11-02-2026, 12:10 PM
ஒரு மாலை நேரம்.
எங்கள் வீட்டின் கால்லிங் பெல் சத்தம் கேட்டு, ஓய்வாக டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்த நான், எழுந்து சென்று, கதவைத் திறந்தேன்.
வாசலில் நின்றவரைப் பார்த்து, அடையாளம் தெரிந்து கொண்டு, சிரித்த முகத்துடன் வரவேற்றேன்.
"வாங்க சார்,வணக்கம்" என்று சொல்லி வந்தவரை வரவேற்று, சோபாவில் அமரவைத்தேன்.
"சார், கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ்ஸா உக்கார்ந்திருங்க. காஃபி போட்டு எடுத்துட்டு வந்திடறேன்." என்று சொல்லி விட்டு, உள்ளே சென்று, கிட்சனில் பாத்திரங்களை துலக்கிக் கொண்டிருந்த என் மனைவி, மீனா அருகில் சென்று, லேசாக மடிப்பு விழுந்து, வெழுத்த புது மஞ்சள் நிறத்தில் பள பளத்து, பிதுங்கித் தெரிந்த அவள் இடுப்பை ரசித்து, மெதுவாக கையை, முன் பக்க புடவை மறைப்புக்கு உள்ளே கொண்டு சென்று, சைடில் தெரிந்த அந்த மடிப்பைப் பிடித்து ஒரு கிள்ளு கிள்ள....
"ஆஆவ்வ்வ்".. என்று அலறி, வெடுக்கென்று திரும்பி, என்னைப் பார்த்தாள்.
என்னைப் பார்த்ததும், "போங்க...உங்களுக்கு எப்பவுமே விளையாட்டுதான். நான் என்னவோ, எதோ'ன்னு பயந்து போயிட்டேன். ஆமாம் என்ன விஷயம், ஐயா ஜாலியா பேஷன் டிவி பாத்துக்கிட்டு இருந்தீங்களே? எதுக்கு இங்கே வந்தீங்க?" என்று கேட்டு குறும்பு புன்னகையுடன் பார்த்தாள்.
காதல் வழியும் அவள் கண்களை காதலாக ஊடுறுவிப் பார்த்த நான் அவளின் இடுப்பை சுற்றி வளைத்து, என் அருகே இழுத்து அணைக்க நான் முயற்சிக்க,..." ம்ம்ம்...என்ன இது விடுங்க" என்று என் காதில் கிசு கிசுத்துக்கொண்டே, நான் இழுத்த இழுப்புக்கு என்னிடம் நெருங்கி வந்து என் தோளில் சாய்ந்தாள். தோளில் சாய்ந்தவளின் முகத்தை நிமிர்த்தி அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு "அன்னைக்கு ஸ்விங்கர் கிளப்-லே மெம்பெர் ஆகிறதுக்கு விசாரிக்கப் போய் இருந்தோமே, அதோட மேனேஜர் வந்திருக்கார். ஏதோ என்கொயரி பண்ணனுமாம். மூணு பேருக்கும் காஃபி போட்டு எடுத்துக்கிட்டு வர்றியா"
"இதை சொல்லத்தான் வந்தீங்களாக்கும். நான் என்னவோ ஏதோ'ன்னு பயந்து போயிட்டேன். சரி போட்டு எடுத்துட்டு வர்றேன். நீங்க அவங்களோட பேசிகிட்டு இருங்க" என்று நமட்டு சிரிப்போடு சொல்லி, என் அடிவயிற்றுக்கு கீழே குறும்பாக பார்வையை ஓட விட்டாள். அவள் பார்வையின் அர்த்ததை புரிந்து அவளை, இன்னும் இருக்க அணைத்தேன்.
"ராணி ரெடின்னா ராஜா ரெடி தான்" என்று சொல்லி, என் பெர்முடாசின் நாடாவை அவிழ்ப்பது போல நான் கையை கீழே கொண்டு போக, படக் என என்னை விட்டு விலகியவள்,... "சரி சரி...போங்க வந்திடறேன்...’ஆ...ஊ'ன்னா உறையில் இருந்து கத்தியை உருவிடுவீங்களே" என்று குறும்பாகச் சொல்லி, என்னைப் பிடித்து திருப்பி, என் முதுகில் கை வைத்து தள்ளி விட,... நான் ஹாலுக்கு வந்தேன்.
