01-03-2026, 12:20 PM
(This post was last modified: 01-03-2026, 12:21 PM by anaamika. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
అప్డేట్ - 79
........................................అమర్ : డన్ భయ్యా........................
.......................................ఆకాష్ : సరే అయితే. నేను ఇప్పుడు బోధన్ కి వెళ్తున్నాను. ఆ తర్వాత ఏదో ఒక ప్లాన్ రెడీ చేసుకుని నీతో మాట్లాడతాను..................................
.......................................చెప్పి నేను కాల్ కట్ చేసాను. రామాయంపేట్ కి వెళ్లే బస్సు ని ఎక్కాను...............................................
........................................అమర్ : డన్ భయ్యా........................
.......................................ఆకాష్ : సరే అయితే. నేను ఇప్పుడు బోధన్ కి వెళ్తున్నాను. ఆ తర్వాత ఏదో ఒక ప్లాన్ రెడీ చేసుకుని నీతో మాట్లాడతాను..................................
.......................................చెప్పి నేను కాల్ కట్ చేసాను. రామాయంపేట్ కి వెళ్లే బస్సు ని ఎక్కాను...............................................
రామాయంపేట్ నుంచి కామారెడ్డి వరకు దాదాపు ఒక గంట ప్రయాణం ఉంటుంది. ఈ మొత్తం ప్రయాణంలో నేను రాకీ చెల్లెళ్లని ఎలా వలలో పడేయాలా అని ఆలోచిస్తూనే ఉన్నాను. ఇందులో లావణ్య, బేబో నాకు ఏదైనా హెల్ప్ చేయగలరా ? లేదా నేను ఏదో విధంగా పేస్ బుక్ లో వాళ్ళని వెతికి పెట్టుకోవాలా ? అయితే ఆ తర్వాత నాకు గుర్తొచ్చింది, బేబో ఈ విషయంలో హెల్ప్ చేస్తానని చెప్పింది. అందుకే ఈ విషయాన్ని నేను బేబోకే వదిలేసాను. ఆ తర్వాత నేను శైలజని ఎలా కలవాలా అని ఆలోచించాను. ఎందుకంటే ఆమె హైదరాబాద్ లో ఉంటుంది. శైలజతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టడం కొంచెం కష్టం. కానీ రాకీ చెల్లెళ్లకి దగ్గర అవ్వడం కొంచెం ఈజీ. అందుకే నేను ముందు రాకీ చెల్లెళ్ళ ని ట్రై చేద్దామని నిర్ణయించుకున్నాను. ఏమైనా, ఈరోజు నా మొడ్డ నుంచి 2 సార్లు మాత్రమే వీర్యం బయటికి వచ్చింది. అంటే నేను ఇంకొకసారి సెక్స్ చేయొచ్చు. అయితే ఇప్పుడు వెళ్లి లావణ్య అమ్మనో లేదా బేబో తోనో సెక్స్ ఎందుకు చేయకూడదు అని ఆలోచిస్తూండేసరికి నా మొడ్డ మళ్ళీ లేచి నిటారుగా అవ్వడం మొదలుపెట్టింది. ఇలా ఆలోచిస్తూ నేను కామారెడ్డి చేరుకున్నాను. నేను బస్సు నుంచి దిగి బయటికి రాగానే, ఒక ఆక్సిడెంట్ అయినట్లు చూసాను. కొందరు అక్కడ గుమిగూడి ఉన్నారు. నేను కూడా కొంచెం దగ్గరికి వెళ్లి చూసినప్పుడు, ఒక మహిళ, ఒక అమ్మాయి నేలమీద పడి ఉన్నారు. ఒక రిక్షా బోల్తా పడింది. కొందరు వీడియోలు తీస్తున్నారు. ఇది చూసి నాకు చాలా కోపం వచ్చింది. నేను ఒకరిద్దరు వీడియోలు తీసే అబ్బాయిలని తిట్టాను.
ఆకాష్ : అరె, సిగ్గు లేదా మీకు ? వీడియోలు తీస్తున్నారు. వీళ్ళేమో నేలమీద పడి బాధపడుతున్నారు. మీరు, వీడియోలు తీస్తూ వాళ్ళు చచ్చిపోవడం కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు. చలో, ఇక్కడ నుంచి వెళ్లిపోండి. లేకపోతే మీ సంగతి చూస్తాను.
