Incest நா அதெல்லாம் செய்யக்கூடாது டா.. வேணாம்..

[Romeo1]

அதுவரை பெரிய புழுத்திபோல் கணத்தமுலை கனகாவிடம் வசனம்பேசிய எனது வாய் இப்போது பயத்தில் வறண்டு கிடந்தது... எனது கால்களோ தலைநகரம் நாய்சேகர் கால்கள்போல தந்தி அடித்துக்கொண்டிருந்தன.. விரைத்து நீண்டிருந்த என் தம்பி கணப்பொழுதில் சுருங்கி காற்றுபோன பலூன்போல தொங்கிக்கொண்டிருந்தான்.. ஒவ்வொரு நொடிக்கும் கனகாவின் கணவன் நாங்கள் இருக்கும் இடத்தை நோக்கி முன்னேறியபடியே இருந்தான்.. 



என்னையே ஒரு சிலநொடிகள் கடுப்பாகப் பார்த்த கனகாவுக்கு இப்போது என்நிலை கண்டு எரிச்சலாய் வரவே சட்டென தன் கைகளால் என்னை ஒரே அமுக்காக தரையோடு தரையாக உட்காரவைத்தாள்.. அவள் கணவனின் பார்வையிலிருந்து என்னை மறைத்தவள் மீண்டும் அதை ஒருமுறை உறுதி செய்தபின் என்னை அப்படியே தவழ்ந்தபடி தோட்டத்துக்குள் செல்லுமாறு அறிவுறுத்திவிட்டு அங்கிருந்த வாய்க்கால் வழியாக மட்டுமே தவழ்ந்துசெல்ல வேண்டுமென்றும் வாய்க்காலை விட்டு தவறினால் கம்பந்தட்டைகள் விழகுவதைவைத்து மாட்டிக்கொள்வோம் என்றும் சரசரவென எச்சரித்தவள் இப்போது தனது நைட்டியை தன் முட்டிக்கால்கள் வரைக்கும் தூக்கிக் கட்டியபடி எழுந்தாள்... 



யோவ்... யோவ்... வெசஸ்தை கெட்ட மனுசா.. அங்கயே நின்னு தொலெ.... 



கனகாவின் அதட்டல் கேட்டதும் முன்னேறி வருவதை நிறுத்தினான் கனகாவின் கணவன்.. சரியாக கனகாவின் காலுக்கு கீழே தரையில் உட்கார்ந்திருந்த எனக்கு இப்போது கரிய உருண்ட தொடைகளும் அதன் இணையும் இடத்தில் மயிர்கள் மண்டிய கனகாவின் புண்டையும் சிறிதாய்த் தரிசனம் தரவே அதை ரசிக்கும் நிலையில் நான் இல்லை.. கீழே குனிந்து நான் செல்கிறேனா என்பதைப் பார்த்தவள் நான் அப்படியே உட்கார்ந்துகொண்டு அவள் கவட்டைக்குள் உத்துப்பார்ப்பதைப் பார்த்தவள் என்னை தவழ்ந்து போகுமாறு சைகை செய்தாள்.. நானும் தலையாட்டிவிட்டு அவள் இருந்த இடத்திலிருந்து மெல்ல மெல்ல நகர்ந்து தோட்டத்துக்குள் மறையத் தொடங்கினேன்.. 



ஏன்டி... நீதான மொனங்குன..  அடுத்தாளு தோட்டத்துக்குள்ள என்னடி பன்னிட்ருக்க... 



எல்லாத்தையும் ஒங்கிட்டச் சொல்லித் தொலெக்கெனுமா...? சட்டுனு வயித்தெக் கலக்குனதும் ஓரமா ஒதுங்கலாம்னு இங்குட்டு வந்துத் தொலச்சேன்.. காலுல முள்ளு தச்சுருச்சு.. சரி அப்புடியே மரக்கட்டெ மாதிரி நிக்காமெ எங்குட்டாச்சும் போயெ தண்ணி கொண்டாந்து தா... 



