Adultery ரவுடி ரங்கா -- எமனுக்கே எமன் ஆவான்!

[தனுஷ்]

Part -- 18

ரங்காவின் கருப்பு   கார் அந்தப் பிரம்மாண்டமான குடோன் வாசலில் வந்து நின்றது. அங்கே முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு ஒரு பெரிய கூட்டமே திரண்டிருந்தது. வினா ஜன்னல் வழியாகப் பார்த்துவிட்டு, "என்னங்க... ஏன் இவ்வளவு கூட்டம்? ஏதாவது பிரச்சனையா?" என்று பதட்டப்படுவது போல் கேட்க, ரங்காவுக்குமே ஒன்றும் புரியவில்லை.


"தெரியல வினா... இரு, நான் என்னன்னு பார்க்கிறேன்," என்று சொல்லிவிட்டு, வண்டியை ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு கதவைத் திறந்தான். ரங்காவின் கால்கள் தரையில் பட்ட அந்த அடுத்த நொடி, அந்த இடமே அதிர ஆரம்பித்தது. அவனது வலது கை போன்ற மெய்க்காப்பாளன் அன்வர், தொண்டைக் கிழியக் கத்தினான்: "டேய்! அண்ணன் வந்தாச்சுடா... போடுடா வெடிய!"

அடுத்த வினாடி... "டமார்... டிஷ்... தும்... டப்பார்...!" என்று வானமே பிளக்கும் வகையில் சரவெடிகள் வெடிக்கத் தொடங்கின. அந்தப் பயங்கரமான சத்தத்தைக் கேட்டதும் வினா, "ஐயோ!" என்று கத்தியபடி தன் காதுகளை இறுகப் பொத்திக்கொண்டு, ரங்காவின் அகலமான மார்பில் அப்படியே தஞ்சம் புகுந்தாள். ரங்கா அவளை இறுக அணைத்துக்கொண்டு ஒரு போர் வீரனைப் போலத் தலைநிமிர்ந்து நின்றான்.



அந்தப் புகை மண்டலத்திற்கு நடுவே, ரங்காவின் தம்பிகள் ஐந்து பேர் கொண்ட குழு, கொட்டு மேளத்தை வெறித்தனமாக முழங்கியபடி, ஆடிக்கொண்டே இரண்டு ராட்சசப் பூமாலைகளுடன் அவர்களை நெருங்கியது. ரங்காவுக்குப் புரிந்துவிட்டது... தான் ரகசியமாகத் தாலி கட்டிய விஷயம் இவர்களுக்குத் தெரிந்துவிட்டது! தங்களுக்குக் கிடைத்த புது அண்ணிக்கு இந்த ரவுடிப் பட்டாளம் ஒரு பிரம்மாண்ட வரவேற்பைத் தயார் செய்திருக்கிறது.

"இதெல்லாம் நம்ம பசங்களோட ஏற்பாடுதான் வினா... பயப்படாதே!" என்று ரங்கா சிரித்துக்கொண்டே சொல்ல, வினா மெல்ல அவன் மார்பிலிருந்து தலைதூக்கி அந்தப் பூமாலைகளையும் கூட்டத்தையும் பார்த்தாள். அன்வர் ஓடி வந்து வினாவின் காலில் விழுந்துவிட்டு, "அண்ணி... நீங்க கால் வச்சதுல இருந்து அண்ணனோட ஜாதகமே மாறிடுச்சு!" என்று உற்சாகத்தில் கத்தினான். ரங்கா வினாவின் தோளில் கை போட்டுக்கொண்டு, அந்தப் பிரம்மாண்ட மாலைகளை இருவரும் அணிந்துகொண்டனர். ரங்கா குடோனுக்குள் நுழையும் போது, அவன் பின்னால் ஒரு பெரிய படையே அணிவகுத்தது.

ஆனால், வினா அந்த கூட்டத்தைப் பார்த்து உள்ளுக்குள் நடுங்கித்தான் போனாள்!

