[anaamika]

CHAPTER – 6 అయిదవ రోజు

ప్రదక్షిణ

Update - 02



...............................................వికాస్ : "తప్పకుండా మేడమ్. ఏమైనా సమస్య ఉందా ?".....................................................

...............................................నేను : "లేదు, ఏమీ లేదు."........................................................

...............................................నేను పళ్లాన్ని అతనికి ఇచ్చి, అతని నుంచి దూరంగా వెళ్లి, వేగంగా నా బ్లౌజ్, బ్రాలని సరిచేసుకుని తిరిగి అతని వైపు వెళ్లాను............................

...............................................నేను : "థాంక్స్."......................................................

నేను మళ్లీ అతని దగ్గర నుంచి పళ్లాన్ని తీసుకుని నా తల మీద పెట్టుకున్నాను. ప్రతిసారి నేను నా తల మీదికి చేతులు ఎత్తినప్పుడు నా రొమ్ముల కండలు సిగ్గుపడేటంత బయటపడుతున్నాయి, నా లావైన రొమ్ములు బాగా కనిపిస్తున్నాయి. అయితే ఈ రాత్రి చీకట్లో అంతగా ఎవరూ చూసే అవకాశం ఉండదని నేను అనుకున్నాను.

వికాస్ చేతిలో టార్చ్ ఉంది, అతను నాతో నడుస్తున్నాడు. నిజం చెప్పాలంటే నేను వికాస్ తో చాలా హాయిగా ఉన్నాను. వికాస్ మీద నా క్రష్ ఇంకా నా మనసులో, శరీరంలో అలాగే ఉంది. పడవలో అతడితో నాకు లభించిన ఆ ఆనందం........ నేను నా జీవితంలో ఎప్పుడూ మర్చిపోలేను. అయితే ఆ రాత్రి అతను నా పూకుని దెంగలేదు, కానీ నేను దానిలో దెంగించుకోవడం కన్నా ఎక్కువ ఆనందాన్ని ఎలా పొందానో నాకు తెలియదు ! బహుశా అది గురుజీ ఇచ్చిన మందుల ప్రభావం వల్ల కావచ్చు.

నిజం చెప్పాలంటే గురుజీ బిందూకి జరిగిన అసభ్యకరమైన సంఘటన గురించి చెప్పినా నాలో ఎలాంటి భయం కలగలేదు. నేను వికాస్ తో కొద్దిగా సంకోచంగా ఉన్నాను, ఎందుకంటే ఆ సమయంలో మహా యజ్ఞాన్ని విజయవంతంగా పూర్తి చేయడమే నా అతిపెద్ద ప్రాధాన్యత.

వికాస్ : "మేడమ్, మేడమ్.... నేను మీకు చెప్పడానికి అక్కడ ఛాన్స్ దొరకలేదు, ఈ డ్రెస్సులో మీరు చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నారు."

మేము ఇంకా ఆశ్రమం ఆవరణలోనే ఉన్నాము, కాబట్టి నేను దానికి సమాధానం ఇచ్చాను.

నేను : "హ్మ్మ్. నాకు తెలుసు, కానీ నా వయస్సుకి ఇంత చిన్న బట్టలు వేసుకోవడం నేను చాలా సిగ్గుపడే విషయం."

వికాస్ : "వయస్సు.......! మీరు ఏమి మాట్లాడుతున్నారు మేడమ్ ! ఈ రోజు కూడా మీకు ఏ కాలేజీలో అయినా అడ్మిషన్ ఖచ్చితంగా దొరుకుతుంది. మీరు ఈ బట్టల్లో చాలా చిన్న వయస్సు లో ఉన్నట్లు కనిపిస్తున్నారు !"

నేను : "వికాస్, నన్ను పొగడకు."

వికాస్ : "నేను నిజమే చెబుతున్నాను మేడమ్, మీరు ఎంత సెక్సీగా కనిపిస్తున్నారో మీకు తెలియదు !"

నేను : "నోరు మూసుకో !"

వికాస్ : "మేడమ్, మీకు అభ్యంతరం లేదంటే నేను ఒకటి చెప్పొచ్చా ?"

నేను : "ఏమిటి ?"

వికాస్ : "మేడమ్, మీరు వికాస్ కి రహస్య మంత్రం ఇచ్చేటప్పుడు ఏమీ చెప్పలేదా ?"

