పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 106

బిందు భోంచేస్తుంటే శిల్ప మౌనంగా ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. ఏంటి ఆలోచిస్తున్నావు. ఆకలి వేయడం లేదా.. ఇలాంటి భోజనం తినాలి అంటే ఆకలి ఎలా వేస్తుంది అత్తయ్య.

ఇది కాకపోతే ఇంకా ఏం దొరుకుతుంది అనుకుంటున్నావు.  మళ్ళీ జైలు కూడా... అత్తయ్య అని కోపంగా ఉంటుంది. నువ్వు కోపంగా అరిచినా మెల్లిగా చెప్పిన నేను చెప్పేది నిజం.

మూసుకుని తింటే ఇదైనా ఉంటుంది లేకపోతే ఇది కూడా ఉండదు. ఈ ఫుడ్డే నువ్వు రోజు తింటున్నావా..  ఇదైనా దొరుకుతున్నందుకు సంతోషిస్తున్నాను .

భోజనం చెయ్ అని చెబుతోంది. మెల్లిగా ప్లేట్ దగ్గరికి లాక్కొని భోంచేస్తూ ఆలోచిస్తుంది.  ఏం జరుగుతుంది నేను ఏం చేయాలి.

మళ్ళీ ఒకసారి క్రిష్ ని కాంటాక్ట్ చేస్తే అనుకుంటుంది కానీ ఎలా..  నా దగ్గర ఫోన్ కూడా లేదు.  ఉదయ్ ఉండి ఉంటే ఎలాగోలాగా ట్రై చేద్దును.

సడన్గా గుర్తొచ్చి అత్త ఉదయ్ ఎక్కడున్నాడు. తినేది ఆగి శిల్ప వైపు చూసి ఇప్పుడు నా కొడుకు ఎందుకు గుర్తొచ్చాడు అని అడుగుతుంది.

అబ్బా దేనికో దానికి గుర్తొచ్చాడులే గాని ఎక్కడున్నాడు అంటే నాకు తెలియదు అంటుంది. నీకు తెలియకుండా ఎలా ఉంటుంది అత్తయ్య.

అన్ని నీకు, మావయ్యకి చెప్పి చేస్తాడు కదా..  అవును అవును అని చెప్పే చేస్తాడు. అందుకే ఎక్కడున్నాడు ఇప్పుడు తెలియదు అంటున్నాను.

మౌనంగా భోజనం చేస్తుంది కానీ కడుపులోనుంచి బాధ తన్నుకోస్తూ ఉంటుంది.  బయటికి చెప్పలేక ముద్ద గొంతులోకి దిగలేక నానా అవస్థ పడుతూ ఉంటుంది.

ఏంటో అత్తయ్య నువ్వు ఏదేదో మాట్లాడుతున్నావు.  నాకు ఒక్కటి కూడా అర్థం కావడం లేదు.  కంగారు ఎందుకు మెల్లిగా అన్ని అర్థమవుతాయిలే అంటుంది.

శిల్ప కష్టంగా భోజనం తిని నేను కాసేపు రెస్ట్ తీసుకుంటాను. రూమ్ లో ఏసీ లేదా...  సర్వెంట్ క్వార్టర్స్ లో కూడా ఏసీ ఉంటుందా అని వెటకారంగా అంటుంది.

నేను వచ్చినప్పటి నుంచి చూస్తున్నాను ప్రతిదానికి వెటకారం ఆడుతున్నావు.  నేను నిజాలు చెబుతూ ఉంటే నీకు అలా అనిపిస్తుంది.  ఏమీ చేయలేను నేను అని అక్కడ చాప పైన ఒక పక్కకి పడుకుంటుంది.

శిల్ప కూడా చాప పైన పడుకొని ఎలా నేను ఆ ఇంట్లోకి వెళ్ళాలి అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. ఆలోచిస్తూనే మత్తుగా నిద్రపోతుంది.

సాయంత్రం సర్వెంట్ వచ్చి పిలిచేదాక మత్తు నిద్రలో ఉంటుంది. మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచి అత్తయ్య ఎవరో చూడు.  వాళ్ళు వచ్చింది నీకోసమే.

