Misc. Erotica மலரே மூக்குத்தி முல்லில் குத்தாதே❤️❤️

[Lust king 66]

 பகுதி 18

கிஷோர் அவ முதுகை முத்தமிட்டுக்கிட்டே, தன் ரெண்டு கைகளையும் மெதுவா முன்னாடி கொண்டு வந்து, அவளோட தொப்புள் மேல வச்சான்.

அவன் வாய் அவளோட பிடரியையும், தோள்பட்டையையும் முத்தமிட்டுக்கிட்டும், நக்கிக்கிட்டும் இருக்க... அவன் கைகள் மட்டும் முன்னாடி அவளோட ஆழமான மொழுமொழுன்னு இருக்குற தொப்புளை வருடிக்கிட்டே இருந்துச்சு. மெதுவா 



கிஷோர்: "ம்ம்ம்... ப்புச்சு... ம்ம்ம்ம்..."

கிஷோர் மெதுவா தன் கைகளைத் தொப்புள்ல இருந்து மேலே அவளோட மாம்பழங்களை நோக்கி நகர்த்தினான். அவன் கைகள் மேலே போனதும், பூரணி படக்குனு தன் கைகளை அவன் கை மேல வச்சு தடுத்தா.

பூரணி (பதற்றத்துடன்): "ப்ளீஸ்... வேணாம் கிஷோர் ... மேல வேணாம்... அங்கேயே இருக்கட்டும்..."

கிஷோர்: "ஏன் குட்டிமா... என் லவ்வர்ல... என் செல்லம்ல... விடேன்டி..."

பூரணி: "இவ்ளோ சீக்கிரம் வேணாம்... கைய அங்கேயே தொப்புள் மேலேயே வச்சுக்கோ..."

கிஷோர்: "இந்தக் கைகளுக்கு உன் மாம்பழத்தோட சுகத்தையும் கொஞ்சம் காட்டுடி குட்டிமா..."

பூரணி: "வேணாம்... உன் கை சும்மா இருக்காது... அதுக்கு எப்போ பாத்தாலும் அவசரம் தான்..."
இதைச் சொல்லும்போது பூரணிக்கு லேசா சிரிப்பு வந்துச்சு.

கிஷோர்: "என் கை சும்மா அளவு தான் டி எடுக்கப் போகுது... உனக்கு புது பிளவுஸ் தைக்க வேண்டாமா?"


பூரணி: "எல்லாரும் இப்படியா அளவு எடுப்பாங்க? இது வேற மாதிரி இருக்கு..."

கிஷோர்: "ஆமாண்டி... என் செக்ஸ் பாம்... நான் இப்படித்தான் அளவு எடுப்பேன்."

பூரணி: "அப்போ நிறைய பொம்பளைங்க கூட இப்படித்தான் பழகிருக்கீங்களோ?"

கிஷோர்: "பழகிருக்கேன்னா... எப்பிடிச் சொல்ற?"

பூரணி: "இப்போ என் கூட பண்றீங்களே... அந்த மாதிரி..."

கிஷோர்: "நான் ட்ரை தான் பண்ணிட்டு இருக்கேன்..."

பூரணி (சிரித்துக்கொண்டே): "ஆமா... அதேதான்..."

கிஷோர்: "ம்ம்ம்... ஆமா..."

பூரணி: "அப்போ சொல்லுங்க... எத்தன பொம்பளைங்க கூட இருந்திருக்கீங்க?"

கிஷோர்: "நான் ஏன் சொல்லணும்?"

பூரணி: "சொல்லுங்களேன்... ப்ளீஸ்..."

கிஷோர்: "நீ எனக்கு எதையும் செய்ய விடமாட்டேங்குற... அப்புறம் நான் ஏன் சொல்லணும்?"

பூரணி: "இவ்ளோ தூரம் வந்துட்டு... இன்னும் என்ன வேணும் உங்களுக்கு?"

கிஷோர்: "எனக்கு உன் மாம்பழத்தோட அளவை எடுக்கணும். அதுக்கு சம்மதிச்சா நான் சொல்றேன்."

பூரணி: "அது நடக்காது... இப்போ என்ன கிடைக்குதோ அதை வச்சு அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோங்க. ஓவரா ஆசைப்பட்டா, இதுவும் கிடைக்காது."

அப்போ திடீர்னு போன்ல இருந்து சுதா கத்தினா.
சுதா (போனில்): " எங்க காணாம போயிட்ட? பதிலே காணோம்?"

