పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 110

అన్ని ఏర్పాట్లు పూర్తయినయ్యా అని ధనుంజయ్ అడగగానే.. అయిపోయినాయి అయ్యగారు. ఉదయ్ అని గట్టిగా పిలుస్తే చెప్పండి మావయ్య అని దగ్గరికి వస్తాడు.

నువ్వు నీ భార్య ఇక్కడే ఉండాలి. దానికి తగ్గ ఏర్పాట్లు చేశాను. చుట్టూ చూస్తున్న శిల్ప  వాట్ అని గట్టిగా అరుస్తుంది.

ఎందుకు ప్రతిదానికి అలా అరుస్తావు అని సత్యవతి గారు విసుక్కుంటారు. లేకపోతే ఏమిటి నానమ్మ. ఇక్కడ అసలు ఏముంది. మట్టి తప్ప.

ఇక్కడ ఉండాలి అంట.   ఎలా కుదురుతుంది.. నువ్వే చెప్పు. ఇది ఏ ఊరు కూడా తెలియదు.

ఊరితో నీకేమిటి సంబంధం. మీ మొగుడు పెళ్ళాలకి బ్రతుకుతెరువు నా కొడుకు చూపించిన తర్వాత..

ఉఫ్... నానమ్మ నామీద కోపం ఉంటే ఇంకొకలాగా తీర్చుకోండి అంతేకానీ ఇలాంటి ప్లేసులో అది.. ఆ ఇడియట్ లో కలిసి ఎలా ఉండడం.

మాటలు మర్యాదగా రాని శిల్ప అని బిందు కోపంగా అంటుంది. ఇప్పుడు నేను ఏమన్నానని నీకు అంత కోపం వస్తుంది అత్తయ్య.

నీ కొడుకుని ఎవరు పెళ్లి చేసుకుంటారు. ఇన్ని రోజులు మా మీద పడి బ్రతికినవాడు. రూపాయి కావలసి వచ్చిన అమ్మ దగ్గర తీసుకుని ఎంజాయ్ చేశాడు.

అలాంటి వాడికి ఈ ధనుంజయ్ కూతురు కావాల్సి వచ్చిందా అని పొగరుగా అంటే... ఆ మాటకి బిందు నవ్వుతూ నిజమే...

నా కొడుకు ప్రతి రూపాయి మీ అమ్మ దగ్గరే చేయిచాపాడు.  కానీ వాడికి ఒక ఐడెంటిటీ ఉంది.. బిందు సునీల్ కొడుకు అని.

మరి నీకు ఎలాంటి ఐడెంటిటీ ఉంది. కేవలం భార్గవి కూతురు అని మాత్రమే.  తండ్రి ఎవరో ప్రపంచానికి తెలియనివ్వకుండా చేశారు. అలాగే నీ క్యారెక్టర్ ఏమిటో కూడా మా అందరికీ తెలుసు.

కోపంగా అత్తయ్య అంటుంది.  ఆరవకు ఇప్పటికే నిన్ను చూస్తుంటే కంపరంగా ఉంది. కానీ తప్పదు కాబట్టి భరించాల్సి వస్తుంది.

ఉదయ్ కూడా చుట్టూ చూస్తూ ఉంటాడు. ఏమిటి చూస్తున్నావు.  ఇక్కడ అని నాంచుతూ ఉంటే అవును ఇది మొత్తం 10 ఎకరాల భూమి.

మధ్యలో కనిపిస్తుంది కదా గుడిసె.  అందులోనే మీ భార్యాభర్తలిద్దరూ కాపురం చేయాల్సింది.  కొట్టుకుంటారో.. కలిసి ఉంటారో ఏదైనా మీ ఇష్టం. మీ కాపురం అక్కడే.

ఈ భూమి సాగు చేసుకుని వచ్చిన దానితోనే మీరిద్దరూ బ్రతకాలి. ఒక్క రూపాయి కూడా ఎవరి నుంచి మీరు తీసుకోవడానికి వీలు లేదు.  ఆఫ్కోర్స్ నేను రానివ్వను అనుకో ...