அங்கே நின்றிருந்த ஒவ்வொருவனும் மலைப்பாம்பு போலத் தடித்த உடம்போடு, 'பாடி பில்டர்' போன்ற வீரப்போடு நின்றிருந்தார்கள். ஒருவன் கையில் மின்னும் பட்டாக்கத்தி... இன்னொருவன் இடுப்பில் கருநாகம் போலத் தெரியும் துப்பாக்கி! எல்லோரும் ஒருவிதமான காட்டுமிராண்டித்தனமான பார்வையோடு நின்றிருந்தார்கள்.

'தன்னைச் சுற்றியிருந்த அந்த ராட்சசர்களைப் பார்க்கும் போது, தான் எவ்வளவு பெரிய மரண விளையாட்டில் இறங்கியிருக்கிறோம் என்பது அவளுக்குத் தெள்ளத் தெளிவாகப் புரிந்தது. ஒவ்வொரு அடியும் ஒரு கண்ணிவெடியின் மேல் நடப்பது போல இருந்தது. புலிக்குத் தெரியாமல் அதன் குகையிலேயே கையை விட்டுப் புதையலை எடுக்கத் துணியும் காரியம் இது!

ஒரு நிமிடம் அவளது கை கால்கள் நடுங்கின. ஆனால், அடுத்த நொடியே அந்தப் பொக்கிஷத்தின்  பேராசை அவளது பயத்தை அப்படியே எரித்துச் சாம்பலாக்கியது.

"இப்போ பயந்து பின்வாங்கினா நாம வெறும் பிச்சைக்காரி தான்... ஆனா துணிஞ்சு நின்னா இந்த ஊருக்கே மகாராணி!" - அவளது உள்மனம் கர்ஜித்தது...அவள் தனக்குத்தானே ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள். விட்டது விட்டது... இனி பின்வாங்குவதற்கு வழியே இல்லை பாத்துரலாம் ரங்காவா இல்ல இந்த வீணாவா 

"அண்ணி... என்ன யோசனை? இந்த கேக்கை கட் பண்ணுங்க !" என்று ரங்காவின் தம்பிகளில் ஒருவன், மின்னும் ஒரு பட்டாக்கத்தியை வினாவின் கையில் கொடுத்தான்.  

 
அவள் முன்னால் ஒரு பிரம்மாண்டமான கேக் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அதில் ரங்காவின் உருவம் அப்படியே தத்ரூபமாகச் செதுக்கப்பட்டிருந்தது. ரங்கா ஒரு கையில் துப்பாக்கியோடு சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருப்பது போல அந்த கேக் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது.

வினா அந்தப் பட்டாக்கத்தியைப் கையில் ஏந்தினாள். அதன் கனமும், கூர்மையும் அவளது ரத்தத்தில் ஒருவிதமான வெறியை ஏற்றியது. ரங்கா அவளுக்குப் பின்னால் நின்று, அவள் தோள்களை அணைத்தபடி, "வெட்டு வினா... நம்ம பசங்களோட ஆசையை நிறைவேத்து," என்று சிரித்துக்கொண்டே சொன்னான்.

வினா அந்த கேக்கை ஒரு நிமிடம் உற்றுப் பார்த்தாள். அவளது இதழ்களில் ஒரு வில்லங்கமான, குரூரமான சிரிப்பு அரும்பியது. அங்கிருந்த ரவுடிப் பட்டாளம் 'அண்ணி ஒரு மென்மையான பெண்' என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்க, வினா யாரும் எதிர்பார்க்காத வேகத்தில் அந்தக் கத்தியை ஓங்கினாள்.

அவளது கண்கள் அந்த கேக்கில் இருந்த ரங்காவின் கழுத்தை மட்டும் குறிபார்த்தன. அடுத்த நொடி...

"பச்சக்...!"



 அந்தப் பட்டாக்கத்தி ரங்காவின் கேக் உருவத்தின் கழுத்தை அப்படியே துண்டித்துக்கொண்டு உள்ளே இறங்கியது. அந்தத் துண்டு கீழே சரிய, அங்கிருந்த நூற்றுக்கணக்கான ரவுடிகளின் ஆரவாரம் குடோனையே அதிர வைத்தது.

