పట్టుదల

[potamma]

జోగులాంబ ప్రవర్తన నాకు చాల కొత్త గా అనిపించింది. చాల సౌమ్యం గా ఉండే అమ్మాయి ఎందుకు ఆలా అవ్వింది అని నా లో పురుగు మెదిలింది. నేను విజయవాడ లో నే ఉంటున్నాను ఒక సారి ద్రుష్టి పెట్టాలి అని నిర్ణయించుకున్నాను. ముందు జోగులాంబ వాళ్ళ అమ్మని కలవాలని నిర్ణయించుకున్నాను.


జోగులాంబ వాళ్ళ నాన్నగారు treasury. ఆఫీస్ లో పని చేస్తూ చనిపోయారు. జోగులాంబ వాళ్ళ అమ్మగారికి ఆ ఆఫీస్ లో పోస్ట్ ఇచ్చారు. మా బ్యాంకు treasury. ఆఫీస్ ఒకే బిల్డింగ్ లో ఉంటాయి. మధ్యాహ్నం భోజనం సమయం లో జోగులాంబ వాళ్ళ అమ్మగారిని కలిసాను. ఆ మాటల ఈ మాటలో విష్యం రాబట్టాను. ఆ అపార్దాలకు కారణం జోగులాంబ వాళ్ళ మేనమామ.

జోగులాంబ వాళ్ళ మేనమామ లిటిగేషన్ మనిషి. ఇప్పుడు జోగులాంబ కుటుంబం తనకి బంగారు బాతు.. అందుకే అన్ని చేస్తున్నాడు అని అర్ధం అవ్వింది. నేను రామకృష్ణ కుటుంబం కి మొత్తం విష్యం చెప్పను. మూర్కుడు రామకృష్ణ పట్టుదలకు పోయి జోగులాంబ లక్ష్మి గారి కాళ్ళు పట్టుకొని  క్షమాపణ చెప్పే వరకు అన్ని సంబంధాలు తెంచుకుంటాను అన్నాడు. పురుషోత్తం కూడా రామకృష్ణ కి వంత పాడాడు.

నేను విజయవాడ బయలు దేరేసమయం లో వీణ కలిసింది.

వీణ:- రాజు కొంచం రామకృష్ణ కాపురం నిలబెట్టు. ఆ తింగరి మోకానికి బుద్ది వచ్చేటట్లు చూడు.

నేను:- వీణ.. తను ఇప్పుడు ఎవ్వరు చెప్పిన వినే పరిస్థితిలో లేదు. తను కేవలం వాళ్ళ అమ్మ కోసం ఆలోచిస్తుంది. ఆ జఫ్ఫాగాడు జోగులాంబ ను పూర్తిగా మాయ లో ఉంచాడు. కానీ జోగులాంబ వాళ్ళ అమ్మగారికి వాడి మీద మంచి అభిప్రాయం లేదు. కానీ తప్పక వాడిని భరిస్తునట్లు ఉంది.

వీణ:- ఎదో మార్గం ఆలోచించు.. ఎంత డబ్బు ఖర్చు ఐన పరవాలేదు నేను ఇస్తాను. ముందు వాళ్ళను ఆ ఇల్లు కాళీచేయించు.. ఇద్దరి మధ్య కొంత దూరం ఉంటె నెమ్మదిగా మనం రామకృష్ణ ని జోగులాంబకు దగ్గర చేయొచ్చు. 

నేను:- సరే ముందు నీవు చెప్పినట్లు ఇల్లు గురుంచి మాట్లాడని.

వీణ చెప్పినట్లు నెమ్మదిగా జోగులాంబ వాళ్ళ అమ్మ మనసులో ఇల్లు మారాలి అన్న విత్తనం వేసాను. అన్ని మంచిగా జరిగితే జోగులాంబ కాపురం సరి చేస్తాను అని అభయం ఇచ్చాను. చూస్తుండగా ఆఫీస్ కి దగ్గరలో ఇల్లు ఆర్డీ కి తీసుకుని అక్కడికి మారిపోయారు. జోగులాంబ వాళ్ళ మేనమామకు డబ్బులు కావలసినప్పుడు ఏమి సంకోచించకుండా జోగులాంబ వాళ్ళ అమ్మ డబ్బులు ఇచ్చేది. ఆలా డబ్బులు ఫ్రీ గా రావడం వల్ల వాడు పెద్దగా జోగులాంబ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లే వాడుకాదు.