ఇది వినగానే నా గుండె కొట్టుకోవడం ఆగింది. సమీర్ నాతొ ఏం చేస్తున్నాడో వికాస్ చూశాడా ? కానీ అది ఎలా కుదురుతుంది ? అతను నా ముందు వైపు ఉన్నాడు. నేను వెంటనే నా లవర్ ముందు నా అమాయకత్వాన్ని నిరూపించుకోవాలని చూసాను.

నేను : "దేనికి ? అతను ఏమి చేశాడు ? అతను మీ, గురూజీల మాదిరిగానే నా చెవిలో మంత్రం మాత్రమే చెప్పాడు !"

వికాస్ : "మేడమ్, అబద్ధం చెప్పకండి. నేను కూర్చున్న చోటు నుంచి అతని చేతులు చేస్తున్న పనిని చూశాను. అతను ఒక అవకాశవాది !"

వికాస్ మాటల్లో నేను క్లియర్ గా ఈర్ష్య వాసనని గమనించాను, నేను అతడిని మరింత రెచ్చగొట్టాను.

నేను : "మీరు మంత్రం చెప్పేటప్పుడు నా నడుము ని పట్టుకున్నారు, అతను నన్ను నా పిర్రలని పట్టుకున్నాడు. అంతే."

నేను ఈ మాట చెబుతున్నప్పుడు నా గొంతు చాలా మామూలుగా, ప్రశాంతంగా వుంచుకోవడానికి ట్రై చేసాను, అలా చేస్తే వికాస్ మరింత ఈర్ష్యపడతాడు అని అనిపించింది.

వికాస్ : "హుహ్ ! మేడమ్, మీరు చాలా అమాయకురాలు. అతని చేష్టల గురించి మీకు తెలియదు."

నేను : "కావచ్చు, కానీ నాకు ఏమీ అసాధారణంగా అనిపించలేదు."

మాట్లాడుకుంటూ మేము గేట్ దగ్గరికి చేరుకున్నాము. ఆశ్రమం ఆవరణతో పోలిస్తే బయట చాలా చీకటిగా ఉన్నట్లు అనిపించింది, ఆశ్రమంలో అయితే అక్కడక్కడ విద్యుత్ బల్బులు పెట్టబడ్డాయి, కానీ బయట చిమ్మ చీకటి గా ఉంది. అప్పటికి దాదాపు అర్ధరాత్రి అయింది, ఈ సెక్సీ డ్రెస్సులో బయటికి వెళ్లడం నాకు ఇదే మొదటిసారి, నా లోపల ఒక తెలియని భయం యొక్క అల ని నేను అనుభూతి చెందాను.

నేను : "వికాస్, నేను ఆశ్రమం బయట సేఫ్ గానే ఉంటానా ? నా ఉద్దేశ్యం ఆ సంఘటన గురించి విన్న తర్వాత.......?

వికాస్ : "మేడమ్, అది ఒక అసాధారణ సంఘటన, అది ఆశ్రమం చరిత్రలో ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ జరగలేదు. మీరు నిశ్చింతగా ఉండి హాయిగా ప్రదక్షిణ లని పూర్తి చేయండి."

నేను : "నేను మిమ్మల్ని నమ్ముతున్నాను వికాస్. ప్లీజ్ నాకు దగ్గరగానే ఉండండి."

వికాస్ : "భయపడాల్సిన అవసరం లేదు మేడమ్. మీరు మాట్లాడకూడదని గుర్తుంచుకోండి, లేకపోతే లింగ మహారాజు యొక్క శాపం మీ మీద ప్రభావాన్ని చూపిస్తుంది."

నేను : "లేదు, లేదు. నేను నా నోరు మూసుకుంటాను."

నేను ఆశ్రమం నుంచి బయటికి వచ్చాను, వికాస్ నా పక్కన నడుస్తున్నాడు. నా తల మీద భారీ పళ్ళేన్ని పట్టుకోవడం వల్ల నా చేతులు పైకి లేచాయి. నేను ఆ విధంగా నడుస్తున్నప్పుడు, నా కండపట్టిన గుద్ద చాలా సెక్సీగా ముందుకి, కిందకి, కుడికి, ఎడమకి వూగుతున్నట్లు నేను గ్రహించాను.

దేవుడికి ధన్యవాదాలు చెప్పుకున్నాను ఎందుకంటే నన్ను వెనుక నుంచి ఎవరూ చూడటం లేదు. ముఖ్యంగా ఈ మైక్రోమినీలో నేను చాలా అస్లీలంగా కనిపిస్తుంటాను.

