Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

---------
Part 99:
---------

"பிரகாஷ்..."

"உனக்கு..."

"நான் சேலையை முழுசா கழட்டணுமா?"

அந்தக் கேள்வியை...

நான் கேட்டு முடிக்குறதுக்குள்ள...

"ஆமா மேடம்."

"ப்ளீஸ் மேடம்."

"அதுதான் எனக்கு வேணும்."

அவன் பதிலே யோசிக்காம சொன்னான்.

ஒரு வினாடி கூடத் தாமதிக்கல.

அவன் சொன்ன வேகம்...

எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.

"அய்யோ..."

"நான் என்ன கேட்டேன்?"

"என் நாக்கு ஏன் இப்டித் உளறுச்சு?"

நான் கேட்க நினைச்சது...

"முந்தானையை விலக்கணுமா?"னு.

ஆனா...

என் வாயில இருந்து வந்தது...

"சேலையைக் கழட்டணுமா?"னு.

என் ஆழ்மனசுல இருந்த ஆசை...

வார்த்தையா வெளிய வந்துடுச்சோ?

எனக்குத் திகீர்னு இருந்துச்சு.

நான் உடனே மறுக்க நினைச்சேன்.

"இல்ல பிரகாஷ்...

நான் அதுக்குச் சொல்லல..."

ஆனா...

அவன் முகத்துல இருந்த அந்த எதிர்பார்ப்பு...

அந்த ஏக்கம்...

"மேடம் சொல்லிட்டாங்க...

இனிமே மறுக்க மாட்டாங்க"ங்கிற அந்த நம்பிக்கை.

இப்போ நான்...

"இல்ல நான் மாத்திச் சொல்லிட்டேன்"னு சொன்னா...

அது இன்னும் பெரிய விவாதமா மாறும்.

"ஏன் மேடம் ஆசை காட்டி ஏமாத்துறீங்க?"னு கேட்பான்.

மறுபடியும்...

"வலிக்குது...

துடிக்குது"னு ஆரம்பிப்பான்.

"இவன் கூடப் பேசி ஜெயிக்க முடியாது."

"எது எப்டியோ போகுது."

"சேலையைக் கழட்டினா...

நான் அம்மணமா நிக்கப் போறது இல்லையே."

"உள்ள பாவாடை இருக்கு."

"ஜாக்கெட் இருக்கு."

"எல்லாம் உடம்பை மூடித் தானே இருக்கு."

"சேலைங்கிறது மேல சுத்தியிருக்க ஒரு துணி தானே."

"அதை எடுத்தா என்ன தப்பு?"

"இவனை சீக்கிரம் முடிக்க வெச்சு அனுப்புறதுக்கு...

இதுதான் ஒரே வழி."

நான் ஒரு விரக்தி நிலைக்கு வந்தேன்.

பெருமூச்சு விட்டேன்.

"சரி பிரகாஷ்."

"நீ ஆசைப்பட்ட மாதிரியே செய்யுறேன்."

"ஆனா இதுதான் கடைசி."

"இதை வெச்சுக்கிட்டு...

சீக்கிரமா உன் வேலையை முடிக்கணும்."

"இன்னும் நேரத்தைக் கடத்தின...

அப்புறம் நான் வேற மாதிரி மாறிடுவேன்."

நான் எச்சரிச்சேன்.

அவன் அவசரமாத் தலையாட்டினான்.

"கண்டிப்பா மேடம்."

"சத்தியமா மேடம்."

நான் நிமிர்ந்து நின்னேன்.

என் கைகள் நடுங்குச்சு.

மெதுவா...

என் இடது தோள்பட்டையைத் தொட்டேன்.

அங்கே என் சேலை முந்தானையை...

என் ஜாக்கெட்டோட சேர்த்துப் பிடிச்சு குத்தியிருந்த...

அந்த "சேஃப்டி பின்".

என் விரல்கள் அந்தப் பின்னைத் தொட்டுச்சு.

மெதுவா...

அதை நெம்பி எடுத்தேன்.