ఇక్కడి నుంచి పారిపోవాలని చూస్తే మాత్రం ఎక్కడ తేలుతారో తెలుసు కదా అనగానే..  ఉదయ్ కి విక్రమ్ గుర్తుకు వస్తాడు.

విక్రమ్ ఇచ్చిన పనిష్మెంట్స్ గుర్తుకురాగానే వణుకుపోతూ లేదు మావయ్య నేను ఎక్కడికి వెళ్ళను ఇక్కడే ఉంటాను.
శిల్ప ని కూడా జాగ్రత్తగా చూసుకుంటాను.

మిమ్మల్ని ప్రతి నిమిషం ఈ పెద్దవాళ్లు ఇద్దరూ కాపు కాస్తూనే ఉంటారు.  జాగ్రత్త అని చెప్పి..  సునీల్ వైపు తిరిగి మీ జంట ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఉదయ్ ని కలవడానికి వీలు లేదు.

ఎక్కడికి వెళ్లి బ్రతుకుతారో మీ ఇష్టం. బిందు ధనుంజయ్ చేతులు పట్టుకుని ప్లీజ్ అన్నయ్య నా కొడుకుకి దూరంగా మమ్మల్ని ఉంచొద్దు.

ఇన్ని రోజులు వాడు ఎలా ఉన్నాడో తెలియక తల్లడిల్లిపోయాను.  వాడి అవతారం చూసావా.. ఏదో ప్రాణం ఉంది అన్నట్టు ఉన్నాడు గాని..  మనుషి లో జీవం లేదు.

నా బిడ్డని ఇంతకన్నా దారుణంగా చూశారు కదా బిందు. అప్పుడు తెలియలేదా మీకు ఈ బాధ...
గర్వంతో కళ్ళు మూసుకుపోయి ఆ తప్పులు చేసాము. ఇప్పుడు పశ్చాతాపంతో కుంగిపోతున్నాము.  కరుణించు అన్నయ్య.

కరుణించాను కాబట్టే నీ మొగుడిని జైలు నుంచి బయటికి తీసుకువచ్చాను. లేదు అంటే నా రజిత ప్రాణాలు పోవడానికి సహాయం చేసిన నీ మొగుడు ప్రాణాలు తీసే వాడిని అని కళ్ళు ఎర్రచేస్తాడు.

ధనుంజయ్ కోపానికి ఒక్క అడుగు వెనక్కి వేస్తుంది.  సునీల్ బిందు చేతులు పట్టుకుని ఆపి నువ్వు చెప్పింది నిజమే బావ అనగానే.. కాల్ మీ ధనుంజయ్ గారు..  నాట్ బావ అంటాడు.

ఆ మాటకి సునీల్ మొఖం వాడిపోతుంది.  అలాగే ధనుంజయ్ గారు నా భార్య తెలియక ఏదో అడిగింది. మీరు అన్నట్టేగానే ఆ కొత్త జంటకు మేము దూరంగానే ఉంటాము.

మా వలన ఇంకా ఎవరికీ ఎటువంటి హాని జరగదు. మేము బయలుదేరతాము అని నమస్కారం చేస్తాడు. వెళ్ళండి అన్నట్టుగా ధనుంజయ్ చూస్తే... ఉదయ్ నాన్న అని వచ్చి కౌగిలించుకుంటాడు.

కొడుకు చుట్టూ చేతులు వేసి జాగ్రత్త... కొన్ని తప్పులుకి క్షమాపణ ఉండదు.  ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకుందాము అన్న అవకాశం ఉండదు.

మళ్ళీ మళ్ళీ తప్పులు చేయకుండా ఉండు అని చెప్పి భార్య చేయి పట్టుకుని గమ్యం తెలియని ప్రయాణం వైపు అడుగులు వేస్తాడు.

శిల్ప వైపు తిరిగి చూడు నువ్వు ఒక ఆడపిల్లవి అన్న దయతోనే నిన్ను వదిలేస్తున్నాను.  బుద్ధిగా కాపురం చేసుకుంటే నీకే మంచిది.