"ஏஏஏஏ... ரங்கா  வாழ்க! அண்ணி கெத்துடா!" என்று அந்த முரட்டுப் பட்டாளம் உற்சாகத்தில் கத்தியது. அவர்கள் தங்களுக்குக் கிடைக்கப்போகும் 'மரணச் செய்தி'க்கே முன்னதாகவே விசிலடிப்பது போல இருந்தது அந்தச் சத்தம். ரங்கா தன் மனைவிக்குக் கிடைத்த அந்தப் பாராட்டைப் பார்த்து மார்பை நிமிர்த்திப் பெருமிதமாக நின்றான்.

ஆனால் வினா? அவளது இதழ்களில் மின்னிய அந்த வக்கிரமான சிரிப்பு அங்கிருந்த யாருக்குமே புரியவில்லை. அவள் தன் மனதுக்குள் அந்தப் பட்டாக்கத்தியின் கூர்மையை ரசித்தபடி சொல்லிக் கொண்டாள்:

"இன்னைக்கு கேக்குல இருக்குற கழுத்து... சீக்கிரமே நிஜக் கழுத்துல இந்தப் பட்டாக்கத்தி இறங்கும்! அன்னைக்கும் இதே மாதிரி எல்லாரும் கத்துவீங்க... ஆனா அது உற்சாகத்துல இல்ல, ரங்காவோட ரத்தத்தைப் பார்த்துட்டு வர்ற பயத்துல!"

ரங்கா அந்தக் கேக் துண்டைத் தன் கைகளால் எடுத்து வினாவின் வாய்க்கு நேராக நீட்டினான். "இந்தா வினா... நீயே ஆரம்பிச்சு வை!"

வினா ஒரு வேட்டையன் தன் இரையின் ரத்தத்தைச் சுவைப்பது போல, அந்தக் கேக் துண்டை மெல்லக் கடித்தாள். 

அடுத்த நொடி குடோனுக்குள் கொண்டாட்டம் கட்டுக்கடங்காமல் ஆரம்பித்தது , அங்கிருந்த ஒவ்வொரு ரவுடியின் கையிலும் பீர் பாட்டில்களும், வெளிநாட்டுச் சரக்கு வகைகளும் விளையாடின

 

"சீர் ... ச்சீர்ஸ்!" - பாட்டில்கள் மோதிக்கொள்ளும் சத்தம் ஒருபுறம், அந்தப் பக்கவாட்டு கொட்டு மேளத்தின் அதிரடி மறுபுறம் என அந்த இடமே நரகத்தின் வாசலில் நடக்கும் திருவிழாவாக மாறியது. ஒவ்வொருவனும் போதை தலைக்கேற ஆடிப் பாடி... கூத்தாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். குடோனின் தரை முழுவதும் கண்ணாடித் துண்டுகளும், மதுவின் வாடையும் நிரம்பிக் கிடந்தது.


வினா, சுற்றியிருந்த அந்த விஷவாசியான கூட்டத்தையே உற்றுப் பார்த்தாள். சரக்கும், பீருமாக ஆடிக்கொண்டிருந்தாலும், ரங்கா ஒரு வார்த்தை சொன்னால் தீயில் குதிக்கவும் தயாராக இருந்த அந்த ரவுடிப் பட்டாளம் அவளுக்கு ஒரு பெரிய சவாலாகத் தெரிந்தது. இவ்வளவு பெரிய கூட்டத்தில் ஒரே ஒரு "குள்ளநரி" அவளுக்குக் கிடைத்தால் போதும், அவனைத் தூண்டிலாக வைத்து இந்த மொத்த சாம்ராஜ்யத்தையும் சுக்குநூறாக அழித்துவிடலாம்.

ஆனால் அங்கே இருந்த ஒவ்வொருவனும் ரங்காவின் நிழலாக, அவனது விசுவாச நாய்களாக வளர்ந்தவர்கள். ஒரு சின்னத் துரும்பைக்கூட ரங்காவுக்கு எதிராகத் தூக்க மாட்டார்கள்.

