[manickam]

பெங்களூர் மால். வார நாள் என்பதால் அதிகம் கூட்டமில்லை. ரமாவை உரசிக் கொண்டே நடந்தான் ராபர்ட். அவள் குண்டியின் மீது கை பட்டுக் கொண்டே இருந்தது.

முதலில் அவனுக்கு உடை வாங்கினோம். ஒவ்வொரு சட்டையை கழற்றி ட்ரையல் பார்க்கும்போதும் வெற்றுடம்புடன் ரமா முன் நின்றான். அவனின் அகன்ற மார்பும் பழுப்பு நிற மார்பு முடிகளும் நிப்பிளை சுற்றிய இளம் சிவப்பு நிற வட்டமும் கவர்ச்சியாய் இருந்தன.
ரமாவும் அவனுடன் சகஜமாகவே பழகினாள். அவன் கையைத் தொட்டு பேசினாள். எனக்கு 
இது ஆச்சரியமாய் இருந்தது.

அடுத்து அவன் மனைவிக்கு ஆடைகள் வாங்க சென்றோம்.

இந்திய உடை என்று சுரிதார் வாங்கினான். அப்போது ரமா சைஸ் ரமா சைஸ் என்று கடைப் பையனிடம் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னான்.

பிறகு அவன் மனைவிக்கு உள்ளாடைகள் வாங்கச் சென்றோம். நான் களைப்பாக இருக்கிறது என்று ஒரு ஓரத்தில் அமர்ந்து ரமாவையும் ராபர்ட்டையும் தூரத்திலிருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

விதவிதமான பிரா, பேண்டீஸ்ஸை எடுத்துப் பார்த்தான். அதை ரமாவிடம் காட்டி சிரித்தான். நான் அருகில் இல்லாதது அவனுக்கு வசதியாக இருந்தது.

ஒரு பிராவை எடுத்து ரமாவின் முலைகளுக்கு நேராக பிடித்து சிரித்தான். அதே போல் பேண்டீஸை எடுத்து அதை ரமாவின் இடுப்புக்கு காட்டி சிரித்தான். ரமாவும் வெட்கமாய் சிரித்தாள். அருகிலிருந்த சேல்ஸ் பையனும் சிரித்தான்.

பிரா கப்புகளுக்குள் கை வைத்து ரமாவிடம் எதோ விளக்கம் கேட்டான். என்னவென்று தெரியவில்லை. ரமாவும் சிரித்துக் கொண்டே பதில் சொன்னாள்.

காலையில் காரில் ஏறியதிலிருந்தே என் குஞ்சு விறைப்பில்தான் இருந்தது. இந்தக் காட்சிகளைப் பார்த்தபோது இன்னும் விறைத்தது.

கொரமங்களாவில் ஒரு ரெஸ்டோ பாரில் மதியம் சாப்பிட்டோம். காக்டெயில்ஸ் ஆர்டர் செய்தான். எனக்கு வேண்டாம் என்றேன். கார் ஓட்ட வேண்டும் என்றேன். ஒரே ஒரு பெக் என்றான். ரமாவுக்கும் ஒரு பெக் கொடுத்தான். அவன் நிறைய குடித்தான்.

’பொறுமையா சாப்பிட்டுப் போகலாம்’ என்று நிதானமாய் சாப்பிட்டான்.

காருக்கு வரும்போது அவனால் சரியாக நடக்க முடியவில்லை. ரமாவின் இடுப்பைப் பிடித்துக் கொண்டான்.

அவனை பின் சீட்டில் சாய்ந்து உட்கார வைத்தோம். அவனை உட்கார வைத்தபோது ரமாவின் முந்தானை அவன் கைகளில் சிக்கிக் கொண்டது. ரமா கார் கதவை பிடித்துக் கொண்டு குனிந்திருந்தாள். விலகிய முந்தானையால் ஜாக்கெட்டும் முலைகளும் சிறப்பாய் தெரிந்தது, கூடவே அவள் இடுப்பும் தொப்புளும்.

ஆனால் அவன் பிடிவாதமாய் ரமாவை பின் சீட்டில் உட்கார சொன்னான்.

‘ப்ளீஸ் ரமா…’ என்று அவன் கையைப் பிடித்தான். ஆனால் ரமா மறுத்துவிட்டாள்.

முந்தானையை இழுத்து மார்பு மேல் போட்டுக் கொண்டு என்னுடன் முன் சீட்டில் அமர்ந்துக் கொண்டாள்.

ஒசூர் திரும்பும்போது காரில் ஆங்கிலப் பாடல்களைப் பாடிக் கொண்டே வந்தான். அவன் குரல் நன்றாக இருந்தது.

’நல்லா பாடுறீங்க’ என்றாள் ரமா.

’நீங்களும் பாடுவீங்களா ரமா?’

