Incest ❤️❤️ அவி சிங்: வடக்கு நண்பரின் காம லீலைகள் ❤️❤️

[lee.jae.han]

## Update 50 A: பிங்க் சேலையும்... பின் தொடர்ந்த அவியும் (அவி மற்றும் பூஜா அத்தை)

ராத்திரி நடந்த அந்த முரட்டுத்தனமான ஆட்டத்துக்கு அப்புறம், விடிஞ்சது கூடத் தெரியாம நான் நல்லாத் தூங்கிட்டேன். ஆனா அத்தை சீக்கிரமே முழிச்சுட்டாங்க. இன்னைக்கு வெள்ளிக்கிழமை. இன்னும் மூணே மூணு நாள் தான் எனக்கு டைம் இருக்கு, ஏன்னா அதுக்கப்புறம் என் சித்திங்க எல்லாரும் ஊர்ல இருந்து வீட்டுக்கு வந்துடுவாங்க. அவங்க வந்துட்டா என்னால இங்க வந்து தங்க முடியாது, அத்தையையும் சுதந்திரமா என்ஜாய் பண்ண முடியாது. இந்த மூணு நாளை எப்படியாவது யூஸ் பண்ணிக்கணும்னு ஒரு தவிப்பு எனக்குள்ள இருந்தது.

மணி ஒன்பதை நெருங்கும்போதுதான் அத்தை என் ரூமுக்கு வந்தாங்க. கையில ஆவி பறக்குற டீ கப் இருந்தது. அத்தை இன்னும் அதே நைட்டியில தான் இருந்தாங்க. நேத்து ராத்திரி பண்ண அந்த வெறித்தனமான ஆட்டத்துல உடம்பெல்லாம் ஒரு இனிமையான அசதி. தூக்கக் கலக்கத்துல இருந்த என்னை அத்தை மெதுவாத் தட்டி எழுப்புனாங்க.

"அவி... எந்திரிடா... மணி ஒன்பது ஆகுது பாரு,"

அவங்க குரலைக் கேட்டதும் கண்ணைத் திறந்தேன். அத்தை என் பக்கத்துல வந்து உட்கார்ந்தப்போ, அவங்க முகம் ஒரு மாதிரி வாடிப் போய், கண் லேசா சிவந்து இருந்தது. நான் மெதுவா அவங்க கையைப் பிடிச்சு இழுத்து என் கழுத்தோரம் அணைச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.

"என்ன அத்தை, கண்ணெல்லாம் ஒரு மாதிரி சிவப்பா இருக்கு? சரியாத் தூங்கலையா? இன்னும் கொஞ்ச நேரம் படுத்துத் தூங்கியிருக்கலாமே,"னு அக்கறையா கேட்டேன்.

அத்தை என் தலையை வருடிகிட்டே ஒரு பெருமூச்சோட , "பின்ன சிவக்காம என்ன பண்ணும் அவி? நேத்து ராத்திரி நாம ஆடுன ஆட்டத்துல நானும் நல்லாத் தூங்கலாம்னு தான் நினைச்சேன். ஆனா காலைல நாலு மணிக்கே ராஜ் எழுந்து கத்த ஆரம்பிச்சுட்டான்டா. அவனுக்குத் திடீர்னு பயங்கரமான வயிற்று வலி. ஏதோ செமிக்காம வயித்தை உருட்டிருக்கு போல, பாவம் ரொம்பத் துடிச்சுட்டான். பதறிப்போய் ஒரு நாட்டு மருந்து கலந்து கொடுத்துட்டு, அவன் தூங்குற வரைக்கும் அவனுக்குத் தடவிக்கொடுத்துட்டு இருந்தேன். அதான் கண்ணெல்லாம் இப்படிச் சிவந்துடுச்சு,"னு சொன்னாங்க.

"இன்னைக்கு அவன் ஸ்கூலுக்குப் போக வேண்டியவன். ஆனா இந்த வலியால இன்னைக்கு லீவு போட்டுட்டான். இப்போதான் மருந்து வேலை செஞ்சு கொஞ்சம் தெம்பாகி, ஹால்ல சோபாவுல படுத்து டிவி பார்த்துட்டு இருக்கான்,"னு சொன்னாங்க.

