Incest கல்பனா கேரளத்து அம்மா குட்டி❤️❤️❤️

[Lust king 66]

பகுதி 7

விசேஷம் முடிச்சு மண்டபத்தில் இருந்து
வீட்டுக்கு வந்தால் கல்பனா அம்மா.

விசேஷ வீட்டு கசகசப்பு, கூட்ட நெரிசல், நாதஸ்வர சத்தம், உறவினர்களின் விசாரிப்புகள் என்று நாள் முழுக்க நின்றுகொண்டே இருந்த களைப்பு கல்பனாவுக்கு. ஆனால், அந்தக் களைப்பிலும் அவளது உடம்பு ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தது. 



வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும், ஹாலில் மாமியாரும் மகளும் டிவி சீரியலில் மூழ்கியிருக்க, கல்பனா ஒரு பெருமூச்சோடு பெட்ரூம் கதவைத் திறந்தாள்.

அவள் உள்ளே நுழைந்த அடுத்த விநாடியே, நிழல் போல பின்னாலேயே நழுவி வந்தான் மகி. அம்மாவின் வாசம் அவனுக்கு அப்படி ஒரு போதை.

கதவை லேசாக சாத்திய கல்பனா, "அப்பாடா..." என்று சொல்லிக்கொண்டே, ஃபேன் சுவிட்சை போட்டாள். அதுவரை புழுக்கத்தில் தவித்த அந்த அறைக்குள் காற்று சுழல ஆரம்பித்தது. 

கண்ணாடி முன் நின்று ஒருமுறை தன்னைப் பார்த்தாள். நெற்றியில் வைத்த குங்குமம் லேசாக கலைந்திருந்தது. கழுத்துல கிடந்த நெக்லஸ், வியர்வையில் ஒட்டி, தோலோடு தோலாக பதிந்திருந்தது.

"ஏண்டா கண்ணா... காலேஜ்ல இருந்து வந்தியே... ஏதாச்சும் தின்னியாடா?" என்று கேட்டுக்கொண்டே, இடுப்பில் பிடியாய் பற்றியிருந்த அந்த கனமான பட்டுப் புடவையின் கொசுவத்தை கைவைத்துப் பிரித்தாள்.



‘சரசர...’ என்று பட்டுப்புடவை சரியும் சத்தம் அந்த அமைதியான அறையில் அத்தனை தெளிவாகக் கேட்டது.

மகி கதவோரமே நின்று, அம்மாவையே இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். "இல்லம்மா... நீ வந்தா தருவேன்னு தான் காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்."

கல்பனா சிரித்துக்கொண்டே, "அய்யோ என் செல்லம்... பசிக்குதாடா? இருடா தங்கமே... ஒரு ரெண்டு நிமிஷம்... அம்மா டிரஸ்ஸ மாத்திட்டு வந்து உனக்கு மேகி செஞ்சு தர்றேன்," என்றாள்.

பேசிக்கொண்டே, அந்த புடவையை மொத்தமாக உடம்பிலிருந்து விடுவித்தாள். அதுவரை அவளது இடுப்பை இறுக்கிப் பிடித்திருந்த புடவை விலகியதும், அவளது இடுப்புச் சதை ‘விடுதலை’ என்று பெருமூச்சு விட்டது போல தளர்ந்தது. புடவை கட்டியிருந்த இடத்தில், அந்த பாவாடை நாடா அழுத்திய தடம், செக்கச் சிவந்து, அவளது பால் நிறத் தோலில் ஒரு சிவப்பு கோடு போலத் தெரிந்தது.

கல்பனா அந்தப் புடவையைச் சுருட்டி கட்டில் மீது வீசினாள். இப்போது அவள் நின்ற கோலம், ஒரு மாம்பழத்தை இறுக்கமான துணியில் இருந்து பிரிந்து வைத்தது போல இருந்தது.

