Adultery ரவுடி ரங்கா -- எமனுக்கே எமன் ஆவான்!

[தனுஷ்]

Part -- 03 

நாட்கள் வாரங்களாக நகர்ந்தன. அந்த முதல் சந்திப்பில் ரங்கா காட்டிய அந்த வக்கிரப் பார்வை வினாவின் மனதில் ஆழமான அச்சத்தை விதைத்திருந்தது. அதன்பிறகு, தெருவில் தப்பித்தவறி ரங்காவைத் தூரத்தில் பார்த்தால் கூட,  , தலைதெறிக்க வீட்டுக்குள் ஓடிப் போய் ஒளிந்து கொள்வாள் வினா.



மளிகைப் ஜாமான் தீர்ந்துபோனால் கூட, "பட்டினி கிடந்தாலும் கிடப்பேனே தவிர, அந்த ஆள் கடைக்கு மட்டும் போகமாட்டேன்" என்று வைராக்கியமாக இருந்தாள். தெரு முனையில் இருக்கும் ரங்காவின் கடையைத் தவிர்த்துவிட்டு, அரை கிலோமீட்டர் தள்ளி இருக்கும் வேறு கடைக்குக் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டே நடப்பாள்.

சுந்தரோ, ரங்காவை எதேச்சையாகப் பார்க்கும் போதெல்லாம் ஒரு மேலோட்டமான புன்னகையை வீசிவிட்டு, "சிரிச்சுப் பல்லைக் காட்டிட்டு" விறுவிறுவென்று கடந்து போவானே தவிர, அவனிடம் நின்று பேசக்கூட முன்வரமாட்டான். ரங்காவைப் பொறுத்தவரை  , வினா ஒரு எட்டாத கனி!

ஆனாலும் , வினா தன்னை ஒதுக்கித் தள்ளுவது ரங்காவுக்குப் பெரிய விஷயமாகத் தெரியவில்லை. ஆனால், ஒரு மாதமாக அவளது அந்தப் 'பால் மடி' அழகையே நினைத்து நினைத்து அவன் உடம்பு காய்ந்து போயிருந்தது. வினாவை எப்படியாவது தன் வசப்படுத்த வேண்டும் என்கிற வெறியில், அவன் மற்ற பெண்களைத் திரும்பிப் பார்க்கவே இல்லை. தன்னையே தேடி வந்த காமினியைக் கூட, "சீ... தள்ளிப் போ!" என்று வெறுத்து ஒதுக்கிவிட்டான்

ஆனால் இன்று... அவனது அந்த உக்கிரமான ஆசை கட்டுக்கடங்காமல் பெருகியது. ரத்த நாளங்களில் காமத் தீ கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது. யாருடைய மேனியையாவது பிய்த்துத் தின்றுவிட வேண்டும் என்கிற வெறி தலைக்கேறியது. இப்படித் தாகம் எடுக்கும் போதெல்லாம் ரங்கா செல்வது அந்த ஆற்றங்கரைக்குத்தான்.

அங்கே மறைவான இடங்களில் குளித்துக் கொண்டிருக்கும் குடும்பப் பெண்களை வேட்டையாடுவது ரங்காவுக்குக் கைவந்த கலை. இடுப்பில் ஒரு முரட்டு அருவாளைச் செருகிக்கொண்டு, கண்களில் காம வெறியோடு ஆற்றங்கரைப் பக்கம் அந்தப் புலி நடையைத் தொடங்கினான்


ரங்கா அந்த ஆற்றங்கரைக்கு வந்து சேர்ந்தான்.  . அங்கிருந்த ஒரு ராட்சதப் பாறையின் மீது ஏறி நின்று, அந்தப் பரந்து விரிந்த ஆற்றங்கரையைத் தன் கழுகுப் பார்வையால் சுற்றிலும் பார்த்தான்

அங்கங்கே சில சிறுவர்களும், முதியவர்களும் துணிகளைத் துவைத்துக்கொண்டிருந்தனர். ஆனால் ரங்காவின் கண்கள் அவர்களைத் தேடவில்லை. அந்த ஆற்றின் ஒரு வளைவான பகுதி... அடர்ந்த மரங்களும், பெரிய பாறைகளும் சூழ்ந்த அந்த இடம் ஒரு ரகசியத் தீவு போலத் தோற்றமளிக்கும்.


