24-02-2026, 02:47 PM
இந்த கதை ஒரு குடும்ப பத்தினி ஒரு அறிமுகம் இல்லாத மொராடனிடம் தன பத்தினி உடம்பை படையல் போட்ட கதை கதையின் நாயகி கௌசல்யா வயது 27 , வெள்ளை நிறம் , மெலிந்த இடை சற்று விரிந்த குண்டி கோலங்கள் , அளவான மிருதுவான முலைகள் , நடுத்தர வர்க்கத்தை சார்ந்த குடும்ப பெண். பார்க்க பாக்கிய ஸ்ரீ போர்ஸ் தோற்றம். கணவன் சுந்தர் 32 அப்பாவி பேங்க் மேனேஜர்- கல்யாணம் ஆகி 2 வருடம் ஆஹியும் இன்னும் கௌசி யின் எச்சிலை கூட ருசி பார்க்காத டீசென்ட் பழம். கௌசியும் காம ஆசை எதுவும் இல்லாத ஒரு பத்தினி இன்னொசென்ட் பெண். ஆனால் அவளை அடக்கி மேய போகும் அரக்கன் ஆதி 35 பேச்சுலர் , குடித்து கிடைத்த வேலையாய் பார்த்து கொண்டு நண்பர்களுடன் விடுமுறையை சைட் , சரக்கு என்று கழிக்கும் காம அரக்கன். இந்த கதை ஆதி எப்படி கௌசியை தூண்டி அவளின் குண்டி அரிப்பை சாதமாக்கி பச்சையாக நக்கி எடுத்து ருசிக்க போகிறான் என்பதே
சென்னை ஃபோரம் மால்-ல, கௌசல்யா (27 வயசு, புதுசா கல்யாணமான பத்தினி) maroon cotton சேலையில நின்னிருந்தா. கணவர் சுந்தர் வர்றதுக்காக காத்திருந்தா. வெயிலால நெற்றில சின்ன வியர்வை துளிகள், wheatish நிற தோல் natural ஒளியில பளபளக்குது. normal-cut ஜாக்கெட்டுல கருப்பு லேஸ் ப்ரா , சேலை கொஞ்சம் சரிஞ்சு subtle-ஆ தெரிஞ்சுது. அவள் வளைவு உடல் சேலையில இயல்பா தெரிஞ்சது.
திடீரென பின்னால இருந்து ஒரு குரல்:
"உங்க ப்ராவோட நிறம் என்ன?"
கௌசல்யா திரும்பினா. அங்க ஆதி — 35 வயசு, கருப்பு நிறம், rough தோற்றம், உடம்பு முழுக்க ரோமம், தசைப்பிடிப்பு உடல் ஆனா அழகு இல்ல, கூர்மையான கண்கள்.
"HELLO?" அவள் குழப்பமா கேட்டா, இதயம் கொஞ்சம் வேகமா அடிச்சுது.
ஆதி கொஞ்சம் நர்வஸ் ஆனா மரியாதையா: "மன்னிக்கவும் மேடம், நாங்க ஒரு GAME விளையாடிட்டு இருக்கோம். என் நண்பர்கள் சவால் விட்டாங்க, உங்கள்கிட்ட உங்க ப்ரா நிறம் கேக்க சொன்னாங்க." அவன் நண்பர்கள் குழுவை காட்டினான்.
கௌசல்யா அந்த குழுவை பார்த்து, மறுபடியும் ஆதியை பார்த்தா. முகம் சிவந்துச்சு. "பாருங்க சார், நான் கல்யாணமானவ. என் கணவர் வந்துட்டா என்ன ஆகும்னு தெரியுமா? போங்க." அவள் குரல் கோபமா இருந்தாலும், உள்ளுக்குள்ள confusion — ச்சா பட்ட பகல் ல இப்டி வந்து ஒரு கல்யாணம் பொண்ணு கிட்ட ப்ரா சைஸ் கேக்கறான் பாரு பொருக்க்கி னு மனசுக்குள்ள திட்டினாள் .
ஆதி கண் பார்வை விடாம: "மேடம், நான் உங்க ப்ராவை கழட்ட சொல்லல. நிறம் மட்டும் சொன்னா போதும்."
அவன் தன்னம்பிக்கை அவளை கொஞ்சம் ஈர்த்துச்சு. ஆனா பத்தினி என்ற உணர்வு guilt கொடுத்துச்சு — "நான் இப்படி பேச கூடாது"னு தனக்குத்தானே சொல்லிட்டா. கடுமையா: "கருப்பு... இப்போ போங்க, என்னை தொந்தரவு செய்யாதீங்க."
