పట్టుదల

[potamma]

వీణ అనుకున్న ప్రకారం పురుషోత్తమ్ వాళ్ళ అమ్మకి స్లో పాయిజన్ లాగా పురుషోత్తమ్ రంకు గురుంచి చెప్పుతుంది. పురుషోత్తమ్ వీణ ఇచ్చిన స్వేచ్ఛ ని పూర్తి గా ఉపయోగించుకుంటున్నాడు. వీణ తరుపున మాట్లాడడానికి ఎవ్వరు లేరు కాబట్టి కొంచం పెత్తనం చుపించడం మొదలు పెట్టాడు. అసోసియేషన్ పని ఉంది అని విజయవాడ వెళ్తున్నాను, కొత్తగా కడుతున్న బిల్డింగ్ లో నైట్ వర్క్ జరుగుతుంది, రామకృష్ణ పిలుస్తున్నాడు, బాడీ బిల్డింగ్ పోటీలు.. ఇలా తనకు ఇష్టం వచ్చినట్లు సాకులు చెప్పి ట్యాంకు నచ్చినట్లు ప్రవర్తిస్తున్నాడు. 


ఇప్పుడు ఇంటి ఖర్చులకు డబ్బులు రావడం లేదు. ఏదైనా పురుషోత్తమ్ ఇవ్వవల్సిందే.. లోన్ డబ్బులు కూడా అయిపోతున్నాయి.బిల్డింగ్ పనులు చాల మట్టుకు అయిపోయాయి. డబ్బు కొరత కనబడుతుంది. వీణ పురుషోత్తమ్ ని డబ్బులు అడిగిన ప్రతిసారి తిడుతున్నాడు.. ముక్కి ముల్గి డబ్బులు ఇస్తున్నాడు. జరుగుతున్నా ప్రతి విష్యం పురుషోత్తమ్ వాళ్ళ అమ్మకి చెపుతూనే ఉంది.

పురుషోత్తమ్ లేనన్ని రోజులు నేనే కింద పడుకుంటున్నాను. దివ్య నా సొంత కూతురులాగా అన్ని నన్నే అడుగుతుంది. పురుషోత్తమ్ బయటవాడిలాగా అయిపోయాడు. రోజు రాత్రి నా దగ్గర పడుకుంటుంది. పురుషోత్తమ్ లేకపోతే నలుగురం హాల్ లో పడుకుంటున్నాము.  

ఒక రోజు పురుషోత్తమ్ వాళ్ళ అమ్మ వచ్చింది.. వీణ నన్ను పరిచయం చేసింది.

వీణ:- అత్తా పురుషోత్తమ్ విషయాలు అన్ని మీకు తెలుసు. మేము ఇప్పుడు ఈ అబ్బాయికి భోజనం పెట్టి ఆ అబ్బాయి ఇచ్చే డబ్బులు తో బ్రతుకుతున్నాము. ఇంటి విషయాలు అన్ని ఈ అబ్బయ్ చూసుకుంటున్నాడు.. నిజం చెప్పాలి అంటే మేము ఈ అబ్బాయి దయ మీద బ్రతుకుతున్నాము. నా పిల్లలు ఆలా బ్రతకడం నేను తట్టుకోలేకపోతున్నాను. పిల్లోడు తినే ఫేర్స్ కూడా ఈ అబ్బాయి తెచ్చి ఇస్తే తప్ప కొనే పరిస్థితి లేదు.

నేను:-   అమ్మ (పురుషోత్తమ్ వాళ్ళ అమ్మ తో) మాస్టారు గారు నాకు చేసినదానికి నేను ఋణం తీర్చుకుంటున్నాను.. మీకు తెలిసిఉంటుంది నా లాంటి ఎంతోమందికి చదువు చెప్పించి బ్రతుకుతెరువు చూపించారు.. నేను ఖర్చుపెట్టే కొన్ని డబ్బులు మాస్టారు గారు పెట్టిన బిక్ష కన్నా తక్కువే.. పురుషోత్తమ్ అన్న ఎదో సాదించాలి అని ప్రయత్నిస్తున్నాడు. మనం అందరం సహాయం చేస్తే మంచి పోసిషన్ కి వెళ్తాడు.

