Romance అల్లుడి కాపురం

[ITACHI639]

అల్లుడూ కూతురు హనీమూన్ అని మనాలి వెళ్లారు. రెండో శనివారం నాకు కూడా సెలవే. ఇంట్లో ఒకదాన్ని ఉండిపోయాను. ఆదివారం వాళ్లెప్పుడొస్తారా అని ఎదురుచూడడంలో గడిచింది. 


ఆలోచనలన్నీ పోయిన ఆదివారం రాత్రి చూసినదే తిరుగుతుంది.  వారం గడిచినా ఆరాత్రి తపాం చల్లారలేదు.

లీల పుట్టింతరువాత దాని బాగోగులూ, పెంచడం, టీచర్ ఉద్యోగం అని స్వంత కోరికలేవి పట్టించుకోలేదు. ఇప్పుడు లీల పెళ్ళయ్యాక ఎంతైనా దాని మీద నా బాధ్యత తీరి, ఎదో తేలిక చేరినట్టుంది.

ఏకాంత సమయం తోడు కావాలంటుంది. 
ఎడారి మనసు ఇంకేదో వేడి కోరుకుంటుంది.
పోడారిన పూకు పోటు కోసం పచ్చిగైపోతుంది.

ఇన్నేళ్ళు ఇంట్లో మగాడులేక ధ్యాస మరలలేదు. ఇప్పుడేమో మగాడి ఇంట్లో ఉండడం, కలవరపరుస్తుంది.

సోమవారం బడిలో వాళ్లెప్పుడొస్తారా, జాగ్రత్తగా ఇంటికి చేరుతారా అని కంగారుతో పొద్దు గడిచింది. సాయంత్రానికి ఇంటికి బయల్దేరితే ఇంకొద్ది సేపట్లో చేరుకుంటామన్నారు.

ఇంటికి చేరుకొని మొహం కడుక్కుని తుడుచుకుంటుంటే తలుపు చప్పుడైంది. వాళ్ళొచ్చేశారు.

ఎదురెళ్లి లీలను దగ్గరికి తీసుకొని వాటేసుకున్న. 

“అంత ఓకే కదా,” అని మందలించాను.

“హా అత్త. నీకేం పనులు కష్టమవ్వలేదుగా,” అని అల్లుడు పలకరించాడు.

“ఊ… పోండి స్నానాలు చెయ్యండి, వంట సిద్ధం చేస్తాను,” అని లోనికి తోలాను.

ప్రయాణం చేసొచ్చారు, వాళ్ళకి పనులు చెప్పడం ఇష్టం లేక, స్నానాలు అయ్యేలోపు చపాతీలు చేద్దామని పిండి కలుపుదామని పోయి గద్దె పక్కం నిల్చుని గిన్నెలో గోధుమ పిండి వెచ్చని నీళ్ళు పోసి కలుపుతుంటే, అల్లుడొచ్చాడు.

అనుమానంగా నిదానంగా దగ్గరికొచ్చాడు. తను అలా చూస్తుంటే పోయినాధివారం సంగతి అడుగుతాడని గుబులు పుట్టింది.

కొద్దిగా వెనక వరకూ వచ్చి, “చపాతీలు కాలవమంటావా అత్త?” అనడిగాడు.

బిగపట్టుకున్న ఊపిరి నిమ్మళించింది.

మామూలుగా, వద్దు అని చెప్పాను.

“పర్లేదు నాకలవాటే ఇంట్లో అమ్మ చేస్తున్నప్పుడు కాల్చేవాడిని,” అన్నాడు.

“ఊ… సరే పిండి పిసకడం అయ్యాక పిలుస్తాను.”

వెనక్కి చేరాడు. చిన్న వణుకు వెన్నులో సోకింది. 

మెడ తిప్పి చూడగా అల్లుడి చూపు అర్థం కాకుండా ఉంది.

“సండే రాత్రి నువు వెనక కిటికీ దగ్గరికెందుకొచ్చావు?” అని అడుగుతే, తన మాట సెగలు చెవిపోగుకి తగిలి మెడలో పొగలు రేగినట్టయ్యింది.

పెదవులు వణుకుతూ కాస్త తడబడ్డాను.

“అది ఊరికే….,” అని చెప్పేలోపు తన ఛాతి వెచ్చదనం వీపులో తగిలింది. “లలిత్…,” అని చిన్న పిలుపు గొంతు జారింది.

భుజాల మీద తన చేతుల బరువు పడి, ఒంట్లో బరువు తేలిపోయినట్టయ్యింది.

