Adultery ரவுடி ரங்கா -- எமனுக்கே எமன் ஆவான்!

[தனுஷ்]

Part -- 15

மறுநாள் ரங்கா ஏதோ ஒரு பெரிய முடிவை எடுக்கப் போவது போல ஆழ்ந்த சிந்தனையில் அமர்ந்திருந்தான். அப்போது அங்கே மின்னலாய் வந்த வீணா, தன் கையில் இருந்த ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தை அவன் மேசை மீது ஓங்கி எறிந்தாள். அந்தச் சத்தத்தில் திடுக்கிட்டுத் திரும்பினான் ரங்கா.


அவளது முகம் கோபத்தில் சிவந்து, கண்கள் ஆக்ரோஷத்தைக் கக்கிக் கொண்டிருந்தன. அந்த ஆவேசத்திலும் அவள் ரங்காவுக்குப் பேரழகியாகத் தெரிந்தாள்.

"என்ன வினா? என்ன ஆச்சு?" - ரங்கா நிதானமாகக் கேட்டான்.

"என்னவா? அந்த நோட்டைப் படிச்சுப் பாரு!" - வீணா சீறினாள்.

ரங்கா அந்த நோட்டை எடுத்துப் புரட்டினான். அதில் காமிணி - 7000, ஜானகி - 12000, ஸ்வாதி - 5200 எனப் பெண்களின் பெயர்களுக்கு நேராகப் பணக் கணக்குகள் எழுதப்பட்டிருந்தன. அதைப் பார்த்ததுமே ரங்காவுக்கு விஷயம் புரிந்துவிட்டது. அந்தப் பகுதிப் பெண்களுக்கு அவன் கடன் கொடுத்து, அதை வட்டியாகவோ பணமாகவோ வாங்காமல், 'கட்டிலில்' வசூலித்து வந்த பழைய கணக்கு அது.


"என்னடா முழிக்கிற? இப்படித்தான் இங்க இருக்கிற பொண்ணுங்ககிட்ட வட்டி வசூல் பண்ணுவியா?" - வீணா இடுப்பில் கை வைத்தபடி கேட்டாள்.

ரங்கா அவளை மேலும் வெறுப்பேற்ற நினைத்தான். "ஆமாடி... அதுல அந்த ஜானகிக்கு இன்னும் பாக்கி இருக்கு. அவளை வரச் சொல்லு, இங்கயே படுக்க வச்சு கணக்கைத் தீர்த்துடுறேன்!" என்று நக்கலாகச் சொன்னான்.

"எவ்வளவு தைரியம் இருந்தா என் முன்னாடியே இப்படிச் சொல்லுவ? உன்னை..." என்று கத்திய வீணா, கையில் கிடைத்த அந்த நோட்டுப் புத்தகத்தாலேயே ரங்காவின் முதுகில் பட்... பட்... என விளாசினாள். அவன் வலிக்காதது போலச் சிரித்துக் கொண்டே அந்த அடிகளை வாங்கிக் கொண்டான்.

ஒரு கட்டத்தில் அவளது கையைப் பிடித்து இழுத்துத் தன் மடியில் உட்கார வைத்தான் ரங்கா. "ஏண்டி இப்படித் துள்ளுற?" என்று கேட்க, வீணாவின் கண்களில் கண்ணீர் எட்டிப் பார்த்தது.

"ஏண்டி அழுகுற?" - ரங்காவின் குரல் இப்போது கனிந்தது.

"பின்ன என்ன... நீ இப்படி ஊர் மேயுறவனா இருந்தா நான் யாரு உன்னைக் கேட்கிறதுக்கு?" - விம்மினாள் வீணா.

அவளது கண்ணீரைத் துடைத்த ரங்கா, "ஏண்டி... இதெல்லாம் நீ என் லைஃப்க்கு வர்றதுக்கு முன்னாடி நடந்தது. இப்போ நீ வந்தப்புறம் எனக்கு நீ மட்டும் தான். வேற யாரும் இல்ல!" என்று சொல்லி அவளது கன்னத்தைச் செல்லமாகக் கடித்தான்.

"ச்சீ... பொய் சொல்லாதடா தடியா!" எனச் சிணுங்கிய வீணாவை, ஒரு சூடான முத்தத்தோடு அணைத்துச் சமாதானப்படுத்தினான் ரங்கா.