நான் அத்தையோட கையைப் பிடிச்சு இழுத்து என் மேல போட்டுக்கிட்டு, அவங்க உதட்டுல ஒரு அழுத்தமான முத்தம் கொடுத்தேன். என் கை மெதுவா அவங்க நைட்டியோட ஜிப்பைத் திறந்தது. உள்ள எந்தப் பாதுகாப்பும் இல்லாம அந்தப் பிரம்மாண்டமான முலை ரெண்டும் பகல் வெளிச்சத்துல அப்படியே ஜொலிச்சது.

அப்படியே குனிஞ்சு ஒரு முலையை வாய்க்குள்ள வச்சு ரொம்ப மெதுவாச் சப்ப ஆரம்பிச்சேன்.

அத்தை ஒரு நிமிஷம் ஷாக் ஆகி, டக்குனு ஹால் பக்கம் திரும்பிப் பார்த்தாங்க. ராஜ் எட்டிப் பார்த்துடுவானோங்கிற பயத்துல அவங்க முகம் பதட்டமாச்சு.

"அவி... இருடா... அவன் ஹால்ல இருக்கான். ஏதாவது சத்தம் கேட்டு எட்டிப் பார்த்துடப் போறான்,"னு பதட்டமா முணுமுணுத்தாங்க.

நான் அவங்க கையை இன்னும் இருக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டு, "அத்தை, அதெல்லாம் ஒன்னும் கவலைப்படாதீங்க. நீங்க அப்படியே இந்தப்பக்கம் திரும்பிப் படுத்துக்கோங்க. ஹால் பக்கம் பார்க்கணும்னு அவசியமே இல்லை. நான் தான் ஹால் பக்கமாத் திரும்பி இருக்கேன்ல? அவன் எட்டிப் பார்த்தா நான் பார்த்துப்பேன். நீங்க பயப்படாம நார்மலா இருங்க,"னு அவங்களைச் சமாதானப்படுத்தினேன்.

அத்தை என் கன்னத்துல செல்லமாத் தட்டிட்டு, "உன் கை என்னேரமும் ஏதாவது பண்ணிட்டே இருக்கணும்... எனக்குத் தான் இங்க பயமா இருக்கு,"னு உள்ளுக்குள்ள ஆசையை வச்சுக்கிட்டு, வெளிய ஒரு மாதிரி சிரிச்சாங்க.

"அத்தை... இதுல இருந்து பால் வருமா? எனக்குக் கொஞ்சம் வேணுமே,"ன்னு கேட்டேன்.

அத்தை ரகசியமா சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னாங்க, "பால் எல்லாம் வராதுடா... உனக்குக் குடிக்கிறதுக்குத் தான் இந்த டீயைக் கொண்டு வந்திருக்கேன். இந்தா, முதல்ல இதைக் குடி... உடம்புல தெம்பு இருக்கணும்ல? நீ செய்யுற வேலைக்கு நிறைய எனர்ஜி வேணும்,"னு சொன்னாங்க.

ராஜ் பக்கத்து ரூம்ல இருக்குற அந்த பயமே எனக்குள்ள ஒரு போதையை ஏத்துச்சு. அவங்க மார்புல என் முகம் புதைஞ்சு இருந்தப்போ, அத்தை பயத்துல மூச்சையே அடக்கிக்கிட்டாங்க. ஆனா அந்தப் பயத்துக்கு நடுவுலயும் என் தலையை இன்னும் ஆழமா அமுக்கி, அந்தச் சுகத்தை அனுபவிக்க ஆரம்பிச்சாங்க.

"அவி... யாராவது பார்த்துறப் போறாங்கடா..."ன்னு அவங்க வாய் சொன்னாலும், அவங்க உடம்பு அந்தத் தீண்டலுக்கு முழுசா அடிபணிஞ்சு, இன்னும் வேணும்னு துடிச்சுக்கிட்டு இருந்தது. 

"அவி... போதும்டா, இதுக்கு மேல போனா நான் என்னையே மறந்துடுவேன். ராஜ் வேற வெளிய இருக்கான்,"னு சொல்லிட்டு அவசரமா நைட்டியைச் சரி பண்ணிக்கிட்டு எந்திரிச்சாங்க. அவங்க முகம் வெட்கத்துல சிவந்து, மூச்சு வாங்குனது. அப்படியே கட்டில்ல இருந்து எழும்பி கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு கலைஞ்சிருந்த முடியைச் சரி பண்ணாங்க.

