Misc. Erotica மலரே மூக்குத்தி முல்லில் குத்தாதே❤️❤️

[Kamakathalan5555]

பகுதி 17









பூரணி கட்டிலுக்கு அந்தப் பக்கம் ஓரமா நின்னுக்கிட்டு இருந்தா. அவ முகத்துல ஒரு குறும்புத்தனம் கூத்தாடிக்கிட்டு இருந்துச்சு. இவ்வளவு நேரமா கிஷோரோட பார்வையைத் தவிர்த்தவ, இப்போ அவனை நேருக்கு நேரா பாத்து, ஒரு சவால் விடுற மாதிரி நின்னா.


அவளோட வலது கையைத் தூக்கி, கட்டை விரலை மட்டும் ஆட்டி, "நோ... நோ... உனக்குத் தர மாட்டேன் போடா..." அப்படின்னு சைகை காட்டிக்கிட்டே சிரிச்சா. அந்தச் சிரிப்பு சத்தம், கிஷோரோட மனசுக்குள்ள ஆயிரம் மணி அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. 

அவ இப்போ முடிவு பண்ணிட்டா, இவனை சும்மா விடக்கூடாது... இவனை நல்லா ஏங்க வைக்கணும்... தவிக்க வைக்கணும்... அப்போதான் நமக்கு மதிப்புனு அவ மனசுக்குள்ள ஒரு கணக்கு போட்டா. அவனைக் காக்க வைக்கிறதுல அவளுக்கு ஒரு தனி போதை, ஒரு கிக்கு கிடைச்சது.

கிஷோர் அப்படியே ஸ்தம்பிச்சு போய் நின்னான். அவளோட அந்தத் திமிரான அழகு, அந்தத் தலைமுடி சிலுப்பல், கண்ணுல தெரிஞ்ச அந்த மயக்கம்... எல்லாத்தையும் பாத்துக்கிட்டு வாய் அடைச்சு போய் நின்னான். பூரணி சும்மா சொல்லக்கூடாது, கண்ணாலயே அவனைச் சீண்டி விளையாடிக்கிட்டு இருந்தா. "வாடா பாக்கலாம்... உன்னால என்ன பண்ண முடியும்?"னு கேக்குற மாதிரி இருந்துச்சு அவ பார்வை.
அப்போ திடீர்னு கட்டில் மேல கிடந்த போன்ல இருந்து சுதாவோட குரல் அந்த மௌனத்தைக் கலைச்சது.

சுதா (போனில்): "என்ன மாமா... சத்தத்தையே காணோம்? திடீர்னு அமைதி ஆயிட்ட? அங்க என்ன நடக்குது? அவளோட அழக பத்திச் சொல்லு மாமா... நான் கேக்கணும்..."

சுதா இப்படிச் சொன்னதும், கிஷோர் தன் பார்வையை பூரணியோட முகத்துல இருந்து மெதுவா கீழ இறக்கினான். அவ பார்வை நேரா பூரணியோட அந்த எடுப்பான பால் கலசங்கள் மேல நிலை குத்துச்சு. ஜாக்கெட்ல இருக்கிற அந்த இடைவெளியில தெரிஞ்ச முலைபிளவு பாத்துக்கிட்டே, போன்ல சுதாகிட்ட பேசினான். ஆனா அவன் பேசுற ஒவ்வொரு வார்த்தையும் பூரணியோட காதுல தேனா பாய்ஞ்சது.

கிஷோர்: "அடியே சுதா... அவளோட மாம்பழங்களை பத்தி நான் என்னத்தைச் சொல்ல? வார்த்தையே வரலடி... அது சும்மா நெய்யில செஞ்ச லட்டு மாதிரி தகதகனு மின்னுதுடி. நான் என்னைக்கு இவள முதல் முதல்ல பாத்தனோ, அன்னையில இருந்து அதுக்கு நான் அடிமை ஆயிட்டேன். அவ்ளோ திரட்சியா, கச்சிதமா, தூக்கலா இருக்கு. அதை ஒருவாட்டி சப்பினா... தேன் கொட்டும்னு நினைக்கிறேன். அது வழியாதான் அவளோட சொர்க்கவாசலுக்கே வழி கிடைக்கும் போல இருக்கு."

