Fantasy వాంఛ - Beyond Boundaries

[vivastra]

"నువ్వేదో పెద్ద పొడుస్తావని, నిన్ను నమ్మి చాలానే మోసపోయాను" అంది రేష్మ కోపం గా కిరణ్ ని చూస్తూ

"ఏమైంది ఇప్పుడు? అయినా నేను పొడిస్తే ఎలా ఉంటుందో నీకు తెలుసు కదా" అన్నాడు కిరణ్ కన్ను కొట్టి

"కిరణ్ ఇలా మాట్లాడి ఇంకా కోపం తెప్పించకు. నీ మీద నమ్మకంతో ఆ రోజు రాత్రి నీతో తొందర పడ్డాను అనిపిస్తుంది. ఇప్పటి వరకు జాహ్నవి విషయం లో చేసింది కూడా ఏం లేదు" అంది రేష్మ చిరాకుగా

"ఆ రోజు ఎక్కడ తొందరపడ్డావ్, చాలానే టైం పట్టింది కదా" అంటూ చిన్నగా నవ్వాడు కిరణ్

"ఉఫ్ఫ్...... కిరణ్ సీరియస్ గా మాట్లాడుతున్నా" అంది రేష్మ కోపంగా 

"సరే సరే.... నేను కూడా అదే పనిలో ఉన్నాను రేష్మ, తనేమన్నా సింగిల్ గా ఉందా ఏంటి వెంటనే బుట్టలో వేసుకోటానికి" అన్నాడు కిరణ్

"మరి పెళ్ళైన అనిత ని మాత్రం బాగానే వేసుకున్నావ్ కదా బుట్టలో.... ఇప్పుడు మాత్రం సాకులు చెప్తున్నావ్" అంది

"అనిత వేరు, జాహ్నవి వేరు. నేను అదే పనిలో ఉన్నాను. జాహ్నవి ని చూసిన దగ్గర నుండి నాకు కూడా ఎప్పుడెప్పుడు తనతో ఎంజాయ్ చేయాలా అనిపిస్తుంది. కానీ నేను చేస్తున్నది నీకే అర్ధం కావట్లేదు" అన్నాడు కిరణ్ ఆమె కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ

"ఈ మాటలు బాగానే చెప్తావ్. పని మాత్రం ముందుకు వెళ్లట్లేదు" అంది రేష్మ

"వెళ్తుందో లేదో నీకే తెలుస్తుందిలే, అప్పట్లోపు" అంటూ మెల్లగా తన చేయి ముందుకు చాపి రేష్మ చేతి మీద వేసి మెల్లగా వత్తాడు.

అసలకే చిరాకుగా ఉన్న రేష్మ కి అది ఇంకా కోపం తెప్పించింది. వెంటనే కిరణ్ చేతిని పక్కకి విసిరికొట్టి

"పిచ్చి పిచ్చిగా ఉందా? చేసేది లేదు ఏం లేదు కానీ వీటికి మాత్రం రెడీ గా ఉంటావ్" అంది చిరాకు నిండిన గోతుతో

"హాహా ఇంత కోపంలో కూడా టెంప్టింగ్ గానే ఉన్నావ్ రేష్మ" అన్నాడు కిరణ్ కూల్ గా

"అబ్బా....... అనవసరంగా నిన్ను నమ్మాను. వేస్ట్ ఆఫ్ టైం. ఇంకొకసారి నీ మొహం నాకు చూపించకు" అంటూ చిరాకుగా అక్కడ నుండి లేచి వెళ్ళిపోయింది రేష్మ

వెళ్తున్న రేష్మ ని చూస్తూ చిన్నగా నవ్వుకున్నాడు కిరణ్. తను కూడా మెల్లగా బయటకు వచ్చి ఆఫీస్ వైపు బయలుదేరాడు.

*************************************

"అబ్బా టైం ఏంటి ఇంత స్పీడ్ గా అయిపోతుంది" అనుకుంటూ షెల్ఫ్ లో నుండి ఒక టాప్, దానికి సరిపడా ప్యాంటు తీసుకొని వేసుకుంది జాహ్నవి.

వాటిని వేసుకొని, మొహానికి లైట్ గా మేకప్ అప్లై చేసి, తన పిరుదులు కిందకి తాకుతున్న కురులని చిన్న రబ్బర్ బ్యాండ్ తో పోనీ టైల్ వేసుకుంది. అంతలో ఎదురుగా టేబుల్ మీద కనపడుతున్న ఫైల్స్ చూసి, 

"అబ్బా వీటిని కూడా తీసుకొని వెళ్ళాలి కదా" అనుకుంటూ వాటిని బ్యాగ్ లో పెట్టటానికి చూసింది కానీ సరిపోలేదు. చేసేది లేక అలానే చేత్తో పట్టుకొని కిందకి వచ్చింది.

