Adultery చిన్న ఆశ

[mister11]

శృతి రెండో రోజు ఉదయం మార్కెట్‌కి వెళ్లింది. ఇంటికి కావాల్సిన కూరగాయలు, పండ్లు తీసుకోవాలని. ఆమె సింపుల్ బ్లూ సల్వార్ కమీజు కట్టుకుని, డూపట్టా భుజంపై వేసుకుని, చిన్న బ్యాగ్ తీసుకుని బయలుదేరింది. రాజు ఆఫీసుకి వెళ్లిపోయాడు, ఆమెకు టైం ఉంది కాబట్టి మెల్లగా నడుస్తూ మార్కెట్‌లోకి అడుగుపెట్టింది.


మార్కెట్ రద్దీగా ఉంది—కూరగాయల దుకాణాలు, పండ్ల బండ్లు, చిన్న చిన్న టీ షాపులు... ఆమె టమాటాలు తూకం వేయిస్తుండగా, ఒక గొంతు వినిపించింది.

"శృతి...! ఇక్కడేనా?"

ఆమె వెనక్కి తిరిగి చూసింది. అది రమీజ్—కాలేజీ రోజుల్లో ఆమెతో స్నేహితుడు... కానీ స్నేహితుడు కంటే ఎక్కువగా ట్రై చేసినవాడు. కాలేజీలో ఆమెను తరచూ ఫ్రెండ్‌షిప్ అని మొదలెట్టి, లవ్ లెటర్స్, గిఫ్ట్స్, కాల్స్... అన్నీ చేశాడు. శృతి ఎప్పుడూ సీరియస్‌గా తీసుకోలేదు, కానీ అతను ఆగలేదు. గ్రాడ్యుయేషన్ అయ్యాక కాంటాక్ట్ కట్ అయింది.

రమీజ్ ఇప్పుడు కాస్త మారాడు—బీర్డ్ పెంచాడు, షర్ట్ ప్యాంట్‌లో స్మార్ట్‌గా కనిపిస్తున్నాడు. చేతిలో ఒక ప్లాస్టిక్ బ్యాగ్, మార్కెట్‌లో ఏదో కొనుగోలు చేసి వస్తున్నట్టు.

"హాయ్ రమీజ్... ఎలా ఉన్నావ్?" అంది శృతి, చిన్న చిరునవ్వుతో. ఆమె మనసులో కాస్త అసౌకర్యం కలిగింది, కానీ పెద్దగా చూపించలేదు.

"చాలా బాగున్నాను శృతి. నువ్వు... వామ్మో, ఇంకా అంతే అందంగా ఉన్నావ్. మార్కెట్‌లో కూడా హైలైట్ అవుతున్నావ్!" అని నవ్వాడు, కళ్లలో పాత ఆ ట్రై చేసే లుక్ మళ్లీ కనిపించింది.

శృతి కాస్త దూరంగా నిలబడి, "థాంక్స్... నువ్వు ఇక్కడ ఎలా?" అని అడిగింది.

"నేను ఇక్కడే సెటిల్ అయ్యాను . ఇంటర్నేషనల్ కంపెనీ. నువ్వు?" అని అడిగాడు, ఆమె దగ్గరకు ఒక అడుగు వేశాడు.

"నేను పార్ట్ టైం లెక్చరర్‌గా కాలేజీలో... పెళ్లయింది. రాజు అని భర్త," అంది శృతి స్పష్టంగా.

రమీజ్ కాసేపు ఆగి, "ఓహ్... కంగ్రాట్స్ శృతి. హ్యాపీ మ్యారేజ్డ్ లైఫ్. నాకు కూడా పెళ్లయింది... కానీ పెళ్లాం ఊరిలో ఉంది ఇప్పుడు. అమ్మాయి తల్లిదండ్రుల దగ్గర ఉంది, నేను ఇక్కడే జాబ్‌తో. కాస్త బోర్‌గా ఉంది ఒంటరిగా," అని చెప్పాడు. ఆ మాటల్లో ఒక చిన్న హింట్ ఉంది—పాత రోజుల్లాగే.

శృతి అర్థం చేసుకుంది. "అలా అంటావా... సరే, ఫ్యామిలీతో టైం స్పెండ్ చేయి. ఇప్పుడు బిజీ అయ్యాను, మార్కెట్ ముగించాలి," అంది.
బ్యాగ్ ఎత్తుకుని ముందుకు నడిచింది.

రమీజ్ వెనక్కి పిలిచాడు, "శృతి... నీ నంబర్ ఇస్తావా? ఏదైనా కాఫీ తాగుదాం ఒకసారి... ఓల్డ్ మెమరీస్ గుర్తు చేసుకుందాం."

ఆమె ఆగి, మెల్లగా తిరిగి, "సారీ రమీజ్... నాకు ఇప్పుడు బిజీ షెడ్యూల్ ఉంది. భర్తతో, ఇంటితో... టైం లేదు. బెస్ట్ ఆఫ్ లక్," అంటూ నవ్వి నడిచిపోయింది.

రమీజ్ అక్కడే నిలబడి చూస్తున్నాడు. శృతి మనసులో ఒక చిన్న ఊపిరి పీల్చింది—పాత రోజులు మళ్లీ రాకూడదని. 
ఇంటికి వెళ్లి రాజుకి ఫోన్ చేసింది.

"ఏంటి లవ్... మార్కెట్ ఎలా ఉంది?" అని అడిగాడు రాజు.

"బాగుంది... కానీ ఒక ఓల్డ్ ఫ్రెండ్ కనిపించాడు. చిన్న టాక్ అయింది," అంది.

"ఎవరు? నాకైతే మూడ్ వస్తోంది,నీక్కూడా అలాగే ఉందా?" అని జోక్ చేశాడు.

శృతి నవ్వుతూ, "అవును... కాస్త. సాయంత్రం ఇంటికి రా త్వరగా. నీతోనే ఉండాలని ఉంది."

రాజు సాఫ్ట్‌గా, "వస్తున్నా... వెయిట్ చేయ్."

శృతి ఫోన్ పెట్టి, ఇంటి ముందు ముగ్గు వేస్తూ ఆలోచించింది—జీవితం ఇప్పుడు పర్ఫెక్ట్‌గా ఉంది. పాత ఫ్రెండ్స్ వచ్చినా, పోయినా... ఆమె హార్ట్ రాజుదే.