23-02-2026, 06:25 PM
(This post was last modified: 23-02-2026, 06:29 PM by Lust king 66. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
பகுதி 19
அந்த ஏசி அறையையே ஒரு சூளை போல மாற்றி வைத்திருந்தான் அந்த முரட்டுத் தையல்காரன் கிஷோர். பூரணியின் மாம்பழ முலைகளை அவன் அமுக்கிப் பிழிந்த அந்த வெறியில், அந்த அறையின் காற்றே காமத்தில் கனத்துச் சுழன்று கொண்டிருந்தது. கிஷோரின் அந்த இரும்புப் பிடியில் சிக்கி, ஒரு வெறியேறிய வேட்டை மிருகத்திடம் மாட்டிக்கொண்ட வெள்ளைப் முயல் குட்டியைப் போலத் தவித்துக் கொண்டிருந்தாள் பூரணி. அவளுக்கு மூச்சு முட்டியது. சுகமும் பயமும் ஒன்றாகக் கலந்த ஒரு விசித்திரமான போதை.
அப்போது... அந்த அறையின் கதவு மெதுவாகத் திறக்கும் சத்தம் கேட்டது.
அவ்ளோதான்... உள்ளே நிலவிய அந்த அனல் காற்று அப்படியே சில்லென்று உறைந்து போனது. பூரணியின் இதயம் தொண்டைக்குழிக்குள் வந்து "லப்-டப்... லப்-டப்" என்று எகிறிக் குதித்தது. கதவைத் திறந்தது வேறு யாருமில்லை... இந்த பிரம்மாண்ட பங்களாவின் எஜமானி, அவளது மாமியார் லதா!
![[Image: delete-IMG-20260223-180536.jpg]](https://i.ibb.co/j9VGg5Kh/delete-IMG-20260223-180536.jpg)
லதாவின் குரலைக் கேட்டதும் பூரணி அப்படியே சிலையாகிப் போனாள். அவளுக்கு உயிரே போய்விட்டது போல இருந்தது. கண்கள் பயத்தில் பிதுங்கி வெளியே வரத் துடித்தன. அவசர அவசரமாகத் தன் கலைந்து கிடந்த சேலை முந்தானையை வாரி அணைத்து, தன் மார்பின் மீது போட்டுக் கொண்டாள்.
கிஷோர் முரட்டுத்தனமாகப் பிசைந்ததில் கழன்று கிடந்த ஜாக்கெட் கொக்கியை சரி செய்ய முயன்றாள். ஆனால், கை கால்கள் நடுங்கியதில் அவளால் எதையும் ஒழுங்காகச் செய்ய முடியவில்லை. விரல்கள் தந்தியடித்தன.
ஆனால், இன்னொரு பக்கம் கிஷோர்... அவனுக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லை, துளி கூடப் பயம் இல்லை. 30 வயசு முறுக்கேறிய இளரத்தம் அல்லவா? காளை மாட்டுக்குக் கயிறு அறுந்தது போலத் திமிறிக்கொண்டு நின்றான். பூரணியின் உடம்பைப் தொட்ட வெறியிலேயே அவனது சட்டையின் மேலிருந்த இரண்டு பட்டன்கள் கழன்று போயிருந்தன.
அவனது அந்த வாட்டசாட்டமான, கட்டுமஸ்தான உடம்பு சட்டை பட்டன் இடைவெளியில் அப்படியே முறுக்கேறித் தெரிந்தது. சட்டையிலிருந்து வெளியே எட்டிப்பார்த்த அவனது அடர்த்தியான மார்பு ரோமங்களும், வேர்வையில் மினுமினுக்கும் அந்த ஆஜானுபாகுவான தோற்றமும் எப்பேர்ப்பட்ட பத்தினிப் பொம்பளையையும் ஒரு நிமிடம் தடுமாற வைக்கும். அவன் லதாவை ஒரு விதமான அலட்சியத்துடனும், ஆண்மையின் கர்வத்துடனும் எதிர்கொண்டான்.
லதா உள்ளே நுழைந்தாள். ஒரு எம்எல்ஏ பொண்டாட்டிங்கிற அதிகாரத் தோரணை அவளிடம் இருந்தது. அவள் கண்கள் கூர்மையாக அந்த அறையை ஒரு சுற்றுப் பார்த்தது. பூரணியையும், சட்டை பட்டன் கழன்று நிமிர்த்து நிற்கும் கிஷோரையும் அவளது அனுபவக் கண்கள் எடை போட்டன.
லதா (அதிகாரக் குரலில்) "என்ன பூரணி... ஜாக்கெட் தைக்க அளவு எடுத்தாச்சா? இல்ல இன்னும் அளந்துக்கிட்டே இருக்கீங்களா? ஏன் இவ்வளவு நேரமாகுது? அந்தத் தையல்காரப் பையன் என்ன பண்றான் இவ்ளோ நேரம்?"
![[Image: delete-IMG-20260223-164125.jpg]](https://i.ibb.co/Z1vpp1LS/delete-IMG-20260223-164125.jpg)
பூரணிக்குத் தலை சுற்றியது. 'ஐயய்யோ... மாமியார் எங்கே கிஷோரோட சட்டை பட்டனைப் பார்த்து, நாம பண்ண லீலையைக் கண்டுபிடிச்சிருவாங்களோன்னு பயந்து, தன் தலையைத் தொங்கப் போட்டுக் கொண்டாள்.
பூரணி (தொண்டையைச் சரி செய்தபடி, நடுங்கும் குரலில்): "ஆ... ஆமாங்க அத்தை... இப்பதான்... இப்பதான் முடிஞ்சது. அவரு... அவரு ரொம்ப நிதானமா, பொறுமையா அளவு எடுத்தாரு... அதான் கொஞ்சம் லேட் ஆகிடுச்சு...சொல்லும்போதே பூரணியின் குரல் தந்தியடித்தது. அவளுக்கு அங்கிருக்கவே பிடிக்கவில்லை. மேற்கொண்டு அத்தை எதாவது குறுக்குக் கேள்வி கேட்டுவிட்டால் அசிங்கமாகிவிடும் என்று மனதுக்குள் தவித்தாள்.
"நான்... நான் கீழ போறேன் அத்தை..." சொல்லிக்கொண்டே அவசர அவசரமாக அந்த அறையை விட்டு வெளியே ஓடினாள். அவள் படிக்கட்டில் இறங்கி ஓடும்போது, அவளது கால் கொலுசு எழுப்பிய "ஜல்... ஜல்..." சத்தம், அவளது நெஞ்சின் படபடப்பையும், பயத்தையும் ஊருக்கே சொல்லியது.
பூரணி பதறி அடித்துக்கொண்டு போன பிறகு, அந்தப் பெரிய அறையில் கிஷோரும் லதாவும் மட்டும்தான் தனித்து நின்றார்கள்.
