Misc. Erotica மலரே மூக்குத்தி முல்லில் குத்தாதே❤️❤️

[Romeo1]

பகுதி 14

அங்கே கோயம்புத்தூர் மாநகரின் முக்கிய வீதியில், கட்சிக் கொடிகள் தோரணங்களாய் ஆட, மைக்கில் கந்தசாமி எம்எல்ஏவின் கர்ஜனை கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. "வருங்கால எம்எல்ஏ அருண் வாழ்க!" என்ற கோஷங்கள் விண்ணைப் பிளந்தன. அரசியல் காய்நகர்த்தல்களிலும், அடுத்த தேர்தல் வியூகங்களிலும் கந்தசாமியும் அவர் மகன் அருணும் மும்முரமாக இருக்க... அதே சமயம் அவர்களின் பிரம்மாண்டமான பங்களா வீட்டில், அருணின் பெட்ரூமில் ஒரு புதிய காமஅரசியல் அரங்கேறிக் கொண்டிருந்தது.

அந்த அறையின் ஏசி ஜில்லிப்பிலும், கிஷோர் வீசிய காம வார்த்தைகள் பூரணியின் உடம்பைச் சூடேற்றிக் கொண்டிருந்தன. பூரணி ஒரு எம்எல்ஏ வீட்டு மருமகள் என்கிற கௌரவத்தையும் மீறி, கிஷோர் விரித்த அந்த மாய வலையில் மெல்ல மெல்லச் சிக்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

கிஷோர்: "என்ன குட்டிமா... அப்படியே திகைச்சுப் போய் நிக்குறீங்க? நான் சொன்னதுல ஏதாச்சும் தப்பு இருக்கா? உங்க புருஷன் வெளியே வாழ்க கோஷம் கேட்டுட்டு இருக்காரு... ஆனா இந்த வீட்டுக்குள்ள, இந்த ரூமுக்குள்ள நீங்க தனிமையில வாடுறத அவருக்குத் தெரியுமா?"

பூரணி (தயங்கியபடி): "கிஷோர்... நீ ரொம்பத் தப்பாப் பேசுற.அவருக்கு இது தெரிஞ்சா உன் உயிர் மிஞ்சாது..."

கிஷோர் (நக்கலாகச் சிரித்துவிட்டு): "உயிரைப் பத்தி எனக்குக் கவலை இல்லை குட்டிமா... உங்களோட இந்தத் தங்கமான உடம்பை ஒருவாட்டி தொட்டா, அப்புறம் சாவறது கூட எனக்குச் சந்தோஷம் தான். இந்தத் இடுப்பை வளைச்சு, இந்தப் பால் முலைகளை என் கையால பிசையும்போது வர்ற சுகத்துக்காக நான் எதை வேணா இழப்பேன்."

அவன் சொன்ன பிசையும்போது என்ற வார்த்தையில் ஒருவிதமான அழுத்தம் இருந்தது. பூரணிக்குத் தன் மார்பகங்கள் கனப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. கிஷோர் இப்போது அவளுக்கு மிக அருகில் வந்திருந்தான்.

கிஷோர்: "இப்போ சொல்லுங்க... உங்க முந்தானையை நீங்களே விளக்குறீங்களா? இல்லை, 'என் வேலையைக் காட்டவா?' நீங்க அமைதியா இருக்கிறதுக்கு என்ன அர்த்தம்னு எனக்குத் தெரியும். உங்களுக்கும் ஆசை இருக்கு... ஆனா கௌரவம் தடுக்குது, அப்படித்தானே?"

பூரணி மூச்சிரைக்க அவனைப் பார்த்தாள். அவள் கண்கள் கிஷோரின் பேண்ட் பக்கம் சென்றன. அங்கே அவனது '9 இன்ச் இரும்புத் தடி' அவளது கட்டுப்பாட்டைச் சிதைத்துக் கொண்டிருந்தது.



பூரணி (மெல்லிய குரலில்): "கிஷோர்... இது... இது சரி இல்ல..."

கிஷோர்: "சரி, தப்புனு பாக்குறதுக்கு இது ஒன்னும் கட்சி மீட்டிங் இல்ல குட்டிமா... இது ஒரு ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் நடுவுல நடக்குற போர். சொல்லுங்க... நான் வரவா?"
 அவனது பார்வையும் அவளை ஒரு வழி பண்ணிவிட்டது.
கிஷோர் ஒரு குறும்புச் சிரிப்புடன், மீசையை லேசாகத் தடவியபடியே சொன்னான்.