கிஷோர் பேசிட்டே ஒரு பெருமூச்சு விட்டான். பூரணிக்கு கூச ஆரம்பிச்சது. இருந்தாலும் வெளிய காட்டிக்காம, ஒரு சிலையட்டம் நின்னா.

கிஷோர் தொடர்ந்து சொன்னான்: "எனக்கு என்னமோ... என் குட்டிமாவோட இந்த மாங்கனிகளை அவ புருஷன் சரியா கவனிக்கல போல... சும்மா வாட விட்டிருக்கான். இப்பிடி ஒரு பொக்கிஷத்தை யாராவது சும்மா விடுவாங்களா? இவ இடுப்பும், அந்த தொப்புளும்... அப்ப்ப்பா... 
சிம்ரன் இடுப்பும் ரம்பா தொடையும் கலந்த கலவை மாதிரி கச்சிதமான அளவு."

இதைக்கேட்ட பூரணிக்கு உடம்பெல்லாம் சூடேறுச்சு. உள்ளங்கால்ல இருந்து உச்சந்தலை வரைக்கும் ஒரு மின்சாரம் பாய்ஞ்சது. தன் புருஷன் கூட இப்படி வர்ணிச்சது இல்லையேனு ஒரு ஏக்கம் அவ மனசுக்குள்ள வந்துச்சு. ஆனா வெளிய காட்டிக்கல. ரெண்டு பேரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பாத்துக்கிட்டே இருந்தாங்க. நடுவுல கட்டில் மட்டும் தான் தடுப்பு. கட்டிலோட ஒரு பக்கம் காம பசியோட கிஷோர், இன்னொரு பக்கம் காதலைத் தேடுற பூரணி.

கிஷோர் தன்னோட போனை கட்டில் மேல வச்சான். ஸ்பீக்கர் ஆன்ல தான் இருந்துச்சு. சுதா அங்க இருந்து இவங்க ரெண்டு பேத்தையும் உசுப்பேத்திக்கிட்டே இருந்தா.

சுதா: "சரி மாமா... முன்னாடியை பத்திச் சொன்னது போதும்... அவளோட பின்பக்க அழகைப் பத்திச் சொல்லு ... எப்பிடி இருக்குனு சொல்லு..."

பூரணி இதைக் கேட்டதும் லேசா நெளிஞ்சா. உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, மெல்லிய குரல்ல, ஆனா நக்கலா கேட்டா.
பூரணி: "உன் ராணிக்கு என்னைப் பத்தித் தெரிஞ்சுக்க அவ்ளோ ஆசையா? வேற வேலையே இல்லையா அவளுக்கு?"

கிஷோர் சிரிச்சுக்கிட்டே, தன் கையைச் சுழட்டி, திரும்புனு சைகை காட்டினான்.
பூரணி சும்மா ஒரு சிலுப்பு சிலுப்பிக்கிட்டு, தலையை ஆட்டி, "ம்ஹூம்... மாட்டேன்... நான் ஏன் திரும்பணும்?"னு சொன்னா.

கிஷோர் (குரலைத் தாழ்த்தி, கெஞ்சுற மாதிரி): "திரும்புடி... செல்லம்ல..."

பூரணி: "முடியாது... திரும்ப மாட்டேன். போடா."

கிஷோர்: "ப்ளீஸ் டி... திரும்பு குட்டிமா... என் செல்லம்ல... என் லவ்வர்ல... என் செக்ஸ் பாம்ல... திரும்புடி... உன் அழகைப் பாக்காம என் கண்ணு வலிக்குதுடி..."

பூரணி: "நான் என்ன உன் செல்லமா? உன் செல்லம்தான் போன்ல இருக்காளே... அவகிட்டயே போ... அவகிட்டயே கொஞ்சு..."

கிஷோர்: "அடிப்பாவி... நீதான்டி என் 
செல்லம். அவ சும்மா ... என் மனசுல இருக்கிற சிம்மாசனத்துல உக்காந்து இருக்கிறது நீதான்டி."

பூரணி : "இப்போ நான் முன்னாடி இருக்கேன்ல... அதான் இப்படி 'ஐஸ்' வைக்கிற... (இப்போது அவள் மரியாதையாக 'நீங்க' என்று அழைக்க ஆரம்பித்தாள், அவளோட ஆசை அவளை அறியாமலேயே மரியாதையைக் கொண்டு வந்தது) நீங்க சும்மா சொல்றீங்க... எனக்குத் தெரியும்..."