ஆதி சிரிச்சு: "எவ்ளோ சுலபமா சொல்லிட்டீங்க. ரொம்ப நன்றி மேடம்." திரும்பி நண்பர்கள் கிட்ட போனான்.
கௌசல்யா அவனை பார்த்துட்டே இருந்தா. குழு அவளை பார்த்து சிரிச்சது — முகம் சூடாகி, வெட்கம் + அசௌகரியம் + கொஞ்சம் விசித்திர FEEL. "ஏன் இப்படி உணர்கிறேன்?"னு தனக்குத்தானே கேட்டா. "நான் கல்யாணமானவ... இது தவறு." ஆனா அவன் கண்கள் தன் முதுகுல படுற மாதிரி தோணுச்சு. சேலை சரி செய்து, "சுந்தர் எங்கே போயிட்டார்?"னு தனக்குத்தானே சொன்னா.
ஒரு நிமிஷம் கழிச்சு பின்னால யாரோ நிற்குற மாதிரி தெரிஞ்சுது. திரும்பினா — ஆதி மறுபடியும்.
"இப்போ என்ன வேணும்?" அவள் எரிச்சலா முகம் காட்டினா, ஆனா குரல் கொஞ்சம் நடுங்குச்சு.
ஆதி சாதாரண சிரிப்பு: "என் நண்பர்கள் நம்பல மேடம். நான் வேற ஏதோ பேசி தவறா நிறம் சொன்னேன்னு நினைக்கிறாங்க."
கௌசல்யா கோவமா: "அப்போ என் ப்ராவை கொடுத்துட்டு காட்டிட்டு ஜெய்கறிங்களா? ஒழுங்கா போய்டுங்க!"
ஆதி மரியாதையா: "இல்ல மேடம்... அவங்க நம்புற மாதிரி ஏதாவது ஒண்ணு."
அவள் இதயம் வேகமா அடிச்சுது. "நான் என்ன செய்கிறேன்... சுந்தர் என்னை நம்புகிறார்"னு guilt வந்துச்சு. ஆனா அவன் அமைதியான கோரிக்கை + crowd இருக்குறது safe feel கொடுத்துச்சு.
ஆதி தொடர்ந்து: "மேடம், அவங்க நம்புற மாதிரி... உங்க bra நாடா நிறத்தை காட்ட முடியுமா? ஜஸ்ட் சேலை கொஞ்சம் இறக்கி தோள்ல காட்டுங்க. யாரும் கவனிக்க மாட்டாங்க."
கௌசல்யா தயங்கினாள். அவள் வயது 27 தான் — இன்னும் இளமையாக, உடல் இறுக்கமாக, திருமணமானாலும் அனுபவம் குறைவான ஒரு பெண். ஆனால் ஆதி... அவன் 35 வயது, மால்-ல தற்செயலாக சந்தித்த stranger, அவளை முதல் முறையாக பார்த்தவன். அவன் முகத்தில் ஒரு mature ஆண் தோற்றம், சற்று கருமையான தோல், தாடி முள், கண்களில் ஒரு பசி — அது கௌசல்யாவை உள்ளுக்குள்ளேயே நடுங்க வைத்தது.
அவள் முகம் சிவந்து, கீழே பார்த்தாள். "இது சரியில்ல... நான் கல்யாணமானவள்" என்று மனசுக்குள் சொல்லிக்கொண்டாள். ஆனால் ஆதியின் கண்கள் அவளை அழுத்தமாக பார்த்தன — அது ஒரு ஆணின் பார்வை, அவளை உருட்டி எடுத்து, உள்ளேயே தொட்டு விளையாடும் மாதிரி. அவள் தயக்கத்தோடு சுற்றிலும் பார்த்தாள் — மால் கூட்டம் இருந்தாலும், இந்த ஏரியா கொஞ்சம் தனிமையாக இருந்தது, யாரும் கவனிக்கவில்லை.