తన బైక్ డిక్కీ ఓపెన్ చేసి దాంట్లో అవి పెట్టి ఆఫీస్ కి బయలుదేరింది. చేరుకునేసరికి కాస్త లేట్ అయింది కూడా. పార్కింగ్ చేయటానికి వెళ్తే అప్పటికే అది దాదాపు ఫుల్ అయిపోయింది. వెతకగా వెతకగా 17 వ పిల్లర్ దగ్గరే ఖాళీ ఉంది. అక్కడే బైక్ పార్క్ చేసింది. కిందకి దిగి ఫైల్స్ తీసుకుంటు ఉంటే ఆమె చూపులు ఎదురుగా ఉన్న గ్యాప్ మీదకి వెళ్లాయి. ఆ రోజు ఆ గ్యాప్ లో నుండే కదా అనిత, కిరణ్ ల రొమాన్స్ చూసాను అన్న ఆలోచన రాగానే ఒళ్ళంతా చిన్నగా వణికింది. మళ్ళీ వెంటనే తేరుకొని ఫైల్స్ తీసుకుని, ఒక చేత్తోనే వాటిని పట్టుకుని మరొక చేత్తో తన ఐడి, ఫోన్ పట్టుకుని ముందుకు కదిలింది. 

ఎందుకో తన మనసు మాత్రం పిల్లర్ నెంబర్ 18 వైపు చూడు చూడు కిరణ్ కార్ ఉందేమో అని చెప్తున్నట్టు అనిపించింది. క్యూరియాసిటి ఆపుకోలేక అటువైపు చూసింది. అప్పుడే కార్ లాక్ చేస్తున్న కిరణ్ కనపడ్డాడు. 

జాహ్నవి ని చూసిన కిరణ్ హాయ్ అంటూ చేయి ఊపాడు. అది చూసి జాహ్నవి గుండె చిన్నగా అదిరింది. ఆమె చేతిలోని ఫైల్స్ ధన్ అంటూ సౌండ్ చేస్తూ కింద పడ్డాయి. కిరణ్ వైపు చూడకుండానే కిందకి వంగి తన ఫోన్, ఐడి కార్డ్ పక్కన పెట్టి ఫైల్స్ తీసుకోవటం మొదలుపెట్టింది.

ఆమె అలా కూర్చోగానే ఆమె కురులు కూడా ముందుకు పడి కింద నేలని తాకుతూ ఉన్నాయి. అది చూసిన కిరణ్ ఉఫ్ఫ్ అనుకుంటూ గుండె మీద చేత్తో రుద్దుకుని మెల్లగా జాహ్నవి దగ్గరికి వెళ్ళాడు. కింద కూర్చుని తను కూడా ఫైల్స్ తీసి జాహ్నవి కి ఇస్తూ ఉన్నాడు. ఆమె దగ్గర నుండి వస్తున్న పెర్ఫ్యూమ్ వాసన కిరణ్ మతి పోగొట్టింది. మెల్లగా జాహ్నవి వైపు చూసాడు కిరణ్. ఆమె కురులు, నున్నని మొహం, గులాబీ రంగు పెదాలు, సన్నని మెడ అతనికి ఇంకా పిచ్చేక్కించాయి. మెల్లగా అతని చూపులు కిందకి వెళ్లాయి. అవి సరిగ్గా జాహ్నవి షర్ట్ మొదలు దగ్గర ఆగాయి. జాహ్నవి ఒంగుని ఉండటం వల్ల ఆమె షర్ట్ కూడా కొంచెం కిందకి వచ్చి లోపల వేసుకున్న తెల్లని బ్రా కొంచెం కనపడింది. దానికి తోడు ఆమె సళ్ళపాయ ఇంకా పిచ్చోణ్ని చేసింది. 

అంతలో జాహ్నవి తల పైకి లేపి కిరణ్ మొహాన్ని చూసింది. ఆ మరుక్షణమే ఆమె మొహంలో రంగులు మారాయి. అతని చూపులు తన సళ్ళపాయ దగ్గర ఉండటంతో వెంటనే తన షర్ట్ సరిచేసుకుని, కిరణ్ చేతిలో ఉన్న ఫైల్స్ లాక్కుని, చిరాకుగా అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయింది.