அங்கேதான் ஆம்பளைகள் யாரும் போகமாட்டார்கள். குடும்பப் பெண்கள் மட்டும் அந்த மறைவான இடம்தான் பாதுகாப்பானது என்று நினைத்து அங்கே குளிக்கச் செல்வதுண்டு. ஊர்க்காரர்கள் எவனாவது அங்கே எட்டிப் பார்த்தால் அடி பின்னிவிடும், ஆனால் இந்த ரங்காவை அங்கே தட்டி கேட்க எவனுக்குத் துணிச்சல் இருக்கிறது?

அந்த வளைவான பகுதிக்கு ரங்காவின் பார்வை திரும்பியது. அவன் கண்ட காட்சி அவனது வக்கிரப் பசிக்கு இன்னும் தீனி போட்டது.

அங்கே ஒரு 30-35 வயது மதிக்கத்தக்கப் பெண், பக்கெட்டில் துணிகளை வைத்து ஆற்றங்கரையில் குனிந்து துவைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

தூரத்தில் இருந்து பார்த்த ரங்காவின் கண்களுக்கு அது ஒரு 'மகா விருந்தாகத்' தெரிந்தது.

காரணம்... அது ஜானகி!

ஆம், ஜானகியும் காமினியைப் போல ரங்காவுக்கு 'அப்போதைக்கப்போது' தேவைப்பட்ட ஒரு உடல். மளிகைக் கடையில் பாக்கிச் சேரும் போதெல்லாம், ரங்காவின் அரிசி மூட்டை குடோனில் அவளைக் குனிய வைத்து, அவளது செழிப்பான குண்டியைப் பலமுறை அடித்துப் பஞ்சர் செய்திருக்கிறான். ஜானகியும் ரங்காவின் முரட்டுத்தனத்துக்கு அடிமையானவள்தான்.


"ஜானகியா நீ? இன்னைக்கு என் பசிக்கு நீதான்டி தீனி!"என்றவன் 

பாறையிலிருந்து மெதுவாகக் கீழே இறங்கி , தன் வேட்டியைத் தூக்கி மடித்துக் கட்டினான். அவனது முரட்டுப் பாதங்கள் மணலில் பதிய, அந்த வளைவானப் பகுதியை நோக்கித் தனது கம்பீரமான,  நடையைத் தொடங்கினான்.

 
மஞ்ச நிற நைட்டியில் ஜானகி முழங்கால் அளவு தண்ணீரில் நின்றபடி துணிகளைத் துவைத்துக் கொண்டிருந்தாள். அவள் துணியை ஓங்கித் துவைக்கும் போதெல்லாம், அவளது அந்தப் பாரமான மார்பகங்கள் நைட்டிக்குள் கட்டுக்கடங்காமல் மேலேயும் கீழேயும் துள்ளிக் குதித்தன. அந்த வேகத்தில் அவள் கழுத்தில் இருந்த தாலிக் கொடி, அவளது மார்புப் பிளவுக்குள் சிக்கிச் சிக்கி வெளியே வந்து ரங்காவுக்கு ஒரு அனல் பறக்கும் காட்சியை விருந்து வைத்தது.



அங்கே வந்த ரங்கா, ஒரு முரட்டுப் பார்வையால் அவளை வருடியபடி, "என்ன ஜானகி, தனியா வா வந்திருக்க?" என்று மெதுவாகப் பேச்சுக் கொடுத்தான்.

ஜானகி திடுக்கிட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தாள். "யாரு... அண்ணாச்சியா?  வீட்டுக்காரரு மாட்டை அங்கிட்டு குளிப்பாட்டுட்டு இருக்காரு ," என்று மூச்சிரைக்கச் சொன்னாள். அவள் பேசும்போது அவளது மார்பகங்கள் இன்னும் வேகமாக ஏறி இறங்கின. ரங்காவுக்குத் தெரியும், அந்த மூச்சிரைப்பு வெறும் துணி துவைப்பதாலோ அல்லது பயத்தாலோ வந்தது மட்டுமல்ல—அவனைப் பார்த்ததில் அவளுக்குள் ஏற்பட்ட கிளர்ச்சியும்தான்!