బయట చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉంది, మిడతలు, క్రికెట్లు ఆపకుండా సంగీతాన్ని వినిపిస్తున్నాయి. అప్పుడప్పుడు మేఘాలు చంద్రుడిని కప్పుకుంటున్నాయి, దాంతో మా చుట్టూ ఉన్న చీకటి యొక్క తీవ్రత మరింత పెరుగుతోంది. నేను నా శ్వాస ని వినగలుగుతున్నాను, నా పక్కనే నడుస్తున్న వికాస్ కూడా మౌనంగా ఉన్నాడు ! ఆశ్రమం చుట్టూ ఉన్న మార్గం కేవలం ఇద్దరు మనుషులు కలిసి నడవడానికి సరిపోయేంత వెడల్పుగా ఉండటం, అలాగే శుభ్రంగా గా ఉండటం సంతోషాన్ని కలిగించింది, అయితే దారిలో అప్పుడప్పుడు అక్కడక్కడ పొదలు, ముళ్ల మొక్కలు కూడా పెరిగి ఉన్నాయి. వికాస్ నా కోసం దారిని వెలిగిస్తున్నాడు, మేము నెమ్మదిగా, జాగ్రత్తగా నడుస్తున్నాము.

గ్రామంలో ఆశ్రమం వెలుపల రాత్రి ఎంత నిశ్శబ్దంగా ఉంది అంటే, వికాస్ నాతో ఉన్నాకూడా నా మనసులో ఒక రకమైన శూన్యత భావం కలుగుతోంది. నా మనసులో వేగంగా భయం, ఆందోళన లాంటి భావాలు కలుగుతున్నాయి, ఆ సమయంలో ఆ దారిలో ఎవరైనా మనిషిని నేను అకస్మాత్తుగా వస్తున్నట్లు చూస్తే, నేను ఖచ్చితంగా భయంతో చనిపోవడం ఖాయం. నాకు గొంతు ఎండిపోతోంది, చేతులు కూడా చల్లగా అవుతున్నాయి, నాకు కూడా బిందూ లాగా ఇబ్బందులు కలుగుతాయేమోనని ఆలోచిస్తున్నాను.

వికాస్ : "మేడమ్, రాత్రి చాలా అందంగా ఉంది. మనం పడవలో కలుసుకున్న రాత్రి లాగా ఉంది కదా ?"

అకస్మాత్తుగా వికాస్ గొంతు విని నేను వణకడం మొదలుపెట్టాను.

వికాస్ : "ఏమైంది ? మీకు భయమేస్తోందా మేడమ్ ?"

అతను నా ముఖం వైపు చూసి తన వేలుని చూపించాడు.

వికాస్ : "హా-హా హా....."

అతను నన్ను ఏడిపిస్తూ పెద్దగా నవ్వాడు. ఆ సమయంలో నాకు ఎంత కోపం వచ్చింది అంటే, నేను నా చికాకు ని చూపిస్తూ అతడి వైపు ఒక లా ముఖం పెట్టాను. నా చుట్టూ ఎగురుతున్న దోమల గుంపు వల్ల నా చికాకు ఇంకా పెరిగింది ! ఆశ్రమం లోపల, నాకు అలా అనిపించలేదు, ఎందుకంటే వాళ్ళు ఏదో రకమైన దోమలు పారిపోయే రసాయనాన్ని వాడుతున్నట్లున్నారు, అయితే ఇక్కడ ఈ రాత్రి సమయంలో ఆశ్రమం చుట్టూ ఉన్న బహిరంగ మైదానంలో, ఈ దోమల గుంపు మామీదే తిరుగుతోంది. దోమలు నన్ను కుట్టకుండా నన్ను కాపాడుకోవడానికి నేను ఆపకుండా నా కాళ్ళని కదిలిస్తున్నాను.

వికాస్ : "ఓహ్ ! మనం మొదటి ప్రతిమ దగ్గరికి చేరుకున్నాము. అటువైపు చూడండి."

వికాస్ వేలు పెట్టి చూపించిన దిశలో నేను చూశాను, కానీ ఏమీ చూడలేకపోయాను, ఎందుకంటే అక్కడ అంటా చీకటి గా ఉంది.