 

"என்ன வினா, ஏன் டல்லா இருக்கே?" - ரங்கா அவள் வாடிய முகத்தைப் பார்த்துப் பதட்டமாகக் கேட்டான்.

வினா அவன் மார்பில் மெல்லச் சாய்ந்து கொண்டு, "இல்லங்க... இந்த பீர் வாடையும் சிகரெட் புகையும் ஒரு மாதிரி குமட்டுது. எனக்குத் தலை வலிக்கிற மாதிரி இருக்கு. நம்ம ரூமுக்கு போலாமா?" என்று ஒரு அப்பாவி  பெண்ணைப் போல நடித்தாள்.

ரங்கா உடனே அங்கிருந்த கூட்டத்தில் ஆடிக்கொண்டிருந்த தன் தம்பிகளில் ஒருவனான விக்கியைக் கூப்பிட்டான். "டேய் விக்கி... இங்க வா!"

விக்கி ஓடி வந்து, "சொல்லுங்க அண்ணே!" என்று விசுவாசமாக நின்றான்.

"அண்ணியைப் பத்திரமா அவங்க ரூமுக்குக் கூட்டிட்டுப் போ.  என்று ரங்கா கட்டளையிட்டான். ஆனால், அங்கே சரக்கும் புகையுமாகக் கூத்தாடிக் கொண்டிருந்த அந்தப் பெரும் கூட்டத்தைக் கடந்து வினாவை எப்படி அழைத்துச் செல்வது என்று விக்கி தடுமாறினான்.

அவனது தயக்கத்தைப் புரிந்துகொண்ட ரங்கா, சட்டென்று தன் இடுப்பில் இருந்த துப்பாக்கியை உருவினான். கூட்டத்தின் கூச்சலையும் மேளச் சத்தத்தையும் மீறி, வானத்தைப் பார்த்து "டிஷ்...!" என்று ஒரு முறை சுட்டான்.

அந்த ஒற்றைச் சத்தத்தில் குடோனே ஸ்தம்பித்தது. சரக்கு பாட்டில்களோடு ஆடிக்கொண்டிருந்த அந்த முரட்டுப் பட்டாளம், அடுத்த நொடி அப்படியே ஒரு பெரிய கடலைப் போல இரண்டாகப் பிரிந்து, நடுவே வினா செல்வதற்கு ஒரு அகலமான பாதையை உருவாக்கியது. ரங்காவின் அந்த அதிகாரத்தைப் பார்த்து வினா ஒரு நிமிடம் மிரண்டுதான் போனாள்.

"இப்போ போடா!" என்று ரங்கா விக்கியைப் பார்த்துச் சொல்ல, அவன் தன் அண்ணி வினாவைப் பாதுகாப்பாக அந்த மனிதச் சுவர்களுக்கு நடுவே அழைத்துச் சென்றான்.

வினா அந்தப் பாதையில் நடந்து செல்லும்போது, இருபுறமும் நின்றிருந்த ரவுடிகள் தங்களுக்குத் தெரியாமலேயே தலை குனிந்து மரியாதை செய்தார்கள்.  

ரூமுக்குள் நுழைந்ததும் கதவைச் சாத்திய வினா, ஏசியை ஃபுல் ஸ்பீடில் வைத்தாள். குடோனின் சத்தமும் சரக்கு வாடையும் அப்படியே குறைந்தது 

"சரி அண்ணி... நீங்க பத்திரமா வந்துட்டீங்க, நான் கிளம்பட்டுமா?" என்று விக்கி  கேட்டான்.

டேய் இருடா!" - வினாவின் அதட்டலில் விக்கி அப்படியே நின்றான்.