முன்னாடி நீ எப்படி இருந்தன்னு எனக்குத் தெரியாது... ஆனா இனிமே நீ எனக்கு மட்டும்தான்! வேற யாருக்கும் உன்னை விட்டுக்கொடுக்க முடியாது," - வினாவின் குரலில் இருந்த அந்த உரிமை, ரங்காவிற்குள் ஒரு சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது.

ரங்கா சட்டென்று அவளைப் பார்த்து, "அப்படின்னா என்னைச் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறியா ?" என்று பட்டெனக் கேட்டுவிட்டான்.

அவன் விளையாட்டுக்குச் சொல்கிறான் என்று நினைத்த வினா, "ச்சி  போடா... உனக்கு எப்போதும் விளையாட்டுதான்!" என்று அவனைத் தள்ளினாள்.





ஆனால் ரங்கா அவளை விடவில்லை. அவளது கைகளைப் பற்றி, கண்களை நேருக்கு நேர் ஊடுருவிப் பார்த்தான். "இல்ல வினா... நான் விளையாடல. நான் உன்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக்க விரும்புகிறேன்! உன் பிள்ளைங்களை நான் என் பிள்ளைங்களா பார்த்துப்பேன். உன் புருஷனைப் பத்தி நீ கவலைப்படாத, அவனை என் ஆட்களை விட்டு கவனிச்சுக்கச் சொல்றேன்... ஆனா நீ என்கூடவே, என் பொண்டாட்டியா இருக்கணும்!"


வினா அப்படியே பிரமித்துப் போனாள். அவளது இதயம் ஒரு நிமிடம் நின்றது போன்ற உணர்வு. "உண்மையாவா ரங்கா சொல்றீங்க?"

"ஆமா வினா! இன்னும் ஒரு வருஷத்துல எனக்கு MLA சீட் கிடைச்சிரும். இந்த ரவுடிஸத்தை எல்லாம் அப்படியே விட்டுட்டு ஒரு கௌரவமான வாழ்க்கைக்கு வரப்போறேன். நம்ம ரெண்டு பேரும் சந்தோஷமா வாழலாம் வினா!"

ரங்கா சொன்னது வெறும் வார்த்தைகள் அல்ல. அது அவனது ஆழமான முடிவு. ஒவ்வொரு நாளும் வினாவைப் பற்றி யோசித்து, அவள் தன் வாழ்க்கைக்குப் பொருத்தமானவளா என்று ஆராய்ந்து எடுத்த முடிவு இது. குறிப்பாக, நேற்றிரவு மழையில் அவன் சொன்ன ஒரு வார்த்தைக்காக, தன் மானத்தையே தூக்கிப் போட்டுவிட்டு அம்மணமாக அவனுடன் நின்றாளே... அந்த நொடியே ரங்கா முடிவு செய்துவிட்டான், "இவள்தான் என் ராணி" என்று!

தன் உயிரை விட மானத்தைப் பெரிதாக நினைக்கும் இந்த உலகத்தில், ஒரு பெண் தனக்காக எதையும் இழக்கத் துணிந்தால், அவளை விடச் சிறந்த துணை யாருமே இருக்க முடியாது என்று ரங்கா திடமாக நம்பினான். இப்போது வினாவின் பதிலுக்காக அவன் தவம் கிடக்கிறான்.


வினா மௌனமாக யோசித்துக் கொண்டிருக்க, ரங்கா அவளது கையைத் திடமாகப் பற்றி தன்   வண்டியில் உட்கார வைத்தான். "எங்க கூட்டிட்டு போறீங்க?" என்று அவள் கேட்க, ரங்கா புன்னகையோடு, "என்னைப்பத்தி முழுசா தெரிஞ்சுக்கோ... அப்புறமா உன் முடிவைச் சொல்லு," என்று சொல்லி வண்டியை வேகமாகச் செலுத்தினான்.

ஏரியாவைத் தாண்டி சுமார் 200 கி.மீ பயணம்... பசுமையான ஒரு கிராமத்திற்குள் வண்டி நுழைந்தது. அங்கிருந்த ஒரு அழகான வீட்டின் முன் வண்டி நின்றது. வினா குழப்பத்தோடு இறங்க, ரங்கா அவளை வீட்டிற்குள் அழைத்துச் சென்றான்.