"அவி... இன்னைக்கு மார்க்கெட் வரைக்கும் போய் சில ஜாமான் வாங்க வேண்டியிருக்குடா. என்கூட அப்படியே நடந்து வந்தா பேசிட்டே போலாம்ல? ஜாமான் வாங்கிட்டு வந்து வீட்ல டிராப் பண்ணிட்டு, அதுக்கப்புறம் நீ கிளம்பு. ராஜ் வேற வயித்து வலியில வீட்ல தனியா படுத்துருக்கான், சீக்கிரம் வரணும்,"னு சொன்னாங்க. "நீ போய் ஹால்ல ராஜ் கூட உட்காரு அவி, நான் டிரஸ் மாத்திட்டு வந்துடுறேன்".

நான் அத்தையை வழியை மறிச்சு நின்னுக்கிட்டு சொன்னேன்.

"அதெல்லாம் முடியாது அத்தை. நீங்க டிரஸ் மாத்தும்போது ரூம் கதவை சாத்தக்கூடாது. நான் வெளிய இருந்து நீங்க மாத்துறதை பார்க்கணும். அப்புறம் முக்கியமான கண்டிஷன்... இன்னைக்கு வெளிய போகும்போது உள்ள எதுவுமே போடக்கூடாது. நோ ப்ரா, நோ பேண்டி... அப்படியே புடவை கட்டிக்கணும்."

அத்தை ஷாக் ஆகிட்டாங்க. "அவி... என்னடா விளையாடுறியா? மார்க்கெட்டுக்கு நடந்து வர சொல்ற... யாராவது கவனிச்சா என்ன பண்றது? எனக்கு ரொம்ப கூச்சமா இருக்குடா,"னு பதறுனாங்க.

"பயப்படாதீங்க அத்தை, நான் தான் கூட வர்றேன்ல? யாராவது பார்த்தா நான் பார்த்துக்க மாட்டேனா? ஆனா இன்னைக்கு நீங்க அந்த மாதிரி வரணும்னு எனக்கு ஒரு ஆசை. நீங்க 'நோ' சொல்ல மாட்டீங்கன்னு எனக்குத் தெரியும். ப்ளீஸ் அத்தை, என் செல்லம்ல?"னு அவங்க கண்ணைப் பார்த்து கெஞ்சுற மாதிரி கேட்டு ஐஸ் வச்சேன்.

அத்தை தவிப்போட என்னைப் பார்த்தாங்க, ஆனா ரூம் கதவை சாத்தப் போனாங்க. "சரிடா... ஆனா ராஜ் ஹால்ல இருக்கான். நான் டிரஸ் மாத்துறதை அவன் பார்த்தா என்ன பண்றது? எனக்கு எவ்வளவு அசிங்கமா இருக்கும்? நான் கதவை சாத்திட்டே மாத்துறேன்,"னு சொன்னாங்க.

"அத்தை, கதவைத் திறந்து வச்சுதான் மாத்தணும். நான் ஹால்ல சோபாவுல ராஜ் பக்கத்துல உட்கார்ந்துக்கிட்டே உங்களை கவனிப்பேன். ராஜ் டிவி பார்த்துட்டு இருக்கான், அவன் பார்க்காத மாதிரி நான் உங்களை சைடுல பார்த்துப்பேன். நீங்க தைரியமா மாத்துங்க,"னு நான் பிடிவாதம் பிடிச்சேன்.

வெளியே ஹால்ல பழைய ரெஸ்லிங் மேட்ச் ரொம்ப சத்தமா ஓடிக்கிட்டு இருந்தது. ராஜ் சோபாவுல உட்கார்ந்து டிவியில வர்ற அந்த சண்டையை ரொம்ப குறியா பார்த்துட்டு இருந்தான். ஆனா என் கண்ணு முழுக்க அத்தையோட ரூம் வாசல்லதான் இருந்தது. அத்தை சொன்ன மாதிரியே கதவை முழுசா மூடாம, பாதியா திறந்து வச்சிருந்தாங்க.

அத்தை ஒரு மாதிரி தவிப்போட ரூமுக்குள்ள நின்னுக்கிட்டு, ஒவ்வொரு சேலையா எடுத்து மேல வச்சு என்கிட்ட காமிச்சாங்க. நான் வேணாம்னு தலையாட்டிக்கிட்டே இருக்க, கடைசியா அந்த பிளாக் கலர் பிளவுஸையும், பிங்க் கலர் சேலையையும் அத்தை கையில எடுத்தப்போ நான் மெதுவா தலையாட்டி ஓகே சொன்னேன். அத்தை முகத்துல ஒரு சின்ன சிரிப்பு வந்தது.

