19-02-2026, 12:12 AM
శృతి తండ్రి గురించి ఆమెకు గుర్తుకు వచ్చినప్పుడల్లా ఒక కఠినమైన, కానీ సేఫ్ ఫీలింగ్ కలిగే ఇమేజ్ వస్తుంది. ఆయన పేరు రామకృష్ణ—ఆమె ఫాదర్ టౌన్లోని ఒక చిన్న పబ్లిక్ సెక్టర్ బ్యాంక్ బ్రాంచ్లో క్లర్క్గా (తర్వాత అసిస్టెంట్ మేనేజర్గా) పని చేశాడు. చిన్న ఊరి బ్యాంక్ అంటే—రైతులు, చిన్న వ్యాపారులు, పెన్షనర్లు వచ్చే సాధారణ బ్రాంచ్. టార్గెట్స్ ఉండేవి కానీ పెద్ద సిటీల్లాగా ప్రెషర్ తక్కువ. కానీ ఆయన జీవితం మాత్రం స్ట్రిక్ట్ రూటీన్తో నడిచేది.
ఉదయం 6 గంటలకు లేచి, స్నానం చేసి, పూజ చేసి, 7:30కి బ్యాంకుకి బయలుదేరేవాడు. సాయంత్రం 6 గంటలకి ఇంటికి వచ్చి, డిన్నర్ తర్వాత 9 గంటల వరకు పేపర్లు చదివేవాడు లేదా బ్యాంకు రికార్డ్స్ రివ్యూ చేసేవాడు. ఆయనకు ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే—డిసిప్లిన్ అనేది జీవితంలోనే భాగం. శృతిని చిన్నప్పటి నుండి అలాగే పెంచాడు.
"బాగా చదువు, ఇంట్లో టైం వేస్ట్ చేయొద్దు. బయట ఎవరితోనూ ఎక్కువ మాట్లాడొద్దు. అమ్మాయివి... జాగ్రత్త," అని రోజూ చెప్పేవాడు. శృతి కాలేజీలో రమీజ్ లాంటి ఫ్రెండ్స్ ఉన్నప్పుడు కూడా ఆయనకు తెలిస్తే సీరియస్ అయ్యేవాడు. "అలాంటి బాయ్స్తో దూరంగా ఉండు. వాళ్లు టైం వేస్ట్ చేస్తారు, నీ ఫ్యూచర్ను బాధిస్తారు," అని హెచ్చరించేవాడు.
ఆయన బ్యాంక్ జాబ్ నుండి వచ్చిన డిసిప్లిన్ ఇంట్లోకి తీసుకొచ్చాడు—టైమ్ టేబుల్, ఖర్చులు రాసుకోవడం, సేవింగ్స్, ఫ్యామిలీ వాల్యూస్. శృతి అమ్మ లేట్గా ఇంటికి వచ్చినా ఆయన కోప్పడేవాడు కాదు కానీ "మహిళలు సమయానికి ఇంట్లో ఉండాలి" అని సాఫ్ట్గా చెప్పేవాడు. ఆమె చదువు, జాబ్, పెళ్లి—అన్నీ ఆయన ప్లాన్ ప్రకారమే జరిగాయి. రాజును కూడా ఆయనే సెలెక్ట్ చేశాడు—స్టేబుల్ జాబ్, మంచి ఫ్యామిలీ బ్యాక్గ్రౌండ్.
ఇప్పుడు శృతి మార్కెట్ నుండి ఇంటికి వస్తుండగా, రమీజ్తో జరిగిన మాటలు గుర్తొచ్చాయి. ఆమె తండ్రి ఉంటే ఏమనేవాడో ఆలోచించింది—"అలాంటి ఓల్డ్ ఫ్రెండ్స్తో మాట్లాడొద్దు. పెళ్లయిన అమ్మాయివి... రెస్పెక్ట్ మెయింటైన్ చెయ్." ఆమె చిన్నగా నవ్వింది. ఆ కఠినత వల్లనే ఆమె ఇప్పుడు ఇంత స్ట్రాంగ్గా, క్లియర్గా ఉంది.