‘பாத்ரூம்ல மட்டும்’ என்றாள்.

‘குளிக்கும்போது நல்லா சத்தமா பாடுவா’ என்று வேண்டுமென்றே அவனை சூடேற்றுவதற்காக சொன்னேன்.

‘அப்போ நீங்க பாடுறதை கேக்கணும்னா நீங்க குளிக்கும்போது  பாத்ரூமுக்கு வரணுமா?’ என்று கேட்டு சிரித்தான். ரமா வெட்கப்பட்டாள்.

’குளிக்கும்போது பாட மட்டும்தான் செய்வீங்களா? என்று குறும்பாய் கேட்டான்.

‘வேற என்ன செய்ய முடியும்? என்று ரமா திருப்பிக் கேட்டாள்.

‘நிறைய செய்யலாமே..ஹாலிவுட் படமெல்லாம் பார்க்கிறதில்லையா?’ என்று கண்ணடித்தான். எனக்குப் புரிந்தது.

‘சமைக்கும்போதும் பாடுவா’ என்றேன்.

‘ஒரு நாள் எனக்கு சமைச்சுப் போடுங்க’ என்றான். அவன் ரமாவை விடுவதாக இல்லை. நான் இல்லையென்றால் காரிலேயே வைத்து ஓத்துவிடுவான். அந்த அளவு சூடாக இருந்தான்.

‘ஷ்யூர். ஒரு நாள் வீட்டுக்கு வந்து நல்லா சாப்பிட்டுட்டு போங்க’ என்றேன். ரமா முறைத்தாள்.
‘கண்டிப்பாய் வரேன்…என்னலாம் கொடுப்பீங்க?’

‘நீங்க கேக்குறது எல்லாம் கொடுக்கிறோம்…வாங்க..ரமாவோட திறமை உங்களுக்குப் புரியும்’ என்றேன்.  ரமா மீண்டும் முறைத்தாள்.

ராபர்ட்டை இறக்கிவிடும்போது ரமாவை கட்டியணைத்து கன்னத்தில் முத்தமிட்டான். ரமாவின் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டான். 

‘யூ ஆர் அ ஸ்வீட் லேடி..’ என்றான்.

‘யூ காட் அ செக்சி வொய்ஃப்’ என்று என்னைப் பார்த்து சொன்னான். வெட்கமில்லாமல் சிரித்தேன்.

‘எப்ப உங்க சாப்பாடு எனக்கு?’ ரமாவின் கைகளை விடவில்லை.

‘நீங்க சொல்லுங்க’ என்றாள் ரமா அவன் கைகளை தள்ளிவிட்டபடி.

‘நான் பத்து நாளில் ஆஸ்திரேலியா போகணும்..அதற்குள் ஒரு நாள்..உங்க வீட்டுல சாப்பிடலாம் உங்களுக்கு சிரமம்னா வீக்கெண்ட் ஏதாவது ஒரு ஓட்டலுக்குப் போகலாம்’ என்றான்.  

என்னைப் பார்த்தான். நான் ரமாவைப் பார்த்தேன்.

‘ இங்க நல்ல ஓட்டல் இல்லை. பெங்களூருக்கு போகலாம். அங்க டின்னர் முடிச்சுட்டு அங்கேயே கூட ஸ்டே பண்ணிட்டு அடுத்த நாள் வரலாம்’ என்றான்.

அவன் உயரமும் அகன்ற தோளும் சுருங்கிய இடுப்பும் கலைந்த பழுப்பு நிறத் தலைமுடியும் கவர்ச்சியான சிரிப்பு….ரமா மறுக்க மாட்டாள் என்று நினைத்தேன்.

‘என்ன ரமா?  உனக்கு ஓகேனா போகலாம்’ என்றேன்.

ராபார்ட் முகத்தில் மலர்ச்சி.

‘டேட் ஃபிக்ஸ்ட். சனிக் கிழமை சாயந்திரம் போறோம். எஞ்சாய் பண்றோம்..என்ன ரமா சொல்றீங்க..ஒண்ணும் பேச மாட்டேங்கிறீங்க’ என்றான்.

ரமா என்னைப் பார்த்தாள். அந்தப் பார்வையை என்னால் புரிந்துக் கொள்ள முடியவில்லை. என் குஞ்சு துடித்துக் கொண்டிருந்தது.

‘ஸாரி ராபர்ட்..எனக்கு தலைவலிச்சுக்கிட்டே இருக்கு..அந்த ஓட்டல்ல சாப்பிட்டது ஒத்துக்கல போல’ என்றாள்.

ரமா இப்படி சொன்னதும் ராபர்ட் முகம் தொங்கிப் போனது. 


ரமாவுக்கு நிஜமாகவே தலைவலியா இல்லை ராபர்ட்டை பிடிக்கவில்லையா?