పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 105

అవని మాటలతో విక్రమ్ కి టైమే తెలియకుండా గడిచిపోతూఉంటుంది.  విక్రమ్ ప్రేమలో అవని కి ప్రపంచమే కనపడకుండా ఉంటుంది.

మరో ఉదయం ప్రారంభమైంది. ధనుంజయ్ జైలుకు వెళ్లి శిల్పని కలుస్తాడు. ధనుంజయ్ ని చూడగానే శిల్ప మనసులో ఎగిరి గంతేస్తుంది.

నా ప్లాన్  బానే వర్క్ అవుట్ అయింది.  డాడీ నమ్మారు సో ఇంక నేను బయటికి వెళ్ళిపోవచ్చు అని కాలర్ ఎగరేస్తుంది.

తండ్రి ముందు అమాయకంగా నిలబడి చెప్పండి డాడీ అని నీరసంగా మాట్లాడుతుంది. శిల్ప వైపు సూటిగా చూస్తూ నిన్ను బయటకు తీసుకు వెళ్ళాలి అనుకుంటున్నాను.

ఆ మాటకి మీరు నన్ను నమ్మారు నాకు అంతే చాలు డాడీ అని దొంగ కన్నీళ్లు కారుస్తుంది. చూడు శిల్ప నిన్ను బయటకు తీసుకు వెళ్లాలి అంటే.. ఈ పేపర్స్ మీద సంతకాలు చేయాలి అని చెబుతాడు.

ఏం పేపర్స్ డాడీ అవి అని అడిగితే...  నువ్వు మారాను అంటున్నావు కదా.. నాపైన నమ్మకం ఉంటే సంతకం చెయ్యి.. లేదు అంటే నీ ఇష్టం అని పేపర్స్ మళ్లీ వెనక్కి తీసుకుంటాడు.

అమ్మో ఇప్పుడు ఎందుకులే గొడవ.  ముందు సంతకం చేస్తే బయటకు వెళ్లాక... తర్వాత సంగతి ఆలోచించవచ్చు. మిమ్మల్ని నమ్మకపోతే ఇంకెవరిని నమ్ముతాను డాడీ అంటూ ఆ పేపర్స్ మీద సంతకం చేస్తుంది.

గుడ్ రెడీగా ఉండు తీసుకువెళ్తాను..  అక్కడ నుండి జైలర్ దగ్గరికి వెళతాడు. కాసేపు జైలర్ తో మాట్లాడిన తర్వాత భార్గవి దగ్గరికి వెళతాడు.

ఏంటి భార్గవి దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నట్టున్నావు ఎగతాళిగా అడిగితే.. మళ్లీ ఎందుకు వచ్చారు అని కోపంగా అడుగుతుంది.

నీకు గుడ్ న్యూస్ చెబుదామని అంటాడు. మళ్ళీ ఏం వార్త ఏంటి అని కోపంగానే మాట్లాడుతుంది. ఈ పేపర్స్ చూసావా..  నీ ముద్దుల కూతురు నేను అడిగిన చోటల్లా సంతకాలు చేసింది అని చూపిస్తాడు.

ఏమిటి అవి వేలు పెట్టి చూపిస్తూ వణుకుతూ అడుగుతుంది.  పరవాలేదు నీ ఒంట్లో కూడా భయం అనే ఒక పదార్థం ఉంది.

చూస్తావా అని ఈ పేపర్స్ చేతికి ఇస్తాడు. అవి చదివి.. నో ఇలా జరగడానికి వీలు లేదు.  అయినా అది ఎలా సంతకం చేసింది.

బయటికి తీసుకువెళ్తాను అంటే దేనికైనా సిద్ధంగానే ఉంది.  దీనికి నేను ఒప్పుకోను.  ఆ పేపర్స్ని చింపేసి గట్టిగా నవ్వుతూ ఇప్పుడేం చేస్తారు అని పొగరుగా అడుగుతుంది. ఒక్కసారి సీరియస్ గా చూసి వెంటనే గట్టిగా నవ్వుతాడు.