"கிளிக்..."

சின்னதா ஒரு சத்தம்.

அந்தப் பின் கழன்றதுமே...

என் மார்பு மேல இருந்த அந்த இறுக்கம் லேசா தளர்ந்துச்சு.

முந்தானையை எடுத்தேன்.

கையில சுருட்டி வெச்சேன்.

அப்புறம்...

என் இடுப்புப் பகுதிக்குக் கையை கொண்டு போனேன்.

இடுப்புல சொருகி வெச்சிருந்த அந்த சேலை கொசுவம்.

என் விரல்கள் அதைப் பிடிச்சுச்சு.

பிரகாஷ் கண்ணு இமைக்காம பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் மெதுவா...

அந்தக் கொசுவத்தை உருவினேன்.

அந்தப் பட்டுச் சேலை...

என் இடுப்பை விட்டு விலகுச்சு.

"சரக்...

சரக்..."

சேலை உரியும் சத்தம்.

அது மெதுவா என் கால் வழியா கீழே இறங்குச்சு.

தரையில ஒரு நீலக் கடல் மாதிரி...

என் சேலை விழுந்து கிடந்துச்சு.

இப்போ...

நான் அவன் முன்னாடி நின்னேன்.

வெறும் பாவாடை...

மற்றும் ஜாக்கெட்.

சேலை போனதும்...

என் மேல பட்ட காத்து சிலுசிலுனு இருந்துச்சு. ஆனா அதைவிட...

வேற ஏதோ ஒன்னு உறுத்துற மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் குனிஞ்சு பார்த்தேன். முதல்ல என் கண்ணுல பட்டது...

என் தாலி தான்.

இவ்வளவு நேரம் சேலை முந்தானைக்குள்ள பத்திரமா, மறைவா, கதகதப்பா இருந்த என் தாலி...

இப்போ எந்தப் பாதுகாப்பும் இல்லாம...

என் ஜாக்கெட் மேல அனாதையா தொங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அந்த மஞ்சள் கயிறு...

என் மார்பு மேல பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அதை அப்படிப் பார்த்ததும் எனக்கு மனசுக்குள்ள "சுருக்"னு ஏதோ ஊசியால குத்துற மாதிரி வலிச்சுது.

"கார்த்திக் கட்டுன தாலி இது..."

"என் புருஷனுக்கான அடையாளம்..."

"இப்போ ஒரு செக்யூரிட்டி முன்னாடி…

அரை குறை ஆடையில நிக்கும்போது...

இந்தத் தாலியும் இப்டி வெட்ட வெளியில தொங்குதே..."

எனக்கு அது பெரிய துரோகம் மாதிரி தோணுச்சு. குற்ற உணர்ச்சியில நான் குறுகிப் போனேன்.

ஆனா...

பிரகாஷ் பார்வை நேரா அந்தத் தாலி மேல தான் விழுந்துச்சு.

அவன் கண்கள்ல ஒரு மின்னல் தெரிஞ்சுது. ஒரு வெறி தெரிஞ்சுது.

"இன்னொருத்தனுக்குச் சொந்தமானவ..."

அப்படிங்கிற அந்த விஷயம்...

அந்தத் தாலி காட்டுற அந்த உண்மை...

அவனுக்கு இன்னும் அதிகமான போதையை ஏத்துச்சுன்னு நெனைக்கிறேன்.

"அடுத்தவன் பொண்டாட்டி..."ங்கிற அந்த உணர்வு அவனுக்கு ஒரு தனி 'கிக்' கொடுத்துச்சு போல.

அவன் வாய் முணுமுணுத்துச்சு. "மேடம்...

அந்தத் தாலி..."

"அப்பா...

அது அந்த ஜாக்கெட் மேல கிடக்கிற அழகே தனி மேடம்."

"அது என்னைய என்னவோ பண்ணுது மேடம்..."

அவன் சொன்ன விதம்...



எனக்கு உடம்பெல்லாம் கூசுற மாதிரி இருந்துச்சு. ஒரு பக்கம் பயம்...



