28-02-2026, 08:47 AM
கோயிலுக்கு வந்திருப்பதால் ஆசையை அடக்கிக் கொண்டு கோவிலுக்கு புறப்பட தயாரானோம்.
டிபன் சாப்பிட்டுவிட்டு அடிவாரத்திலிருந்து மேலே திருமலா செல்லும் அரசு பஸ்ஸுக்கு டிக்கட் வாங்கி, அதில் ஏறி உட்கார்ந்து திருமலா சென்றோம்.
அடையாள செக்கிங் முடிந்து பக்தர்களோடு கோவிலுக்கு செல்லும் சிறப்பு தரிசன வழியில் பயணப்பட்டோம்.
கூட்டம் மெதுவாக ஊர்ந்தது. ஹால் போல அங்கங்கே இருந்த இடத்தில் கூட்டம் கூட்டமா தங்க வைத்து, அனுப்பினார்கள்.
அப்படி தங்கிய போது சுடச் சுட சாப்பாடு வழங்கப் பட்டது.
இப்படி, பல இடங்களைக் கடந்து, கோவிலை நெருங்கும் சமயம் கூட்டம் முண்டி அடித்து செல்ல, நான் அமுதாவை எனக்கு முன்னால் நடக்க வைத்து, அவள் தோளை பாதுகாப்பாக பிடித்துக்கொண்டு நடந்தேன். அவளைன் அடர்த்தியான கூந்தலை அழகாக பின்னி தொங்க விட்டிருந்தாள். அவள் ஜடையின் நுனி அவள் புட்ட மேடுகளை அவள் நடக்கும் போது மாற்றி மாற்றி தட்டி தாளம் இசைத்துக்கொண்டிருந்தது.
நானே அவளிடம் இருந்து விலக நினைத்தாலும், கூட்டம் என்னை விலக விட வில்லை. கோவிந்தா கோவிந்தா என்று கோஷமிட்டுக்கொண்டு என்னை பின்னாலிருந்து தள்ள, நான் அமுதாவின் மேல் மொத்தமாக சாய்ந்து அவள் கழுத்து வாசனையையும், அவள் கூந்தலில் சூடி இருந்த மல்லிகைப் பூ வாசனையையும் முகர்ந்து கொண்டே, அவள் குன்டியில் என் சுன்னி மெல்ல இடித்து மோத மோத நடந்தேன்..
ஒரு கட்டத்தில் எங்கள் பின்னாலிருந்த மக்கள் கூட்டம் என் பின்னால் முண்டி அடித்துத் தள்ள, நான் அமுதாவின் பின் பக்கம் என் சுன்னி அமுதாவின் குண்டியில் பட்டு அழுந்துவதைப் போல நிற்க வேண்டியதாயிற்று.
அமுதாவின் கூந்தலில் வைத்திருந்த மல்லிகைச் சரம், அமுதாவின் வேர்வை வாசத்தோடு சேர்ந்து என் நாசிக்குள் ஏற, அந்த வாசனை எனக்கு சுகமான உணர்வைத் தந்தது. அந்த உணர்வில் என் சுன்னி முட்டிக்கொண்டு நிற்க நான் யாருக்கும் தெரியாமல் அமுதாவின் குண்டியில் என் சுன்னியை நன்றாக அழுத்தி அழுத்தி, விறைத்த என் சுன்னியை ஆறுதல் படுத்தினேன்.
பட்டுப் புடவைக்கும் மேலாக அமுதாவின் குன்டிப் பிளவில் என் சுன்னியை வைத்து அழுத்த அழுத்த, மெத் மெத் என்று சுகமாக இருந்தது. அமுதாவுக்கும் நான் இப்படி செய்து கொண்டிருப்பது புரிந்தாலும், புன்னகையோடு முன்னால் நடந்தாள்.
கூட்டம் கோவிலை நெருங்க நெருங்க, அமுதாவின் பின் பக்கத்தோடு என் முன் பக்கம் நன்றாக ஒட்டிக்கொண்டது.
என் சுன்னி அமுதாவின் குண்டியில் அழுந்த என் மூச்சுக் காற்று அமுதாவின் தோளில் பட, அமுதாவின் கழுத்து வாசனை பிடித்தேன். அப்படியே நக்கி கடிக்க வேண்டும் என்று வந்த ஆசையை அடக்கிக்கொண்டேன். அவள் பின் பக்கத்தோடு நான் நெருங்கி நின்றதால், அமுதா கூச்சத்தில் நெளிந்து வெக்கத்துடன் என்னை திரும்பிப் பார்த்து புன்னகைத்தாள்.
