Thriller మరణ శాసనం

[SivaSai]

Part - 2

రెండు రోజుల తర్వాత....!!!
డిసెంబర్ 16.

అది శ్రీశైలం సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్.....!!

సమయం ఉదయం 10:00 అవుతుంది..

స్టేషన్ లో అందరూ ఎవరి పనుల్లో వారు నిమగ్నమయి ఉన్నారు..

ఆ స్టేషన్ ముందు ఒక స్కార్పియో వచ్చి ఆగింది..

అందులో నుంచి వయసుపైబడిన ఇద్దరు మగ వాళ్ళు ఇద్దరు ఆడవాళ్ళు కారు దిగారు... వారి ముఖాలు విచారంగా ఉన్నాయి....!!

వాళ్ళ నలుగురు స్టేషన్ లోపలికి వచ్చారు.

వాళ్లని చూస్తూనే అక్కడ విధులు నిర్వహిస్తున్న కానిస్టేబుల్ సత్యం ఎవరు కావాలి అని అడిగాడు..

అందులో ఒక ముసలాయన మాట్లాడుతూ..
"మేము ఎస్ ఐ గారి ని కలవాలి బాబు..! చాలా అర్జెంట్!!" అని చెప్పాడు.

అసలు విషయం ఏంటో చెప్పండి అని అడిగాడు సత్యం..

ఆయన విచారంగా మా అల్లుడు కోడలు మా మనవళ్ళు రెండు రోజుల నుంచి కనిపించడం లేదు. దాని గురించి అర్జెంటుగా మాట్లాడాలి..."అని ఆయన అన్నాడు.

సరే ఒక నిమిషం ఉండండి ఎస్ఐ గారికి చెప్పి వస్తాను అని చెప్పి సత్యం ఎస్ఐ క్యాబిన్ లోకి వెళ్ళాడు.

ఒక నిమిషం పూర్తవకుండానే బయటకు వచ్చి సార్ మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నారు అని చెప్పాడు..

అక్కడే ఎస్సై గా విధులు నిర్వహిస్తుంది.
28 ఏళ్ల ఆదిత్య.

వాళ్ళందరూ లోపలికి వెళ్లారు.

వాళ్ళని చూడగానే ఆదిత్య కూర్చోండి అని చెప్పగానే అందరూ అక్కడ ఉన్న కుర్చీలలో కూర్చున్నారు..

చెప్పండి..! ఏంటి మీ కంప్లైంట్..??" అని అడిగాడు ఆదిత్య.

నమస్తే సార్..!! నా పేరు రఘునాథరావు. ఈమె నా భార్య సుశీల.
ఆయన మా వియ్యంకుడు కృష్ణమూర్తి, ఆయనగారి భార్య ప్రమీల." అంటూ అందరినీ పరిచయం చేశాడు.

తమ పరిచయం చేయగానే అందరూ ఆదిత్య కి నమస్కారం పెట్టారు.

ఆదిత్య కూడా నమస్కారం పెడుతూ చెప్పండి మీరు వచ్చిన విషయం ఏంటి..?
అని అడిగాడు.

సార్ గత రెండు రోజుల నుంచి నా కూతురు అల్లుడు మనవళ్ళు కనిపించడం లేదు. వారి ఫోన్ కి ఎంత ప్రయత్నించినా కలవటం లేదు. మా అల్లుడు ఏదో పనిమీద శ్రీశైలం బయలుదేరారు.. కానీ వాళ్లు ఇక్కడికి చేరుకోలేదు. మేం కూడా ఎంతగానో ప్రయత్నించి చూశాము. కానీ ఫలితం లేకపోయింది.. చివరిగా మీకు కంప్లైంట్ చేద్దామని ఇక్కడికి వచ్చాము."అంటూ కన్నీళ్ళతో చెప్పాడు..

ఆ మాటలకు ఆదిత్య " ప్లీజ్ బాధపడకండి.
చివరిసారిగా మీరు వాళ్ళతో ఎప్పుడు మాట్లాడారు.. అని అడిగాడు.