இருந்தாலும் அவள் பத்தினி மனது அவளை தடுத்தது அவனை பார்த்து முறைத்து கொண்டே இருந்தால் ஆதியும் சோகமாக நண்பர்களிடம் சென்று இவள் பத்தினி தான் போலன்னு தன் தோல்வியை ஒத்து கொண்டான். நண்பர்களும் சரி வாடா மச்சி பார் போலாம்ன்னு கூப்பிட அவனும் தோற்ற பெட் பணத்தை அவர்களிடம் கொடுத்துவிட்டு தனக்கு வேலை இருப்பதாக கூற அவர்களும் அவனுக்கு பாய் சொல்லி விட்டு சென்றனர். கவுசல்யா இன்னும் அங்கேயே நின்று அனைவரும் செல்வதை பார்த்து நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டு கொண்டே திரும்பி தன கணவன் வரும் வழியை எதிர்பார்த்து கொண்டிருக்க மீண்டும் அந்த குரல். அவள் இம்முறை சற்று பயத்துடன் திரும்ப அங்கே ஆதி கெஞ்சும் முகத்தை பாவமாக வைத்து கொண்டு ரொம்ப தேங்க்ஸ் உங்கனால 5000 ரூவா போய்டுச்சு போதுமா னு மூஞ்சியை பாவமாய் வைத்தான்.
கௌசியும் லேசாக புன்னகைத்து கொண்டே உங்களுக்கு வேணும் இன்னொருத்தர் மனைவின்னு கூட பாக்காம எந்த தைரியத்துல அப்படி பெட் கட்டுனிங்க போலீஸ்ல சொல்லாம விட்டதே பெருசுனு பத்தினி பேச்சை ஆதியிடம் காட்டினாள். ஆனால் ஆதியோ இன்னும் சற்று நெருங்கி அதான் யாரும் இல்ல 5000 ரூவா வேற செலவு பண்ணிருக்கேன்ன்னு கெஞ்ச , கௌசி அவனை பார்த்து அதுக்கு னு புருவத்தை தூக்கினாள்.
ஆதி சற்று தயங்கிக்கொண்டே இல்லைங்க நீங்க சொன்ன பிளாக் கலர் கரெக்ட் னு தெரிஞ்ச்சா கொஞ்சம் நிம்மதியா வீட்டுக்கு போவேன்னு ஒரு ஏக்க பார்வை பார்க்க , கௌசியோ அவனை பார்த்து ஹலோ என்ன நீங்க மறுபடியும் ஸ்டார்ட் பண்றிங்க ப்ளீஸ் சார் கொஞ்சம் இடத்தை காலி பண்ணுங்க அவரு வந்த அப்புறம் வீனா சண்டை தான் வரும் ப்ளீஸ் னு அவனை அவாய்ட் பண்ணினாள். ஆதி இன்னும் நெருங்கி கொஞ்சம் குரலை சற்று உறுமி கொண்டே இதோ பாருங்க 5௦௦௦ வேஸ்ட் பண்ணிட்டேன் ஜஸ்ட் உங்க ப்ரா ஸ்ட்ராப் ஆஹ் லேசா வெளிய எடுத்து காட்டுங்க பாத்துட்டு போயிட்டே இருப்பேன்னு சொல்லிட்டு அவள் கண்களை பார்க்க.
இம்முறை அவள் பயத்திலும் அவனுடைய தைரியத்தையும் பார்த்து அவளை அறியாமல் சற்று யோசித்தால். கணவன் வந்தால் பெரிய பிரச்சனை ஆகிடும் என்பதால் ஒரு மனதாக ஹ்ம்ம் என்று ஒரு குரலை கொடுத்து அவள் சம்மதத்தை தெரிவித்தால் அந்த பத்தினி கௌசி. பின் ஆதி அவளை நெருங்கி மறைத்து கொள்ள கௌசி சுத்தி முத்தி பார்த்து விட்டு மெதுவாக
மெதுவாக கை தூக்கி, சேலையை தோளில் கொஞ்சம் இறக்கினாள்.தான் ஆள்க்காட்டி விரலை தோலின் உள்ளே விட்டு ப்ரா ஸ்ட்ராப்பை இழுத்து அவனுக்கு காட்டினாள் , கருப்பு ப்ரா நாடா முழுக்க தெரிந்தது — வியர்வையால் தோல் பளபளத்தது, மார்பு heavy breathing-ஆல் மேலும் கீழும் அசைந்தது. — இறுக்கமான, round மார்புகள், இன்னும் firmness இருந்தது, அவள் இதயம் கொஞ்சம் துடித்தது.
ஆதி சிரித்தான்: "இது போதும் மேடம். நன்றி."
அவள் சேலையை வேகமா சரி செய்தா, மூச்சை அடக்க முயற்சி பண்ணா. முகம் சிவந்து, அவளால் அவனை பார்க்க கூட முடியல . "இப்போ போங்க..."னு மெதுவா சொன்னா.