கொஞ்ச தூரம் நடந்ததும் கீழே அவள் இடுப்பின் இரண்டு பக்கமும் கை போட்டு, இடி ராஜாக்களிடமிருந்து அவளை காப்பாற்றி கூட்டிச் செல்ல, பின் பக்கமிருந்து யாரோ தள்ளியதில், என் கை அவள் முலை சைடில் பட்டு அழுந்த அது கல் போல இறுகிக் இருப்பதை உணர்ந்தேன்.
அமுதா என் கைப்பிடிக்குள் இருந்ததால் கூட்டமாக வந்தவர்களின் இடி மற்றும் உரசல்களில் இருந்து தப்பித்தாள்.
ஒரு வழியாக மூலப் பிரகாரத்தை அடைந்ததும், ஜருகண்டி, ஜருகண்டி என்ற வார்த்தைகளை கேட்டு, நடந்து சென்றபடியே பக்திப் பரவசத்துடன் திருமாலை தரிசித்தோம்.
திருமால் முன் ஒரு வினாடி கூட எங்களை நிம்மதியாக நின்று தரிசிக்க விடவில்லை. ஜருகண்டி, ஜருகண்டி என்று சொல்லி எங்களை இழுத்து வெளியே விட்டார்கள்.
கொடுத்த குங்கும பிரசாரத்தை நெற்றியில் பொட்டாக வைத்து, உள் பிரகாரத்தை சுற்றி இருக்கும் கடவுள்களை வணங்கி விட்டு, பக்தர்கள் வெளியேறும் பாதை வழியாக வெளியேறி, பிரசாதம் பெறுவதற்காக வரிசையில் நின்றோம். அப்போதும் அமுதாவுக்கு பின்னாலேயே நின்றேன்.
பிரசாதத்தை பெற்றுக்கொண்டு அதை சாப்பிட்டபடியே வெளிப்பிரகாரம் வந்து, லட்டு கொடுக்கும் இடத்திற்குச் சென்றோம்.
எங்களுக்கான இலவச லட்டுடன் சொந்த பந்தங்களுக்கு கொடுப்பதற்காக காசு கொடுத்து சில லட்டுகளை வாங்கிக்கொண்டு பஸ் பிடித்து கீழ் திருப்பதி வந்து, லாட்ஜுக்கு வந்து சேர்ந்தோம்.
பஸ்ஸில் வரும் போதே அமுதாவின் முகம் ஏதோ ஒரு வலியால் அவள் கஷ்டப்படுவதாக உணர்ச்சிகளைக் காட்டியது.
“என்ன பண்ணுது அமுதா? ஏதாவது உடம்பு சரி இல்லையா?”
“ஒன்னும் இல்லைண்ணா.” என்று சொல்லிக்கொண்டே பல்லைக் கடித்துக்கொன்டு வந்தாள்.
லாட்ஜுக்கு வந்து, கதவைத் திறந்ததும், வேக வேகமாக ரூமுக்குள் புகுந்த அமுதா, கதவை சாத்தி விட்டு, புடவையை மட்டும் உருவி போட்டு விட்டு பாவாடை ரவிக்கையில் அங்கிருந்த பெட்டில் பொத்தென்று குப்புறப் படுத்தாள்.
குழந்தைக்கு இவ்ளோ நேரம் பால் கொடுக்காததால் பால் சுரந்து அவள் முலையை வலிக்கச் செய்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை நான் புரிந்து கொண்டேன்.
சுரந்திருந்த பால் முழுவதும் கட்டி, கல் போல் இருந்த முலைகள் இரண்டும் கட்டிலின் பஞ்சு மெத்தையில் நசுங்க, மெதுவாக இறுகிக் கிடந்த ரவிக்கையின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக பட் பட் என்று அவிழ்த்து விட்டு, வலியில் கண்கள் மூடி படுத்திருந்தாள்.
ஹாலில் உட்கார்ந்திருந்த நான், அமுதா உள்ளே என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாளோ, எப்படி கஷ்டப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறாளோ என்று நினைத்து,, அமுதா இருந்த அறையின் சாத்தப்பட்டிருந்த கதவில் கை வைத்து மெல்லத் தள்ள, அது மெல்லத் திறந்தது.
திறந்த கதவு வழியாகப் பார்த்தபோது,…..பெட்டில் அமுதா கதவுப் பக்கம் பார்த்தபடி ஒருக்களித்து படுத்திருந்தாள்.
