19-02-2026, 01:32 AM
మర్నాడు ఉదయం అత్తగారు, మామగారు టీంకును తీసుకుని వచ్చారు. టీంకు ఇంట్లోకి ఎంట్రీ ఇచ్చిన వెంటనే "అమ్మా!" అంటూ శృతి మీద పడ్డాడు. ఆమె ఎత్తుకుని గట్టిగా హగ్ చేసుకుంది. అత్తగారు "ఇక్కడే మూడు రోజులు ఉంటాం " అన్నారు.
మామగారు నవ్వుతూ "మీ ఇద్దరికీ కాస్త రెస్ట్ ఇచ్చాం కదా, ఇప్పుడు మళ్లీ ఫుల్ ఫ్యామిలీ అయ్యాం" అన్నారు.
మూడు రోజులు ఇల్లు హడావిడిగా ఉంది. టీంకు రోజూ కాలేజ్ నుండి వచ్చి -నానమ్మతో ఆడుకున్నాడు, స్టోరీస్ చెప్పుకున్నారు, ఇంట్లో చిన్న చిన్న గొడవలు, నవ్వులు... శృతి కాలేజీకి వెళ్తుండగా అత్తగారు ఇంటి పనులు, టీంకు కాలేజ్ లంచ్ బాక్స్ సిద్ధం చేసేవారు.
రాజు ఆఫీసు నుండి త్వరగా వచ్చి టీంకుతో ఆడుకునేవాడు. ఆ మూడు రోజుల్లో శృతి మనసు కాస్త తేలికైంది—ఫ్యామిలీ బిజీనెస్తో ఆ ఉదయం ఘటన ఆమె మనసు నుండి కొంచెం దూరమైంది.
మూడు రోజుల తర్వాత అత్తగారు, మామగారు వెళ్లిపోయారు. ఇల్లు మళ్లీ శాంతంగా అయింది. రోజువారీ రొటీన్ మళ్లీ మొదలైంది:
- టీంకు కాలేజ్కి వెళ్తాడు.
శృతి కాలేజీకి వెళ్తుంది.
- రాజు ఆఫీసుకి వెళ్తాడు.
- సతయ్య మిల్క్ తెస్తూనే ఉన్నాడు. రోజూ ఉదయం గడప దగ్గర గిన్నెలో పోసి వెళ్తాడు. శృతి అతన్ని చూసినా ఏమీ అనలేదు—కళ్లు తప్పించుకుని గిన్నె తీసుకునేసి లోపలికి వెళ్తుంది. సతయ్య కూడా ఏమీ మాట్లాడడు, తల దించుకుని వెళ్తాడు.
ఇలా రోజులు సాగుతున్నాయి. శృతి బయటి నుండి మామూలుగానే కనిపిస్తుంది—ముగ్గులు వేస్తుంది, పూజ చేస్తుంది, కాలేజీలో క్లాసులు తీసుకుంటుంది, టీంకు తో వర్క్ చేయిస్తోంది. రాజుతో రాత్రులు సాధారణంగా గడుపుతుంది. కానీ ఆమె మనసులో ఆ ఒక్క ఘటన ఒక చిన్న గాయంలా మిగిలి ఉంది. ఆమె దాన్ని ఎవరితోనూ షేర్ చేయలేదు, తనలోనే దాచుకుంది.
మామగారు నవ్వుతూ "మీ ఇద్దరికీ కాస్త రెస్ట్ ఇచ్చాం కదా, ఇప్పుడు మళ్లీ ఫుల్ ఫ్యామిలీ అయ్యాం" అన్నారు.
మూడు రోజులు ఇల్లు హడావిడిగా ఉంది. టీంకు రోజూ కాలేజ్ నుండి వచ్చి -నానమ్మతో ఆడుకున్నాడు, స్టోరీస్ చెప్పుకున్నారు, ఇంట్లో చిన్న చిన్న గొడవలు, నవ్వులు... శృతి కాలేజీకి వెళ్తుండగా అత్తగారు ఇంటి పనులు, టీంకు కాలేజ్ లంచ్ బాక్స్ సిద్ధం చేసేవారు.
రాజు ఆఫీసు నుండి త్వరగా వచ్చి టీంకుతో ఆడుకునేవాడు. ఆ మూడు రోజుల్లో శృతి మనసు కాస్త తేలికైంది—ఫ్యామిలీ బిజీనెస్తో ఆ ఉదయం ఘటన ఆమె మనసు నుండి కొంచెం దూరమైంది.
మూడు రోజుల తర్వాత అత్తగారు, మామగారు వెళ్లిపోయారు. ఇల్లు మళ్లీ శాంతంగా అయింది. రోజువారీ రొటీన్ మళ్లీ మొదలైంది:
- టీంకు కాలేజ్కి వెళ్తాడు.
శృతి కాలేజీకి వెళ్తుంది.
- రాజు ఆఫీసుకి వెళ్తాడు.
- సతయ్య మిల్క్ తెస్తూనే ఉన్నాడు. రోజూ ఉదయం గడప దగ్గర గిన్నెలో పోసి వెళ్తాడు. శృతి అతన్ని చూసినా ఏమీ అనలేదు—కళ్లు తప్పించుకుని గిన్నె తీసుకునేసి లోపలికి వెళ్తుంది. సతయ్య కూడా ఏమీ మాట్లాడడు, తల దించుకుని వెళ్తాడు.
ఇలా రోజులు సాగుతున్నాయి. శృతి బయటి నుండి మామూలుగానే కనిపిస్తుంది—ముగ్గులు వేస్తుంది, పూజ చేస్తుంది, కాలేజీలో క్లాసులు తీసుకుంటుంది, టీంకు తో వర్క్ చేయిస్తోంది. రాజుతో రాత్రులు సాధారణంగా గడుపుతుంది. కానీ ఆమె మనసులో ఆ ఒక్క ఘటన ఒక చిన్న గాయంలా మిగిలి ఉంది. ఆమె దాన్ని ఎవరితోనూ షేర్ చేయలేదు, తనలోనే దాచుకుంది.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)