13-02-2026, 10:35 AM
----------
Part 101:
----------
"பிரகாஷ்..."
"கை தோள்பட்டையில மட்டும் தான் இருக்கணும்."
"வேற எங்கயும் நகரக் கூடாது."
நான் எச்சரிச்சேன்.
என் குரல்ல ஒரு நடுக்கம் இருந்துச்சு.
அது ஒரு கண்டிப்பான எஜமானியின் குரல் இல்ல. ஒரு தோற்றுப்போன பெண்ணின் குரல்.
ஆனா...
அவன் கைகள் தோள்பட்டையிலயே நிக்கல.
மெதுவா...
ஊர்ந்துச்சு.
ஒரு பாம்பு ஊர்ந்து போற மாதிரி...
சத்தம் இல்லாம...
அழுத்தம் இல்லாம...
நகர ஆரம்பிச்சுச்சு.
என் கழுத்து வளைவைத் தாண்டி...
தோள்பட்டையின் விளிம்பைத் தாண்டி...
பின்பக்கம் போக ஆரம்பிச்சுச்சு.
"மேடம்..."
அவன் ஒரு போதையில முனகினான்.
அவன் கண்கள் மூடி இருந்தாலும்...
அவன் கைகளுக்கு வழி தெரிஞ்சது.
அவன் உள்ளங்கை...
என் ஜாக்கெட் துணியைத் தாண்டி...
என் வெறும் முதுகைத் தொட்டுச்சு.
"சில்"னு இருந்துச்சு.
அவன் கை சொரசொரப்பாவும்...
என் முதுகு வழவழப்பாவும் இருந்ததால...
அந்த உரசல்ல ஒரு மின்சாரம் பாய்ஞ்சது.
நான் சிலிர்த்துப் போனேன்.
முதுகுத் தண்டுல...
யாரோ ஐஸ் கட்டியை வெச்சு தேய்க்குற மாதிரி ஒரு உணர்வு.
"ஏய்..."
நான் கத்த நினைச்சேன்.
"கையை எடு பிரகாஷ்"னு சொல்ல நினைச்சேன்.
ஆனா...
என்னால முடியல.
ஏன்னா...
என் கைகள் அவனோட அந்த "மான்ஸ்டர்" ஆண்மையை...
வேகமா உருவிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவனோட அசைவுக்கும்...
என் கை அசைவுக்கும்...
ஒரு தாளம் செட் ஆகிடுச்சு.
நான் இப்போ நிறுத்தினா...
இல்ல அவனைத் திட்டினா...
அந்தத் தாளம் கலைஞ்சுடும்.
அவனோட விறைப்பு குறைஞ்சுடும்.
"அய்யோ..."
"இப்போ நிறுத்தினா...
அவன் முடிக்க இன்னும் அரை மணி நேரம் ஆக்குவான்."
"இவனோட இந்த நச்சரிப்பை விட..."
"சீக்கிரம் முடிச்சு அனுப்புறது தான் நல்லது."
"எங்கேயோ தொட்டுட்டுப் போறான்."
"எப்படியும் முடியப் போகுது."
நான் எனக்குள்ளயே சமாதானம் செஞ்சுக்கிட்டேன்.
நான் அமைதியா இருந்தேன்.
அந்த அமைதியை அவன் சம்மதமா எடுத்துக்கிட்டான்.
அவன் கை இன்னும் கீழே இறங்குச்சு.
முதுகுல இருந்து...
கை வளைவு வழியா...
பக்கவாட்டுல வந்துச்சு.
அவன் விரல்கள்...
என் இடுப்பை நோக்கி வந்துச்சு.
என் ஜாக்கெட்டுக்கும்...
கீழே இருக்கிற பாவாடைக்கும் நடுவுல...
அந்தச் சின்ன இடைவெளி.
என் வெளுத்த இடுப்பு தெரியுற இடம்.
அவன் விரல்கள்...
சரியாக அந்த இடத்தைத் தொட்டுச்சு.
"தொப்."
அவன் முரட்டு விரல்கள்...
என் இடுப்புச் சதையைப் பிடிச்சுச்சு.
மென்மையா இல்ல.
கொஞ்சம் அழுத்தமா.
ஒரு பிடிமானத்துக்குப் பிடிக்கிற மாதிரி.
"ஆஹ்..."
என் வாயில இருந்து காத்து வெளிய வந்துச்சு.
அவன் அந்த மென்மையான சதையை...
தன்னோட சொரசொரப்பான விரல்களால வருடினான்.
என் தோல் மென்மையா இருந்ததால...
அவன் விரல் ரேகைகள் கூட என் உடம்புல பதியுற மாதிரி இருந்துச்சு.
"மேடம்..."
"என்ன இடுப்பு மேடம்..."
அவன் குரல் கரகரப்பா ஒலிச்சுச்சு.
"தினமும் நான் பார்க்குறேன்..."
"சேலைக்குள்ள இருந்து இந்த இடுப்பு எட்டிப் பார்க்கும் போதெல்லாம்..."
"எனக்கு உசுரு போகும் மேடம்."
"இன்னைக்குத் தான் தொடுற பாக்கியம் கிடைச்சிருக்கு."
"வெண்ணெய் மாதிரி இருக்கு மேடம்."
"வழுக்கிட்டுப் போகுது."
அவன் வர்ணனை...
எனக்குக் கோவத்தை விட...
ஒரு விதமான கிளர்ச்சியைக் கொடுத்துச்சு..
என் இடுப்புல அவன் கை பட்டதும்...
எனக்குள்ள ஏதோ ஒன்னு சுண்டி இழுத்துச்சு.
ஆனா நான் சும்மா இருக்கக் கூடாது.
நான் ஒரு கல்யாணமான பொண்ணு.
"கையை எடு பிரகாஷ்..."
என் குரல் ரொம்ப பலவீனமா வந்துச்சு. ஒரு முனகல் மாதிரி தான் இருந்துச்சு.
"மேலே வை."
அவன் கையை எடுக்கல.
இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாப் பிடிச்சான்.
"இல்ல மேடம்..."
"கிரிப் வேணும் மேடம்."
"நான் விழாம இருக்க இதுதான் பிடிமானம்."
"இப்டியே பிடிச்சுக்கிட்டா...
எனக்குத் தெம்பா இருக்கு."
"தயவு செஞ்சு தடுக்காதீங்க."
"வந்துடும் போல இருக்கு."
"வந்துடும்"னு சொன்னதும்...
நான் அமைதியானேன்.
"சரி...
தொலை."
"சீக்கிரம் வர வை."
அவன் கை விரல்கள்...
என் இடுப்பு எலும்பு மேல ஊர்ந்துச்சு.
அவன் கட்டைவிரல்...
என் இடுப்புல வட்டம் போட்டுச்சு.
மெதுவா...
வட்டமா...
தேய்ச்சான்.
அந்த இடம் அவ்ளோ கூச்சமான இடம்.
அவன் தேய்க்கத் தேய்க்க...
என் உடம்பு வில்லு மாதிரி வளைஞ்சுச்சு.
கீழே...
நான் முட்டி போட்டிருந்த இடத்துல...
என் இரண்டு கைகளும் வேகமா இயங்க ஆரம்பிச்சுது.
இப்போ நான் ஒரு கையால மட்டும் செய்யல.
ரெண்டு கையையும் பயன்படுத்தினேன்.
வலது கை...
அவன் சுண்ணியோட தண்டுப் பகுதியை உருவிச்சு.
இடது கை...
கீழே இருக்கிற அவனோட அந்த ரெண்டு உருண்டைகளையும்...
மென்மையாத் தாங்கிப் பிடிச்சு...
வருடிச்சு.
ஒரு கை வேகமா இயங்குச்சு.
இன்னொரு கை இதமா வருடிச்சு.
"சரக்...
சரக்..."
சத்தம் அதிகமாச்சு.
அவன் இடுப்பு லேசாத் தூக்குச்சு.
அவன் என் கைக்குள்ளேயே இடிக்க ஆரம்பிச்சான்.
சின்னச் சின்னதா...
இடுப்பை ஆட்டி ஆட்டி...
என் கைக்குள்ளேயே உடலுறவு வெச்சுக்கிட்டான்.
அந்த அசைவு...
எனக்கு ஒரு அதிகாரத்தைக் கொடுத்துச்சு.
நான் இவனைச் சந்தோஷப்படுத்துறேன்.
என் கைக்குள்ள இவன் கிடக்கான்.
திடீர்னு...
அவன் கை நகர்ந்துச்சு.
இடுப்பு ஓரத்துல இருந்து...
முன்னாடி பக்கம் வந்துச்சு.
என் வயிற்றுப் பகுதிக்கு.
அவன் விரல்கள்...
என் பாவாடை நாடாவுக்கு மேல...
என் வயிற்றுச் சதை மேல ஊர்ந்துச்சு.
எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.
"பிரகாஷ்...
எங்க வர்ற?"
கேட்க நினைச்சேன்.
ஆனா அதுக்குள்ள...
அவன் கட்டைவிரல்...
சரியாக அந்த மையப் புள்ளியைக் கண்டுபிடிச்சுச்சு.
என் தொப்புள்.
அந்த ஆழமான குழி.
அவன் கட்டைவிரல்...
என் தொப்புள் குழிக்குள்ள இறங்குச்சு.
"ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..."
நான் கண்ணை இறுக்கி மூடிக்கிட்டேன்.
தலையை பின்னாடி சாய்ச்சேன்.
இது ரொம்பத் தப்பு.
இது எல்லை மீறல்.
ஆனா...
அந்த சுகம்...
விஷத்தன்மை வாய்ந்த சுகம்.
அவன் சொரசொரப்பான கட்டைவிரல்...
என் தொப்புளுக்குள்ள வட்டம் அடிச்சுச்சு.
சுத்திச் சுத்தித் தேய்ச்சான்.
"மேடம்..."
அவன் கிசுகிசுத்தான்.
"எவ்ளோ நாள் இதுக்காக ஏங்கியிருக்கேன் தெரியுமா?"
"தினமும் நீங்க நடந்து போகும்போது..."
"காத்து அடிச்சு சேலை விலகாதா..."
"இந்தத் தொப்புள் தெரியாதான்னு தவம் கிடப்பேன்."
"இப்போ என் விரலே உள்ள போகுது..."
"நம்பவே முடியல மேடம்."
"உள்ள இழுக்குது மேடம்..."
"உங்க தொப்புள் ஒரு சுழி மாதிரி உள்ள இழுக்குது."