ரங்கா சட்டென்று தன் மேலிருந்த பனியனைக் கழற்றிப் போட்டுவிட்டு, தன் கட்டுமஸ்தான தேகத்தைக் காட்டினான். "இதையும் கொஞ்சம் துவைச்சுக்கொடு," என்று தன் பனியனையும் பட்டாபட்டியையும் அவளிடம் நீட்டினான்.

, ஜானகி அவற்றைப் பெற்றுத் துவைக்கத் தொடங்கினாள். அவள் குனிந்து சோப்புப் போடும்போது, நைட்டியின் கழுத்து ஓரம் வழியாக அவளது அந்தப் பழுத்த மார்பகங்களின் பாதியளவு ரங்காவுக்குப் பளீச்சென்று தெரிந்தது. ரங்கா ஒரு டவலை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு, ஜானகி நின்றிருந்த அந்தத் தண்ணிக்குள்ளேயே மெதுவாக இறங்கினான்.

ஈரமான நைட்டி இப்போது ஜானகியின் மேனியோடு அப்பட்டமாக ஒட்டிக்கொண்டது. அவளது தொடைகளும், இடுப்பு மடிப்புகளும் ஒரு ஓவியம் போலத் தெரிந்தன. ரங்கா அவளை நெருங்கி நின்று, "பசு மாடு இங்க இருக்கு அவன் எந்த மாட்டை குளிப்பட்டபோனான் ," என்று ஒரு கிண்டலான 'டபுள் மீனிங்கில்' சொன்னான்.

ஜானகி அவனை ஒருமுறை முறைத்தபடி, தண்ணீருக்குள்ளேயே கையை விட்டுத் தன் பாவாடை முடிச்சை அவிழ்த்தாள். "யோவ் அண்ணாச்சி என்ன பார்த்தா பசு மாடு மாதிரியா இருக்கு ?" என்று சொல்லும்போதே அவளது நைட்டி சற்றே மேலே எழும்ப, அவளது ஆழமான தொப்புளும், இளமையான வயிறும் ரங்காவுக்குப் பளீச்சென்று தெரிந்தது. ரங்காவோ தண்ணிக்குள்ளேயே தன் துண்டை அவிழ்த்து முதுகைத் தேய்ப்பது போலப் பாவனை செய்தான். ஆனால், அந்தத் துண்டு விலகிய போது, தண்ணீருக்கு அடியில் துடித்துக் கொண்டிருந்த அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான ஆண்மையை (சுண்ணியை) ஜானகிக்கு அப்பட்டமாகக் காண்பித்தான்.

அதன் பருமனும், நரம்புகள் புடைத்து நின்ற அந்த வேகமும் ஜானகியின் கண்களை விரியச் செய்தன. "அப்பா..." என்று அவளையும் அறியாமல் ஒரு முணுமுணுப்பு அவளது உதடுகளிலிருந்து கசிந்தது

அதே வேளையில், சற்றுத் தொலைவில் மாட்டை குளிப்பாட்டிக் கொண்டிருந்த ஜானகியின் கணவன் முத்துவின் பார்வை தற்செயலாக இவர்களை நோக்கித் திரும்பியது. மங்கலாகத் தெரிந்த அந்த இரண்டு உருவங்களைப் பார்த்ததும் முத்துவின் இதயம் சட்டென்று நின்றது.

ஆற்றின் அந்த வளைவான, மறைவான இடத்தில் தன் பொண்டாட்டி ஜானகிக்கு மிக நெருக்கமாக—ஏறக்குறைய அவளது உடலோடு உடலாக ஒட்டி—ஒரு அந்நியன் நின்றிருப்பது அவனுக்குப் புரிந்தது. அதுவும் அவளிடம் ஏதோ பேச்சு கொடுத்துக் கொண்டே, அவளது கழுத்தோரம் குனிந்து நிற்பதைப் பார்த்ததும் முத்துவின் ரத்தம் கொதித்தது.

"ஏய்... யாருடா அது என் பொண்டாட்டி கூட?" என்று கத்தினான் முத்து. ஆனால் அந்தச் சத்தம் ஆற்றின் இரைச்சலில் அவர்களுக்குச் சரியாகக் கேட்கவில்லை.