உள்ளேயிருந்து "அண்ணே!" என்று ஓடிவந்த 22 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு பெண், ரங்காவைக் கட்டிக்கொண்டாள். அவளைப் பாசமாக அணைத்து நெற்றியில் முத்தமிட்டான் ரங்கா. சமையலறையிலிருந்து வந்த 45 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு பெண்மணி, "டேய் தம்பி!" என்று ஓடிவந்து ரங்காவை வாஞ்சையோடு அணைத்துக் கொண்டார்.

வினா பிரமித்துப் போய் நின்றாள். ரங்கா இவ்வளவு பாசக்காரனா? இத்தனை காலம் குடோனிலேயே இருந்த ரங்காவிற்குப் பின்னால் இப்படி ஒரு குடும்பம் இருப்பதை அவளால் நம்பவே முடியவில்லை. ரங்கா அறிமுகப்படுத்தினான்:

"வினா... இது என் அம்மா பார்வதி. இவ என் செல்லத் தங்கச்சி சோனியா!"

அவர்களுக்கு வினா கைகூப்பி வணக்கம் வைக்க, ரங்கா அடுத்த குண்டைத் தூக்கிப் போட்டான். "அம்மா... இவதான் வினா, என் வருங்காலப் பொண்டாட்டி!"



அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் பார்வதியும் சோனியாவும் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. "எம்மாடி... இப்போவாச்சும் இந்தத் தடிமாட்டுக்குக் கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்னு புத்தி வந்ததே!" என்று சொல்லி வினாவைக் கட்டிக்கொண்டார்கள். சோனியா இப்போதே அவளை "அண்ணி... அண்ணி..." என்று சுற்றி வரத் தொடங்கினாள்.


தனக்கு இது இரண்டாவது திருமணம் என்பதையும், இரு குழந்தைகள் இருப்பதையும் வினா தயக்கத்துடன் சொல்ல, "அதெல்லாம் ஒரு விஷயமே இல்லை கண்ணு... எங்க தம்பியை ஒரு மனுஷனா மாத்தப் போறது நீதான்!" என்று பெரிய மனதோடு ஏத்துக்கிட்டாங்க. எல்லாரும் சேர்ந்து அமர்ந்து சாப்பிட்டார்கள். ரங்கா இவ்வளவு நாள் ரவுடிசத்தில் சம்பாதித்த பணத்தை ஊருக்காகச் செலவு செய்தாலும், தன் குடும்பத்தை மட்டும் எந்தப் பாதிப்பும் இல்லாமல் மிக ரகசியமாகப் பாதுகாத்து வந்திருக்கிறான் என்பதை வினா உணர்ந்தாள். அவளுக்கு இப்போது ரங்காவை இன்னும் அதிகமாகப் பிடிக்க ஆரம்பித்தது.
"
அந்த வீடே ஒரு திருவிழா கோலம் பூண்டிருந்தது. வினாவின் குழந்தைகள் அந்த வீட்டிற்குப் புதியவர்கள் போலத் தெரியவில்லை; ஏதோ நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு தன் சொந்த வீட்டிற்கு வந்த பிள்ளைகளைப் போலத் துள்ளி விளையாடினார்கள்.

பார்வதி அந்தக் குழந்தைகளை அள்ளி அணைத்து, "என் பேரப் பிள்ளைங்க வந்தாச்சு!" என்று உருகிப் போனார். சோனியாவுக்கோ குழந்தைகளென்றால் உயிர். ஒவ்வொரு நிமிடமும் அந்தக் குழந்தைகளுக்கு முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தாள். அவர்களுக்குப் பிடித்த தின்பண்டங்களை ஊட்டி விடுவதும், அவர்கள் பின்னாடியே ஓடி விளையாடுவதுமாக சோனியா ஒரு குட்டித் தாயாகவே மாறிப்போனாள்.

இதைப் பார்த்த வினாவின் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் துளிர்த்தது. ரங்காவைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவளது பார்வையில், "என்னைவிட என் பிள்ளைகளை இவ்வளவு நேசிக்கும் ஒரு குடும்பம் எனக்குக் கிடைத்ததற்கு நான் எவ்வளவு கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும்?" என்கிற நன்றி கலந்த காதல் தெரிந்தது.

ரங்கா தன் தங்கச்சி சோனியா குழந்தைகளுடன் விளையாடுவதைப் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது நிழல் உலக வாழ்க்கையில் எத்தனையோ ரத்தக் கறைகள் இருக்கலாம், ஆனால் இந்த நான்கு சுவர்களுக்குள் அவன் ஒரு தூய்மையான அண்ணனாகவும், பாசமான மகனாகவும் மட்டுமே இருந்தான்.