அவன் பேசிக்கிட்டே...
தன்னோட உள்ளங்கையை விரிச்சான்.
என் வயிறு முழுசையும் மூடுற மாதிரி...
கையை வெச்சான்.
சப்பாத்தி மாவு பிசையுற மாதிரி...
என் வயிற்றுச் சதையை மெதுவாப் பிசைஞ்சான்.
என் வயிறு கொஞ்சம் மெத்துனு இருக்கும்.
அவன் கைக்கு அது ஒரு பஞ்சு மெத்தை மாதிரி இருந்துச்சு.
அழுத்தி...
பிசைஞ்சு...
வருடினான்.
நான் அறியாமலேயே...
"ம்ம்ம்ம்..."னு ஒரு சத்தம் போட்டேன்.
என் கை வேகம் குறைஞ்சுது.
அவன் கவனிச்சுட்டான்.
நான் ரசிக்கிறேன்னு அவனுக்குத் தெரிஞ்சு போச்சு.
"புடிச்சிருக்கா மேடம்?"
"ரொம்ப சாஃப்ட்டா இருக்கா?"
நான் பதில் சொல்லல. உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன். வெக்கத்துல தலை குனிஞ்சேன்.
ஆனா...
எனக்குள்ள ஒரு புயலே அடிச்சுச்சு.
அவன் விரல்கள் என் தொப்புளைச் சுத்திச் சுத்தி வரும்போது...
என் நரம்பெல்லாம் இழுத்துப் பிடிச்சுச்சு.
என் தொப்புள் அவ்ளோ சென்சிட்டிவ். யாருமே அவ்ளோ ஈசியா தொட முடியாத இடம்.
என் புருஷன் கார்த்திக் கூட...
எப்போதாவது தான் தொடுவாரு. அவரும் இப்டி நிதானமா...
ரசிச்சுத் தடவினது இல்ல.
ஆனா இவன்...
ஒரு வாட்ச்மேன்...
எந்த உரிமையும் இல்லாதவன்...
என் தொப்புளைத் தன்னோட விளையாட்டு மைதானமா மாத்திட்டான்.
அவன் விரல் நகம் லேசா என் தொப்புள் ஓரத்துல படும்போது...
"சுருக்"னு ஒரு இன்பம்.
அவன் உள்ளங்கை சூடு...
என் வயிறு முழுக்கப் பரவி...
என் கருப்பை வரைக்கும் ஊடுருவிச்சு.
ஒவ்வொரு முறை அவன் அழுத்தித் தேய்க்கும் போதும்...
என் அடிவயித்துல ஒரு மின்சாரம் பாய்ஞ்சு...
நேரா என் பெண்மையைச் சென்று தாக்குச்சு.
என் தொடை இடுக்குல ஈரம் அளவுக்கு அதிகமா சுரந்துச்சு. நான் போட்டிருந்த பாவாடை நனைஞ்சு ஒட்டிக்கிற அளவுக்கு ஈரம்.
"இவன் என்ன பண்றான்?" "வெறும் கையாலயே என்னைச் சாகடிக்கிறானே."
அவன் கட்டைவிரலை உள்ள விட்டு...
லேசா நோண்டும் போது...
எனக்கு மூச்சு முட்டுச்சு.
என் வயிறு தானா சுருங்கி விரிஞ்சுச்சு. அவன் கைக்கு இசைவா வளைஞ்சு கொடுத்துச்சு.
இது தப்புன்னு அறிவு சொல்லுச்சு. ஆனா உடம்பு கேட்கல.
"இன்னும் தேய்க்குறியா?" "இன்னும் அழுத்துறியா?"னு என் உடம்பு ஏங்குச்சு.
அவன் கை சொரசொரப்பா இருந்ததால...
அது என் மென்மையான வயிற்றுத் தோலை உரசி...
ஒரு விதமான எரிச்சலோட கலந்த இன்பத்தைக் கொடுத்துச்சு.
நான் ஒரு களிமண் பொம்மை மாதிரி...
அவன் கைக்குள்ள கரைஞ்சு போயிட்டேன்.
ஆனா...
திடீர்னு எனக்குள்ள ஒரு பெரிய பயம் வெடிச்சுச்சு.
ஒரு அணுகுண்டு மாதிரி.
அவன் கை எங்க இருக்கு?
என் வயித்துல.
சரியாச் சொல்லணும்னா...
என் பாவாடை நாடாவுக்கு ஒரு இன்ச் மேல.
அவன் விரல் மட்டும் கொஞ்சம் சறுக்கினா...
அந்த நாடா மேல படும்.
அந்த முடிச்சு மேல படும்.
தெரியாம அந்த முடிச்சை இழுத்துட்டா?
"ஐயோ..."
பகீர்னு இருந்துச்சு.
நான் உள்ள ஜட்டி போடல.
அந்த பாவாடை மட்டும் தான் என் மானத்தைக் காப்பாத்திட்டு இருக்கு.
அந்த முடிச்சு அவிழ்ந்தா...
பாவாடை சர்ருனு கீழே விழும்.
அவன் என் முகத்துக்கு நேரா உட்கார்ந்து இருக்கான்.
பாவாடை விழுந்தா...
என்னோட அந்தரங்கம்...
அந்தக் கறுப்பு முக்கோணம்...
அவன் கண்ணு முன்னாடி பச்சையாத் தெரியும்.
எந்தத் திரையும் இல்லாம...
எந்தத் தடையும் இல்லாம...
முழுசாத் தெரிஞ்சுடும்.
அந்த நினைப்பு வந்ததும்...
எனக்கு வேர்த்து விறுவிறுத்துச்சு.
ஆனா...
விசித்திரமா...
அந்தப் பயம் எனக்குள்ள காமத்தையும் அதிகப்படுத்துச்சு.
"விழுந்துடுமோ?"
"பார்த்துடுவானோ?" ங்கிற அந்தப் பதற்றம்...
என் அடிவயித்துல ஒரு சூட்டை உண்டாக்கிச்சு.
என் பெண்மை...
கண்ணீர் விடுற மாதிரி...
மதன நீரை சுரந்துச்சு.
அது என் தொடை வழியா வழியுறது எனக்கே தெரிஞ்சுது.
நான் பயத்துல நடுங்கிக்கிட்டே சொன்னேன்.
"பிரகாஷ்..."
"கீழ போகாத..."
"நாடா மேல கை வெச்சிடாத..."
"ஜாக்கிரதை."
என் குரல் நடுங்குச்சு.
அவன் சிரிச்சான்.
சிரிப்பு சத்தம் வெளிய வரல...
ஆனா அவன் மூச்சுக்காத்துல அந்தச் சிரிப்பு தெரிஞ்சுது.
"பயப்படாதீங்க மேடம்..."
"நான் பத்திரம்..."
"இங்கேயே தான் இருப்பேன்."
அவன் விரல்கள் என் தொப்புளை விட்டு நகரல.
தொடர்ந்து வட்டமிட்டுக்கிட்டே இருந்துச்சு.
என் கைகளும் ஓயாம வேலை செஞ்சுச்சு.
அவன் சுண்ணி இப்போ இரும்புக் கம்பி மாதிரி ஆகிடுச்சு.
வீங்கிப் போய்...
நரம்பெல்லாம் புடைச்சுக்கிட்டு...
வெடிக்கத் தயாரா இருந்துச்சு.
"இப்போ முடிச்சுடுவான்..."
"கண்டிப்பா இன்னும் பத்து செகண்ட்ல முடிச்சுடுவான்."
நான் நம்பிக்கையோட வேகமா ஆட்டினேன்.
அவனும் வேகமா இடுப்பை ஆட்டினான்.
"ஆஹ்...
ஆஹ்...
ஆஹ்..."னு கத்தினான்.
உச்சகட்டத்தை நெருங்குற மாதிரி தெரிஞ்சான்.
திடீர்னு...
எல்லாம் நின்னு போச்சு.
அவன் முனகல் நின்னுச்சு.
அவன் இடுப்பு ஆட்டம் நின்னுச்சு.
அவன் சிலையா உறைஞ்சுட்டான்.
என் கைக்குள்ள இருந்த அந்த விறைப்பு குறையல.
ஆனா...
அவன்கிட்ட இருந்த அந்த அவசரம் போயிடுச்சு.
எனக்கு ஒன்னும் புரியல.
நான் கையை நிறுத்தினேன்.
அண்ணாந்து அவனைப் பார்த்தேன்.
"என்ன ஆச்சு?"
"ஏன் நிறுத்திட்ட?"
"வரலையா?"
அவன் பெருமூச்சு விட்டான்.
கண்களைத் திறந்தான்.
"இல்ல மேடம்..."
"நின்னு போச்சு."
"என்னடா நின்னு போச்சு?" நான் கடுப்பானேன்.
"மைண்ட் பிளாக் மேடம்."
"திடீர்னு ஏதோ தடுக்குது."
"அந்த கனெக்ஷன் கட் ஆகிடுச்சு."
"என்ன பிரகாஷ் சொல்ற?"
"நல்லாத் தானே போயிட்டு இருந்துச்சு?"
"என் தொப்புளைத் தடவின...
இடுப்பைப் பிடிச்ச..."
"வேற என்ன வேணும் உனக்கு?"
அவன் பதில் சொல்லல.
அவன் கண்கள்...
என் முகத்தைப் பார்க்கல.
மெதுவா கீழே இறங்குச்சு.
என் கழுத்தைத் தாண்டி...
என் லூஸான ஜாக்கெட்டுக்கு நடுவுல...
அந்தத் திறந்திருந்த மார்புப் பிளவை நோக்கிப் போச்சு.
அவன் பார்வை...
என் மார்பையே பார்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.
----------
Part 102:
----------
அவன் பார்வை...
என் முகத்தை விட்டு இறங்கி...
என் மார்புப் பிளவு மேலேயே குறியா நின்னுச்சு.
எனக்குச் "சுரீர்"னு கோவம் வந்துச்சு.
என் கையை நிறுத்தினேன்.
"என்ன பிரகாஷ் பார்க்குற?"
"எங்க பார்க்குற?"
"நான் என்ன கேட்டேன்..."
"நீ என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருக்க?"
"ஏன் நிறுத்திட்ட?"
நான் படபடன்னு கேட்டேன்.
என் குரல்ல ஒரு எரிச்சல் இருந்துச்சு.
அவன் மெதுவா நிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்தான்.
"மேடம்..."
"பிளாக் ஆகுது மேடம்."