ఇప్పుడు జోగులాంబ జీవితం లో ఒక వెల్తి కనిపిస్తుంది.. ఇదే మంచి సమయం అని రామకృష్ణ ని జోగులాంబకు దగ్గరఅవ్వమని ఎంత చెప్పిన తన పట్టుదల వదలలేదు. రామకృష్ణ స్తానం లో ఉంకోడు రాకుండా ఉండడం కోసం నేను జోగులాంబకు అన్న గా దగ్గర అవ్వడం మొదలు పెట్టాను. రోజు మధ్యాహ్నం ఆంటీ తో వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లడం. వాళ్లకు కావలసిన వస్తువులు, పనులు అన్ని చేసేవాడిని. నాకు ఆఫీస్ తరవాత పెద్ద పని ఉండేదికాదు.. రోజు సాయంత్రం వెళ్లి జోగులాంబ వాళ్ళ ఇంటిలో సమయం గడిపేవాడిని. బాబు నాకు దగ్గర అవ్వడం మొదలు పెట్టాడు. రామకృష్ణ కి ఎంత చెప్పిన అర్ధం చేసుకోవడం లేదు. నేను వీణ ప్రయతించి వదిలేసాము. ఇంక రామ కృష్ణ తో మాట్లాడం బదులు జోగులాంబ నుంచి రావడం మంచిది అని అక్కడ నుంచి మొదలు పెట్టాను.

నేను:- జోగులాంబ ఎంత కాలం ఒంటరిగా ఉంటావు.. రామకృష్ణ తో మాటలాడి రామ కృష్ణ ని ఇక్కడికి తీసుకొని రా..

జోగులాంబ:- మా నాన్నగారు చనిపోయిన తరవాత కొడుకుగా నుంచో వలసిన వాడు మా అమ్మను గాలికి వదిలేమన్నాడు. నేను అర్ధం చేసుకోమంటే నా మీద చెయ్యి ఎత్తాడు.. సమయానికి మా మామయ్య ఉండడం వల్ల మేము బ్రతికిపోయాము. ఆ తప్పుకు నేను రామకృష్ణను క్షమించను.. 

నేను:- పంతాలకు పొతే మీ అబ్బాయి తండ్రి కి దూరం గా పెరుగుతాడు.

జోగులాంబ:- ఏమో నాకు తెలియదు ప్రస్తుతానికి ఆ విషయాలు మాట్లాడకు..

ఒక రోజు సాయంత్రం నేను జోగులాంబ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లే సమయానికి తల్లి కూతుర్లు గొడవాడుకుంటున్నారు.. నన్ను చూసి ఆగిపోయారు. జోగులాంబ వాళ్ళ అమ్మగారి వంటగదిలోకి వెళ్లి ఎదో గోనుకుంటున్నారు. కళ్ళతో జోగులాంబను అడిగితె ఏమి లేదు అని తల ఊపింది.

పక్క రోజు ఆఫీస్ కి వెళ్లి జోగులాంబ వాళ్ళ అమ్మగారిని కలిసాను. 

నేను:- ఆంటీ నిన్న రాత్రి డాక్టర్ అని ఏదో అంటున్నారు.. నాకు చెప్పండి నేను డాక్టర్ దగ్గరకు తీసుకొని వెళ్తాను.

జోగులాంబ వాళ్ళ అమ్మగారు:- నా తింగరి కూతురుకు పురుడు వచ్చిన తర్వాత నెలసరి రాలేదు. డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్ళమంటే మెడికల్ షాప్ వాడు ఏదో మందు ఇస్తే అది వేసుకోబయ్యింది అందుకే తిట్టాను. ఎంత చెప్పిన ఆ మొండితనం వదలడం లేదు.

నేను:- ఆంటీ మీరు బాధ పడకండి అన్ని మంచిగా జరుగుతాయి.

నేను బ్యాంకు కి వెళ్లి అక్కడ ఒక మేడం దగ్గర నుంచి డాక్టర్ నెంబర్, అడ్రస్  తీసుకొని బ్యాంకు లో పర్మిషన్ తీసుకొని జోగులాంబను  బాబుకు వాక్సినేషన్ అని డాక్టర్ దగ్గరకు తీసుకొని వెళ్ళాను. ముందే మేడం డాక్టర్ గారి తో మాట్లాడం వాళ్ళ జోగులాంబకు గడ్డి పెట్టారు..ఇద్దరికీ మెడిసిన్ ఇచ్చారు.