அத்தை வேணும்னே ரொம்ப நிதானமா நைட்டியோட ஜிப்பை இறக்குனாங்க. அந்த ஜிப் இறங்குற சத்தம் கூட ஹால்ல இருந்த எனக்கு அவ்ளோ தெளிவா கேட்டுச்சு. நைட்டியை அப்படியே நழுவ விட்டுட்டு, ஒரு நிமிஷம் கண்ணாடி முன்னாடி நின்னாங்க. ராஜ் இந்தப்பக்கம் எட்டிப் பார்த்தா என்ன பண்றதுன்னு ஒரு பயம் அவங்க முகத்துல தெரிஞ்சாலும், நான் அவங்களை வெறிச்சுப் பார்க்குறது அவங்களுக்குள்ள ஒரு விதமான போதையை ஏத்துச்சு.

அத்தை மெதுவா அந்தப் பிளாக் கலர் டிரான்ஸ்பரன்ட் பிளவுஸை எடுத்தாங்க. அதை மாட்டும்போது அவங்க கைகளைத் தூக்குனப்போ, அவங்க அக்குள் பகுதியும் அந்தப் பால் நிற முதுகும் அந்த மெல்லிய கருப்புத் துணிக்கு பின்னாடி அப்படியே அப்பட்டமா ஜொலிச்சது. அத்தை பிளவுஸ் பட்டன் போடும்போது ரொம்ப ஸ்லோவா, ஒவ்வொரு பட்டனா மாட்டினாங்க. நடுவுல ஒரு முறை ஹால் பக்கம் பார்த்து, ராஜ் இன்னும் அந்த ரெஸ்லிங்யே பார்த்துட்டு இருக்கானான்னு செக் பண்ணிட்டு, எனக்கு ஒரு சின்னக் குறும்புப் பார்வை பார்த்தாங்க.

அப்புறம் புடவையை எடுத்து இடுப்புல சுத்த ஆரம்பிச்சாங்க, அவங்க இடுப்போட வளைவு நெளிவு அப்படியே தத்ரூபமா தெரிஞ்சது. அத்தை வேணும்னே குனிஞ்சு அந்தப் புடவை மடிப்புகளைச் சரி பண்ணுனாங்க. அவங்க அப்படி குனியும்போது, அந்த டிரான்ஸ்பரன்ட் பிளவுஸ்க்குள்ள அவங்க மார்போட பாரம் அப்படியே முன்னாடி சரிஞ்சு தெரிஞ்சது.

எனக்கு அங்க உட்காரவே முடியல. தம்பி ஜிப்புக்குள்ள முரண்டு பிடிக்க ஆரம்பிச்சான். ராஜ் இப்போ நல்லா டிவியில மூழ்கிப் போயிருந்தான். அந்த கேப்ல நான் மெதுவா சோபாவுல இருந்து எழுந்து, பூனை மாதிரி நடந்து அவங்க ரூம்க்குப் போனேன். அத்தை இப்போ புடவைக்குத் தலைப்பு வச்சு பின் பண்ணிட்டு இருந்தாங்க. நான் பின்னாடி வந்து நின்னதை கண்ணாடி வழியா பார்த்த அத்தை அப்படியே ஒரு நிமிஷம் உறைஞ்சு போனாங்க.

"அவி... அவன் பார்த்துறப் போறான்டா... ப்ளீஸ், அங்க போய் உட்காரு,"னு பதட்டமா முணுமுணுத்தாங்க. ஆனா அவங்க கண்ணுல ஒரு விதமான எதிர்பார்ப்பு இருந்தது.

நான் பதில் சொல்லாம அவங்க பின்னாடி நெருங்கிப் போய், அவங்க கழுத்தோரம் என் மூச்சுக்காத்து படுற மாதிரி நின்னேன். அத்தை அப்படியே உடம்பை விறைச்சுக்கிட்டு கண்ணை மூடிக்கிட்டாங்க. அவங்க கை புடவையைச் சரி பண்ணுறதை விட்டுட்டு அப்படியே நடுங்கி நின்னது.