"எதுவுமே நகர மாட்டேங்குது."
"என்ன பிரகாஷ், இது என்ன புது பிளாக்?"
"என்ன புதுக் கதை விடுற?"
"இவ்ளோ நேரம் நல்லாத் தானே போச்சு?"
"திடீர்னு என்ன ஆச்சு?"
அவன் தயங்கித் தயங்கி...
என் மார்பைக் காட்டினான்.
"அதுதான் மேடம் பிளாக் பண்ணுது."
"எது?"
"உங்க ஜாக்கெட்."
"நீங்க ரெண்டு கொக்கி கழட்டி விட்டீங்க..."
"அதுல கொஞ்சம் தெரிஞ்சுது."
"ஆனா..."
"பாதி தெரிஞ்சு...
பாதி தெரியாம இருக்கிறது தான் மேடம் நரகம்."
"என் மனசு..."
"உள்ள என்ன இருக்குன்னு பார்க்கத் துடிக்குது."
"அந்த ஆர்வம்..."
"என்னை முடிக்க விடாமத் தடுக்குது."
"மைண்ட் அங்கேயே சிக்கி நிக்குது."
"அந்தத் துணி மறைச்சுக்கிட்டு இருக்குறது..."
"என்னை மூச்சு முட்ட வைக்குது."
"நீங்க முழுசாத் திறந்து காட்டினா..."
"அந்தத் தடை விலகிடும்."
"மனசு திருப்தியாகி...
ரிலீஸ் ஆகிடும்."
எனக்கு அவன் சொல்றது பைத்தியக்காரத்தனமாப் பட்டுச்சு.
"உளறாத பிரகாஷ்."
"ஏற்கனவே ரெண்டு கழட்டியாச்சு."
"இதுக்கு மேல திறக்க முடியாது."
"நான் என்ன உனக்கு ஸ்ட்ரிப் டான்ஸா ஆட வந்தேன்?"
"நான் ஒரு குடும்பப் பொண்ணு."
"உனக்கு உதவி பண்ண வந்தா...
என் மானத்தை வாங்காத."
நான் மறுத்தேன்.
நான் எழுந்திருக்க முயற்சி பண்ணேன்.
ஆனா அவன் விடல.
உடனே ஒரு பழைய ஞாபகத்தைக் கிளறினான்.
"மேடம்..."
"அன்னிக்கு..."
"அந்த லிஃப்ட்ல நாம ஸ்டக் ஆனப்போ..."
"நான் சொன்னேன்ல மேடம்...
நிலாவைப் பத்தி..."
எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.
ஆமா. எப்போவோ ஒரு நாள்...
லிஃப்ட்ல மாட்டிக்கிட்டப்போ...
விளையாட்டா பேசும்போது...
அவன் என் மார்பை "நிலா"னு வர்ணிச்சான்.
"அதுக்குத் தான் நான் அன்னிக்கு ரொம்ப கோவப்பட்டேன்..."
"அதனால தான் உன்கிட்ட பேசாம இருந்தேன்..."
"அதுக்காகத் தான் உனக்குக் காய்ச்சலே வந்துச்சு..."
அந்தப் பழைய கோவம் எனக்கு மறுபடியும் வந்துச்சு.
நான் அவனை முறைச்சேன்.
"இப்போ அகைன் அந்த நிலாவை ஸ்டார்ட் பண்றியா?"
"உன்னை வெளிய அனுப்பணுமா?"
நான் கடுமையாக் கேட்டேன்.
அவன் உடனே பதறினான்.
"சாரி மேடம்! சாரி மேடம்!"
"நான் அதைச் சொல்லல மேடம்..."
"தப்பாப் பேசல."
"அந்த நிலாவைப் பார்க்கணும்னு சொல்ல வந்தேன் மேடம்."
"வேற ஒன்னும் இல்ல."
அவன் மன்னிப்பு கேட்டது...
என் காதுல விழல.
ஆனா...
என் மனசுக்குள்ள ஒரு கேள்வி ஓடுச்சு.
"அதை இவன் இன்னும் ஞாபகம் வெச்சிருக்கானா?"
"அன்னைக்கு நான் கோவப்பட்ட பிறகும்..."
"அவன் மனசுக்குள்ள அந்த 'நிலா' இன்னும் இருக்கா?"
"அப்போ இருந்து இவன் இதை ரசிச்சுக்கிட்டு இருக்கானா?"
"அந்த அழகான ரெண்டு நிலாவையும்..."
"எந்த மேகமும் மறைக்காம..."
"முழுசாப் பார்த்தா..."
"நான் ஒரே செகண்ட்ல வெடிச்சு சிதறிடுவேன் மேடம்."
"எந்தத் தடையும் இருக்காது."
"ப்ளீஸ் மேடம்."
"இதுதான் கடைசி."
"சத்தியமா இதுதான் கடைசி."
நான் எழ முயற்சி பண்ணேன்.
"முடியாது பிரகாஷ்."
"நீ ரொம்ப ஓவரா போற."
"இதுக்கு மேல நான் இறங்கி வர முடியாது."
"நான் இன்னொருத்தரோட மனைவி."
"ஏற்கனவே செஞ்சதே தப்பு."
"இப்போ முழுசாத் திறக்கச் சொல்ற..."
"இதெல்லாம் ரொம்ப அதிகம்."
நான் கோவமாச் சொன்னேன்.
ஆனா அவன் விடல.
"அய்யோ மேடம்!"
"வலிக்குது மேடம்!"
"ப்ளீஸ் மேடம்..."
"வலி போயிடும் மேடம்..."
"ஒரே ஒரு டைம் ஹெல்ப் பண்ணுங்க மேடம்..."
"ப்ளீஸ் மேடம்..."
"இது ஒரு பெரிய உதவி மாதிரி நினைச்சுக்கோங்க."
"ஒரே ஒரு டைம் மேடம்..."
"ப்ளீஸ் மேடம்..."
"காட்டுங்க மேடம்?"
"எனக்கு பார்த்த அடுத்த செகண்டே ரிலீஸ் ஆயிடும் மேடம்..."
"என் வாழ்க்கையே உங்க கையில தான் இருக்கு மேடம்..."
"ப்ளீஸ் மேடம்."
அவன் கெஞ்சினான்.
அவன் கெஞ்சின விதம்...
ஒரு உயிர்பிச்சை கேட்குற மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் சுவரில் இருந்த கடிகாரத்தைப் பார்த்தேன்.
நேரம் போய்க்கிட்டே இருந்துச்சு.
முப்பது நிமிஷம் ஆச்சு.
நாங்க இந்த அறைக்குள்ள வந்து முப்பது நிமிஷம்.
என் உடம்பு சோர்ந்து போச்சு.
என் கை மணிக்கட்டு வலிச்சுது.
முட்டி வலிச்சுது.
அதை விட முக்கியமா...
என் மார்பு வலிச்சுது.
நான் உள்ள பிரா போடல.
அந்த டைட்டான ஜாக்கெட்...
இவ்ளோ நேரம் என் மார்பை இறுக்கிப் பிடிச்சுருந்துச்சு.
என் மார்புக் காம்புகள்...
கூர்மையா விறைச்சு...
அந்த ஜாக்கெட் துணியோட உரசினதுல...
புண்ணாகுற மாதிரி எரிஞ்சுது.
"ஸ்ஸ்ஸ்..."
எனக்கே அதைத் திறந்து விடணும் போல இருந்துச்சு.
"காத்தோட்டமா விட்டா...
வலி குறையும்"னு என் உடம்பு கெஞ்சுச்சு.
நான் யோசிச்சேன்.
"ஏற்கனவே பாதி தெரிஞ்சுது."
"பிளவுஸ் மட்டும் தான் பாக்கி."
"உள்ள வேற எதுவும் இல்ல."
"பாதி தெரிஞ்சா என்ன...
முழுசாத் தெரிஞ்சா என்ன?"
"எப்படியும் அவன் பார்த்துட்டான்."
"இடுப்பைப் பார்த்துட்டான்...
தொப்புளைப் பார்த்துட்டான்."
"இதை மட்டும் மறைச்சு என்ன ஆகப் போகுது?"
"இவன் சொல்ற மாதிரி..."
"திறந்து காட்டினா...
ஒரு நிமிஷத்துல முடிச்சுடுவானா?"
"அப்படியாவது என் தலைவலி தீருமா?"
நான் அவனைப் பார்த்தேன்.
"பிரகாஷ்..."
"உண்மையைச் சொல்லு."
"நான் ஓபன் பண்ணா..."
"ஒரே நிமிஷத்துல முடிப்பியா?"
"இல்ல மறுபடியும் ஏமாத்துவையா?"
அவன் அவசரமாத் தலையாட்டினான்.
"சத்தியமா மேடம்!"
"ஒரே நிமிஷம்." "அதுக்கு மேல ஆகாது."
"நீங்க திறக்குற அந்த நொடி...
முடிச்சுடுவேன்."
நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.
வேற வழி தெரியல.
என் பிடிவாதம் தளர்ந்துச்சு.
"சரி..."
"தொலை."
"ஆனா கண்ணை இமைக்காமப் பார்க்கக் கூடாது."
"எனக்குக் கூச்சமா இருக்கும்."
அவன் தலையாட்டினான்.
ஆனா அவன் கண்கள் இப்போதே வெறிக்க ஆரம்பிச்சுது.
நான் மண்டி போட்டபடியே...
நிமிர்ந்து நின்னேன்.
என் கைகள் நடுங்கிக்கிட்டே மேலே போச்சு.
ஏற்கனவே ரெண்டு கொக்கி கழட்டியாச்சு.
இப்போ மூணாவது கொக்கி.
என் விரல்கள் அதைத் தேடுச்சு.
"கிளிக்..."
மூணாவது கொக்கி கழண்டுச்சு.
ஜாக்கெட் இன்னும் விரிஞ்சுச்சு.
இப்போ...
என் மார்பின் பெரும்பகுதி வெளிய தெரிஞ்சுது.
அந்தக் கறுப்பு வட்டத்தை தவிர...
மத்த எல்லாம் தெரிஞ்சுது.
வெள்ளையா...
பளிங்கு மாதிரி...
என் மார்பு மினுமினுத்துச்சு.
அவன் கண்கள் விரிஞ்சுது.
"ஆஹா..."
அவன் முனகினான்.
"சும்மா இரு பிரகாஷ்." நான் அதட்டினேன்.
அடுத்தது...
நாலாவது கொக்கி.
