20-02-2026, 07:22 PM
రాజు మనసులో ఒక భారం పెరిగిపోతోంది.
శృతి చెప్పినదంతా అతను బాహ్యంగా శాంతంగా తీసుకున్నాడు. నవ్వాడు. మాట్లాడాడు.
ఆమె చేతిని పట్టుకున్నాడు. కానీ లోపల ఒక రకమైన అసహనం, అసూయ కలిసిన భావన మెల్లగా పెరిగింది.
“లేబర్” అని ఆమె నవ్వుతూ చెప్పినప్పుడు అతనికి ఒక్కసారిగా జీర్ణం కాలేదు.
— అది రాజుకి చాలా చీప్గా, తక్కువ స్థాయిగా అనిపించింది.
ఆమె శరీరం వాడి గట్టితనానికి స్పందిస్తోందని తెలిసినప్పుడు అతనికి మరింత ఇబ్బందిగా అనిపించింది.
ఇది కేవలం ఒక హాగ్, ఒక ముద్దుతో ఆగిపోయే విషయం కాదని అతనికి బాగా తెలుసు.
ఆమెలో మేల్కొన్న కామం ఇంకా ఎక్కువగా పెరిగి, ఆమెను మరింత దూరంగా తీసుకెళ్తుందని అతను భయపడ్డాడు.
మర్నాడు ఉదయం రాజు ఆఫీస్కి వెళ్లేందుకు సిద్ధమవుతున్నాడు.
శృతి ఇంకా బెడ్రూమ్లోనే ఉంది — స్నానం చేసి, హెయిర్ డ్రై చేస్తోంది.
రాజు టేబుల్ మీద ఒక చిన్న కాగితం తీసి, పెన్ తీసుకున్నాడు.
కాసేపు ఆలోచించి, మెల్లగా రాశాడు:
“శృతి,
నీకు ఆ వ్యక్తి మీద ఉన్న ఆకర్షణ నాకు అర్థమవుతోంది. కానీ నాకు అది ఇష్టం లేదు.
ఆ వ్యక్తి చాలా చీప్గా, తక్కువ స్థాయిగా అనిపిస్తున్నాడు.
ఇది కేవలం హగ్, ముద్దుతో ఆగిపోదు అని నాకు తెలుసు.
నీలో మేల్కొన్నది ఇంకా పెరిగి, మనల్ని దూరం చేస్తుందేమో అని భయంగా ఉంది.
దయచేసి ఆలోచించు.
నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను.
— రాజు”
ఆ కాగితాన్ని మడిచి, బెడ్సైడ్ టేబుల్ మీద ఆమె ఫోన్ పక్కన పెట్టాడు.
ఆమె ఇంకా బయటకు రాలేదు.
రాజు బ్యాగ్ తీసుకుని బయటికి వచ్చాడు.
తలుపు మూసుకునే ముందు ఒక్కసారి బెడ్రూమ్ వైపు చూశాడు.
తర్వాత నిశ్శబ్దంగా బయటికి వెళ్లిపోయాడు.
కాలేజీలో శృతి మొదటి రెండు క్లాసులు చెప్పేసింది.
స్టూడెంట్స్ ప్రశ్నలకు సమాధానాలిచ్చింది. నవ్వింది. బోర్డు మీద రాసింది.
కానీ ఆమె మనసు పూర్తిగా అక్కడ లేదు.
క్లాస్ ముగిసిన తర్వాత ఆమె స్టాఫ్ రూమ్లోకి వెళ్లి, బ్యాగ్ పక్కన పెట్టుకుని కూర్చుంది.
ఫోన్ తీసి చూస్తుండగా ఆ కాగితం కనిపించింది — ఆమె బ్యాగ్లోనే ఉంది.
రాజు రాసినది అని అర్థమైంది.
ఆమె కాగితాన్ని తెరిచి చదివింది.
ప్రతి పదం ఆమె గుండెలో గుచ్చుకుంది.
“చీప్ మనిషి…”
“తక్కువ స్థాయి…”
“ఇది ఆగదు…”
ఆమె కళ్లు కాస్త మసకబారాయి.
కానీ ఏడవలేదు.
కేవలం ఒక లోతైన నిట్టూర్పు విడిచింది.
ఆ నిట్టూర్పులో భారం ఉంది.
ఆమెకు తనలోని కోరికలు తెలుసు.
ఆమెకు రాజు ప్రేమ కూడా తెలుసు.
ఇప్పుడు రెండూ ఒకదానితో ఒకటి ఢీకొంటున్నాయి.
ఆమె కాగితాన్ని మళ్లీ మడిచి, బ్యాగ్లో పెట్టుకుంది.
స్టాఫ్ రూమ్ నుండి బయటికి వచ్చి, కారిడార్లో నిలబడి ఒక్క క్షణం గోడకు ఆనుకుంది.
మనసులో ఒకే ఆలోచన తిరిగింది:
“నేను ఏం చేయాలి?”
ఆమె ఫోన్ తీసి రాజుకి ఒక మెసేజ్ టైప్ చేసింది:
“కాగితం చదివాను.
సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చాక మాట్లాడదాం.
నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను.
కానీ నా మనసు గురించి కూడా చెప్పాలి.”
మెసేజ్ సెండ్ చేసి, ఆమె మళ్లీ క్లాస్కి వెళ్లింది.
కానీ ఆ రోజు మొత్తం ఆమె మనసు ఇంటి వైపే ఉంది.
సాయంత్రం ఏమి జరుగుతుందో ఆమెకు తెలియదు.