"வெளிய ஃபுல்லா அந்த காட்டுமிராண்டி கூட்டமா இருக்கு. அந்தச் சத்தத்தையும் கத்தியையும் பார்த்து நானே பயந்துபோய் இருக்கேன். இதுல நீ வேற பாதியிலேயே விட்டுட்டுப் போறேன்னு சொல்ற? நான் குளிச்சு முடிக்கிறது வரைக்கும் நீ இங்கேதான் இருக்கணும்.என்று வினா பயந்ததைப் போல நடித்துக் கொண்டே, அவனது மனசாட்சியைத் தட்டினாள்.

விக்கி பேந்த பேந்த முழித்தான். "இல்ல அண்ணி... அண்ணன் ஏதாவது தப்பா நினைச்சுக்கப் போறார். நான் வாசல்லயே நிக்கிறேன்," என்று அவன் பதறினான்.


வினா அவனை நெருங்கி வந்து, அவன் தோளில் மெல்லக் கை வைத்தாள்.  "உங்க அண்ணன் அங்க பாரு... ஃபுல்லா தண்ணி அடிச்சுட்டு என்னை மறந்துட்டாரு. எனக்கு நீதான் தண்ணி பாய்ச்சணும்!" என்று இரட்டை அர்த்தத்தில்  அவள் கொக்கி போட, அந்த அப்பாவிக்கு அது புரியவில்லை.



"எதுல பாய்ச்சணும்னு காட்டுங்க அண்ணி... பாய்ச்சி நிரப்பிக் காட்டுறேன்!" என்றான் விக்கி மிக வெள்ளந்தியாக.

வினா அவனை ஒரு வக்கிரமான குறும்புடன் பார்த்தாள். "ஆமா... இதை வேற நானே சொல்லணுமாக்கும்? வயசுதான் கூடுதே தவிர உனக்கு இன்னும் விவரமே வரல. நீதாண்டா அண்ணிக்கு தண்ணி வேணுமா வேண்டாமான்னு பார்த்துப் போடணும்!" என்று மீண்டும் அதே இரட்டை அர்த்தப் பாணியில் சீண்டினாள்.

"சரி விடுங்க அண்ணி... இனி டெய்லி உங்களுக்கு தண்ணி கரெக்டா, தடையில்லாம கிடைக்குறதுக்கு நான் பொறுப்பு. டெய்லி வந்து நானே போடுறேன்!" என்று விக்கி அப்பாவியாக சொல்ல 

வினா சட்டென்று அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவள் கண்களில் கொஞ்சம் காமம், கொஞ்சம் அதிர்ச்சி, அதைவிட அதிகப்படியான குறும்பு கலந்திருந்தது. "போடுவியா? என்ன... போடுவே?" என்று அவள் அழுத்திப் கேட்க, அப்போதுதான் விக்கிக்கு அந்த வார்த்தைகளின் மறுபக்கம் உறைத்தது

[b][/b]

இரண்டு விநாடி ஸ்தம்பித்தவன், அண்ணி என்ன லெவலில் பேசுகிறாள் என்பதைப் புரிந்து கொண்டு சுதாரித்தான். "தண்ணி வர மேட்டாரைப் போடுவேன்... அப்போதானே தண்ணி வரும்!" என்று சமாளித்தான்.

ஆனால் வினா விடுவதாக இல்லை. அவள் தன் முந்தானையில் இருந்த பின்னை மெல்லக் கழட்டியபடி, தன் தோளை லேசாக நெரித்துக்கொண்டு அவனைப் பார்த்துச் சொன்னாள்: "ஹ்ம்ம்... டெய்லி ஒன்னும் போடவேண்டாம். உங்க அண்ணன் இல்லாத நேரத்துல... ஒரு தடவை போட்டு டேங்க்கை ஃபில் பண்ணிரு!" வினா அந்த முந்தானையை லேசாகச் சரி செய்த விதம், விக்கியின் இரத்த ஓட்டத்தை அதிகமாக்கியது. ஒரு நொடி அவனுக்குத் தன் அண்ணன் ரங்கா நினைவுக்கு வந்தான். ஆனால், தன் முன்னால் ஒரு தேவதையைப் போல...  நின்றிருக்கும் வினாவின் அந்தப் பார்வை அவனை அடியோடு கட்டிப்போட்டது.