முத்து ஒரு மரத்தில் கட்டிருந்த மாட்டுக்கயிறை அவிழ்த்து , மாட்டை இழுத்துக்கொண்டு , ஆவேசமாக ஆற்றங்கரை மணலில் ஓடி வந்தான்.

 
இங்க தண்ணீருக்குள் இருக்கும் ரங்காவின் ஆண்மையை ஜானகி வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டே "ஆமா அண்ணாச்சி... ரெண்டு மாசமா உங்க கடையில பாக்கி இருக்கே, என் வீட்டுக்காரரு செட்டில் பண்ணினாரா?" என்று மூச்சிரைக்கக் கேட்ட ஜானகி,  தன் பாவாடையைப் பல்லால் கவ்வித் தூக்கிப்பிடித்தவள், நைட்டியின் ஜிப்பைத் "சர்ரென்று" திறந்து தோள் வழியாகக் கழற்றினாள். நைட்டி அவளது மேனியிலிருந்து விலகித் தண்ணீரில் மிதக்க, அவளது  திமிறி நின்ற அந்த மார்பகங்களும், பாவாடையின் முடிச்சு வழியாக தங்க தாலியுடன்  ரங்காவுக்கு ஒரு பிரம்மாண்ட விருந்தாகத் தெரிந்தன. ரங்கா அந்தச் செழுமையை ஆசையோடு பார்த்தபடி, "ஆமா... எப்படியோ ஒரு 7000 ரூபாய் தரணும்," என்று வக்கிரமாகக் கணக்குச் சொன்னான்.



"அடேங்கப்பா... 7000 ரூபாய் தரணுமா?" என்று அதிர்ச்சியடைந்த ஜானகி, நைட்டியைக் கழற்றிவிட்டுப் பாவாடையைச் சரிசெய்தாள். அவளது நனைந்த மேனியில் வழிந்த தண்ணீர் ரங்காவைக் கிறங்கடித்தது.

ரங்கா அவளது அழகைக் கண்களாலேயே தின்று முடித்தபடி, "நீ நினைச்சா... இப்போவே அந்தப் பாக்கியை அப்படியே கழிச்சுக்கலாம்? என்ன சொல்ற?" என்று ஒரு மர்மமான புன்னகையோடு கிண்டலாகக் கேட்டான்.

ஜானகி சலிப்புடன் துணியைத் துவைக்கத் தொடங்கினாள். அவளது மார்பகங்கள் அந்தத் துணி துவைக்கும் வேகத்தில் மீண்டும் ஒருமுறை ஆட்டம் போட்டன. "7000 பாக்கியைக் கழிக்க எனக்கும் ஆசைதான் அண்ணாச்சி... ஆனா உங்க கடைக்கு வர நேரம் இருக்கணுமே! இந்த மனுஷன் எப்போ பாத்தாலும் பின்னாலேயே சுத்துறாரே," என்று ஏக்கத்தோடு சொன்னாள்.


ரங்கா மெல்லத் தன் துண்டைச் சரிசெய்து கட்டிக்கொண்டே, தண்ணீருக்குள் ஜானகியின் மிக நெருக்கத்தில் நகர்ந்தான். "அதுக்கு எதுக்குக் கடை வரைக்கும் வரணும் ஜானகி... இங்கயே அந்தப் பாக்கியைக் கழிச்சுக்கலாமே?" என்று அவன் வக்கிரமாகக் கேட்க, ஜானகிக்கு அந்த வார்த்தைகளின் ஆழம் சட்டென்று உறைத்தது. 7000 ரூபாய் கடனுக்காக இங்கேயே, இந்த ஆத்தங்கரையிலேயே தன்னை அவன் சிதைக்கத் துடிக்கிறான் என்பதை உணர்ந்தவள், ஒரு நிமிடம் சிலிர்த்துப் போனாள்.

சட்டென்று திரும்பி, தன் மார்புக்குக் கீழே வழிந்த தண்ணீரைத் துடைப்பது போலச் சொரிந்துகொண்டே, சுற்றிலும் ஆள் நடமாட்டம் இருக்கிறதா என்று பார்த்தாள். அவளது ஜாக்கெட் நனைந்து முதுகோடு ஒட்டியிருக்க, ரங்காவின் கண்கள் அவளது இடையில் பதிந்தன.