பூரணி போனவுடனே ஒரு சாதாரண வேலைக்காரன் என்ன செய்வான்? ஒதுங்கி நிற்பான். ஆனால் கிஷோர் விலகவில்லை. மாறாக, கதவைச் சாத்திவிட்டு, லதாவை அப்படியே மேலிருந்து கீழ் வரை ஒரு மாதிரியான காமக் கிறக்கத்தோட, ஒரு வேடனைப் போலப் பார்த்தான்.
லதாவுக்கு உடம்பைச் சும்மா கும்முனு 30 வயசுப் பொண்ணு மாதிரி மெயின்டெயின் பண்ணி வைத்திருந்தாள். காசு, பணம், அதிகாரம் கொடுத்த செழிப்பு அது. பங்களா வீட்டின் சொந்தக்காரி லதா... தினமும் பால், முந்திரி, பாதாம், பிஸ்தா என்று சத்துள்ள சாப்பாட்டைச் சாப்பிட்டு, உடலை அப்படியே தங்கம் மாதிரி மெருகேற்றி வைத்திருந்தாள்.
அவள் கட்டியிருந்த அந்த ராயல் ப்ளூ கலர் பட்டுப் புடவை, அவளது பால் நிற தேகத்தை இன்னும் தூக்கிக் காட்டியது. நெற்றியில் மங்களகரமாகக் குங்குமம், கழுத்தில் அவளது கொழுத்த முலைகளுக்கு நடுவில் தொங்கும் அந்த 10 பவுன் தாலிச் சங்கிலி, மூக்கில் அவளது மூச்சுக்காற்றுக்கு ஏற்ப மின்னும் வைர மூக்குத்தி, அடர்ந்த கருங்கூந்தலில் ஆசையாகச் சூடியிருந்த மல்லிகை பூ... இவளையெல்லாம் பார்த்தால், வயதைக் கணக்கிடத் தோணாது, அப்படியே கட்டிப் பிடித்து அனுபவிக்க வேண்டும் என்று தான் எந்த ஆம்பளைக்கும் ஆண்மை தூண்டும்.
அவளின் அந்தப் பளபளக்கும் கொழுத்த கன்னங்களைக் கடித்துக் கொண்டே, ஒரு நாள் முழுக்கச் சலிக்காமல் அவளது அந்தத் உடம்பில் கபடி விளையாடலாம் போல அவ்வளவு வனப்பாக இருந்தாள்.
லதா கட்டியிருந்த ஜாக்கெட் கொஞ்சம் இறக்கமான மாடல். அந்த ஜாக்கெட்டில் அவளது பின்பக்க வெண்மையான முதுகும், புடவைக்கு வெளியே பிதுங்கித் தெரியும் அந்தத் திரண்ட இடுப்பு மடிப்பும், ஒட்டுமொத்தத் தோற்றமும் கிஷோருக்குள் இருந்த காமப் பசியை இன்னும் விசிறி விட்டது.
கிஷோரோட அந்த முரட்டுத்தனமான, ஆடைகளை உருவும் பார்வை லதாவுக்கு ஒரு மாதிரி சங்கடத்தைக் கொடுத்தாலும், அவளுக்குள் எங்கோ ஒரு மூலையில், பல வருடங்களாக அடைபட்டுக் கிடந்த ஒரு புது விதமான சுகம் மெல்ல எட்டிப் பார்த்தது. எம்எல்ஏ புருஷனுக்கு அரசியலைப் பார்க்கவே நேரம் சரியா இருக்கு, இவளை எங்கே கண்டுக்கப் போறான்? பல காலமாத் தூங்கிக் கிடந்த அவளது பெண்மை, இந்த 30 வயது இளைஞனின் வெறித்தனமான பார்வையால் மெல்ல விழிக்க ஆரம்பித்தது.
லதா (பார்வையைச் சமாளித்தபடி, சற்று மிடுக்காக) "என்ன கிஷோர்... என் மருமகளுக்கு அளவு சரியாத்தான் எடுத்தியா? அவ ஏதோ பேயைப் பார்த்த மாதிரி, பயந்து போன மாதிரி ஓடுறா?
கிஷோர் ஒரு கிரிமினல் சிரிப்பு சிரித்தான். தன் சட்டை பட்டனைப் போடாமலேயே, மெதுவாக லதாவை நெருங்கி வந்தான். அவன் நெருங்க நெருங்க அவனது உடம்பின் அந்த ஆம்பளை வாசம் லதாவின் நாசியைத் துளைத்தது.
கிஷோர் (கண்களை நேராகப் பார்த்து): "ஆமா முதலாளியம்மா... ரொம்ப சரியா... பக்கா பெர்ஃபெக்ட்டா எடுத்திருக்கேன். உங்க மருமகள் உடம்பு சும்மா பஞ்சு மாதிரி, மெத்து மெத்துனு இருக்கு. பிளவுஸ் தச்சு போட்டா அப்பிடியே கும்முனு, எடுப்பா இருக்கும். நீங்க கவலையே படாதீங்க."
அவன் 'கும்முனு' என்று அழுத்தமாகச் சொன்ன விதம், லதாவுக்கு ஒரு நிமிடம் தூக்கிவாரிப் போட்டது. அவன் குரலில் இருந்த அந்த முரட்டுத்தனம், ஒரு வேலைக்காரனுக்கு இல்லாத அந்தத் தைரியம் அவளைச் சிலிர்க்க வைத்தது. அவளுக்குள் லேசாக வேர்த்தது.
லதா (சற்றுச் சத்தமாக, அதிகாரத்தைச் செலுத்துவது போல): "என்னடா அப்பிடி உத்து உத்து பார்க்குற? தையல்காரப் பையன்னா உன் வேலையைப் பார்க்கணும்... அதை விட்டுட்டு வந்த இடத்துல, பெரிய வீட்டுப் பொம்பளைங்களை இப்பிடியா பாப்ப? கண்ணைத் தோண்டிருவேன் ஜாக்கிரதை!"
கிஷோர் பயப்படவே இல்லை. இன்னும் ஒரு அடி முன்னால் வைத்தான்.
கிஷோர் (குரலைக் குறைத்து, காந்தம் போலப் பேசி) "பார்த்து யோசிச்சிட்டு இருக்கேன் ... இவ்வளவு பெரிய பையனுக்கும், கல்யாண வயசுக்கு பொண்ணுக்கும் நீங்க அம்மாவா? பார்த்தா சத்தியமா அப்பிடித் தெரியலையே... ஏதோ ஒரு 25 - 30 வயசுப் பொண்ணு மாதிரி, அப்பிடியே ஒரு தேவலோக ரம்பை மாதிரி தகதகனு இருக்கீங்க. உங்களை மேரேஜ் ஆகாத கன்னிப்பொண்ணுன்னு சொன்னா கூட ரோட்டுல போற எவனும் நம்பிடுவான். அவ்வளவு டைட்டா, பிடிமானம் கொஞ்சமும் தளராம மெயின்டெயின் பண்ணி வச்சிருக்கீங்க உடம்பை!"