ఆ మాటకి సుశీల.." చివరి సారిగా ప్రమీల నాతో..! రాత్రి 11 గంటలకు మాట్లాడింది బాబు..! శ్రీశైలం వెళ్ళగానే ఫోన్ చేస్తామని చెప్పింది.. కానీ ఇప్పటివరకు వాళ్ల నుంచి ఫోన్ రాలేదు..!!" అని చెప్తూ కన్నీరు తుడుచుకుంది..

"ఇంతకీ మీ అబ్బాయి ఏం చేస్తుంటారు..?"అని అజయ్ తండ్రైన కృష్ణమూర్తిని అడిగాడు ఆదిత్య..

"మాది హైదరాబాదులో కన్స్ట్రక్షన్ బిజినెస్ బాబు.. ఇక్కడ ఒక ల్యాండ్ కొని కన్స్ట్రక్షన్ స్టార్ట్ చేద్దామని అనుకున్నాము. పేమెంట్ కూడా అంతా పూర్తి అయిపోయింది. లాండ్ డాక్యుమెంట్ ల మీద సైన్ కోసం అబ్బాయి కోడలు పిల్లలతో కలిసి, శ్రీశైలం బయల్దేరాడు. కానీ ఇప్పటివరకు వారి జాడ లేదు"
అని భయపడుతూ చెప్పాడు.

ఆదిత్య కొంతసేపు ఆలోచించి...
"ఆ లాండ్ వల్ల మీకు ఏమైనా ప్రాబ్లమ్స్ ఏమైనా వచ్చాయా..!!? అని అడిగాడు..

"లేదు బాబు..!! అలాంటిదేమీ లేదు...?
అంతా సవ్యంగానే ఉంది. మాకు ఎవరి వైపు నుంచి ఇబ్బందులు రాలేదు.." అని చెప్పాడు..

వాళ్లు ఏ కార్ లో వెళ్లారో..!! ఆ కార్ నెంబర్, కలర్ ఏంటో..చెప్పగలరా..?? అని ఆదిత్య అడిగాడు.

దానికి సమాధానంగా ఆ కార్ సి బుక్ జిరాక్స్ కాపీలను దానికి సంబంధించిన కొన్ని కాగితాలను ఆదిత్య కి అందించాడు...


వాటిని పరిశీలించిన ఆదిత్య వారితో...
"మీరేం కంగారు పడకండి.. ఒక మిస్సింగ్ కంప్లైంట్ రాసి ఇవ్వండి.. రెండు రోజుల్లో వాళ్ళు ఎక్కడున్నా..!! వారి ఆచూకీ కనిపెడతాం." అని అన్నాడు..


ఆదిత్య చెప్పినట్టు మిస్సింగ్ కంప్లైంట్ రాసిచ్చాడు కృష్ణమూర్తి.. ఆ తరువాత అందరూ పైకి లేచి... ఇంకేది మాట్లాడలేక,ఆదిత్య నమస్కరించి" వెళతాము సార్" అంటూ అక్కడ నుంచి వెళ్ళిపోయారు..

వాళ్లు వెళ్లిపోయిన తర్వాత కానిస్టేబుల్ సత్యం ని తన కేబిన్ లోకి పిలిచాడు ఆదిత్య.

రాగానే ఆదిత్య కి సెల్యూట్ చేశాడు సత్యం.

కృష్ణమూర్తి రాసిచ్చిన మిస్సింగ్ కంప్లైంట్ ని,
వైట్ ఇన్నోవా కార్ డీటెయిల్స్ ని సత్యం కి ఇస్తూ..,
"ఎలాగైనా రెండు రోజుల్లో ఈ కారు ఎక్కడుందో నాకు తెలియాలి.. "అని అన్నాడు.

ఎస్ సార్..!! అంటూ సెల్యూట్ చేసి , ఆ మిస్సింగ్ కంప్లైంట్ తీసుకొని అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయాడు సత్యం.