கணவன் மீண்டும் அந்த இடத்தைவிட்டு நகரவே எதேச்சையாகப் பின்னாடி திரும்பிப் பார்த்த கனகா நான் அங்கு இல்லாதததைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டுவிட்டாள்..  நொடிப்பொழுதில் நான் காணாமல்போன எனது வித்தையைக் கண்டு வியக்காமல் ஒருவித எரிச்சலுடன் தலையில் அடித்துக்கொண்டவள் இப்போது தன் கண்வன் மீண்டும் தண்ணீர்கொண்டு வரும்வரை அங்கேயே காத்திருக்கத் தொடங்கினாள்.. நான் அதற்குள் மெல்ல மெல்ல தோட்டத்துக்குள் தவழ்ந்தபடி அந்த பனைமரம் இருக்கும் இடத்திற்கு வந்துசேர்ந்தேன். அங்கே அந்தப் பனைமரத்தில் நான் தெரிக்கவிட்ட விந்துத்துளிகள் இன்னும் வழிந்தபடி இருந்தது.. 



ஒரு வாய்ப்புதான் நழுவிவிட்டது.. இருக்கும் ஒன்றையாவது காப்பாற்றிக்கொள்ள வேண்டும் என்கிற நினைப்பில் பனைமரத்துக்கு அடியில் ஒழித்துவைத்த மீனாவின் ஜட்டியை எடு்த்து கொஞ்சநேரம் அதையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தவன் இப்போது சரியாக மீனாவின் வீட்டுத் திசையிலிருந்து யாரோ தோட்டத்துக்குள் கம்பந்தட்டைகளை விலக்கிக்கொண்டு உள்ளே நுழைந்துவரும் சத்தம்கேட்டது...இந்நேரம் எனது சித்தியாக இருந்தால் அவள் என் பெயரை ஏலம்போட்டுக்கொண்டே நுழைந்திருப்பாள்..  சத்தமே போடாமல் உள்ளே நுழைந்துவரும் ஒரே ஜீவன் மீனாவாகத்தான் இருக்கும்.. 



பாத்ரூமுக்குள் இருந்து எங்கள் உரையாடலைக் கேட்டவள் 
இப்போது சந்தேகத்தில் என்னைத் தேடி வந்துகொண்டிருக்கிறாள் என்று புரிந்தது.. இப்படி அவளது ஜட்டியை நான் கையில் வைத்திருப்பதைப் பார்த்தால் நிச்சயமாக எனது இன்றைக்கு சங்குதான்.. என்ன செய்வதென்று சுற்றிலும் முற்றிலும் ப்ர்த்தவன் பதட்டத்தில் வேக வேகமாக எனது கைலியை உருவி மீனாவின் ஜட்டியை நான் போட்டுக்கொண்டு மீண்டும் கைலியைத் தாறுமாறாகக் கட்டி முடித்த தருணம் எனக்குப் பின்னால் மீனா வந்து நின்றாள்.. 



சும்மா வந்திருந்தால்கூட பரவாயில்லை..  கையில் ஒரு கட்டைவேறு வைத்திருந்தாள்.. கண்களில் ஆத்திரம் கொப்பளிக்க அந்த மதியநேர வெயிலில் அவளது முகமும் உடலும் வேர்வையால் நனைந்திருந்தன.. கோபத்தில் மேல்மூச்சு கிழ்மூச்சு வாங்கியபடி கையில் கட்டையுடன் நின்றிருந்த மீனா இப்போது ரியல் சொர்ணிக்காவாக மாறியிருந்தாள்.. அவளது கோபம் கண்டு எனக்கே ஒருநொடி திக் கென்றிருந்தது... 



டேய் பரதேசி நாயே... ஒழுங்கு மரியாதையா உண்மையச் சொல்லு... நீ அவ்வளவு நேரமும் என் ரூமுக்குள்ளதான இருந்த...? 



எ.. எந்த ரூமு...? நீ என்ன சொல்ற மீனு.. சத்தியமா எனக்குப் புரியல...



அடச்சீ... வாய மூடு.. என்ன மீனு கினுனு சொன்னா அப்றம் மரியாத கெட்ரும்... ரூமுக்குள்ள இருந்தியா இல்லையா...? இங்க வரப்போ கைல என்னத்த மறச்சுட்டு வந்த..? ஒழுங்கா காட்டிரு.. இல்லனா நா கொலகாரி ஆயிருவேன்... 