கிஷோர்: "என்னத்தச் சொல்ல... சொன்னா ஏதாச்சும் நடக்குமா?"

சுதா: "என்ன ஆச்சு?"

கிஷோர்: "இந்த குட்டிமா ஒண்ணுமே பண்ண விட மாட்டேங்குறா..."
இதைக்கேட்டதும் பூரணி கோபமா கிஷோரை முறைச்சா.

பூரணி (கிசுகிசுப்பாக): "இவ்ளோ பண்ணிட்டு... ஒண்ணுமே பண்ணலயா?"

கிஷோர் (சுதாவிடம்): "நீ ஏதாச்சும் சொல்லு டி... என் புது பொண்டாட்டிக்கு புரிய வை."

சுதா: "நான் என்ன சொல்ல?"

கிஷோர்: "அதான்... எனக்கு எப்பிடி 'மூட்' ஏத்துறதுனு சொல்லு..."

சுதா: "என்னோட பேச்சை அவ ஏன் கேக்கப் போறா? அவ பெரிய இடத்துக்காரி... 

கிஷோர்: "நீ விவரமாச் சொல்லு டி... நான் எப்பிடிப் பண்ணுவேன்... என் சாமான் சைஸ் என்னனு எல்லாத்தையும் சொல்லு..."

சுதா: "ச்சீ... போடா... லூசு மாதிரிப் பேசாத..."

இதைக்கேட்ட பூரணிக்கு வெட்கம் வந்துச்சு. கிஷோர் ஒரு பக்கம் போன்ல பேசிட்டே, இன்னொரு பக்கம் பூரணி உடம்போட விளையாடிட்டு இருந்தான்.

கிஷோர்: "சரி... நீயே என் பூரணி கிட்ட சொல்லு... எனக்கு ஒத்துழைக்கச் சொல்லு...".

கிஷோர் போனை எடுத்து பூரணி காதுல வச்சான்.
கிஷோர்: "இப்போ போன் பூரணி மேடம் காதுல இருக்கு... நீ பேசு..."

சுதா: "நான்... நான் எப்பிடிப் பேசுறது?"

கிஷோர்: "பேசுடி..."
ரெண்டு பேரும் அமைதியா இருந்தாங்க. ஒரு நிமிஷம் கழிச்சு கிஷோர் கேட்டான்.

கிஷோர்: "சொல்லு டி..."

சுதா: "என்னால முடியாது... போனை வை."
சுதா போனை வச்சுட்டா.

கிஷோர் சிரிச்சுக்கிட்டே போனைத் தூக்கிப் போட்டான்.

முகத்தை மெதுவா பூரணி முதுகுல இருந்து வழுவழு இடுப்புக்கு வந்தான்.

கிஷோர்: " இந்தச் கொழுத்த இடுப்பு என்னை பைத்தியமாக்குது ..."
சொல்லிக்கிட்டே அவ இடுப்பை ஒரு கடி கடிச்சான். அவன் கைகள் அவ இடுப்புலேயும், வயித்துலேயும் ஊர்ந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. ஆனா பூரணி அவன் கையை மேலே போக விடாம தடுத்துக்கிட்டே இருந்தா.

பூரணி: "உங்க செல்லம் அவதான்... எல்லா பொம்பளைங்க கிட்டயும் இப்படித்தான் 'ஐஸ்' வைப்பீங்களா?"

கிஷோர்: "இல்லடி... இன்னைக்குல இருந்து நீதான் எனக்கு எல்லாமே."

பூரணி: "நான் உங்களுக்கு ஒண்ணுமே இல்ல..."

கிஷோர்: "இல்ல குட்டிமா... என் லவ்வர்... என் செக்ஸ் பாம்... நீதான்டி எனக்கு எல்லாம்..."

பூரணி வெட்கப்பட்டா.
பூரணி: "இதுவரைக்கும் எத்தனை பேர் கூட இருந்திருக்கீங்க?"

கிஷோர்: "கணக்கு எல்லாம் ஞாபகம் இல்ல..."

பூரணி: "பரவாயில்ல சொல்லுங்க..."

கிஷோர்: "ஒரு 15 - 20 பேர் இருக்கும்..."

பூரணி: "என்னது? அவ்ளோ பேரா? ரொம்பத்தான் அனுபவம் போல..."

பூரணி: "அப்போ அவ்ளோ பேர் கூடவும் பண்ணீங்களா?"

கிஷோர்: "என்ன பண்ணேன்?"

பூரணி: "அதான்... அந்த உங்க கம்பத்தை வச்சு..."அவ கிஷோரோட பேண்ட் வீக்கத்தைப் பார்த்தா.