నేను అప్పుడే ఒక ఆటోని ఆపాను. కొందరు అబ్బాయిల హెల్ప్ తీసుకుని వాళ్ళని ఆటోలో కూర్చోబెట్టాను. ఆసుపత్రి వైపు బయలుదేరాను. ఆ మహిళకి ఎక్కువ గాయాలు అయ్యాయి. కానీ ఆ అమ్మాయి కొంచెం స్పృహలో ఉంది. కొద్దిసేపటి తర్వాత మేము ఆసుపత్రి కి చేరుకున్నాం. నేను వెంటనే స్ట్రెచర్ తెప్పించాను. ఆ మహిళని దాని మీద పడుకోబెట్టి ఎమర్జెన్సీ విభాగంలో నర్సు సహాయంతో లోపలికి తీసుకెళ్ళాను. ఆ అమ్మాయి కూడా నా వెనకే వచ్చింది. మేము లోపలికి వెళ్ళగానే ఒక డాక్టర్ త్వరగా మా దగ్గరికి వచ్చాడు. ఆ మహిళకి చికిత్స చేయడం మొదలుపెట్టాడు. మహిళ తల మీద కొన్ని గాయాలు అయ్యాయి. అందువల్ల ఆమె స్పృహలో లేదు. అయితే ఆ అమ్మాయికి కేవలం చేతి మీద, కాలు మీద కొన్ని గాయాలు అయ్యాయి. ఒక నర్సు అక్కడే బయట కూర్చోబెట్టి ఆ అమ్మాయికి కట్లు కట్టింది. ఇదంతా చాలా త్వరగా జరుగుతోంది. నేను ఆ అమ్మాయితో మాట్లాడలేదు. ఆమె కూడా నాతో మాట్లాడలేదు. ఆ అమ్మాయి పదే పదే ఎమర్జెన్సీ విభాగం వైపు చూస్తోంది. అక్కడ ఆ మహిళ ఉంది. ఆ అమ్మాయి కొంచెం ఆందోళనగా ఉన్నట్లు అనిపించింది. ఆ మహిళ ఆ అమ్మాయికి తల్లి అయివుంటుందని అర్థం చేసుకోవడానికి నాకు ఎక్కువ సమయం పట్టలేదు. ఆ అమ్మాయి ఆందోళనని చూసి నేను తన దగ్గరికి వెళ్ళాను.
ఆకాష్ : అ... ఎక్స్క్యూజ్ మీ. ఆ మహిళ మీకు ఏమవుతుంది ?
అమ్మాయి : హా, ఆమె మా అమ్మ. ఆమెకి నయమవుతుంది కదా ?
ఆకాష్ : అవును. ఆమె తప్పకుండా బాగుపడుతుంది. మీరు ఆందోళన పడకండి. డాక్టర్ ఆమెకి మంచి చికిత్స చేస్తున్నారు. కొంచెం రక్తం మాత్రమే పోయింది. డాక్టర్ ఆమెకి కట్టు కట్టారు. ఇప్పుడు ఆమె బయటికి వస్తారు.
అప్పుడే ఒక నర్సు మా దగ్గరికి వచ్చింది. ఆ మహిళతో ఎవరు వచ్చారని అడిగింది. మేము లేచి నిలబడ్డాం. ఆమె మమ్మల్ని తనతో తీసుకెళ్లింది. మేము లోపలికి వెళ్ళినప్పుడు ఆ మహిళ మంచం మీద పడుకుని ఉంది. ఆమె తల మీద కట్టు కట్టి ఉంది. అయితే ఆమె ఇప్పుడు పూర్తిగా స్పృహలో ఉంది. ఇది చూసి ఆ అమ్మాయి కొంచెం ఊరట పొందింది. కానీ ఆమె కళ్ళలో కన్నీళ్ళు అలాగే ఉన్నాయి. అప్పుడే డాక్టర్ మాతో అన్నాడు.