"என்ன வினா இதுக்கே ஆச்சரியப்படுறியா? இதைவிட ஒரு பெரிய ரகசியம் உனக்குக் காத்திருக்கு, வா!" என்று ரங்கா அவளை அந்த வீட்டின் உட்பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றான். அங்கே சோனியாவையும் பார்வதியையும் ரங்கா குரல் கொடுத்து அழைக்க, இருவரும் வந்தார்கள். "அம்மா, கதவைத் திறங்க!" என்று ரங்கா சொன்னதும் வினா குழப்பத்தோடு சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். அங்கே சுவரைத் தவிர வேறொன்றும் தெரியவில்லை.

பார்வதி அங்கிருந்த ஒரு பிரம்மாண்டமான தேக்கு மர பீரோவுக்குப் பின்னால் மறைந்திருந்த ஒரு ரகசிய ஸ்விட்சை அழுத்தினார். அடுத்த நொடி, ஒரு பெரிய Sci-Fi படத்தில் வருவது போல, அந்தச் சாதாரணச் சுவர் மெல்ல அதிரத் தொடங்கி, ஒரு 'ஸ்லைடிங் டோர்'  போலப் பக்கவாட்டில் நகர்ந்தது. அதன் பின்னால் ஒரு அதிநவீன பயோமெட்ரிக் ஸ்கேனர் இருந்தது.

ரங்கா, பார்வதி, சோனியா மூவரும் வரிசையாகத் தங்கள் விரல்களை அதில் பதிக்க, 'பீப்' என்ற சத்தத்துடன் ஒரு கனமான இரும்பு நிலவறை கதவு  மெல்லத் திறந்தது. வினா பிரமிப்பின் உச்சத்துக்கே போனாள். ஹாலிவுட் படங்களில் வரும் ஒரு ரகசியக் கோட்டைக்குள் நுழைவது போன்ற உணர்வு அவளுக்கு ஏற்பட்டது.

பார்வதியும் சோனியாவும் அங்கிருந்து விலகிக் கொள்ள, ரங்கா வினாவை அந்த அறைக்குள் அழைத்துச் சென்றான். உள்ளே நுழைந்த வினாவுக்குக் கண்கள் கூசின. அந்த அறையின் அலமாரிகளில் கட்டுக்கட்டாகப் பணம், தங்கக் கட்டிகள், வைரம் பாய்ந்த நெக்லஸ்கள் என ஒரு பெரும் பொக்கிஷமே அங்கே குவிந்து கிடந்தது.


 

"வினா... இதுதான் என் சாம்ராஜ்யத்துல நான் சம்பாதிச்சது. இதெல்லாம் உனக்குத்தான்! என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா இது எல்லாமே உன்னோடது. இப்போ என்ன சொல்ற?" என்று ரங்கா பெருமையாகக் கேட்க...



பளார்!



அடுத்த நொடி ரங்காவின் கன்னத்தில் வினாவின் கை பதிந்தது. ரங்கா அதிர்ச்சியில் அப்படியே உறைந்து போனான்.



என்ன பார்த்தா உனக்கு எப்படி தெரியுது ? என்னை என்ன பணத்துக்காக அலைற மிருகம்னு நினைச்சியா? உன் குடும்பத்தைப் பார்த்ததும் உன்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்னு மனசு மாறி வந்தேன். ஆனா இந்த நகையையும் பணத்தையும் காட்டி என்னைக் கொச்சைப்படுத்துறியா? இது எதுவுமே எனக்கு வேண்டாம்!" என்று வினா சீறினாள்.



ரங்கா பிரமித்துப்போய் அவளைப் பார்த்தான். எந்த ஒரு பெண்ணும் இப்படி ஒரு பெரும் பொக்கிஷத்தைப் பார்த்ததும் மயங்குவாள் என்று அவன் போட்ட தப்புக் கணக்கை வினா தவிடு பொடியாக்கிவிட்டாள். "வினா... மன்னிச்சுடுடி. நீயும் மத்த பொம்பளைங்க மாதிரின்னு நினைச்சுட்டேன்.  " என்று சொல்லி அவளை உருக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டான்.