இன்னொரு பக்கம் இனம் புரியாத ஒரு பதட்டம்.

நான் நிமிர்ந்து அவனைப் பார்க்கக் கூச்சப்பட்டேன்.

தலை குனிஞ்சு என் உடம்பைப் பார்த்தேன்.

என் ஜாக்கெட்...

அது ரொம்ப டைட்.

நான் கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி தச்ச ஜாக்கெட் அது.

இப்போ கொஞ்சம் உடம்பு பூசினதால...

அது என் உடம்பை இறுக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் உள்ள பிரா போடல.

அந்த டைட்டான ஜாக்கெட் துணிக்குள்ள...

என் மார்பகங்கள் திணறிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

பிதுங்கிக்கிட்டு வெளிய வரத் துடிச்சது.

துணி மென்மையா இருந்ததால...

என் மார்புக் காம்புகள்...

ஜாக்கெட்டைக் கிழிச்சுக்கிட்டு வர்ற மாதிரி...

கூர்மையா...

விறைப்பாத் தெரிஞ்சுது.

இரண்டு சின்ன குன்றுகள் மாதிரி துருத்திக்கிட்டு நின்னுச்சு.

கீழே...

என் பாவாடை.

அது இடுப்புல ஒரு நாடா போட்டு கட்டியிருந்தேன்.

அந்த நாடா முடிச்சுக்குக் கீழே...

பாவாடை லேசா விரிஞ்சிருக்கும்.

ஒரு சின்ன இடைவெளி இருக்கும்.

அந்த இடைவெளி தான் இப்போ எனக்குப் பெரிய பயமா இருந்துச்சு.

ஏன்னா...

நான் உள்ள ஜட்டி போடல.

அந்தச் சின்ன கேப் வழியா...

அவன் உத்துப்பார்த்தா...

இல்ல காத்து அடிச்சா...

இல்ல நான் லேசா காலை அகட்டினா...

என்னோட அந்தரங்கம் தெரிஞ்சுடும்.

என்னோட ரகசியம் அம்பலமாகிடும்.

அந்த எண்ணம் வந்ததும்...

எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.

திடீர்னு...

ஒரு பயங்கரமான வெக்கம் என்னைப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

வெக்கம் பிடுங்கித் தின்னுற மாதிரி ஒரு உணர்வு.

நான் ஒரு குடும்பப் பொண்ணு.

இப்டி ஒரு அந்நியன் முன்னாடி...

அரை குறை ஆடையில நிக்கிறோமே!

தன்னால என் கைகள் மேலே போச்சு.

என் இரண்டு கைகளையும் குறுக்க வெச்சு...

என் மார்பை மறைச்சுக்கிட்டேன்.

என் ஜாக்கெட்டை மறைச்சுக்கிட்டேன்.

நான் குறுகிப் போய் நின்னேன்.

முகம் சிவந்து போச்சு.

அவன் பார்வை என் மேல படுற ஒவ்வொரு இடமும்...

தீக்குச்சியால சுடுற மாதிரி இருந்துச்சு.

அவன் கொஞ்ச நேரம் அமைதியா இருந்தான்.

என்னை ரசிச்சான்.

அப்புறம் மெதுவாச் சொன்னான்.

"மேடம்..."

"ப்ளீஸ் மேடம்..."

"கையை எடுங்க மேடம்."

"எதுக்காக இப்டி மறைக்கிறீங்க?"

"நான் பார்க்க வேண்டியதே அதைத் தானே?"

"நீங்க இப்டி மறைச்சுக்கிட்டா...

எனக்கு எப்டி மூடு வரும்?"

"அந்த ஜாக்கெட் அழகை நான் பார்க்கணும் மேடம்."

"அந்த ஷேப்..."

"அந்த நிமிர்வு..."

"எல்லாத்தையும் என் கண்ணால குடிக்கணும்."

"ப்ளீஸ்...

கையை எடுங்க."