அமுதாவின் செக்கச் சிவந்த பால் நிறைந்த இடது பக்க முலையின் மேல், பால் நிறைந்த வலது பக்க முலை அமுங்கி, நசுங்கி, முலைக்காம்புகள் வழியாக சொட்டு சொட்டாக பால் கசிந்து கொண்டிருந்தது.
நான் அறைக்கதவை திறந்ததை அவள் கவனிக்க வில்லை. வலியில் கண் மூடி படுத்திருந்தாள்.
கதவு திறக்கப்பட்ட சத்தம் கேட்டு, அவள் கண் இமைகளை கொஞ்சம் போல திரந்து பார்க்க, ஒரு பெண் அசாதாரண நிலையில் படுத்திருக்க, முன்னறிவிப்பு செய்யாமல் அநாகரிகமாக உள்ளே நுழைந்த என் மேல் நானே வருத்தப்பட்டு, “ஸாரி… ஸாரி…. அமுதா” என்று சொல்லி விட்டு கதவை சாத்தி விட்டு வெளியே வந்தேன்.
நன்றாக கண் விழித்தவள், வேகமாக எழுந்து பிதுங்கிக் கிடந்த முலைகளை ஜாக்கெட்டுக்கு உள்ளே தள்ளி, ஜாக்கெட் கொக்கிகளை இழுத்து தம் பிடித்து மாட்டினாள். அப்போதும் அவளால் கொக்கிகளை மாட்ட முடியவில்லை
அமுதாவின் ரூமிலிருந்து வெளியே வந்த நான், அமுதாவின் நிலையை எண்ணி வருத்தப்பட்டபடி ஹாலில் உட்கார்ந்திருந்தேன்.
அமுதாவின் நிலையை ஓரளவுக்கு என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. தன் கைக்குழந்தைக்கு தாய்ப்பால் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கும் அமுதா தன் குழந்தைக்கு ரொம்ப நேரமாக பால் கொடுக்காததால், பால் சுரந்து அவள் முலைகளில் அடைபட்டு அது வேதியியல் மாற்றம் அடைந்து முலைகளை இறுகச் செய்து அவளுக்கு சொல்ல முடியாத வலியை கொடுக்கிறதென்பதை நான் உணர்ந்தேன்.
டிபன் சாப்பிட்டுவிட்டு அடிவாரத்திலிருந்து மேலே திருமலா செல்லும் அரசு பஸ்ஸுக்கு டிக்கட் வாங்கி, அதில் ஏறி உட்கார்ந்து திருமலா சென்றோம்.
அடையாள செக்கிங் முடிந்து பக்தர்களோடு கோவிலுக்கு செல்லும் சிறப்பு தரிசன வழியில் பயணப்பட்டோம்.
கூட்டம் மெதுவாக ஊர்ந்தது. ஹால் போல அங்கங்கே இருந்த இடத்தில் கூட்டம் கூட்டமா தங்க வைத்து, அனுப்பினார்கள்.
அப்படி தங்கிய போது சுடச் சுட சாப்பாடு வழங்கப் பட்டது.
இப்படி, பல இடங்களைக் கடந்து, கோவிலை நெருங்கும் சமயம் கூட்டம் முண்டி அடித்து செல்ல, நான் அமுதாவை எனக்கு முன்னால் நடக்க வைத்து, அவள் தோளை பாதுகாப்பாக பிடித்துக்கொண்டு நடந்தேன். அவளைன் அடர்த்தியான கூந்தலை அழகாக பின்னி தொங்க விட்டிருந்தாள். அவள் ஜடையின் நுனி அவள் புட்ட மேடுகளை அவள் நடக்கும் போது மாற்றி மாற்றி தட்டி தாளம் இசைத்துக்கொண்டிருந்தது.
நானே அவளிடம் இருந்து விலக நினைத்தாலும், கூட்டம் என்னை விலக விட வில்லை. கோவிந்தா கோவிந்தா என்று கோஷமிட்டுக்கொண்டு என்னை பின்னாலிருந்து தள்ள, நான் அமுதாவின் மேல் மொத்தமாக சாய்ந்து அவள் கழுத்து வாசனையையும், அவள் கூந்தலில் சூடி இருந்த மல்லிகைப் பூ வாசனையையும் முகர்ந்து கொண்டே, அவள் குன்டியில் என் சுன்னி மெல்ல இடித்து மோத மோத நடந்தேன்..