கிஷோர்: "அது கம்பம் இல்லடி... சுன்னி..."

பூரணி: "தெரியும்..."

கிஷோர்: "அப்போ சொல்லு..."

பூரணி: "அந்த... அந்த பீனிஸ் வச்சு எத்தனை பேரை..."

கிஷோர்: "எது? பீனிஸ் ஆ? அதை சுண்ணின்னு சொல்லு... அப்போதான் பதில் சொல்வேன்."

பூரணி: "எனக்கு வெட்கமா இருக்கு... சொல்ல வராது..."

கிஷோர்: "அப்போ நானும் சொல்ல மாட்டேன்."

கொஞ்ச நேரம் அமைதி. பூரணி தலை குனிஞ்சு வெட்கத்தோட கேட்டா.
பூரணி: "உன் சுண்ணியை வச்சு எத்தனை பேரை..."

கிஷோர் சும்மா விடுவானா? அவளை முழுசா தன் வழிக்குக் கொண்டு வரணும்னு நினைச்சான்.
கிஷோர்: "சுண்ணியை வச்சு என்னடி பண்ணேன் என் லவ்வர்?"
இதைச் சொல்லிக்கிட்டே, திடீர்னு அவளோட சேலை முந்தானையை உருவி கீழே போட்டான். அப்பிடியே அவளைத் தன் பக்கம் திருப்பினான்.

இப்போ பூரணி வெறும் ஜாக்கெட், பாவாடையோட நின்னுகிட்டு இருந்தா. அவளோட அந்த சாத்துக்கொடி மாம்பழங்கள் ஜாக்கெட்டுக்குள்ள திணறிக்கிட்டு நிக்குறதை கிஷோர் வெறிச்சுப் பார்த்தான்.

பூரணி அவசரமா கையை வச்சு மறைக்கப் பார்த்தா.
பூரணி: "சொல்லுங்க..."

கிஷோர் மெதுவாத் தன் வலது கையை அவளோட ஒரு முலை மேல வைக்கப் போனான்.

பூரணி தட்டி விட்டா.

கிஷோர் விடாம திரும்பவும் வச்சான்.

பூரணி திரும்பவும் தட்டி விட்டா.

பூரணி: "அங்க வேணாம்..."
இப்படியே ரெண்டு மூணு தடவை நடந்துச்சு.

கடைசியில கிஷோர் அவளோட ஒரு கையைப் பிடிச்சுக்கிட்டு, தன்னோட இன்னொரு கையை அவளோட ஒரு மாம்பழத்து மேல வச்சான்.
மெதுவா... ரொம்ப மெதுவா அதை வருடினான்.

பூரணி: "சொல்லுங்க... எத்தனை பேர் கூட..."

கிஷோர் மெதுவா அந்த மாம்பழத்தை ஒரு அமுக்கு அமுக்கினான். பூப்போல...

பூரணி: "ஆஆஆ...ஹ்...ஹ்ஹ்..."

கிஷோர்: "எப்பிடி இருக்கு என் குட்டிமா?"

பூரணி (கண்கள் சொக்க): "நல்லா... நல்லா இருக்கு... ஆஆ.....ஹ்ஹ்... 

கிஷோர்: "அப்பப்பா... என்ன சாப்ட்... என்ன சாஃப்ட்... பூ மாதிரி இருக்குடி... இதுல ஜீரா சொட்டப் போகுது... அப்பிடியே ரசகுல்லா மாதிரி இருக்கு..."

தன்னோட மார்பை இப்படி வர்ணிக்கிறதைக் கேட்டு பூரணிக்கு வெட்கம் தாங்கல. அவ புருஷன் கூட இப்படிச் சொன்னதில்ல. கிஷோர் அதை 'ஹேண்டில்' பண்ற விதம் அவளுக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்தது.

கிஷோர் அவ காதுகிட்ட போய் கிசுகிசுத்தான்.
கிஷோர்: "உன் புருஷன் எப்பவாச்சும் இப்படி உன் மாம்பழத்தை மசாஜ் பண்ணி விட்டிருக்கானா?"

பூரணி ஒண்ணும் சொல்லல. கண்ணை மூடி அந்த சுகத்தை ரசிச்சுக்கிட்டு இருந்தா.

கிஷோர் திரும்பவும் கேட்டான்: "சொல்லுடி குட்டிமா... உன் புருஷன் பண்ணிருக்கானா?"