 ஒரு தையல்காரனா எனக்குத் துணியை விட, துணிக்குள்ள இருக்கிற உடம்பைத் தான் கணிக்கத் தெரியும். அதுவும் இல்லாம, மேல இருந்தே அந்தப் பால் முலைகளோட எடுப்பு அப்பிடியே திமிறிக்கிட்டுத் தெரியுதே... அது எவ்ளோ பெருசு, எவ்ளோ கனம்னு என் கண்ணு ஸ்கேன் பண்ணிடுச்சு."

பூரணிக்கு வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது. அவனது கண்கள் எக்ஸ்ரே மெஷின் போலத் தன்னை ஊடுருவிப் பார்ப்பதை அவளால் தாங்க முடியவில்லை. உடனே தன் மார்பின் மீது இருந்த முந்தானையை இன்னும் இருக்கிப் போர்த்திக்கொண்டு, வெட்கத்தை மறைக்கப் போராடினாள்.

பூரணி: "சீ... சீ... வாயை மூடுடா. அது... அது மேல பாக்குறதோட நிறுத்திக்கோ. இதைப் பாக்குற உரிமை, ரசிக்குற உரிமை எல்லாம் என் புருஷனுக்கு மட்டும்தான் இருக்கு. உனக்கு இல்ல, புரியுதா? நீ ஒரு தையல்காரன்... வேலையை மட்டும் பாரு."

கிஷோர் மெல்ல அவளை நெருங்கினான். அவனது குரலில் இப்போது காமம் ததும்பியது.
"அப்படின்னா... இன்னைக்கு ஒரு நாளைக்கு மட்டும் என்னை உன் புருஷனா நினைச்சுக்கோயேன் குட்டிமா... அந்தச் சுகமே வேற. உன் புருஷன் கிட்ட கிடைக்காதது என்கிட்ட கிடைக்கும்."

பூரணி முறைத்தாள். "போடா... லூசு மாதிரிப் பேசாத. நான் ஒரு நாளைக்கு எல்லாம் யாரையும் என் புருஷனா ஏத்துக்க மாட்டேன். அது தப்பு."

("புகழ்ச்சி"அது வெறும் வார்த்தையல்ல, பெண்களின் இதயத் துடிப்பை மெதுவாக்கி, தற்காப்பு அரண்களைச் சரிக்கும் ஒரு மந்திரக்கோல் என்பதை அவன் அறிவான். அவனது ஒவ்வொரு சொல்லும் தேனில் நனைத்த முள்ளாக அல்லாமல், பட்டுப் பூச்சியின் மெல்லிய சிறகடிப்பாக அவள் செவிகளில் வந்து விழுந்தன.
அவன் பேசத் தொடங்கினால், காலமும் நேரமும் தன் வேகத்தை மறந்துவிடும். காமம் ததும்பும் அவனது அந்தப் பேச்சில், ஒருவிதமான காந்த ஈர்ப்பு இருந்தது. உண்மையில் அவன் அதில் ஒரு கில்லாடி. பெண்களின் மெல்லிய உணர்வுகளோடு விளையாடி, அவர்களைத் தன் வசீகரப் பேச்சால் மயக்கிச் சாய்ப்பதில் அவன் ஆஸ்கார் விருதுக்கே தகுதியானவன்.
பூரணி கண்கள் அவனது சொற்களின் லயத்தில் சொக்கிப் போயிருக்க, அவன் தன் அடுத்த காய்நகர்த்தலை மிகத் துல்லியமாகத் தொடங்கினான். ஏனெனில், ஒரு பெண்ணின் காதுகளுக்குப் பிடிக்கும் இசையை வாசிக்கத் தெரிந்தவனுக்கு, அவள் உலகமே அடிமை என்பதை கிஷோர் நன்கு உணர்ந்திருந்தான்.