"అరేయ్ కిరణ్ మంచి ఛాన్స్ మిస్ చేసుకున్నావ్ రా" అనుకున్నాడు కిరణ్.

అంతలో కింద ఉన్న ఆమె ఫోన్, ఐడి కార్డ్ కనపడ్డాయి.

"ఇంకా ఛాన్స్ మిస్ అవ్వలేదు రా" అనుకుని నవ్వుకుంటూ వాటిని తీసుకొని రిసెప్షన్ దగ్గరికి వెళ్ళాడు. 

అక్కడ జాహ్నవి కంగారు పడుతూ తన బ్యాగ్ మొత్తం వెతుకుతూ ఉంది. కిరణ్ మెల్లగా వెళ్లి ఆమె దగ్గర నిలబడ్డాడు. జాహ్నవి ఒకసారి తల తిప్పి కిరణ్ ని చూసింది. వెంటనే చిరాకుగా మొహం పెట్టింది.

"ఇవి అక్కడే మర్చిపోయి వచ్చావ్, ఇద్దామని వచ్చాను" అంటూ వాటిని ఆమె చేతిలో పెట్టి అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయాడు. 

జాహ్నవి అలానే వెళ్తున్న కిరణ్ ని చిరాకుగానే చూసింది. అతని గురించి విన్నది నిజమే, పెద్ద వేస్ట్ గాడు. అమ్మాయి కనపడితే వదలడు అని మనసులో కిరణ్ ని తిట్టుకుంటూ తన ఫ్లోర్ కి వెళ్ళింది. 

తన లాప్టాప్ ఓపెన్ చేసి మెయిల్స్ చెక్ చేసుకుంటే HR నుండి ఒక మెయిల్ కనపడింది. ఓపెన్ చేసి చూస్తే తనని ఈ డిపార్ట్మెంట్ నుండి ఫైనాన్స్ డిపార్ట్మెంట్ కి మూవ్ చేస్తున్నట్టు ఉన్న మ్యాటర్ చూసి జాహ్నవి లో అసహనం ఇంకా పెరిగింది. అసలకే కిరణ్ ఇందాక చేసిన పనికి కోపంగా ఉంటే, ఇప్పుడు మళ్ళీ అతని డిపార్ట్మెంట్ లో ఏకంగా అతని అండర్ లో పని చేయాలా అని కోపంగా లేచి సాత్విక్ రూమ్ లోకి వెళ్ళింది.

"హే హాయ్ జాహ్నవి" అన్నాడు సాత్విక్

"సాత్విక్ ఏంటిది?" అంది జాహ్నవి కోపం గా

"ఏంటి? ఏమైంది?" అన్నాడు సాత్విక్

"నన్ను ఈ డిపార్ట్మెంట్ నుండి మూవ్ చేస్తున్నారా?" అంది జాహ్నవి కోపంగా

"ఓహ్... చెప్పటం మర్చిపోయాను జాహ్నవి, అవును, నిన్ను ఫైనాన్స్ డిపార్ట్మెంట్ కి మూవ్ చేశాను" అన్నాడు సాత్విక్

"ఎందుకు?" అంది చిరాకుగా

"అక్కడ అయితే నీకు వర్క్ నేర్చుకునే స్కోప్ ఉంటుందని" అన్నాడు సాత్విక్

ఇదంతా ఆ కిరణ్ గాడే చేసి ఉంటాడు. నా మీద వాడి చూపులు పడినట్టు ఉన్నాయి అనుకుంటూ పళ్ళు నూరింది జాహ్నవి

"అంటే నేను ఇక్కడ వర్క్ చెయ్యట్లేదనా?" అంది జాహ్నవి

"అలా కాదు రా జాను, నువ్వే చెప్పావ్ కదా ఇండిపెండెంట్ గా వర్క్ నేర్చుకుని, నీకంటూ ఒక గుర్తింపు తెచ్చుకోవాలని. సీ నా దగ్గర ఉంటే నువ్వు ఎంత హార్డవర్క్ చేసినా కూడా నా గర్ల్ఫ్రెండ్ కాబట్టే నీకు ఇంపార్టెన్స్ ఇచ్చి ప్రమోషన్స్ ఇస్తున్నా అంటారు. అదే వేరే డిపార్ట్మెంట్ లో వర్క్ చేస్తే కష్టపడి పైకి వచ్చావ్ అంటారు" అన్నాడు సాత్విక్

అతని మాటల్లో నిజం లేకపోలేదు. అది గమనించి కాస్త కుదుటపడింది జాహ్నవి.