ஹாலில் உட்கார்ந்திருந்தவர், அவருக்கு எதிரே சுவற்றில் மாட்டி இருந்த லாமினேஷன் செய்யப்பட்ட எங்கள் குடும்ப போட்டோவை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
நான் வந்ததும் என்னைப் பார்த்து, "சார், எனக்கு இன்னொரு ஃபாமிலியை என்கொயரி வேண்டி இருக்கு..." என்று இழுக்க, அதற்குள் என் மனைவி காஃபி கோப்பைகளை டிரேயில் வைத்து எடுத்து வர, வந்தவர் வணக்கம் சொல்ல, இவள் தலையை மட்டும் தாழ்த்தி பதில் வணக்கம் சொல்லி, அவருக்கு முன்னே குனிந்து காபி டிரேயை நீட்டி ,"சார், ப்ளீஸ்" என்று சொல்லி புன்னகைக்க, அவரும் பதிலுக்கு புன்னகைத்து, ஒரு காபி கப்பை எடுத்துக்கொண்டு அவரின் பார்வையால் என் மனைவியின் கழுத்துக்கு கீழே மேய்ந்தபடியே சிப் செய்ய ஆரம்பித்தார்.
என்னவள் எனக்கு அருகே வந்து, எனக்கு ஒரு கப்பை கொடுத்து விட்டு, அவள் ஒரு கப் எடுத்துக்கொண்டு சோபாவில், என் அருகில் உட்கார்ந்தாள்.
தமிழ் பெண்களுக்கே உரிய பண்பாடுடன் புடவையை இழுத்துப் போர்த்தி இருந்தாள். அப்படி இழுத்துப் இழுத்து போத்துறப்போதான் தான் உள்ளே என்ன இருக்குதுன்றதை பாக்கணும்'ன்னு பாக்கிறவங்களுக்கு ஆசை வரும்'ன்னு நெனைச்சாளோ என்னவோ!
"சார், உங்களைப் பத்தி சொல்லுங்க" வந்திருந்தவர் என்னைப் பத்தி கேட்டார்.
"என் பெயர் சுகுமார். இப்போ எனக்கு வயசு 40.இவள்... என்று நான் ஆரம்பிக்க, இடை மரித்த விசிட்டர், "உங்களைப் பத்தி மட்டும் சொல்லுங்க சார், அவங்களைப் பத்தி அவங்களே சொல்லட்டும்."
"O.K"
"என்ன ஜாப் பண்றீங்க?"
"சதர்ன் ரயில்வேலே சென்னை சென்ட்ரல்லே அச்சிச்டன்ட் ஸ்டேஷன் மாஸ்டர்-ஆ இருக்கேன்."
"உங்க கூடப் பிறந்தவங்க...?"
"என் வீட்டுக்கு நான் மட்டும்தான் ஒரே பையன்"
எங்கள் தலைக்கு மேலே சுவற்றில் மாட்டி இருந்த போட்டோவை பார்த்து விட்டு "எனக்கு முன்னாலே இருக்கிறது உங்க பாமிலி போட்டோ'ன்னு நினைக்கிறேன்" என்று அவர் மனதில் உண்டான சந்தேகத்தை தெளிவு படுத்திக்கொள்வதற்காக கேட்டார்.
"ஆமாம் சார், நீங்க நினைச்சது சரிதான். எனக்கு ஒரு மகன், ஒரு மகள். அவன் பெங்களூர்லே எங்களோட பிரான்ச் ஆபீஸ்ஸை கவனிச்சுக்கிறான்.பேர் சுரேஷ்"
"உங்க சன்னுக்கு என்ன வயசாகுது?"
"20 "
"உங்க டாடரை பத்தி சொல்லுங்க"
என் மகள் பெயர் கவிதா.வயசு 16.ஹோலி கிராஸ் கான்வென்ட்லே 10th படிசிட்டிருக்கா."
"மேடம்...உங்களைப் பத்தி சொல்லுங்க"
"என் பெயர் மீன லோசனி. சுருக்கமா என்னை மீனா'ன்னு தான் கூப்பிடுவாங்க. வீட்டிலும் மீனா தான்.!.”