వీణ:- కోపంగా.. అవును సాధిస్తున్నాడు.. దాని గుద్ద చుట్టూ తిరుగుతూ సాధిస్తున్నాడు.. అని ఏడుచుకుంటూ బెడ్ రూమ్ కి వెళ్ళిపోయింది. 

నేను బ్యాంకు కి వెళ్ళిపోయాను. సాయంత్రం వచ్చే సరికి 

వీణ:- మా అత్తగారు ప్రతి నెల ఇంటికి అవ్వే ఖర్చు మొత్తం ఇస్తాను అంది..  తన దగ్గర ఉన్న డబ్బు పిల్లల పేరు మీద ఫిక్స్డ్ డిపాజిట్ చేసి ఆ బాండ్స్, ఆస్తి పత్రాలు, నగలు బ్యాంకు లోకెర్ లో ఉన్నాయి దానికి నామినీ కింద నన్ను రాసింది. ఆ పార్టీలు అన్ని ఇవ్వడానికి వచ్చింది. మా అత్తగారు మార్చ్ లో రిటైర్ అయిపోతారు తనకు వచ్చే డబ్బు మొత్తం పిల్లలకు చెందుతుంది. . తన LIC., ఆస్తులు మొత్తం పిల్లకు చెందాలి అని వీలునామా రాసేసింది.  తన ఆస్తి మీద వచ్చే డబ్బులు పిల్లలు ఎదిగేవరకు.. మామగారు ఉనంత కాలం మామగారు అనుభవిస్తారు.. మామగారు తరవాత నాకు వస్తాయి. 

నేను:- మీ అత్తగారు చాల ముందు చూపు ఉన్న వ్యక్తి.

వీణ:- దురాశ మనిషిని ఏమైనా చేయిస్తుంది. తన సంపాదించిన ఆస్తి నాశనం అవ్వకూడదు అని ఆలా చేసింది.

నేను:- పాపం పురుషోత్తమ్ కు తెలిస్తే ఏమైపోతాడు.

వీణ:- వాడికి లెక్క లేదు.. వాడి కీప్ బాగా డబ్బు ఉన్న మనిషి.. వీడికోసం ఎంతైనా   ఖర్చుపెడుతుంది.  

నేను:- అక్కడ అంత సినిమా లేదు.. వాళ్లకు చాల లోన్స్ ఉన్నాయి.. చాల లోన్స్ లో డిఫాల్టర్లు.. బ్యాంక్స్ లీగల్ నోటీసులు పంపుతున్నాయి. ఇప్పుడు వరకు బ్యాంకు మేనేజర్ కి డబ్బులు ఇచ్చి మేనేజ్ చేసాడు.. కానీ లోన్స్ ఫ్రీజ్ మోడ్ కి వెళ్లిపోయాయి. ఆస్తులు అమ్మి లోన్ క్లియర్ చేస్తున్నారు

వీణ:- ఎవ్వరి రాత ఎవ్వరు మార్చగెలరు.. మనకు ఎందుకు... మనం అందరి మంచి కోరుకుందాం.

పురుషోతోమ్ స్టేట్ లెవెల్ పోటీలు కి సూరత్ వెళ్ళాడు.అక్కడ పది రోజులు ఉంటాడు. నా డ్యూటీ ప్రకారం రాత్రి హాల్ లో పక్క వేసుకున్నాను.. నా పక్కన దివ్య పడుకుంది. దివ్య పక్కన బాబుని వేసి వీణ అటు పడుకుంది. మధ్య రాత్రి లో దివ్య బాబు మీద పడుతుంది అని బాబు ని అటుపక్కవేసి మధ్యలో వీణ పడుకుంది.. ఎప్పుడు వెళ్లిందో దివ్య బాబుకు పక్కన పడుకుంది. నా పక్కకు వీణ పడుకుంది. బాబు ఏడిచాడు. 