ஜானகி முத்துவின் சத்தத்தை அரைகுறையாகக் கேட்டுத் திடுக்கிட்டு விலக முயன்றாள். அவளது முகம் பயத்தில் வெளுத்தது. "ஐயோ... அண்ணாச்சி, எங்க வீட்டுக்காரரு வர்றாரு! கையை எடுங்க... தள்ளுங்க!"

ஆனால் ரங்கா அசரவில்லை. அவன் முகத்தில் ஒரு வக்கிரச் சிரிப்பு தாண்டவமாடியது. அவன் மெதுவாகத் திரும்பி, ஆவேசமாக ஓடி வரும் முத்துவை ஒரு கேலியானப் பார்வையால் பார்த்தான். "வரட்டும்டி... உன் புருஷன் வந்தா எனக்கு என்ன? என்றவன் அவள் முலையை பாவாடைக்கு மேலாகவே ஒரு அமுக்கு அமுக்கினான் ,

ஜானகி "ஆ..." என்று சிணுங்கித் துடித்தபோது, ரங்கா மெதுவாகத் தன் துண்டை எடுத்துத் தன் இடுப்பில் சுற்றிக்கொண்டு சாவகாசமாகத் திரும்பினான்.

முத்து பாறைகளைத் தாண்டி ஆவேசமாக ஓடி வந்த வேகத்தில்,  ரங்காவின் முன்னால் வந்து நின்றான். ஆனால், அங்கே நின்றது சாதாரண ஆள் இல்லை, ரங்கா என்று தெரிந்த அடுத்த வினாடி... அவனது கோபம் அப்படியே வடிந்து, பயம் இரத்த நாளங்களில் ஊடுருவியது. ஆவேசமாக வந்த முத்துவின் உடல் மெல்ல நடுங்கத் தொடங்கியது.

அண்ணாச்சி... நீங்களா? என்ன இந்தப்பக்கம்?" என்று மிகவும் பணிவோடு, குனிந்த தலை நிமிராமல் கேட்டான்

ரங்கா தன் ஈரமான மீசையை முறுக்கியபடி, முத்துவை ஒரு ஏளனப் பார்வையால் அளவெடுத்தான். "என்ன முத்து...   எல்லாம் மறந்துட்டியா ? ரெண்டு மாசமா கடையில பாக்கி வச்சிருக்கியே... அதான் நேர்ல வசூல் பண்ணலாம்னு வந்தேன்," என்றவன், தன் பார்வையை முத்துவின் முகத்திலிருந்து மெதுவாக இறக்கி ஜானகியின் ஈரமான மேனியின் மீது வக்கிரமாகப் படரவிட்டான்

தன் கணவன் முத்து அருகில் இருப்பதால், தான் ஒரு மகா பத்தினி என்பது போலக் காட்டிக்கொள்ளத்   தண்ணீரில் கிடந்த ஒரு பழைய டவலை எடுத்து,   மார்புகளின் மேல்  பொத்திக் கொண்டாள்.

முத்து தலைசொறிந்து கொண்டு, "இல்ல அண்ணாச்சி... இந்த மாசம் சம்பளம் வந்ததும் முதல் வேலையா செட்டில் பண்ணிடறேன். கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோங்க," என்று கெஞ்சினான்.

ரங்கா சிரித்தான்.   "சம்பளம் வர்ற வரைக்கும் எதுக்குக் காத்துக்கிட்டு? பாக்கியை வேற விதமா கழிக்கத்தான் உன் பொண்டாட்டிகிட்ட பேசிட்டு இருந்தேன். என்ன ஜானகி... நான் சொன்னது சரிதானே?" என்று முத்துவின் முன்னாலேயே அவளைப் பார்த்து ஒரு கண்ணடித்தான்.

ஜானகியின் இதயம் தொண்டைக்குழி வரை வந்து குதித்தது. ரங்கா எங்கே தன் கணவன் முன்னாலேயே "உன் பொண்டாட்டி   வச்சு கடனைக் கழிச்சுக்கப் போறேன்" என்று சொல்லிவிடுவானோ என்கிற நடுக்கத்தில், தன் மார்பில் பொத்தியிருந்த டவலை இன்னும் இறுக்கிக்கொண்டு சமாளித்தாள்."அது... அது வந்துங்க, அண்ணாச்சிக்கு ஒரு நல்ல கறவை மாடு வேணுமாம். நம்ம மாட்டைக் கொடுத்து அந்த 7000 ரூபாய் பாக்கியைக் கழிச்சுக்கலாம்னு தான் பேசிட்டு இருந்தோம்," என்று ஜானகி மூச்சிரைக்கப் பொய் சொன்னாள்.