"కానీ ఆ డిపార్ట్మెంట్ యే ఎందుకు?" అంది జాహ్నవి

"ఫైనాన్స్ డిపార్ట్మెంట్ యే యే కంపెనీ కైనా హార్ట్ లాంటింది. ఇప్పుడు దాని గురించి నువ్వు పూర్తిగా నేర్చుకుంటే, ఏమో నువ్వే రేపు ఆ డిపార్ట్మెంట్ హెడ్ అవ్వొచ్చు కదా" అన్నాడు సాత్విక్.

అతని మాటలకి ఆలోచనలో పడింది జాహ్నవి. సాత్విక్ చెప్పింది నిజమే కానీ ఆ డిపార్ట్మెంట్ మొత్తం కిరణ్ అండర్ లో ఉంది. ఈ రోజు ఉదయం పార్కింగ్ లో కూడా చాలా వరస్ట్ గా బిహేవ్ చేసాడు. ఇక అక్కడ ఉంటే ఇంకెలా బిహేవ్ చేస్తాడో అనుకుంటూ ఉండగా రూమ్ డోర్ ఓపెన్ అయింది.

"హాయ్ సాత్విక్" అంటూ కిరణ్ లోపలికి వచ్చాడు. 

అతన్ని చూసి చిరాకుగా మొహం పెట్టింది జాహ్నవి.

"హాయ్ కిరణ్" అన్నాడు సాత్విక్

"హాయ్ జాహ్నవి" అన్నాడు కిరణ్, అక్కడే ఉన్న జాహ్నవి ని చూస్తూ

జాహ్నవి ఏం మాట్లాడకుండా తన చేతులని కట్టుకుని సాత్విక్ వైపు చూసింది.

"కిరణ్ తను హాయ్ చెప్పలేదని ఏమనుకోకు, కొంచెం మూడ్ ఆఫ్ లో ఉంది" అన్నాడు సాత్విక్

జాహ్నవి అలా ఎందుకు మూడ్ ఆఫ్ లో ఉందో కిరణ్ కి అర్ధం అయింది. 

"సరే సాత్విక్ నో వర్రీస్, రమ్మని పిలిచావ్?" అన్నాడు కిరణ్

"అంటే తను కొత్త కదా, కొంచెం నువ్వే నీ డిపార్ట్మెంట్ కి తీసుకొని వెళ్తావని" అన్నాడు సాత్విక్

"దాంట్లో ఏముంది తప్పకుండా సాత్విక్" అన్నాడు కిరణ్

"జాహ్నవి, ఆల్ ది బెస్ట్" అన్నాడు సాత్విక్

జాహ్నవి మొహం మాడ్చ్చినట్టు పెట్టి అక్కడ నుండి తన డెస్క్ దగ్గరికి వెళ్ళింది. తన ఐటమ్స్ మొత్తం బ్యాగ్ లో సర్దుకుంటుంటే రేష్మ అది చూసి

"ఏమైంది జాహ్నవి?" అంది

"నన్ను వేరే డిపార్ట్మెంట్ కి మూవ్ చేసారు, వెళ్తున్నాను" అంది

"యే డిపార్ట్మెంట్?" అంది రేష్మ

అంతలో కిరణ్ బయటకి వచ్చి "జాహ్నవి వెళ్దామా?" అన్నాడు

అతన్ని చూసిన రేష్మ కి విషయం అర్ధం అయింది. జాహ్నవి ఇప్పుడు కిరణ్ వాళ్ల డిపార్ట్మెంట్ కి వెళ్తుంది అనగానే రేష్మ లో కొత్త ఉత్సాహం వచ్చింది. అనవసరంగా ఈ రోజు ఉదయం కిరణ్ తో అలా మాట్లాడానా అనుకుంది. మెల్లగా కిరణ్ వైపు చూసింది. ఇద్దరి కళ్ళు కలుసుకున్నాయి. అతని కళ్ళలో చూసావా, ఇది నా ప్లాన్ అన్న మాటలు కనపడ్డాయి. చిన్నబోయినట్టు మొహం పెట్టుకుని అలానే చూస్తూ ఉంది రేష్మ.

జాహ్నవి అన్నీ తీసుకొని చిరాకుగా కిరణ్ ని చూసింది. అది చూసిన కిరణ్ మెల్లగా ముందుకు కదిలాడు. ముందున్న కిరణ్ ని తిట్టుకుంటూ అతని వెనుకే నడిచింది జాహ్నవి.

