[anaamika]

CHAPTER – 6 అయిదవ రోజు

ప్రారంభం

Update - 01

యోని పూజ యొక్క సంకల్పం



.................................................మీనాక్షి : "అవును, నా ప్రారంభ రోజుల్లో అదే ఫీలింగ్ ఉండేది, ఇప్పుడు అది అలవాటైంది, ఎందుకంటే గురూజీ ఎప్పుడూ చెప్పినట్లుగా, ధ్యానం ఈ చిన్న విషయాలకి మించి ఉండకూడదు."............................................

.................................................తను మాట్లాడడం ఆగిపోయింది. నేను ఇప్పుడు నా శరీరానికి దాదాపు పూర్తిగా చోళీ, స్కర్ట్ లని వేసుకున్నాను...........................................

..................................................మీనాక్షి : "అయినా మేడమ్, నేను నా సిగ్గు ని పూర్తిగా వదిలెయ్యలేను. అందుకే నేను వీటిని వాడతాను, అవి నా చుట్టూ ఉన్న వేరే మనుషుల ముందు బ్లౌజ్ మీద కనిపించే నా నిపుల్స్ ఉబ్బరాన్ని దాచిపెడతాయి. మీరు కూడా యజ్ఞం టైములో వాటి ఉపయోగాన్ని తెలుసుకుంటారు."...................................................

నేను : "సరే మీనాక్షి. నా ప్రైవేట్ పార్ట్శ్ కోసం నాకు నిజంగా ఏదైనా ప్రత్యేక రక్షణ అవసరం ఉండాలి."

మీనాక్షి : "మేడమ్, ఈ బట్టల్లో మీరు చాలా సెక్సీగా కనిపిస్తున్నారు, ఎందుకంటే ఇవి మీ అందమైన శరీరాన్ని బాగా ఎక్సపోజ్ చేసి చూపిస్తున్నాయి."

తన మాట విన్న తర్వాత టాయిలెట్ లో నుంచి స్నానం చేసి బట్టలు మార్చుకుని బయటికి వస్తున్నప్పుడు మేము ఒకరినొకరం చూసుకుని నవ్వుకున్నాము. గురూజీ గది ఇంతకుముందు కంటే ఎక్కువ పొగతో నిండినట్లు అనిపించింది. నేను చిన్న అడుగులు వేసుకుంటూ నడుస్తున్నాను, ఎందుకంటే నేను చిన్న స్కర్ట్ ని వేసుకున్నాను, నా లోతైన బయటపడిన రొమ్ముల చీలికని కప్పుకోవడానికి చోళీని పైకి లాక్కోవడానికి నేను చాలా ట్రై చేశాను. గది మొత్తం వివిధ వస్తువులతో అద్భుతంగా అలంకరించబడింది.

నేను పొగ మధ్య నుంచి జాగ్రత్తగా చూసినప్పుడు, గది మొత్తం పూల కోసం అనేక గిన్నెలు, చిన్న కుండలు, కుంకుమ, చందనం పొడి, ఒక కలశం, దాని మీద కొబ్బరికాయ, నెయ్యి, బియ్యం, పాయసం నిండిన గిన్నె, తమలపాకులు, చిన్న కర్ర ముక్కలు లాంటివి పెట్టబడ్డాయి. అదనంగా, లింగ మహారాజు ముందు గది మధ్యలో యజ్ఞ కుండంలో అగ్ని వెలుగుతోంది, దాని చుట్టూ నాలుగు దీపాలు పెట్టబడ్డాయి.

అంతేకాకుండా, అనేక సువాసనగల అగర్బత్తీలు (అగరుబత్తులు) గదిని మైకంలో ముంచే వాసనతో నింపుతున్నాయి. గురూజీ బిగ్గరగా మంత్రాలు జపిస్తున్నారు, ఈ వాతావరణాన్ని సృష్టించడంలో ప్రతి వస్తువు తన పాత్రని పోషించింది. అక్షరాలా మొత్తం వాతావరణం ఆధ్యాత్మికంగా ఉంది.

ఏ మనిషి అయినా ఈ ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచంలో మునిగిపోతాడు ! అక్కడ అలాంటి వాతావరణం ఉంది.

గురూజీ : "రష్మీ, నువ్వు మహా యజ్ఞ బట్టల్లో చాలా దివ్యంగా కనిపిస్తున్నావు !

గురూజీ కళ్ళు నన్ను ఈ మహా యజ్ఞ బట్టల్లో చూస్తూ నా ముఖం మీది నుంచి నా పాదాల వరకు తిరిగాయి. మీనాక్షి గురూజీకి నమస్కరించి గదిలోంచి వెళ్లిపోయింది, నేను వికాస్, సమీర్, గురూజీ అనే ముగ్గురు మగాళ్లతో ఆ గదిలో పూర్తిగా ఒంటరి అమ్మాయిలా మిగిలిపోయాను.