ఇంటికి వచ్చి కూరలు పెట్టి, ఫ్రిజ్లో పెట్టేసింది. ఫోన్లో తండ్రికి కాల్ చేసింది—ఆయన ఇప్పుడు రిటైర్ అయ్యాడు, ఊరిలోనే ఉన్నాడు.
"ఏంటమ్మా... ఎలా ఉన్నావ్?" అన్నాడు ఆయన స్వరం ఇంకా అదే స్ట్రిక్ట్ టోన్లో, కానీ లవ్ ఉంది.
"బాగున్నాను నాన్న... రాజు కూడా బాగున్నాడు. మీరు ఎలా ఉన్నారు?"
"నేను ఎప్పుడూ లాగే... రోజూ వాకింగ్, పూజ, పేపర్ చదవడం. నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు. ఇంటి పనులు, జాబ్—అన్నీ బ్యాలెన్స్ చెయ్. రాజుకి సాయం చెయ్."
"అవును నాన్న... మీరు నేర్పినట్టే చేస్తున్నాను."
కాల్ కట్ చేసిన తర్వాత శృతి ఆలోచించింది—ఆ కఠిన పెంపకం వల్లనే ఆమె ఇప్పుడు రమీజ్ లాంటి సిట్యువేషన్స్ను ఈజీగా హ్యాండిల్ చేయగలుగుతోంది. ఆమె తండ్రి లాంటి స్ట్రిక్ట్నెస్ ఇప్పుడు ఆమెలో ఒక బలంగా మారింది.
సాయంత్రం రాజు ఇంటికి వచ్చాక, ఆమె అతనికి హగ్ ఇచ్చి, "నాన్న గుర్తొచ్చారు... వాళ్లు ఎంత స్ట్రిక్ట్గా పెంచారో తెలుసా?" అంది.
రాజు నవ్వుతూ, "తెలుసు... అందుకే నువ్వు ఇంత పర్ఫెక్ట్గా ఉన్నావ్. నాకు లక్!"
ఇద్దరూ కలిసి డిన్నర్ చేస్తూ, ఆ రోజు జరిగిన విషయాలు షేర్ చేసుకున్నారు.
శృతి మనసులో ఒక థాంక్స్—తన తండ్రికి, ఆయన కఠినతకు.
ఉదయం 6 గంటలకు లేచి, స్నానం చేసి, పూజ చేసి, 7:30కి బ్యాంకుకి బయలుదేరేవాడు. సాయంత్రం 6 గంటలకి ఇంటికి వచ్చి, డిన్నర్ తర్వాత 9 గంటల వరకు పేపర్లు చదివేవాడు లేదా బ్యాంకు రికార్డ్స్ రివ్యూ చేసేవాడు. ఆయనకు ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే—డిసిప్లిన్ అనేది జీవితంలోనే భాగం. శృతిని చిన్నప్పటి నుండి అలాగే పెంచాడు.
"బాగా చదువు, ఇంట్లో టైం వేస్ట్ చేయొద్దు. బయట ఎవరితోనూ ఎక్కువ మాట్లాడొద్దు. అమ్మాయివి... జాగ్రత్త," అని రోజూ చెప్పేవాడు. శృతి కాలేజీలో రమీజ్ లాంటి ఫ్రెండ్స్ ఉన్నప్పుడు కూడా ఆయనకు తెలిస్తే సీరియస్ అయ్యేవాడు. "అలాంటి బాయ్స్తో దూరంగా ఉండు. వాళ్లు టైం వేస్ట్ చేస్తారు, నీ ఫ్యూచర్ను బాధిస్తారు," అని హెచ్చరించేవాడు.