ஆதி ரெண்டு கையையும் அவ தோள்ல மெதுவா வச்சு : "அமைதியா இருங்க மேடம். ரொம்ப தேங்க்ஸ் என்று சொல்லிவிட்டு ஒரு காம பார்வை பார்த்தான் ." அவள் உடல் நடுங்குச்சு — அவன் சூடான முரட்டு கை அவள் பத்தினி தோல் பட்டடையை தொட்டதும் அவளுக்கு ஒரு புது வித பயம் கலந்த உணர்வை ஏற்படுத்தியது. . பயத்தோடு 2 அடி பின்னால் நகர்ந்தா.
ஆதி கைகளை எடுத்து: "நான் ஆதி."
அவள் கொஞ்சம் தயங்கி கொண்டே : "கௌசல்யா..."
கை குலுக்கும் போது அவன் ஒரு சின்ன மடிச்ச காகிதத்தை அவ கையில திணிச்சான். அதே நேரம் சுந்தர் வர்றது தெரிஞ்சுது. அவள் காகிதத்தை ஜாக்கெட்டுக்குள்ள (ப்ரா பக்கத்துல) வேகமா மறைச்சு, ஆதியிடமிருந்து விலகி சுந்தர் பக்கம் போனா.
அவள் இதயம் இன்னும் வேகமா அடிச்சுட்டு இருந்தது. "நான் என்ன செய்தேன்? இது தவறு... சுந்தர் தெரிஞ்சா?"னு guilt + குழப்பம் + கொஞ்சம் தடுமாற்ற உணர்வு வந்துச்சு. ஆனா காகிதம் ஜாக்கெட்டுக்குள்ள இருந்தது. அவளுக்கு அது தவறு என்று மட்டும் தெரிந்தது
மாலில் இருந்து வெளியே வரும்போது, ஆதி கொடுத்த அந்தச் சின்ன மடிச்ச காகிதத்தை கௌசல்யா தன் ஜாக்கெட்டுக்குள் மறைத்து வைத்திருந்தாள். சுந்தர் வண்டியை எடுக்கச் சென்ற அந்தச் சில நிமிட இடைவெளியில், அவள் அதை எடுத்துப் படித்தாள்:
"நன்றி மேடம். உங்கள் உதவி மறக்க முடியாது. தேவைப்பட்டால் தொடர்பு கொள்ளுங்கள். – ஆதி" + ஒரு போன் எண்.
அவள் இதயம் ஒரு கணம் படபடத்தது. ஆனால் சட்டென்று தன் திருமண வாழ்வும், சுந்தர் அவள் மேல் வைத்திருக்கும் அளவற்ற நம்பிக்கையும் நினைவுக்கு வந்தது. "இது முற்றிலும் தவறு. நான் அவருக்கு உண்மையானவள்" என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டாள்.
அவள் தள்ளி நின்று இதைப் படித்துக் கொண்டிருப்பதை, சற்றுத் தள்ளி நின்றிருந்த ஆதி கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். கௌசல்யா அந்த எண்ணைச் சேமிப்பாள் அல்லது பத்திரப்படுத்துவாள் என்று அவன் எதிர்பார்த்தான்.
ஆனால், ஆதி பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே, கௌசல்யா அந்தத் துண்டுச் சீட்டைச் சிறு சிறு துண்டுகளாகக் கிழித்தாள். அங்கிருந்த ஒரு குப்பைத் தொட்டியின் (Trash can) அருகே சென்று, மிக உறுதியுடன் அதை உள்ளே போட்டாள். ஒரு சொட்டு கண்ணீர் அவள் கண்ணில் வழிந்தது, ஆனால் அதைத் துடைத்துவிட்டு, வண்டியுடன் வந்த சுந்தரைப் பார்த்து ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன் ஏறிக்கொண்டாள்.
விதியின் அடுத்த ஆட்டம்:
ஆதிக்கு இது ஒரு பெரிய அதிர்ச்சியாகவும், அதே சமயம் ஒரு சுவாரஸ்யமாகவும் இருந்தது. "அவ்வளவு சீக்கிரம் என்னை எறிந்துவிட்டாயா?" என்று அவன் மனம் கணக்குப் போட்டது. அவளை விட அவனுக்கு மனமில்லை.