ఇద్దరం ఇంటికి వచ్చాము 

జోగులాంబ:- రామకృష్ణ కన్నా మా ఇంటిమీద నీ పెత్తనం ఎక్కవ అయిపోతుంది.

నేను:- నేను రామకృష్ణ ప్లేస్ లో ఉంటె ఈపాటికి నిన్ను గుద్ద మీద తన్ని దారికి తెచుకొనేవాడిని.

జోగులాంబ:- తన్నుతావు.. రామకృష్ణ నే తొక్క తీసి నారపట్టను..నీవు ఎంత...

నేను:- నీకు ఆ పొగరే అందం కానీ నా ముందు చూపించకు. నాకు గుద్ద లో మండుతుంది.

జోగులాంబ:- మండితే ఏమి చేసావు???

నేను:- గుద్ద చెక్కేస్తాను... నీవు రామకృష్ణ భర్యవు అని ఆగుతున్నాను లేకపోతె పిర్ర ఎర్రగా అయిపోతుంది.

ఇంత లో జోగులాంబ వాళ్ళ అమ్మగారు వచ్చారు 

నేను:- ఆంటీ జోగులాంబ ను హాస్పిటల్ లో చూపించాను .. మీరు నేను చేయలేనిది డాక్టర్ గారు చేసారు.. మీరు కొంచం జోగులాంబ కి అప్పుడప్పుడు తగిలిస్తే మనకు ఈ సమశ్య ఉండేదికాదు.

జోగులాంబ:- తగిలిస్తాది.. తగిలిస్తాది.. నీకు మా అమ్మ ఇచ్చిన అలుసు చూసుకొని రెచ్చిపోతున్నావు.

నేను:- పాపం ఒంటిరి మనిషి అని నీ రుబాబు చూపించకు.. ఆంటీ వెనకాల నేను ఉన్నాను..

జోగులాంబ:- అమ్మ చూడే ఎన్ని మాటలు అంటున్నాడో..నీ మొగుడే నన్ను ఇన్ని మాటలు అనలేదు.

నేను:- ఆంటీ నిజం గా ఈ పిల్ల మీ కూతురేనా.. మీరు ఇంత సౌమయం గా ఉన్నారు..మీ పిల్ల రాకాసిలాగా ఉంది..

జోగులాంబ:- నేను నీకు లాగా అనాథ అనుకున్నావా... వూరుకుంటుంటే ఇష్టం వచ్చినట్లు మాట్లాడుతున్నావు.

ఆ మాటకు లేచి వెళ్ళిపోతూ..

నేను:- అనాథ కాబట్టే మానవ సంబంధాలు అంటే అంత విలువ ఇస్తాను.. నా పరిధి నేను దాటి నందుకు అన్ను క్షమించు..  


ఆ రోజు నుంచి వారం రోజులు జోగులాంబ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళలేదు. ఆంటీ నన్ను కలవడానికి మా ఆఫీస్ కి వచ్చారు. 

ఆంటీ:- చిన్న పిల్ల మాటలు పట్టించుకుంటే ఎలా??

నేను:- నేను పట్టించుకోను ఆంటీ కానీ తన మాటల వల్ల తన మంచి కోరుకొనేవాళ్ళు బాధపడతారు అన్న గ్రహింపు తనకు రావాలి అని నా ప్రయత్నం.

ఆంటీ:- నీవు ఉంకో రెండు రోజులు రాకపోతే అదే వచ్చి నిన్ను కలుస్తుంది.

నేను:- రానివ్వండి ఆంటీ.. నెమ్మదిగా రామకృష్ణ ని క్షమించమని అడిగే మనుసు కూడా రావాలి అని కోరుకుంటున్నాను.    

ఆంటీ:- నేను అదే కోరుకొనేది.. పిచ్చి పిల్ల ఎల్లకాలం నేను తనతో ఉంటాను అనుకుంటుంది..

నేను:- మార్పు వచ్చేటట్లు మనం ప్రయతిస్తే చాలు.. మిగిలింది దేవుడు చూసుకుంటాడు..