"ம்ம்ம்... அப்பாடா... என்ன வெயிலுடா சாமி... புழுக்கம் தாங்கல..." என்று சொல்லிக்கொண்டே, கல்பனா தனது இறுக்கமான ஜாக்கெட்டின் முன் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக கழட்ட ஆரம்பித்தாள்.
ஒவ்வொரு கொக்கியும் ‘சக்... சக்...’ என்று விடுபடும்போது, அதுவரை ஜாக்கெட்டுக்குள் அடைபட்டிருந்த அவளது முலை மாங்கனிகள், சுதந்திரம் கிடைத்தாற்போல லேசாக குலுங்கின.

"மகி... அந்த ஜன்னலை கொஞ்சம் திறந்து வைடா..." என்றாள்.

மகி ஜன்னலைத் திறக்கப் போனானே தவிர, அவன் கண்கள் அம்மாவின் மேல் தான் இருந்தது.
கல்பனா இப்போது ஜாக்கெட்டின் எல்லா கொக்கிகளையும் கழட்டிவிட்டாள். அடுத்து, அதை தோள்பட்டை வழியாக உருவ வேண்டும். அதுதான் இருப்பதிலேயே பெரிய வேலை. ஏனென்றால், விசேஷத்துக்காக தைத்த ஜாக்கெட், உடம்போடு ஒட்டினாற்போல இறுக்கமாக இருந்தது.

அவள் கையை மேலே தூக்கி, தோள்பட்டையை நெளித்து, அந்த ஜாக்கெட்டை கழட்ட முயன்றாள்.
அவள் கையை மேலே தூக்கிய அந்த நொடி...

கல்பனா கையை உயர்த்தியதும், ஜாக்கெட்டின் கைப்பகுதி மேலே ஏற, அம்மாவின் சந்தன அக்குள் பகுதி அப்படியே மகியின் கண்களுக்குத் தெரிந்தது.


அப்பா... என்ன ஒரு காட்சி அது!

கல்யாண வீட்டு நெரிசலில், அடுப்படியில், கூட்டத்தில் என்று அலைந்ததால், அவளது அக்குள் பகுதியில் வியர்வை முத்து முத்தாகத் தேங்கியிருந்தது. அங்கிருந்த அந்த கருமையான சின்ன முடிகள், வியர்வையில் நனைந்து, பளபளவென்று மின்னியது.

அவள் கையை அசைக்கும்போதெல்லாம், அங்கிருந்து ஒரு பவ்டர் நெடி... ஒருவிதமான காட்டு வாசனை... கஸ்தூரி வாசம் போல கும்மென்று அறை முழுக்கப் பரவியது. சென்ட் வாசனையையும் தாண்டி, ஒரு பெண்ணின் இயற்கையான உடல் வாசனை அது.

மகிக்கு அந்த வாசனையே போதையை ஏற்றியது. அவன் பூனை போல சத்தம் போடாமல் அம்மா பின்னாடி போய் நின்றான்.

கல்பனாவுக்கு முதுகுப் பக்கம் மகி நிற்பது தெரிந்தது. ஆனாலும் அவள் திரும்பவில்லை. மகியின் மூச்சுக்காற்று தன் முதுகில் படுவதை அவள் உணர்ந்தாள்.

மகி தயக்கமே இல்லாமல், தன் கைகளை நீட்டி, அம்மாவின் அந்தப் கொழுத்த குண்டிகள் மீது கேஷுவலா ஒரு கையை போட்டான். ஏதோ பஞ்சு மெத்தையில் கை வைப்பது போல மெதுவாகத் தடவினான். இன்னொரு கையை உயர்த்தி, அம்மாவின் வியர்த்துக் கொட்டும் அக்குளை நோக்கி கொண்டு சென்றான்.

மகி தன் ஆள்காட்டி விரலால், அம்மாவின் அக்குள் குழியில் தேங்கியிருந்த வியர்வையைத் தொட்டான். அந்த ஈரம் பிசுபிசுப்புடன் அவன் விரலில் ஒட்டியது. அங்கிருந்த முடிகளை லேசாக வருடிக்கொண்டே கேட்டான்.

"அம்மா... அன்னைக்கு இங்க Shave பண்றேன்னு சொன்ன... இன்னும் பண்ணவே இல்லையா?"