அன்று மாலில் அவள் ஒரு கடையில் (Beauty products/Jewellery) வாங்கிய பில்லில் இருந்த அவள் போன் எண்ணை, அந்த ஊழியர் (ஆதியின் நண்பன்) மூலமாகப் பெற்றுக்கொண்டான்.
அன்றிரவு ஆதியிடமிருந்து அந்த மெசேஜ் வந்தது:
"கௌசல்யா மேடம், நீங்கள் அந்தக் காகிதத்தைக் கிழித்துக் குப்பையில் போட்டதை நான் பார்த்தேன். உங்கள் உறுதி எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது. ஆனால் என் நினைவுகளை எங்கே போடுவீர்கள்? - ஆதி"
கௌசல்யா மெசேஜைப் பார்த்ததும் உறைந்து போனாள். தான் செய்ததை அவன் கவனித்திருக்கிறான் என்பது அவளுக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியையும், பயத்தையும் தந்தது.
சென்னை ஃபோரம் மால்-ல, கௌசல்யா (27 வயசு, புதுசா கல்யாணமான பத்தினி) maroon cotton சேலையில நின்னிருந்தா. கணவர் சுந்தர் வர்றதுக்காக காத்திருந்தா. வெயிலால நெற்றில சின்ன வியர்வை துளிகள், wheatish நிற தோல் natural ஒளியில பளபளக்குது. normal-cut ஜாக்கெட்டுல கருப்பு லேஸ் ப்ரா , சேலை கொஞ்சம் சரிஞ்சு subtle-ஆ தெரிஞ்சுது. அவள் வளைவு உடல் சேலையில இயல்பா தெரிஞ்சது.
திடீரென பின்னால இருந்து ஒரு குரல்:
"உங்க ப்ராவோட நிறம் என்ன?"
கௌசல்யா திரும்பினா. அங்க ஆதி — 35 வயசு, கருப்பு நிறம், rough தோற்றம், உடம்பு முழுக்க ரோமம், தசைப்பிடிப்பு உடல் ஆனா அழகு இல்ல, கூர்மையான கண்கள்.
"HELLO?" அவள் குழப்பமா கேட்டா, இதயம் கொஞ்சம் வேகமா அடிச்சுது.
ஆதி கொஞ்சம் நர்வஸ் ஆனா மரியாதையா: "மன்னிக்கவும் மேடம், நாங்க ஒரு GAME விளையாடிட்டு இருக்கோம். என் நண்பர்கள் சவால் விட்டாங்க, உங்கள்கிட்ட உங்க ப்ரா நிறம் கேக்க சொன்னாங்க." அவன் நண்பர்கள் குழுவை காட்டினான்.
கௌசல்யா அந்த குழுவை பார்த்து, மறுபடியும் ஆதியை பார்த்தா. முகம் சிவந்துச்சு. "பாருங்க சார், நான் கல்யாணமானவ. என் கணவர் வந்துட்டா என்ன ஆகும்னு தெரியுமா? போங்க." அவள் குரல் கோபமா இருந்தாலும், உள்ளுக்குள்ள confusion — ச்சா பட்ட பகல் ல இப்டி வந்து ஒரு கல்யாணம் பொண்ணு கிட்ட ப்ரா சைஸ் கேக்கறான் பாரு பொருக்க்கி னு மனசுக்குள்ள திட்டினாள் .
ஆதி கண் பார்வை விடாம: "மேடம், நான் உங்க ப்ராவை கழட்ட சொல்லல. நிறம் மட்டும் சொன்னா போதும்."
அவன் தன்னம்பிக்கை அவளை கொஞ்சம் ஈர்த்துச்சு. ஆனா பத்தினி என்ற உணர்வு guilt கொடுத்துச்சு — "நான் இப்படி பேச கூடாது"னு தனக்குத்தானே சொல்லிட்டா. கடுமையா: "கருப்பு... இப்போ போங்க, என்னை தொந்தரவு செய்யாதீங்க."
ஆதி சிரிச்சு: "எவ்ளோ சுலபமா சொல்லிட்டீங்க. ரொம்ப நன்றி மேடம்." திரும்பி நண்பர்கள் கிட்ட போனான்.
கௌசல்யா அவனை பார்த்துட்டே இருந்தா. குழு அவளை பார்த்து சிரிச்சது — முகம் சூடாகி, வெட்கம் + அசௌகரியம் + கொஞ்சம் விசித்திர FEEL. "ஏன் இப்படி உணர்கிறேன்?"னு தனக்குத்தானே கேட்டா. "நான் கல்யாணமானவ... இது தவறு." ஆனா அவன் கண்கள் தன் முதுகுல படுற மாதிரி தோணுச்சு. சேலை சரி செய்து, "சுந்தர் எங்கே போயிட்டார்?"னு தனக்குத்தானே சொன்னா.