ஐயோ மீனா.. சத்தியமா நீ என்ன சொல்றனே எனக்குப் புரியல.. நா எதுக்கு அந்த ரூம்ல இருக்கனும்... நா அவ்வளவு நேரமும் தாவாரத்துக்குளதான் உக்காந்துருந்தேன்.. சித்திதான் என்னைய சரியா கவனிக்கல... 



நான் சொல்வதில் அவளுக்கு நம்பிக்கையில்லை.. அவளுடைய ஜட்டியை நான்தான் எடுத்துவந்தேன் என்பது அவளுக்கு நன்றாகவே தெரியும்.. ஆனால் இப்போது அதை எங்கு வைத்திருக்கிறேன் என்றோ அந்த ஜட்டியை வைத்து நான் என்ன செய்திருப்பேன் என்றோ அவளுக்கு உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை.. வேக வேகமாக என்னைத் தள்ளியபடி எனக்குப் பின்னால் இருக்கும் பனைமரத்துக்கு அடியில் வந்து நின்றாள்.  அங்கே கீழே கிடக்கும் இரண்டு பனைமட்டைகளைப் பார்த்தவளுக்கு சந்தேகம் வரவே.. கீழே குனிந்து அந்த இரண்டு மட்டைகளையும் விலக்கிப் பார்த்தாள்.. ஆனால் அங்கு எதுவும் இல்லை.. ஆனால் அவளுக்கு ஏதோ ஒரு வாடை வித்தியாசமாக அடிக்கவே.....ஏதோ யோசித்தபடி எதேச்சையாகத் திரும்பியவளின் கண்முன் சற்றுநேரத்திற்கு முன்பாக நான் அடித்து ஒழுகவிட்ட கஞ்சி அந்த பனைமரத்தண்டில் வழிந்தபடி இருந்தது... 



அதைப் பார்த்ததும் அதிர்ச்சியானவள்... வெடுக்கென நிமிர்ந்து நின்றாள்.  அவளது நாசிக்குள் எனது விந்துவாசம் புகுந்ததும் ஒருவித அசூசையுடன் முகத்தைச் சழித்தபடி ஊறிவந்த எச்சிலை இரண்டுமுறை நிலத்தில் காரித் துப்பிக்கொண்டே என்னை எரித்துவிடுவதுபோல் பார்த்தாள்.. அவளது பார்வையின் அர்த்தம் எனக்குப் புரிந்துவிடவே...நான் அவளைச் சமாளிக்க... 



ஐயோ மீனா.. ப்ளீஸ் நா சொல்றதப் புரிஞ்சுக்க...




த்தூ... வாய மூட்றா மானங்கெட்ட நாயே...ஒன்னோட பொய்புண்டையெல்லாம் அவதான் நம்புவா.. என்கிட்ட அந்த வேல வச்சுக்காத.. சிலுவாய் தெறிச்சுரும்.. புண்டா மவனே... என்னைய என்ன தேவடியானு நெனச்சுட்ருக்கியா..? ஒங்கூடப் பொறந்துருந்தா இப்புடிப் பன்னுவியாடா நாயே... ஏன் ஒங்காத்தா ஜட்டிய எடுத்துட்டு வந்துருக்க வேண்டியதானே...? ஒழுங்குப் புண்டையா எடுத்துட்டு வந்தத திருப்பிக்குடு.. இல்லனா சந்தி சிரிச்சுருவ.. 



என் வாழ்க்கையிலேயே முதன்முதலாக மீனா என்னைக் கெட்டவார்த்தையில் பேசியது இதுதான் முதல்முறை... காலையில் என் அப்பாவிடமிருந்து என்னைத் தடுத்து காப்பாற்றியவள்.. சிறிது நேரத்திற்குமுன் என்னை விட்டுக்கொடுக்காமல் பேசியவள் இப்பே்து அதேவாயால் என்னைத் திட்டுகிறாள்.. மீனாவின் இந்தப் பேச்சை நான் எதிர்பார்க்கவில்லை.. 