"தம்பி... வாப்பா சாப்பிடலாம்!" என்று பார்வதி அழைக்க, இருவரும் வெளியே வந்தனர். அவர்கள் வெளியே வந்ததும் அந்த ரகசியக் கதவு தானாக மூடிக்கொண்டது. இப்போது அங்கே அப்படி ஒரு அறை இருந்ததற்கான அடையாளமே தெரியவில்லை.



அனைவரும் அமர்ந்து பாசத்தோடு உணவு அருந்தினார்கள். ரங்காவின் அம்மா சமைத்த ருசியான கிராமத்து உணவு, வினாவிற்குத் தன் பிறந்த வீட்டு உணவை விட மேலாகத் தெரிந்தது. அந்த வீட்டில் இருந்த ஒவ்வொருவருக்கும் வினாவைப் பிடித்துப் போனது; வினாவிற்கும் ரங்காவின் குடும்பம் தன் உயிராக மாறியது.



 நேரம் மாலை ஆறு மணியை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. சூரியன் மெல்ல மறையத் தொடங்க, கிராமத்தின் அந்தப் பசுமை மெல்ல இருளில் கரைய ஆரம்பித்தது. கிளம்ப வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டதை உணர்ந்து ரங்காவும் வீணாவும் ஆயத்தமானார்கள்.



சோனியாவுக்குத்தான் அந்தப் பிரிவைத் தாங்கவே முடியவில்லை. வீணாவின் குட்டிப் பாப்பாவைத் தூக்கிக்கொண்டு, "இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இருக்கக் கூடாதா அண்ணி?" என்று கேட்டபடி குழந்தையை விட மனமில்லாமல் கொஞ்சிக் கொண்டே இருந்தாள். ரங்கா சிரித்துக்கொண்டே, "அடிக்கடி வர்றோம்டா," என்று அவளைச் சமாதானப்படுத்தினான்.



அவர்களிடம் இருந்து விடைபெற்ற வீணா, வண்டியில் ஏறுவதற்கு முன் சட்டென்று குனிந்து பார்வதியின் கால்களில் விழுந்து ஆசீர்வாதம் வாங்கினாள். பார்வதிக்குக் கண்கள் கலங்கிவிட்டன. அந்த ரவுடி மகனை ஒரு குடும்ப மனிதனாக மாற்றப்போகும் அந்தப் பெண்ணை வாஞ்சையோடு தூக்கி, அவளது நெற்றிப்பொட்டில் கை வைத்து 'நெட்டி முறித்து'த் தன் பாசத்தை வெளிப்படுத்தினார்.



"நல்லா இருங்க கண்ணு... என் புள்ளையையும் உன் பிள்ளைங்களையும் பத்திரமாப் பார்த்துக்கோ," என்று சொல்லி அவள் நெற்றியில் ஒரு முத்தமிட்டு வழி அனுப்பி வைத்தார்.



இருவரும் ரங்காவின்   வண்டியில் ஏறி அமர்ந்தனர். வண்டி நகரத் தொடங்க, கண்ணாடியில் தெரிந்த பார்வதியும் சோனியாவும் மெல்ல மறைந்தார்கள். வீணாவின் உள்ளத்தில் ஒரு பெரிய நிம்மதி பரவியிருந்தது. இதுவரை ரங்காவை ஒரு காதலனாக, ரவுடியாக மட்டுமே பார்த்தவளுக்கு, இப்போது ஒரு சிறந்த மகனாகவும் அண்ணனாகவும் அவன் உயர்ந்து தெரிந்தான்.

 

திரும்பி வரும் வழியெங்கும் வினா ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசவில்லை. ரங்காவின்   வண்டி அவளது வீட்டை அடையும் வரை, அவளது எண்ணங்கள் எதையோ ஆழமாகச் செதுக்கிக் கொண்டிருந்தன. வண்டி நின்றதும், ரங்கா மீண்டும் அவளைப் பார்த்துக் கேட்டான், "வினா... நீ என்ன முடிவு பண்ணிருக்க? என் வாழ்க்கைக்கு வர்றது உனக்குச் சம்மதமா?"



வினா அவனது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தாள். ஒரு சிறு புன்னகையோடு அவன் நெற்றியில் ஒரு முத்தமிட்டவள், "நாளைக்கு உனக்கு நல்ல முடிவா சொல்றேன் ரங்கா... இப்போ நீ போய்த் தூங்கு," என்று அவனை அனுப்பி வைத்தாள்.