“நீங்க பாக்கறதுக்கு அந்தக் கால ஆக்ட்ரஸ் மீனா மாதிரியே இருக்கீங்க. “
“தேங்க்ஸ்.”
“உங்க வயசு?”
“எனக்கு இப்போது வயது 36 ஆகுது சார்."
"நம்பவே முடியலைங்க மேடம்! சிக்ன்னு சின்ன பெண்ணாடம் இருக்கீங்க"
"தேங்க யூ பார் யுவர் கம்மெண்ட்ஸ். நான் கொஞ்சம் கருப்புதான. ஆனால், பாக்க லட்சணமா, கலையாக இருக்கிறதா பாக்கிறவங்க சொல்வாங்க."
"ஆமாம் மேடம். மூக்கும் முழியுமா, லட்சணமா தான் இருக்கீங்க. கொஞ்சம் கலர்ரா இருந்தா, அப்சரஸ் தான்."
“ போங்க சார்!!” என்று சொல்லி வெக்கப்பட்டு தலை குனிந்தவள், இதுக்கே, ஆம்பிளைங்க அள்ளி முழுங்கரமாதிரி பாக்கிறாங்க என்று மனதுக்குள் நினைத்துக்கொண்டே, "தேங்க யூ...நல்லா ஸ்ட்ரக்சர் டீ உனக்கு'ன்னு, என் தோழிங்க கூட சொல்வாங்க. இரண்டு குழந்தைகளுக்கு தாய் என்று, நான் சொன்னால் தான் மத்தவங்களுக்குத் தெரியும். காட்டன் சாரி கட்டிக்கொண்டு ஆபீஸ் போனா, எந்த காலேஜ்லே படிக்கிறீங்க'ன்னு கேட்டவங்க நிறைய பேர்."
"ஷ்யூர், மேடம். "
"ஒரு காலத்துல என் கணவர் என் உடம்பு ஸ்ட்ரக்சர் பார்த்து காம காதலில் விழுந்தவர்தான், இன்னும் எழுந்திருக்கவே இல்லை."
என் மனைவி சொன்னதைக் கேட்டுவிட்டு, வந்திருந்தவர் என்னைப் பார்த்து, "என்ன சார்? மேடம் சொல்றது சரிதானா?" என்று குறும்பாக கேட்க, கூச்சத்தில் நான் நெளிந்து, அசட்டுத் தனமாய் புன்னகைக்க, மீண்டும் என் மனைவி பேச ஆரம்பித்தாள்.
“அவரால என்ன சொல்ல முடியும்? எங்கே,…இல்லேன்னு சொல்லச் சொல்லுங்க பாக்கலாம்? அவர் எப்படி என்னை லவ் பண்ணினாரோ எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், நான் அவரை முழுமையாக காதலித்தேன். அவரது அன்பு, விட்டுக் கொடுக்கும் குணம், இரக்க சுபாவம், அவரின் கம்பீரம், அவரின் சிவந்த நிறம், அவர் ஹேர் ஸ்டைல், ஜிம் பாடி...இப்படி அவர் கிட்டே இருந்த எல்லாமே எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. அவரைத்தான் கல்யாணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று மனதுக்குள் ஒரு வைராக்கியம் ஏற்ப்பட்டு... அவரையே கல்யாணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று விடாப்பிடியாக இருந்து, பல வித எதிர்ப்புகளையும் மீறி அவரை கரம் பிடித்தேன்."
"உங்க லவ் ரொம்ப ஸ்ட்ராங்கா இருக்கும் போல. அது சரி,…உங்க கணவர் இப்பவும் உங்ககிட்டே அதே அன்போட இருக்காரா மேடம்?"
"இப்ப என்ன இப்போ,….எப்பவும் என் மேல் அன்பாகத்தான் இருக்கார். சொல்லப் போனா, முன்பு இருந்ததை விட இப்ப ரொம்ப அன்பா இருக்கிறார்."
"உங்க கூடப் பிறந்தவங்க...?"
