Incest ❤️❤️ அவி சிங்: வடக்கு நண்பரின் காம லீலைகள் ❤️❤️

[lee.jae.han]

## Update 45 A: எதிர்பாராத வருகையும் , அத்துமீறிய முத்தமும் (அவி மற்றும் மாலா)

விடியற்காலையில நான் முழிச்சுப் பார்த்தப்போ, அத்தையோட புடவை அவங்க கால் வரைக்கும் சரியா மூடியிருந்தது. ‘நல்ல வேளை. நான் அவசரப்பட்டு எதுவும் பண்ணாம இருந்தது நல்லதுதான். இல்லன்னா இன்னைக்கு நிலைமை வேற மாதிரி ஆகியிருக்கும்’னு கடவுளுக்கு நன்றி சொல்லிக்கிட்டேன். எல்லாரும் ஒருத்தர் பின்னாடி ஒருத்தரா முழிச்சுட்டாங்க. பூஜா அத்தை முகம் ஒரு மாதிரி வாடிப் போய் தெரிஞ்சுது, நேத்து நைட் அவங்ககிட்ட இருந்த அந்த உற்சாகம் இப்போ சுத்தமா காணாமப் போயிருந்தது. நான் டக்குனு பிரேக்ஃபாஸ்ட்டை முடிச்சுட்டு, ராஜ்கிட்ட மட்டும் ஒரு பை சொல்லிட்டு, அத்தைகிட்ட ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசாம வேகமா வீட்டுக்குக் கிளம்புனேன்.

வீட்டுக்கு வந்த உடனே கொஞ்ச நேரம் வீட்டை கிளீன் பண்ணிட்டு, அப்புறம் மெதுவா மதிய சமையலை ஆரம்பிச்சேன். திடீர்னு மெயின் கேட்ல யாரோ பலமாத் தட்டுற சத்தம் கேட்டுச்சு. ‘இந்த நேரத்துல யாரு? ஒருவேளை அத்தையா இருக்குமோ?’ நான் சொல்லாம வந்ததுனால என்னைத் திட்ட வந்திருப்பாங்களோன்னு நினைச்சுக்கிட்டேன். கையில இருந்த மாவை பேண்ட்லேயே துடைச்சுட்டுப் போயி கதவைத் திறந்தேன்.

அங்க நிஜமாவே நான் எதிர்பார்க்காத ஒருத்தி நின்னுகிட்டு இருந்தா, அவதான் மாலா. அவளைப் பார்த்ததும் எனக்குத் தலை சுத்தாத குறைதான், அப்படியே ஷாக் ஆகிட்டேன். மூச்சை இழுத்து விட்டு முகத்தை நார்மலா வச்சுக்கிட்டு, அவளை உள்ள வரச் சொல்லி சைகை பண்ணுனேன்.

மாலா வீட்டுக்குள்ள வந்தா, அவ முகம் ஒரு மாதிரி வெளிறிப் போய் இருந்துச்சு. "ஸ்கூல்ல லஞ்ச் பிரேக் டைம்ல வெளில வந்தேன்."

"ஆனா நான் இங்க இருக்கிற விஷயம் உனக்கு எப்படித் தெரியும்?" அப்படின்னு கேட்டுக்கிட்டே கதவைச் சாத்தி கிச்சன் தெரியாத மாதிரி மறைச்சு நின்னேன்.

மாலா பதட்டத்துல அவ ஸ்கூல் பேக் பெல்ட்டை உருட்டிட்டே சொன்னா, "நான் உன் கிளாஸ்க்குப் போய் பார்த்தேன். நீ ரெண்டு நாளா வரலன்னு டீச்சர் சொன்னாங்க. இன்னைக்கும் நீ வரல."

நான் செவுத்துல சாஞ்சுக்கிட்டுச் சொன்னேன், "வீட்ல எல்லாரும் ஊருக்குப் போயிருக்காங்க. ஸ்கூல்லயும் இப்போ ஒன்னும் பெருசாப் பாடம் நடத்தல. அதான் அங்க போயி டைம் வேஸ்ட் பண்றதுக்குப் பதிலா வீட்ல இருந்தே படிக்கலாம்னு முடிவு பண்ணுனேன்."

மாலா கீழ பார்த்தா, அப்புறம் டக்குனு நிமிர்ந்து கேட்டா, "உன் பேண்ட்ல என்னது அந்த வெள்ளை வெள்ளையா ஒட்டியிருக்கு?"