అబ్బా నా కోసమైతే ఏమైంది... తలుపు తీయొచ్చు కదా...  నువ్వే వెళ్లి తీసుకో.   మెల్లిగా లేచి వెళ్లి తలుపుతీస్తుంది.

ఇదిగో శిల్ప పడుకుంది చాలుగాని అయ్యగారు పిలుస్తున్నారు అని చెబుతుంది. నేను ఎవరో తెలుసా..  నన్నే పేరు పెట్టి పిలుస్తున్నావా...

నువ్వు ఎవరివైనా సరే ఇప్పుడు నువ్వు ఉన్న ప్లేస్ ని బట్టి పేరు పెట్టే పిలుస్తాను.  రా.. రా సార్ కి చాలా పనులు ఉంటాయి అని చెప్పి వెళ్ళిపోతుంది. 

ఎవరత్తయ్య ఈ కొత్త సర్వెంట్.  నేనెవరో తెలియదా.. ఎంత పొగరు. మనం ఏదిస్తే అదే తిరిగి వస్తుంది.ఇప్పుడు నుంచి అయినా ఆలోచించి మాట్లాడడం నేర్చుకో శిల్ప.

నువ్వు ఇలాంటి సూక్తులు ఎప్పటినుంచి మొదలు పెట్టావు అని అడుగుతుంది.  ఎదురు దెబ్బ తగిలితే ఎవరైనా మాట్లాడతారు.

వెళ్ళు వెళ్ళు ఎందుకు పిలిచారో మీ నాన్న. సర్లే అని అమాయకంగా ముఖం పెట్టుకొని మరీ వెళ్లి పిలిచారు అంట నాన్న అంటుంది.

గార్డెన్ లో ధనుంజయ్ కుర్చీలో కూర్చుని ఉంటాడు చుట్టూ చూస్తూ ఉంటుంది. అక్కడ ధనుంజయ్ కుర్చీ తప్ప ఇంకా ఏమీ ఉండదు.

ఏంటి శిల్ప చుట్టూ చూస్తున్నావు. నీకు కుర్చీ వేయలేదేమిట అని అడిగితే..  అయ్యో అదేమీ లేదు నాన్న. మీ ముందు కింద కూర్చుంటే మాత్రం తప్పేముంది అని అక్కడే గడ్డిలో కూర్చుంటుంది.

మనసులో మాత్రం కుతుకుతా ఉడుకుపోతూ ఉంటుంది.  నిన్ను ఎందుకు పిలిపించానో తెలుసా అంటే తెలియదు అని తలూపుతుంది.

రేపు నా కంపెనీ యాన్యువల్ డే అని చెబుతాడు. అవునా..  ఈ వంకన బయటికి వెళ్ళితే ఏదో విధంగా క్రిష్ ని కలవచ్చు అని మనసులోనే ప్లాన్స్ వేసుకుంటూఉంటుంది. 


నీకు ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెబుదామని పిలిచాను. ఏమిటి నాన్న. ఫస్ట్ నువ్వు నన్ను నాన్న అని పిలవడం మానేయాలి అంటాడు.

ఈసారి గట్టిగా షాక్ తగులుతుంది.  ఏమంటున్నారు అంటే నేను ఒక్కసారి చెబుతాను. ఆల్రెడీ నేను నీకు ఇంతకుముందు కూడా చెప్పినట్టు నాకు గుర్తు.

నలుగురిలో ఎక్కడా కూడా నువ్వు నా కూతురు అన్న విషయం తెలియడానికి వీలు లేదు.  రేపు యాన్యువల్ డే కి మన సర్వెంట్స్ తో పాటు కలిపే నువ్వు రావాలి.

వచ్చి అక్కడ జరిగే ప్రోగ్రామ్ అంతా చూడాలి గానీ ఎక్కడ నీ నోరు పైకి లేగడానికి వీలు లేదు.  ఒకవేళ పైకి లేచిందే అనుకో తర్వాత జరిగే పరిణామాలకి నేను ఎటువంటి బాధ్యత వహించను.

శిల్ప ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. అదేంటి నాన్న అంత మాట అనేసారు. నేను ధనుంజయ్ కూతురిని తెలిస్తేనే కదా నాకు ఆఫర్స్ బాగా వస్తాయి.