லதாவுக்குத் தலைகால் புரியவில்லை. அவளுக்குள் இருந்த அந்தப் 'பெரிய இடத்துத் திமிர்' இந்த ஒரு பாராட்டில் சுக்குநூறாக உடைந்தது. தன் வயதை மறந்து, ஒரு இளைஞன் தன்னைப் பாராட்டுவது, தன் உடம்பின் அமைப்பை ரசிப்பது அவளுக்குப் பெருமையாக இருந்தது. அவள் முகத்தில் அவளையும் அறியாமல் ஒரு சின்ன வெட்கச் சிரிப்பு பூத்தது. இதழ்கள் லேசாக விரிந்தன.
கிஷோர் (மெதுவாகத் தன் கையை காற்றில் அசைத்து, அவளது உடம்பை வர்ணிப்பது போல) "உடம்பை ரொம்பக் கச்சிதமா மெயின்டெயின் பண்ணி வச்சிருக்கீங்க ...
லதாவால் அதற்கு மேல் அவனது கண்களைப் பார்க்க முடியவில்லை. உடனே கைகளால் தன் கலைந்த தலைமுடியைச் சரி பண்ணிக்கொள்வது போலப் பாசாங்கு செய்தாள். அவளது அந்த கையைத் தூக்கும் அசைவில், அவளது முன்னழகு மாம்பழங்கள் ஜாக்கெட்டுக்குள் இருந்து திமிறிக்கொண்டு துள்ளிக்குதித்தன. கிஷோர் அதை அப்படியே இமைக்காமல் தன் கண்கள் வழியே பருகினான். அவனது பேண்ட்டுக்குள் இருந்த அரக்கன் லதாவின் இந்தச் செழிப்பைப் பார்த்து விழித்துக்கொள்ளத் தொடங்கினான்.
கிஷோர் (காமக் குரலில்) "உங்களுக்கும் ஒரு பிளவுஸ் தச்சுத் தர்றேன் ... இதுவரைக்கும் கோயம்புத்தூர்ல எவனும் தைக்காத மாதிரி டாப்பா உங்க உடம்புக்கு ஏத்த மாதிரி தச்சுத் தர்றேன். உங்க உடம்புக்கு அது சூப்பரா, அச்சு வார்த்த மாதிரி இருக்கும். ஒரு தடவை மட்டும் நீங்க எனக்கு அளவு கொடுத்தீங்கன்னா... உங்க உடம்போட ஒவ்வொரு இன்ச்சையும் கணிச்சு நான் தச்சுத் தர்றேன்..."
![[Image: delete-IMG-20260223-163911.jpg]](https://i.ibb.co/jPWj8Zqz/delete-IMG-20260223-163911.jpg)
லதா வெட்கத்தில் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள். அவள் அறியாமலேயே, அவளது பெண்புத்தி அவனது பார்வையை ரசிக்க, கிஷோரிடம் தன் முதுகைக் காட்டி நின்றாள். அவளது ஜாக்கெட் முதுகு பாதி திறந்திருந்தது. அவளது அந்த வெண்மையான, எந்தத் தழும்பும் இல்லாத முதுகு, ஒரு பெரிய மைதானம் போல கிஷோரோட கண்ணுக்குத் தங்கம் மாதிரி மின்னியது.
கிஷோர் தனக்குள்ளே முணுமுணுத்தான் "ஆஹா... என்ன ஒரு ஷேப்பு... என்ன ஒரு சைஸ்... சும்மா கும்முனு, முறுக்கேறிப் போயி இருக்காளே... இவளை மடக்கிட்டா கட்டில்ல சுகம் சும்மா அதிரும். அந்த இடுப்புச் சுழிக்குள்ள கையை விட்டா அப்புறம் எடுக்கவே தோணாது. இவளோட திமிரை அடக்கி, இவளையும் ஒரு கை பாத்துரணும்... ரெண்டு பேரையும் வச்சுச் செய்யணும்."
லதாவுக்கு அவன் ஏதோ முணுமுணுப்பது கேட்டது, ஆனால் வார்த்தைகள் புரியவில்லை. அவளுக்குள் ஒரு இனம் புரியாத நடுக்கம். அவள் அப்படியே அங்கிருந்து, புடவையைச் சரி செய்துகொண்டே மெதுவாக நகர்ந்து கீழே போனாள். அவளது நடையில் இருந்த பின்னழகின் குலுக்கலை கிஷோர் ரசித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
சிறிது நேரம் கழித்து கிஷோர் கீழே வந்தான். மாடியில் பூரணியைத் தீண்டிய சூடும், லதாவைப் பார்த்த வெறியும் அவனுக்குள் அடங்கவில்லை. அவனுக்குப் பசி எடுக்கவில்லை, ஆனால் அவனுக்குள் இருந்த அந்த முரட்டுத்தனமான காமப் பசி அடங்கவில்லை. உடல் சூடேறிக் கிடந்தது.
அங்கே வேலைக்காரி பத்மா ஒரு ஓரமா இருந்த இருட்டான வாஷிங் ஏரியா ரூம்ல பாத்திரம் கழுவிக்கிட்டு இருந்தாள். பத்மா ஏழை வீட்டுப் பொண்ணு, நல்லா உழைச்சு உழைச்சு உடம்பு இரும்பு மாதிரி இறுகிப் போய் இருக்கும்.
கிஷோர் அங்கே போய்ப் பத்மாவிடம் பேச்சுக் கொடுத்தான். அவன் முகத்தில் இருந்த அந்த வெறியைப் பத்மா கவனித்துவிட்டாள்.
பத்மா (கையில் சோப்பு நுரையோடு திரும்பிப் பார்த்து): "என்னடா கிஷோர்... ரொம்ப நேரம் மாடியில பூரணி மேடம் கூட இருந்த... பிளவுஸ் தச்சியா இல்ல வேற ஏதாச்சும் புதுசாத் தச்சியா? உன் முகமே சரியில்லையே? கண்ணெல்லாம் சிவந்து போய், பேண்ட் வேற அசிங்கமாப் புடைச்சுக்கிட்டு நிக்குது?" என்று நக்கலாகக் கேட்டாள்.
கிஷோர் சட்டென்று பத்மாவின் அருகில் சென்று, அவளது சேலைக்கு வெளியே தெரிந்த அந்த இடுப்பை ஒரு பிடி பிடித்தான்.
கிஷோர் (பற்களைக் கடித்தபடி) "ஏய்... உன் மேடம் சும்மா ஹாட் ஐட்டம் டி பத்மா... வெண்ணெய் மாதிரி உடம்புடி அவளுக்கு. அவளோட சாத்துக்குடி முலைகளை என் கையால அமுக்கிப் பிசைஞ்சு, சிவப்பு உதட்டைச் சுவைக்கப் போனேன். செம நாட்டுக்கட்டைடி அவ. ஆனா இந்த லதா மட்டும் நடுவுல வராம இருந்திருந்தா... இன்னைக்கு அவ கற்பையை அங்கேயே வாங்கியிருப்பேன். அவளுக்குள்ளயும் அவ்வளவு வெறி இருக்கு டி. என்னைத் தொடு தொடுனு கெஞ்சினா..."