డాక్టర్ : చూడండి. ఈమె ఇప్పుడు పూర్తిగా కోలుకున్నారు. భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. ఇప్పుడే మేము ఆమెకి పారాసిటమాల్ ఇచ్చాము. ఇప్పుడు ఆమెకి కొంచెం రెస్ట్ తీసుకోవడం అవసరం. ఒక గంట తర్వాత మీరు ఆమెని తీసుకుని వెళ్ళవచ్చు ఈ బాటిల్ ఖాళీ అయిపోయాక (అతను గ్లూకోజ్ బాటిల్ వైపు సైగ చేసాడు. అది ఆ మహిళకి పెట్టారు).
బహుశా రక్తం పోవడం వల్ల కొంచెం బలహీనత వచ్చిందేమో. అందుకే వాళ్ళు ఆమెకి సెలైన్ పెట్టారు. అప్పుడే ఆ మహిళ ఆ అమ్మాయితో అంది.
మహిళ : అమ్మాయి, ఈ అబ్బాయి ఎవరు ?
అమ్మాయి : అమ్మా ఈయనే మనల్ని ఆసుపత్రికి తీసుకొచ్చింది. అక్కడ వున్న అందరూ కేవలం తమాషా చూస్తున్నారు.
మహిళ : అబ్బాయి, నువ్వు మాకు హెల్ప్ చేసినందుకు నీకు చాలా చాలా థాంక్స్.
ఆకాష్ : అరె, లేదు ఆంటీ. అలాంటిదేమీ వద్దు. మీ స్థానంలో ఇంకెవరైనా ఉండి ఉంటే, నేను వాళ్ళకీ ఇలాగే చేసేవాడిని.
మహిళ : నిన్ను చూస్తే, నీలో మానవత్వం ఇంకా సజీవంగా ఉందని తెలుస్తోంది. నువ్వు అక్కడ కేవలం నిలబడిన వాళ్ళలా కాదు. సరే అబ్బాయి, నువ్వు కావాలనుకుంటే ఇప్పుడు మీ ఇంటికి వెళ్లిపోవచ్చు. నేను ఇప్పుడు పూర్తిగా బాగా ఉన్నాను. హాయిగా వెళ్ళగలను. నువ్వు ఇబ్బంది పడాల్సిన అవసరం లేదు.
ఆకాష్ : అరె, లేదు ఆంటీ, ఏం మాట్లాడుతున్నారు మీరు. మొదట ఈ బాటిల్ అయిపోనివ్వండి. ఆ తర్వాత నేను మీ ఇద్దరినీ మీ ఇంటి దగ్గర వదిలిపెట్టి ఆ తర్వాత మా ఇంటికి వెళ్తాను.
ఆంటీ, నేను ఇద్దరం మాట్లాడుకుంటున్నాం. ఈ సమయంలో ఆ అమ్మాయి నవ్వి ఆపకుండా నన్నే చూస్తూ ఉంది.
మహిళ : వందేళ్లు జీవించు అబ్బాయి. ఎల్లప్పుడూ సంతోషంగా ఉండు. అది సరే అబ్బాయి. నువ్వు ఎక్కడ ఉంటావు ?
ఆకాష్ : ఆంటీ, నేను బోధన్ లో ఉంటాను.
అమ్మాయి : బోధన్ ? అరె, మేము కూడా బోధన్ లోనే ఉంటాం కదా !
మహిళ : ఆగు అమ్మాయి, బోధన్ లో ఎక్కడ ఉంటావు ?
ఆకాష్ : న్యూ బస్సు స్టాండ్ కంటే కొంచెం ముందే మా ఇల్లు ఉంటుంది.
అమ్మాయి : మాది న్యూ బస్సు స్టాండ్ దాటిన తర్వాత. వావ్. (ఆ అమ్మాయి ఎందుకు అంత సంతోషపడిందో తెలియదు).
మహిళ : ఇది చాలా మంచి విషయం. నువ్వు కూడా బోధన్ నుంచే. అయితే అబ్బాయి, మనం తర్వాత కలిసి వెళ్దాం.
ఆకాష్ : తప్పకుండా ఆంటీ. తప్పకుండా కలిసే వెళ్దాం.