అలా రెండు రోజులు గడిచిన తరువాత..
డిసెంబర్ 18, 11:00...!!

స్టేషన్లో కానిస్టేబుల్స్ నిద్రపోతున్నారు..
బయట చలి విపరీతంగా ఉంది...

ఎస్ఏ ఆదిత్య ఇంటికి కూడా వెళ్లకుండా. తన కేబిన్ లో కూర్చుని, ముఖ్యమైన పెండింగ్ పైల్స్ చెక్ చేస్తూ ఉన్నాడు..

ఒక్కసారిగా ఆ స్టేషన్లో ల్యాండ్ ఫోన్ రింగ్ అయ్యింది..

ఆ ఫోన్ ని రిసీవ్ చేసుకున్నాడు కానిస్టేబుల్ సత్యం.

ఆ ఫోన్ సంభాషణ పూర్తయిన వెంటనే..
సత్యం, ఆదిత్య కాబిన్లోకి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళాడు..

కంగారు పడుతున్న సత్యం ని చూసి..!!
" ఏమైంది సత్యం..!! అంత కంగారు పడుతున్నావ్..??"అని అడిగాడు ఆదిత్య


" సార్..!! మనం వెతుకుతున్న ఇన్నొవా కారు దొరికింది..!!"అని చెప్పాడు సత్యం.

" ఎక్కడ దొరికింది.!!?" అని ఆతృతగా అడిగాడు ఆదిత్య.

"తుమ్మలబైలు అనే ఊరికి దగ్గరలో ఉన్న ఒక చిన్న లోయలో, చెట్టుకి గుద్దుకొని ఉందట సార్..!!"అని చెప్పాడు.

"అందులో మనుషులు ఎవరైనా ఉన్నారా..?"
అని అడిగాడు ఆదిత్య.

"లేదు సార్..!! అటువైపుగా వెళుతున్న కొందరు
ఆ లోయలో కారు గుద్దుకొని ఉండడం చూసి,
మనకి ఫోన్ చేశారు..!!బండి నెంబర్ కూడా వారు చెప్పిన దానికి కరెక్ట్ గా సరిపోయింది"అని చెప్పాడు..

అది విన్న ఆదిత్య వెంటనే పైకి లేచి..
"స్టేషన్ లో ఎంత మంది కానిస్టేబుల్స్ ఉన్నారు..??"అని అడిగాడు.

"ఏడుగురు ఉన్నాం సార్..!!"అని చెప్పాడు.

సరే..!! ఇద్దరిని ఇక్కడ ఉండమని చెప్పు..!! మిగిలిన వారు నాతో రండి..."అని అన్నాడు.

డిపార్ట్మెంట్ కార్ లో ఆదిత్య అందరితో కలిసి,
ఆ స్పాట్ కి బయల్దేరాడు....

డిపార్ట్ కారు వేగంగా పరుగులు తీస్తోంది...

తుమ్మలబైలు శ్రీకాకుళానికి 27 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది.

అక్కడినుంచి ఒక మూడు కిలోమీటర్లు వెళితే..
వారు చేరుకునే ప్రదేశం వస్తుంది.

కారు ఆ స్పాట్ కి చేరుకుంది..
అందరూ కారు దిగారు...

అప్పటికి సమయం రాత్రి 12:00 అయ్యింది..

అసలే అడవి ప్రాంతం కావడం వల్ల,
చలి చాలా తీవ్రంగా ఉంది..

అక్కడ కొంతమంది కుర్రాళ్ళు నుంచున్నారు..

సెక్యూరిటీ అధికారి కార్ ని చూడగానే వారి దగ్గరకు వచ్చారు..

వారి దగ్గరికి రాగానే ఆదిత్య వారి వైపు చూసి...."మీరేనా..?? ఇక్కడ కార్ ని చూసింది..!?"అని అడిగాడు.

