఉంటే మీడియా వాళ్లు ఏదేదో రాసి రచ్చరచ్చ చేస్తారు..
అందుకని అక్కడ జరిగిన దాని గురించి పూర్తిగా వివరించి,త్వరలోనే నేరస్థులను పట్టుకుంటామని చెప్పి వాళ్లందరినీ పంపించి వేశాడు..
ఆ తరువాత మీడియాలో ఆ న్యూస్ పెద్ద బ్రేకింగ్ న్యూస్ అయింది..
కారడవిలో 4 దారుణ హత్యలు.. అంటూ..
అన్ని ఛానల్ లో ఆ హత్యల గురించి తమ ఛానళ్లలో పబ్లిసిటీ చేయసాగాయి..
అప్పటికే సమయం తెల్లవారుజామున మూడయ్యింది..
ఇంతలో ఆదిత్య ఫోన్ రింగ్ అయ్యింది..
ఆ ఫోన్ ఏసిపి కరుణాకర్ నుంచి వచ్చింది.
అయినా ఆదిత్య తో మాట్లాడుతూ..
" ఏంటి ఆదిత్య?? ఏమైంది అక్కడ?? మీడియాలో ఒకటే గోల..!!" అని అడిగాడు..
ఆదిత్య దానికి వచ్చిన అజయ్ సుమిత్ర కేసు గురించి, తను గుహ దగ్గర చూసిన శవాలన్నిటి గురించి ఏసీపికి రిపోర్ట్ చేశాడు.. తను చూసిన ఆకారం గురించి మాత్రం చెప్పలేదు..
ఈ విషయం విన్న కరుణాకర్.."సీఐ సుందరయ్య కి హెల్త్ బాలేదు.. ఈ కేసులో ముందుకు వెళ్లడానికి నేను అన్ని రకాలుగా నీకు పర్మిషన్ ఇస్తున్నాను..!! ఇక నుంచి నీకు మీ సీఐ అవసరం లేదు."అని చెప్పాడు..
"థాంక్యూ సర్..!!"అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేశాడు..
అప్పటికి సమయం తెల్లవారుజామున 4:00 అయింది..
ఆదిత్య కి తెలియకుండానే తనకి నిద్రపట్టేసింది..
టేబుల్ మీద తల పెట్టుకొని నిద్రపోయాడు..
ఉదయం 8:00.. లకు సత్యం వచ్చి ఆదిత్యని నిద్రలేపాడు..
" గుడ్ మార్నింగ్ సార్..!! టీ తీసుకోండి"
అని టీ అందించాడు..
"థాంక్స్ రా.. సత్యం..!!"అని చెప్పి అతని చేతిలో టీ కప్ అందుకున్నాడు..
"సార్..!! ఫోరెన్సిక్ రిపోర్ట్, పోస్టుమార్టం రిపోర్ట్ కూడా వచ్చింది సార్..!!" అంటూ ఒక ఫైల్ ని అతని ముందు పెట్టాడు..
ఆ ఫైల్ చూస్తూ సత్యంతో..
"సరే..!! ఒక వన్ అవర్ వరకు ఎవరూ నన్ను డిస్టర్బ్ చేయొద్దు" అని అన్నాడు.
"సార్..!! అజయ్, సుమిత్ర పేరెంట్స్ వచ్చారు సార్..!! అని చెప్పాడు సత్యం.
" ఎప్పుడు వచ్చారు?...!! అని అడిగాడు ఆదిత్య.
"జస్ట్ ఇప్పుడే వచ్చారు సార్..!!"అని చెప్పాడు సత్యం.
" సరే లోపలికి పంపించు" అంటూ ఫైల్ ని పక్కన పెట్టాడు..
అజయ్ తండ్రి, సుమిత్ర తండ్రి లోపలికి వచ్చారు...
లోపలికి వస్తూనే ఆదిత్య కూర్చోమనడంతో కుర్చీలో కూర్చున్నారు...
ఆదిత్య కి వాళ్ళని చూస్తే చాలా బాధ కలిగింది..