ఆయన బ్యాంక్ జాబ్ నుండి వచ్చిన డిసిప్లిన్ ఇంట్లోకి తీసుకొచ్చాడు—టైమ్ టేబుల్, ఖర్చులు రాసుకోవడం, సేవింగ్స్, ఫ్యామిలీ వాల్యూస్. శృతి అమ్మ లేట్గా ఇంటికి వచ్చినా ఆయన కోప్పడేవాడు కాదు కానీ "మహిళలు సమయానికి ఇంట్లో ఉండాలి" అని సాఫ్ట్గా చెప్పేవాడు. ఆమె చదువు, జాబ్, పెళ్లి—అన్నీ ఆయన ప్లాన్ ప్రకారమే జరిగాయి. రాజును కూడా ఆయనే సెలెక్ట్ చేశాడు—స్టేబుల్ జాబ్, మంచి ఫ్యామిలీ బ్యాక్గ్రౌండ్.
ఇప్పుడు శృతి మార్కెట్ నుండి ఇంటికి వస్తుండగా, రమీజ్తో జరిగిన మాటలు గుర్తొచ్చాయి. ఆమె తండ్రి ఉంటే ఏమనేవాడో ఆలోచించింది—"అలాంటి ఓల్డ్ ఫ్రెండ్స్తో మాట్లాడొద్దు. పెళ్లయిన అమ్మాయివి... రెస్పెక్ట్ మెయింటైన్ చెయ్." ఆమె చిన్నగా నవ్వింది. ఆ కఠినత వల్లనే ఆమె ఇప్పుడు ఇంత స్ట్రాంగ్గా, క్లియర్గా ఉంది.
ఇంటికి వచ్చి కూరలు పెట్టి, ఫ్రిజ్లో పెట్టేసింది. ఫోన్లో తండ్రికి కాల్ చేసింది—ఆయన ఇప్పుడు రిటైర్ అయ్యాడు, ఊరిలోనే ఉన్నాడు.
"ఏంటమ్మా... ఎలా ఉన్నావ్?" అన్నాడు ఆయన స్వరం ఇంకా అదే స్ట్రిక్ట్ టోన్లో, కానీ లవ్ ఉంది.
"బాగున్నాను నాన్న... రాజు కూడా బాగున్నాడు. మీరు ఎలా ఉన్నారు?"
"నేను ఎప్పుడూ లాగే... రోజూ వాకింగ్, పూజ, పేపర్ చదవడం. నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు. ఇంటి పనులు, జాబ్—అన్నీ బ్యాలెన్స్ చెయ్. రాజుకి సాయం చెయ్."
"అవును నాన్న... మీరు నేర్పినట్టే చేస్తున్నాను."
కాల్ కట్ చేసిన తర్వాత శృతి ఆలోచించింది—ఆ కఠిన పెంపకం వల్లనే ఆమె ఇప్పుడు రమీజ్ లాంటి సిట్యువేషన్స్ను ఈజీగా హ్యాండిల్ చేయగలుగుతోంది. ఆమె తండ్రి లాంటి స్ట్రిక్ట్నెస్ ఇప్పుడు ఆమెలో ఒక బలంగా మారింది.
సాయంత్రం రాజు ఇంటికి వచ్చాక, ఆమె అతనికి హగ్ ఇచ్చి, "నాన్న గుర్తొచ్చారు... వాళ్లు ఎంత స్ట్రిక్ట్గా పెంచారో తెలుసా?" అంది.
రాజు నవ్వుతూ, "తెలుసు... అందుకే నువ్వు ఇంత పర్ఫెక్ట్గా ఉన్నావ్. నాకు లక్!"
ఇద్దరూ కలిసి డిన్నర్ చేస్తూ, ఆ రోజు జరిగిన విషయాలు షేర్ చేసుకున్నారు.
శృతి మనసులో ఒక థాంక్స్—తన తండ్రికి, ఆయన కఠినతకు.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)