“అత్త…. ఆ టైంలో బయట నిన్నెవరైనా చూస్తే బాగోదు. అయినా మా రూములోకి ఎందుకలా చూస్తున్నావు?”

సిగ్గు చాలలేదు అలా అడిగేసరికి. ఏమని చెప్పను.  సమాధానం ఇవ్వకుండా నిల్చుండి పోయాను.

చెవిలో వేడిగా, “దానికి చెప్పలేదు. బాగోదు అత్త, నువు మా గదిలోకి చూడడం. పెద్దదానివి నీకు నేను చెప్పాలా చెప్పు,” అని వెనక్కి దూరం జరగబోతుంటే, నాలోని తత్తరపాటు అదుపు తప్పి టక్కున తిరిగి అల్లుడిని హత్తుకున్న.

నిండు బూరెల్లాంటి మెత్తని నా రొమ్ములు అతడి ఇటుక ఛాతికి ఒత్తుకుపోయి, పాతికేళ్ళకు మగాడి స్పర్శ ఒళ్లంతా పాకి వలపెక్కిపోయింది.

వెనక్కి నెట్టాడు. సిగ్గుతో తలెత్తలేకపోయాను.

“ఏంటి అత్త అదోలా ఉన్నావు?” అని మందలించాడు.

“ఏం లేదు, పొరపాటయ్యింది,” అని మళ్లీ పొయ్యి దిక్కు తిరిగి పిండి గిన్నెలో చేతులెట్టి తాపం ఆపుకుంటూ పిసుకుతున్న.

మరుక్షణం వెన్నులో మగ స్పర్శ బరువుగా పడింది. పిర్రలకి తొడలు తగిలాయి. ఆశ్చర్యంగా బిగుసుకున్న.

చీర కొంగు చాటున నడుము మడత మీద అతడి వేలిముద్రలు పాకించగా, పాములా మెలికలు తిరుగుతూ వెనక్కి చూసాను.

గడ్డం పట్టుకొని నా మొహం ఇంకాస్త తిప్పుకున్నాడు. ఇష్టంగా నుదుట ముద్దు పెట్టాడు.

“అల్లుడూ….,” అన్నాను ముద్దుకు పరవశిస్తూ.

మొహం వంచి ముక్కుకు ముక్కు రుద్దాడు. తన కుర్ర పెదవులు అంత చేరువలో కమ్మగా ఊరిస్తుంటే నా కూతురిలా నాకు కూడా ముద్దు పెట్టాలనిపించి మైకంగా మొహం పైకి అంటూ కళ్ళు మూసుకున్నాను, అల్లుడికి నా ఇష్టాన్ని కట్నంగా ఇచ్చుటకు.

“అత్త…,” అని వెచ్చగా మొహంపై పలికాడు.

గోముగా, “ఊ…,” అన్నాను.

వీపుకి ఛాతీ నొక్కుతూ పిండి వేళ్ళకు తన వేళ్లు పెనవేసి పిసికించాడు.

కళ్లు మూసుకొని ముగ్ధంగా తన ఆధీనంలో మునిగాను.

“దానికన్నీ నీపోలికలే అత్త.”

“ఊ”

వేలికి వేలు మీటుతూ పిండి పిసకసాగాడు.

కుతి దాచుకోలేక గడ్డం ముద్దు పెట్టేసాను.

“ఆరాత్రి మొత్తం చూసావా?” అన్నాడు.

“చూసాను,” అని నవ్వుకున్న.

ఎడమ నడుము మడత మీద పిండి చేత మీటాడు. సెగలు సోకిపోతూ తన ఛాతిలో వాలిపోసాగాను.

“అల్లుడి గదిలోకి చూడడం సిగ్గనిపించలేదా,” అంటూ నుదుట ఇంకో ముద్దిచ్చాడు.

ఒంటి తాపం పుంజుకుని గుండె కొట్టుకోడం వేగం అయ్యి ఊపిరి అల్లాడిపోతోంది. అల్లుడి కౌగిట్లో ఈ అలజడి హాయిగా అనిపించింది.

“కూతురు గదిలోకి చూసాను,” అంటూ చమత్కారం చేసాను.

“ఆహా అవునా…,” అని అల్లరిగా నడుము నొక్కాడు.

జివ్వుమని కసి పాకి, “ఆహ్,” అని చిన్నగా మూలిగాను.

“ఉఫ్… ఎంటత్తా మూలుగుతున్నావ్,” అనడిగాడు ముక్కు చెంపకి రాస్తూ.

మైకంగా చిరునవ్వుతో, “నువ్ అలా పిసికితే ఇన్నేళ్ళకు ఆడ పానం అల్లరైపోతుంది అల్లుడు,” అన్నాను.