"எனக்கு ஒரு தங்கை. பெயர் பூர்ணிமா. கிழிஞ்சல்கள் பட கதாநாயகி மாதிரியே இருப்பா. கலரில் என்னை விட வெளுத்தவள், என்றாலும் சிவப்பில்லை. எங்கள் அம்மா வைதேகி, விதவை. நான் 8 ஆவது படிக்கும் போதே எங்கள் அப்பா TB- நோய் தாக்கி இறந்து விட, எங்கள் அம்மா எங்களை மிகவும் கஷ்டப்பட்டு, பூ வியாபாரம் செய்து படிக்க வைத்தாள்."
"உங்க சொந்த ஊர்?"
"திருச்சிக்கு பக்கத்துலே, ஸ்ரீரங்கம்."
என் மனைவி சொன்னதைக் கேட்டுவிட்டு வந்திருந்தவர் என் பக்கம் திரும்பி, "சார்,நீங்க சொல்லுங்க. இப்பவும் ஹெர்குலஸ் மாதிரி, அழகா, சிவப்பா ஹான்ட்சம் 'ஆ இருக்கிறீங்க. அந்த காலத்துல சொல்லவே வேணாம். மன்மதனாட்டம் ஒரு சினிமா ஹீரோ கணக்கா இருந்திருப்பீங்க. அப்ப உங்களை காதலிக்கவும், கட்டிக்கவும் நான் நீ'ன்னு போட்டி போட்டு இருப்பாங்களே, அவங்களுக்கு மத்தியிலே இவங்களை எப்படி செலக்ட் பண்ணி புடிச்சீங்க?"
"நான் எங்கே புடிச்சேன். இவதான் என்னை எப்படியோ மோகினி பேயாட்டம் என்னை மயக்கி வளைச்சு போட்டுகிட்டா."
"அவங்க மோகினி மாதிரிதான் இருந்திருப்பாங்க. ஆனா, அதுக்கெல்லாம் நீங்க மயங்குற ஆள் மாதிரி தெரியலையே! நீங்க எப்படி உங்க ஒய்ப் கிட்டே மயங்கினீங்க?"
"இன்னைக்கு வரைக்கும் யோசிக்கிறேன். அதுதாங்க எனக்கும் புரியலை. ஒரு வேளை இவ உடம்பு ஸ்ட்ரக்சர பாத்து மயங்கிட்டேனோ என்னவோ?!!" என்று நான் சொன்னதைக் கேட்ட என் மனைவி, “ஏன் நான் உங்க கிட்டே அன்பா, பாசமா, அக்கரையா நடந்துக்கலையா?!!” என்று சொல்லி பொய்யாய் சிணுங்கிக்கொண்டே, என் தோளில் செல்லமாய் இரு கைகளையும் மாற்றி மாற்றி குத்த, நான் சிரித்துக்கொண்டே, அவள் அடிகளை கைகளால் தடுத்துக்கொண்டே, சிரித்தபடி முன்னாள் உட்கார்ந்திருந்தவரை பார்த்தேன்.
என் மனைவி என்னை குத்தவும், அடிக்கவும் கைகளை கொஞ்சம் தூக்கிய போது சைடில் புடவை கொஞ்சம் விலகியதில் ஜாக்கெட்டோடு தெரிந்த முலையின் கன பரிமாணத்தை திருட்டுத்தனமாய் பார்த்து ரசித்தார். அவர் ரசித்தது, அவர் கடை வாயில் 'ஜொள்' வழிந்ததிலிருந்தே தெரிந்தது.
மெதுவாக எங்களுக்கு தெரியாமல் அவர் வாயில் வழிந்த ஜொள்ளை நாசூக்காக துடைத்து விட்டுக்கொண்டு "உங்களோட பர்சனல் லைப் பத்தி தெரிஞ்சுக்கலாமா?" என்று புன்னகத்தபடியே கேட்டார்.
"அதுக்கென்ன சொல்லிட்டா போச்சு.” என்று சொன்ன நான் என் மனைவியைப் பார்த்து, “ஏய்...நீ சொல்லேன்" என்றேன்.
"ம்!! போங்க...ஆரம்பிக்கறதுக்கு எனக்கென்னவோ வெக்கமா இருக்கு. நீங்களே ஆரம்பிங்க அப்புறமா நான் கண்டினியூ பண்றேன்." என்று வெக்கப்பட்டு சிணுங்கினாள்.
"சரி.." என்று நடந்த சம்பவத்தை சொல்ல ஆரம்பித்தேன்.