அவன் கெஞ்சின குரல்ல...

ஒரு அதிகாரமும் இருந்துச்சு.

ஒரு அடிமையோட வேண்டுதலும் இருந்துச்சு.

நான் யோசிச்சேன்.

"இவ்ளோ தூரம் வந்தாச்சு."

"சேலையையே கழட்டியாச்சு."

"தாலி கூட வெளிய தெரியுது."

"இனிமே கையை வெச்சு மறைச்சு என்ன பிரயோஜனம்?"

"எல்லாம் போச்சு."

"மானம், வெக்கம் எல்லாம் காத்துல பறந்து போச்சு."

"இவன் பார்த்துத் தொலையட்டும்."

நான் மெதுவா...

ரொம்பத் தயங்கி...

என் கைகளை கீழே இறக்கினேன்.

என் மார்பு நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.

நான் ஒரு சிலை மாதிரி நின்னேன்.

கோவில்ல இருக்கிற சிலை மாதிரி...

அலங்காரம் கலைஞ்ச சிலையா நின்னேன்.

எந்த அசைவும் இல்லாம...

மூச்சு விடக் கூட பயந்து நின்னேன்.

அவன் கண்ணுல இருந்து ஒரு ஒளி வந்துச்சு.

"ஆஹ்..."

"மேடம்..."

"என்ன உடம்பு மேடம்..."

அவன் வாய் பிளந்துச்சு.

மூச்சு வேகமா வாங்குனான்.

"உங்க வளைவு..."

"மேடம்...

எவ்ளோ அழகா, அடக்கமா இருக்கு மேடம்..."

"என்னால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல மேடம்."

அவன் கைகள்...

அவனோட சுண்ணி மேல வெறித்தனமா வேலை செஞ்சுச்சு.

"சரக்...

சரக்...

சரக்..."

வேகம் கூடிச்சு.

நான் அவனைப் பார்க்காம...

சுவரைப் பார்த்துக்கிட்டு நின்னேன்.

எனக்கு ஒரு விசித்திரமான உணர்வு.

நான் இங்க சும்மா நிக்கிறேன்.

ஒன்னும் பண்ணல.

ஆனா...

என் உடம்பைப் பார்த்தே ஒருத்தன் இப்டித் துடிக்கிறான்.

எனக்குள்ள ஒரு கர்வம் வந்துச்சு.

ஒரு அதிகாரம் வந்துச்சு.

"என் உடம்புக்கு இவ்ளோ பவர் இருக்கா?"

"நான் நினைச்சா இவனை ஆட்டிப் படைக்கலாமா?"

நேரம் போய்க்கிட்டே இருந்துச்சு.

மூணு நிமிஷம்...

அஞ்சு நிமிஷம் ஆச்சு.

அவன் வேர்த்து விறுவிறுத்துப் போயிருந்தான்.

அவன் சுண்ணி சிவந்து போயிருந்துச்சு.

ஆனா...

இன்னும் அவன் முடிக்கல.

எனக்குக் கால் வலி வந்துச்சு.

சலிப்பு வந்துச்சு.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு கெட்ட எண்ணம் ஓடுச்சு.

ஒரு இருட்டான எண்ணம்.

"இவன் ஏன் முடிக்க மாட்டேங்கிறான்?"

"இவனுக்குக் கையால பண்றதுல திருப்தி இல்லையா?"

"இவன் ஆசை வேறயா இருக்குமோ?"

"இவன்...

அதை உள்ள விட ஆசைப்படுறானோ?"

"என் பாவாடைக்குள்ள வந்து...

என் நிர்வாணத்தைப் பார்த்து...

என் கால்களுக்கு நடுவுல..."

"சீ...

பவித்ரா!"

"என்ன நினைப்பு இது?"

"நீ ஒரு கல்யாணமான பொண்ணு."

"இன்னொருத்தரோட பொண்டாட்டி."

"இவன் வாட்ச்மேன்."

நான் தலையை உதறி அந்த எண்ணத்தை விரட்டினேன்.