முத்துவுக்குப் போன உயிர் திரும்பி வந்தது போல இருந்தது. "ஹே! இது நல்லதா போச்சே... அண்ணே, தாராளமா அப்படியும் செஞ்சிடலாம். இந்த மாடு நல்ல கறவை மாடு அண்ணே, சந்தையில வித்தா எப்படியும் 10,000-க்கு மேல போகும். ஆனா நீங்க கேக்குறதுனால உங்க 7,000 ரூபாய் கடனுக்காகவே நான் தந்துடுறேன் அண்ணே!" என்று குஷியில் உளறினான் முத்து.

"சரி... அப்படின்னா மாட்டையே எடுத்துக்கிறேன்!" என்று சொன்ன ரங்கா, முத்துவைப் பார்க்காமல் ஜானகியின் முகத்தையே வெறித்துப் பார்த்தான்.

அடுத்த நொடி, முத்துவின் கண்களுக்கு முன்னாலேயே, தண்ணீருக்குள் நின்றிருந்த ஜானகியின் ஈரமான மணிக்கட்டைத் தன் முரட்டுக்கையால் சட்டென்று பற்றினான் ரங்கா. ஜானகி அதிர்ச்சியில் "ஆ..." என்று வாய் திறக்க, ரங்காவின் விரல்கள் அவளது மணிக்கட்டை ஒரு இரும்பு வளையம் போல இறுக்கின.


"அண்ணே..." என்று முத்து இழுக்க...

"என்னய்யா??" என்று ரங்கா   கண்கள் சிவந்து முத்துவை மிரட்டின.



"அண்ணே... அவன் ஏன் பொண்டாட்டி... எதுக்கு இப்படிப் பிடிச்சிருக்கீங்க?" என்று முத்து திக்கித் திணறித் தன் உரிமையைக் கேட்க முயன்றான்.

ரங்கா ஒரு வக்கிரமான சிரிப்பை உதிர்த்தான். ஜானகியின் மணிக்கட்டை இன்னும் பலமாகத் திருகி, அவளைத் தன் மேனியில் சாய்த்துக்கொண்டான். "எனக்கு ரெண்டுமே ஒண்ணுதான் முத்து! இங்க பாரு... அந்த மாட்ட வச்சுதான் 7000 ரூபாயைக் கழிக்கிறதை விட . இவ கூட ஒரு மணிநேரம் அந்தப் பாறைச் சந்துல தனிமையா இருந்துட்டு, அந்தப் பாக்கியை அப்படியே கழிச்சுட்டு இவளை விட்டுறேன். என்ன சொல்ற?" என்று எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமல், ஒரு புருஷன் முன்னாலேயே அவன் மனைவியைக் கேட்டான்.

முத்து திடுக்கிட்டுப் போனான். தன் காதுகளையே அவனால் நம்ப முடியவில்லை.

ஜானகி இப்போ முத்துவின் கண்ணையே நேருக்கு நேர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். தன் புருஷன் தன்னைக் காப்பாற்றப் போகிறானா, அல்லது 7000 ரூபாய் பணத்துக்காகத் தன்னை ஒரு மிருகத்திடம் விட்டுக் கொடுக்கப் போகிறானா என்று அவள் கண்கள் கேள்வி கேட்டன

முத்து சுற்றுமுற்றும் பார்த்தான். நாக்கு வறண்டு போய், "அண்ணே... யாராச்சும் பார்த்துறப் போறாங்கண்ணே... ஊர்ல தெரிஞ்சா மானம் போயிடும்," என்று தழுதழுத்தான். அவன் "வேண்டாம்" என்று சொல்லவில்லை, "யாராவது பார்த்திடுவாங்க" என்றுதான் சொன்னான். முத்துவின் அந்த வார்த்தையிலேயே அவன் ரங்காவுக்குச் சம்மதித்துவிட்டான் என்பது ஜானகிக்கு உறைத்தது