பத்மா அதிர்ச்சியிலும், அவனது பிடியின் அழுத்தத்திலும் அவனது கையைத் தட்டி விட்டாள், ஆனால் அவளுக்குள்ளும் அவனது அந்த முரட்டுப் பேச்சைக் கேட்டு சூடு ஏறியது.
பத்மா (மூச்சு வாங்கியபடி) "அடப்பாவி... எம்எல்ஏ வீட்டு மருமகள் மேலேயே கையை வச்சிட்டியா? அப்போ அந்த லதா மேடம் மேல உனக்குக் கண்ணு இல்லையா? அவங்க என்ன சும்மாவா?"
கிஷோர்: "ஏன் இல்ல? அவளும் ஒரு தனி ரகம் தான்டி. பழம் பழுத்துத் தொங்குது. ஆனா இப்போ எனக்கு உடனடியாத் தாகம் தீரணும். அந்தப் பூரணி என்னைக் கிளப்பி விட்டு, பாதியில ஓடிட்டா டி... பாதியில நின்ன அந்த வெறி இப்போ எனக்குள்ள சுனாமி மாதிரி பொங்குது. எனக்கு இப்போ எவளையாச்சும் கடிச்சுக் குதறணும் போல இருக்கு. நீயாவது வாடி... என் தாகத்தைத் தீர்த்து வை. அவளோட சூட்டை நீ தான் தணிக்கணும்."
அப்படிச் சொல்லிக்கொண்டே, பத்மாவின் இடுப்பைத் தன் பலமான கைகளால் நச்சுன்னு பிடிச்சுத் தன் பக்கம் இழுத்தான். அவனது அந்த இளரத்தத்தின் வேகம், அந்த முரட்டுத்தனம் பத்மாவை மிரள வைத்தது. அவளது புடவையைத் தாண்டி அவனது கைகள் அவளது பருவ மேடு பள்ளங்களைத் தேடி அத்துமீறிப் பாய்ந்தது. பத்மா தப்பிக்க நினைத்தாலும், அவனது இரும்புப் பிடியில் அவளால் நகர முடியவில்லை.
அதே சமயம், மேலே நடந்த அந்தச் சம்பவத்தால் அதிர்ந்து போன பூரணி, கீழே உள்ள ரூமில் கதவைச் சாத்திக்கொண்டு கட்டிலில் விழுந்து கிடந்தாள். அவளுக்குள் ஒரு மாதிரியான கிளர்ச்சியும், பயமும் போராடிக் கொண்டிருந்தது.
கிஷோர் தன் மார்பை அமுக்கிய அந்த உணர்வு, அவனது அந்த முரட்டு விரல்கள் தன் மேனியில் பட்ட அந்த அழுத்தம்... அது இன்னும் அவளது மேனியில் சுட்டுக் கொண்டிருந்தது. அவன் கை பட்ட அந்த இடம் எரியுற மாதிரி இருந்தது.
அவன் காதருகில் வந்து பேசிய அந்த அசிங்கமான, ஆனால் அவளைச் சூடேற்றிய அந்த அழகான காம வார்த்தைகள் அவளது காதுகளில் ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டே இருந்தது. "உன் மாம்பழ முலைகள்... உன் இடுப்பு மடிப்பு..." என்று அவன் சொன்னது அவளைப் பித்தாகியது.
![[Image: delete-IMG-20260223-181223.jpg]](https://i.ibb.co/HDJkPVkG/delete-IMG-20260223-181223.jpg)
அவளது கணவன் அருண் கூட அவளை இப்படி ரசித்ததில்லை. அவளது பதமான பெண்மையில் மெல்லிய ஈரம் கசிய ஆரம்பித்தது. அவளது தொடைகள் ஒன்றோடொன்று உரசிக் கொண்டன. ஒரு ஆணின் முரட்டுத்தனமான தீண்டலுக்குத் தன் பெரிய இடத்துப் பெண் என்ற கௌரவத்தையும் மீறி, தன் உடம்பு இவ்வளவு சீக்கிரம் அடிமையாகிவிட்டதே என்று அவளுக்கே வியப்பாகவும், வெட்கமாகவும் இருந்தது.
அவள் தனியாகக் கட்டிலில் புரண்டாள். தன் மேலேயே கை வைத்து, கிஷோர் தொட்ட இடங்களை, அவளது முலைகளை, கழுத்தை அவளே தடவிப் பார்த்தாள். அவளது விரல்கள் கிஷோரின் முரட்டு விரல்களாக மாறுவதைப் போலப் பாவனை செய்துகொண்டாள். அவளுக்குள் மீண்டும் மீண்டும் அந்தச் சூடு ஏற ஆரம்பித்தது. மூச்சு வாங்கியது.
'எப்படியாச்சும் திரும்ப கிஷோரைத் தேடி ஓடிப் போய், அந்த ரூம்ல வச்சு அவன் சட்டையைப் பிடித்துத் , அவனை என் மேல போட்டு அழுத்தச் சொல்லணும்...' என்று ஒரு வெறி அவளுக்குள் துடித்தது. அவளது உடம்பு ஒரு ஆம்பளையோட முரட்டுச் சுகத்துக்காகப் பசியோடு ஏங்கியது.
கிச்சன் ஏரியாவில்... கிஷோரும் பத்மாவும் இருக்கும் இடத்தில் பூரணியின் நினைவாலும், லதாவின் பார்வையாலும் முறுக்கேறிப் போயிருந்த கிஷோர், பத்மாவை அப்படியே குண்டுகட்டாகத் தூக்கி, அந்தப் பாத்திரம் கழுவும் இடத்திற்குப் பக்கத்தில் இருந்த இருட்டுச் சந்திற்குள் தள்ளினான்.
![[Image: delete-IMG-20260223-180619.jpg]](https://i.ibb.co/Z12MRZrp/delete-IMG-20260223-180619.jpg)
பத்மா (பயமும் சுகமும் கலந்து) "ஏய்... என்னடா பண்ற? யாராச்சும் வந்துடப் போறாங்க... விடுடா என்னைய..."
கிஷோர் (அவளைச் சுவரோடு சேர்த்து அழுத்தி) "எவனும் வரமாட்டான்... பத்மா... இன்னைக்கு எனக்கு நீதான்டி மருந்து. அந்தப் பூரணி கொடுத்த சூட்டை, அவ கிளப்பி விட்ட இந்தப் பசியை நீ தான்டி தணிக்கணும். நீ தணிக்கலனா நான் செத்துருவேன்டி..."
அவனது கைகள் இப்போது வேகமாகப் பத்மாவின் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை நோக்கிப் போனது. அவனது கண்கள் பசியால், வெறியால் சிவந்திருந்தது. பத்மா அவனது அந்த ஆண்மையின் தாக்கத்தைப் பார்த்து மூச்சிரைக்கத் தவித்தாள். "வேணாம் வேணாம்" என்று வாயில் சொன்னாலும், அவளது உடம்பு அவனுக்கு ஒத்துழைத்தது.