எங்கள் வீட்டின் கால்லிங் பெல் சத்தம் கேட்டு, ஓய்வாக டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்த நான், எழுந்து சென்று, கதவைத் திறந்தேன்.
வாசலில் நின்றவரைப் பார்த்து, அடையாளம் தெரிந்து கொண்டு, சிரித்த முகத்துடன் வரவேற்றேன்.
"வாங்க சார்,வணக்கம்" என்று சொல்லி வந்தவரை வரவேற்று, சோபாவில் அமரவைத்தேன்.
"சார், கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ்ஸா உக்கார்ந்திருங்க. காஃபி போட்டு எடுத்துட்டு வந்திடறேன்." என்று சொல்லி விட்டு, உள்ளே சென்று, கிட்சனில் பாத்திரங்களை துலக்கிக் கொண்டிருந்த என் மனைவி, மீனா அருகில் சென்று, லேசாக மடிப்பு விழுந்து, வெழுத்த புது மஞ்சள் நிறத்தில் பள பளத்து, பிதுங்கித் தெரிந்த அவள் இடுப்பை ரசித்து, மெதுவாக கையை, முன் பக்க புடவை மறைப்புக்கு உள்ளே கொண்டு சென்று, சைடில் தெரிந்த அந்த மடிப்பைப் பிடித்து ஒரு கிள்ளு கிள்ள....
"ஆஆவ்வ்வ்".. என்று அலறி, வெடுக்கென்று திரும்பி, என்னைப் பார்த்தாள்.
என்னைப் பார்த்ததும், "போங்க...உங்களுக்கு எப்பவுமே விளையாட்டுதான். நான் என்னவோ, எதோ'ன்னு பயந்து போயிட்டேன். ஆமாம் என்ன விஷயம், ஐயா ஜாலியா பேஷன் டிவி பாத்துக்கிட்டு இருந்தீங்களே? எதுக்கு இங்கே வந்தீங்க?" என்று கேட்டு குறும்பு புன்னகையுடன் பார்த்தாள்.
காதல் வழியும் அவள் கண்களை காதலாக ஊடுறுவிப் பார்த்த நான் அவளின் இடுப்பை சுற்றி வளைத்து, என் அருகே இழுத்து அணைக்க நான் முயற்சிக்க,..." ம்ம்ம்...என்ன இது விடுங்க" என்று என் காதில் கிசு கிசுத்துக்கொண்டே, நான் இழுத்த இழுப்புக்கு என்னிடம் நெருங்கி வந்து என் தோளில் சாய்ந்தாள். தோளில் சாய்ந்தவளின் முகத்தை நிமிர்த்தி அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு "அன்னைக்கு ஸ்விங்கர் கிளப்-லே மெம்பெர் ஆகிறதுக்கு விசாரிக்கப் போய் இருந்தோமே, அதோட மேனேஜர் வந்திருக்கார். ஏதோ என்கொயரி பண்ணனுமாம். மூணு பேருக்கும் காஃபி போட்டு எடுத்துக்கிட்டு வர்றியா"
"இதை சொல்லத்தான் வந்தீங்களாக்கும். நான் என்னவோ ஏதோ'ன்னு பயந்து போயிட்டேன். சரி போட்டு எடுத்துட்டு வர்றேன். நீங்க அவங்களோட பேசிகிட்டு இருங்க" என்று நமட்டு சிரிப்போடு சொல்லி, என் அடிவயிற்றுக்கு கீழே குறும்பாக பார்வையை ஓட விட்டாள். அவள் பார்வையின் அர்த்ததை புரிந்து அவளை, இன்னும் இருக்க அணைத்தேன்.
"ராணி ரெடின்னா ராஜா ரெடி தான்" என்று சொல்லி, என் பெர்முடாசின் நாடாவை அவிழ்ப்பது போல நான் கையை கீழே கொண்டு போக, படக் என என்னை விட்டு விலகியவள்,... "சரி சரி...போங்க வந்திடறேன்...’ஆ...ஊ'ன்னா உறையில் இருந்து கத்தியை உருவிடுவீங்களே" என்று குறும்பாகச் சொல்லி, என்னைப் பிடித்து திருப்பி, என் முதுகில் கை வைத்து தள்ளி விட,... நான் ஹாலுக்கு வந்தேன்.