இது கொஞ்சம் கஷ்டமா இருந்துச்சு.
ஜாக்கெட் இறுக்கமா இருந்ததால...
கொக்கி மாட்டிக்கிட்டு வரல.
நான் போராடினேன்.
அவன் மூச்சு விடாமப் பார்த்தான்.
"கிளிக்..."
நாலாவது கொக்கியும் கழண்டுச்சு.
இப்போ...
என் மார்பகங்கள் கிட்டத்தட்ட வெளிய வந்துடுச்சு.
ஜஸ்ட் அந்த நுனி மட்டும் தான் உள்ள இருந்துச்சு.
எனக்கு உடம்பெல்லாம் தீ பிடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.
வெக்கம் பிடுங்கித் தின்னுச்சு.
"இன்னும் ஒன்னே ஒன்னு தான்."
கடைசி கொக்கி.
இடுப்புப் பக்கம் இருக்கிற கொக்கி.
அதுதான் ஜாக்கெட்டைத் தாங்கிப் பிடிச்சிருந்தது.
என் விரல்கள் அந்தத் கடைசி கொக்கியைப் பிடிச்சுச்சு.
என் இதயம் "டப் டப்"னு அடிச்சுது.
"இதை எடுத்துட்டா..."
"நான் முழு நிர்வாணம்." (மேல மட்டும்).
நான் கண்ணை மூடிக்கிட்டேன்.
"கடவுளே...
மன்னிச்சுடு."
"கிளிக்."
கடைசி கொக்கி கழண்டுச்சு.
அவ்வளவுதான்.
அந்தத் துணியின் பிடிமானம் போச்சு.
"சர்ர்ர்..."
என் ஜாக்கெட் ரெண்டு பக்கமும் விலகிச்சு.
ஒரு திரை விலகுற மாதிரி...
என் மார்பை விட்டு அந்தத் துணி விலகி விழுந்துச்சு.
"தொப்."
எந்தப் பிடிப்பும் இல்லாம...
எந்தத் தடையும் இல்லாம...
என் மார்பகங்கள் சுதந்திரமா வெளிய வந்துச்சு.
நான் கொஞ்சம் ஒல்லியான...
ஸ்லிம்மான உடம்பு.
ஆனா என் மார்பகங்கள்...
என் ஒல்லியான உடம்புலேயே...
கொஞ்சம் அதிகமான சதையோட...
ரவுண்டா...
பர்ஃபெக்ட்டா இருக்கும்.
அதுதான் என் உடம்புலேயே எனக்குப் பிடிச்ச அம்சம்.
இப்போ எந்த ஆதாரமும் இல்லாம...
பிரா போடாததால...
அது காத்துல அப்படியே நின்னுச்சு.
வெள்ளையா...
பளிங்கு கல்லுல செஞ்ச சிலைகள் மாதிரி...
பளபளன்னு மின்னுச்சு.
என் மார்பின் மேற்பரப்பு...
அவ்ளோ மென்மையா...
ஒரு சின்ன சுருக்கம் கூட இல்லாம...
வழவழன்னு இருந்துச்சு.
டியூப் லைட் வெளிச்சம் பட்டு...
அதுல இருந்த சின்னச் சின்ன நீல நரம்புகள் கூட லேசாத் தெரிஞ்சுச்சு.
அது தொங்கல. சரியான அளவுல...
கிண்ணம் மாதிரி வளைஞ்சு...
கம்பீரமா நின்னுச்சு.
ரெண்டு மார்புக்கும் நடுவுல இருந்த இடைவெளி...
வியர்வை துளிகளோட மின்னுச்சு.
அந்த வெண்மைக்கு நடுவுல...
என் மார்புக் காம்புகள்...
கரும்பழுப்பு நிறத்துல...
வட்டமா...
அழகா அமைஞ்சிருந்துச்சு.
அந்தக் காம்பின் நுனி...
குளிர்க் காத்து பட்டதால...
நல்லா விறைச்சு...
முனையா நீட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அது நேரா அவனைப் பார்த்து முறைக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.
அவன் பார்வை படும் போதெல்லாம்...
என் மார்பு தானா சிலிர்த்துச்சு. சுருங்கி விரிஞ்சுச்சு.
ஒரு ஆணின் பார்வைக்காக ஏங்கித் தவிச்ச மாதிரி...
என் மார்பகங்கள் அவன் முன்னாடித் திமிறிக்கிட்டு நின்னுச்சு.
பார்க்குறதுக்கே...
கையில அள்ளி வெச்சுக்கிற மாதிரி...
அவ்ளோ கச்சிதமா இருந்துச்சு.
"ஜில்..."
ஹால்ல ஓடிக்கிட்டு இருந்த ஃபேன் காத்து...
என் வேர்த்த மார்புல பட்டுச்சு.
அந்தக் குளிர்ச்சி...
என் மார்புக் காம்புகளை இன்னும் விறைக்க வெச்சது.
"சுருக்"னு சுருங்கிச்சு.
நான் இப்போ...
வெறும் பாவாடை...
திறந்த ஜாக்கெட்...
வேற எதுவும் இல்லாம...
அவன் முன்னாடி மண்டி போட்டு நின்னேன்.
இந்தக் காட்சி...
என் வாழ்க்கையிலேயே நான் நினைச்சுப் பார்க்காத காட்சி.
அந்த உணர்வு வந்ததும்...
எனக்கு வெக்கம் தாங்க முடியல.
தன்னால என் கைகள் மேலே போச்சு.
"சடக்"னு...
என் இரண்டு உள்ளங்கையாலயும்...
என் மார்பை மறைச்சுக்கிட்டேன்.
இறுக்கமாப் பொத்திக்கிட்டேன்.
தலை குனிஞ்சேன்.
கண்ணுல தண்ணி வந்துச்சு.
"அய்யோ...
பார்த்துட்டானே."
"எல்லாம் பார்த்துட்டானே."
ஆனா...
அவன் இப்போ முன்ன மாதிரி இல்ல.
தைரியம் வந்துச்சு.
மிருகம் முழிச்சுக்கிச்சு.
"மேடம்..."
அவன் மெதுவா என் கையைப் பிடிச்சான்.
என் மணிக்கட்டைப் பிடிச்சான்.
"மறைக்காதீங்க மேடம்."
"எதுக்கு மறைக்கிறீங்க?"
"நான் பார்க்க வேண்டியதே இதுதானே?"
"கையை எடுங்க."
அவன் என் கையை மெதுவா...
ஆனா உறுதியா விலக்கினான்.
நான் எதிர்ப்பு காட்டல.
என் உடம்பு சோர்ந்து போயிருந்துச்சு.
என் கைகள் விலகிச்சு.
மீண்டும் என் மார்பு அவன் கண்ணுக்கு விருந்தாச்சு.
"ஆஹா..."
"அற்புதம் மேடம்..."
"என்ன அழகு..."
"நிலா மாதிரி ஜொலிக்குது..."
அவன் கண்கள் என் மார்பு மேல ஊர்ந்துச்சு.
"பால் குடங்கள்..."
அவன் அந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
"ரெண்டு பால் குடங்கள் மாதிரி...
தளும்பி நிக்குது மேடம்."
"பால் குடங்கள்..."
அந்த வார்த்தை என் காதுல விழுந்ததும்...
எனக்கு "ஜிவ்வ்வ்"னு இருந்துச்சு.
அது ஒரு கிராமத்து வார்த்தை.
கொஞ்சம் ஆபாசமான...
கொஞ்சம் பச்சையான வார்த்தை.
என் புருஷன் என்னைக்குமே "பியூட்டிஃபுல்" னு சொன்னது இல்ல. "அழகு"னு சொன்னது இல்ல.
ஆனா "பால் குடம்"னு அப்படி எப்பவுமே சொல்லப் போறதும் இல்ல.
அந்த வார்த்தையில இருந்த அந்த "மண் வாசனை"...
அந்த "காம வாசனை"...
என்னை என்னவோ பண்ணுச்சு.
என் அடிவயித்துல ஒரு சூறாவளி அடிச்சுச்சு.
என் பெண்மை துடிச்சுச்சு.
"இவன் என்னைக் கேவலமாப் பேசுறான்..."
"ஆனா அது எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு."
அவன் என் மார்பையே வெறிச்சுப் பார்த்தான்.
"எவ்ளோ பெருசு..."
"அந்தக் காம்பு எவ்ளோ பெரிசா இருக்கு..."
"கருப்பா...
திராட்சை பழம் மாதிரி..."
"வாயை வெச்சு உறிஞ்சணும் போல இருக்கு."
அவன் வாய்விட்டுப் புலம்பினான்.
எனக்கு முகம் எல்லாம் தீயா எரிஞ்சுச்சு.
"போதும்டா..."
"பார்த்தது போதும்..."
"சீக்கிரம் வேலையைப் பாரு."
நான் மெதுவாச் சொன்னேன்.
என் கைகள்...
மீண்டும் வேலையை ஆரம்பிச்சுச்சு.
அவன் சுண்ணியைப் பிடிச்சு ஆட்ட ஆரம்பிச்சேன்.
இப்போ ஒரு புது விஷயம் நடந்துச்சு.
நான் ஒவ்வொரு முறை கையை ஆட்டும் போதும்...
என் உடம்பு அதிர்ந்துச்சு.
அந்த அதிர்வுல...
எந்தத் துணியும் இல்லாம...
தொங்கிக்கிட்டு இருந்த என் மார்பகங்கள்...
"தொடக்...
தொடக்..."னு குலுங்குச்சு..
அது காத்துல ஆடுச்சு.
நான் வேகமா ஆட்ட ஆட்ட...
என் மார்புகளும் வேகமா ஆடுச்சு. நடனமாடுச்சு.
என் ஜாக்கெட் துணி...
ரெண்டு பக்கமும் காத்துல பறந்துச்சு.
நான் தலை குனிஞ்சு...
என் மார்பு ஆடுறதைப் பார்த்தேன்.
அவன் சுண்ணி ஆடுறதைப் பார்த்தேன்.
இந்தக் காட்சி...
ஒரு குடும்பப் பொண்ணு...
ஒரு வாட்ச்மேன் முன்னாடி...
மார்பைத் திறந்து போட்டுக்கிட்டு...
அவனுக்குக் கைவேலை செய்யுற இந்தக் காட்சி...
எனக்கு ரொம்பத் தப்பாத் தெரிஞ்சுது.
ஆனா அதே சமயம்...
அது கொடுத்த போதை...
அது ரொம்ப அதிகமா இருந்துச்சு.