ரங்காவுக்கும் இதுதான் சரியென்று பட்டது. காமத்தைத் தாண்டி வினாவிடம் அவன் கண்ட அந்தப் பாசமும் நேர்மையும், அவனை ஒரு நாகரிகமான மனிதனாக மாற்றியிருந்தது. அவள் 'வேண்டாம்' என்று சொன்னால் ஒதுங்கவும் அவன் தயாராகவே இருந்தான். ஆனால், அவளது முத்தம் அவனுக்கு ஆயிரம் அர்த்தங்களைச் சொல்லியது; அவள் 'ஆம்' என்றுதான் சொல்லப்போகிறாள் என்று அவன் மனம் குதித்தது.

 ----------------சுபம் ------------------

⚠️ வாசகர்களுக்கான ஒரு அதிரடி எச்சரிக்கை! ⚠️

அன்பு நண்பர்களே...

இதுவரை 'ரவுடி ரங்கா' கதையைத் தொடர்ந்து வாசித்து, வினா மற்றும் ரங்கா மீது அளவில்லா அன்பு காட்டிய உங்கள் அனைவருக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றிகள்! இதுவரை வினாவை ஒரு குடும்பப் பெண்ணாக, ரங்காவின் அன்பில் உருகும் ஒரு காதலியாகப் பார்த்து ரசித்திருப்பீர்கள். ஆனால்...

கதை இப்போது ஒரு மரணப் பயங்கரமான திருப்பத்தில் நிற்கிறது! இனி வரப்போகும் பகுதிகளில் நீங்கள் பார்க்கப்போவது பழைய வினாவை அல்ல. ஒரு மாபெரும் சாம்ராஜ்யத்தையே தன் கைக்குள் கொண்டுவரத் துடிக்கும் ஒரு தந்திரமான வேட்டைக்காரியின் விஸ்வரூபத்தை! அவளது அடுத்தகட்ட அதிரடிகள் உங்கள் கற்பனைக்கு எட்டாத வகையில் அனல் பறக்கப் போகிறது.

ஒரு சிறிய தெளிவுரை:

உங்களில் சிலருக்கு வினாவின் இந்த 'டார்க்' (வில்லித்தனம் ) பக்கத்தைப் பிடிக்காமல் போகலாம். ரங்கா - வினா ஜோடி ஒரு நல்ல கணவன்-மனைவியாக, பாசமான குடும்பமாக வாழ வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்பினால்... இதோடு இந்தக் கதையை முடித்துக்கொண்டு, அவர்கள் மகிழ்ச்சியாக வாழ்வதாக எண்ணி விடைபெறுங்கள்! ஆனால்... ஒரு பெண்ணுக்குப் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் அந்தப் பயங்கரமான ரகசியத்தையும், ரங்காவிற்குப் பின்னப்பட்டிருக்கும் அந்தச் சதிவலையையும் காண நீங்கள் தயாராக இருந்தால்... தொடர்ந்து பயணிக்க உங்களை வரவேற்கிறேன்!

--------------------------------------------------------

ரங்காவின் வண்டி மறைந்ததும், வீட்டுக்குள் வந்த வினா, பிள்ளைகளைப் பத்திரமாகப் படுக்க வைத்துவிட்டு, சட்டென வீட்டின் அத்தனை கதவுகளையும், ஜன்னல்களையும் உள்ளே தாழிட்டாள்.



அடுத்த நிமிடம், அவளது முகத்தில் இருந்த அந்த மென்மை மறைந்தது. ரங்காவின் அம்மாவிடம் காட்டிய அந்தப் பணிவான மருமகள் முகம் காணாமல் போனது. ஒருவிதமான வக்கிரம் அவளது கண்களில் குடியேறியது.



"சுந்தர்!" என்று அவள் அதிகாரத் தொனியில் அதட்டலாகக் குரல் கொடுத்தாள்.



சுந்தர் வழக்கம்போலக் கண் தெரியாதவர் போலத் தன் ஸ்டிக்கை வைத்துக் கொண்டு தடுமாறி நடந்து வந்தார். "வினா... வந்துட்டியா? ஏதோ வெளியூர் வரை போயிட்டு வர்றதா ரங்கா சொன்னான்... குழந்தைங்க சாப்பிட்டாங்களா?" என்று அவர் கனிவோடு அருகில் நெருங்க, வினா அவரை ஏளனமாகப் பார்த்துச் சிரித்தாள்.