அவனால் பேச முடியவில்லை; தொண்டை வறண்டு எச்சிலை மட்டும் கஷ்டப்பட்டு விழுங்கினான். வினா, அவனுக்குத் தன் பின்னழகை முழுமையாகக் காண்பித்தபடி, மேலிருந்த செல்ஃபில் இருக்கும் தேங்காய் எண்ணெய் பாட்டிலை எடுப்பது போலப் பாசாங்கு செய்தாள். அவள் குனிந்த அந்த லாவகத்தில், மெல்லிய சேலைக்குள் அவளது பின்புறப் பிளவின் அந்த பிரம்மாண்டம் விக்கியின் கண்களைப் பதம் பார்த்தது.



சேலையைத் தூக்கி, தன் விறைத்த தண்டால் அண்ணியின் பின்புறப் பிளவின் நடுவே குத்தினால் எப்படி இருக்கும்? - விக்கியின் கற்பனை குதிரையாய் ஓடியது. அவனது தண்டு இப்போது கட்டுக்கடங்காத வேகத்தில் விறைத்து, ஷார்ட்ஸை தள்ளிக்கொண்டு நின்றது.

வினாவுக்குத் தெரியும்... விக்கி பின்னாடி அவளது அழகை ரசித்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்று. அதனால்தான் அவள் இன்னும் மெதுவாக, அந்த எண்ணெய் பாட்டிலை எடுக்க முடியாமல் தவிப்பது போல உடலை வளைத்தாள்

டேய்... அண்ணி இவ்வளவு கஷ்டப்படுறேன்ல? வந்து ஹெல்ப் பண்ணலாம்ல?" என்று அவனைப் பார்க்காமலேயே அந்தப் பாதரசக் குரலில் வினா கேட்க, விக்கி தொண்டையைச் செருமிக்கொண்டு, "ம்ம்... இதோ வரேன் அண்ணி," என்று அவள் பின்னால் சென்றான்.

அவன் தன் விறைப்பு அவளது குண்டியில் இடித்துவிடக் கூடாது என்று கொஞ்சம் இடைவெளி விட்டு நின்று, அவள் தோள் வழியாகக் கையை நீட்டி அந்த பாட்டிலை எடுக்க முயன்றான். ஆனால் வினா? அவள் தன் இடுப்பை லேசாகச் சிலுப்பி, வேண்டுமென்றே தன் குண்டியை சற்றே பின்னால் தள்ளினாள்.

சரேலென்று விக்கியின் விறைத்த தண்டு வினாவின் அந்த மென்மையான பின்புறத்தில் உரசியது!

அந்த உரசல் பட்ட அடுத்த நொடி, வினா தன் கண்களை மூடி ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விட்டாள். அவளது அந்தத் தவிப்பு விக்கிக்கு ஒரு பச்சைக்கொடியைக் காட்டியது. அதற்குள் விக்கி அந்த பாட்டிலை எடுத்து அவளிடம் நீட்டினான்.

வினா உடனே கண்களைத் திறந்து, சற்றும் எதுவுமே நடக்காதது போல ஒரு முகபாவனையை மாற்றிக்கொண்டாள். "தேங்க்ஸ் விக்கி!" என்று அந்தப் பாட்டிலை வாங்கிக்கொண்டாள்.

""அண்ணி... நான்... நான் வெளியே நிக்கட்டுமா?" என்று விக்கி குரல் தழுதழுக்கக் கேட்டான். அவனது கண்கள் அங்கும் இங்கும் அலைபாய, உள்ளுக்குள் ரங்காவின் பயம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், வினா கொடுத்த அந்த உரசல் அவனது ரத்தத்தைக் கொதிக்க வைத்தது.