వీణ:- పురుషోతోమ్ నిద్ర వస్తుంది కొంచం బాబు సంగతి చూడు అని పడుకుంది. ఏమి చెయ్యికుండా బాబు ఏడుపు ఆపేసాడు.

వీణ నాకు దగ్గరగా జరిగి నా చెయ్యి తన పొట్ట మీద వేసుకుంది. అనుకోని ఈ సంఘటన వల్ల నేను, మా వాడు నిద్ర లేస్తున్నాము.  మా వాడు వీణ గుద్ద కి "హాయ్" చెపుతున్నాడు..వీణ గుద్ద కూడా నమస్కారం కి ప్రతి నమస్కారం చేస్తూ నా తమ్ముడు ని నొక్కుతుంది.. నా చెయ్యి పొట్ట మీద నుంచి సొల్లు మీద వేసి నొక్కుతూ .. మా వాడి ని ఆ గుద్దకు రాస్తూ  నడుం తో చెలనం మొదలు పెట్టాను..చీరపైనా ఆ గుద్ద ను దెంగుతున్నాను..ఆ కసిలో వీణ తలను   ముద్దులు పెడుతూ సొల్లు నొక్కుతున్నాను.. నాలో తాపం తారాస్థాయికి వస్తుంది...నా నొక్కుడు లో ఆవేశం పెరుగుతుంది.. ఆఆ అంటూ గట్టిగా నొక్కి కింద కార్చేస్తున్నాను... నా చెయ్యి మీద చెయ్యి వేసి నెమ్మదిగా నెప్పివస్తుంది.. "పురు అప్పడే అయిపోయిందా.." అంది. ఆ మాటకి చేయి తీసి "సారీ " అని పక్కకు జరిగి లేచి పైకి వెళ్ళిపోయాను..   

ఆ సంఘటన తరవాత నేను నా మొకం వీణకు చూపించలేకపోయాను.. ఉదయం బ్యాంకు కి వెళ్లి రాత్రి తొమిదికి వచ్చాను. నేను వచ్చిన వెంటనే దివ్య పైకి వచ్చి నన్ను కిందకు తీసుకొని వెళ్ళింది. నేను వీణ తో ఎదో మాట్లాడబోతే.. కళ్ళ తో వద్దు అని సైగ చేసింది.  భోజనం చేసి హాల్ కో కూర్చున్నాను.. 

వీణ:- దివ్య ఈ రోజు మనం బెడ్ రూమ్ లో పడుకుందాం.. రాజు అంకుల్ హాల్ లో పడుకుంటాడు..

ఆ రోజు నుంచి వాళ్ల బెడ్ రూమ్ లో నేను హాల్ లో పడుకున్నాము.. పురుషోత్తమ్ వచ్చాడు.. నన్ను వారం రోజులు కోసం విజయవాడ పంపారు..  

బ్యాంకు కి రావడం ఆంటీ చూసింది..మధ్యాహ్నం నా దగ్గర కు వచ్చింది..

ఆంటీ:- ఈ రోజు ఎన్ని సార్లు కొట్టుకున్నావు?? కష్టం గా ఉంటె మల్లి చూస్తావా ?? నుంచుంటే సరిపోతుందా ?? వొంగోనా ??

నేను:- చెప్పేసిందా...

ఆంటీ:- నా అంచనా ఎందుకు తప్పుతుంది.. మరీ అంత తింగరి మొకం లాగా కనిపిస్తునాన..

నేను:- గుడ్డి గా నమ్మకు నేను నీవు అనుకునేంత మంచోడిని కాదు.. 