"யோவ் மாமா... இப்போ இங்க நான் மட்டும்தான் இருக்கேன். நடிச்சது போதும்!" - வினாவின் அந்தக் குரலில் இருந்த அதிகாரம் அந்த அறையையே அதிர வைத்தது.



அடுத்த நொடி, சுந்தரின் உடலில் இருந்த அந்த நடுக்கம் அப்படியே மாயமாய் மறைந்தது. கண் தெரியாதவன்  போலத் தடுமாறிய அந்தப் பாதங்கள், இப்போது தரையில் உறுதியாக ஊன்றின. தன் கையில் இருந்த ஸ்டிக்கை அலட்சியமாக ஓரமாக வீசி எறிந்தவன் , ஒரு ஓநாயின் வேகத்தோடு ஓடி வந்து வினாவை அப்படியே இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டான் . கண் தெரியாது என்பதெல்லாம் உலகத்தை ஏமாற்ற அவர் ஆடிய ஒரு மகா நாடகம் என்பது இப்போது அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது!



"டேய் மாமா... நாம ஜெயிச்சிட்டோம்டா!" - வினாவின் குரலில் இப்போது   ஒரு கொடூரமான வெற்றிப் பெருமிதம் இருந்தது.



சுந்தர் அவளது கன்னங்களைத் தாங்கிக்கொண்டு, "நிஜமாவா வினா? அந்த முரட்டு ரவுடிப்பய உன் வலையில முழுசாச் சிக்கிட்டானா?" என்று ஆவலோடு கேட்டார். அவனது கண்களில் இப்போது ஒரு திருடனுக்கே உரிய அந்தப் பேராசை மின்னியது.



"ஆமாடா மாமா... அந்த முட்டாள் ரங்காவே நம்ம இத்தனை வருஷமா தேடிக்கொண்டிருந்த அவனோட ரகசியக் கஜானாவைத் தன் கையாலேயே எனக்குக் காண்பிச்சான்! எப்பா... அந்த அறையே எப்படி இருந்துச்சு தெரியுமா? கட்டுக்கட்டாப் பணம், தங்கப் பிஸ்கட், வைரம்னு... ஒரு ஜென்மத்துக்கே பத்தாது, பல தலைமுறைக்கும் 'லைஃப் டைம் செட்டில்மென்ட்'டா அது!"



வினா விவரிக்க விவரிக்க, சுந்தரின் கண்கள் ஆச்சரியத்தில் விரிந்தன. "நிஜமாவா வினா? நீ சொல்றத பார்த்தா பல கோடி இருக்கும் போலயே!"



"டேய் மாமா... நான் கண்ணால பார்த்ததைச் சொல்றேன்! நம்புடா! அதுமட்டும் இல்ல, அந்த லூசுப்பய என்கிட்ட வந்து 'உன்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேன்னு' கெஞ்சுற அளவுக்கு வந்துட்டான். என் கால்ல விழுந்து அவன் பொண்டாட்டியாகச் சொல்லிக் கேக்குறான்!" என்று வினா சொல்லும்போது, அவளது உதட்டில் ஒரு வக்கிரமான சிரிப்பு விரிந்தது.



 ரங்காவோட பாசம், அவன் குடும்பத்தோட அன்பு என எதையுமே மதிக்காத அந்த வினாவின் 'வில்லத்தனம்' இப்போது விஸ்வரூபம் எடுத்திருந்தது.



"இன்னும் கொஞ்ச நாள்தான் மாமா... அந்தப் பொக்கிஷம் மொத்தத்தையும் நம்ம கைக்கு மாத்திட்டு, அந்த ரங்காவை இருந்த இடம் தெரியாமக் காலி பண்ணிட்டு நம்ம ஜாலியா இருக்கலாம்!" - வினா சுந்தரின் நெஞ்சில் சாய்ந்துகொண்டு சிரித்தாள் 



அந்த அப்பாவி வீணா இப்போது தன் வேஷத்தைக் களைந்துவிட்டாள். அவளது கண்களில் தெரிந்த அந்த மென்மை மறைந்து, தனக்குள் இருந்த உண்மையான மிருகம் இப்போது வெளியே வந்து ரத்த வெறியுடன் சிரித்தது.