సర్లే ఇప్పుడు ఊ కొట్టి రేపు బయటికి వెళ్లాక..అక్కడ ప్రోగ్రాం జరిగేటప్పుడు పిలుస్తాను.  తర్వాత మర్చిపోయాను క్షమించండి అని ఏదో ఒక మాయ చేయొచ్చులే అనుకొని..  సరే నాన్న మీ ఇష్టం అంటుంది.

ఇదిగో ఇప్పటినుండి ఆ పిలుపు మానేయ్ అని చెప్పి లోపలికి వెళ్ళిపోతాడు. వెళుతున్న తండ్రిని చూస్తూ ఉంటుంది.

బిందు అక్కడికి వచ్చి ఏంటి అలా చూస్తున్నావు.  అసలు ఏం జరుగుతుంది అత్తయ్య. నన్ను నాన్న అని పిలవద్దంటారేంటి. పిలవకుండా ఎలా కుదురుతుంది.

ఎందుకు కుదరదు.  అవని విషయంలో నువ్వు,  మీ అమ్మ అలాగే చేశారు కదా.  అది నేను ఒకటేనా..  ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ ఒకటి కాదు.

ఇద్దరూ సముద్ర గర్భం నుంచి వచ్చిన అది ముత్యం. మరి నేను..  మళ్ళీ పనిగట్టుకుని చెప్పాలా ఎందుకు పనికిరాని పిచ్చి మొక్కవి అని వెళ్ళిపోతుంది.

మీకు అందరికీ ఎంత పొగరు పెరిగిపోయింది. నేను జైలుకు వెళితే మాత్రం ఈ శిల్ప రేంజ్ తగ్గిపోతుందా.. నేనేంటో అందరికీ చూపిస్తాను.

అప్పుడు మీరందరూ నా కాళ్ళ దగ్గరికి వచ్చి నిలబడతారు. శిల్ప మా అమ్మాయి... నా మేనకోడలు అని మీరే గొప్పలు చెప్పుకుంటారు అని పొగరుగా చూస్తూ ఉంటుంది.

రేపు వేసుకోవడానికి డ్రెస్సులు ఏమీ లేవే..  ఎలాగైనా నా డ్రెస్సు తెప్పించుకోవాలి అని ఆలోచిస్తూ..  అటుగా వెళుతున్న సర్వెంట్ ని పిలిచి లోపలికి వెళ్లి మా గ్రానీని పిలువు అని చెబుతుంది.

పైనుండికెందుకు చూస్తూ మీ గ్రానీ ఎవరు అని అడుగుతుంది. యు..  ఇడియట్.  నువ్వు కొత్తగా వచ్చిన పనిమనిషి వా..

నీ కన్నా ముందు వచ్చానులే గాని విషయం ఏంటో చెప్పు.  ఇక లాభం లేదు అనుకుని..  లోపల ఒక పెద్ద ఆవిడ ఉంటారు కదా సత్యవతి గారు అని అంటుంది.

మా మేడం.  హ..  ఆవిడని ఒక్కసారి శిల్ప రమ్మంటుంది అని చెప్పు.  చెబితే.. చెప్పి చూడు నీకే తెలుస్తుంది. నేను ఇక్కడే వెయిట్ చేస్తూ ఉంటాను అని ధనుంజయ్ కూర్చున్న కుర్చీలో కూర్చుని కాలు మీద కాలు వేసుకుంటుంది.

ఏ అమ్మాయి నీకు ఎంత పొగరు. మా అయ్యగారు కుర్చీలోనే కూర్చుంటున్నావు. నువ్వు లోపలికి వెళ్లి మీ పెద్ద మేడంని పిలుచుకునిరా.

అప్పుడు నేను ఎవరో నీకే తెలుస్తుంది. వెళ్ళు వెళ్ళు అని అదే పొగరుతో చెబుతుంది. ఆ సర్వెంట్ లోపలికి వెళ్లి సత్యవతి గారికి చెబుతుంది.

నేను వస్తున్నాను పదా అని బయటకు వచ్చి చూస్తారు.  అక్కడ శిల్ప కాలు మీద కాలు వేసుకుని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.