அந்த ஏசி அறையையே ஒரு சூளை போல மாற்றி வைத்திருந்தான் அந்த முரட்டுத் தையல்காரன் கிஷோர். பூரணியின் மாம்பழ முலைகளை அவன் அமுக்கிப் பிழிந்த அந்த வெறியில், அந்த அறையின் காற்றே காமத்தில் கனத்துச் சுழன்று கொண்டிருந்தது. கிஷோரின் அந்த இரும்புப் பிடியில் சிக்கி, ஒரு வெறியேறிய வேட்டை மிருகத்திடம் மாட்டிக்கொண்ட வெள்ளைப் முயல் குட்டியைப் போலத் தவித்துக் கொண்டிருந்தாள் பூரணி. அவளுக்கு மூச்சு முட்டியது. சுகமும் பயமும் ஒன்றாகக் கலந்த ஒரு விசித்திரமான போதை.
அப்போது... அந்த அறையின் கதவு மெதுவாகத் திறக்கும் சத்தம் கேட்டது.
அவ்ளோதான்... உள்ளே நிலவிய அந்த அனல் காற்று அப்படியே சில்லென்று உறைந்து போனது. பூரணியின் இதயம் தொண்டைக்குழிக்குள் வந்து "லப்-டப்... லப்-டப்" என்று எகிறிக் குதித்தது. கதவைத் திறந்தது வேறு யாருமில்லை... இந்த பிரம்மாண்ட பங்களாவின் எஜமானி, அவளது மாமியார் லதா!
![[Image: delete-IMG-20260223-180536.jpg]](https://i.ibb.co/j9VGg5Kh/delete-IMG-20260223-180536.jpg)
லதாவின் குரலைக் கேட்டதும் பூரணி அப்படியே சிலையாகிப் போனாள். அவளுக்கு உயிரே போய்விட்டது போல இருந்தது. கண்கள் பயத்தில் பிதுங்கி வெளியே வரத் துடித்தன. அவசர அவசரமாகத் தன் கலைந்து கிடந்த சேலை முந்தானையை வாரி அணைத்து, தன் மார்பின் மீது போட்டுக் கொண்டாள்.
கிஷோர் முரட்டுத்தனமாகப் பிசைந்ததில் கழன்று கிடந்த ஜாக்கெட் கொக்கியை சரி செய்ய முயன்றாள். ஆனால், கை கால்கள் நடுங்கியதில் அவளால் எதையும் ஒழுங்காகச் செய்ய முடியவில்லை. விரல்கள் தந்தியடித்தன.
ஆனால், இன்னொரு பக்கம் கிஷோர்... அவனுக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லை, துளி கூடப் பயம் இல்லை. 30 வயசு முறுக்கேறிய இளரத்தம் அல்லவா? காளை மாட்டுக்குக் கயிறு அறுந்தது போலத் திமிறிக்கொண்டு நின்றான். பூரணியின் உடம்பைப் தொட்ட வெறியிலேயே அவனது சட்டையின் மேலிருந்த இரண்டு பட்டன்கள் கழன்று போயிருந்தன.
அவனது அந்த வாட்டசாட்டமான, கட்டுமஸ்தான உடம்பு சட்டை பட்டன் இடைவெளியில் அப்படியே முறுக்கேறித் தெரிந்தது. சட்டையிலிருந்து வெளியே எட்டிப்பார்த்த அவனது அடர்த்தியான மார்பு ரோமங்களும், வேர்வையில் மினுமினுக்கும் அந்த ஆஜானுபாகுவான தோற்றமும் எப்பேர்ப்பட்ட பத்தினிப் பொம்பளையையும் ஒரு நிமிடம் தடுமாற வைக்கும். அவன் லதாவை ஒரு விதமான அலட்சியத்துடனும், ஆண்மையின் கர்வத்துடனும் எதிர்கொண்டான்.
லதா உள்ளே நுழைந்தாள். ஒரு எம்எல்ஏ பொண்டாட்டிங்கிற அதிகாரத் தோரணை அவளிடம் இருந்தது. அவள் கண்கள் கூர்மையாக அந்த அறையை ஒரு சுற்றுப் பார்த்தது. பூரணியையும், சட்டை பட்டன் கழன்று நிமிர்த்து நிற்கும் கிஷோரையும் அவளது அனுபவக் கண்கள் எடை போட்டன.
லதா (அதிகாரக் குரலில்) "என்ன பூரணி... ஜாக்கெட் தைக்க அளவு எடுத்தாச்சா? இல்ல இன்னும் அளந்துக்கிட்டே இருக்கீங்களா? ஏன் இவ்வளவு நேரமாகுது? அந்தத் தையல்காரப் பையன் என்ன பண்றான் இவ்ளோ நேரம்?"
![[Image: delete-IMG-20260223-164125.jpg]](https://i.ibb.co/Z1vpp1LS/delete-IMG-20260223-164125.jpg)
பூரணிக்குத் தலை சுற்றியது. 'ஐயய்யோ... மாமியார் எங்கே கிஷோரோட சட்டை பட்டனைப் பார்த்து, நாம பண்ண லீலையைக் கண்டுபிடிச்சிருவாங்களோன்னு பயந்து, தன் தலையைத் தொங்கப் போட்டுக் கொண்டாள்.
பூரணி (தொண்டையைச் சரி செய்தபடி, நடுங்கும் குரலில்): "ஆ... ஆமாங்க அத்தை... இப்பதான்... இப்பதான் முடிஞ்சது. அவரு... அவரு ரொம்ப நிதானமா, பொறுமையா அளவு எடுத்தாரு... அதான் கொஞ்சம் லேட் ஆகிடுச்சு...சொல்லும்போதே பூரணியின் குரல் தந்தியடித்தது. அவளுக்கு அங்கிருக்கவே பிடிக்கவில்லை. மேற்கொண்டு அத்தை எதாவது குறுக்குக் கேள்வி கேட்டுவிட்டால் அசிங்கமாகிவிடும் என்று மனதுக்குள் தவித்தாள்.
"நான்... நான் கீழ போறேன் அத்தை..." சொல்லிக்கொண்டே அவசர அவசரமாக அந்த அறையை விட்டு வெளியே ஓடினாள். அவள் படிக்கட்டில் இறங்கி ஓடும்போது, அவளது கால் கொலுசு எழுப்பிய "ஜல்... ஜல்..." சத்தம், அவளது நெஞ்சின் படபடப்பையும், பயத்தையும் ஊருக்கே சொல்லியது.
பூரணி பதறி அடித்துக்கொண்டு போன பிறகு, அந்தப் பெரிய அறையில் கிஷோரும் லதாவும் மட்டும்தான் தனித்து நின்றார்கள்.
பூரணி போனவுடனே ஒரு சாதாரண வேலைக்காரன் என்ன செய்வான்? ஒதுங்கி நிற்பான். ஆனால் கிஷோர் விலகவில்லை. மாறாக, கதவைச் சாத்திவிட்டு, லதாவை அப்படியே மேலிருந்து கீழ் வரை ஒரு மாதிரியான காமக் கிறக்கத்தோட, ஒரு வேடனைப் போலப் பார்த்தான்.