 

 

ஆம், இது எல்லாமே இவர்களது பக்கா பிளான்! ரங்காவைத் தன்வசம் ஆக்கிக்கொண்டு, அவனது பலத்தையும் பணத்தையும் அபகரிக்க இவர்கள் தோண்டிய பெரிய குழியில், இன்று ரங்கா தடுமாறி விழுந்துவிட்டான். அந்த அப்பாவி வீணா இப்போது தன் வேஷத்தைக் களைந்துவிட்டு, தனக்குள் இருந்த உண்மையான மிருகத்தை வெளியே காட்டினாள்.



அதே சமயம், அங்கே குடோனில் ரங்கா... வீணாவையே நினைத்துக் கொண்டிருந்தான். அவளுக்காகத் தனக்குள் இருந்த மிருகத்தைத் தூங்க வைத்துவிட்டு, ஒரு சாதுவான மனிதனாகத் தன்னை மாற்றிக்கொண்டிருந்தான். 



"வேட்டைக்காரன் என்று கர்ஜித்தவன், இன்று ஒரு அழகான வலையில் பலியாகிக் கொண்டிருக்கிறான்... பலி ஆடு என்று பரிதாபப்பட்டவர்கள், மறைத்து வைத்திருந்த கத்தியை இப்போது கூர்மையாகத் தீட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்!"





காதல் என்பது வெறும் தூண்டில் தானா? ரங்கா அதில் சிக்கப்போகும் வெறும் புழு தானா? வீணாவின் இந்த அதிரடியான மாற்றத்துக்கு என்ன காரணம்? உண்மையில் யார் இந்த வீணா? அவளது உண்மையான நோக்கம் தான் என்ன? ஆயிரக்கணக்கான  இருந்தும், ஏன் ரங்காவை மட்டும் குறிவைத்தார்கள்?

அப்பாவி முகத்திற்கு பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் அந்தப் பயங்கரமான உண்மைகள் என்ன ? ..அப்பாவி முகமூடி கிழியப்போகிறது... உண்மைகள் ரத்தக் கறையுடன் வெளிவரப் போகிறது! இதற்கான  விடை தேடுவோம் அடுத்த பதிவில்...

கதை பிடிச்சிருந்தா, ஒரு லைக் மூலம் அதைத் தெரியப்படுத்துங்கள் நண்பா

தொடரும்...

வாசகர்களுக்கு ஒரு முக்கியமான வேண்டுகோள்!

இதுவரைக்கும் என்னோட எந்தப் பதிவுக்கும் நான் உங்க கமெண்ட்ஸை இந்த அளவுக்கு எதிர்பார்த்ததில்லை. ஆனா, இது இந்தக் கதையின் மிக முக்கியமான ஒரு திருப்பம்!

கடந்த இரண்டு நாட்களா வினாவை ஒரு 'கிரிமினல் மைண்ட்' கொண்ட பெண்ணாக, அதாவது ஒரு நெகட்டிவ் கதாபாத்திரமாக மாற்றலாமா? அல்லது இதுவரைக்கும் நீங்க பார்த்த அதே சாஃப்ட் கேரக்டராகவே கொண்டு செல்லலாமான்னு ரொம்பவே குழம்பிப் போயிருந்தேன். பலமுறை யோசிச்சு, கடைசியாக எடுத்த முடிவுதான் இந்த லேட்டஸ்ட் அப்டேட்.

ஆனா, எனக்குள்ள ஒரு சின்னத் தயக்கமும் பயமும் இருந்துகிட்டே இருக்கு. இந்த அதிரடி மாற்றத்தை வாசகர்களாகிய நீங்க ஏத்துப்பீங்களா? இல்லை வினாவை இப்படி மாற்றியதன் மூலம் நான் ஏதாவது தவறு பண்ணிட்டேனான்னு மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய குழப்பம் ஓடிக்கிட்டே இருக்கு.

ஆகையால், இந்த ஒரு பதிவுக்கு மட்டும் உங்களுடைய கருத்துக்களை  நான் ரொம்ப ஆவலோடு எதிர்பார்க்கிறேன். அது நல்லதோ, கெட்டதோ... எதுவாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. உங்க மனசுல என்ன தோணுதோ அதை கொஞ்சம் விவரமா சொன்னீங்கன்னா, நான் மெனக்கெட்டு இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு எழுதினதுக்கு எனக்கு ஒரு மன திருப்தி கிடைக்கும்.

உங்க கமெண்ட்ஸுக்காகக் காத்திருக்கிறேன்... நன்றி!