ஹாலில் உட்கார்ந்திருந்தவர், அவருக்கு எதிரே சுவற்றில் மாட்டி இருந்த லாமினேஷன் செய்யப்பட்ட எங்கள் குடும்ப போட்டோவை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
நான் வந்ததும் என்னைப் பார்த்து, "சார், எனக்கு இன்னொரு ஃபாமிலியை என்கொயரி வேண்டி இருக்கு..." என்று இழுக்க, அதற்குள் என் மனைவி காஃபி கோப்பைகளை டிரேயில் வைத்து எடுத்து வர, வந்தவர் வணக்கம் சொல்ல, இவள் தலையை மட்டும் தாழ்த்தி பதில் வணக்கம் சொல்லி, அவருக்கு முன்னே குனிந்து காபி டிரேயை நீட்டி ,"சார், ப்ளீஸ்" என்று சொல்லி புன்னகைக்க, அவரும் பதிலுக்கு புன்னகைத்து, ஒரு காபி கப்பை எடுத்துக்கொண்டு அவரின் பார்வையால் என் மனைவியின் கழுத்துக்கு கீழே மேய்ந்தபடியே சிப் செய்ய ஆரம்பித்தார்.
என்னவள் எனக்கு அருகே வந்து, எனக்கு ஒரு கப்பை கொடுத்து விட்டு, அவள் ஒரு கப் எடுத்துக்கொண்டு சோபாவில், என் அருகில் உட்கார்ந்தாள்.
தமிழ் பெண்களுக்கே உரிய பண்பாடுடன் புடவையை இழுத்துப் போர்த்தி இருந்தாள். அப்படி இழுத்துப் இழுத்து போத்துறப்போதான் தான் உள்ளே என்ன இருக்குதுன்றதை பாக்கணும்'ன்னு பாக்கிறவங்களுக்கு ஆசை வரும்'ன்னு நெனைச்சாளோ என்னவோ!
"சார், உங்களைப் பத்தி சொல்லுங்க" வந்திருந்தவர் என்னைப் பத்தி கேட்டார்.
"என் பெயர் சுகுமார். இப்போ எனக்கு வயசு 40.இவள்... என்று நான் ஆரம்பிக்க, இடை மரித்த விசிட்டர், "உங்களைப் பத்தி மட்டும் சொல்லுங்க சார், அவங்களைப் பத்தி அவங்களே சொல்லட்டும்."
"O.K"
"என்ன ஜாப் பண்றீங்க?"
"சதர்ன் ரயில்வேலே சென்னை சென்ட்ரல்லே அச்சிச்டன்ட் ஸ்டேஷன் மாஸ்டர்-ஆ இருக்கேன்."
"உங்க கூடப் பிறந்தவங்க...?"
"என் வீட்டுக்கு நான் மட்டும்தான் ஒரே பையன்"
எங்கள் தலைக்கு மேலே சுவற்றில் மாட்டி இருந்த போட்டோவை பார்த்து விட்டு "எனக்கு முன்னாலே இருக்கிறது உங்க பாமிலி போட்டோ'ன்னு நினைக்கிறேன்" என்று அவர் மனதில் உண்டான சந்தேகத்தை தெளிவு படுத்திக்கொள்வதற்காக கேட்டார்.
"ஆமாம் சார், நீங்க நினைச்சது சரிதான். எனக்கு ஒரு மகன், ஒரு மகள். அவன் பெங்களூர்லே எங்களோட பிரான்ச் ஆபீஸ்ஸை கவனிச்சுக்கிறான்.பேர் சுரேஷ்"
"உங்க சன்னுக்கு என்ன வயசாகுது?"
"20 "
"உங்க டாடரை பத்தி சொல்லுங்க"
என் மகள் பெயர் கவிதா.வயசு 16.ஹோலி கிராஸ் கான்வென்ட்லே 10th படிசிட்டிருக்கா."
"மேடம்...உங்களைப் பத்தி சொல்லுங்க"
"என் பெயர் மீன லோசனி. சுருக்கமா என்னை மீனா'ன்னு தான் கூப்பிடுவாங்க. வீட்டிலும் மீனா தான்.!.”