லதாவுக்கு உடம்பைச் சும்மா கும்முனு 30 வயசுப் பொண்ணு மாதிரி மெயின்டெயின் பண்ணி வைத்திருந்தாள். காசு, பணம், அதிகாரம் கொடுத்த செழிப்பு அது. பங்களா வீட்டின் சொந்தக்காரி லதா... தினமும் பால், முந்திரி, பாதாம், பிஸ்தா என்று சத்துள்ள சாப்பாட்டைச் சாப்பிட்டு, உடலை அப்படியே தங்கம் மாதிரி மெருகேற்றி வைத்திருந்தாள்.
அவள் கட்டியிருந்த அந்த ராயல் ப்ளூ கலர் பட்டுப் புடவை, அவளது பால் நிற தேகத்தை இன்னும் தூக்கிக் காட்டியது. நெற்றியில் மங்களகரமாகக் குங்குமம், கழுத்தில் அவளது கொழுத்த முலைகளுக்கு நடுவில் தொங்கும் அந்த 10 பவுன் தாலிச் சங்கிலி, மூக்கில் அவளது மூச்சுக்காற்றுக்கு ஏற்ப மின்னும் வைர மூக்குத்தி, அடர்ந்த கருங்கூந்தலில் ஆசையாகச் சூடியிருந்த மல்லிகை பூ... இவளையெல்லாம் பார்த்தால், வயதைக் கணக்கிடத் தோணாது, அப்படியே கட்டிப் பிடித்து அனுபவிக்க வேண்டும் என்று தான் எந்த ஆம்பளைக்கும் ஆண்மை தூண்டும்.
அவளின் அந்தப் பளபளக்கும் கொழுத்த கன்னங்களைக் கடித்துக் கொண்டே, ஒரு நாள் முழுக்கச் சலிக்காமல் அவளது அந்தத் உடம்பில் கபடி விளையாடலாம் போல அவ்வளவு வனப்பாக இருந்தாள்.
லதா கட்டியிருந்த ஜாக்கெட் கொஞ்சம் இறக்கமான மாடல். அந்த ஜாக்கெட்டில் அவளது பின்பக்க வெண்மையான முதுகும், புடவைக்கு வெளியே பிதுங்கித் தெரியும் அந்தத் திரண்ட இடுப்பு மடிப்பும், ஒட்டுமொத்தத் தோற்றமும் கிஷோருக்குள் இருந்த காமப் பசியை இன்னும் விசிறி விட்டது.
கிஷோரோட அந்த முரட்டுத்தனமான, ஆடைகளை உருவும் பார்வை லதாவுக்கு ஒரு மாதிரி சங்கடத்தைக் கொடுத்தாலும், அவளுக்குள் எங்கோ ஒரு மூலையில், பல வருடங்களாக அடைபட்டுக் கிடந்த ஒரு புது விதமான சுகம் மெல்ல எட்டிப் பார்த்தது. எம்எல்ஏ புருஷனுக்கு அரசியலைப் பார்க்கவே நேரம் சரியா இருக்கு, இவளை எங்கே கண்டுக்கப் போறான்? பல காலமாத் தூங்கிக் கிடந்த அவளது பெண்மை, இந்த 30 வயது இளைஞனின் வெறித்தனமான பார்வையால் மெல்ல விழிக்க ஆரம்பித்தது.
லதா (பார்வையைச் சமாளித்தபடி, சற்று மிடுக்காக) "என்ன கிஷோர்... என் மருமகளுக்கு அளவு சரியாத்தான் எடுத்தியா? அவ ஏதோ பேயைப் பார்த்த மாதிரி, பயந்து போன மாதிரி ஓடுறா?
கிஷோர் ஒரு கிரிமினல் சிரிப்பு சிரித்தான். தன் சட்டை பட்டனைப் போடாமலேயே, மெதுவாக லதாவை நெருங்கி வந்தான். அவன் நெருங்க நெருங்க அவனது உடம்பின் அந்த ஆம்பளை வாசம் லதாவின் நாசியைத் துளைத்தது.
கிஷோர் (கண்களை நேராகப் பார்த்து): "ஆமா முதலாளியம்மா... ரொம்ப சரியா... பக்கா பெர்ஃபெக்ட்டா எடுத்திருக்கேன். உங்க மருமகள் உடம்பு சும்மா பஞ்சு மாதிரி, மெத்து மெத்துனு இருக்கு. பிளவுஸ் தச்சு போட்டா அப்பிடியே கும்முனு, எடுப்பா இருக்கும். நீங்க கவலையே படாதீங்க."
அவன் 'கும்முனு' என்று அழுத்தமாகச் சொன்ன விதம், லதாவுக்கு ஒரு நிமிடம் தூக்கிவாரிப் போட்டது. அவன் குரலில் இருந்த அந்த முரட்டுத்தனம், ஒரு வேலைக்காரனுக்கு இல்லாத அந்தத் தைரியம் அவளைச் சிலிர்க்க வைத்தது. அவளுக்குள் லேசாக வேர்த்தது.
லதா (சற்றுச் சத்தமாக, அதிகாரத்தைச் செலுத்துவது போல): "என்னடா அப்பிடி உத்து உத்து பார்க்குற? தையல்காரப் பையன்னா உன் வேலையைப் பார்க்கணும்... அதை விட்டுட்டு வந்த இடத்துல, பெரிய வீட்டுப் பொம்பளைங்களை இப்பிடியா பாப்ப? கண்ணைத் தோண்டிருவேன் ஜாக்கிரதை!"
கிஷோர் பயப்படவே இல்லை. இன்னும் ஒரு அடி முன்னால் வைத்தான்.
கிஷோர் (குரலைக் குறைத்து, காந்தம் போலப் பேசி) "பார்த்து யோசிச்சிட்டு இருக்கேன் ... இவ்வளவு பெரிய பையனுக்கும், கல்யாண வயசுக்கு பொண்ணுக்கும் நீங்க அம்மாவா? பார்த்தா சத்தியமா அப்பிடித் தெரியலையே... ஏதோ ஒரு 25 - 30 வயசுப் பொண்ணு மாதிரி, அப்பிடியே ஒரு தேவலோக ரம்பை மாதிரி தகதகனு இருக்கீங்க. உங்களை மேரேஜ் ஆகாத கன்னிப்பொண்ணுன்னு சொன்னா கூட ரோட்டுல போற எவனும் நம்பிடுவான். அவ்வளவு டைட்டா, பிடிமானம் கொஞ்சமும் தளராம மெயின்டெயின் பண்ணி வச்சிருக்கீங்க உடம்பை!"
