Incest பூ போட்ட தாவணி

[monor]

"எனக்கு என்ன ஆண்டி கவலை. நான் நல்லா தானே இருக்கேன்."


"எங்கே நல்லா இருக்கே? ஒரு வயசுப் பொண்ணாட்டமா இருக்கே? ஏதோ ஆடி, ஓடி வேலை செஞ்சு, அலுத்துப் போனவ மாதிரி இல்லே, இருக்கே?"

"உங்க கிட்டே சொல்றதுக்கு என்ன ஆண்டி. சாப்பாடு சாப்பிடவே பிடிக்க மாட்டேங்குது. நான் என்ன செய்யட்டும்?"

இப்படி பேசிக்கொண்டே கிட்சனுக்கு வந்தோம்.

"ஆண்டி பிரிட்ஜ்லே கூல் வாட்டர் இருக்கா?"

"என்னை எதுக்குடி கேக்கிறே? திறந்துதான் பாரேன்."

பிரிட்ஜை திறந்தவள்...அங்கே இருந்த பொருள்களை ஆராய்ந்தாள்.

அங்கே ஒரு நாள் முன்பு இவர் வாங்கி வைத்திருந்த குச்சி ஐஸ்சை பார்த்து விட்டு. சின்ன பிள்ளை போல துள்ளி, "ஆண்டி...என்ன ஐஸ் எல்லாம் வாங்கி வச்சிருக்கீங்க. அடிக்கடி சாப்பிடுவீங்களா" என்று கேட்டாள்.

"நான் வாங்கி வைக்கலை. உன் அங்கிள் தான் வாங்கி வச்சிருக்கார். இங்கே ஒரு வால் இருக்கே, அதுக்கு குச்சி ஐஸ் சாப்பிட்டுட்டு தான், சாப்பாடே சாப்பிடுவா. அவளுக்குன்னுதான் வாங்கி வச்சிருக்கார்."

"ஆண்டி, நான் ஒன்னு எடுத்துக்கட்டா?"

"எடுத்துக்கோ."

ஒரு ஐஸை எடுத்து வாய்க்குள் நுழைத்து நன்றாக சூப்பிக்கொண்டே, டைனிங் டேபிள் பக்கம் வந்தாள். அவள் குச்சி ஐஸ் சூப்புவதைப் பார்த்து, எனக்கு அந்த நினைப்பு வந்து விட்டது.

"என்ன ஆண்டி அப்படிப் பாக்கறீங்க? உங்களுக்கும் ஒன்னு எடுத்து தரவா?"

"ம்,…..எனக்கு உன் மாமாவோட...."

"மாமாவோட....?"

"மாமாவோட ஐஸ் இருக்கு." என்று சொல்லி அவளுக்கு தெரியாமல் வெட்கப் பட்டேன்.

"மாமாவோட ஐஸா?..... அப்படின்னா?"

"மக்கு!!...மாமாவுக்குன்னு வச்சிருக்கிற ஐஸை நான் சாப்பிட்டுக்குவேன்."

"ஓஹோ"

டைனிங் டேபிள் பக்கம் அவள் பார்வை போனது. அங்கே வைத்திருந்த பழங்களைப் பார்த்தவள்

."ஆண்டி நீங்க சாப்பிட்டதுக்கப்புறம் பழம் சாப்புடுவீங்களா?"

".ம்…எப்போ சாப்பிடணும்னு தோணுதோ, அப்ப சாப்பிடுவேன்."

அடுத்ததாக சமையல் கட்டுக்கு வந்தாள். வந்தவள், நான் செய்து வைத்திருந்த சில்லி சிக்கனை பார்த்துவிட்டு "என்ன ஆண்டி இது,கருணை கிழங்கு பொரிச்சு வச்சிருக்கீங்க. நான் கொஞ்சம் எடுத்துக்கவா?"

"ஏய்,...இது கருணை கிழங்கு இல்லேடி. சில்லி சிக்கன்."

"ஐயோ,….NV ஐட்டமா?!!...இது வரைக்கும் நான் சாப்பிட்டதில்லே. ஒரு உயிரை கொன்னு, அதை சாப்பிடறது பாவம்ன்னு பெரியவா சொல்லுவா. உங்களுக்கு பாவமா தெரியலையா?"

"எங்களுக்கு, சாப்பிட்டு பழகிப் போச்சு. ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒரு கொள்கை, கோட்பாடு. கொன்றால் பாவம், தின்றால் போச்சு."

"சரி...ஆண்டி, நேரமாச்சு நான் வர்றேன்."

ஒரு ரெண்டு மாதம், அவள் எங்க வீட்டுக்கு வந்து போய் நன்றாகப் பழகி விட்டாள். என் எதிரிலேயே இவரை கிண்டல் பண்ணுவாள். நானும் சின்ன பெண், ஏதோ பேசிவிட்டு போகட்டும் என்று கண்டும் காணாதது போல இருந்தேன்.