ஒரு நிமிஷம் கழிச்சு பின்னால யாரோ நிற்குற மாதிரி தெரிஞ்சுது. திரும்பினா — ஆதி மறுபடியும்.
"இப்போ என்ன வேணும்?" அவள் எரிச்சலா முகம் காட்டினா, ஆனா குரல் கொஞ்சம் நடுங்குச்சு.
ஆதி சாதாரண சிரிப்பு: "என் நண்பர்கள் நம்பல மேடம். நான் வேற ஏதோ பேசி தவறா நிறம் சொன்னேன்னு நினைக்கிறாங்க."
கௌசல்யா கோவமா: "அப்போ என் ப்ராவை கொடுத்துட்டு காட்டிட்டு ஜெய்கறிங்களா? ஒழுங்கா போய்டுங்க!"
ஆதி மரியாதையா: "இல்ல மேடம்... அவங்க நம்புற மாதிரி ஏதாவது ஒண்ணு."
அவள் இதயம் வேகமா அடிச்சுது. "நான் என்ன செய்கிறேன்... சுந்தர் என்னை நம்புகிறார்"னு guilt வந்துச்சு. ஆனா அவன் அமைதியான கோரிக்கை + crowd இருக்குறது safe feel கொடுத்துச்சு.
ஆதி தொடர்ந்து: "மேடம், அவங்க நம்புற மாதிரி... உங்க bra நாடா நிறத்தை காட்ட முடியுமா? ஜஸ்ட் சேலை கொஞ்சம் இறக்கி தோள்ல காட்டுங்க. யாரும் கவனிக்க மாட்டாங்க."
கௌசல்யா தயங்கினாள். அவள் வயது 27 தான் — இன்னும் இளமையாக, உடல் இறுக்கமாக, திருமணமானாலும் அனுபவம் குறைவான ஒரு பெண். ஆனால் ஆதி... அவன் 35 வயது, மால்-ல தற்செயலாக சந்தித்த stranger, அவளை முதல் முறையாக பார்த்தவன். அவன் முகத்தில் ஒரு mature ஆண் தோற்றம், சற்று கருமையான தோல், தாடி முள், கண்களில் ஒரு பசி — அது கௌசல்யாவை உள்ளுக்குள்ளேயே நடுங்க வைத்தது.
அவள் முகம் சிவந்து, கீழே பார்த்தாள். "இது சரியில்ல... நான் கல்யாணமானவள்" என்று மனசுக்குள் சொல்லிக்கொண்டாள். ஆனால் ஆதியின் கண்கள் அவளை அழுத்தமாக பார்த்தன — அது ஒரு ஆணின் பார்வை, அவளை உருட்டி எடுத்து, உள்ளேயே தொட்டு விளையாடும் மாதிரி. அவள் தயக்கத்தோடு சுற்றிலும் பார்த்தாள் — மால் கூட்டம் இருந்தாலும், இந்த ஏரியா கொஞ்சம் தனிமையாக இருந்தது, யாரும் கவனிக்கவில்லை.
இருந்தாலும் அவள் பத்தினி மனது அவளை தடுத்தது அவனை பார்த்து முறைத்து கொண்டே இருந்தால் ஆதியும் சோகமாக நண்பர்களிடம் சென்று இவள் பத்தினி தான் போலன்னு தன் தோல்வியை ஒத்து கொண்டான். நண்பர்களும் சரி வாடா மச்சி பார் போலாம்ன்னு கூப்பிட அவனும் தோற்ற பெட் பணத்தை அவர்களிடம் கொடுத்துவிட்டு தனக்கு வேலை இருப்பதாக கூற அவர்களும் அவனுக்கு பாய் சொல்லி விட்டு சென்றனர். கவுசல்யா இன்னும் அங்கேயே நின்று அனைவரும் செல்வதை பார்த்து நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டு கொண்டே திரும்பி தன கணவன் வரும் வழியை எதிர்பார்த்து கொண்டிருக்க மீண்டும் அந்த குரல். அவள் இம்முறை சற்று பயத்துடன் திரும்ப அங்கே ஆதி கெஞ்சும் முகத்தை பாவமாக வைத்து கொண்டு ரொம்ப தேங்க்ஸ் உங்கனால 5000 ரூவா போய்டுச்சு போதுமா னு மூஞ்சியை பாவமாய் வைத்தான்.