గురూజీ : "బేటీ, ముందు లింగ మహారాజు ని ప్రార్థిద్దాం ! నువ్వు నీ మనసుని ప్రార్థనలో ఏకాగ్రం చెయ్యి."

ఆయన నాకు కొన్ని పూలు ఇచ్చి, నమస్కారం చేసే విధంగా చేతులు జోడించమని చెప్పారు. వికాస్ యజ్ఞ కుండంలో కొద్దిగా నెయ్యి ని వేశాడు. నేను నా కళ్ళు మూసుకోగానే గురూజీ చాలా బిగ్గరగా మంత్రాలు జపించడం మొదలుపెట్టారు. ఈ యజ్ఞం విజయవంతం కావాలని, నేను మాతృత్వం అనే నా లక్ష్యాన్ని చేరుకోవాలని లింగ మహారాజు కి నా ఏకైక ప్రార్థన ని వినిపించాను. ప్రార్థన దాదాపు రెండు నిమిషాలు కొనసాగింది, గురుజీ మంత్రాన్ని ఆపేయగానే నేను నా కళ్ళు తెరిచాను.

గురూజీ : "జై లింగ మహారాజ్ ! రష్మీ, ఇక్కడికి వచ్చి నా ముందు నిలబడు."

నేను గురూజీ ముందుకి వెళ్ళడానికి కొద్దిగా తటపటాయిస్తూ అడుగులు వేశాను, ఎందుకంటే నేను వేసుకున్న మినీస్కర్ట్ వల్ల నా అందమైన తొడలు కనిపిస్తున్నాయి. గురూజీ నేల మీద కూర్చున్నారు, ఆయన నన్ను చూస్తున్న కోణాన్ని గమనించాక నాకు మరింత ఇబ్బందిగా అనిపించింది. ఆ సమయంలో వికాస్, సమీర్ నా వెనుక నిలబడి ఉన్నారు.

గురూజీ : "రష్మీ, ఈ బట్టలని వేసుకున్నాక నేను నీలో కొంత సందేహం, భయాన్ని చూస్తున్నాను ! ఎందుకు ?"

నేను : "అవును.........నా ఉద్దేశ్యం..... లేదు గురూజీ, ఇప్పుడు సరిగానే ఉంది."

గురూజీ : "మరి ఎందుకలా నిలబడ్డావు ? రష్మీ మనసుకి విశ్రాంతి ఇవ్వు. నీ లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి నీ మనస్సు పూర్తిగా నిశ్చింతగా ఉండాలి."

నేను నా కాళ్ళని కలిపినట్లు నిలబడ్డాను, నా చేతులని నా చిన్న స్కర్ట్ ముందు పెట్టుకున్నాను. నేను వేగంగా స్కర్ట్ ముందు నుంచి నా చేతులని తీసి ఆ పరిస్థితి నుంచి బయటపడటానికి చూసాను.

గురూజీ : "ఇది బాగుంది !"

నా స్కర్ట్ తో కప్పబడిన నా శరీర మధ్య భాగాన్ని చూసి గురూజీ కొద్దిగా నవ్వారు. నేను కూడా హాయిగా నిలబడటానికి నా కాళ్ళని కొద్దిగా జరిపాను. గురూజీ నా చిన్న-మినీ స్కర్ట్ కింద నా శరీరం యొక్క నగ్న భాగాలని జాగ్రత్తగా చూస్తున్నారు.

గురూజీ : "సరే, ఇప్పుడు నువ్వు విజయవంతమైన మహా యజ్ఞం చేయడానికి సంకల్పం చేసుకోవాలి" తర్వాత నాకు సంకల్పం యొక్క ప్రాముఖ్యత ని వివరిస్తూ ఇలా అన్నారు, "హిందూ ధర్మ శాస్త్రాల ప్రకారం ఏ రకమైన పూజకి ముందు అయినా సంకల్పం తప్పక తీసుకోవాలి, లేకపోతే ఆ పూజ యొక్క పూర్తి ఫలం లభించదు. మన దేశంలో ఏ పని జరిగినా, అది భూమిపూజ అయినా, వాస్తు నిర్మాణం ప్రారంభం అయినా, గృహ ప్రవేశం అయినా, పుట్టుక అయినా, వివాహం అయినా లేదా మరే ఇతర శుభ కార్యమైనా, దానిని చేసే ముందు కొన్ని ధార్మిక కర్మలు పూర్తి చేయబడతాయి, అందులో ముందుగా సంకల్పం చేయబడుతుంది. ఈ సంకల్ప మంత్రం అంటే అనంత కాలం నుంచి ఈ రోజు వరకు ఉన్న సమయ స్థితిని చెప్పే మంత్రం. శాస్త్రాల ప్రకారం సంకల్పం లేకుండా చేసిన పూజ యొక్క మొత్తం ఫలం ఇంద్ర దేవుడికి లభిస్తుంది. అందుకే పూజలో ముందు సంకల్ప మంత్రం ద్వారా సంకల్పం తీసుకోవాలి, తర్వాత పూజ చేయాలి. సంకల్ప మంత్రానికి కుడి చేతిలో నీళ్లు, పువ్వులు, నాణెం, అక్షింతలు తీసుకుని సంకల్ప మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి."