அவன் குரலில் ஒரு ஏக்கம் இருந்தது. அவன் விரல் அந்த அக்குள் சதைக்குள் புகுந்து விளையாடியது. அந்த கூச்சம் கல்பனாவை என்னவோ செய்தது. உடம்பு சிலிர்த்தது.

கல்பனா நெளிந்துகொண்டே, "இல்லடா புஜ்ஜி... பண்ணலாம்னு தான் நெனச்சேன்... ஆனா வேலைல மறந்துட்டேன்டா... நாளைக்கு பண்ணிடுறேன் கண்ணா," என்றாள்.

சொல்லிக்கொண்டே, ஒருவழியாக அந்த ஜாக்கெட்டை முழுசாக உருவி, பெட்ல கிடந்த புடவை மேல எறிஞ்சா.
இப்போ கல்பனா நிக்கிற கோலத்த விவரிக்க வார்த்தைகளே இல்லை.

மேலே கறுப்பு கலர் பிரா... அதுவும் கொஞ்சம் பழைய மாடல். ஆனால் அது தாங்கிக்கொண்டிருக்கும் பாரம் இருக்கிறதே... அது மலையளவு!
கீழே பச்சை கலர் பாவாடை.
கல்பனாவின் உடம்பு, ஒரு நன்கு பழுத்த மாம்பழம் போல மின்னியது. அவளது பளிங்கு முதுகு, வியர்வையில் நனைந்து, எண்ணெய் தேய்த்தது போல பளபளவென்று இருந்தது. அந்த கறுப்பு பிராவின் பட்டை, அவளது பளிங்கு போன்ற முதுகில் ஆழமாகப் பதிந்து, சதையை அழுத்தித் தள்ளிக் கொண்டிருந்தது.


முன்பக்கம் பார்த்தால், பிராவுக்குள்ள அடங்காமல் திமிறிக்கிட்டு நிக்கிற அவளோட மார்பக பால் கலசங்கள் அந்த மெல்லிய துணியைக் கிழித்துக்கொண்டு வெளியே வந்துவிடும் போல சிதறத் தயாராக இருந்தது. மூச்சு விடும் போதெல்லாம் அது ஏறி இறங்கும் அழகு... அப்பப்பா!





அந்த வெண்ணெய் கட்டி இடுப்பு மடிப்பு சும்மா வழுவழுன்னு பாவாடையில் இடுப்புச் சதை பிதுங்கிக்கொண்டு கொண்டிருந்தது.

தொப்புள்... அது சாதாரண தொப்புள் இல்ல... ஆழமான அழகு கிணறு. அதுல ஒரு ஸ்பூன் தேன் விட்டா கூட சிந்தாம நிக்கும். மெதுவாக வியர்வை துளி ஒன்று அந்தத் தொப்புள் குழிக்குள் இறங்கி மறைவதைப் பார்த்தால், ரிஷிகளே தவம் கலைப்பார்கள்.

இப்படிப்பட்ட பொன்மேனியை பார்த்தா எப்பேர்ப்பட்ட ஆம்பளையா இருந்தாலும், அங்கேயே கல்புமாவை வளைச்சுப் போட்டு, பாவாடையத் தூக்கிருப்பான்.

ஆனா நம்ம மகி... பாவம் . அவனுக்கு அம்மா மேல பாசம் அதிகம். ஆனால் அந்தப் பாசத்துக்குள்ள ஒரு காமம் ஒளிஞ்சிருக்குங்கறது அவனுக்கே தெரியல.

மகி அம்மாவின் பின்னாடியே நின்றான். அம்மா பாவாடைக்குள்ள குலுங்குற அந்த மலைக்குன்றுகள் போன்ற குண்டிகளை வேடிக்கை பார்த்துக்கிட்டே இருந்தான். அவள் அசையும் போது அது 'தலக்... தலக்...' என்று அதிருவதைப் பார்க்கவே அவனுக்கு ஆயிரம் கண்கள் வேண்டும் போல இருந்தது.

தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, ஒரு கைய எடுத்து அவளோட வலது பக்க குண்டி மேல வெச்சு அழுத்தினான். கையில சிக்காத அளவுக்கு அது பெருசா இருந்தது. இன்னொரு கையால அடுத்த குண்டிய பிசைஞ்சுக்கிட்டே, ரொம்ப அப்பாவியா கேட்டான்.

"அம்மா... அம்மா... உள்ள ஜட்டி போட்டுருக்கியா இல்லையா?"

இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டதும் கல்பனாவுக்கு சிரிப்பு வந்துடுச்சு.
"ச்சீ... பட்டி பையா... மெதுவா கேளுடா... ஏன்டா, ஜட்டி போடாம யாராச்சும் கல்யாண வீட்டுக்கு போவாங்களாடா எரும?"னு சிரிச்சா.

அவள் சிரிக்கும்போது, அவளது உடம்பே அதிர்ந்தது. மகி விடவில்லை.
"இல்லம்மா... பாக்குறதுக்கு ஒண்ணுமே போடாத மாதிரி இருக்கு... அதான் கேட்டேன்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, பாவாடைக்கு மேலேயே அந்த சதைக்கோளங்களை தடவிப் பார்த்தான்.

"அது... அம்மா கொஞ்சம் குண்டாயிட்டேன்டா... அதான் அப்படித் தெரியுது. நீ சும்மா எதையாவது பேசாத," என்று செல்லமாக அதட்டினாள்.

இப்போது அடுத்த கட்டம். அந்த கறுப்பு பிராவை கழட்ட வேண்டும்.
கல்பனா இரண்டு கைகளையும் பின்னாடி கொண்டு போய், முதுகில் இருந்த பிரா ஹூக்கை கழட்ட ட்ரை பண்ணா. ஆனா, அவளோட செழிப்பான மாங்கனிகள் முன்னாடி பெருசா இருந்ததாலயும், கை கொஞ்சம் குட்டையா இருந்ததாலயும், அவளால அந்த ஹூக்கை கழட்ட முடியல.
எவ்வளவோ முயன்று பார்த்தாள். "ஷ்ஷ்ப்பா... கை வலிக்குதே..." என்று முனகினாள்.

கடைசியில் வேறு வழியில்லாமல், "கண்ணா... கை எட்ட மாட்டேங்குதுடா... கொஞ்சம் இந்த ஹூக்கை கழட்டி விடுடா செல்லம்,"னு சொல்லி, தன்னோட பளிங்கு முதுகை மகன் பக்கம் காட்டுனா.

மகிக்கு இதுதான் சாக்கு. அவன் ஆர்வமாக நெருங்கினான்.
அம்மாவின் முதுகு வியர்வையில் ஈரமாக இருந்தது. அவன் விரல்கள் அந்த ஈரம் படிந்த முதுகில் பட்டதும், கல்பனாவுக்கு ஜிவ்வென்று இருந்தது.

"என்னம்மா இது? புது பிராவா? ரொம்ப டைட்டா இருக்கு?" அப்படின்னு கேட்டுக்கிட்டே ரெண்டு கையாலயும் அந்த ஸ்ட்ராப்பை பிடிச்சு இழுத்தான்.

அது சதையோடு சதையாக அழுந்திப் போயிருந்தது. மகியால் லேசில் விடுவிக்க முடியவில்லை. அவன் மூச்சுக்காற்று கல்பனாவின் பிடறியில் பட்டது.
கல்பனா: "இல்லடா கண்ணா... பழைய பிரா தான்... ஏன்டா அப்படி கேக்குற?"

மகி: "இல்லம்மா... பாக்குறதுக்கே புதுசு மாதிரி இருக்கு... அதுவும் இல்லாம ரொம்ப இறுக்கமா இருக்குமா... பாரு கழட்டவே வரல,"னு சொல்லிக்கிட்டே, அம்மாவோட வீங்கிய சூத்து மேல சாஞ்சுக்கிட்டு, அவளோட சதைப்பற்றான இடுப்பை ஒரு கையால வளைச்சுப் பிடிச்சுக்கிட்டு போராடினான்.
அவன் இடுப்பை வளைத்துப் பிடித்த அழுத்தம், கல்பனாவுக்கு ஒரு சுகமான வலியைத் தந்தது. அவள் லேசாக பின்னோக்கிச் சாய்ந்து கொண்டாள்.

