[monor]

அஞ்சு நிமிஷம் ஆகி இருக்கும்.

நான் நினைத்தது போலவே பால் ஊறி கட்டிக் கொண்டு என் வலது பக்க முலை பயங்கரமாக வலித்தது.

மெதுவாக எழுந்து பாத்ரூமுக்குள் போய், ஜிப்பை கீழிறக்கி விட்டு என் வலது முலையை வெளியே எடுத்துப்போட்டு, இரு விரலால் அதன் காம்பைப் பிடித்து பாலை பீய்ச்ச முயற்சி செய்தேன்.

ஐயோ!! பால் அளவுக்கு அதிகமாக சுரந்து முலை ரெண்டும் வீங்கி, காம்பை அடைத்துக்கொண்டதால், என்னால் பீய்ச்ச முடியவில்லை. என்னால் பீய்ச்ச முடியாத அளவுக்கு வலியாக இருந்த்து.

உயிர் போவது போல வலித்தது. என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை.

பழுத்த பனம் பழம் போல வீங்கி இருந்த முலையை நைட்டிக்குள் மெல்ல எடுத்துப் போட்டு ஜிப்பை மேலேற்றிவிட்டு, பாத் ரூமிலிருந்து வெளியே வந்து குழந்தையைத் தூக்கிக் கொண்டு பெட்ரூமுக்குள் போனேன்.

இதை எல்லாம் கவனிக்காமல் அண்ணன் டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.


நானும் அண்ணனுக்குத் தெரியாமல் இதை எல்லாம் செய்து கொண்டிருந்தேன்

பெட் ரூமுக்குள் போய் குழந்தையை எடுத்து மடியில் போட்டு, நைட்டியின் ஜிப்பை கீழிறக்கி கல் போல கனத்திருந்த வலது பக்க முலையை வெளியே எடுத்துப் போட்டு, அதன் காம்பைப் பிடித்து குழந்தையின் வாயில் திணித்தேன்.

அதற்கு பசி இல்லாததால் சும்மா வாயை வைத்தபடியே இருந்தது. எனக்கு வலியில் உயிரே போவது போல இருந்தது.

அப்போதுதான் அந்த ஐடியா தோன்றியது. எத்தனை நாள் அண்ணனுக்கு அதையும் இதையும் காட்டி ஏங்க வைத்திருப்போம். அண்ணனும் எனக்குத் தெரியாமலும், தெரிஞ்சும் என் ரெண்டு முலைகளையும் ஆசை தீர பல கோணங்களில் பார்த்துட்டார்!

அதுபோக தங்கச்சின்னு நினைக்காம. காதல் பொண்டாட்டி மாதிரி என் பாண்ட்டி மேலயே கை அடிச்சு விந்தை தெறிக்க விடுவதை வழக்கமா வச்சிருக்கார்!

அண்ணனும் என் மேல ஆசையாதான் இருக்கார். நானும் அண்ணன் மேல் ஆசையாதான் இருக்கேன். உறவுக் காரங்களும் ஊருக்கு போய் இருக்காங்க. ஆபத்துக்கு பாவம் இல்லை! அண்ணனை விட்டு சப்பி குடிக்கச் சொல்லி வலது முலைப் பாலை காலி செய்யிறதை தவிர இப்போதைக்கு வேற வழி இல்ல. ஊருக்குப் போனவங்க இப்போதைக்கு வர மாட்டாங்க. இப்படி பலவிதமா யோசிச்சு ஒரு முடிவு பண்ணி, வலியை அடக்கிக் கொண்டு, “அண்ணா!” என்று கூப்பிட்டேன்.

அண்ணன் அன்பான குரலில் “என்னம்மா!!” என்றார்.

“கொஞ்சம் உள்ள வாயேன்”.

“என்னம்மா என்ன வேணும்?!”னு அக்கறையாக கேட்டுக்கிட்டே அண்ணன் பெட்ரூமுக்குள்ள வந்தார்.