நான் குனிஞ்சு பார்த்தேன், அது மாவு. "ஓ.. அதுவா, சமைச்சுட்டு இருந்தேன்."

"உனக்குச் சமைக்கத் தெரியுமா?" அப்படின்னு அவ கண்ணை விரிச்சு ஆச்சரியமா கேட்டா.

"சாப்பிடணும்ல, அதான் கத்துக்கிட்டேன்."

"நீ சமைக்கிறதை நான் பாக்கணும்," அப்படின்னு சொல்லிட்டு என்னைத் தள்ளிக்கிட்டு ஹால் வழியா கிச்சனுக்குப் போனா.

‘இவளுக்கு என்ன பைத்தியமா? இதுல என்ன இருக்கு பாக்குறதுக்கு?’ "அங்க பாக்குறதுக்கு ஒன்னும் இல்ல,"ன்னு சொல்லிட்டு அவ பின்னாடியே கிச்சன் வாசலுக்குப் போனேன்.

"நான் ஒரு பையன் சமைக்கிறதை இது வரைக்கும் பார்த்ததே இல்லை,"ன்னு சொன்னா.

"சரி சரி.. உள்ள வா."

"இது என்னது?" நான் உருட்டி வச்சிருந்த கோணல் மாணலான மாவைச் சுட்டிக்காட்டிக் கேட்டா.

"அதுதான் என்னோட ரொட்டி,"ன்னு பெருமையாச் சொன்னேன்.

மாலா விழுந்து விழுந்து சிரிச்சா. "இதைப் பார்த்தா ரொட்டி மாதிரியே இல்ல. சுட்டா கல்லு மாதிரி தான் இருக்கும்."

"எப்படி இருந்தா என்ன, அது என் சாப்பாடு."

"இதை என்கிட்ட குடு." நான் பதில் சொல்றதுக்குள்ள அவ மாவை வாங்கிக்கிட்டா. "நானே உனக்கு ரொட்டி சுட்டுத் தர்றேன். டக்குனு செஞ்சுடுவேன்."

அந்தச் சின்ன கிச்சன்ல சூடு ஏறிட்டு இருந்துச்சு. மாலா மாவு பிசைய எங்க பேச்சு ரொம்ப ஈஸியாப் போயிட்டு இருந்துச்சு.

அவளோட கை வேகமா அந்த மாவை உருண்டையாக்கி அழகாத் தட்டுறதை நான் வேடிக்கை பார்த்தேன். நான் முட்டை பொரியலைச் செஞ்சு முடிச்சேன். அந்த வீட்டுச் சூழலுக்கு நடுவுல எங்க ரெண்டு பேருக்குள்ளயும் ஏதோ ஒரு நெருக்கம் தெரிஞ்சுது.

மாலா எல்லா ரொட்டியையும் அடுக்கி வச்சா. "இந்தா பிடி. முடிஞ்சுது."

"நீ இங்கேயே உட்காரு. நான் போயி ஒரு குளியல் போட்டுட்டு வந்துடுறேன். உடம்பு முழுக்க எண்ணெய் வாசனையா இருக்கு."

"ஒரு பத்து நிமிஷம் எடுத்துக்கோ. நான் இங்கேயே தான் இருக்கேன்,"ன்னு சொல்லிட்டு டேபிள்ல உட்கார்ந்தா.

நான் குளிக்கும்போதே என் டிரஸையும் சேர்த்துத் துவைச்சுட்டு, மேலே எதுவுமே போடாம வெறும் டவலோடு மட்டும் வெளியே வந்தேன். மாலா இதை எதிர்பார்க்கவே இல்லை. திடீர்னு நான் அப்படி வந்ததும் அவ முகம் அப்படியே சிவந்து போச்சு. ஆனா அதே சமயம், அவ என் கட்டுக்கோப்பான உடம்பை ரசிச்சுப் பார்க்குறது அவ கண்ணுலயே தெரிஞ்சது. நான் டவலோடு இருக்குறதைப் பார்க்க அவளுக்குக் கூச்சமா இருந்தாலும், என் மார்புத் தசையும் தோள்பட்டையையும் அவ ஓரக்கண்ணால ரசிச்சுக்கிட்டு இருந்ததை நான் கவனிச்சுட்டேன்.

அவளோட அந்த அழகான ரியாக்ஷனைப் பார்க்க எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்தது. ‘இவ நிஜமாவே என் மேல காதல்ல இருக்காளா? எதுக்காக லஞ்ச் பிரேக்ல இவ்வளவு தூரம் வந்து எனக்காகச் சமைச்சுத் தர்றா?’ அப்படின்னு எனக்குள்ள பல கேள்விகள் ஓடுச்சு.