Part 101:
----------
"பிரகாஷ்..."
"கை தோள்பட்டையில மட்டும் தான் இருக்கணும்."
"வேற எங்கயும் நகரக் கூடாது."
நான் எச்சரிச்சேன்.
என் குரல்ல ஒரு நடுக்கம் இருந்துச்சு.
அது ஒரு கண்டிப்பான எஜமானியின் குரல் இல்ல. ஒரு தோற்றுப்போன பெண்ணின் குரல்.
ஆனா...
அவன் கைகள் தோள்பட்டையிலயே நிக்கல.
மெதுவா...
ஊர்ந்துச்சு.
ஒரு பாம்பு ஊர்ந்து போற மாதிரி...
சத்தம் இல்லாம...
அழுத்தம் இல்லாம...
நகர ஆரம்பிச்சுச்சு.
என் கழுத்து வளைவைத் தாண்டி...
தோள்பட்டையின் விளிம்பைத் தாண்டி...
பின்பக்கம் போக ஆரம்பிச்சுச்சு.
"மேடம்..."
அவன் ஒரு போதையில முனகினான்.
அவன் கண்கள் மூடி இருந்தாலும்...
அவன் கைகளுக்கு வழி தெரிஞ்சது.
அவன் உள்ளங்கை...
என் ஜாக்கெட் துணியைத் தாண்டி...
என் வெறும் முதுகைத் தொட்டுச்சு.
"சில்"னு இருந்துச்சு.
அவன் கை சொரசொரப்பாவும்...
என் முதுகு வழவழப்பாவும் இருந்ததால...
அந்த உரசல்ல ஒரு மின்சாரம் பாய்ஞ்சது.
நான் சிலிர்த்துப் போனேன்.
முதுகுத் தண்டுல...
யாரோ ஐஸ் கட்டியை வெச்சு தேய்க்குற மாதிரி ஒரு உணர்வு.
"ஏய்..."
நான் கத்த நினைச்சேன்.
"கையை எடு பிரகாஷ்"னு சொல்ல நினைச்சேன்.
ஆனா...
என்னால முடியல.
ஏன்னா...
என் கைகள் அவனோட அந்த "மான்ஸ்டர்" ஆண்மையை...
வேகமா உருவிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவனோட அசைவுக்கும்...
என் கை அசைவுக்கும்...
ஒரு தாளம் செட் ஆகிடுச்சு.
நான் இப்போ நிறுத்தினா...
இல்ல அவனைத் திட்டினா...
அந்தத் தாளம் கலைஞ்சுடும்.
அவனோட விறைப்பு குறைஞ்சுடும்.
"அய்யோ..."
"இப்போ நிறுத்தினா...
அவன் முடிக்க இன்னும் அரை மணி நேரம் ஆக்குவான்."
"இவனோட இந்த நச்சரிப்பை விட..."
"சீக்கிரம் முடிச்சு அனுப்புறது தான் நல்லது."
"எங்கேயோ தொட்டுட்டுப் போறான்."
"எப்படியும் முடியப் போகுது."
நான் எனக்குள்ளயே சமாதானம் செஞ்சுக்கிட்டேன்.
நான் அமைதியா இருந்தேன்.
அந்த அமைதியை அவன் சம்மதமா எடுத்துக்கிட்டான்.
அவன் கை இன்னும் கீழே இறங்குச்சு.
முதுகுல இருந்து...
கை வளைவு வழியா...
பக்கவாட்டுல வந்துச்சு.
அவன் விரல்கள்...
என் இடுப்பை நோக்கி வந்துச்சு.
என் ஜாக்கெட்டுக்கும்...
கீழே இருக்கிற பாவாடைக்கும் நடுவுல...
அந்தச் சின்ன இடைவெளி.
என் வெளுத்த இடுப்பு தெரியுற இடம்.
அவன் விரல்கள்...
சரியாக அந்த இடத்தைத் தொட்டுச்சு.
"தொப்."
அவன் முரட்டு விரல்கள்...
என் இடுப்புச் சதையைப் பிடிச்சுச்சு.
மென்மையா இல்ல.
கொஞ்சம் அழுத்தமா.
ஒரு பிடிமானத்துக்குப் பிடிக்கிற மாதிரி.
"ஆஹ்..."
என் வாயில இருந்து காத்து வெளிய வந்துச்சு.
அவன் அந்த மென்மையான சதையை...
தன்னோட சொரசொரப்பான விரல்களால வருடினான்.
என் தோல் மென்மையா இருந்ததால...
அவன் விரல் ரேகைகள் கூட என் உடம்புல பதியுற மாதிரி இருந்துச்சு.
"மேடம்..."
"என்ன இடுப்பு மேடம்..."
அவன் குரல் கரகரப்பா ஒலிச்சுச்சு.
"தினமும் நான் பார்க்குறேன்..."
"சேலைக்குள்ள இருந்து இந்த இடுப்பு எட்டிப் பார்க்கும் போதெல்லாம்..."
"எனக்கு உசுரு போகும் மேடம்."
"இன்னைக்குத் தான் தொடுற பாக்கியம் கிடைச்சிருக்கு."
"வெண்ணெய் மாதிரி இருக்கு மேடம்."
"வழுக்கிட்டுப் போகுது."
அவன் வர்ணனை...
எனக்குக் கோவத்தை விட...
ஒரு விதமான கிளர்ச்சியைக் கொடுத்துச்சு..
என் இடுப்புல அவன் கை பட்டதும்...
எனக்குள்ள ஏதோ ஒன்னு சுண்டி இழுத்துச்சு.
ஆனா நான் சும்மா இருக்கக் கூடாது.
நான் ஒரு கல்யாணமான பொண்ணு.
"கையை எடு பிரகாஷ்..."
என் குரல் ரொம்ப பலவீனமா வந்துச்சு. ஒரு முனகல் மாதிரி தான் இருந்துச்சு.
"மேலே வை."
அவன் கையை எடுக்கல.
இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாப் பிடிச்சான்.
"இல்ல மேடம்..."
"கிரிப் வேணும் மேடம்."
"நான் விழாம இருக்க இதுதான் பிடிமானம்."
"இப்டியே பிடிச்சுக்கிட்டா...
எனக்குத் தெம்பா இருக்கு."
"தயவு செஞ்சு தடுக்காதீங்க."
"வந்துடும் போல இருக்கு."
"வந்துடும்"னு சொன்னதும்...
நான் அமைதியானேன்.
"சரி...
தொலை."
"சீக்கிரம் வர வை."
அவன் கை விரல்கள்...
என் இடுப்பு எலும்பு மேல ஊர்ந்துச்சு.
அவன் கட்டைவிரல்...
என் இடுப்புல வட்டம் போட்டுச்சு.
மெதுவா...
வட்டமா...
தேய்ச்சான்.
அந்த இடம் அவ்ளோ கூச்சமான இடம்.
அவன் தேய்க்கத் தேய்க்க...
என் உடம்பு வில்லு மாதிரி வளைஞ்சுச்சு.
கீழே...
நான் முட்டி போட்டிருந்த இடத்துல...
என் இரண்டு கைகளும் வேகமா இயங்க ஆரம்பிச்சுது.
இப்போ நான் ஒரு கையால மட்டும் செய்யல.
ரெண்டு கையையும் பயன்படுத்தினேன்.
வலது கை...
அவன் சுண்ணியோட தண்டுப் பகுதியை உருவிச்சு.
இடது கை...
கீழே இருக்கிற அவனோட அந்த ரெண்டு உருண்டைகளையும்...
மென்மையாத் தாங்கிப் பிடிச்சு...
வருடிச்சு.
ஒரு கை வேகமா இயங்குச்சு.
இன்னொரு கை இதமா வருடிச்சு.
"சரக்...
சரக்..."
சத்தம் அதிகமாச்சு.
அவன் இடுப்பு லேசாத் தூக்குச்சு.
அவன் என் கைக்குள்ளேயே இடிக்க ஆரம்பிச்சான்.
சின்னச் சின்னதா...
இடுப்பை ஆட்டி ஆட்டி...
என் கைக்குள்ளேயே உடலுறவு வெச்சுக்கிட்டான்.
அந்த அசைவு...
எனக்கு ஒரு அதிகாரத்தைக் கொடுத்துச்சு.
நான் இவனைச் சந்தோஷப்படுத்துறேன்.
என் கைக்குள்ள இவன் கிடக்கான்.
திடீர்னு...
அவன் கை நகர்ந்துச்சு.
இடுப்பு ஓரத்துல இருந்து...
முன்னாடி பக்கம் வந்துச்சு.
என் வயிற்றுப் பகுதிக்கு.
அவன் விரல்கள்...
என் பாவாடை நாடாவுக்கு மேல...
என் வயிற்றுச் சதை மேல ஊர்ந்துச்சு.
எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.
"பிரகாஷ்...
எங்க வர்ற?"
கேட்க நினைச்சேன்.
ஆனா அதுக்குள்ள...
அவன் கட்டைவிரல்...
சரியாக அந்த மையப் புள்ளியைக் கண்டுபிடிச்சுச்சு.
என் தொப்புள்.
அந்த ஆழமான குழி.
அவன் கட்டைவிரல்...
என் தொப்புள் குழிக்குள்ள இறங்குச்சு.
"ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..."
நான் கண்ணை இறுக்கி மூடிக்கிட்டேன்.
தலையை பின்னாடி சாய்ச்சேன்.
இது ரொம்பத் தப்பு.
இது எல்லை மீறல்.
ஆனா...
அந்த சுகம்...
விஷத்தன்மை வாய்ந்த சுகம்.
அவன் சொரசொரப்பான கட்டைவிரல்...
என் தொப்புளுக்குள்ள வட்டம் அடிச்சுச்சு.
சுத்திச் சுத்தித் தேய்ச்சான்.
"மேடம்..."
அவன் கிசுகிசுத்தான்.
"எவ்ளோ நாள் இதுக்காக ஏங்கியிருக்கேன் தெரியுமா?"
"தினமும் நீங்க நடந்து போகும்போது..."
"காத்து அடிச்சு சேலை விலகாதா..."
"இந்தத் தொப்புள் தெரியாதான்னு தவம் கிடப்பேன்."
"இப்போ என் விரலே உள்ள போகுது..."
"நம்பவே முடியல மேடம்."
"உள்ள இழுக்குது மேடம்..."
"உங்க தொப்புள் ஒரு சுழி மாதிரி உள்ள இழுக்குது."