ఈ పెళ్లి ఎవరికీ తెలియదు.  ఇక్కడ నుంచి ఎస్కేప్ అవ్వచ్చు అనుకుంటావేమో.. నీకు అంత ఛాన్స్ లేదు.  నీ మొగుడిని అడుగు నువ్వు ఎవరి కంట్రోల్లో ఉన్నావో అని. వెళ్దాం పదమ్మ అని తల్లిదండ్రులని తీసుకుని అక్కడ నుండి వెళ్లిపోతాడు.

దుమ్మురేపుకుంటు వెళుతున్న కారును చూస్తూ ఉండిపోతుంది. మరో పక్క బిందు సునీల్ కూడా వెళ్ళిపోతారు. ఇప్పుడు అక్కడ ఉదయ్,  శిల్ప, పెద్ద వాళ్ళిద్దరూ మాత్రమే మిగులుతారు.

పెద్దావిడ శిల్ప వైపు చూసి ఎంతసేపు చూసినా కాలం ముందుకు వెళుతుంది గాని వెనక్కివెళ్ళదు పద అని.  బాబు అమ్మాయి చేయ పట్టుకుని నడవండి అని గుడిసె దగ్గరికి తీసుకు వెళుతుంది.

బొమ్మలాగా ఉదయం వెనకాలే వెళుతుంది.  కుడి కాలు పెట్టి లోపలికి వెళ్ళండి అని చెప్పి గుడిసె లోపలికి పంపిస్తుంది.

లోపలికి వెళ్లిన శిల్ప చుట్టూ చూస్తూ ఉంటుంది. ఒక పక్కన చిన్న కట్టెల పొయ్యి కనబడుతుంది.  నాలుగు గిన్నెలు ఉంటాయి.

మరొక పక్కన పడుకోవడానికి కొంచెం ప్లేస్ ఉంటుంది. ఇది మనుషులు ఉండేదేనా.. ఇందులో ఎలా ఉండాలి.నా బెడ్ రూమ్ అంత లేదు. ఇందులోనే కిచెన్,  బెడ్ రూమ్ అన్ని వచ్చేసాయా..

ఇవే ఎలా ఉన్నాయంటే ఇంకా వాష్ రూమ్ ఎలా ఉంటుందో అని భయపడుతుంది.

శిల్ప భయాన్ని చూసి ఆ పెద్దావిడ ఏమైందమ్మా అంటే.. వాష్ రూమ్ కి వెళ్ళాలి అని మెల్లిగా చెబుతుంది. పద బయటికి తీసుకువెళ్తాను అని గుడిసె మరో పక్కకి తీసుకు వెళుతుంది.

అక్కడ స్నానానికి సపరేటుగా.. వాష్ రూమ్  సపరేటుగా ఉండి  బయట కుండి నిండా నీళ్లు ఉంటాయి. ఈ కుండీలో నీళ్లు పట్టుకుని ఆ వాష్ రూమ్ లోకి వెళ్ళు అని చూపిస్తుంది.

ఓ మై గాడ్ అనుకుంటూ... ఇక్కడ నా జీవితం జైలు జీవితం లాగానే ఉంది అనుకొని తప్పక..  కష్టంగా ఒక బకెట్ వాటర్ తీసుకుని వెళుతుంది.

బయటికి వచ్చిన శిల్ప తో ఆ పెద్దావిడ వంట ఎలా చేసుకోవాలో చూపిస్తాను రా అని తీసుకువెళ్లి.. ఈరోజుకి నేను చేసి పెడుతున్నాను.

రేపటి నుంచి మీ ఇద్దరి తిప్పలు మీరే పడండి. అలాగే ఏ రోజు మీరు పని చేస్తే ఆ రోజుకి సరిపడా సరుకులు మీకు అందుతాయి.

చీకటి పడింది అని  లాంతరు వెలిగిస్తారు.  ఈ లాంతరు వెలుగులోనే మేము ఉండాలా.. ఒక ఫ్యాను కూడా లేదు ఎలా ఉండాలి.  ఆ మాటకి పెద్ద వాళ్ళు ఇద్దరూ నవ్వుతారు .