వారిలో ఒక కుర్రాడు.."అవును సార్..!!
చూసింది నేనే..!!"అని చెప్పాడు...

వయసు 20 సంవత్సరాలు ఉంటాయి...

"ఎక్కడ ఆ కారు..?? అని అడిగాడు.. ఆదిత్య.

"నాతో రండి సార్..! చూపిస్తాను .!!" అంటూ వారిని తమతో ఆ లోయలోకి తీసుకు వెళ్ళాడు..

ఆ లోయలో అయినా కొంత దూరం నడిచిన తరువాత వారు వెతుకుతున్న కారు కనిపించింది..

ఆదిత్య కార్డు ఉన్న ప్రదేశం నుంచి పైనున్న రోడ్డు వైపు చూసాడు... కొంచెం దూరంగానే ఉంది.

ఎస్సై అనుమానంగా ఆ కుర్రాడి వైపు చూస్తూ....!! "అంత పైనుంచి ఈ చీకట్లో.....!(ఈ కార్ నీకు ఎలా కనిపించింది..??"అని అడిగాడు..

"అది..!! సార్...!! ఎలాగంటే...??" అంటూ నసిగాడు ఆ కుర్రాడు..

"ఊ.! చెప్పు.!!"అని గద్దించాడు ఆదిత్య..

"సార్..!! మేము అందరం కాలేజీ ఫ్రెండ్స్, సార్..!!
అప్పుడప్పుడు మా పేరెంట్స్ కి తెలియకుండా
శ్రీశైలం నుంచి ఇక్కడకు వచ్చి మందు కొడుతూ ఉంటాము.. ఇదే మా రెగ్యులర్ స్పాట్..!!"అని చెప్పాడు..

"అంటే కరోనా వల్ల కాలేజీస్ లేవని, పేరెంట్స్ కి తెలియకుండా ఇక్కడ కొచ్చి మీరు చేసే పనులు ఇదన్నమాట..!!" అని తిట్టాడు సత్యం..

ఆ మాటకి కుర్రాళ్ళు అందరూ తలవంచుకున్నారు..

వాళ్ళ మాటలకి ఆదిత్య నవ్వుకున్నాడు...

మిగతా కానిస్టేబుల్స్ వంక చూస్తూ...

"చుట్టుపక్కల ఎవరైనా కనిపిస్తారేమో వెతకండి..!!"
అని చెప్పాడు.

అందరూ టార్చ్ లైట్లు వేసి చుట్టుపక్కల వెదకసాగారు..

మరి" వీళ్ళ సంగతి ఏం చేద్దాం సార్..!!"
అని కుర్రాళ్ళని చూపించి అడిగాడు సత్యం..

ఆ మాటలకు ఆదిత్య నవ్వుతూ...!!
" వదిలే సత్యం..!! ఏదో కుర్రాళ్ళు ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు...!! మనకి ఎందుకులే ఈ గొడవ అని వదిలేయకుండా బాధ్యతగా మనకి ఫోన్ చేశారు..!! చిన్న వార్నింగ్ ఇచ్చి వదిలేయ్...!!"అని చెప్పి ఆదిత్య కూడా టార్చ్ లైట్ తీసుకుని వెతకసాగాడు..

సత్యం ఆ కుర్రాళ్ళ వైపు కోపంగా చూస్తూ..
" మీరు చేసింది మంచి పని కాబట్టి ఈసారి వదిలేస్తున్నా..!! ఇంకోసారి పేరెంట్స్ కి తెలియకుండా ఇలా బయట తిరిగారో..!! మా లాఠీలకు పని చెప్పాల్సి వస్తుంది.. ఇక బయల్దేరండి..!!"అని వార్నింగ్ ఇచ్చి వాళ్ళను పంపించి వేశాడు..

అంతలో అక్కడ వెతుకుతున్న ఒక కానిస్టేబుల్
"సార్..!! అర్జెంటుగా రండి...!!"అంటూ గట్టిగా అరిచాడు..