அவன் பேசிக்கிட்டே...
தன்னோட உள்ளங்கையை விரிச்சான்.
என் வயிறு முழுசையும் மூடுற மாதிரி...
கையை வெச்சான்.
சப்பாத்தி மாவு பிசையுற மாதிரி...
என் வயிற்றுச் சதையை மெதுவாப் பிசைஞ்சான்.
என் வயிறு கொஞ்சம் மெத்துனு இருக்கும்.
அவன் கைக்கு அது ஒரு பஞ்சு மெத்தை மாதிரி இருந்துச்சு.
அழுத்தி...
பிசைஞ்சு...
வருடினான்.
நான் அறியாமலேயே...
"ம்ம்ம்ம்..."னு ஒரு சத்தம் போட்டேன்.
என் கை வேகம் குறைஞ்சுது.
அவன் கவனிச்சுட்டான்.
நான் ரசிக்கிறேன்னு அவனுக்குத் தெரிஞ்சு போச்சு.
"புடிச்சிருக்கா மேடம்?"
"ரொம்ப சாஃப்ட்டா இருக்கா?"
நான் பதில் சொல்லல. உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன். வெக்கத்துல தலை குனிஞ்சேன்.
ஆனா...
எனக்குள்ள ஒரு புயலே அடிச்சுச்சு.
அவன் விரல்கள் என் தொப்புளைச் சுத்திச் சுத்தி வரும்போது...
என் நரம்பெல்லாம் இழுத்துப் பிடிச்சுச்சு.
என் தொப்புள் அவ்ளோ சென்சிட்டிவ். யாருமே அவ்ளோ ஈசியா தொட முடியாத இடம்.
என் புருஷன் கார்த்திக் கூட...
எப்போதாவது தான் தொடுவாரு. அவரும் இப்டி நிதானமா...
ரசிச்சுத் தடவினது இல்ல.
ஆனா இவன்...
ஒரு வாட்ச்மேன்...
எந்த உரிமையும் இல்லாதவன்...
என் தொப்புளைத் தன்னோட விளையாட்டு மைதானமா மாத்திட்டான்.
அவன் விரல் நகம் லேசா என் தொப்புள் ஓரத்துல படும்போது...
"சுருக்"னு ஒரு இன்பம்.
அவன் உள்ளங்கை சூடு...
என் வயிறு முழுக்கப் பரவி...
என் கருப்பை வரைக்கும் ஊடுருவிச்சு.
ஒவ்வொரு முறை அவன் அழுத்தித் தேய்க்கும் போதும்...
என் அடிவயித்துல ஒரு மின்சாரம் பாய்ஞ்சு...
நேரா என் பெண்மையைச் சென்று தாக்குச்சு.
என் தொடை இடுக்குல ஈரம் அளவுக்கு அதிகமா சுரந்துச்சு. நான் போட்டிருந்த பாவாடை நனைஞ்சு ஒட்டிக்கிற அளவுக்கு ஈரம்.
"இவன் என்ன பண்றான்?" "வெறும் கையாலயே என்னைச் சாகடிக்கிறானே."
அவன் கட்டைவிரலை உள்ள விட்டு...
லேசா நோண்டும் போது...
எனக்கு மூச்சு முட்டுச்சு.
என் வயிறு தானா சுருங்கி விரிஞ்சுச்சு. அவன் கைக்கு இசைவா வளைஞ்சு கொடுத்துச்சு.
இது தப்புன்னு அறிவு சொல்லுச்சு. ஆனா உடம்பு கேட்கல.
"இன்னும் தேய்க்குறியா?" "இன்னும் அழுத்துறியா?"னு என் உடம்பு ஏங்குச்சு.
அவன் கை சொரசொரப்பா இருந்ததால...
அது என் மென்மையான வயிற்றுத் தோலை உரசி...
ஒரு விதமான எரிச்சலோட கலந்த இன்பத்தைக் கொடுத்துச்சு.
நான் ஒரு களிமண் பொம்மை மாதிரி...
அவன் கைக்குள்ள கரைஞ்சு போயிட்டேன்.
ஆனா...
திடீர்னு எனக்குள்ள ஒரு பெரிய பயம் வெடிச்சுச்சு.
ஒரு அணுகுண்டு மாதிரி.
அவன் கை எங்க இருக்கு?
என் வயித்துல.
சரியாச் சொல்லணும்னா...
என் பாவாடை நாடாவுக்கு ஒரு இன்ச் மேல.
அவன் விரல் மட்டும் கொஞ்சம் சறுக்கினா...
அந்த நாடா மேல படும்.
அந்த முடிச்சு மேல படும்.
தெரியாம அந்த முடிச்சை இழுத்துட்டா?
"ஐயோ..."
பகீர்னு இருந்துச்சு.
நான் உள்ள ஜட்டி போடல.
அந்த பாவாடை மட்டும் தான் என் மானத்தைக் காப்பாத்திட்டு இருக்கு.
அந்த முடிச்சு அவிழ்ந்தா...
பாவாடை சர்ருனு கீழே விழும்.
அவன் என் முகத்துக்கு நேரா உட்கார்ந்து இருக்கான்.
பாவாடை விழுந்தா...
என்னோட அந்தரங்கம்...
அந்தக் கறுப்பு முக்கோணம்...
அவன் கண்ணு முன்னாடி பச்சையாத் தெரியும்.
எந்தத் திரையும் இல்லாம...
எந்தத் தடையும் இல்லாம...
முழுசாத் தெரிஞ்சுடும்.
அந்த நினைப்பு வந்ததும்...
எனக்கு வேர்த்து விறுவிறுத்துச்சு.
ஆனா...
விசித்திரமா...
அந்தப் பயம் எனக்குள்ள காமத்தையும் அதிகப்படுத்துச்சு.
"விழுந்துடுமோ?"
"பார்த்துடுவானோ?" ங்கிற அந்தப் பதற்றம்...
என் அடிவயித்துல ஒரு சூட்டை உண்டாக்கிச்சு.
என் பெண்மை...
கண்ணீர் விடுற மாதிரி...
மதன நீரை சுரந்துச்சு.
அது என் தொடை வழியா வழியுறது எனக்கே தெரிஞ்சுது.
நான் பயத்துல நடுங்கிக்கிட்டே சொன்னேன்.
"பிரகாஷ்..."
"கீழ போகாத..."
"நாடா மேல கை வெச்சிடாத..."
"ஜாக்கிரதை."
என் குரல் நடுங்குச்சு.
அவன் சிரிச்சான்.
சிரிப்பு சத்தம் வெளிய வரல...
ஆனா அவன் மூச்சுக்காத்துல அந்தச் சிரிப்பு தெரிஞ்சுது.
"பயப்படாதீங்க மேடம்..."
"நான் பத்திரம்..."
"இங்கேயே தான் இருப்பேன்."
அவன் விரல்கள் என் தொப்புளை விட்டு நகரல.
தொடர்ந்து வட்டமிட்டுக்கிட்டே இருந்துச்சு.
என் கைகளும் ஓயாம வேலை செஞ்சுச்சு.
அவன் சுண்ணி இப்போ இரும்புக் கம்பி மாதிரி ஆகிடுச்சு.
வீங்கிப் போய்...
நரம்பெல்லாம் புடைச்சுக்கிட்டு...
வெடிக்கத் தயாரா இருந்துச்சு.
"இப்போ முடிச்சுடுவான்..."
"கண்டிப்பா இன்னும் பத்து செகண்ட்ல முடிச்சுடுவான்."
நான் நம்பிக்கையோட வேகமா ஆட்டினேன்.
அவனும் வேகமா இடுப்பை ஆட்டினான்.
"ஆஹ்...
ஆஹ்...
ஆஹ்..."னு கத்தினான்.
உச்சகட்டத்தை நெருங்குற மாதிரி தெரிஞ்சான்.
திடீர்னு...
எல்லாம் நின்னு போச்சு.
அவன் முனகல் நின்னுச்சு.
அவன் இடுப்பு ஆட்டம் நின்னுச்சு.
அவன் சிலையா உறைஞ்சுட்டான்.
என் கைக்குள்ள இருந்த அந்த விறைப்பு குறையல.
ஆனா...
அவன்கிட்ட இருந்த அந்த அவசரம் போயிடுச்சு.
எனக்கு ஒன்னும் புரியல.
நான் கையை நிறுத்தினேன்.
அண்ணாந்து அவனைப் பார்த்தேன்.
"என்ன ஆச்சு?"
"ஏன் நிறுத்திட்ட?"
"வரலையா?"
அவன் பெருமூச்சு விட்டான்.
கண்களைத் திறந்தான்.
"இல்ல மேடம்..."
"நின்னு போச்சு."
"என்னடா நின்னு போச்சு?" நான் கடுப்பானேன்.
"மைண்ட் பிளாக் மேடம்."
"திடீர்னு ஏதோ தடுக்குது."
"அந்த கனெக்ஷன் கட் ஆகிடுச்சு."
"என்ன பிரகாஷ் சொல்ற?"
"நல்லாத் தானே போயிட்டு இருந்துச்சு?"
"என் தொப்புளைத் தடவின...
இடுப்பைப் பிடிச்ச..."
"வேற என்ன வேணும் உனக்கு?"
அவன் பதில் சொல்லல.
அவன் கண்கள்...
என் முகத்தைப் பார்க்கல.
மெதுவா கீழே இறங்குச்சு.
என் கழுத்தைத் தாண்டி...
என் லூஸான ஜாக்கெட்டுக்கு நடுவுல...
அந்தத் திறந்திருந்த மார்புப் பிளவை நோக்கிப் போச்சு.
அவன் பார்வை...
என் மார்பையே பார்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.
----------
Part 102:
----------
அவன் பார்வை...
என் முகத்தை விட்டு இறங்கி...
என் மார்புப் பிளவு மேலேயே குறியா நின்னுச்சு.
எனக்குச் "சுரீர்"னு கோவம் வந்துச்சு.
என் கையை நிறுத்தினேன்.
"என்ன பிரகாஷ் பார்க்குற?"
"எங்க பார்க்குற?"
"நான் என்ன கேட்டேன்..."
"நீ என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருக்க?"
"ஏன் நிறுத்திட்ட?"
நான் படபடன்னு கேட்டேன்.
என் குரல்ல ஒரு எரிச்சல் இருந்துச்சு.
அவன் மெதுவா நிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்தான்.
"மேடம்..."
"பிளாக் ஆகுது மேடம்."
"எதுவுமே நகர மாட்டேங்குது."