కన్న బిడ్డలు మనవళ్ళు దారుణంగా చనిపోయారు.. వారి పరిస్థితి చూస్తే ఎవరికైనా బాధ కలిగించక మానదు.....
"క్షమించండి సార్..!! మీ వారి కార్ ని కనిపెట్టగలిగాం.కానీ...!!
మీ వాళ్ళని కాపాడలేకపోయాము.."అని బాధపడ్డాడు ఆదిత్య..
"అసలు ఏమైంది సార్...!?? ఎలా చనిపోయారు..? వాళ్ళని అంత ఘోరంగా ఎవరు చంపారు..? అసలు అంత అవసరం ఎవరికి ఉంది..??"
అంటూ ఏడవసాగాడు అజయ్ తండ్రి రఘునాథరావు..
" కనీసం వాళ్ళ శవాలను కూడా మమ్మల్ని చూడనివ్వటం లేదు. మా ఆడవాళ్ళు హాస్పిటల్ దగ్గర గుండెలు బాదుకుని ఏడుస్తున్నారు.."అంటూ కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు సుమిత్ర తండ్రి కృష్ణమూర్తి..
ఆదిత్య తన సీట్లోంచి లేచి వాళ్ళ దగ్గరకు వచాడు..
"చూడండి సార్..!! వాళ్ల చనిపోవడానికి కారణం మనుషులా..?? క్రూరమృగాలా..?? అనేది నాకు కూడా పూర్తిగా తెలియదు. ఫోరెన్సిక్ రిపోర్ట్ ఇప్పుడే వచ్చింది.. మీ వాళ్ళ శవాలు చూడడానికి
చాలా భయంకరంగా ఉన్నాయి.. మీరు పెద్దవారు.. వాటిని చూస్తే తట్టుకోలేరు.. పోస్టుమార్టం పూర్తయ్యింది. మిగిలిన ఫార్మాలిటీస్ పూర్తి చేసి, సాయంత్రం కల్లా మీ వాళ్ళ శవాలను మీకు అప్పగిస్తాం. దయచేసి అర్థం చేసుకోండి" అని అన్నాడు ఆదిత్య..
వాళ్ళు తల దించుకొని ఏడుస్తూ ఉన్నారు తప్ప సమాధానం ఇవ్వట్లేదు..
తిరిగి ఆదిత్య మాట్లాడుతూ.."నేరస్తులు ఎవరో నాకు పూర్తిగా తెలిసిన తరువాత మొదట మీకే చెప్తాను...!! ఇప్పుడు దయచేసి వెళ్ళిపోండి.. మీ ఆడవారికి
ఈ సమయంలో మీరు దగ్గర ఉండటం చాలా ముఖ్యం"అని అన్నాడు ఆదిత్య..
ఆ మాటలకి వాళ్ళిద్దరూ పైకి లేచి
"సరే సార్..! మేము ఉంటాం..!!"అంటూ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు..
వాళ్ళు వెళ్ళిపోగానే ఆదిత్య ఆ ఫైల్ ఓపెన్ చేశాడు...
ఫైల్ ని క్షుణ్ణంగా చదివిన తర్వాత ఆదిత్య కి ఒకటి అర్థం అయింది..
సుమిత్ర ని, మిగిలిన వారిని, ఏదో ఒక క్రూర జంతువు ఎటాక్ చేసింది చంపిందని.. కానీ అది ఏ క్రూర జంతువో తెలియటం లేదని ఉంది..
పోస్టుమార్టం రిపోర్టులో కూడా అదే ఉంది.
ఆదిత్య కి బుర్ర పని చేయలేదు..!!
పోస్టుమార్టం పూర్తయిన తర్వాత వారి బాడీ లని వారి తల్లిదండ్రులకు అప్పగించారు..
ఈ ప్రాసెస్ అంతా పూర్తయ్యేసరికి..
రాత్రి 9 గంటలు అయింది..
ఆదిత్య కి బుర్ర పని చేయడం లేదు..
అసలే సరిగా నిద్ర లేక తనకి పిచ్చెక్కినట్టుగా ఉంది..!!