லதாவுக்குத் தலைகால் புரியவில்லை. அவளுக்குள் இருந்த அந்தப் 'பெரிய இடத்துத் திமிர்' இந்த ஒரு பாராட்டில் சுக்குநூறாக உடைந்தது. தன் வயதை மறந்து, ஒரு இளைஞன் தன்னைப் பாராட்டுவது, தன் உடம்பின் அமைப்பை ரசிப்பது அவளுக்குப் பெருமையாக இருந்தது. அவள் முகத்தில் அவளையும் அறியாமல் ஒரு சின்ன வெட்கச் சிரிப்பு பூத்தது. இதழ்கள் லேசாக விரிந்தன.
கிஷோர் (மெதுவாகத் தன் கையை காற்றில் அசைத்து, அவளது உடம்பை வர்ணிப்பது போல) "உடம்பை ரொம்பக் கச்சிதமா மெயின்டெயின் பண்ணி வச்சிருக்கீங்க ...
லதாவால் அதற்கு மேல் அவனது கண்களைப் பார்க்க முடியவில்லை. உடனே கைகளால் தன் கலைந்த தலைமுடியைச் சரி பண்ணிக்கொள்வது போலப் பாசாங்கு செய்தாள். அவளது அந்த கையைத் தூக்கும் அசைவில், அவளது முன்னழகு மாம்பழங்கள் ஜாக்கெட்டுக்குள் இருந்து திமிறிக்கொண்டு துள்ளிக்குதித்தன. கிஷோர் அதை அப்படியே இமைக்காமல் தன் கண்கள் வழியே பருகினான். அவனது பேண்ட்டுக்குள் இருந்த அரக்கன் லதாவின் இந்தச் செழிப்பைப் பார்த்து விழித்துக்கொள்ளத் தொடங்கினான்.
கிஷோர் (காமக் குரலில்) "உங்களுக்கும் ஒரு பிளவுஸ் தச்சுத் தர்றேன் ... இதுவரைக்கும் கோயம்புத்தூர்ல எவனும் தைக்காத மாதிரி டாப்பா உங்க உடம்புக்கு ஏத்த மாதிரி தச்சுத் தர்றேன். உங்க உடம்புக்கு அது சூப்பரா, அச்சு வார்த்த மாதிரி இருக்கும். ஒரு தடவை மட்டும் நீங்க எனக்கு அளவு கொடுத்தீங்கன்னா... உங்க உடம்போட ஒவ்வொரு இன்ச்சையும் கணிச்சு நான் தச்சுத் தர்றேன்..."
![[Image: delete-IMG-20260223-163911.jpg]](https://i.ibb.co/jPWj8Zqz/delete-IMG-20260223-163911.jpg)
லதா வெட்கத்தில் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள். அவள் அறியாமலேயே, அவளது பெண்புத்தி அவனது பார்வையை ரசிக்க, கிஷோரிடம் தன் முதுகைக் காட்டி நின்றாள். அவளது ஜாக்கெட் முதுகு பாதி திறந்திருந்தது. அவளது அந்த வெண்மையான, எந்தத் தழும்பும் இல்லாத முதுகு, ஒரு பெரிய மைதானம் போல கிஷோரோட கண்ணுக்குத் தங்கம் மாதிரி மின்னியது.
கிஷோர் தனக்குள்ளே முணுமுணுத்தான் "ஆஹா... என்ன ஒரு ஷேப்பு... என்ன ஒரு சைஸ்... சும்மா கும்முனு, முறுக்கேறிப் போயி இருக்காளே... இவளை மடக்கிட்டா கட்டில்ல சுகம் சும்மா அதிரும். அந்த இடுப்புச் சுழிக்குள்ள கையை விட்டா அப்புறம் எடுக்கவே தோணாது. இவளோட திமிரை அடக்கி, இவளையும் ஒரு கை பாத்துரணும்... ரெண்டு பேரையும் வச்சுச் செய்யணும்."
லதாவுக்கு அவன் ஏதோ முணுமுணுப்பது கேட்டது, ஆனால் வார்த்தைகள் புரியவில்லை. அவளுக்குள் ஒரு இனம் புரியாத நடுக்கம். அவள் அப்படியே அங்கிருந்து, புடவையைச் சரி செய்துகொண்டே மெதுவாக நகர்ந்து கீழே போனாள். அவளது நடையில் இருந்த பின்னழகின் குலுக்கலை கிஷோர் ரசித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
சிறிது நேரம் கழித்து கிஷோர் கீழே வந்தான். மாடியில் பூரணியைத் தீண்டிய சூடும், லதாவைப் பார்த்த வெறியும் அவனுக்குள் அடங்கவில்லை. அவனுக்குப் பசி எடுக்கவில்லை, ஆனால் அவனுக்குள் இருந்த அந்த முரட்டுத்தனமான காமப் பசி அடங்கவில்லை. உடல் சூடேறிக் கிடந்தது.
அங்கே வேலைக்காரி பத்மா ஒரு ஓரமா இருந்த இருட்டான வாஷிங் ஏரியா ரூம்ல பாத்திரம் கழுவிக்கிட்டு இருந்தாள். பத்மா ஏழை வீட்டுப் பொண்ணு, நல்லா உழைச்சு உழைச்சு உடம்பு இரும்பு மாதிரி இறுகிப் போய் இருக்கும்.
கிஷோர் அங்கே போய்ப் பத்மாவிடம் பேச்சுக் கொடுத்தான். அவன் முகத்தில் இருந்த அந்த வெறியைப் பத்மா கவனித்துவிட்டாள்.
பத்மா (கையில் சோப்பு நுரையோடு திரும்பிப் பார்த்து): "என்னடா கிஷோர்... ரொம்ப நேரம் மாடியில பூரணி மேடம் கூட இருந்த... பிளவுஸ் தச்சியா இல்ல வேற ஏதாச்சும் புதுசாத் தச்சியா? உன் முகமே சரியில்லையே? கண்ணெல்லாம் சிவந்து போய், பேண்ட் வேற அசிங்கமாப் புடைச்சுக்கிட்டு நிக்குது?" என்று நக்கலாகக் கேட்டாள்.
கிஷோர் சட்டென்று பத்மாவின் அருகில் சென்று, அவளது சேலைக்கு வெளியே தெரிந்த அந்த இடுப்பை ஒரு பிடி பிடித்தான்.
கிஷோர் (பற்களைக் கடித்தபடி) "ஏய்... உன் மேடம் சும்மா ஹாட் ஐட்டம் டி பத்மா... வெண்ணெய் மாதிரி உடம்புடி அவளுக்கு. அவளோட சாத்துக்குடி முலைகளை என் கையால அமுக்கிப் பிசைஞ்சு, சிவப்பு உதட்டைச் சுவைக்கப் போனேன். செம நாட்டுக்கட்டைடி அவ. ஆனா இந்த லதா மட்டும் நடுவுல வராம இருந்திருந்தா... இன்னைக்கு அவ கற்பையை அங்கேயே வாங்கியிருப்பேன். அவளுக்குள்ளயும் அவ்வளவு வெறி இருக்கு டி. என்னைத் தொடு தொடுனு கெஞ்சினா..."