கிஷோர்: "இல்லடி... சத்தியமா சொல்றேன். என் மேல நம்பிக்கை இல்லையா?"

பூரணி: "இல்ல... நான் உங்களுக்கு ஒண்ணுமே இல்ல. உங்க செல்லம் அவதான். எல்லா பொம்பளைங்க கிட்டயும் இப்படித்தான் சொல்லுவீங்க போல... ஆம்பளைங்கனாலே இப்படித்தான்..."
பூரணி சிணுங்கிக்கிட்டே சொன்னா. அந்தச் சிணுங்கல்ல ஒரு செல்லக் கோபம் இருந்துச்சு.

கிஷோர்: "என் குட்டிமா... அப்பிடி எல்லாம் இல்லடி. சத்தியமா நீதான். இப்போ தயவு செஞ்சு திரும்புடி... உன் குண்டிகளின் அழகை நான் பாக்கணும். என் கண்ணு துடிக்குது."

பூரணி: "ஏன்... இதுக்கு முன்னாடி பாத்ததே இல்லையாக்கும்? எத்தனையோ தடவ பாத்திருப்பீங்களே?"

கிஷோர்: "பாத்துருக்கேன்... ஆனா அவ்ளோ தெளிவா, நிதானமா, இவ்வளவு பக்கத்துல நின்னு ரசிச்சுப் பாத்ததில்ல... அவசரத்துல பாத்தது வேற... இன்னைக்கு ரசிச்சு பாக்கறது வேற... திரும்பு குட்டிமா."

பூரணி (வெட்கத்துடன் தலை குனிந்து): "நாம கீழ இருந்து மாடிக்கு வரும்போது... நீங்க என்னைப் பின்னாடி இருந்து எப்பிடிப் பாத்தீங்கனு எனக்குத் தெரியாதா? உங்க பார்வை என் முதுகுலேயே ஒட்டிக்கிட்டு வந்ததே... கண்ணாலயே முழுங்குனீங்க... அவ்ளோ வெறியா யாராச்சும் பாப்பாங்களா? எனக்குக் கூச்சமா போச்சு..."

கிஷோர்: "பின்ன? என் லவ்வர் பின்னாடி அவ்ளோ அழகா இருக்கும்போது, என் கண்ணு வேற எங்கயாவது போகுமா? அங்கேயேதான் நிக்கும். அது காந்தம் மாதிரி என்னைக் இழுக்குதுடி."

கிஷோர் மெதுவா, அடிமேல அடி வச்சு அவளுகிட்ட நகர்ந்தான். புலி பதுங்குற மாதிரி மெதுவா போனான்.
பூரணி: "போங்க... அவ்ளோ சைட் அடிச்சா... நான் திரும்பிக் காட்ட மாட்டேன். எனக்கு வெட்கமா இருக்கு..."
அவ முகத்துல கோபமும், வெட்கமும், காதலும் கலந்து ஒரு புது விதமான ரியாக்ஷன் தெரிஞ்சது.

கிஷோர்: "ப்ளீஸ் குட்டிமா... கோவிச்சுக்காத... ஒரே ஒருவாட்டி திரும்பு... 

பூரணி: "முடியாது... எனக்கு... எனக்கு வெட்கமாக இருக்கிறது... என்னால முடியாது..."

கிஷோர் நடந்து வந்து அவளுக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல நின்னான். இப்போ ரெண்டு பேரும் நேருக்கு நேர். அவனோட மூச்சுக்காத்து அவ முகத்துல படுற தூரம்.

சுதா (போனில்): "என்ன மாமா இழுக்குற... சொல்லு மாமா... அவ சைஸ் என்ன?"

பூரணி கோபமா போனை முறைச்சா. "இதை ஆஃப் பண்ணு, இல்லன்னா நான் போயிருவேன்"னு கண்ணாலயே மிரட்டினா.