ஒரு நாள், சண்டே. காலை 8 மணி இருக்கும். அனைவரும் வீட்டில் இருந்தோம். இவர் ஈந்து பேப்பரை படித்துக்கொண்டிருக்க, நான் டிபன்னுக்கு ரெடி பண்ணிக்கொண்டிருந்த சமயம், பளிச்சென குளித்துவிட்டு, பட்டுப் பாவாடை தாவானியில், ஈராக் கூந்தலை டர்கி டவலில் சுற்றி, கொண்டை போட்டு, ஒரு தட்டில் பலகாரங்களை வைத்து, அதன் மேல் வாழை இல்லை வைத்து மூடி, எடுத்து வந்தாள்.

ஹாலில் உட்கார்ந்து பேப்பர் படித்துக் கொண்டிருந்த இவரைப் பார்த்து, "என்ன அங்கிள் ஹிந்துவா?"

"வேறே மதத்துக்கு மாறணும்னு ஐடியா இல்லை. இப்போதைக்கு ஹிந்து தான்."

"ஐயோ...நான் அதை கேக்கலை. நீங்க படிச்சிக்கிட்டு இருக்கிறது ஹிந்துவான்னு கேட்டேன்."

"ஓ!....அதுவா...ஆமாம் ஹிந்து தான். ஆமாம் உள்ளே மூடி வச்சிருக்கியே அது..."

"ச்சீய்...போங்க அங்கிள்" என்று சொல்லி, இல்லாததை மாராப்பால் இழுத்து மூட, நான் குறுக்கிட்டு "அவ கிட்டே என்னங்க விளையாட்டு?" என்றேன்.

"ஏய்,...தட்டுலே, எதையோ மூடி கொண்டு வர்றாளே, அது என்னன்னு கேட்டேன். இதுல என்ன விளையாட்டு? "


"ஓ,....அதுவா அங்கிள், அம்மா பலகாரம் செஞ்சு கொடுத்து அனுப்பிச்சாங்க. திங்கிற பொருள் பப்பரக்கான்னு தெறந்து போட்டுட்டா, கொண்டு வர முடியும்? அதான் வாழை இலையிலே மூடி, கொண்டு வந்தேன்."

பலகாரத் தட்டை நான் வாங்கி, அதில் இருந்ததை இவருக்கு கொடுத்தேன். மெது வடையை கையிலே எடுத்தவர், அதை சுற்றி சுற்றி பார்த்துக்கொண்டே "உன்னோடது நல்லா உப்பி மெது மெத்துன்னு இருக்கு நித்யா."

நான் குறுக்கிட்டு, "ஏங்க,...அவ ஏதாவது தப்பா எடுத்துக்கப் போறா, விளக்கமா சொல்லுங்களேன்.'

"ஓ!......நீ கொண்டு வந்த வடை, உப்பி நல்லா மெது மெத்துன்னு இருக்கு நித்யா."

"நல்லா இருந்தா சாப்பிடுங்களேன்."

".................!!.".

"நான் வடையை சொன்னேன் அங்கிள். நீங்க ஏன் வாயை பொளந்துக்கிட்டு, அப்படிப் பாக்குறீங்க?"

"எப்படி தின்கிறதுன்னு யோசிக்கிறேன்"

"ம்,....இது கூட சொல்லனுமாக்கும்!.வாயாலேதான். கடிச்சு தின்னுங்க."

"வலிக்காதா?"

"என்னது...!?!"

"இல்லை,...வடையை கடிச்சால் என் வாய் வலிக்காதா?"

"வலிக்கிறமாதிரியா வடை இருக்கு. மெத்து மெத்துன்னு, பொது பொதுன்னு உப்பலா இருக்கிறதா நீங்க தானே சொன்னீங்க. ஆமாம், ஆண்டியோடது இவ்வளவு சாப்ட்டா இருக்காதா?"

"ஏய்,...." என்று பொய் கோவத்தில் நான் அவளை அடிக்கப் போக, "ஐயோ ...ஆண்டி,நீங்க கூட இப்படித்தானா? நான் கேட்டது,...நீங்க சுடுற வடை, இவ்வளவு சாப்டா இருக்காதான்னு கேட்டேன்."

இப்படி பேசிக்கொண்டே,அவள் கொண்டு வந்திருந்த பலகாரத்தை ஆளுக்கொன்றாக சாப்பிட்டோம். பிள்ளைகள் இன்னும் தூங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். நான் கிட்சனுக்கு போக நித்யா என்னுடனே வந்தாள்.

"ஆண்ட்டி "