கௌசியும் லேசாக புன்னகைத்து கொண்டே உங்களுக்கு வேணும் இன்னொருத்தர் மனைவின்னு கூட பாக்காம எந்த தைரியத்துல அப்படி பெட் கட்டுனிங்க போலீஸ்ல சொல்லாம விட்டதே பெருசுனு பத்தினி பேச்சை ஆதியிடம் காட்டினாள். ஆனால் ஆதியோ இன்னும் சற்று நெருங்கி அதான் யாரும் இல்ல 5000 ரூவா வேற செலவு பண்ணிருக்கேன்ன்னு கெஞ்ச , கௌசி அவனை பார்த்து அதுக்கு னு புருவத்தை தூக்கினாள்.
ஆதி சற்று தயங்கிக்கொண்டே இல்லைங்க நீங்க சொன்ன பிளாக் கலர் கரெக்ட் னு தெரிஞ்ச்சா கொஞ்சம் நிம்மதியா வீட்டுக்கு போவேன்னு ஒரு ஏக்க பார்வை பார்க்க , கௌசியோ அவனை பார்த்து ஹலோ என்ன நீங்க மறுபடியும் ஸ்டார்ட் பண்றிங்க ப்ளீஸ் சார் கொஞ்சம் இடத்தை காலி பண்ணுங்க அவரு வந்த அப்புறம் வீனா சண்டை தான் வரும் ப்ளீஸ் னு அவனை அவாய்ட் பண்ணினாள். ஆதி இன்னும் நெருங்கி கொஞ்சம் குரலை சற்று உறுமி கொண்டே இதோ பாருங்க 5௦௦௦ வேஸ்ட் பண்ணிட்டேன் ஜஸ்ட் உங்க ப்ரா ஸ்ட்ராப் ஆஹ் லேசா வெளிய எடுத்து காட்டுங்க பாத்துட்டு போயிட்டே இருப்பேன்னு சொல்லிட்டு அவள் கண்களை பார்க்க.
இம்முறை அவள் பயத்திலும் அவனுடைய தைரியத்தையும் பார்த்து அவளை அறியாமல் சற்று யோசித்தால். கணவன் வந்தால் பெரிய பிரச்சனை ஆகிடும் என்பதால் ஒரு மனதாக ஹ்ம்ம் என்று ஒரு குரலை கொடுத்து அவள் சம்மதத்தை தெரிவித்தால் அந்த பத்தினி கௌசி. பின் ஆதி அவளை நெருங்கி மறைத்து கொள்ள கௌசி சுத்தி முத்தி பார்த்து விட்டு மெதுவாக
மெதுவாக கை தூக்கி, சேலையை தோளில் கொஞ்சம் இறக்கினாள்.தான் ஆள்க்காட்டி விரலை தோலின் உள்ளே விட்டு ப்ரா ஸ்ட்ராப்பை இழுத்து அவனுக்கு காட்டினாள் , கருப்பு ப்ரா நாடா முழுக்க தெரிந்தது — வியர்வையால் தோல் பளபளத்தது, மார்பு heavy breathing-ஆல் மேலும் கீழும் அசைந்தது. — இறுக்கமான, round மார்புகள், இன்னும் firmness இருந்தது, அவள் இதயம் கொஞ்சம் துடித்தது.
ஆதி சிரித்தான்: "இது போதும் மேடம். நன்றி."
அவள் சேலையை வேகமா சரி செய்தா, மூச்சை அடக்க முயற்சி பண்ணா. முகம் சிவந்து, அவளால் அவனை பார்க்க கூட முடியல . "இப்போ போங்க..."னு மெதுவா சொன்னா.
ஆதி ரெண்டு கையையும் அவ தோள்ல மெதுவா வச்சு : "அமைதியா இருங்க மேடம். ரொம்ப தேங்க்ஸ் என்று சொல்லிவிட்டு ஒரு காம பார்வை பார்த்தான் ." அவள் உடல் நடுங்குச்சு — அவன் சூடான முரட்டு கை அவள் பத்தினி தோல் பட்டடையை தொட்டதும் அவளுக்கு ஒரு புது வித பயம் கலந்த உணர்வை ஏற்படுத்தியது. . பயத்தோடு 2 அடி பின்னால் நகர்ந்தா.
ஆதி கைகளை எடுத்து: "நான் ஆதி."