கிஷோர் அதைக் கண்டுக்காம, தன் ரெண்டு கைகளையும் மெதுவா உயர்த்தினான். பூரணி அசையாம நின்னா. அவன் கைகள் அவளோட வழுவழுப்பான தோள்பட்டையில மெதுவா அமர்ந்தது. பூ போல அவளைப் பிடிச்சு, மெதுவாத் திருப்பினான். பூரணி எதிர்ப்பு தெரிவிக்கல. அவளும் அந்தத் தருணத்துக்காகத் தான் காத்துக்கிட்டு இருந்தா போல.

அவளைத் திருப்பின உடனே, கிஷோருக்கு முன்னாடி ஒரு பிரம்மாண்டமான காட்சி. பூரணியின் அந்தத் திறந்த, பளபளக்குற முதுகு... ஜாக்கெட் மறைக்காத அந்த இடுப்புப் பகுதி... அந்த 36 இன்ச் சூத்து சதைகள்... எல்லாம் அவன் கண்ணுக்கு விருந்தா அமைஞ்சது.

கிஷோர் (மூச்சு விட மறந்து): "என் குட்டிமாவோட குண்டிகள் அப்பிடியே கீர்த்தி சுரேஷ் மாதிரி இருக்குடி... இல்ல இல்ல... அவளை விட டாப்... எவன் பாத்தாலும் கண்ணெடுக்க மாட்டான். செதுக்கி வச்ச மாதிரி இருக்கு. சைஸ் எப்படியும் 36 இருக்கும்... கச்சிதமா."

பூரணி (திரும்பாமலே, முகத்தை மட்டும் லேசா திருப்பி): "மேல இருந்து பாத்தே சைஸ் தெரிஞ்சிருச்சா? ரொம்பத்தான் அனுபவம் போல உங்களுக்கு..."

கிஷோர்: "அனுபவம் இல்லடி... இது ஆராய்ச்சி. என் குட்டிமாவைப் பத்தின ஆராய்ச்சி."

கிஷோர் இப்ப அவளோடு ஒட்டி நின்னான். அவனோட நெஞ்சு அவளோட முதுகுல லேசா உரசினது. அவளோட அந்தத் ஜாக்கெட் மறைக்காத திறந்த முதுகை தன் ஒரு கையால மெதுவா வருடினான். அவன் விரல்கள் பட்ட இடமெல்லாம் தீக்குச்சி உரசின மாதிரி இருந்துச்சு. பூரணிக்கு உடம்புல தீப்பற்றிக்கிட்டது. 'ஸ்ஸ்ஸ்...'னு வாய்க்குள்ளேயே சத்தம் போட்டா. ஒரு பொம்பளைய எங்க, எப்பிடித் தொட்டா அவ கவுருவான்னு கிஷோருக்கு நல்லாத் தெரியும். அவன் கை மெதுவா முதுகுல இருந்து கீழே இடுப்பை நோக்கி இறங்குச்சு. அந்த இடுப்பு மடிப்புல அவன் கை பட்டதும் பூரணி துடிச்சுப் போனா.



பூரணி (முனகலாக): "வேண்டாம்... இப்படிப் பண்ணாதீங்க கிஷோர் .. ப்ளீஸ்..."

கிஷோர்: "ஏன்? உனக்குப் பிடிக்கலையா குட்டிமா? இந்த டெய்லர் தொட்டா உனக்குக் கசக்குதா?"

பூரணி: "அது இல்ல... விஷயம்..."

கிஷோர்: "பின்ன என்ன?"

பூரணி: "நான்... நான் நிலைதடுமாறிப் போயிருவேன்... என்னைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது... அப்புறம் நான் நானா இருக்க மாட்டேன்..."

கிஷோர்: "தடுமாறு... தப்பே இல்ல... இந்தத் தடுமாற்றத்துக்காகத் தானே இவ்வளவு நாள் காத்திருந்த."

பூரணி: "ப்ளீஸ்... என் மேல இரக்கப்படுங்க. நான் ஒரு குடும்ப பொண்ணு... எனக்குனு ஒரு குடும்பம் இருக்கு..."

கிஷோர்: "அதுக்கென்ன இப்போ? மனசுல ஆசை இருக்கும்போது இந்தக் கட்டுப்பாடு எல்லாம் எதுக்கு?"


பூரணி: "நான்... நான்... அப்புறம் நான் எனக்கே சொந்தம் இல்லாம போயிருவேன்... நீங்க என்னை முழுசா ஆக்கிரமிச்சுருவீங்க..."