"இவன் முடிக்கலன்னா என்ன...

நான் போய்க்கிட்டே இருக்க வேண்டியது தான்."

நான் நகரத் தயாரானேன்.

திடீர்னு...

பிரகாஷ் ஒரு சத்தம் போட்டான்.

"ஸ்ஸ்ஸ்...

ஆஹ்...

மேடம்!"

"என்ன பிரகாஷ்?"

"இன்னும் என்ன?"

அவன் முகம் வலியில சுருங்கி இருந்துச்சு.

"மேடம்...

முடியல மேடம்."

"ஏன்?"

"நான் தான் எல்லாம் காட்டினேனே."

"இல்ல மேடம்..."

"அது ரொம்ப டைட்டா இருக்கு."

"எது?"

"உங்க ஜாக்கெட்."

"உங்க ஜாக்கெட் அவ்ளோ டைட்டா இருக்கிறதப் பார்க்கும்போது..."

"எனக்கு மூச்சு முட்டுது மேடம்."

"என் நெஞ்சு அடைக்குது."

"என் நரம்பு எல்லாம் இருக்கிப் பிடிக்குது."

"நீங்க அதை லேசாத் தளர்த்தி விட்டா..."

"அதுக்கு மூச்சு விடுற சுதந்திரம் கிடைச்சா..."

"எனக்கும் மூச்சு வரும்."

"நானும் ஃப்ரீயா ரிலீஸ் பண்ணுவேன்."

எனக்கு அவன் சொல்றது புரியல.

"என்ன பிரகாஷ் சொல்ற?"

அவன் கையைத் தூக்கி...

விரலால சைகை காட்டினான்.

என் மார்புக்கு நடுவுல...

என் ஜாக்கெட் கொக்கிகளைக் காட்டினான்.

"அந்தக் கொக்கி மேடம்..."

"சும்மா...

லேசாத் தளர்த்தி விடுங்க."

"கழட்டச் சொல்லல..."

"தளர்த்தி விடுங்க."

"அப்போ தான் உள்ள இருக்கிற அழகுக்குக் காத்து போகும்."

"அப்போ தான் எனக்கும் வழி கிடைக்கும்."

நான் அதிர்ச்சியில உறைஞ்சு போயிட்டேன்.

"என்னது?"

"ஜாக்கெட்டைக் கழட்டச் சொல்றியா?"

"உனக்கு பைத்தியமா பிடிச்சிருக்கு?"

"நீ என்ன ஆளு பிரகாஷ்?"

"நான் டிரெஸ்ஸைக் கழட்டணும்னு கேட்குற?"

நான் கோவமாத் கத்தினேன்.

அவன் பதறிப் போனான்.

"ஐயோ இல்ல மேடம்!"

"நான் டிரெஸ்ஸைக் கழட்டச் சொல்லல மேடம்."

"சத்தியமா இல்ல."

"நான் அன்-டிரெஸ் பண்ணச் சொல்லல."

"வெறும் லூஸ் பண்ணத் தான் சொல்றேன்."

"அந்தக் கொக்கி ரொம்ப இறுக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு."

"அது என் கழுத்தை நெறிக்கிற மாதிரி இருக்கு."

"நீங்க ஒரு ரெண்டு கொக்கியை மட்டும் கழட்டி விட்டா போதும்."

"முழுசா திறக்க வேணாம்."

"மேல இருக்கிற ரெண்டே ரெண்டு கொக்கி."

"அது லூஸ் ஆனா...

எனக்கு ரிலாக்ஸ் ஆகிடும்."

அவன் கெஞ்சினான்.

அவன் நிலைமை ரொம்ப மோசமா இருந்துச்சு.

வியர்வை மழையில நனைஞ்ச மாதிரி கொட்டுச்சு.

அவன் சுண்ணி கத்திரிக்காய் நிறத்துல வீங்கிப் போயிருந்துச்சு.

பார்க்கவே பயமா இருந்துச்சு. எங்க வெடிச்சுடுமோன்னு தோணுச்சு.