ఎందుకు నవ్వుతున్నారు అని ఏమీ అర్థం కాకుండా అడుగుతుంది.  ఒసేయ్ పిచ్చిదానా నువ్వు ఎలాంటి దానివో తెలిసి కూడా.. నీ చేతికి ఒరిజినల్ ఇస్తాను అనుకున్నావా..

   నువ్వు చింపింది  జిరాక్స్ కాపీ.  ఒరిజినల్స్ నా దగ్గరే ఉన్నాయి. ఇంకా నీ డ్రామాలు ఎక్కడ ఎలా వేసుకుంటావో వేసుకో బాయ్ అని చెప్పి వెళ్లి... శిల్ప కి సంబంధించిన అన్ని ఫార్మాలిటీస్ ఫినిష్ చేసి బయటికి తీసుకువెళ్తాడు.

ఇక భార్గవి నేనేమీ చేయలేనా  అని అవని నవ్వుతూ ఉన్న ఫోటో చూస్తూ పిచ్చెక్కిన దానిలాగా అరుస్తూ ఉంటుంది.
పక్క గదిలో ఉన్న మిగిలిన ఖైదీలు అబ్బా.. ఈ పిచ్చిది వచ్చినప్పటి నుంచి మన చెవులు చిల్లులు పడిపోతున్నాయి.

జైలర్ గారికి చెప్పి ఈ అమ్మాయి గది మార్పించమనాలి లేకపోతే మనకి పిచ్చెక్కేటట్టు ఉంది అనుకుంటారు. ఆ మాటలు విన్న భార్గవి ఇంకా రగిలిపోతూ ఉంటుంది. అవని నిన్ను వదలను. ఎప్పటికైనా నీ అంతం నా చేతిలోనే అని అరుస్తూఉంటుంది.

ఇంటికి వెళ్ళగానే శిల్ప హమ్మయ్య... మా ఇంటికి వచ్చేసాను.  రూమ్ కి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి ఏసీ వేసుకుని పడుకోవాలి.  గ్రానీకి చెప్పి మంచి నాన్ వెజ్ ఐటమ్స్ చేపించుకొని తినాలి.

చాలా రోజులైపోయింది మంచి ఫుడ్ తిని అనుకుంటూ కారు దిగుతుంది.  లోపలికి వెళ్ళబోతుంటే ఆగు అన్న మాట గట్టిగా వినపడుతుంది.

ఆ వాయిస్ కి ఉలిక్కిబడి వెనక్కి తిరిగి చూస్తుంది.  అక్కడ ధనుంజయ్ సూటిగా కూతురు వైపే చూస్తూ ఉంటారు. ఏమైంది డాడీ ఎందుకు అంత గట్టిగా అరిచారు అని అడిగితే...

నువ్వు వెళ్లాల్సిందే అటు కాదు అని చెబుతాడు. మరి ఎటు అంటే..  ఒక సర్వంట్ ని పిలిచి బిందు ఉన్నచోటికి తీసుకువెళ్ళమని చెబుతాడు.

ఆ సర్వెంట్ వచ్చి రండి అమ్మ అనగానే.. ఎక్కడికి డాడీ అంటే..  మీ అత్తయ్య ఉన్న చోటకి అన్ని చెబుతాడు. అత్తయ్య ఎక్కడ ఉంది..  సర్వెంట్ తో వెళ్ళు నీకే తెలుస్తుంది.

సరే అని తల ఊపి సర్వెంట్ తో వెళుతూ ఉంటుంది. ఇదేంటి అత్తయ్య దగ్గరికి అని సర్వెంట్ క్వార్టర్స్ వైపుకు తీసుకు వెళుతున్నారు అని ఆలోచిస్తూ వెనకాలే వెళుతుంది.

అక్కడ ఒక గది ముందుకు వెళ్లి ఈ గదిలోనే ఉన్నారు వెళ్ళండి మేడం అని చెప్పి ఆ సర్వెంట్ వెళ్ళిపోతుంది. అనుమానంగా తలుపు తీసుకుని లోపలికి వెళ్ళితే అక్కడ కింద చాప మీద బిందు కూర్చుని ఉంటుంది.