హేయ్.. శిల్ప అనే గట్టిగా అరుస్తారు.  ఆ పిలుపుకు ఉలిక్కిపడి ఏంటి మా గ్రానీ ఇంత గట్టిగా అరుస్తుంది.  గ్రానీ అని పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి చేతులు పట్టుకుని ఎన్ని రోజులైపోయింది గ్రానీ నిన్ను చూసి.

నీ మీద నేను చాలా బెంగ పెట్టుకున్నాను. నన్ను నాన్న ఇంట్లో కూడా రానివ్వలేదు. పైగా నన్ను నాన్న అని పిలవద్దంటున్నారు.

ఈ సర్వెంట్ కి చెప్పు నేను ఎవరో.. ఏమిటో..  ఆ సర్వెంట్ క్వార్టర్స్ లో ఉండలేకపోతున్నాను. చాలా వేడిగా ఉంది.  అట్లీస్ట్ అక్కడ ఒక ఏసీ అయినా పెట్టించవచ్చు కదా..

రేపు యాన్యువల్ డే ఉంది అంట కదా..  నాకు డ్రెస్ కావాలి గ్రానీ.  నా రూమ్ లో పారిస్ నుంచి తెప్పించుకున్న డ్రస్సు ఉంది కదా..  అది పంపించు అని తన ఫ్లో లో చెప్పుకుంటే వెళుతుంటే.. ఎవరే నీకు గ్రానీ అని కోపంగా అంటారు.

అంతే అప్పుడు దాకా గట్టు తెగిన గోదావరి లాగా లోడలోడా వాగుతున్న శిల్ప ఆశ్చర్యంగా సత్యవతి వైపు తిరిగి గ్రానీ నువ్వు ఏమంటున్నావు.

నేను నీ ముద్దుల మనవరాలని అంటుంది. ఇంకా ఆపు. నాకు ఉన్నది ఒకే ఒక మనవరాలు.  అది అవని మాత్రమే. ఏదో పిచ్చివాగుడు వాగుతున్నావు అని ఈ అమ్మాయి చెబితే...

నీకు వార్నింగ్ ఇద్దామని వచ్చాను. ఇంకొకసారి నన్ను గ్రానీ అని పిలిచావు అంటే మర్యాదగా ఉండదు. ప్యారిస్ నుంచి డ్రెస్ అంట..

నీ మొహం చూడు ఎలా ఉందో..  నీకు కావాలి అంటే ఒక పాత డ్రెస్ ఇస్తాను వేసుకో..  అంతేగాని లేనిపోని బిల్డప్పులు ఇవ్వకు అని కోపంగా లోపలికి వెళ్ళిపోతారు.

సర్వెంట్ పూసుక్కున నవ్వుతుంది. ఎందుకు నవ్వుతున్నావు. ఇందాకటి నుంచి నువ్వు ఇచ్చే బిల్డప్ కి నువ్వు ఎవరో ఏంటో అనుకున్నాను.

తీరా చూస్తే నువ్వు మాకన్నా దారుణంగా ఉన్నావే.. పని తప్పించుకోవడానికి లేనిపోని రిలేషన్స్ చెబుతున్నావా... డ్రస్సు లేదు అంటే నేనే నా బట్టల్లో ఏదో ఒక డ్రెస్ తీసి ఇద్దును కదా అంటుంది.

ఇడియట్ నేను పని వాళ్ళ బట్టలు వేసుకునే దానిలాగా కనిపిస్తున్నానా.. ఇదిగో ఇందాకటి నుంచి చూస్తున్నాను.  పనమ్మాయి... పని అమ్మాయి..  అంటున్నావ్.

ఇంతకీ నువ్వు ఏమిటి పని అమ్మాయివి కాదా..  ఒంటి మీద ఉన్న బట్టలు తప్ప ఇంకా ఏమీ లేవు నీ దగ్గర. అయినా పొగరు చూపిస్తున్నావు.

పోనీలే అని జాలి పడితే నా మీదే అరుస్తున్నావు.  నీ కర్మ. నేనే కాదు మన సర్వంట్ బ్యాచ్ లో ఎవరూ కూడా నీకు బట్టలు ఇవ్వరు. ఏం వేసుకుని  వస్తావో రా అని అమ్మాయి వెళ్ళిపోతుంది.

శిల్ప నోటి దూల ???

కథ కొనసాగుతుంది...