கிஷோர்: " எத்தனையோ பேரை நான் இதுக்கு முன்னாடி கவனிச்சிருக்கேன். ஆனா நீ ஸ்பெஷல் ..."

பூரணி: "ப்ளீஸ்... இப்படி எல்லாம் பேசாதீங்க. நான் உங்களை எதையும் செய்ய விடமாட்டேன்... விடுங்க என்னை..." (வார்த்தையில எதிர்ப்பு இருந்தாலும், அவ உடம்பு நகர மறுத்துச்சு).

சுதா (போனில்): "வேற என்ன மாமா? சும்மா பேசிட்டே இருக்க... ஆக்ஷன்ல இறங்கு..."

கிஷோர்: "இவளோட இந்தத் திறந்த முதுகைப் பாத்தா... எனக்கு இப்போவே முத்தம் கொடுக்கணும் போல ஆசையா இருக்கு... தங்கம் மாதிரி மின்னுற முதுகு என்னை 'வா வா'னு கூப்பிடுது டி..."

சுதா: "கொடு மாமா... யாரு உன்னைத் தடுத்தா? உனக்கு இல்லாத உரிமையா?"

சுதா சொன்ன அடுத்த நொடி, கிஷோர் பூரணியின் முதுகில் தன் உதடுகளைப் பதித்தான். ஒரு பூ மேல வண்டு உக்காற மாதிரி மெதுவா ஆரம்பிச்சான்.
கிஷோர்: "உம்மா... ப்புச்சு... ... ப்புச்சு..."
அந்த முத்தத்தோட ஈரம் பூரணியின் உடம்புல பட்டதும், அவ அப்படியே சிலிர்த்துப் போனா.

கிஷோர்: "உம்ம்ம்... ச்சும்மா... அடடா... என்ன சுகம்... பஞ்சு மெத்தை மாதிரி இருக்கு..."

பூரணி: "ம்ம்ம்ம்...ஆஹ்..." (அவளால முனகலை அடக்க முடியல).


கிஷோர் முதுகுல இருந்து ஆரம்பிச்சு, மெதுவா மேலே கழுத்து வரைக்கும் முத்தம் கொடுத்துக்கிட்டே போனான். அவன் உதடுகள் ஊர்ந்து போற விதம் பூரணியை பைத்தியம் ஆக்குச்சு. அவன் இன்னொரு கையால அவளோட அடர்த்தியான கூந்தலை அள்ளி, அப்படியே ஒரு பக்கம் ஒதுக்கி முன்னாடி போட்டான். இப்போ அவளோட பிடரி (கழுத்தின் பின்பக்கம்) முழுசாத் தெரிஞ்சது. அதுதான் அவளோட வீக் பாயிண்ட்னு கிஷோருக்குத் தெரிஞ்சிருச்சு. அங்கே ஆழமா, அழுத்தமா முத்தம் கொடுத்தான்.

கிஷோர்: "உம்மா... ப்புச்சு... "

பூரணி (சுகத்தில் நெளிந்துகொண்டே, கண்ணை மூடி): "ஆஹ்... ம்ம்ம்ம்...
மெதுவா..."

கிஷோர்: "எப்பிடி இருக்கு குட்டிமா? உன் புருஷன் எப்போவாச்சும் இப்படிப் பண்ணிருக்கானா?"


பூரணி: "......"

கிஷோர் இப்போ அவ முதுகை ரொம்ப மென்மையா, காதலோட முத்தமிட ஆரம்பிச்சான். சில சமயம் நக்கினான், சில சமயம் லேசா கடிச்சான். அந்த முத்தம் பூரணிக்கு புதுசா ஒரு உணர்வைக் கொடுத்துச்சு. அவ புருஷன் கிட்ட கூட அவ இப்படி ஒரு சுகத்தை அனுபவிச்சதே இல்ல. அவ கால்கள் தரையில நிக்கல, அவ சொர்க்கத்துக்கே போன மாதிரி உணர்ந்தா. அவ மனசுக்குள்ள இருந்த பயம் எல்லாம் போயி, இப்போ முழுசா கிஷோரோட கட்டுப்பாட்டுக்குள்ள வந்துட்டா.

Super story