வினா மெல்லத் திரும்பி அவனை ஏறிட்டாள். அவளது முந்தானை ஏற்கனவே தோளில் இருந்து சரிந்து, அவளது இடை அழகையும், மார்பின் வனப்பையும் முழுமையாக வெளிக்காட்டியது. "ஏன்டா... வெளியே அப்படி என்ன இருக்கு? உனக்கு காட்ட வேண்டியது நிறைய இருக்கு ? இங்கயே இருந்து பொறுமையா பார்த்துட்டு போ என்று  .அவன் முகத்தைப் பார்த்துத் தன் கண்ணைச் சிமிட்டினாள்.



வினாவின் அந்த மாய வலைக்குள் அந்த அப்பாவி விக்கி, துடிதுடிக்கும் மீனைப் போல கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வீழ்ந்து கொண்டிருந்தான். வினா தன் கையிலிருந்த தேங்காய் எண்ணெய் பாட்டிலைத் திறந்து, சில துளிகளைத் தன் உள்ளங்கையில் விட்டுக் கொண்டாள்.

அவள் செய்த அடுத்த காரியம் விக்கியின் சுவாசத்தையே நிறுத்தியது

தன் வலது காலை விக்கி அமர்ந்திருந்த இருக்கைக்கு மிக அருகே இருந்த ஒரு நாற்காலியின் மீது தூக்கி வைத்தாள். சேலையை மெல்ல முட்டிக்கு மேல் வரை லாவகமாக இழுக்க, அவளது அந்தப் பால் போன்ற வெண்மையான கால்கள் விக்கியின் கண்களுக்கு விருந்தாக விரிந்தன. அந்தக் கெண்டைக் கால்கள் முதல் முட்டி வரை ஒரு முடி கூட இல்லாமல், விலை உயர்ந்த மார்பிள் கல்லைப் போல அவ்வளவு பாலிஷாக மின்னியது.

குறிப்பாக, அவளது பாதங்கள் விக்கியை அப்படியே உறைந்து போகச் செய்தன. பன்னீரில் ஊறிய ரோஜா இதழ்களைப் போல அந்தப் பாதங்கள் அவ்வளவு மென்மையாக, நகங்களில் பூசப்பட்டிருந்த சிவப்பு நிறப் பெயிண்ட் அந்த வெண்மைக்கு ஒரு கூடுதல் கவர்ச்சியைக் கொடுத்தது. காலின் ஒவ்வொரு நரம்பும் அந்த வெண்மையில் நீல நிறக் கோடுகளாய் தெரிந்தது விக்கியின் விறைப்பை இன்னும் அதிகமாக்கியது.
 
வினா அந்த எண்ணெயைத் தன் கால்களில் தேய்க்கத் தொடங்கினாள். அவளது மென்மையான விரல்கள் அந்தப் பாலிஷ் கால்களில் ஏறி இறங்குவதைப் பார்த்து விக்கிக்கு எச்சில் ஊறியது.


வினா அடுத்த காலில் எண்ணெய் போட முயற்சிப்பது போல நடித்துவிட்டு, சட்டென்று தன் கால் மூட்டைப் பிடித்துக்கொண்டு, "ஆஹ்ஹ்ஹா... அம்மாஆஆஆஆஅ!" என்று அலறினாள்

"என்ன ஆச்சு அண்ணி?" என்று விக்கி பதட்டத்துடன் ஓடி வந்தான்.

"சுளுக்கு பிடிச்சிட்டுடா விக்கி... ஆஆஆஆஆஆஅ... வலிக்குது டாஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆ!" என்று முகத்தைச் சுளித்துக்கொண்டு அவள் துடிக்க, விக்கி அவளது கைகளை மெல்ல விலக்கிவிட்டுத் தன்  கரங்களை அவளது மென்மையான மூட்டில் வைத்தான்

வெண்ணெய்த் துண்டு போல இருந்த அந்த முட்டில் அவன் கைகள் பட்டதும், "கொஞ்சம் காலை லூசா விடுங்க அண்ணி," என்றான். வினா அப்படியே பின்னால் சாய்ந்தபடி காலை நீட்ட, அவளது சேலை ஏற்கனவே மூட்டுக்கு மேல் வரை ஏறி அவளது அந்தச் சிவந்த தொடைகளின் ஆரம்பத்தைக் காட்டியது. விக்கி மெதுவாகச் சேலையை இன்னும் கொஞ்சம் மேலே உயர்த்தி, அந்த வழுவழுப்பான மூட்டை நன்றாகத் தேய்த்து விட்டான்.