பதட்டத்துடனும் படபடப்புடனும் இருந்த என் உடல்மொழி இப்போது அமைதியானது.. என் முகம் அதிர்ச்சியில் உறைந்ததாய் என் இரண்டு கண்களும் கலங்கி கண்ணீர்த்துளி எட்டிப் பார்த்தது.. நான் அதற்குமேல் எதுவுமே பேசவில்லை.. அமைதியாக அவள் முகத்தையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.. முகமெல்லாம் தீப்பொறி பறக்க நின்றுகொண்டிருந்தவள் எனது முகத்தையும் கண்ணீர்த் துளிகளையும் பார்த்தவளுக்கு இப்போதுதான் தான் என்னென்ன வார்த்தைகளை அள்ளி வீசியுள்ளோம் என்று நினைவுக்கு வந்தது.... கையிலிருந்த கட்டையைக் கீழே போட்டவள்.. சிறிதுநேரம் தனது கைகளால் தன் முகத்தையும் தலைமுடியையும் சரிசெய்தவளாய் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நிதானத்திற்கு வந்தாள்... 



 என் முகத்தைப் பார்க்க விரும்பாதவளாய் வேறுபக்கம் திரும்பி நின்றவள்...அதற்குமேல் ஒன்றும் பேச விரும்பாதவளாய் அந்த. இடத்திலயே நின்றுவிட்டாள்.... நானும் பேசாமல் அந்த இடத்திலேயே உட்கார்ந்துவிட்டேன்...சிறிது நேரம் கனத்த அமைதி நிலவியது... எனக்குள் பல கேள்விகள் எழுந்தபடி இருத்தன.. அவள் பேசிய அத்தனை  வார்த்தைகளும் எனது தன்மானத்தை முழுதுமாக ஒடித்துப் போட்டுவிட்டன.. 



மீனா... ஏன் மீனா இவ்வளவு கடுசா பேசிட்ட.. அம்மா யாருன்னு வித்தியாசம். தெரியாத அளவுக்கு நா வக்கிரமானவன்னு ஏன் மீனா சொன்ன...? 



மீனா நான் கேட்டதுக்கு எந்தப் பதிலும் சொல்லவில்லை.. என் முகத்தைப் பார்க்கப் பிடிக்காமல் திரும்பியே நின்றாள்.. ஆனால் அந்த இடத்தைவிட்டு நகரவில்லை.. ஒருவேலை நான் ஏதாவது செய்துகொள்வேனோ என்கிற பயமோ இல்லை அக்கறையோ இல்லை என்னைக் கடும்வார்த்தைகளால் பேசிய குற்றவுணர்ச்சியோ அவளை அந்த இடத்தைவிட்டு நகராமல் கட்டிப்போட்டிருக்க வேண்டும்.. 



எனக்கு உன்மேல வெறும் பாசத்த மட்டும் வக்கெ முடியல மீனா... இதச் சொன்னதுக்குத்தான நீ என்ன ரெண்டு வருசத்துக்குமேல வாட்சப்ல ப்ளாக் பன்னுன...? ஆனா நா இப்பவும் அப்டித்தான்.. நா உன்கூடவே இருக்கனும்.. ஆனா நா ஒன்ன வெறும் அக்காவா மட்டும் பாக்கனும்னு நீ சொல்லாத.. சத்தியமா அது என்னால முடியாது... 



அதற்குமேல் நான் ஒன்றும் சொல்லாமல் எழுந்து அவள் பக்கத்தில் சென்று நின்றுகொண்டேன்..  ஆனால் அவளிடமிருந்து எந்த அசைவும் இல்லாமல் இருக்கவே.. இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கிப்போய் பார்க்கையில் அவள் அழுதுகொண்டிருந்தாள்.. ஆனால் என்முகத்தைப் பார்க்க அவள் விரும்பவில்லை... தன் கைகளால் தன்முகத்தை மறைத்துக்கொண்டு அழத் தொடங்கிவிட்டாள்.. அவள் தோலில் தொட்ட எனது கையையும் வெடுக்கெனத் தட்டிவிட்டு அழுதாள்.. என்னை அவளால் தம்பியாக மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்ள முடிந்தது... அதற்குமேல் அவளது மற்ற எந்தத் தேவைக்கும் என்னை தேர்ந்தெடுக்க இப்போது அவள் தயாராக இல்லை..