"இவனை இப்படியே விட்டா...

ஹார்ட் அட்டாக் வந்து செத்துடுவான் போலயே."

"நான் தான் இவனை வரச் சொன்னேன்."

"இவன் சாவுக்கு நான் காரணம் ஆகிடக் கூடாது."

"இப்போ நான் மாட்டிக்கிட்டேன்."

"புலி வால் பிடிச்ச கதை."

நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.

விரக்தியோட உச்சத்துக்குப் போனேன்.

"சரி பிரகாஷ்..."

"ரெண்டே ரெண்டு கொக்கி தான்."

"அதுக்கு மேல கையே வைக்க மாட்டேன்."

"புரிஞ்சுதா?"

அவன் வேகமாத் தலையாட்டினான்.

"போதும் மேடம்...

அதுவே அதிகம் மேடம்."

நான் என் வலது கையை...

மெதுவா என் மார்புக்குக் கொண்டு போனேன்.

என் இதயம் "டப் டப்"னு அடிச்சுது.

என் விரல்கள்...

முதல் கொக்கியைத் தேடுச்சு.

கழுத்துக்குக் கீழே...

முதல் கொக்கி.

என் விரல் நடுங்கிக்கிட்டே அதைப் பிடிச்சுச்சு.

"கிளிக்..."

முதல் கொக்கி கழண்டுச்சு.

உடனே...

என் ஜாக்கெட் லேசாத் தளர்ந்துச்சு.

என் மார்பு மேல இருந்த அந்த இறுக்கம் குறைஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

ஒரு ஆசுவாசம்.

என் மார்பகங்கள் லேசா அசைஞ்சுச்சு.

"ஆஹ்..."

பிரகாஷ் கிட்ட இருந்து ஒரு மிருகத்தனமான சத்தம்.

அவன் கண்கள் என் மார்புப் பிளவையே வெறிச்சுப் பார்த்துச்சு.

நான் தயங்கினேன்.

"இன்னும் ஒன்னு தானே?"

என் விரல் ரெண்டாவது கொக்கிக்குப் போச்சு.

இது கொஞ்சம் ஆபத்தானது.

இது கழண்டா...

பள்ளம் தெரியும்.

நான் கண்ணை மூடிக்கிட்டேன்.

"கிளிக்..."

ரெண்டாவது கொக்கியும் கழண்டுச்சு.

இப்போ...

என் ஜாக்கெட் மேல விரிஞ்சுச்சு.

உள்ளே...

என் மார்பகங்கள் ஒன்னோடு ஒன்னு ஒட்டி...

நடுவுல உருவான அந்த ஆழமான பள்ளம்...

இப்போ வெளிய தெரிஞ்சுச்சு.

வெள்ளையா...

பளிங்கு மாதிரி...

வியர்வை துளிகளோட...

அந்தப் பள்ளத்தாக்கு தெரிஞ்சுச்சு.

ஜாக்கெட் துணி விலகி...

என் மார்பின் மேல் பகுதி முழுசாத் தெரிஞ்சுது.

கீழே இருக்கிற துணி தான் இப்போ என் மானத்தைக் காப்பாத்திக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் குனிஞ்சு பார்த்தேன்.

எனக்கே என் மார்பைப் பார்க்க வெக்கமா இருந்துச்சு.

இவ்ளோ கவர்ச்சியா நான் என்னைக்கும் நின்னதில்ல.

நான் என் குரலைச் செருமினேன்.

குரல் கரகரப்பா வந்துச்சு.

மெதுவா...

ஒரு கிசுகிசுப்பு மாதிரி சொன்னேன்.

"போதும் பிரகாஷ்..."

"சீக்கிரம் முடிச்சுத் தொல லூசு."

"லூஸ் கொக்கி தானே கேட்ட...

பார்த்துக்கோ."

அவன் கண்கள் அந்த விரிஞ்ச பிளவுஸ் குள்ளயே புகுந்துடுற மாதிரி பார்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.