మరోసారి నాలుగు వేళ్ళతో మడత మెలిపెడుతూ, “అంత అల్లరి చేసేయగలదా?”

“ఆహ్…. అల్లరోడ ఇలా అల్లుకుపోతే ఎలారా,” అని ఆటగా ఊరించాను.

ఇంకాస్త గట్టిగా వాటేసుకున్నాడు. “మరి ఇప్పుడో?” 

పూర్తిగా చుట్టుకుపోయి, వాడి ఒంటి సెగలు నా సొగసుకు లంకేసాడు.

సగం మూతపడిన కనురెప్పలు తెరిచాను.

“నీ బిడ్డకి తెలిస్తే చంపేస్తుంది అత్త.”

వాడి చేతిమీద పట్టుకున్న. “అంత భయమా అది అంటే?” అని నవ్వాను.

“కాదత్త ప్రేమ…. యాభై కిలోల పసిడిబొమ్మని కన్నావ్ అత్త నువు. నీకెప్పటికీ ఋణపడి ఉంటాను.”

“నువు ఋణపడడం ఏంటి అల్లుడు, మేమే కట్నం ఇచ్చుకోవాలి నీకు.”

“ఊ… ఏమిస్తావేంటి?”

“అడుగు అల్లుడు, కాస్త చూసి అడుగు అసలే మొగుడు లేనిదాన్ని. ఏవేవో అడుగేస్తే ఇచ్చుకోగలనో లేదో.”

నడుము గిల్లాడు. చివుక్కుమని తుళ్ళిపడుతూ పెదవి కొరుక్కుంటూ అరుపు అదుపుచేసుకున్న. “మ్…. గిల్లేస్తావేంట్రా?”

“వెటకారం బాగానే ఉంది అత్త. నువు ఇవ్వలేనిది నేనెందుకు అడుగుతాను చెప్పు,” అని మెడ వంకలో పెదవులు రుద్దాడు.

తన చేతుల్లో చేతులు కలిపి పిసుకుతూ, పిండి మా వెళ్ళమధ్యలో ఇంకిపోసాగింది. మౌనంగా సిగ్గుముంచుకొచ్చి ఆగిపోయాను.

“ఒకటి చెప్పనా?” అన్నాడు చెవిలో.

“ఊ..,” అంటూ తలూపాను.

“నువు నా ఫస్ట్ క్రష్ అత్త.”

“అంటే ఏంటి అల్లుడు?” అని అర్థంకాక అడిగాను.

“ఇష్టపడిన మొదటి అమ్మాయివి,” అని మెడలో ముద్దు పెట్టాడు.

మొహంలో జ్వరం నిండుకున్నట్టు నిపించింది.

సిగ్గుతో, “అమ్మాయినేంట్ర నేను?” అన్నాను లోపల నవ్వుకుంటూ.

“అప్పట్లో పెళ్లై కూతురున్నా అమ్మాయిలాగే ఉండేదనివి అత్త.”

“ఊ…. “

మెడ మీద మునిపంటితో గీకాడు.

“స్…అల్లుడు,” అని వణికిపోయాను.

మనసు సరికాదంటున్న, అల్లుడికి కూడా ఇష్టం ఉండడం ప్రోత్సహిస్తుంది.

“నిజం చెప్పు…..ఏవైనా అక్రమసంబంధాలు పెట్టుకున్నావా?”

తనలా అడుగుతాడనూహించలేదు. కొంత ఆశ్చర్యంగా మెడెత్తి కళ్ళలోకి చూసాను.

కల్లెగ్గరేస్తూ చెప్పమని సైగ చేసాడు.

అడ్డంగా తలూపుతూ లేదన్నాను.

నా గవధ పట్టి ఇంకాస్త మొహం తనకనుకూలంగా తిప్పుకున్నాడు. చెంపలు ముద్దాడుతూ, “మరిన్నాళ్ళు ఎలా ఉన్నవత్తా మగతోడు లేకుండా? టీచర్ గా బడిలో అన్ని చూపులు మాటలు తట్టుకొని నెగ్గుకొచ్చావా?” అని పూర్తిగా తిప్పుకుని కౌగిట్లోకి తీసుకున్నాడు.

“తప్పలేదు అల్లుడు.”

గట్టిగా హత్తుకున్నాను.

“నేనున్నాను అత్త నీకు. లీలకి తెలీకుండా చూసుకుంటాను. ఏదైనా ఉంటే దాచకుండా నాకు చెప్పుకో,” అని చిన్న ఆశకల్పిస్తూ వీపులో నిమురుతూ ఇంకా తన కౌగిట్లో బంధించాడు.