ஒரு கட்டத்தில் எங்கள் பின்னாலிருந்த மக்கள் கூட்டம் என் பின்னால் முண்டி அடித்துத் தள்ள, நான் அமுதாவின் பின் பக்கம் என் சுன்னி அமுதாவின் குண்டியில் பட்டு அழுந்துவதைப் போல நிற்க வேண்டியதாயிற்று.
அமுதாவின் கூந்தலில் வைத்திருந்த மல்லிகைச் சரம், அமுதாவின் வேர்வை வாசத்தோடு சேர்ந்து என் நாசிக்குள் ஏற, அந்த வாசனை எனக்கு சுகமான உணர்வைத் தந்தது. அந்த உணர்வில் என் சுன்னி முட்டிக்கொண்டு நிற்க நான் யாருக்கும் தெரியாமல் அமுதாவின் குண்டியில் என் சுன்னியை நன்றாக அழுத்தி அழுத்தி, விறைத்த என் சுன்னியை ஆறுதல் படுத்தினேன்.
பட்டுப் புடவைக்கும் மேலாக அமுதாவின் குன்டிப் பிளவில் என் சுன்னியை வைத்து அழுத்த அழுத்த, மெத் மெத் என்று சுகமாக இருந்தது. அமுதாவுக்கும் நான் இப்படி செய்து கொண்டிருப்பது புரிந்தாலும், புன்னகையோடு முன்னால் நடந்தாள்.
கூட்டம் கோவிலை நெருங்க நெருங்க, அமுதாவின் பின் பக்கத்தோடு என் முன் பக்கம் நன்றாக ஒட்டிக்கொண்டது.
என் சுன்னி அமுதாவின் குண்டியில் அழுந்த என் மூச்சுக் காற்று அமுதாவின் தோளில் பட, அமுதாவின் கழுத்து வாசனை பிடித்தேன். அப்படியே நக்கி கடிக்க வேண்டும் என்று வந்த ஆசையை அடக்கிக்கொண்டேன். அவள் பின் பக்கத்தோடு நான் நெருங்கி நின்றதால், அமுதா கூச்சத்தில் நெளிந்து வெக்கத்துடன் என்னை திரும்பிப் பார்த்து புன்னகைத்தாள்.
கொஞ்ச தூரம் நடந்ததும் கீழே அவள் இடுப்பின் இரண்டு பக்கமும் கை போட்டு, இடி ராஜாக்களிடமிருந்து அவளை காப்பாற்றி கூட்டிச் செல்ல, பின் பக்கமிருந்து யாரோ தள்ளியதில், என் கை அவள் முலை சைடில் பட்டு அழுந்த அது கல் போல இறுகிக் இருப்பதை உணர்ந்தேன்.
அமுதா என் கைப்பிடிக்குள் இருந்ததால் கூட்டமாக வந்தவர்களின் இடி மற்றும் உரசல்களில் இருந்து தப்பித்தாள்.
ஒரு வழியாக மூலப் பிரகாரத்தை அடைந்ததும், ஜருகண்டி, ஜருகண்டி என்ற வார்த்தைகளை கேட்டு, நடந்து சென்றபடியே பக்திப் பரவசத்துடன் திருமாலை தரிசித்தோம்.
திருமால் முன் ஒரு வினாடி கூட எங்களை நிம்மதியாக நின்று தரிசிக்க விடவில்லை. ஜருகண்டி, ஜருகண்டி என்று சொல்லி எங்களை இழுத்து வெளியே விட்டார்கள்.
கொடுத்த குங்கும பிரசாரத்தை நெற்றியில் பொட்டாக வைத்து, உள் பிரகாரத்தை சுற்றி இருக்கும் கடவுள்களை வணங்கி விட்டு, பக்தர்கள் வெளியேறும் பாதை வழியாக வெளியேறி, பிரசாதம் பெறுவதற்காக வரிசையில் நின்றோம். அப்போதும் அமுதாவுக்கு பின்னாலேயே நின்றேன்.
பிரசாதத்தை பெற்றுக்கொண்டு அதை சாப்பிட்டபடியே வெளிப்பிரகாரம் வந்து, லட்டு கொடுக்கும் இடத்திற்குச் சென்றோம்.
எங்களுக்கான இலவச லட்டுடன் சொந்த பந்தங்களுக்கு கொடுப்பதற்காக காசு கொடுத்து சில லட்டுகளை வாங்கிக்கொண்டு பஸ் பிடித்து கீழ் திருப்பதி வந்து, லாட்ஜுக்கு வந்து சேர்ந்தோம்.