ఉంకో వారం కూడా జోగులాంబ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళలేదు.. అప్పుడు మేడం గారు మా ఆఫీస్ కి వచ్చింది.

జోగులాంబ:- ఇంటికి ఎందుకు రావడం లేదు.

నేను:-  వచ్చి అనాథ అనిపించుకోవడం ఎందుకు.

జోగులాంబ:- ఎదో కోపం లో అనేశాను.. అదే పట్టుకొని ఎలాడితే నీకే నష్టం..

నేను:- సరే.. మీరు అనేవాళ్ళు ..మేము పడేవాళ్ళం.. చెప్పండి మీకు ఏవిధం గా సహాయపడగెలామ్ 

జోగులాంబ:- రేపు హాస్పిటల్ కి వెళ్ళాలి తోడు రావా..

నేను:- ఓహ్ హోం.. అమ్మగారికి ఈ కులోడు అవసరం వచ్చిందా.. ఇంకా నన్ను తిట్టినందుకు పశ్చాత్తాపం తో వచ్చావు అనుకున్నాను. 

జోగులాంబ:- నిజం గా నిన్ను ఆలా తిట్టినందుకు చాల బాధపడ్డాను.. రామకృష్ణ కన్నా నేవే నన్ను అభిమానం గా చూసుకుంటున్నావు. మా ప్రతి అవసరం లో నీవు ఉండి మమల్ని బాగా చూసుకుంటున్నావు. నీవు వల్లే మా మామయ్య ఎంత స్వార్థపరుడు నాకు అర్ధం అవ్వింది. నిజం గా నేను మల్లి రామకృష్ణ దగ్గరకు వెళ్తే అది నీవల్లే జారుతూగుంది. నీవు నా జీవితం లో నా అనుకున్న వాళ్లలో ముందు వరసలో ఉంటావు.

నేను:- సరే సరే.. మరి అన్ని సెంటిమెంట్ డైలాగ్లు కోటకు ..పర్మిషన్ తీసుకొని వస్తాను..

పక్క రోజు ఇద్దరం హాస్పిటల్ కి వెళ్ళాము. జోగులాంబ లోపలకి వెళ్ళింది.. బాబు తో నేను బయట ఉన్నాను. లోపల మాటలు బయటకు వినబడుతున్నాయి.  

డాక్టర్:- నెల సరి వచ్చిందా 

జోగులాంబ:- లేదు 

డాక్టర్:- మందులు రాస్తాను.

జోగులాంబ:- మేడం నాకు కింద చాల దురదగా ఉంటుంది. ఎప్పుడు వైట్ అవుతుంది.

డాక్టర్:- మీ భర్త తో కలసి ఎన్ని రోజులు అవుతుంది.

జోగులాంబ:- మేడం మా హస్బెండ్ దుబాయ్ లో ఉన్నాడు మేడం నాకు డెలివరీ అవ్విన దగ్గర నుంచి నో ఆక్టివిటీ మేడం.

డాక్టర్:- హ్మ్మ్.. పాలు ఎలా వస్తున్నాయి..

జోగులాంబ:- బనే వస్తున్నాయి మేడం.. బాబు కి రోజుకు ఐదు ఆరు సార్లు తాగిస్తాను.. రెండు సార్లు పప్పు అన్నం పెడుతున్నాను.. 

డాక్టర్:- ఈ మధ్య దేనివలనైనా సెక్సువల్ ఫీలింగ్ వచ్చాయా..

జోగులాంబ:- మేడం.. అలాంటిది ఏమి లేదు.. 

డాక్టర్:- హ్మ్మ్..అంత బనే ఉంది. ఆ వైట్ నీలో సెక్సువల్ ఫీలింగ్స్ ని సూచిస్తుంది .. నీ బాడీ కి మీ హస్బెండ్ అవసరం.. మందులు ఏమి రాయడం లేదు నీ నెలసరి ఈ వారం లో వచ్చేస్తుంది. మొగుడు దూరం గా ఉన్నాడు అని తప్పుడు ఆలోచనలు చెయ్యకు..మీ హస్బెండ్ వచ్చే వరకు ఫింగర్స్ తో సెల్ఫ్ సాటిఫికేషన్ చేసుకో.. ఆరోగ్యం అంత బాగుంది..భయపడవలసింది ఏమి లేదు.