ఆ కానిస్టేబుల్ అరిచిన వెంటనే అందరూ అతను ఉన్న చోటికి పరిగెత్తారు..

ఆ కానిస్టేబుల్ కి పొదలలో సుమిత్ర శవం కనిపించింది...

ఆ శవం మొత్తం పురుగుల తో నిండిపోయింది..పొట్టబాగం చీలిపోయి...ప్రేగులన్ని బయటకొచ్చి,చాలా భయంకరంగా ఉంది ఆ శవం..

అలా ఆ శవాన్ని చూసిన కానిస్టేబుల్
ఒకడు వాంతి చేసుకున్నాడు.

ఆ శవం ఉన్నచోట విపరీతంగా దుర్వాసన రాసాగింది... అందరూ ఆ దుర్వాసన భరించలేక, తమ తమ కర్చీఫ్ లు తీసుకొని, ముక్కులకు అడ్డం పెట్టుకున్నారు..


"ఈ శవం ఎవరిది అయి ఉంటుంది సార్..?"
అని భయంగా అడిగాడు సత్యం..

"నా గెస్ కరెక్ట్ అయితే..!! ఈ శవం సుమిత్ర ది అయి ఉంటుంది.."అని చెప్పాడు ఆదిత్య

"ఇంత ఘోరంగా ఎవరు చంపారు సార్..!?"
అని అడిగాడు సత్యం.

"నాకు అదే అర్థం కావట్లేదు సత్యం.. ఒకవేళ ఈమె భర్త ఈవిడను చంపాడేమోనని అనుకుంటున్నా..!!" అని అన్నాడు ఆదిత్య..

ఆదిత్య వెంటనే సత్యంతో..." డాగ్స్ స్క్వాడ్
నీ అర్జెంటుగా పిలిపించండి."అన్నాడు ఆదిత్య..

సత్యం వెంటనే కంట్రోల్ రూమ్ కి ఫోన్ చేసి
ఈ విషయాన్ని చెప్పాడు....!!

అరగంటలోనే డాగ్ స్క్వాడ్ అక్కడికి చేరుకుంది...

వెలుతురు కోసం ఆ ప్లేసులో ఫ్లడ్లైట్లు ఏర్పాటు చేశారు...

సెక్యూరిటీ అధికారి డాగ్స్ తాము ఉన్న ఆ ప్రదేశం నుంచి వాసన చూస్తూ వేగంగా అడవిలోకి పరుగెత్తసాగాయి...

ఆదిత్య మిగిలిన కానిస్టేబుల్స్.. వాటిని అనుసరించారు...

ఆ సెక్యూరిటీ అధికారి డాగ్స్, వేగంగా పరిగెత్తి,ఒక గుహ వద్ద ఆగిపోయాయి.

అది అజయ్ వాళ్లు చనిపోయిన గుహ...!!

ఆ గుహ నుంచి దారుణమైన దుర్వాసన రాసాగింది..

ఆదిత్య తన ముక్కుకి కర్చీఫ్ అడ్డుపెట్టుకొని,
ఒక టార్చ్ లైట్ తీసుకొని.. గుహ లోపలికి వెళ్ళాడు..

ఆ గుహ లోపలికి వెళ్ళిన వెంటనే.. ఆదిత్య వేగంగా బయటకు వచ్చాడు. ఏదో భయంకర పిశాచి చూసినట్టు కంగారు పడిపోసాగాడు..


మిగిలిన కానిస్టేబుల్స్ లోపలికి వెళ్లబోతుంటే....!! వాళ్లని వద్దని వారించాడు..

"ఏమైంది సార్..!!" అని అందరూ భయంగా అడిగారు...

" ఎవరు లోపలికి వెళ్ళకండి..!! వెంటనే కంట్రోల్ రూమ్ కి ఫోన్ చేసి, అంబులెన్స్ ని క్లూస్ టీం ని, ఫోరెన్సిక్ టీం నీ, అందర్నీ అర్జంట్ గా రమ్మని చెప్పండి.."అని చెప్పి గుహ ముందు కూర్చుండిపోయాడు..