"அவன் பார்க்க மாட்டான் அத்தை... நீங்க மாத்துங்க,"னு சொல்லிட்டு மெதுவா முன்னாடி வந்து, அவங்க பிளவுஸோட ஒரு புடவையை லேசா விலக்கினேன். உள்ள பிளவுஸ்க்குள்ள எந்த மறைப்பும் இல்லாம, அந்த டார்க் பிரவுன் நிப்பிள் அப்படியே பகல் வெளிச்சத்துல பளிச்சுனு எட்டிப் பார்த்தது.

"அவன் டிவி பார்த்துட்டு இருக்கான் அத்தை, நீங்க மாத்துங்க,"னு சொல்லிட்டு அவங்க பக்கத்துல நெருங்கிப் போனேன். அத்தை புடவையைச் சுத்த ஆரம்பிக்கும்போது, நான் மெதுவா கையை விட்டு அவங்க பிளவுஸை ஒரு பக்கம் லேசா விலக்கினேன். உள்ள எந்த மறைப்பும் இல்லாம, அந்தப் டார்க் பிரவுன் நிப்பிள் அப்படியே பகல் வெளிச்சத்துல பளிச்சுனு தெரிஞ்சது.

"அவி... யாராவது பார்த்தா ரொம்ப அசிங்கமா போயிடும்டா... பயமா இருக்கு."

நான் அவங்க தோளைத் தடவிக்கொடுத்து சொன்னேன். "யாரும் பார்க்க மாட்டாங்க அத்தை. அப்படியே சாரிக்குள்ள மறைச்சுக்கோங்க."

அத்தை ஒரு மாதிரி பெருமூச்சு விட்டுக்கிட்டே புடவையைச் சுத்திக்கிட்டாங்க. நாங்க ரெண்டு பேரும் கிளம்பத் தயாரானப்போ, ஹால்ல இருந்து ராஜ் மறுபடியும் முனகுற சத்தம் கேட்டுச்சு.

"அம்மா... வயிறு ரொம்ப வலிக்குதுமா... ஒரு மாதிரி பிடிச்சு இழுக்குது."

பூஜா அத்தை பதறிப்போய் அவன்கிட்ட ஓடினாங்க. அந்த டிரான்ஸ்பரன்ட் பிளவுஸ்ல அவங்க அங்கங்கள் அலைபாய, ராஜ் முன்னாடி குனிஞ்சு அவனை செக் பண்ணாங்க.

"சட்டையை முழுசா கழட்டுடா கண்ணா. எங்க வலிக்குதுன்னு அம்மா பார்க்குறேன்."

ராஜ் சட்டையை கழட்டிட்டு படுத்துருக்க, அத்தை அவனோட வயித்துல ஒவ்வொரு இடமா அமுக்கிப் பார்த்தாங்க.

"அவி... இவனுக்குப் பயங்கரமா சூடு பிடிச்சிருக்குடா. அதான் அடிவயித்துல இப்படி வலிக்குதுன்னு நினைக்கிறேன்."

எனக்கு அப்போ ஒரு விஷயம் ஞாபகம் வந்துச்சு.

"அத்தை... ரெண்டு வருஷத்துக்கு முன்னாடி எனக்கும் இதே மாதிரி தான் வலிச்சது. அப்போ சுமன் சித்தி தான் விளக்கெண்ணெய் எடுத்து அடிவயித்துல தேய்ச்சு விட்டாங்க. உடனே சூடு குறைஞ்சு வலி நின்னுடுச்சு."

அத்தை உடனே சம்மதிச்சு, "ஆமா, அதுதான் சரி... இரு நான் போய் விளக்கெண்ணெய் எடுத்துட்டு வர்றேன்,"னு சொல்லி கிச்சனுக்கு ஓடினாங்க.

பாட்டிலோட வந்த அத்தை ராஜ் பக்கத்துல சோபாவுல உட்கார்ந்தாங்க. அவனோட கால்களைத் தூக்கித் தன் மடியில் வச்சுக்கிட்டு, அவனோட பேன்ட்டை மெதுவா கீழ இறக்க ஆரம்பிச்சாங்க. ராஜுக்கு ஒரு மாதிரி கூச்சமா இருந்தது.

"அம்மா... பரவால்லமா... நானே தேய்ச்சுக்கிறேன்,"னு சொல்லி அவன் பேன்ட்டை மேல இழுக்கப் பார்த்தான்.