“நீங்க பாக்கறதுக்கு அந்தக் கால ஆக்ட்ரஸ் மீனா மாதிரியே இருக்கீங்க. “
“தேங்க்ஸ்.”
“உங்க வயசு?”
“எனக்கு இப்போது வயது 36 ஆகுது சார்."
"நம்பவே முடியலைங்க மேடம்! சிக்ன்னு சின்ன பெண்ணாடம் இருக்கீங்க"
"தேங்க யூ பார் யுவர் கம்மெண்ட்ஸ். நான் கொஞ்சம் கருப்புதான. ஆனால், பாக்க லட்சணமா, கலையாக இருக்கிறதா பாக்கிறவங்க சொல்வாங்க."
"ஆமாம் மேடம். மூக்கும் முழியுமா, லட்சணமா தான் இருக்கீங்க. கொஞ்சம் கலர்ரா இருந்தா, அப்சரஸ் தான்."
“ போங்க சார்!!” என்று சொல்லி வெக்கப்பட்டு தலை குனிந்தவள், இதுக்கே, ஆம்பிளைங்க அள்ளி முழுங்கரமாதிரி பாக்கிறாங்க என்று மனதுக்குள் நினைத்துக்கொண்டே, "தேங்க யூ...நல்லா ஸ்ட்ரக்சர் டீ உனக்கு'ன்னு, என் தோழிங்க கூட சொல்வாங்க. இரண்டு குழந்தைகளுக்கு தாய் என்று, நான் சொன்னால் தான் மத்தவங்களுக்குத் தெரியும். காட்டன் சாரி கட்டிக்கொண்டு ஆபீஸ் போனா, எந்த காலேஜ்லே படிக்கிறீங்க'ன்னு கேட்டவங்க நிறைய பேர்."
"ஷ்யூர், மேடம். "
"ஒரு காலத்துல என் கணவர் என் உடம்பு ஸ்ட்ரக்சர் பார்த்து காம காதலில் விழுந்தவர்தான், இன்னும் எழுந்திருக்கவே இல்லை."
என் மனைவி சொன்னதைக் கேட்டுவிட்டு, வந்திருந்தவர் என்னைப் பார்த்து, "என்ன சார்? மேடம் சொல்றது சரிதானா?" என்று குறும்பாக கேட்க, கூச்சத்தில் நான் நெளிந்து, அசட்டுத் தனமாய் புன்னகைக்க, மீண்டும் என் மனைவி பேச ஆரம்பித்தாள்.
“அவரால என்ன சொல்ல முடியும்? எங்கே,…இல்லேன்னு சொல்லச் சொல்லுங்க பாக்கலாம்? அவர் எப்படி என்னை லவ் பண்ணினாரோ எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், நான் அவரை முழுமையாக காதலித்தேன். அவரது அன்பு, விட்டுக் கொடுக்கும் குணம், இரக்க சுபாவம், அவரின் கம்பீரம், அவரின் சிவந்த நிறம், அவர் ஹேர் ஸ்டைல், ஜிம் பாடி...இப்படி அவர் கிட்டே இருந்த எல்லாமே எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. அவரைத்தான் கல்யாணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று மனதுக்குள் ஒரு வைராக்கியம் ஏற்ப்பட்டு... அவரையே கல்யாணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று விடாப்பிடியாக இருந்து, பல வித எதிர்ப்புகளையும் மீறி அவரை கரம் பிடித்தேன்."
"உங்க லவ் ரொம்ப ஸ்ட்ராங்கா இருக்கும் போல. அது சரி,…உங்க கணவர் இப்பவும் உங்ககிட்டே அதே அன்போட இருக்காரா மேடம்?"
"இப்ப என்ன இப்போ,….எப்பவும் என் மேல் அன்பாகத்தான் இருக்கார். சொல்லப் போனா, முன்பு இருந்ததை விட இப்ப ரொம்ப அன்பா இருக்கிறார்."
"உங்க கூடப் பிறந்தவங்க...?"