கிஷோர் விடவில்லை. "சரி... அப்படின்னா என்னைத் தினமும் உன் புருஷனா வச்சுக்கோ. நான் உனக்கு புருஷனா இருக்க வேணாம்... உனக்கு நான் அடிமையா இருந்து, உன் பூந்தளிர் மேனிக்கு என்னென்ன சுகம் தேவையோ, அத்தனையையும் குறையில்லாம செஞ்சு தர்றேன். உன் கால் அமுக்கி விடுறதுல இருந்து, உன் தலையில் இருந்து கால் வரைக்கும் அத்தனையும் நான் பார்த்துப்பேன். ராணி மாதிரி தாங்குவேன்."

பூரணி இதைத் துளியும் எதிர்பார்க்கவில்லை. இவன் இவ்வளவு ஓப்பனாக, கூசாமல் பேசுவதைக் கேட்டு அவளுக்குச் கோபப்படுவதா அல்லது இவன் பேச்சை ரசிப்பதா என்று அவளுக்கே தெரியவில்லை.

பூரணி : "ஏய்... போடா... அங்கட்டுப் சும்மா பேசிக்கிட்டு... உனக்கு வேற வேலை இல்லையா?"

கிஷோர் மீண்டும் கெஞ்சும் தொனியில் பேசினான்.
"ப்ளீஸ் குட்டிமா... சும்மா ஒருவாட்டி காட்டுங்களேன். அந்தச் செழிப்பான மாங்கனிகள் மேல இருந்தே ரசம் சொட்டுற மாதிரி இருக்கு. ஜாக்கெட் போட்டு மூடி வச்சிருந்தாலும், அது மூச்சு முட்டிகிட்டு வெளில வரத் துடிக்குது. அந்த முந்தானையை மட்டும் கொஞ்சம் விளக்குங்களேன்... முழு அழகையும் நான் ஒருவாட்டி என் கண்ணார பாத்துக்கிறேன். ப்ளீஸ்..."



பூரணி: "இப்போதான் சொன்ன... மேல இருந்தே தெரியுதுனு? அப்புறம் என்ன? அப்பிடியே பாத்துக்கோ... எதுக்கு முந்தானையை அவுக்க அடம் பிடிக்கிற? உனக்கு ரொம்பத் தான் ஆசை."

கிஷோர்: "மேல இருந்து பாக்குறதுல இப்போ திருப்தி இல்ல குட்டிமா... அது ட்ரெய்லர் பாக்குற மாதிரி. எனக்குப் படம் பாக்கணும். இந்த முந்தானை மறைக்காம, உன் பளிங்கு உடம்பு மேல அந்தச் சாத்துக்குடி முலைகள் ரெண்டும் அப்பிடியே பளபளன்னு, வேர்வையில மின்னுற அந்த அழகு ஆசையா இருக்கு. அது கண்கள்ல ஒத்திக்கிற மாதிரி இருக்கும்."

பூரணிக்கு இவன் வர்ணனை கேட்கக் கேட்க உடம்பெல்லாம் ஏதோ ஊர்வது போல் இருந்தது. இருந்தாலும், தன் கௌரவத்தை விட்டுக்கொடுக்காமல் பேசினாள்.




பூரணி (நக்கலாக): "ஏன்டா... நான் என்ன உன்னோட கள்ள காதலி மாதிரி தெரியுறேனா? நீ பாக்குறதுக்கு நான் என்ன இங்க போஸ் குடுத்துட்டு நிக்கிறேனா? இஷ்டத்துக்குப் பேசுற?"

கிஷோர் அவளை ஆழ்ந்து பார்த்தான்.
"நீ என் காதலி தான் குட்டிமா... ஆனா கள்ள காதலி இல்ல. எனக்காக மட்டும் படைக்கப்பட்ட ஒரு அழகான நல்ல காதலி... எனக்கு மட்டும் சொந்தமான பக்கா சரக்கு நீ! வைரம் மாதிரி ஜொலிக்கிற ஐட்டம்!"

பூரணி (சிறு சிணுங்கலுடன்): "இல்ல... நான் ஒன்னும் சரக்கு இல்ல. அதுவும் உனக்கு நான் லவ்வர் கிடையாது. உன் கனவுல கூட அது நடக்காது."

கிஷோர்: "அப்படின்னா நீ எனக்கு யாரு? சொல்லு... நீயே சொல்லு..."

பூரணி (கண்களை உருட்டி, யோசிப்பது போல): "ம்ம்ம்... உனக்குத் தெரியாது. நான் உன் முதலாளி."