"என்ன பிரகாஷ், இது என்ன புது பிளாக்?"
"என்ன புதுக் கதை விடுற?"
"இவ்ளோ நேரம் நல்லாத் தானே போச்சு?"
"திடீர்னு என்ன ஆச்சு?"
அவன் தயங்கித் தயங்கி...
என் மார்பைக் காட்டினான்.
"அதுதான் மேடம் பிளாக் பண்ணுது."
"எது?"
"உங்க ஜாக்கெட்."
"நீங்க ரெண்டு கொக்கி கழட்டி விட்டீங்க..."
"அதுல கொஞ்சம் தெரிஞ்சுது."
"ஆனா..."
"பாதி தெரிஞ்சு...
பாதி தெரியாம இருக்கிறது தான் மேடம் நரகம்."
"என் மனசு..."
"உள்ள என்ன இருக்குன்னு பார்க்கத் துடிக்குது."
"அந்த ஆர்வம்..."
"என்னை முடிக்க விடாமத் தடுக்குது."
"மைண்ட் அங்கேயே சிக்கி நிக்குது."
"அந்தத் துணி மறைச்சுக்கிட்டு இருக்குறது..."
"என்னை மூச்சு முட்ட வைக்குது."
"நீங்க முழுசாத் திறந்து காட்டினா..."
"அந்தத் தடை விலகிடும்."
"மனசு திருப்தியாகி...
ரிலீஸ் ஆகிடும்."
எனக்கு அவன் சொல்றது பைத்தியக்காரத்தனமாப் பட்டுச்சு.
"உளறாத பிரகாஷ்."
"ஏற்கனவே ரெண்டு கழட்டியாச்சு."
"இதுக்கு மேல திறக்க முடியாது."
"நான் என்ன உனக்கு ஸ்ட்ரிப் டான்ஸா ஆட வந்தேன்?"
"நான் ஒரு குடும்பப் பொண்ணு."
"உனக்கு உதவி பண்ண வந்தா...
என் மானத்தை வாங்காத."
நான் மறுத்தேன்.
நான் எழுந்திருக்க முயற்சி பண்ணேன்.
ஆனா அவன் விடல.
உடனே ஒரு பழைய ஞாபகத்தைக் கிளறினான்.
"மேடம்..."
"அன்னிக்கு..."
"அந்த லிஃப்ட்ல நாம ஸ்டக் ஆனப்போ..."
"நான் சொன்னேன்ல மேடம்...
நிலாவைப் பத்தி..."
எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.
ஆமா. எப்போவோ ஒரு நாள்...
லிஃப்ட்ல மாட்டிக்கிட்டப்போ...
விளையாட்டா பேசும்போது...
அவன் என் மார்பை "நிலா"னு வர்ணிச்சான்.
"அதுக்குத் தான் நான் அன்னிக்கு ரொம்ப கோவப்பட்டேன்..."
"அதனால தான் உன்கிட்ட பேசாம இருந்தேன்..."
"அதுக்காகத் தான் உனக்குக் காய்ச்சலே வந்துச்சு..."
அந்தப் பழைய கோவம் எனக்கு மறுபடியும் வந்துச்சு.
நான் அவனை முறைச்சேன்.
"இப்போ அகைன் அந்த நிலாவை ஸ்டார்ட் பண்றியா?"
"உன்னை வெளிய அனுப்பணுமா?"
நான் கடுமையாக் கேட்டேன்.
அவன் உடனே பதறினான்.
"சாரி மேடம்! சாரி மேடம்!"
"நான் அதைச் சொல்லல மேடம்..."
"தப்பாப் பேசல."
"அந்த நிலாவைப் பார்க்கணும்னு சொல்ல வந்தேன் மேடம்."
"வேற ஒன்னும் இல்ல."
அவன் மன்னிப்பு கேட்டது...
என் காதுல விழல.
ஆனா...
என் மனசுக்குள்ள ஒரு கேள்வி ஓடுச்சு.
"அதை இவன் இன்னும் ஞாபகம் வெச்சிருக்கானா?"
"அன்னைக்கு நான் கோவப்பட்ட பிறகும்..."
"அவன் மனசுக்குள்ள அந்த 'நிலா' இன்னும் இருக்கா?"
"அப்போ இருந்து இவன் இதை ரசிச்சுக்கிட்டு இருக்கானா?"
"அந்த அழகான ரெண்டு நிலாவையும்..."
"எந்த மேகமும் மறைக்காம..."
"முழுசாப் பார்த்தா..."
"நான் ஒரே செகண்ட்ல வெடிச்சு சிதறிடுவேன் மேடம்."
"எந்தத் தடையும் இருக்காது."
"ப்ளீஸ் மேடம்."
"இதுதான் கடைசி."
"சத்தியமா இதுதான் கடைசி."
நான் எழ முயற்சி பண்ணேன்.
"முடியாது பிரகாஷ்."
"நீ ரொம்ப ஓவரா போற."
"இதுக்கு மேல நான் இறங்கி வர முடியாது."
"நான் இன்னொருத்தரோட மனைவி."
"ஏற்கனவே செஞ்சதே தப்பு."
"இப்போ முழுசாத் திறக்கச் சொல்ற..."
"இதெல்லாம் ரொம்ப அதிகம்."
நான் கோவமாச் சொன்னேன்.
ஆனா அவன் விடல.
"அய்யோ மேடம்!"
"வலிக்குது மேடம்!"
"ப்ளீஸ் மேடம்..."
"வலி போயிடும் மேடம்..."
"ஒரே ஒரு டைம் ஹெல்ப் பண்ணுங்க மேடம்..."
"ப்ளீஸ் மேடம்..."
"இது ஒரு பெரிய உதவி மாதிரி நினைச்சுக்கோங்க."
"ஒரே ஒரு டைம் மேடம்..."
"ப்ளீஸ் மேடம்..."
"காட்டுங்க மேடம்?"
"எனக்கு பார்த்த அடுத்த செகண்டே ரிலீஸ் ஆயிடும் மேடம்..."
"என் வாழ்க்கையே உங்க கையில தான் இருக்கு மேடம்..."
"ப்ளீஸ் மேடம்."
அவன் கெஞ்சினான்.
அவன் கெஞ்சின விதம்...
ஒரு உயிர்பிச்சை கேட்குற மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் சுவரில் இருந்த கடிகாரத்தைப் பார்த்தேன்.
நேரம் போய்க்கிட்டே இருந்துச்சு.
முப்பது நிமிஷம் ஆச்சு.
நாங்க இந்த அறைக்குள்ள வந்து முப்பது நிமிஷம்.
என் உடம்பு சோர்ந்து போச்சு.
என் கை மணிக்கட்டு வலிச்சுது.
முட்டி வலிச்சுது.
அதை விட முக்கியமா...
என் மார்பு வலிச்சுது.
நான் உள்ள பிரா போடல.
அந்த டைட்டான ஜாக்கெட்...
இவ்ளோ நேரம் என் மார்பை இறுக்கிப் பிடிச்சுருந்துச்சு.
என் மார்புக் காம்புகள்...
கூர்மையா விறைச்சு...
அந்த ஜாக்கெட் துணியோட உரசினதுல...
புண்ணாகுற மாதிரி எரிஞ்சுது.
"ஸ்ஸ்ஸ்..."
எனக்கே அதைத் திறந்து விடணும் போல இருந்துச்சு.
"காத்தோட்டமா விட்டா...
வலி குறையும்"னு என் உடம்பு கெஞ்சுச்சு.
நான் யோசிச்சேன்.
"ஏற்கனவே பாதி தெரிஞ்சுது."
"பிளவுஸ் மட்டும் தான் பாக்கி."
"உள்ள வேற எதுவும் இல்ல."
"பாதி தெரிஞ்சா என்ன...
முழுசாத் தெரிஞ்சா என்ன?"
"எப்படியும் அவன் பார்த்துட்டான்."
"இடுப்பைப் பார்த்துட்டான்...
தொப்புளைப் பார்த்துட்டான்."
"இதை மட்டும் மறைச்சு என்ன ஆகப் போகுது?"
"இவன் சொல்ற மாதிரி..."
"திறந்து காட்டினா...
ஒரு நிமிஷத்துல முடிச்சுடுவானா?"
"அப்படியாவது என் தலைவலி தீருமா?"
நான் அவனைப் பார்த்தேன்.
"பிரகாஷ்..."
"உண்மையைச் சொல்லு."
"நான் ஓபன் பண்ணா..."
"ஒரே நிமிஷத்துல முடிப்பியா?"
"இல்ல மறுபடியும் ஏமாத்துவையா?"
அவன் அவசரமாத் தலையாட்டினான்.
"சத்தியமா மேடம்!"
"ஒரே நிமிஷம்." "அதுக்கு மேல ஆகாது."
"நீங்க திறக்குற அந்த நொடி...
முடிச்சுடுவேன்."
நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.
வேற வழி தெரியல.
என் பிடிவாதம் தளர்ந்துச்சு.
"சரி..."
"தொலை."
"ஆனா கண்ணை இமைக்காமப் பார்க்கக் கூடாது."
"எனக்குக் கூச்சமா இருக்கும்."
அவன் தலையாட்டினான்.
ஆனா அவன் கண்கள் இப்போதே வெறிக்க ஆரம்பிச்சுது.
நான் மண்டி போட்டபடியே...
நிமிர்ந்து நின்னேன்.
என் கைகள் நடுங்கிக்கிட்டே மேலே போச்சு.
ஏற்கனவே ரெண்டு கொக்கி கழட்டியாச்சு.
இப்போ மூணாவது கொக்கி.
என் விரல்கள் அதைத் தேடுச்சு.
"கிளிக்..."
மூணாவது கொக்கி கழண்டுச்சு.
ஜாக்கெட் இன்னும் விரிஞ்சுச்சு.
இப்போ...
என் மார்பின் பெரும்பகுதி வெளிய தெரிஞ்சுது.
அந்தக் கறுப்பு வட்டத்தை தவிர...
மத்த எல்லாம் தெரிஞ்சுது.
வெள்ளையா...
பளிங்கு மாதிரி...
என் மார்பு மினுமினுத்துச்சு.
அவன் கண்கள் விரிஞ்சுது.
"ஆஹா..."
அவன் முனகினான்.
"சும்மா இரு பிரகாஷ்." நான் அதட்டினேன்.
அடுத்தது...
நாலாவது கொக்கி.
இது கொஞ்சம் கஷ்டமா இருந்துச்சு.