అతను పొదల మధ్య నుంచి రోడ్డు మీది నుంచి బయటికి అడుగు పెట్టాడు, ఆ ప్రదేశాన్ని వెలిగించాడు. అది దాదాపు నేల దగ్గర ఉన్న గోడ కింద ఉంది, అతను టార్చ్ తో వెలిగించిన లింగ ప్రతిమని చూపించాడు. నేను వికాస్ అడుగుజాడలని ఫాలో అవుతూ ఆ దారిలోంచి బయటికి వచ్చాను, అయితే నేను చెప్పులు లేకుండా ఉన్నాను కాబట్టి నేను పొదలని చాలా జాగ్రత్తగా చూస్తున్నాను.

వికాస్ : "మేడమ్, కొద్దిగా జాగ్రత్తగా ఉండండి. అక్కడక్కడా ముళ్లు ఉన్నాయి."

వికాస్ నా చేతుల లో నుంచి పళ్లాన్ని తీసుకుని నాకు సహాయం చేశాడు, నేను ప్రతిరూపానికి పూలు అర్పించడానికి పొదల మధ్య నిలబడ్డాను.

పువ్వులు సమర్పించడానికి, ప్రార్థన చేయడానికి నేను కిందకి వంగాల్సి వచ్చింది, ప్రతిమ తక్కువ ఎత్తులో కింద వుంది. అక్కడ ఒక్క క్షణం నిలబడటం కూడా చాలా కష్టమని నేను భావించాను, ఎందుకంటే అది మొత్తం దోమల స్థావరం. అంతేకాకుండా, మినీస్కర్ట్ వల్ల నా కాళ్లు, పొట్ట అన్నీ నగ్నంగా ఉన్నాయి కాబట్టి వికాస్ మీద కన్నా ఎక్కువ దోమలు నా మీద దాడి చేశాయి.

వికాస్ : "మేడమ్, మీరు పువ్వులు సమర్పించండి. నేను మీ కాళ్లు, పాదాల మీది నుంచి దోమల్ని దూరంగా పాలద్రోలడానికి ట్రై చేస్తాను."

ఇలా చెప్పి వికాస్ తన ఎడమ చేతిలో పళ్లాన్ని పట్టుకుని, తన కుడి చేతిని నా కాళ్ల దగ్గర చాలా వేగంగా ఊపడం మొదలుపెట్టాడు. ఇది సరిపోదని తెలుసుకుని, దోమలు ఇంకా పైకి చేరుకున్నాయేమోనని, అతను నా స్కర్ట్ లోపలికి టార్చ్ లైట్ ఫోకస్ ని వేసాడు. నిజంగా అందుకే అతను ఈ చిలిపి పని చేశాడా ? ఏమైనాసరే ఇది చాలా ఎక్కువగా అనిపించింది.

వికాస్ : "మేడం, మీకు కోపం రాలేదని అనుకుంటున్నాను. హా హా !"

అతను చాలా చిరాకుగా నవ్వాడు. నేను వెంటనే నా వంగిన భంగిమ నుంచి పైకి లేచి వికాస్ వైపు చాలా కఠినంగా చూశాను. అయ్యో ! నేను మాట్లాడగలిగితే బాగుండేది కానీ ఈ టైములో నేను ఏమీ మాట్లాడకూడదు. గురూజీ చూపించినట్లుగానే, నేను అలాగే ప్రతిమ మీద గంగాజలాన్ని చల్లి, మేము మళ్లీ నడవడం మొదలుపెట్టాము, నేను మళ్లీ నా తల మీద పళ్లాన్ని పట్టుకున్నాను. నేను అతని వైపు చూడటం లేదు, నాకు అతను చేసిన అసభ్యకరమైన చిలిపి పని నచ్చలేదని నా ప్రవర్తన ద్వారా అతనికి చూపించడానికి, అర్థం చేయించడానికి చూసాను.

వికాస్ : "సారీ మేడమ్ !"

నా ఫీలింగ్ ని అర్థం చేసుకుని అతను నన్ను ఓదార్చడానికి చూసాడు.

వికాస్ : "మేడమ్, చూడండి ! చంద్రుడు మళ్లీ బయటికి వచ్చాడు."

ఇప్పుడు మేము ఆశ్రమం వెనుక భాగానికి చేరుకున్నాము. ఇక్కడ ఒక నీడనిచ్చే పెద్ద చెట్టు ఉంది, ఆ ప్రదేశం చాలా చీకటిగా వుంది. ఇక్కడ అసలేమీ కనిపించడం లేదు.

అప్పుడే అక్కడ 'భౌ భౌ భౌ' అనే శబ్దం వినిపించింది !

***