తర్వాత గురుజీ ఇలా అన్నారు : "నేను ప్రారంభ సంకల్ప పూజ పూర్తి చేసే వరకు నువ్వు ఇక్కడే ఎదురుచూస్తూ ఉండాలి."

నేను : "సరే గురూజీ."

గురూజీ పూజ ప్రారంభంతో సంకల్ప ప్రక్రియ ని మొదలుపెట్టి, మంత్రాలు జపిస్తూ లింగ మహారాజు పాదాల దగ్గర పువ్వులు విసిరారు. వికాస్, సమీర్ లు ఆయనకి అవసరమైన వస్తువులు అందిస్తూ గురుజీకి సహాయం చేస్తున్నారు. నేను చేతులు జోడించి ప్రార్థిస్తున్నాను. కొన్ని నిమిషాల్లో సంకల్ప పూజ ముగిసింది.

గురూజీ : "ఇప్పుడు ఈ ఆసనం (కూర్చోవడానికి ఎంబ్రాయిడరీ చేసిన మందపాటి గుడ్డ) మీద కూర్చో."

ఆ ఆసనం మీద కూర్చోవాలనే ఆలోచన రావడంతో నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. గోపాల్, దీపు లు నాకు బట్టలు ఇచ్చినప్పుడు నేను ఆ బట్టలు వేసుకున్న తర్వాత కూర్చోవడం, నిలబడటం మొదలైన అనేక భంగిమలని ట్రై చేసి చూసుకున్నాను, ఇప్పుడు నేను నేల మీద కూర్చోవాలి, ఆ చిన్న స్కర్ట్ వేసుకుని నేల మీద కాళ్లు మడచుకుని కూర్చుంటే, నా ప్యాంటీని నా చుట్టూ ఉన్న మనుషుల ముందు కనిపించకుండా చేయడానికి నాకు ఎలాంటి మార్గం వుందో అర్థం కాలేదు.

నేను గురూజీ దగ్గరికి వెళ్లి, ఆసనం మీద నిలబడి మోకాళ్ల మీద కూర్చున్నాను. ఇది సరిపోదని నాకు తెలుసు, కానీ ఆ టైములో నాకు అదే కరెక్ట్ అని అనిపించింది.

గురూజీ : "ఏమైంది రష్మీ ? నువ్వు సగం లోనే ఎందుకు ఆగిపోయావు ? సరిగ్గా కూర్చో.

ఆ సమయంలో గురుజీ ఇలా అంటారని నేను అనుకున్నాను.

నేను : "లేదు........... నిజంగా అంటున్నారా ?"

నా హావభావాలు చూసి గురూజీకి నా సమస్య అర్థమైంది, అయితే అప్పుడు ఆయన తన నోటితో అందరిముందు చెప్పిన పద్దతిని చూసి నాకు చాలా సిగ్గు గా అనిపించింది.

గురూజీ : "సరే, నీ స్కర్ట్ పైకి లేచిపోయి అంతా కనిపిస్తుందని నీకు అనుమానంగా ఉన్నట్లుంది, రష్మీ, అంతేనా ?"

నేను సిగ్గుతో ఎర్రగా మారిపోయాను, నేను కేవలం నేల వైపు చూసి తల ని ఊపాను. సమీర్, వికాస్ లు అక్కడ ఉండటం నా పరిస్థితిని మరింత దిగజార్చింది.

గురూజీ : "రష్మీ, నువ్వు ప్యాంటీ ని వేసుకునే ఉంటావు కదా ! సమీర్, నువ్వు రష్మీకి పూర్తి స్టెరిలైజ్డ్ సెట్ ని ఇవ్వలేదా ?"

సమీర్ : "ఇచ్చాను గురూజీ, అప్పుడు టాయిలెట్లో మీనాక్షి కూడా ఉంది. మేడమ్ ప్యాంటీ వేసుకున్నారని తను నిర్ధారించుకుని ఉంటుంది."

***