19-02-2026, 03:56 AM
శృతి మేడ మీద నిలబడి చల్లని గాలి కి సాయంత్రం జరిగినదంతా మళ్లీ మళ్లీ గుర్తు చేసుకుంది.
కిచెన్లో అతని గట్టి పట్టు, ఆ రఫ్ ముద్దు, ఆమె ఒక కాలు మీద నిలబడి దెంగించుకున్న ఫీలింగ్, బెడ్ మీద మీద పడుకుని అతను బలంగా దెంగినప్పుడు ఆమె అరుపులు, ఆమె సళ్లు పిసుకుతున్న అతని చేతులు, పిర్రల మీద దెబ్బలు.
. ఆమె చేతులు తన సళ్ల మీద పెట్టుకుని మెల్లగా నొక్కుకుంది—ఇంకా నొప్పి ఉంది, కానీ అది ఒక వింత ఆనందంగా మారింది.
ఆమె కళ్లు మూసుకుని ఊపిరి పీల్చింది. "ఇది తప్పు... ఇది తప్పు..." అని తనలో తాను అనుకుంది. కానీ ఆ గుర్తు మాయమవ్వలేదు. ఆమె మెల్లగా మేడ నుండి కిందికి వచ్చి బెడ్రూమ్లోకి వెళ్లింది. రాజు ఇప్పటికే నిద్రపోయాడు—ఆమె అతని పక్కన పడుకుని, అతని వీపుపై చేయి వేసింది. కానీ ఆమె కళ్లు మూసుకోలేదు. ఆ రాత్రంతా ఆమె మనసు సతయ్యతోనే తిరిగింది.
తర్వాత రెండు రోజులు శృతి కాలేజీకి వెళ్లింది, జాబ్ చేసింది—క్లాసులు తీసుకుంది, స్టూడెంట్స్తో మాట్లాడింది, నోట్స్ ఇచ్చింది. బయటి నుండి అంతా మామూలుగానే ఉంది. కానీ ఆమె లోపల ఒక గందరగోళం ఉంది. సిగ్గు, గిల్ట్, భయం, కామం—అన్నీ కలిసి ఆమెను బాధపెడుతున్నాయి.
రాజు వైపు చూడలేకపోయింది. భోజనం చేస్తున్నప్పుడు అతని ముఖం చూస్తే ఆమె గుండె దడదడలాడింది. "ఏమైంది? మళ్లీ మౌనంగా ఉన్నావ్" అని అతను అడిగినప్పుడు ఆమె "ఏమీ లేదు... హెడ్ ఏక్" అని తప్పించుకుంది.
సతయ్య వైపు కూడా చూడలేకపోయింది. ఉదయం అతను పాలు తెచ్చేసరికి ఆమె గడప దగ్గరే ఉంది—కానీ అతని ముఖం చూడలేకపోయింది. గిన్నె తీసుకుని త్వరగా లోపలికి వెళ్లిపోయింది. అతను "అమ్మగారు..." అని పిలిచినప్పుడు ఆమె ఆగలేదు. ఆమె హార్ట్ బీట్ వేగంగా అయింది—భయం, సిగ్గు, కానీ అదే సమయంలో ఒక చిన్న ఆకాంక్ష.
రెండు రోజులు ఆమె ఇలాగే గడిపింది—కాలేజీలో బిజీగా ఉండి, ఇంట్లో మౌనంగా ఉండి, రాజు, సతయ్య ఇద్దరి వైపు చూడకుండా ఉంది. కానీ ఆమె శరీరం ఇంకా ఆ రోజు ఫీలింగ్ను మరచి పోలేదు.
కిచెన్లో అతని గట్టి పట్టు, ఆ రఫ్ ముద్దు, ఆమె ఒక కాలు మీద నిలబడి దెంగించుకున్న ఫీలింగ్, బెడ్ మీద మీద పడుకుని అతను బలంగా దెంగినప్పుడు ఆమె అరుపులు, ఆమె సళ్లు పిసుకుతున్న అతని చేతులు, పిర్రల మీద దెబ్బలు.
. ఆమె చేతులు తన సళ్ల మీద పెట్టుకుని మెల్లగా నొక్కుకుంది—ఇంకా నొప్పి ఉంది, కానీ అది ఒక వింత ఆనందంగా మారింది.
ఆమె కళ్లు మూసుకుని ఊపిరి పీల్చింది. "ఇది తప్పు... ఇది తప్పు..." అని తనలో తాను అనుకుంది. కానీ ఆ గుర్తు మాయమవ్వలేదు. ఆమె మెల్లగా మేడ నుండి కిందికి వచ్చి బెడ్రూమ్లోకి వెళ్లింది. రాజు ఇప్పటికే నిద్రపోయాడు—ఆమె అతని పక్కన పడుకుని, అతని వీపుపై చేయి వేసింది. కానీ ఆమె కళ్లు మూసుకోలేదు. ఆ రాత్రంతా ఆమె మనసు సతయ్యతోనే తిరిగింది.
తర్వాత రెండు రోజులు శృతి కాలేజీకి వెళ్లింది, జాబ్ చేసింది—క్లాసులు తీసుకుంది, స్టూడెంట్స్తో మాట్లాడింది, నోట్స్ ఇచ్చింది. బయటి నుండి అంతా మామూలుగానే ఉంది. కానీ ఆమె లోపల ఒక గందరగోళం ఉంది. సిగ్గు, గిల్ట్, భయం, కామం—అన్నీ కలిసి ఆమెను బాధపెడుతున్నాయి.
రాజు వైపు చూడలేకపోయింది. భోజనం చేస్తున్నప్పుడు అతని ముఖం చూస్తే ఆమె గుండె దడదడలాడింది. "ఏమైంది? మళ్లీ మౌనంగా ఉన్నావ్" అని అతను అడిగినప్పుడు ఆమె "ఏమీ లేదు... హెడ్ ఏక్" అని తప్పించుకుంది.
సతయ్య వైపు కూడా చూడలేకపోయింది. ఉదయం అతను పాలు తెచ్చేసరికి ఆమె గడప దగ్గరే ఉంది—కానీ అతని ముఖం చూడలేకపోయింది. గిన్నె తీసుకుని త్వరగా లోపలికి వెళ్లిపోయింది. అతను "అమ్మగారు..." అని పిలిచినప్పుడు ఆమె ఆగలేదు. ఆమె హార్ట్ బీట్ వేగంగా అయింది—భయం, సిగ్గు, కానీ అదే సమయంలో ఒక చిన్న ఆకాంక్ష.
రెండు రోజులు ఆమె ఇలాగే గడిపింది—కాలేజీలో బిజీగా ఉండి, ఇంట్లో మౌనంగా ఉండి, రాజు, సతయ్య ఇద్దరి వైపు చూడకుండా ఉంది. కానీ ఆమె శరీరం ఇంకా ఆ రోజు ఫీలింగ్ను మరచి పోలేదు.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)