ఆంటీ:- సరే..సరే.. ఈ రోజు నేను మా స్టాఫ్ వాళ్ల గృహప్రవేశం కి వెళ్తున్నాను.. నీవు ఇంటికి వెళ్లి భోజనం చెయ్యి సాయంత్రం ఇద్దరం కలసి ఇంటికి వెళదాం..

మధ్యాహ్నం జోగులాంబ వాళ్ల ఇంటికి వెళ్ళాను.. ఇద్దరం భోజనం తింటున్నాము..   

జోగులాంబ:- బాగా నెయ్యి వేసుకో.. రోజుకి నాలుగు ఐదు సార్లు బలం పోగొట్టుకోవాలి కదా అని నవ్వుతుంది..

నేను:- తప్పు చేశాను తల్లి కూతుర్లు నన్ను క్షమించండి.. సిగ్గు లేకుండా ఇద్దరు నన్ను   ఆడుకుంటున్నారు. ఒక్క సారి అన్నాను అని సిగ్గు తో చచ్చిపోతున్నాను. మీ ఇద్దరికీ అసలు సిగ్గు లేదు..        

జోగులాంబ:- నీవు మమల్ని ఆడుకోవచ్చు కానీ మేము ఆడుకుంటే నీకు కష్టం గా ఉందా..

నేను:- బుద్ది వచ్చింది.. ఇంకా ఎప్పుడు ఆలాంటి పనులు చెయ్యను..

జోగులాంబ:- సరే సరే.. పర్లేదు నెయ్యి వేసుకో.. నిద్ర లో కూడా బలం పోగొట్టుకోవాలి కదా...

ఆ మాటకు నోటిలో ఉన్న ముద్ద గొంతులో అడ్డు పడింది.. దగ్గు వచ్చింది.. జోగులాంబ తమ మీద కొట్టి... నీళ్లు తాగు అని నవ్వింది..

నేను:- మీ మధ్యన రహస్యాలు, వ్యక్తిగత విషయాలు అంటూ ఉండవా???

జోగులాంబ:- మీరు చేస్తే తప్పు లేదు గాని మేము దానిగురుంచి మాట్లాడితే తప్పు వచ్చిందా..

నేను:- అందులో నా తప్పు ఏమి లేదు.. వీణ పురుషోత్తమ్ అనుకుంది.. మొదటి సారి ఆలా ఒకరు నన్ను ఆలా పుట్టుకున్నారు.. నాకు తెలియకుండా ఆలా జరిగిపోయింది..

జోగులాంబ:- ఓహ్..అవునా.. మరి నీ కథ చెప్పిన తర్వాత వీణ వచ్చి నిన్ను పట్టుకొని ఓదారుస్తుంటే..ఎంజాయ్ చెయ్యలేదా..

నేను:- దేవుడా.. చిన్నపిల్లోడిని ఎన్ని ఎన్ని మాటలు అంటున్నారు..

జోగులాంబ:- చిన్న పిల్లోడు మరి పెద్దోళ్లు పనులు ఎందుకు చేస్తున్నాడు..

నేను:- ఇప్పుడు నుంచి మీకు ఒక అడుగు దూరం లో ఉంది మాట్లాడాలి..

జోగులాంబ:- హ్మ్మ్.. దగ్గరనుంచి గుద్దలు సరిగ్గా కనిపించవు అందుకా..

నేను:- మీరు సిగ్గు అనే పదార్థం వదిలేసారు...
 
చెయ్యి  కడిగి వెళ్లి బాబు తో ఆడుకుంటూ..

నేను:- నీ భవిషత్తు మీద నాకు భయం వేస్తుంది.. మీ అమ్మ నీవు అనుకునేంత మంచిదికాదు..

జోగులాంబ:- అవును రా.. మీ అమ్మ మంచిది కాదు.. మీ అంకుల్ మాత్రం మంచోడు.. మీ అమ్మ బాయలు నీఘ్ట్య్ లో నుంచి చూసాడు..

నేను:- చూపిస్తే చూడకుండా ఎలా ఉంటాను..