பத்மா அதிர்ச்சியிலும், அவனது பிடியின் அழுத்தத்திலும் அவனது கையைத் தட்டி விட்டாள், ஆனால் அவளுக்குள்ளும் அவனது அந்த முரட்டுப் பேச்சைக் கேட்டு சூடு ஏறியது.
பத்மா (மூச்சு வாங்கியபடி) "அடப்பாவி... எம்எல்ஏ வீட்டு மருமகள் மேலேயே கையை வச்சிட்டியா? அப்போ அந்த லதா மேடம் மேல உனக்குக் கண்ணு இல்லையா? அவங்க என்ன சும்மாவா?"
கிஷோர்: "ஏன் இல்ல? அவளும் ஒரு தனி ரகம் தான்டி. பழம் பழுத்துத் தொங்குது. ஆனா இப்போ எனக்கு உடனடியாத் தாகம் தீரணும். அந்தப் பூரணி என்னைக் கிளப்பி விட்டு, பாதியில ஓடிட்டா டி... பாதியில நின்ன அந்த வெறி இப்போ எனக்குள்ள சுனாமி மாதிரி பொங்குது. எனக்கு இப்போ எவளையாச்சும் கடிச்சுக் குதறணும் போல இருக்கு. நீயாவது வாடி... என் தாகத்தைத் தீர்த்து வை. அவளோட சூட்டை நீ தான் தணிக்கணும்."
அப்படிச் சொல்லிக்கொண்டே, பத்மாவின் இடுப்பைத் தன் பலமான கைகளால் நச்சுன்னு பிடிச்சுத் தன் பக்கம் இழுத்தான். அவனது அந்த இளரத்தத்தின் வேகம், அந்த முரட்டுத்தனம் பத்மாவை மிரள வைத்தது. அவளது புடவையைத் தாண்டி அவனது கைகள் அவளது பருவ மேடு பள்ளங்களைத் தேடி அத்துமீறிப் பாய்ந்தது. பத்மா தப்பிக்க நினைத்தாலும், அவனது இரும்புப் பிடியில் அவளால் நகர முடியவில்லை.
அதே சமயம், மேலே நடந்த அந்தச் சம்பவத்தால் அதிர்ந்து போன பூரணி, கீழே உள்ள ரூமில் கதவைச் சாத்திக்கொண்டு கட்டிலில் விழுந்து கிடந்தாள். அவளுக்குள் ஒரு மாதிரியான கிளர்ச்சியும், பயமும் போராடிக் கொண்டிருந்தது.
கிஷோர் தன் மார்பை அமுக்கிய அந்த உணர்வு, அவனது அந்த முரட்டு விரல்கள் தன் மேனியில் பட்ட அந்த அழுத்தம்... அது இன்னும் அவளது மேனியில் சுட்டுக் கொண்டிருந்தது. அவன் கை பட்ட அந்த இடம் எரியுற மாதிரி இருந்தது.
அவன் காதருகில் வந்து பேசிய அந்த அசிங்கமான, ஆனால் அவளைச் சூடேற்றிய அந்த அழகான காம வார்த்தைகள் அவளது காதுகளில் ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டே இருந்தது. "உன் மாம்பழ முலைகள்... உன் இடுப்பு மடிப்பு..." என்று அவன் சொன்னது அவளைப் பித்தாகியது.
![[Image: delete-IMG-20260223-181223.jpg]](https://i.ibb.co/HDJkPVkG/delete-IMG-20260223-181223.jpg)
அவளது கணவன் அருண் கூட அவளை இப்படி ரசித்ததில்லை. அவளது பதமான பெண்மையில் மெல்லிய ஈரம் கசிய ஆரம்பித்தது. அவளது தொடைகள் ஒன்றோடொன்று உரசிக் கொண்டன. ஒரு ஆணின் முரட்டுத்தனமான தீண்டலுக்குத் தன் பெரிய இடத்துப் பெண் என்ற கௌரவத்தையும் மீறி, தன் உடம்பு இவ்வளவு சீக்கிரம் அடிமையாகிவிட்டதே என்று அவளுக்கே வியப்பாகவும், வெட்கமாகவும் இருந்தது.
அவள் தனியாகக் கட்டிலில் புரண்டாள். தன் மேலேயே கை வைத்து, கிஷோர் தொட்ட இடங்களை, அவளது முலைகளை, கழுத்தை அவளே தடவிப் பார்த்தாள். அவளது விரல்கள் கிஷோரின் முரட்டு விரல்களாக மாறுவதைப் போலப் பாவனை செய்துகொண்டாள். அவளுக்குள் மீண்டும் மீண்டும் அந்தச் சூடு ஏற ஆரம்பித்தது. மூச்சு வாங்கியது.
'எப்படியாச்சும் திரும்ப கிஷோரைத் தேடி ஓடிப் போய், அந்த ரூம்ல வச்சு அவன் சட்டையைப் பிடித்துத் , அவனை என் மேல போட்டு அழுத்தச் சொல்லணும்...' என்று ஒரு வெறி அவளுக்குள் துடித்தது. அவளது உடம்பு ஒரு ஆம்பளையோட முரட்டுச் சுகத்துக்காகப் பசியோடு ஏங்கியது.
கிச்சன் ஏரியாவில்... கிஷோரும் பத்மாவும் இருக்கும் இடத்தில் பூரணியின் நினைவாலும், லதாவின் பார்வையாலும் முறுக்கேறிப் போயிருந்த கிஷோர், பத்மாவை அப்படியே குண்டுகட்டாகத் தூக்கி, அந்தப் பாத்திரம் கழுவும் இடத்திற்குப் பக்கத்தில் இருந்த இருட்டுச் சந்திற்குள் தள்ளினான்.
![[Image: delete-IMG-20260223-180619.jpg]](https://i.ibb.co/Z12MRZrp/delete-IMG-20260223-180619.jpg)
பத்மா (பயமும் சுகமும் கலந்து) "ஏய்... என்னடா பண்ற? யாராச்சும் வந்துடப் போறாங்க... விடுடா என்னைய..."
கிஷோர் (அவளைச் சுவரோடு சேர்த்து அழுத்தி) "எவனும் வரமாட்டான்... பத்மா... இன்னைக்கு எனக்கு நீதான்டி மருந்து. அந்தப் பூரணி கொடுத்த சூட்டை, அவ கிளப்பி விட்ட இந்தப் பசியை நீ தான்டி தணிக்கணும். நீ தணிக்கலனா நான் செத்துருவேன்டி..."
அவனது கைகள் இப்போது வேகமாகப் பத்மாவின் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை நோக்கிப் போனது. அவனது கண்கள் பசியால், வெறியால் சிவந்திருந்தது. பத்மா அவனது அந்த ஆண்மையின் தாக்கத்தைப் பார்த்து மூச்சிரைக்கத் தவித்தாள். "வேணாம் வேணாம்" என்று வாயில் சொன்னாலும், அவளது உடம்பு அவனுக்கு ஒத்துழைத்தது.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)