நான் மனசுக்குள்ள நினைச்சேன்: இவ மனசுல என்னதான் ஓடுது? அன்னைக்கு அவளைக் காப்பாத்துனதுல இருந்து இவ என் பின்னாடியே சுத்திக்கிட்டு இருக்கா. முதல்ல அந்தப் பேப்பர்ஸை காரணமாச் சொன்னா, இப்போ வீட்டுக்கே வந்துட்டா. எனக்காகச் சமைச்சும் குடுத்துருக்கா. நிலைமை புரியாம ஒரு குழப்பமா இருந்துச்சு.

நான் சாப்பிடும்போது அவ எனக்கு நேரெதிரா உட்கார்ந்திருந்தா. என்ன தோணுச்சுன்னு தெரியல, நான் சாப்பிட்டுட்டு இருந்த ஒரு துண்டு ரொட்டியை அவ உதட்டுக்குக் கிட்ட கொண்டு போனேன். அவ முதல்ல வெட்கப்பட்டாலும், அப்புறம் மெதுவா சிரிச்சுக்கிட்டே அதைத் தன் வாயால வாங்கிக்கிட்டா. அந்த நிமிஷம் அவ முகத்துல தெரிஞ்ச அந்தப் பார்வை... அதுல ஒரு தெய்வீகமான அழகும் இருந்துச்சு, அதே சமயம் ஒரு செக்ஸியான ஈர்ப்பும் இருந்துச்சு. சாதாரணமா ஒரு பொண்ணோட உடம்பு மேல வர்ற ஆசையை விட, மாலாவோட இந்த வித்யாசமான அழகு என்னை ரொம்பவே தூண்டுச்சு.

அவ அதைச் சாப்பிட்டு முடிச்சதும், நான் அப்படியே சாப்பிடாம நிறுத்திக்கிட்டு அவளையே பார்த்தேன். அப்புறம் என் கண்ணாலயே, 'இப்போ நீ எனக்கு ஊட்டி விடு' அப்படின்னு ஒரு ஜாடை காமிச்சேன்.

அவளுக்குப் புரிஞ்சுடுச்சு, ஆனா அதைக் காட்டிக்காம ஒரு சின்னச் சிரிப்போட கேட்டா, "ஏன்.. நீயே எடுத்துச் சாப்பிட மாட்டியா? என்ன சின்னக் குழந்தையா நீ?"

"குழந்தைன்னு நினைச்சு ஊட்டி விடுறதுல உனக்கு என்ன கஷ்டம்?" அப்படின்னு நான் விடாமப் பார்த்தேன்.

"ரொம்பத் தான் பண்ற,"ன்னு சொல்லிக்கிட்டே மெதுவா கைய நீட்டி ஒரு துண்டு ரொட்டியை எடுத்தா. அவ எடுக்கும்போதே அவ கை லேசா நடுங்குறது தெரிஞ்சுது. அந்தத் துண்டை மெதுவா என் வாய்க்கிட்ட கொண்டு வந்தா. அவளோட மென்மையான விரல்கள் என் உதட்டுல உரசுனப்போ எனக்குள்ள ஒரு மின்சாரம் பாய்ஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் அவ கண்ணையே பார்த்துட்டு அதை மெதுவா வாங்கிக்கிட்டேன். அவ முகத்துல ஒரு அழகான வெட்கம் படர்ந்திருந்தது. "இப்போ ஓகேவா?"ன்னு மெதுவான குரல்ல சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டா.

"இன்னும் ஒன்னு," அப்படின்னு நான் சொல்ல, இந்தத் தடவை அவ தயங்காம, இன்னும் கொஞ்சம் நெருக்கமா வந்து எனக்கு ஊட்டி விட ஆரம்பிச்சா

அவ உதட்டுல இருந்த அந்தச் சிரிப்பை அப்படியே முத்தமிடணும்னு எனக்குத் தோணுச்சு. அத்தையோட நினைவு தந்த அந்தப் போதை இன்னும் அப்படியே இருக்க, இப்போ என் முன்னாடி ரொம்பவே அடக்கமா உட்கார்ந்திருந்த மாலா மேல எனக்குள்ள இருந்த காமம் பாயக் காத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

சாப்பிட்டு முடிச்சதும், மாலா சும்மா இருக்காம எல்லா பாத்திரத்தையும் கழுவி கிச்சனை சுத்தமாக்கி வச்சா. "சரி அவி, டைம் ஆச்சு. நான் கிளம்புறேன்," அப்படின்னு சொல்லிட்டு கிளம்பத் தயாரா வாசலுக்கு வந்தா.