"ஆஆஆஆஆஆஅ... மெதுவா விக்கி... வலி தாங்கல," என்று வினா முனகிய விதம்

"அண்ணி... எழுந்து கட்டிலில் போய் உட்கார முடியுமா? நான் வேணும்னா அண்ணனை வரச் சொல்லட்டுமா?" என்று விக்கி அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் பயந்தாலும், வினா விடவில்லை.

"ஒஹ்ஹ... ரூம்ல தையலம் இருக்குடா... ஆனா என்னால எழுந்து நடக்க முடியாது," என்று அவள் தவிப்பது போலக் காட்ட, விக்கி யோசிக்கவே இல்லை. அவளை அப்படியே கைத்தாங்கலாக அணைத்துக்கொண்டு பெட்ல கொண்டு போய் மெல்லப் படுக்க வைத்தான்.

கட்டிலில் வினா சாய்ந்திருந்த கோலம், விக்கியின் நரம்புகளைத் தறிக்கச் செய்தது. அவள் மூச்சு விட விட, அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான மார்பகங்கள் விம்மி விம்மி அடங்கின. சரியத் தொடங்கியிருந்த சேலை முந்தானை, அவளது இடது முலையின் அந்தப் பொன்னிற அழகை அப்பட்டமாகத் திரையிட்டுக் காட்டியது. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, அந்த மார்பகப் பிளவுக்கு நடுவே, ரங்கா கட்டிய அந்தப் புதுத் தாலி ஊஞ்சலாடிக்கொண்டிருந்தது.

அந்தத் தாலி ரங்காவின் அதிகாரத்தைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாலும், இப்போது அது வினாவின் மேனி அழகில் ஒரு ஆபரணமாகவே மாறியிருந்தது. விக்கிக்கு மூச்சிரைத்தது; அவளிடம் இருந்து வீசிய அந்தப் பெண்மை கலந்த நறுமணம் அவனை நிலைகுலைக்கச் செய்தது.

"மெதுவாத் தடவி விடுடா விக்கி..." என்று வினா வலியுடன் கூடிய கிறக்கத்தில் சொல்ல, விக்கிக்குத் தன் பெயரையே மறந்துவிடும் போலிருந்தது.

சர்... ரிங்கா... அண்ணி..." என்று அவனது வாய் உளறியது. பதட்டத்துல தையளம் பாட்டிலை  திறந்தவன், முலைகளைப் பார்த்தபடியே கையில் கொட்ட , எண்ணையை தாராளமாக வெளியே சாடியது. அவன் கண்கள் அந்த முலைகளின் மேல் பகுதியில் நிலை குத்தி நிற்க, கைகள் நடுக்கத்துடன் அவளது கால்களில் அந்த மசியலைத் தடவின.

ஆஅஹ்ஹ்ஹ்ஹ... அப்படிதான்... கொஞ்சம்... ஆங்... மெதுவாத் தடவுடாஆஆஆஆ..." என்று வினா கால்களை இன்னும் கொஞ்சம் அகற்றிப் போட்டு முனகினாள்.

அவள் சேலையை இன்னும் மேலே இழுக்க, அவளது அந்த வெளுத்த வாழைத்தண்டு தொடைகளின் ஆரம்பம் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. விக்கிக்கு இப்போது உடம்பு நெருப்பாகக் கொதித்தது. அவனது தண்டு, ஷார்ட்ஸை கிழித்துக் கொண்டு வெளியே வந்துவிடும் என்பது போல நரம்பு புடைக்க விறைத்து நின்றது

அவள் அருகே படுத்து, அவளது அந்தப் பின்புறத்தையும், முன்னழகையும் ஒரே நேரத்தில் சிதைத்து விடலாமா என்று விக்கிக்குத் தோன்றியது.