பூரணி (முணுமுணுப்பாக): "எப்பவாச்சும்... என்னைக்காவது ஒரு நாள்..."

கிஷோர் அவ காதுல ஒரு முத்தம் கொடுத்தான்.
பூரணி: "ஆ...ஆஆ...ஹ்ஹ்..."

கிஷோர்: "என்ன மாதிரி பண்ணுவாரா?"

பூரணி: "உங்க மாதிரி... உங்க மாதிரி யாரும் முடியாது 

கிஷோர்: "உன்னோட இந்த அதிசய மாம்பழங்களை இப்படித்தான் ரசிச்சு ரசிச்சுத் அனுபவிக்கனும் ..."


கிஷோர் அவ காது மடலை நக்கிக்கிட்டே, லாவகமா அவ காதுல இருந்த வைரத் தோட்டைக் கழட்டினான். அதை யாருக்கும் தெரியாம தன் பாக்கெட்ல போட்டுக்கிட்டான்.

பூரணி இப்போ காம போதையில மிதந்துக்கிட்டு இருந்தா.
கிஷோர் அவ முன்னாடி வந்து நின்னான். ரெண்டு பேரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்தாங்க.

பூரணியின் முந்தானை கீழே கிடந்தது. கிஷோர் அவளோட முலைகளை வெறிச்சுப் பார்த்தான். அவ உடம்புல இருந்து வந்த சென்ட் வாசனை அவனுக்குப் போதையை ஏத்துச்சு. அவனுக்கு இப்போ கையை நீட்டினாலே தொட முடியும். ஆனா அவன் அவசரப்படல. கண்ணாலயே ரசிச்சான்.



பூரணி: "என்ன அப்பிடிப் பாக்குறீங்க?"

கிஷோர்: "உன்னோட பெரிய மாம்பழங்களை..."

பூரணி: "முன்னாடி பாத்ததில்லையா?"

கிஷோர் சட்டென்று தன்னோட ஒரு கையை அவளோட ஒரு முலை மேல வச்சு, மெதுவாப் பிசைஞ்சான்.

பூரணி: "ஸ்ஸ்...ஸ்.ஸ்ஸ்.... 


கிஷோர்: "இவ்ளோ பெருசா... உருண்டையா... சாப்டா... வெள்ளையா... நான் பாத்ததே இல்லடி..."

பூரணி (சிணுங்கிக்கொண்டே): "பொய் சொல்றீங்க... எத்தனையோ பாத்திருப்பீங்க..."

கிஷோர்: "இல்ல குட்டிமா... சத்தியமாச் சொல்றேன்... இப்படி ஒரு சரக்கு என் கையில சிக்கினதே இல்ல..."

இதைச் சொல்லிக்கிட்டே, கிஷோர் அவளோட மாம்பழத்தை முழுசாத் தன் உள்ளங்கையில புடிச்சு, பலமா ஒரு அமுக்கு அமுக்கினான்.

பூரணி: "அம்மாடி.... ஆஆ....ஆஹ்..ஹ்ஹ்..."

பூரணியோட இதயம் படபடன்னு அடிச்சுச்சு. மூச்சு வாங்குச்சு. கிஷோரோட இந்தத் தீண்டல் அவ உடம்புல தீயை மூட்டிருச்சு.
கிஷோர் இப்போ ரெண்டு கைகளாலயும் அவளோட ரெண்டு முலைகளையும் மாறி மாறிப் பிசைஞ்சு விளையாடினான். பூரணிக்கு அந்த சுகம் தாங்க முடியாம, கண்ணை மூடி முனகிக்கிட்டே இருந்தா.

பூரணி: "ம்ம்ம்ம்... ஆஆஆஹ்... ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..."

அந்த முனகல் சத்தம் ரொம்ப மெதுவாத்தான் இருந்தது. ஆனா கிஷோர் அவளோட மூச்சுக்காற்று படுற தூரத்துல இருந்ததால, அவனுக்கு அது தெளிவா கேட்டுச்சு. அவன் கைகள் இன்னும் அந்த மாம்பழங்கள் மேலதான் விளையாடிட்டு இருந்துச்சு.

கிஷோர்: "ஏய் பூரணி... உன் உடம்பு எப்பிடி இருக்கு தெரியுமா? அப்பிடியே பஞ்சு மாதிரி... உன் கூட விளையாடுறதுல ஒரு தனி சுகம் டி. அப்பப்பா... என்ன மென்மை டி என் குட்டிமா... பூ மாதிரி இருக்க... ஏதோ கனவுல மிதக்குற மாதிரி இருக்கு."