அவள் கொஞ்சம் தயங்கி கொண்டே : "கௌசல்யா..."
கை குலுக்கும் போது அவன் ஒரு சின்ன மடிச்ச காகிதத்தை அவ கையில திணிச்சான். அதே நேரம் சுந்தர் வர்றது தெரிஞ்சுது. அவள் காகிதத்தை ஜாக்கெட்டுக்குள்ள (ப்ரா பக்கத்துல) வேகமா மறைச்சு, ஆதியிடமிருந்து விலகி சுந்தர் பக்கம் போனா.
அவள் இதயம் இன்னும் வேகமா அடிச்சுட்டு இருந்தது. "நான் என்ன செய்தேன்? இது தவறு... சுந்தர் தெரிஞ்சா?"னு guilt + குழப்பம் + கொஞ்சம் தடுமாற்ற உணர்வு வந்துச்சு. ஆனா காகிதம் ஜாக்கெட்டுக்குள்ள இருந்தது. அவளுக்கு அது தவறு என்று மட்டும் தெரிந்தது
மாலில் இருந்து வெளியே வரும்போது, ஆதி கொடுத்த அந்தச் சின்ன மடிச்ச காகிதத்தை கௌசல்யா தன் ஜாக்கெட்டுக்குள் மறைத்து வைத்திருந்தாள். சுந்தர் வண்டியை எடுக்கச் சென்ற அந்தச் சில நிமிட இடைவெளியில், அவள் அதை எடுத்துப் படித்தாள்:
"நன்றி மேடம். உங்கள் உதவி மறக்க முடியாது. தேவைப்பட்டால் தொடர்பு கொள்ளுங்கள். – ஆதி" + ஒரு போன் எண்.
அவள் இதயம் ஒரு கணம் படபடத்தது. ஆனால் சட்டென்று தன் திருமண வாழ்வும், சுந்தர் அவள் மேல் வைத்திருக்கும் அளவற்ற நம்பிக்கையும் நினைவுக்கு வந்தது. "இது முற்றிலும் தவறு. நான் அவருக்கு உண்மையானவள்" என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டாள்.
அவள் தள்ளி நின்று இதைப் படித்துக் கொண்டிருப்பதை, சற்றுத் தள்ளி நின்றிருந்த ஆதி கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். கௌசல்யா அந்த எண்ணைச் சேமிப்பாள் அல்லது பத்திரப்படுத்துவாள் என்று அவன் எதிர்பார்த்தான்.
ஆனால், ஆதி பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே, கௌசல்யா அந்தத் துண்டுச் சீட்டைச் சிறு சிறு துண்டுகளாகக் கிழித்தாள். அங்கிருந்த ஒரு குப்பைத் தொட்டியின் (Trash can) அருகே சென்று, மிக உறுதியுடன் அதை உள்ளே போட்டாள். ஒரு சொட்டு கண்ணீர் அவள் கண்ணில் வழிந்தது, ஆனால் அதைத் துடைத்துவிட்டு, வண்டியுடன் வந்த சுந்தரைப் பார்த்து ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன் ஏறிக்கொண்டாள்.
விதியின் அடுத்த ஆட்டம்:
ஆதிக்கு இது ஒரு பெரிய அதிர்ச்சியாகவும், அதே சமயம் ஒரு சுவாரஸ்யமாகவும் இருந்தது. "அவ்வளவு சீக்கிரம் என்னை எறிந்துவிட்டாயா?" என்று அவன் மனம் கணக்குப் போட்டது. அவளை விட அவனுக்கு மனமில்லை.
அன்று மாலில் அவள் ஒரு கடையில் (Beauty products/Jewellery) வாங்கிய பில்லில் இருந்த அவள் போன் எண்ணை, அந்த ஊழியர் (ஆதியின் நண்பன்) மூலமாகப் பெற்றுக்கொண்டான்.
அன்றிரவு ஆதியிடமிருந்து அந்த மெசேஜ் வந்தது:
"கௌசல்யா மேடம், நீங்கள் அந்தக் காகிதத்தைக் கிழித்துக் குப்பையில் போட்டதை நான் பார்த்தேன். உங்கள் உறுதி எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது. ஆனால் என் நினைவுகளை எங்கே போடுவீர்கள்? - ஆதி"
கௌசல்யா மெசேஜைப் பார்த்ததும் உறைந்து போனாள். தான் செய்ததை அவன் கவனித்திருக்கிறான் என்பது அவளுக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியையும், பயத்தையும் தந்தது.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)