“எனக்கு ஒரு உதவி செய்யிறியா?”

“சொல்லும்மா நிச்சயமா செய்யிறேன்.”

அண்ணன் என் ரூமுக்குள்ள நுழைஞ்சப்ப கூட நான் குழந்தையை என் வலது முலையில் இருந்து எடுக்கல. அவர் கண் பார்வை என் முலைகளின் மீது போனதை கவனிச்சேன்.

அண்ணன் நிச்சயமா உதவி செய்யிறேன்னு சொன்னதை மனசுல வச்சுகிட்டு, குழந்தையை தூக்கி அவன் கையில் கொடுத்து, “குழந்தையை தொட்டிலில்ல போட்டுட்டு வாண்ணா. சொல்றேன்.” என்று சொன்னேன்.

குழந்தை வாயை என் காம்பிலிருந்து பிரித்ததும், என் வலது முலை காம்பில் இருந்து பால் சொட்டு சொட்டாக வடிந்தது அவர் கண்களுக்கு நன்றாக தெரிந்திருக்கும்.

இதைப் பார்த்த அண்ணன் முகத்தில் அதிர்ச்சி தெரிந்தது! எதுவும் பேசாமல் குழந்தையை வாங்கிக் கொண்டு போய் தொட்டிலில் போட்டு விட்டு பெட்ரூமுக்குள் வந்தார்.

அண்ணன் திருட்டுத்தனமா என்னோட அழகையும், என் முலைகளின் செழுமையையும் பார்த்து, நிறைய தடவை கை அடிச்சிருந்தாலும். நானே அவருக்கு என் முலைகளை என் விருப்பத்தோடு காண்பித்ததில் அவர் முகத்தில் ஒரு விதமான ஆனந்த அதிர்ச்சி தெரிந்தது.

“சொல்லும்மா. ஏதோ சொல்ல வந்தியே?”

“அது வந்துண்ணா,…” என்று என் இழுக்க, அந்த நேரம் பார்த்து மீண்டும் காலிங்க் பெல் அடித்தது.

நான் மட மடவென்று முலைகளை உள்ளே தள்ளி, நைட்டியின் ஜிப்பை பல்லைக் கடித்துக்கொண்டே மேலே உயர்த்தியபடியே, “கதவைத் திறந்து யாரு வந்திருக்காங்கன்னு பாருண்ணா” என்று சொல்ல, அண்ணன், வெளியே போய், “யாரு” என்று கேட்டபடியே கதவை திறக்க, அங்கே அம்மாவும், ரம்யாவும், நின்றிருந்தனர்.

“என்னம்மா பஸ் கிடைக்கலையா?” என்று கேட்டார் அண்ணன்.

அம்மாவும், ரம்யாவும் உள்ளே நுழைந்தபடியே, “பஸ் எல்லாம் கிடைச்சிருச்சு. அம்மாவுக்குதான் திடீர்ன்னு கொஞ்சம் உடம்பு சரி இல்லாம போச்சு. உடம்பு நல்லானதுக்கப்புறம், ரெண்டு நாள் கழிச்சு ஊருக்கு போலாம்ன்னு வந்துட்டோம்.” என்று ரம்யா சொல்ல, திட்டம் பெயில் ஆனதை நினைத்தும், அண்ணனின் ஆசையை நிறைவேற்ற முடியாமல் போனதை நினைத்தும், வழக்கம் போல அண்ணன் கை அடித்து விட்டுதான் தூங்கவேண்டும் என்று நினைத்தும் வருத்தப்பட்டேன்.

நடந்ததை இப்போ அண்ணன் சொல்வார்.

அமுதா அவளே தனது பால் நிறைந்த முலைகளை எனக்கு தூக்கிக் கொடுத்து பால் குடிக்கத் தருவாள் என்று நினைத்திருந்தேன். ஆனால், அம்மாவும் ரம்யாவும் ஊரிலிருந்து வந்ததும் அது நடக்காமல் போய் விட்டது.