கிஷோர் மெதுவாக அவளருகே நெருங்கி, கையில் போனை வைத்துக்கொண்டு சுதாவிடம் பேசுவது போலப் பாசாங்கு செய்து கொண்டே, ஆனால் பூரணியின் காதருகே கிசுகிசுத்தான்.

"என் லவ்வரா இருக்க உனக்குப் பிடிக்கலனா... எனக்குப் பிடிச்ச பொண்டாட்டியாக மாறிடு... உன்னை நான் சொர்க்கத்துக்கே கூட்டிட்டுப் போறேன். உன் வழுவழு இடுப்பையும், அந்த அழகான ஆழமான தொப்புளையும் நான் கொண்டாடுவேன். ராணி மாதிரி வச்சுப்பேன்."

பூரணி மீண்டும் சிரித்தாள். தலையை ஒரு சிலுப்பு சிலுப்பிவிட்டு அவனை ஏளனமாகப் பார்த்தாள். அவளுக்குள் இருந்த அந்தத் திமிர் எட்டிப் பார்த்தது.

பூரணி: "போடா... உன்னோட தகுதி என்னன்னு உனக்குத் தெரியுமா? (சிரித்துக்கொண்டே) என்னைப் போய் உனக்கு பொண்டாட்டியாக இருக்கச் சொல்ற? திமிரைப் பாரு உனக்கு! நீ ஒரு கூலி வேலை பாக்குறவன்... நான் பெரிய வீட்டுப் பொண்ணு. உனக்கும் எனக்கும் ஏணி வச்சா கூட எட்டாது."

கிஷோர் இப்போது தன் முழு உருவத்தையும் நிமிர்த்திக் காட்டினான். அவனது கண்கள் சிவந்தன. குரலை இன்னும் ஆழமாக்கி, அவளது கண்களை ஊடுருவிப் பார்த்தான்.

கிஷோர்: "தகுதியைப் பத்திப் பேசாத குட்டிமா... கட்டிலுல ஏறிட்டா ஆண்டியும் ஒன்னுதான், அடிமையா ஒன்னுதான். ஒருவாட்டி எனக்கு பொண்டாட்டியாக இருந்துதான் பாரேன்... அப்புறம் என் தகுதி என்னன்னு உனக்கே புரியும்."

அவன் ஒரு அடி முன்னால் வைத்து, தனது பேண்ட்டை நோக்கிப் பார்வையைத் திருப்பினான்.
"என் பேண்ட்டுக்குள்ள துடிச்சுட்டு இருக்குற இந்த 9 இன்ச் இரும்புத் தடியால, உன் தொடைகளுக்கு நடுவுல இருக்குற அந்தச் சொர்க்கத்தைப் பதம் பார்க்காம விடமாட்டேன். உன்னை அப்பிடியே அலற விட்டு, உன் உடம்புல இருக்குற அத்தனை திமிரையும்,கொழுப்பையும், கர்வத்தையும் எடுத்து, ஜன்மத்துக்கும் நீ எனக்கு மட்டும் பொண்டாட்டியாக இருக்குற மாதிரி பண்ணல... என் பேரு கிஷோர் இல்ல! அப்புறம் வாழ்க்கை பூரா 'கிஷோரு... கிஷோரு'னு நீயே என்கிட்ட தான் வந்து நிப்ப!"




இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும்,அவன் பேன்டின் புடைப்பை பார்த்ததும் பூரணியின் உடம்பு ஜிவ்வுன்னு சிலிர்த்தது. அடிவயிறு கலங்கியது. இவன் பேசும் பேச்சே இவ்வளவு சூடாக, இவ்வளவு வெறியாக இருக்கிறதே... நிஜத்தில் இவன் எப்படி  செய்வான் என்று நினைத்தாலே அவளுக்குத் தலை சுற்றியது. அவள் உறைந்து போய், பதில் பேச முடியாமல் விழித்தாள்.


கந்தசாமி எம்எல்ஏவும் அருணும் வெளியே புகழின் உச்சியில் இருக்க, அதே புகழை கிஷோர் இப்போது பூரணியின் படுக்கையறையில், அவளது பளபளக்கும் மேனியைத் தீண்டிப் பெறத் துடித்தான்.

Wow Bro, wonderful writing style and keeping up the mood and tempo, please continue ...