రాజు మనసులో ఒక భారం పెరిగిపోతోంది.
శృతి చెప్పినదంతా అతను బాహ్యంగా శాంతంగా తీసుకున్నాడు. నవ్వాడు. మాట్లాడాడు.
ఆమె చేతిని పట్టుకున్నాడు. కానీ లోపల ఒక రకమైన అసహనం, అసూయ కలిసిన భావన మెల్లగా పెరిగింది.
“లేబర్” అని ఆమె నవ్వుతూ చెప్పినప్పుడు అతనికి ఒక్కసారిగా జీర్ణం కాలేదు.
— అది రాజుకి చాలా చీప్గా, తక్కువ స్థాయిగా అనిపించింది.
ఆమె శరీరం వాడి గట్టితనానికి స్పందిస్తోందని తెలిసినప్పుడు అతనికి మరింత ఇబ్బందిగా అనిపించింది.
ఇది కేవలం ఒక హాగ్, ఒక ముద్దుతో ఆగిపోయే విషయం కాదని అతనికి బాగా తెలుసు.
ఆమెలో మేల్కొన్న కామం ఇంకా ఎక్కువగా పెరిగి, ఆమెను మరింత దూరంగా తీసుకెళ్తుందని అతను భయపడ్డాడు.
మర్నాడు ఉదయం రాజు ఆఫీస్కి వెళ్లేందుకు సిద్ధమవుతున్నాడు.
శృతి ఇంకా బెడ్రూమ్లోనే ఉంది — స్నానం చేసి, హెయిర్ డ్రై చేస్తోంది.
రాజు టేబుల్ మీద ఒక చిన్న కాగితం తీసి, పెన్ తీసుకున్నాడు.
కాసేపు ఆలోచించి, మెల్లగా రాశాడు:
“శృతి,
నీకు ఆ వ్యక్తి మీద ఉన్న ఆకర్షణ నాకు అర్థమవుతోంది. కానీ నాకు అది ఇష్టం లేదు.
ఆ వ్యక్తి చాలా చీప్గా, తక్కువ స్థాయిగా అనిపిస్తున్నాడు.
ఇది కేవలం హగ్, ముద్దుతో ఆగిపోదు అని నాకు తెలుసు.
నీలో మేల్కొన్నది ఇంకా పెరిగి, మనల్ని దూరం చేస్తుందేమో అని భయంగా ఉంది.
దయచేసి ఆలోచించు.
నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను.
— రాజు”
ఆ కాగితాన్ని మడిచి, బెడ్సైడ్ టేబుల్ మీద ఆమె ఫోన్ పక్కన పెట్టాడు.
ఆమె ఇంకా బయటకు రాలేదు.
రాజు బ్యాగ్ తీసుకుని బయటికి వచ్చాడు.
తలుపు మూసుకునే ముందు ఒక్కసారి బెడ్రూమ్ వైపు చూశాడు.
తర్వాత నిశ్శబ్దంగా బయటికి వెళ్లిపోయాడు.
కాలేజీలో శృతి మొదటి రెండు క్లాసులు చెప్పేసింది.
స్టూడెంట్స్ ప్రశ్నలకు సమాధానాలిచ్చింది. నవ్వింది. బోర్డు మీద రాసింది.
కానీ ఆమె మనసు పూర్తిగా అక్కడ లేదు.
క్లాస్ ముగిసిన తర్వాత ఆమె స్టాఫ్ రూమ్లోకి వెళ్లి, బ్యాగ్ పక్కన పెట్టుకుని కూర్చుంది.
ఫోన్ తీసి చూస్తుండగా ఆ కాగితం కనిపించింది — ఆమె బ్యాగ్లోనే ఉంది.
రాజు రాసినది అని అర్థమైంది.
ఆమె కాగితాన్ని తెరిచి చదివింది.
ప్రతి పదం ఆమె గుండెలో గుచ్చుకుంది.
“చీప్ మనిషి…”
“తక్కువ స్థాయి…”
“ఇది ఆగదు…”
ఆమె కళ్లు కాస్త మసకబారాయి.
కానీ ఏడవలేదు.
కేవలం ఒక లోతైన నిట్టూర్పు విడిచింది.
ఆ నిట్టూర్పులో భారం ఉంది.
ఆమెకు తనలోని కోరికలు తెలుసు.
ఆమెకు రాజు ప్రేమ కూడా తెలుసు.
ఇప్పుడు రెండూ ఒకదానితో ఒకటి ఢీకొంటున్నాయి.
ఆమె కాగితాన్ని మళ్లీ మడిచి, బ్యాగ్లో పెట్టుకుంది.
స్టాఫ్ రూమ్ నుండి బయటికి వచ్చి, కారిడార్లో నిలబడి ఒక్క క్షణం గోడకు ఆనుకుంది.
మనసులో ఒకే ఆలోచన తిరిగింది:
“నేను ఏం చేయాలి?”
ఆమె ఫోన్ తీసి రాజుకి ఒక మెసేజ్ టైప్ చేసింది:
“కాగితం చదివాను.
సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చాక మాట్లాడదాం.
నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను.
కానీ నా మనసు గురించి కూడా చెప్పాలి.”
మెసేజ్ సెండ్ చేసి, ఆమె మళ్లీ క్లాస్కి వెళ్లింది.
కానీ ఆ రోజు మొత్తం ఆమె మనసు ఇంటి వైపే ఉంది.
సాయంత్రం ఏమి జరుగుతుందో ఆమెకు తెలియదు.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)