"எனக்கு ஒரு தங்கை. பெயர் பூர்ணிமா. கிழிஞ்சல்கள் பட கதாநாயகி மாதிரியே இருப்பா. கலரில் என்னை விட வெளுத்தவள், என்றாலும் சிவப்பில்லை. எங்கள் அம்மா வைதேகி, விதவை. நான் 8 ஆவது படிக்கும் போதே எங்கள் அப்பா TB- நோய் தாக்கி இறந்து விட, எங்கள் அம்மா எங்களை மிகவும் கஷ்டப்பட்டு, பூ வியாபாரம் செய்து படிக்க வைத்தாள்."
"உங்க சொந்த ஊர்?"
"திருச்சிக்கு பக்கத்துலே, ஸ்ரீரங்கம்."
என் மனைவி சொன்னதைக் கேட்டுவிட்டு வந்திருந்தவர் என் பக்கம் திரும்பி, "சார்,நீங்க சொல்லுங்க. இப்பவும் ஹெர்குலஸ் மாதிரி, அழகா, சிவப்பா ஹான்ட்சம் 'ஆ இருக்கிறீங்க. அந்த காலத்துல சொல்லவே வேணாம். மன்மதனாட்டம் ஒரு சினிமா ஹீரோ கணக்கா இருந்திருப்பீங்க. அப்ப உங்களை காதலிக்கவும், கட்டிக்கவும் நான் நீ'ன்னு போட்டி போட்டு இருப்பாங்களே, அவங்களுக்கு மத்தியிலே இவங்களை எப்படி செலக்ட் பண்ணி புடிச்சீங்க?"
"நான் எங்கே புடிச்சேன். இவதான் என்னை எப்படியோ மோகினி பேயாட்டம் என்னை மயக்கி வளைச்சு போட்டுகிட்டா."
"அவங்க மோகினி மாதிரிதான் இருந்திருப்பாங்க. ஆனா, அதுக்கெல்லாம் நீங்க மயங்குற ஆள் மாதிரி தெரியலையே! நீங்க எப்படி உங்க ஒய்ப் கிட்டே மயங்கினீங்க?"
"இன்னைக்கு வரைக்கும் யோசிக்கிறேன். அதுதாங்க எனக்கும் புரியலை. ஒரு வேளை இவ உடம்பு ஸ்ட்ரக்சர பாத்து மயங்கிட்டேனோ என்னவோ?!!" என்று நான் சொன்னதைக் கேட்ட என் மனைவி, “ஏன் நான் உங்க கிட்டே அன்பா, பாசமா, அக்கரையா நடந்துக்கலையா?!!” என்று சொல்லி பொய்யாய் சிணுங்கிக்கொண்டே, என் தோளில் செல்லமாய் இரு கைகளையும் மாற்றி மாற்றி குத்த, நான் சிரித்துக்கொண்டே, அவள் அடிகளை கைகளால் தடுத்துக்கொண்டே, சிரித்தபடி முன்னாள் உட்கார்ந்திருந்தவரை பார்த்தேன்.
என் மனைவி என்னை குத்தவும், அடிக்கவும் கைகளை கொஞ்சம் தூக்கிய போது சைடில் புடவை கொஞ்சம் விலகியதில் ஜாக்கெட்டோடு தெரிந்த முலையின் கன பரிமாணத்தை திருட்டுத்தனமாய் பார்த்து ரசித்தார். அவர் ரசித்தது, அவர் கடை வாயில் 'ஜொள்' வழிந்ததிலிருந்தே தெரிந்தது.
மெதுவாக எங்களுக்கு தெரியாமல் அவர் வாயில் வழிந்த ஜொள்ளை நாசூக்காக துடைத்து விட்டுக்கொண்டு "உங்களோட பர்சனல் லைப் பத்தி தெரிஞ்சுக்கலாமா?" என்று புன்னகத்தபடியே கேட்டார்.
"அதுக்கென்ன சொல்லிட்டா போச்சு.” என்று சொன்ன நான் என் மனைவியைப் பார்த்து, “ஏய்...நீ சொல்லேன்" என்றேன்.
"ம்!! போங்க...ஆரம்பிக்கறதுக்கு எனக்கென்னவோ வெக்கமா இருக்கு. நீங்களே ஆரம்பிங்க அப்புறமா நான் கண்டினியூ பண்றேன்." என்று வெக்கப்பட்டு சிணுங்கினாள்.
"சரி.." என்று நடந்த சம்பவத்தை சொல்ல ஆரம்பித்தேன்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)