அவ வாசலை நெருங்குனப்போ, எனக்குள்ள ஒரு ஏக்கம். அவ இன்னும் கொஞ்ச நேரம் என்கூடவே இருக்கக்கூடாதான்னு ஆசையா இருந்துச்சு. டக்குனு அவ கையப் பிடிச்சு இழுத்து, "மாலா, இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இருந்துட்டு போயேன்," அப்படின்னு சொன்னேன்.

அவ என் கைய மெதுவா விடுவிக்கப் பார்த்துட்டு, "இல்லை அவி, கிளாஸ் ஆரம்பிச்சிடும்... நான் கிளம்புறேன்,"ன்னு சொல்லிட்டு நகரப் பார்த்தா. அவ அப்படிச் சொன்னாலும், அவளோட அந்த இளஞ்சிவப்பு உதடுகளைப் பார்த்தப்போ எனக்குள்ள ஏதோ ஒன்னு பண்ணுச்சு. அந்த உதட்டுல இப்போவே ஒரு முத்தம் கொடுத்தே ஆகணும்ங்கிற வெறி மட்டும் தான் என் மனசு முழுக்க இருந்துச்சு.

நான் எதையும் யோசிக்கல. ஒரு கையால கதவைச் சார்த்திட்டு, இன்னொரு கையால அவ தலையை ரொம்ப வேகமாப் பிடிச்சு இழுத்தேன். அவ சுதாரிக்குறதுக்குள்ள என் உதடுகளை அவ உதடுகளோட வச்சு பலமா அழுத்தினேன்.

மாலா அப்படியே மிரண்டு போய் கல்லு மாதிரி ஆகிட்டா. அவ முதுகு அப்படியே வளைஞ்சுது, கையால என் வெறும் மார்பைத் தள்ளி அந்தத் திடீர் தாக்குதல்ல இருந்து தப்பிக்கப் பார்த்தா. அவ கண்ணுல ஒரு மரண பயம் தெரிஞ்சுது. ஆனா மெதுவா, ரொம்ப மெதுவா அவளோட அந்த இறுக்கம் தளர ஆரம்பிச்சது. அவ வாய் லேசாத் திறக்க, அவளுக்குள்ளயும் இத்தனை நாள் அடக்கி வச்சிருந்த அந்த ஆசை வெளில வந்து, எனக்கும் பதிலுக்கு வெறியோட முத்தம் குடுக்க ஆரம்பிச்சா.

நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு பத்து நிமிஷம் அப்படியே ஒருத்தரை ஒருத்தர் விழுங்குற மாதிரி அந்த வாசல்லயே நின்னு முத்தம் குடுத்துட்டு அப்புறம் பிரிஞ்சோம். ரெண்டு பேரும் மூச்சு வாங்கத் திணறிட்டு இருந்தோம். சுயநினைவு வந்த அடுத்த நிமிஷம், மாலாவுக்கு நிஜம் என்னன்னு உறைச்சது. அவ முகம் அப்படியே பேயறைஞ்ச மாதிரி ஆகிடுச்சு.


ஒரு வார்த்தை கூடச் சொல்லாம, கதவைத் திறந்துட்டு தன் பேக்கை எடுத்துக்கிட்டு தெருவுல ஓடுனா. அவ மறைஞ்சு போறதை நான் அப்படியே வெறிச்சுப் பார்த்துட்டு இருந்தேன். அவ்வளவு முரட்டுத்தனமா நடந்துக்கிட்டதுக்கு மன்னிப்பு கேட்டிருக்கலாமோ? ரொம்ப வேகமாப் போயிட்டேனோ? அவளுக்கு அந்த முத்தம் பிடிச்சிருந்தாலும், வீட்டுல சொல்லிடுவாளோன்ற ஒரு பெரிய பயம் எனக்குள்ள வந்துச்சு. அவளுக்குப் பிடிச்சிருந்தா அப்புறம் ஏன் அப்படிப் பதட்டமா ஓடுனா?

'நாளைக்கு அவளைப் பார்த்துப் பேசிக்கலாம், அவ வருத்தமா இருந்தா மன்னிப்பு கேட்டுக்கலாம்'னு எனக்குள்ள ஒரு முடிவுக்கு வந்தேன்.

---