అత్తయ్య అని పిలిస్తే శిల్ప వైపు చూసి చిరాకుగా మొఖం పక్కకు తిప్పేసుకుంటుంది.  ఏమైందత్తయ్య.. ఎందుకు నువ్వు ఇలా ఉన్నావు అని అడుగుతుంది.

ఇలా కాకుండా ఇంకా ఎలా ఉంటాము మీ అమ్మ చేసిన దానికి అంటే.. ఇది మరీ బాగుంది. మీ స్వార్థానికి మీరు మా అమ్మతో చేతులు కలిపారు.  దానికి మా అమ్మ ఏం చేస్తుంది.

నిజమేలే మీ అమ్మ ఏం చేస్తుంది. ఇది అంతా మా కర్మ అని తల కొట్టుకుంటుంది. ఇప్పుడు ఏమైందని అంత బాధ పడుతున్నావు.

నేను వచ్చేసాను కదా..  మెల్లిగా అమ్మను కూడా బయటికి తీసుకువస్తాను. అప్పుడు మనదే మళ్లీ రాజ్యం అవుతుంది.

ఆ మాటకి శిల్ప వైపు జాలిగా చూస్తూ నీకు ఇంకా అలాంటి ఆశలు ఉన్నాయా అని అడుగుతుంది.  ఈ శిల్ప తలుచుకుంటే ఏమైనా చేయగలదు.

ఇప్పుడు చూడు మా నాన్నని నమ్మించి నేను బయటికి రాలేదా.. అలాగే మా అమ్మను కూడా తీసుకువస్తాను. మళ్ళీ చక్రం తిప్పుతాను.

నేను కోరుకున్న ఫ్యాషన్ ఫీల్డ్ లోకి వెళతాను.  ఆ అవని జీవితాన్ని అంతం చేస్తాను అని పిడికిలి బిగిస్తుంది.  అవని జీవితం సంగతి తర్వాత.. ముందు నీ జీవితం గురించి ఆలోచించు అని హెచ్చరిస్తుంది.

నా జీవితానికి ఏమైంది బిందాస్.. అయినా ఇక్కడ ఎలా ఉంటున్నావు. ఉడుగ్గా లేదు...  మన ఇంటికి వెళదాము..  ఎక్కడికి వెళ్ళేది.. ఇక్కడే మనిద్దరం ఉండాల్సింది అని చెబుతుంది.

ఏమిటి నువ్వు అనేది అత్తయ్య అని ఆశ్చర్యంగా అడిగితే..  ఇంక నీకు సినిమా అర్థం కావడం లేదు అనుకుంటా.. నువ్వు మారాను అని మీ నాన్నని నమ్మించి ఈజీగా బయటకు వచ్చాను అనుకుంటున్నావు.

కానీ నిన్ను ఏమీ నమ్మలేదు. ఆయన ఎందుకు బయటకు తీసుకోవచ్చారో ముందు ముందు నీకే అర్థమవుతుంది కానీ సైలెంట్ గా నా పక్కన వచ్చి కూర్చో.

వాళ్ళు టైంకి వచ్చి ఇంత ఫుడ్ పెడతారు తిను.  ఏదో ఒక పని చెబుతారు చేసుకో.   అంతకుమించి ఎగస్ట్రాలు మాట్లాడితే నిన్ను మళ్ళీ తీసుకెళ్లి ఆ జైల్లోనే కూర్చోబెడతారు అంటుంది.

అసలు ఏం జరుగుతుంది అత్తయ్య వెళ్లి బిందు పక్కన కూర్చుని అడుగుతుంది.  నేను చెప్పలేను చెప్పిన నీ బుర్రకి అర్థం కాదు.

అలసిపోయి ఉంటే మూసుకుని పడుకో అంటుంది. నువ్వు ఏది క్లియర్గా చెప్పడం లేదు అంటుంది. ఇప్పుడు నేనేమీ చెప్పలేను అంటున్నాను కదా.. నన్ను విసిగించకు శిల్ప అని కళ్ళు మూసుకుంటుంది.