జోగులాంబ:- అప్పుడు బాబు పుట్టాడు.. డెలివరీ తరవాత శరీరం లో చాల మార్పులు వస్తాయి.. ఆ మార్పులు కి అలవాటు పడడానికి సమయం పడుతుంది.. అప్పుడు ఏమి తింటాము, ఏమి వేసుకున్నాము అని ఆలోచించము.. ఆ సమయం లో వచ్చి చూడకూడనివి చూసి.. ఎదో పెద్ద ఘనకార్యం చేసినట్లు అందరికి చెప్పావు..

నేను:- ఇంకా ఏమైనా ఉన్నాయా నన్ను దెప్పాడానికి..

జోగులాంబ:- ఇంక ఏమి లేవు.. మల్లి ఏమైనా చేస్తే అప్పుడు దెప్పుతాను..

నేను:- ఇంత జరిగిన తర్వాత ఒళ్ళు దగ్గర పెట్టుకొని ఉంటాను...

జోగులాంబ:- అది నీ వాళ్ల కాదు.. ఎదో ఒకటి చేస్తావు..

నేను:- ఆలాంటి మాటలు అని నన్ను బయపెట్టకు..

జోగులాంబ నవ్వుకుంటూ వంటగదిలో తిన్న గిన్నులు తోముతుంది..

నేను:- జోగులాంబ.. ఆ విష్యం జరిగిన దగ్గర నుంచి.. వీణ నా తో మాట్లాడం లేదు.. ఆలా తన మాట్లాడకుండా ఉంటె నాకు చాల బాధ గా ఉంది.. 

జోగులాంబ:- వీణ తన వల్ల ఇదంతా జరిగింది అని బాధ పడుతుంది అందుకే  తన మొకం ఎలా చూపించాలి అని బాధ పడుతుంది.. ఈ ప్రేమ అంత వీణకేనా.. మా కోసం కూడా ఉందా..

నేను:- నీకు ఎప్పడు కనిపించలేదా.. నేను చేసిన పనుల్లో నీ మీద అభిమానం కనిపించలేదా..

జోగులాంబ:- కనిపించింది.. కానీ వీణ మీద నీకు మాకన్నా ఎక్కవ ప్రేమ ఉంది..

నేను:- అవునా.. నివ్వు అంటే నాకు ఎంత ఇష్టమో నీకు తెలియదు..నివ్వు నా మీద అలిగి నా తో మాట్లాడనప్పుడు.. నేను పడ్డ బాధ ఎవ్వరికి తెలియదు... రామకృష్ణ ఎదవ కాబట్టి  నీకు దూరం గా ఉంటున్నాడు.. అదే నీవు నాకు దొరికి ఉంటె.. ప్రేమ అంటే ఏమిటో చూపించేవాడిని.. అసలు నిన్ను వదిలి వాడు ఎలా ఉంటున్నాడో నాకు అర్ధం కావడమా లేదు..

జోగులాంబ:- అందరికి అన్ని దొరకవు.. సరే సరే.. ఆ విష్యం వదిలే..

నేను:- హ్మ్మ్.. సరే నీ పలుకు బడి ఉపయోగించి కొంచం నాకు వీణకి మధ్య రాజీ చెయ్యవా..

జోగులాంబ:- రాజి చేస్తే నా కమిషన్ ఏమి ఇస్తావు..

నేను:- నీవు ఏమి అడిగిన అది ఇస్తాను.. బ్యాంకు టైం అవుతుంది ఇంక వెళ్ళాలి..

నేను బ్యాంకు కి వచ్చాను.. నా పని అయిపోయింది.. ఆంటీ ఆఫీస్ కి వెళ్ళాను.. ఆంటీ వాళ్ళు గృహప్రవేశం నుంచి ఇంకా రాలేదు.. ఆంటీ కోసం ఎదురు చూస్తునాను.. ఆంటీ రాత్రి  పది  గంటలు వచ్చింది.