ఇక లాభం లేదని గ్రహించి..!!
పక్కనే ఉన్న సత్యంతో.." నేను ఇంటికి వెళ్తున్నాను.. ఏదైనా అర్జెంట్ అయితే నాకు ఫోన్ చెయ్..!!"అని చెప్పి తన బైక్ తీసుకొని ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు..
ఆదిత్య కి ఎవరూ లేరు.. అనాధ..
తల్లి చిన్నప్పుడే చనిపోయింది.. తండ్రి
ఈ మధ్యనే చనిపోయాడు.. అప్పటినుంచి ఒంటరిగానే ఇంట్లో ఉంటున్నాడు..
ఇంటికి చేరుకున్నాడు ఆదిత్య..
అప్పుడు టైం 10:00 అయింది...
స్నానం చేసి టేబుల్ పై వంట మనిషి చేసిన భోజనం తిని పడుకున్నాడు..
ఇంట్లో ఎవరూ లేరు..!! ఒక్కడే ఉన్నాడు...
బాగా అలసట గా ఉండటంతో పడుకున్న వెంటనే నిద్ర పోయాడు ఆదిత్య...!!
అలా కొద్ది గంటలు గడిచిన తరువాత..!!
"ఆదిత్యా.. ఆదిత్యా..!!"అని ఎవరో పిలుస్తూ ఉండడంతో ఒక్కసారిగా నిద్ర లేచాడు..
చుట్టూ చూసాడు. చీకటిగా ఉంది..కరెంటు పోవడంతో ఎవరూ కనిపించటంలేదు..!!
తన బెడ్ పక్కనే టేబుల్ పై ఉన్న సెల్ఫోన్ తీసి టైమ్ చూసుకున్నాడు..
రాత్రి 12 గంటల ఇరవై నిమిషాలు అయింది..
వెంటనే తన పక్కన ఉన్న సర్వీస్ రివాల్వర్ తీశాడు...
టేబుల్ పై ఉన్న టార్చ్ లైట్ తీసుకున్నాడు..
మెల్లగా మంచం దిగాడు...!!
తన సర్వీస్ రివాల్వర్ ని తీసి, ట్రిగ్గర్ లాగి అన్లాక్ చేశాడు.
మెల్లగా తన గది మొత్తం కలియ చూసాడు..
ఎవరూ కనిపించలేదు....
తరవాత హాల్ వైపు వెళ్ళాడు..
అక్కడ కూడా ఎవరూ కనిపించలేదు..
ఇంతలో ఒక్కసారిగా గాలి గట్టిగా వీచడం మొదలయ్యింది..
కిటికీ తలుపులు టపా టపా కొట్టుకుంటున్నాయి.
ఆదిత్య గుండె వేగం పెరిగింది...
అనుమానం తీరక మొత్తం ఇల్లంతా వెతికి చూశాడు..
కానీ ఎవరూ కనిపించలేదు..
ఎవరూ లేరని కన్ఫామ్ చేసుకొని, అదంతా తన భ్రమ అయ్యి ఉంటుందని, అనుకుని తన గదిలోకి వెళ్ళాడు...
టార్చ్ లైట్ ఆఫ్ చేశాడు..
సెల్ ఫోన్ లో మార్నింగ్ 8 గంటలకు అలారం పెట్టుకొని, దానిని తన పక్కనే పెట్టుకుని పైకి చూశాడు...
ఆ సెల్ఫోన్ వెలుగు తన పైన ఉన్న రూఫ్ పై పడింది..
ఆ పైన కనిపించిన భయానక దృశ్యాన్ని చూసి ఆదిత్య బిగుసుకుపోయాడు...
ఎందుకంటే ఆపైన తలకిందులుగా వేలాడుతూ ఒక భయంకర పిశాచి ఆదిత్య వైపే చూస్తూ ఉంది...
అది ఒక్క సారిగా తన భయంకరమైన నోరు తెరిచి ఆదిత్య మీదికి దూకింది......
అంతే....!!!
ఇంకా ఉంది.....!!


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)