கல்பனா சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாள்: "அது டைட்டா இருக்கறதுக்கு காரணம் பிரா இல்லடா செல்லம்... ஹஹ..."

(முன்னாடி இருக்கிற தன்னோட மாம்பழ முலைகள் இன்னும் பெருசாகிடுச்சுனு எப்படி மகன் கிட்ட பச்சையா சொல்வா? அதான் அப்படி மழுப்பினா).

மகி விடுவானா? "பின்ன என்னம்மா காரணம்?"னு கேட்டுக்கிட்டே, அம்மாவோட இடுப்பைச் சுத்தி கையைப் போட்டு இன்னும் இறுக்கமாக பிசைஞ்சுகிட்டே கேட்டான். அவன் விரல்கள் இப்போது அவளது மென்மையான வயிற்று மடிப்புகளுக்குள் புதைந்திருந்தது.

கல்பனாவுக்கு வெட்கம் தாங்கவில்லை. தன் மகனிடமே இப்படி ஒரு விஷயத்தைச் சொல்வதா? இருந்தாலும், அந்தச் சூழல் அவளைப் பேச வைத்தது.
"அது... அம்மாவுக்கு முன்னாடி பக்கம் கொஞ்சம் வளர்ந்துடுச்சுடா கண்ணா... அதான் பத்தல..."னு கன்னம் சிவக்க வெட்கப்பட்டுக்கிட்டே சொன்னா. குரலில் ஒரு குழைவு இருந்தது.





மகிக்கு அது புரியலையா, அல்லது புரியாத மாதிரி நடிக்கிறானா என்று தெரியவில்லை.
"முன்னாடி வளர்றதுனா என்னம்மா?" அப்படின்னு கேட்டுக்கிட்டே, "இரு வரமாட்டேங்குது..." என்று சொல்லிவிட்டு, குனிந்தான்.

அவன் முகம் இப்போது அம்மாவின் முதுகில் மிக அருகில் இருந்தது. அவளது முதுகு வியர்வை வாசனை அவனுக்குப் பிடித்திருந்தது. கையால் அந்த ஹூக்கை நெம்பி இழுக்க முடியவில்லை. சதையோடு ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது.
"கையில வரலம்மா..." என்றவன், சட்டென்று குனிந்து, தன்னோட வாயை வெச்சு, பல்லால அந்த பிரா ஹூக்கை கவ்விப் பிடித்தான்.

"ஏய்... என்னடா பண்ற..." கல்பனா பதறினாள், ஆனால் விலகவில்லை.
மகி பதில் சொல்லவில்லை. பல்லால் அந்த ஹூக்கை கவ்வி, லேசாக இழுத்தான்.

அவன் அப்படி இழுக்கும் போது...
மகியோட சிவந்த, ஈரம் படிந்த உதடுகள், அம்மாவின் அந்தப் பளிங்கு முதுகில் உரசின. அவனது மீசை லேசாக அந்த மென்மையான தோலில் குத்தியது.
அந்த ஒரு விநாடி...
கல்பனாவுக்கு உடம்பு முழுக்க ஒரு மின்சாரம் பாய்ஞ்சது மாதிரி ஜில்லுனு இருந்துச்சு. உச்சந்தலையில் இருந்து உள்ளங்கால் வரை ஒரு நடுக்கம் ஓடியது.
(அறியாத வயசுல மகன் செய்யுற சேட்டை... ஆனா அனுபவிக்கிற அம்மாவுக்கு அதுல ஒரு அற்ப சுகம்! அவளது கண்கள் தாமாக மூடிக்கொண்டன. )
அவள் உடம்பு வில்லாக வளைந்து, பின்னால் நின்ற மகியின் மீது இன்னும் அழுந்தியது.