"சும்மா இருடா... அம்மா தானே? இதுல என்ன வெட்கம்? கையை எடு,"னு அத்தை மெதுவா அதட்டிட்டு, அவன் கையை விலக்கி விட்டு பேன்ட்டை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்கினாங்க.

பேன்ட் இறங்குனப்போ, அங்க கருகருவென மயிர் நல்லா அடர்த்தியா வளர்ந்திருந்தது வெளிய தெரிஞ்சது. அவனுக்குப் பூனை மீசை தான் இருந்தது, ஆனா கீழ அவனுக்கு நல்லா வளர ஆரம்பிச்சிருந்தது. அத்தைக்கு அதைப் பத்தியெல்லாம் கவலை இல்லை, அவங்க கவனமெல்லாம் அவன் வலியைக் குறைக்குறதுல தான் இருந்தது.

அத்தை கையில் எண்ணெயை ஊத்திட்டு அவன் அடிவயித்துல தேய்க்க ஆரம்பிச்சாங்க. அவங்க கை மெதுவா அந்த மயிர் இருக்கிற இடத்துக்கு பக்கத்துல போகும்போது, அத்தையோட விரல்கள் லேசா நடுங்குறதை நான் கவனிச்சேன். அவங்க முகம் நார்மலா இருக்க ட்ரை பண்ணாலும், அந்த மெல்லிய பிளவுஸ்க்குள்ள அவங்க மூச்சு வாங்குற வேகம் அதிகமாச்சு.

ராஜ் ஒரு கட்டத்துல உடம்பை அப்படியே விறைச்சுக்கிட்டான். அத்தையோட உள்ளங்கை அவனோட அந்த சென்சிடிவ்வான இடத்துல படும்போது, அவனுக்குள்ள ஒரு புது உணர்வு ஆரம்பிச்சது அவன் முகத்துலயே தெரிஞ்சது. அத்தைக்கும் அது புரிஞ்சது. அவங்க கண்ணு அந்த வளர்ந்த மயிரையும், அதுக்கு கீழ துடிக்கிற அவனோட அந்தப் பகுதியையும் ஒரு செகண்ட் உற்றுப் பார்த்துட்டு டக்குனு பார்வையைத் திருப்பிக்கிட்டாங்க.

"வலி இப்படியே சரியாயிடும்... பயப்படாத,"னு அத்தை சொன்னாங்க, ஆனா அவங்க வாய்ஸ்ல ஒரு நடுக்கம் இருந்தது.

அவங்க விரல் அங்க படும்போது அத்தையோட உடம்பு ஒரு தவிப்புல நடுங்குனதை நான் கவனிச்சேன். அவங்க முகத்துல ஒரு சின்ன வெட்கம் வந்துட்டுப் போச்சு. அந்தப் பேன்ட் இன்னும் ரெண்டு இன்ச் கீழ போனா என்ன நடக்கும்னு நான் கற்பனை பண்ணப்போ, ஜிப்புக்குள்ள என் தம்பி துடிக்க ஆரம்பிச்சான். அத்தை இப்போ ராஜை ஒரு சின்னப் பையனா பார்க்காம, ஒரு முழு ஆணா பார்க்குறாங்கன்னு அவங்க கண்ணுல தெரிஞ்ச அந்தப் போதையே சொல்லுச்சு. அந்தத் தொடுதல்ல ஒரு சுகம் இருந்தாலும், யாராவது பார்த்துடுவாங்களோன்ற பயத்துல அவசரமா கையைத் துடைச்சுட்டு, பெருமூச்சு விட்டுட்டு அங்கிருந்து எந்திரிச்சாங்க

"சரி கிளம்பலாம் அவி... இவன் இப்போ தூங்குவான்,"னு சொல்லிட்டு அத்தை கிளம்புனாங்க.

நாங்க ரெண்டு பேரும் மார்க்கெட்டுக்கு நடக்க ஆரம்பிச்சோம். அத்தை முன்னாடி நடக்க, நான் அவங்களுக்கு ஒரு அடி பின்னாடி போயிட்டு இருந்தேன். அத்தை ஜட்டி எதுவும் போடாம ஒவ்வொரு அடி எடுத்து வைக்கும்போதும், அவங்களோட அந்தப் பின்பகுதி எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம தனித்தனியா ஆடிக்கிட்டு இருந்தது.

---