అసలు ఏం జరుగుతుంది ఎలా తెలుసుకోవాలి అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. అమ్మ ఉంటే ఏదైనా సలహా ఇచ్చేది.
ఎలాగైనా అమ్మను కూడా బయటకు తీసుకురావాలి.

ఈ విషయం గురించి నాన్నతో మాట్లాడాలి. నాన్న హెల్ప్ చేస్తారా అని మళ్లీ ఆలోచిస్తుంది. సర్వెంట్ వచ్చే డోర్ కొడుతుంది.

బిందు కళ్ళు మూసుకుని వెళ్లి తలుపు తియ్యి.. అక్కడ ఫుడ్డు తెచ్చి ఉంటారు. శిల్ప మౌనంగా వెళ్లి తలుపుతీస్తుంది.

మీ ఇద్దరికీ భోజనం అని ఆ సర్వెంట్ మర్యాద లేకుండా మాట్లాడుతుంది. సర్వెంట్ మాట్లాడిన విధానానికి శిల్పకి చాలా కోపం వస్తుంది.

ఇప్పుడు కోపం చూపిస్తే తను వేసుకున్న ప్లాన్స్ అన్ని అట్టర్ ప్లాప్ అవుతాయి అని సైలెంట్ గా తీసుకుని వెళ్లి బిందు ముందు పెడుతుంది.

చాలా రోజులైంది ఇంటి భోజనం తిని.  గ్రానీ ఏం చేపిచ్చిందో ఏంటో అని ఓపెన్ చేసి చూస్తుంది. అది చూడగానే అత్తయ్య అని గట్టిగా పిలుస్తుంది.

ఏమైంది అని కళ్ళు మూసుకుని అడిగితే..  ఈ భోజనం ఏమిటి.. ఇలాంటి ఫుడ్  నువ్వు తింటున్నావా..   మరి మనం ఎవరిమని మనకు రాజభోగాలతో భోజనం పెట్టడానికి అని అడుగుతుంది.

అలా అంటావ్ ఏంటి అత్తయ్య.. నేను ధనుంజయ్ కూతుర్ని.  అలాంటి నాకు ఇలాంటి భోజనం అంటుంది. పిచ్చిదానా ఇంకా నువ్వు ఆ ఊహల్లోనే ఉన్నావా...

ఇక్కడ మనం ఆ ఇంటికి సంబంధించిన వాళ్ళము కాదు. అలాగని పనివాళ్ళము కాదు. అందుకే టైం కి ఇంత ముద్ద తెచ్చి పెడుతున్నారు.  అది కూడా ఇలా సర్వెంట్స్ తినేదే అని చెబుతుంది.

నాన్నతో నేను మాట్లాడతాను.  గ్రానీ ఎందుకిలా పంపించిందో అని కోపంగా ఉంటుంది. ఇలా పంపిస్తుందే మీ డాడీ.  మీ గ్రాని కి దీనితో ఎటువంటి సంబంధం లేదు.

ఇంకా ఎక్కువ చేసావు అనుకో అవని కి ఎలాంటి భోజనం అయితే మీ అమ్మ పెట్టేదో అదే భోజనం నీకు పెడతారు అర్థం అయిందా అంటుంది.

ఏమిటి అత్తయ్య.. అంత తారుమారు అయ్యింది అంటే..  చేసుకున్న వాళ్లకి చేసుకున్నంత మహదేవ అని ఊరికనే అనలేదు కదా..

ఆ రోజు మీ అమ్మ స్వార్థంతో చేస్తే.. మా స్వార్థంతో మేము చేతులు కలిపాము. అందుకు శిక్ష అనుభవిస్తున్నాను.  మీ అమ్మ కి పుట్టినందుకు నువ్వు అనుభవిస్తున్నావు అంతే అని చెప్పి ఆ భోజనం దగ్గరికి తీసుకుని తింటూ ఉంటుంది.

శిల్ప ఆలోచన ఏమిటి..