பஸ்ஸில் வரும் போதே அமுதாவின் முகம் ஏதோ ஒரு வலியால் அவள் கஷ்டப்படுவதாக உணர்ச்சிகளைக் காட்டியது.
“என்ன பண்ணுது அமுதா? ஏதாவது உடம்பு சரி இல்லையா?”
“ஒன்னும் இல்லைண்ணா.” என்று சொல்லிக்கொண்டே பல்லைக் கடித்துக்கொன்டு வந்தாள்.
லாட்ஜுக்கு வந்து, கதவைத் திறந்ததும், வேக வேகமாக ரூமுக்குள் புகுந்த அமுதா, கதவை சாத்தி விட்டு, புடவையை மட்டும் உருவி போட்டு விட்டு பாவாடை ரவிக்கையில் அங்கிருந்த பெட்டில் பொத்தென்று குப்புறப் படுத்தாள்.
குழந்தைக்கு இவ்ளோ நேரம் பால் கொடுக்காததால் பால் சுரந்து அவள் முலையை வலிக்கச் செய்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை நான் புரிந்து கொண்டேன்.
சுரந்திருந்த பால் முழுவதும் கட்டி, கல் போல் இருந்த முலைகள் இரண்டும் கட்டிலின் பஞ்சு மெத்தையில் நசுங்க, மெதுவாக இறுகிக் கிடந்த ரவிக்கையின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக பட் பட் என்று அவிழ்த்து விட்டு, வலியில் கண்கள் மூடி படுத்திருந்தாள்.
ஹாலில் உட்கார்ந்திருந்த நான், அமுதா உள்ளே என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாளோ, எப்படி கஷ்டப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறாளோ என்று நினைத்து,, அமுதா இருந்த அறையின் சாத்தப்பட்டிருந்த கதவில் கை வைத்து மெல்லத் தள்ள, அது மெல்லத் திறந்தது.
திறந்த கதவு வழியாகப் பார்த்தபோது,…..பெட்டில் அமுதா கதவுப் பக்கம் பார்த்தபடி ஒருக்களித்து படுத்திருந்தாள்.
அமுதாவின் செக்கச் சிவந்த பால் நிறைந்த இடது பக்க முலையின் மேல், பால் நிறைந்த வலது பக்க முலை அமுங்கி, நசுங்கி, முலைக்காம்புகள் வழியாக சொட்டு சொட்டாக பால் கசிந்து கொண்டிருந்தது.
நான் அறைக்கதவை திறந்ததை அவள் கவனிக்க வில்லை. வலியில் கண் மூடி படுத்திருந்தாள்.
கதவு திறக்கப்பட்ட சத்தம் கேட்டு, அவள் கண் இமைகளை கொஞ்சம் போல திரந்து பார்க்க, ஒரு பெண் அசாதாரண நிலையில் படுத்திருக்க, முன்னறிவிப்பு செய்யாமல் அநாகரிகமாக உள்ளே நுழைந்த என் மேல் நானே வருத்தப்பட்டு, “ஸாரி… ஸாரி…. அமுதா” என்று சொல்லி விட்டு கதவை சாத்தி விட்டு வெளியே வந்தேன்.
நன்றாக கண் விழித்தவள், வேகமாக எழுந்து பிதுங்கிக் கிடந்த முலைகளை ஜாக்கெட்டுக்கு உள்ளே தள்ளி, ஜாக்கெட் கொக்கிகளை இழுத்து தம் பிடித்து மாட்டினாள். அப்போதும் அவளால் கொக்கிகளை மாட்ட முடியவில்லை
அமுதாவின் ரூமிலிருந்து வெளியே வந்த நான், அமுதாவின் நிலையை எண்ணி வருத்தப்பட்டபடி ஹாலில் உட்கார்ந்திருந்தேன்.
அமுதாவின் நிலையை ஓரளவுக்கு என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. தன் கைக்குழந்தைக்கு தாய்ப்பால் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கும் அமுதா தன் குழந்தைக்கு ரொம்ப நேரமாக பால் கொடுக்காததால், பால் சுரந்து அவள் முலைகளில் அடைபட்டு அது வேதியியல் மாற்றம் அடைந்து முலைகளை இறுகச் செய்து அவளுக்கு சொல்ல முடியாத வலியை கொடுக்கிறதென்பதை நான் உணர்ந்தேன்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)