கிஷோர் இப்படிப் பேசுறதக் கேட்டு பூரணி முகம் வெட்கத்துல தக்காளிப் பழமா செவந்து போச்சு. கிஷோர் தன் முகத்தை அவளுக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல கொண்டு போனான். ஒரு கை அவ தலைக்குப் பின்னாடி கழுத்துலையும், இன்னொரு கை அவ இடுப்புக்கு மேலேயும் இருந்துச்சு.

பூரணி முகத்துல பயமும், வெட்கமும் கலந்து தெரிஞ்சது. என்ன நடக்கப் போகுதோங்கற பதட்டத்துல கண்ணை இருக்கமா மூடிக்கிட்டா. மூச்சு வாங்குற வேகத்துல அவளோட மாம்பழங்கள் அவ மார்ப்புல ஏறி ஏறி இறங்கிச்சு. கிஷோர் அதையே ரசிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அதே சமயம், கீழே கிஷோரோட அந்த 9 இன்ச் இரும்புத் தடி இப்போ முழுசா எழும்பி, வெறி பிடிச்சு நின்னுச்சு. ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி விறைச்சுப் போய், பூரணி இடுப்புல இடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. பூரணிக்கு அது என்னனு புரிஞ்சு போச்சு. அந்த சூடான, கடினமான ஸ்பரிசம் அவ உடம்புல இன்னும் வெறியேத்துச்சு.

கிஷோர் அவளையே பாத்துக்கிட்டு, 'இன்னைக்கு இவள வச்சு செய்யணும்... இந்த உடம்பை ஒவ்வொரு அங்குலமா ரசிக்கணும்னு வெறியோட நினைச்சான்.

பூரணிக்கு நெஞ்சு 'திக் திக்'னு அடிச்சுச்சு. தன்னை அடக்கிக்க முடியாம திணறினா. உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துப் போச்சு. இது அவளுக்கு ஒரு புது அனுபவம். பயம் கலந்த ஒரு இன்பம்.

கிஷோர் இப்போ தன் முகத்தை அவ முகத்துக்கு நேரா கொண்டு வந்தான்.
அவன் ஒரு சரியான ப்ளேயர். அவனுக்குப் பொம்பளைங்களை எப்பிடி கையாளணும்னு நல்லாத் தெரியும்.
ரொம்பக் காதலோட, ஒரு கையை வச்சு பூரணி முகத்தை லேசா நிமித்துனான். இன்னொரு கையால, அவளோட இடுப்பைப் பிடிச்சு, அவளோட காலை லேசாத் தூக்கித் தன் இடுப்போட அணைச்சுக்கிட்டான்.



இப்போ ரெண்டு பேர் உதடும் ரொம்பப் பக்கத்துல... மூச்சுக்காற்று ஒண்ணோடு ஒண்ணு கலந்தது.

பூரணி வெட்கத்துல கண்ணை மூடிட்டு நிக்க... கிஷோர் அவளோட அந்தத் தேன் வடியும் உதடுகளை கவ்வி இழுக்கத் தயாரானான். அவன் கை அவளோட திறந்த முதுகைத் தடவிக்கிட்டே, உதட்டோடு உதடு வைக்கப் போனான்...

சரியாக அந்த நேரம்...
"மருமகளே... ஏய் பூரணி... எங்க இருக்க?"


திடீர்னு கேட்ட அந்தச் சத்தம் இடி விழுந்த மாதிரி இருந்தது. அது பூரணியோட மாமியார் லதாவோட குரல்!
அவங்க கீழே இருந்து மாடிப்படி ஏறி மேல வந்துக்கிட்டு இருந்தாங்க.

மாமியார் குரலைக் கேட்டதும் பூரணிக்கு உசுரே போயிருச்சு. கரண்ட் ஷாக் அடிச்ச மாதிரி, படக்குனு கிஷோரைத் தள்ளிவிட்டா.

வேகவேகமா கீழே கிடந்த சேலை முந்தானையை எடுத்துப் போர்த்திக்கிட்டா. கலைஞ்சிருந்த தலைமுடியை அவசரமா அள்ளி முடிச்சுக்கிட்டு, பதட்டமா கதவுக்கிட்ட ஓடினா.

பூரணி (படபடப்புடன்): "இதோ... அத்தை... நான் மேல ரூம்லதான் இருக்கேன்..."
மூச்சிரைக்க கதவுக்கிட்ட போய் நின்னா. உள்ளுக்குள்ள பயம் அப்பிக்கிட்டு இருந்தது.