ஊரிலிருந்து வந்த அம்மாவிடம் அமுதா விஷயத்தை சொல்ல, அம்மா அவளை பாத்ரூமுக்கு அழைத்துப் போய், வலியல் அமுதா அலறி துடித்த போதும், அம்மா பக்கத்து வீட்டிலிருந்த ஒரு ஆயாவை அழைத்துக்கொண்டு வந்து, அமுதாவின் முலைகளில் கட்டி இருந்த பாலை, நன்றாக முலைகளை அமுக்கி பீய்ச்சி எடுத்தாள்.

அவள் முலைகளில் கட்டிக்கொண்டிருந்த பால் முழுவதையும் ஆயா உதவியுடன் அம்மாவும், அமுதாவும் சேர்ந்து பீய்ச்சி எடுத்ததும், வலி குறைந்ததால் இப்போது அமுதாவுக்கு, நிம்மதியாக இருந்தது.

என்னைப் பார்க்கும் போதெல்லாம், “சாரிண்ணா.” என்று கெஞ்சுவது போல அவள் பார்வை இருந்தது.

“சரி பரவாயில்ல” என்பது போல நானும் பார்வையாலேயே சொன்னேன்.

அதற்குப் பிறகு ஒரு இரண்டு நாள் கழித்து, நாங்கள் திருப்பதிக்கு போக பதிவு செய்த நாள் வந்ததும், நானும் அமுதாவும் திருப்பதிக்கு போவதற்கு தயாரானோம்.

குழந்தையை ரம்யாவிடம் விட்டு விட்டு நானும் அமுதாவும், அம்மாவிடமும், ரம்யாவிடமும் சொல்லிவிட்டு திருப்பதிக்கு புறப்பட்டோம். இப்போது குழந்தையும், புட்டி பாலை குடிக்க கற்றுக்கொண்டிருந்தது.

ட்ரெயினில் பயணப்பட்டு, இரவு 1 மணி அளவில் திருப்பதி ஸ்டேசன் போய் இறங்கினோம். அங்கே விசாரித்து தங்குவதற்காக ஒரு லாட்ஜ் பிடித்தோம்.
ஆதார் கார்ட் கொடுத்து, ஒரு நாள் வாடகையை முன் பணமாக கட்டி சாவி வாங்கிக்கொன்டு மூன்றாவது மாடியிலிருந்த ரூமுக்கு லிஃப்டில் போனோம்.
அந்த லாட்ஜ் ஒரு அபார்ட்மெண்ட் போல ஹால், பெட் ரூம், கிட்சன். வராந்தா என்று இருந்தது.

அந்த லாட்ஜில் இருந்த அறைகளில் சில குடும்பங்கள் தங்கி இருந்தார்கள். பக்கா பிரைவசியான ரூம். இருவர் மட்டும் தங்கும் படியான அட்டாச்டு பாத் ரூமுடன் இருந்த கிங் சைஸ் பெட் ரூம். நீட்டாக அனைத்து வசதிகளுடன் இருந்ததால், வாடகை கொஞ்சம் அதிகமாகத்தான் இருந்தது.

காலையில் எழுந்து குளித்து விட்டு, நான் வேஷ்டி சட்டை அணிந்தேன். அமுதா அழகாக மாம்பழக் கலரில் பட்டுப்புடவையும் அதற்கு மேட்சாக ஜாக்கெட் ஒன்றையும் அணிந்தாள். சைடில் பார்க்கும் போடு அவளது இடது பக்க முலை கும் என்று ஜாக்கெட்டுக்குள் புடைத்துக்கொண்டிருந்து நனறாகத் தெரிந்தது. அதை அப்படியே கவ்வி கடிக்க வேண்டும் போல ஆசையாக இருந்தது.