సత్యం వైపు చూస్తూ "ఒక వాటర్ బాటిల్ తీసుకురా..!" అని అన్నాడు.

సత్యం వాటర్ బాటిల్ అందిస్తూ...
"ఏమైంది సార్..!! లోపల ఏం జరిగింది.."
అని అడిగాడు.

"లోపల శవాలన్ని, నెత్తుటి మడుగులో ఉన్నాయి.. ఎవరు చంపారో కానీ చాలా క్రూరంగా చంపారు..
శరీర భాగాలన్నీ చిందరవందరగా ఉన్నాయి.. చూడడానికే నాకు చాలా భయం వేసింది సత్యం.. "
అని అన్నాడు ఆదిత్య...


ఆ మాటలు విన్న సత్యం బెదిరిపోయాడు.

ఎందుకంటే ఆదిత్య చాలా ధైర్యం కలవాడే కానీ అలాంటి వాడే భయపడ్డాడు అంటే...!
గుహ లోపల  పరిస్థితి ఎంత దారుణంగా ఉందో అర్థం చేసుకున్నాడు. గుహ లోనికి వెళ్లి చూద్దామని అనుకున్న తన ప్రయత్నాన్ని వెంటనే మానుకున్నాడు.

సమయం రాత్రి 1:30 నిమిషాలు అయింది.

కంట్రోల్ రూం నుంచి సమాచారం అందుకున్న తర్వాత.. అంబులెన్స్, క్లూస్ టీం, ఫోరెన్సిక్ టీం.. అందరూ అక్కడికి చేరుకున్నారు..

ఒక అరగంట లోనే తమ పనిని పూర్తి చేశారు.. శవాలన్ని  ఎక్కించుకొని అంబులెన్స్ గవర్నమెంట్ హాస్పిటల్ వైపు పరుగులు తీశాయి..

అక్కడ ఆదిత్య అతని కానిస్టేబుల్స్ మాత్రమే మిగిలారు....

ఇంకా ఆధారాలు ఏమైనా దొరుకుతాయేమోనని అందరిని తల వైపు వెళ్లి వెతకమన్నాడు..

ఆదిత్య చెప్పినట్టు అందరూ తలో వైపు వెళ్ళి వెతకసాగారు..

ఆదిత్య ఒంటరిగా మరో వైపు వెళ్ళి వెదకసాగాడు... తన దగ్గర ఉన్న వాకీటాకీతో అందరికీ సూచనలు ఇస్తున్నాడు

ఆదిత్య కొంత ముందుకి వెళ్ళగా.. తన వెనుకగా అడుగుల చప్పుడు వినిపించింది..

వెనక్కి తిరిగి చూడగా దూరంగా దట్టమైన
చెట్ల మధ్య తనకి ఒక ఆకారం తన వైపూ నడుస్తూ కనిపించింది...

దాన్ని చూసి " ఏం సత్యం..!! నాతో పాటు వస్తున్నావ్..!! నీకేమీ కనిపించలేదా..!!" అని అడిగాడు..

అటువైపు నుంచి ఏం సమాధానం లేదు..

ఇంతలో తన వాకి టాకీ లో " సార్...!! ఇక్కడ మాకు
ఏ ఆధారాలు లభించలేదు..!! మమ్మల్ని వెనక్కి వచ్చే మంటారా..!!" అని అడిగాడు.. కానిస్టేబుల్..

"ఎవరు మాట్లాడేది..!!?? " అని అడిగాడు ఆదిత్య..

"నేను సార్..!! సత్యం నీ..!!" అని అటువైపునుంచి సమాధానం వచ్చింది.

"వ్వాట్ట్...!!" అంటూ గట్టిగా అరిచాడు ఆదిత్య...




ఇంకా ఉంది......!!