ஜாக்கெட் இறுக்கமா இருந்ததால...
கொக்கி மாட்டிக்கிட்டு வரல.
நான் போராடினேன்.
அவன் மூச்சு விடாமப் பார்த்தான்.
"கிளிக்..."
நாலாவது கொக்கியும் கழண்டுச்சு.
இப்போ...
என் மார்பகங்கள் கிட்டத்தட்ட வெளிய வந்துடுச்சு.
ஜஸ்ட் அந்த நுனி மட்டும் தான் உள்ள இருந்துச்சு.
எனக்கு உடம்பெல்லாம் தீ பிடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.
வெக்கம் பிடுங்கித் தின்னுச்சு.
"இன்னும் ஒன்னே ஒன்னு தான்."
கடைசி கொக்கி.
இடுப்புப் பக்கம் இருக்கிற கொக்கி.
அதுதான் ஜாக்கெட்டைத் தாங்கிப் பிடிச்சிருந்தது.
என் விரல்கள் அந்தத் கடைசி கொக்கியைப் பிடிச்சுச்சு.
என் இதயம் "டப் டப்"னு அடிச்சுது.
"இதை எடுத்துட்டா..."
"நான் முழு நிர்வாணம்." (மேல மட்டும்).
நான் கண்ணை மூடிக்கிட்டேன்.
"கடவுளே...
மன்னிச்சுடு."
"கிளிக்."
கடைசி கொக்கி கழண்டுச்சு.
அவ்வளவுதான்.
அந்தத் துணியின் பிடிமானம் போச்சு.
"சர்ர்ர்..."
என் ஜாக்கெட் ரெண்டு பக்கமும் விலகிச்சு.
ஒரு திரை விலகுற மாதிரி...
என் மார்பை விட்டு அந்தத் துணி விலகி விழுந்துச்சு.
"தொப்."
எந்தப் பிடிப்பும் இல்லாம...
எந்தத் தடையும் இல்லாம...
என் மார்பகங்கள் சுதந்திரமா வெளிய வந்துச்சு.
நான் கொஞ்சம் ஒல்லியான...
ஸ்லிம்மான உடம்பு.
ஆனா என் மார்பகங்கள்...
என் ஒல்லியான உடம்புலேயே...
கொஞ்சம் அதிகமான சதையோட...
ரவுண்டா...
பர்ஃபெக்ட்டா இருக்கும்.
அதுதான் என் உடம்புலேயே எனக்குப் பிடிச்ச அம்சம்.
இப்போ எந்த ஆதாரமும் இல்லாம...
பிரா போடாததால...
அது காத்துல அப்படியே நின்னுச்சு.
வெள்ளையா...
பளிங்கு கல்லுல செஞ்ச சிலைகள் மாதிரி...
பளபளன்னு மின்னுச்சு.
என் மார்பின் மேற்பரப்பு...
அவ்ளோ மென்மையா...
ஒரு சின்ன சுருக்கம் கூட இல்லாம...
வழவழன்னு இருந்துச்சு.
டியூப் லைட் வெளிச்சம் பட்டு...
அதுல இருந்த சின்னச் சின்ன நீல நரம்புகள் கூட லேசாத் தெரிஞ்சுச்சு.
அது தொங்கல. சரியான அளவுல...
கிண்ணம் மாதிரி வளைஞ்சு...
கம்பீரமா நின்னுச்சு.
ரெண்டு மார்புக்கும் நடுவுல இருந்த இடைவெளி...
வியர்வை துளிகளோட மின்னுச்சு.
அந்த வெண்மைக்கு நடுவுல...
என் மார்புக் காம்புகள்...
கரும்பழுப்பு நிறத்துல...
வட்டமா...
அழகா அமைஞ்சிருந்துச்சு.
அந்தக் காம்பின் நுனி...
குளிர்க் காத்து பட்டதால...
நல்லா விறைச்சு...
முனையா நீட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அது நேரா அவனைப் பார்த்து முறைக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.
அவன் பார்வை படும் போதெல்லாம்...
என் மார்பு தானா சிலிர்த்துச்சு. சுருங்கி விரிஞ்சுச்சு.
ஒரு ஆணின் பார்வைக்காக ஏங்கித் தவிச்ச மாதிரி...
என் மார்பகங்கள் அவன் முன்னாடித் திமிறிக்கிட்டு நின்னுச்சு.
பார்க்குறதுக்கே...
கையில அள்ளி வெச்சுக்கிற மாதிரி...
அவ்ளோ கச்சிதமா இருந்துச்சு.
"ஜில்..."
ஹால்ல ஓடிக்கிட்டு இருந்த ஃபேன் காத்து...
என் வேர்த்த மார்புல பட்டுச்சு.
அந்தக் குளிர்ச்சி...
என் மார்புக் காம்புகளை இன்னும் விறைக்க வெச்சது.
"சுருக்"னு சுருங்கிச்சு.
நான் இப்போ...
வெறும் பாவாடை...
திறந்த ஜாக்கெட்...
வேற எதுவும் இல்லாம...
அவன் முன்னாடி மண்டி போட்டு நின்னேன்.
இந்தக் காட்சி...
என் வாழ்க்கையிலேயே நான் நினைச்சுப் பார்க்காத காட்சி.
அந்த உணர்வு வந்ததும்...
எனக்கு வெக்கம் தாங்க முடியல.
தன்னால என் கைகள் மேலே போச்சு.
"சடக்"னு...
என் இரண்டு உள்ளங்கையாலயும்...
என் மார்பை மறைச்சுக்கிட்டேன்.
இறுக்கமாப் பொத்திக்கிட்டேன்.
தலை குனிஞ்சேன்.
கண்ணுல தண்ணி வந்துச்சு.
"அய்யோ...
பார்த்துட்டானே."
"எல்லாம் பார்த்துட்டானே."
ஆனா...
அவன் இப்போ முன்ன மாதிரி இல்ல.
தைரியம் வந்துச்சு.
மிருகம் முழிச்சுக்கிச்சு.
"மேடம்..."
அவன் மெதுவா என் கையைப் பிடிச்சான்.
என் மணிக்கட்டைப் பிடிச்சான்.
"மறைக்காதீங்க மேடம்."
"எதுக்கு மறைக்கிறீங்க?"
"நான் பார்க்க வேண்டியதே இதுதானே?"
"கையை எடுங்க."
அவன் என் கையை மெதுவா...
ஆனா உறுதியா விலக்கினான்.
நான் எதிர்ப்பு காட்டல.
என் உடம்பு சோர்ந்து போயிருந்துச்சு.
என் கைகள் விலகிச்சு.
மீண்டும் என் மார்பு அவன் கண்ணுக்கு விருந்தாச்சு.
"ஆஹா..."
"அற்புதம் மேடம்..."
"என்ன அழகு..."
"நிலா மாதிரி ஜொலிக்குது..."
அவன் கண்கள் என் மார்பு மேல ஊர்ந்துச்சு.
"பால் குடங்கள்..."
அவன் அந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
"ரெண்டு பால் குடங்கள் மாதிரி...
தளும்பி நிக்குது மேடம்."
"பால் குடங்கள்..."
அந்த வார்த்தை என் காதுல விழுந்ததும்...
எனக்கு "ஜிவ்வ்வ்"னு இருந்துச்சு.
அது ஒரு கிராமத்து வார்த்தை.
கொஞ்சம் ஆபாசமான...
கொஞ்சம் பச்சையான வார்த்தை.
என் புருஷன் என்னைக்குமே "பியூட்டிஃபுல்" னு சொன்னது இல்ல. "அழகு"னு சொன்னது இல்ல.
ஆனா "பால் குடம்"னு அப்படி எப்பவுமே சொல்லப் போறதும் இல்ல.
அந்த வார்த்தையில இருந்த அந்த "மண் வாசனை"...
அந்த "காம வாசனை"...
என்னை என்னவோ பண்ணுச்சு.
என் அடிவயித்துல ஒரு சூறாவளி அடிச்சுச்சு.
என் பெண்மை துடிச்சுச்சு.
"இவன் என்னைக் கேவலமாப் பேசுறான்..."
"ஆனா அது எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு."
அவன் என் மார்பையே வெறிச்சுப் பார்த்தான்.
"எவ்ளோ பெருசு..."
"அந்தக் காம்பு எவ்ளோ பெரிசா இருக்கு..."
"கருப்பா...
திராட்சை பழம் மாதிரி..."
"வாயை வெச்சு உறிஞ்சணும் போல இருக்கு."
அவன் வாய்விட்டுப் புலம்பினான்.
எனக்கு முகம் எல்லாம் தீயா எரிஞ்சுச்சு.
"போதும்டா..."
"பார்த்தது போதும்..."
"சீக்கிரம் வேலையைப் பாரு."
நான் மெதுவாச் சொன்னேன்.
என் கைகள்...
மீண்டும் வேலையை ஆரம்பிச்சுச்சு.
அவன் சுண்ணியைப் பிடிச்சு ஆட்ட ஆரம்பிச்சேன்.
இப்போ ஒரு புது விஷயம் நடந்துச்சு.
நான் ஒவ்வொரு முறை கையை ஆட்டும் போதும்...
என் உடம்பு அதிர்ந்துச்சு.
அந்த அதிர்வுல...
எந்தத் துணியும் இல்லாம...
தொங்கிக்கிட்டு இருந்த என் மார்பகங்கள்...
"தொடக்...
தொடக்..."னு குலுங்குச்சு..
அது காத்துல ஆடுச்சு.
நான் வேகமா ஆட்ட ஆட்ட...
என் மார்புகளும் வேகமா ஆடுச்சு. நடனமாடுச்சு.
என் ஜாக்கெட் துணி...
ரெண்டு பக்கமும் காத்துல பறந்துச்சு.
நான் தலை குனிஞ்சு...
என் மார்பு ஆடுறதைப் பார்த்தேன்.
அவன் சுண்ணி ஆடுறதைப் பார்த்தேன்.
இந்தக் காட்சி...
ஒரு குடும்பப் பொண்ணு...
ஒரு வாட்ச்மேன் முன்னாடி...
மார்பைத் திறந்து போட்டுக்கிட்டு...
அவனுக்குக் கைவேலை செய்யுற இந்தக் காட்சி...
எனக்கு ரொம்பத் தப்பாத் தெரிஞ்சுது.
ஆனா அதே சமயம்...
அது கொடுத்த போதை...
அது ரொம்ப அதிகமா இருந்துச்சு.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)