ఆ తర్వాత కొద్దిసేపటి తర్వాత నేను ఆసుపత్రి బిల్లు పే చేసాను. ఆ అమ్మాయి, ఆమె తల్లి నన్ను బిల్ ని కట్టనివ్వ లేదు. అయితే నేను కొంచెం సానుభూతి చూపించి బిల్లు కట్టి బయటికి వచ్చాను. ఆ తర్వాత మేము బోధన్ కి వెళ్ళడానికి ఒక క్యాబ్ మాట్లాడుకున్నాం. బోధన్ వైపు బయలుదేరాం. బోధన్ కి చేరుకునే సరికి మాకు దాదాపు రాత్రి 10 గంటలు అయింది. బోధన్ లెక్క ప్రకారం ఇది దాదాపు అర్ధరాత్రి కి సమానం. రోడ్డు పూర్తిగా నిర్మానుష్యంగా ఉంది. నేను క్యాబ్ ని డైరెక్ట్ గా వాళ్ళ ఇంటి ముందే ఆపాను. ఆ తర్వాత మేము ఆంటీకి హెల్ప్ చేసి ఇంటి లోపలి వరకు చేర్చాం. అంటీని మంచం మీద పడుకోబెట్టి నేను బయలుదేరబోతున్నాను, అప్పుడే మరో ఇద్దరు అమ్మాయిలు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చారు.
అమ్మాయి 1 : ఓహ్ మై గాడ్. అమ్మా. నీకు ఏమైంది ? ఇదంతా ఎలా జరిగింది ?
అమ్మాయి 2 : మీరు మాకు ఎందుకు కాల్ చేయలేదు ?
ఆంటీ : అరె, అరె. నా అమ్మాయిలూ, నాకు ఏమీ కాలేదు. నేను పూర్తిగా బాగానే ఉన్నాను. ఈ అబ్బాయి లేకపోతే బహుశా........
ఆకాష్ : అరె, ఆంటీ. చాలు. చాలు. ఇప్పుడు మీరు ఎక్కువగా మాట్లాడకండి. ఇక రెస్ట్ తీసుకోండి. నేను ఇప్పుడు వెళ్తాను.
(నేను ఎక్కడికి వెళ్ళాలి. ఇప్పుడు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చిన ఈ ఇద్దరు అమ్మాయిల కదిలే రొమ్ములని చూసి నా మొడ్డ లేచి నిటారుగా అవ్వడం మొదలుపెట్టింది).
ఇప్పుడు నేను త్వరగా ఇక్కడ నుంచి బయటికి వచ్చి లావణ్య ఇంటికి వెళ్ళాలనుకున్నాను. అలాగే నా మొడ్డని కూల్ చేద్దామనుకున్నాను.
అమ్మాయి : అరె, ఎలా వెళ్తారు మీరు. ముందు మీరు టీ తాగండి. ఆ తర్వాత వెళ్లొచ్చు. మీరు ఇప్పటికే మాకు చాలా హెల్ప్ చేసారు. ఇప్పుడు మాకు సేవ చేసే అవకాశాన్ని ఇవ్వండి.
ఆకాష్ : (నవ్వుతూ) సేవ మీరు మళ్ళీ ఎప్పుడైనా చేయొచ్చు. కానీ ఇప్పుడు నేను ఒక ముఖ్యమైన పని మీద వెళ్ళాలి. రాత్రి టైం కూడా చాలా అయింది.
అమ్మాయి : సరే. పర్లేదు. మీకు ఎలా నచ్చితే అలా. కానీ రేపు సాయంత్రం మీరు మా ఇంట్లో టీ తాగుతారు.
ఆకాష్ : సరే. తప్పకుండా. రేపు నేను తప్పకుండా టైం చూసుకుని మీ ఇంటికి వస్తాను.
అమ్మాయి : సరే. నేను మీతో బయట వరకు తోడు వస్తాను.
ఆ తర్వాత ఆ అమ్మాయి, నేను ఇంటి నుంచి బయటికి వచ్చాం.
అమ్మాయి : ఓహ్హ్హ్. ఐ యామ్ సారీ. మనం ఇంతసేపటి నుంచి కలిసే ఉన్నాం. నేను ఇప్పటి వరకు మీ పేరు కూడా అడగలేదు. హాయ్. నా పేరు రేష్మ.
ఆకాష్ : అవునా, నన్ను ఆకాష్ అంటారు.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)