ఇన్నేళ్ల తాపం ఆరాటం అదుపు తప్పి, “కట్నంగా నన్నే తీసుకో లలిత్. లీలని బాగా చూసుకుంటానని మాటివ్వు.”

“చూసుకుంటానత్తా, నన్ను చూడు,” అన్నాడు.

తలెత్తి చూసాను.

“రాత్రి తలుపు కొంచెం తీసి పెడతాను, నీ ఇష్టం వచ్చినంత సేపు చూస్కో.”

“సరే అల్లుడు.”

నన్నొదిలి దూరం జరిగాడు. గల్లా పట్టుకొని మళ్లీ దగ్గరికి లాక్కున్న. మొహం అందుకొని ముక్కు ముద్దు చేసాడు.

“ఏంటి అత్త… ఇంకేమైనా ఉందా?”

“నువ్విలా ఉంటావనుకోలేదురా. నీకు అత్త అవుతాను. నా కూతురు కాపురంలో నేను మధ్యలో ఉండడం.”

నా బుగ్గలు వొత్తి, “ఈకాలంలో బంధాలు బాధ్యతలు లేవత్తా. కోరిక తీర్చుకోవాలి. నువు బయట ఎవరితోనైనా కథలు పడితే నాకు చెడ్డపేరు. గుట్టుగా నా ఇంట్లో నాతో చెప్పుకో, సమస్య ఉండదు.”

చిన్నగా తలూపాను.

సూటిగా కళ్ళలోకి చూస్తూ, కింది పెదవులు బొటన వేలితో మీటాడు. తన కవ్వింపుకు కామం కమ్మేస్తుంది.

“ఈ పెదాలు ఇన్నేళ్లు ముద్దు లేకుండా ఉన్నాయా?” అన్నాడు.

కోరగా చూస్తూ, “ఇంతవరకు వాటికి ముద్దు పెట్టినా మొగాడే లేడు,” అని గడ్డం ముద్దు పెట్టాను.

“మరి నా పెళ్ళాం ఎలా పుట్టింది?”

పెదవి కొరుక్కుంటూ, “పెదవి ముద్దుకు దానికి సంబంధం ఏముందిలే అల్లుడు,” అని చెప్పాను.

అతడు మొహం వంచి ఊపిరికి ఊపిరి జతకలుపుతూ, “హ్మ్….. నీ మాజీ మొగుడు మొడ్డ ఎంతైనా గొప్పది అత్త,” అంటూ నవ్వాడు.

“వాడిని పొగుడుతావేంటి అల్లుడు.” 

“లీలని పుట్టించాడు కదా.” 

“ఊ…,” అన్నాను తియ్యగా.

అంతే మరుక్షణం పెదవులు ముడి వేసాడు.

వణుకొచ్చేసింది, లొంగిపోయి అల్లుడి భుజాలు పిసికాను. తన ఎంగిలి రుచి ఎదో మైకం ముంచేసింది.

“పెదవులు తెరువత్తా,” అని ఆదేశించాడు.

కాస్త నోరు తెరిచేసరికి పై పెదవిని లటుక్కున కొరికి చుంబించాడు.

“మ్…” అని మూలిగాను.

నడుము పిసుకుతూ పై పెదవిని వేడిగా చీకుతుంటే, అతడికి నోరు అప్పజెప్పాను.

రెండు పెదవులను నమిలేస్తుంటే ఊపిరి అందుకుంటూ తటపటాయించడం తప్పితే ఏమీ చేయలేకున్న.

“నువు కూడా చీకు అత్త,” అన్నాడు ఆగి.

“నాకు రాదు,” అని అమాయకంగా బదులిచ్చాను.

“ఊ సరే అలాగే ఉండు,” అని చెప్పి మరలా చప్పరించడం మొదలెట్టాడు.

పెదవులు నాలుక నా నోట్లోకి పొడుస్తుంటే వణుకుతూ కమ్మగా జతకలుపుతున్న. పెదవులు కొరికిలాగుతూ వదులుతున్నాడు.

“ఉమ్…. కొరికేస్తున్నావ్.”

“మాటలాపి అలాగే ఉండు.” 

“ఊ…” 

మళ్లీ పెదవి కొరకబోతే, బాత్రూం తలుపు చప్పుడు వినిపించింది. టక్కున వెనక్కి వెళ్ళాడు.

లీలకి తెలీకుండా ఉండడం కష్టమే.
.
.
.
.

ఇంకా ఉంది 
.
.