శిల్పా చుట్టూ చూస్తూ ఇక్కడేం పని చేయాలి. ఆ మాటకి పెద్దాయన నవ్వుతూ.. చేయడానికి చాలా పని ఉందమ్మా. రేపటి నుంచి చూపిస్తాం కదా..

కోడి కూసే వేళ వచ్చి నిద్ర లేపుతాము. మాటల్లోనే వంట పూర్తి చేసి..  ఉదయ్,శిల్పాకి పెట్టి..  పెద్ద వాళ్ళు ఇద్దరు కూడా భోజనం చేస్తారు.

పొద్దున్నుంచి ఆకలితో ఉన్న శిల్ప ఆవురావు మంటూ తింటూ ఉంటుంది. ఉదయ్ మాత్రం కేలుకుతూ ఉంటే.. చూడు బాబు అన్నం పరబ్రహ్మ స్వరూపం.

ఇంతకుముందు నీ జీవితం ఏంటో మాకు తెలియదు. ఈ రోజు నుంచి నువ్వు తినే ప్రతి మెతుకు నీ కష్టార్జితం మాత్రమే.  అది గుర్తుపెట్టుకుని భోజనం పాడేయకుండా తిను అని చెబుతారు.

అందరూ భోంచేసిన తర్వాత ఇక మేము వెళతాము అని పెద్ద వాళ్ళిద్దరూ బయలుదేరితే.. మీరు ఎక్కడుంటారు అంటే... నవ్వుతూ మేము ఎక్కడ ఉన్నా సరే  మీ ఇద్దరినీ మేము చూస్తూనే ఉంటాము అని అక్కడ నుండి వెళ్లిపోతారు.

వెళుతున్న పెద్ద వాళ్ళిద్దర్నీ చూస్తూ చాలా సేపు శిల్ప నిలబడిపోతుంది. ఉదయ్ ఏమి మాట్లాడకుండా అక్కడ ఉన్న చాపను పరిచి శిల్ప అని పిలుస్తాడు.

ఏమిటి అని బయటికి చూస్తూనే అడుగుతుంది.  ఎంతసేపని అలా నిలబడతావు వచ్చి పడుకో. కోపంగా చూస్తూ నేను నీ పక్కన పడుకోవాలా..  ఏమనుకుంటున్నావు నీ గురించి నువ్వు హా అని అరుస్తుంది.

ఇంకా ఆపు అన్నట్టుగా ఉదయ్ చేయి చూపించి నీలాంటి దాని పక్కన ఎవరూ పడుకోవాలి అని కోరుకోరు. కానీ నీ బాధ్యత నా మీద ఉంది.  అందుకే పట్టించుకుంటున్నాను.

  ఎంతసేపు నిలబడతావో నీ ఇష్టం.  పొద్దున్నే ఆ పెద్ద వాళ్ళు వచ్చి మనల్ని లేపి పనులు చేపిస్తారు.  అవి చేయడానికి అయినా ఓపిక ఉండాలి కదా...

నాలాంటి దాని పక్కన అంటే ఏమిటి నీ అర్థం ఉదయ్ అని దగ్గరకు వచ్చి అడుగుతుంది.  ఆ మాటకి నవ్వుతూ నీ క్యారెక్టర్ ఏమిటో నాకు తెలియదా..

అవకాశాలు కోసం నువ్వు ఎలా దిగజారిపోయావో నాకు తెలిసినంతగా ఇంకెవరికీ తెలియదు.  అఫ్కోర్స్ నేను ఏమి మంచివాడినే కాదనుకో.  నీ తిరుగుళ్ళు నీకుంటే నా తిరుగుళ్ళు నాకు ఉన్నాయి.

కానీ ఇప్పుడు వేరు. ఇప్పటి నుంచైనా నువ్వు పద్ధతిగా ఉంటే నీకే మంచిది. మీ నాన్న కాబట్టి కూతురు అన్న మమకారంతో ఇంతవరకే నీకు పనిష్మెంట్ ఇచ్చాడు.

అదే విక్రమ్ చేతిలోకి వెళ్లావు అంటే నా...  నరకం స్పెల్లింగ్ దగ్గరుండి మరీ రాయిపిస్తాడు.

కథ కొనసాగుతుంది..