ఇద్దరు లిఫ్ట్ లోకి వెళ్లారు. జాహ్నవి ఇంకా చిరాకుగా ఉండటానికి కారణం ఉదయం పార్కింగ్ లో జరిగిన ఇన్సిడెంట్ అని కిరణ్ కి అర్ధం అయింది. మెల్లగా తల తిప్పి జాహ్నవి వైపు చూస్తూ

"సారీ జాహ్నవి, ఉదయం అలా జరిగినందుకు. ఏదో కావాలని ఇంటెన్షల్ గా చూడలేదు. ఫీల్ అయి ఉంటే రియల్లీ సారీ" అన్నాడు మెల్లగా

అది విని జాహ్నవిలో కొంచెం కోపం తగ్గింది. కానీ మొహం మాత్రం ఇంకా అలానే పెట్టుకుని ఉంది. కాసేపటికి లిఫ్ట్ ఆగింది. కిరణ్ ముందు వెళ్తుంటే ఆమె అతని వెనుక నడుస్తూ వెళ్ళింది. ఫైనాన్స్ డిపార్ట్మెంట్ లోకి అడుగుపెట్టారు ఇద్దరు. జాహ్నవి చుట్టూ చూసింది. ఫైనాన్స్ డిపార్ట్మెంట్ అంటే ఏదో హడావిడిగా, క్షణం తీరిక లేకుండా అటు ఇటు పరుగులు పెడతారు అనుకుంది ఇప్పటి వరకు కానీ అందరూ చాలా సరదాగా, నవ్వుకుంటూ పని చేస్తున్నారు. 

సరిగ్గా మిడిల్ లోకి వెళ్ళగానే కిరణ్ ఆగాడు. దాంతో జాహ్నవి కూడా ఆగింది. 

"ఆల్రైట్, ఆ ఎక్సెల్ తో చేస్తున్న యుద్ధం కాసేపు ఆపి ఇక్కడికి రండి" అన్నాడు కిరణ్

ఆ మాటతో అందరు తమ పనులు ఆపి దగ్గరికి వచ్చారు.

"తను జాహ్నవి, ఈ రోజు నుండి మన ఫైనాన్స్ డిపార్ట్మెంట్ లో వర్క్ చేస్తుంది. క్వార్టర్ ఎండ్ వస్తే మనోళ్ళందరి మొహాలు ఎందుకు వాడిపోతాయో తనకి కూడా అర్ధం అవుతుంది" అంటూ చిన్నగా నవ్వాడు కిరణ్

అది విని అక్కడ అందరూ చిన్నగా నవ్వారు. కిరణ్ మళ్ళీ మాట్లాడటం

"జాహ్నవి, అక్కడ కూర్చున్నాడు చూడు పెద్ద మనిషి తన పేరు రజత్, వర్క్ చాలా ఈజీ 5 మినిట్స్ లో అయిపోతుంది అంటూ మాటలు చెప్తాడు. అసలు వినకు" అన్నాడు కిరణ్ నవ్వుతూ

"హే కిరణ్ లేదు లేదు, అలానే అవుతుంది కూడా" అన్నాడు రజత్

"అలా చెప్పే నన్ను కూడా ఫూల్ ని చేసావ్" అంటూ చిన్నగా అతని చేతి మీద కొట్టింది పక్కన ఉన్న అమ్మాయి.

అది చూసి జాహ్నవి పెదాల మీద చిన్న నవ్వు మెరిసింది.

"అలా కొడుతుంది చూడు తన పేరు అనన్య, ఏమన్నా హెల్ప్ కావాలి అంటే తననే అడుగు, బోర్ కొట్టినా మాట్లాడాలి అన్నా తననే అడుగు, అలా అని లీవ్ కావాలంటే మాత్రం తనని అడగకు" అన్నాడు కిరణ్ నవ్వుతూ

అది విని మళ్ళీ అక్కడ ఉన్న వాళ్ళు నవ్వారు. జాహ్నవి లో కూడా కోపం మెల్లగా కరుగుతూ వచ్చింది. 

కిరణ్ మెల్లగా అక్కడ ఉన్న అందరినీ పరిచయం చేసాడు. అతను సరదాగా మాట్లాడుతూ ఉంటే అందరూ నవ్వుతూ అంతే సరదాగా మాట్లాడుతున్నారు. జాహ్నవి లో మెల్లగా ఒక ప్రశ్న మొదలైంది. నేనే అనవసరంగా కిరణ్ గురించి ఎక్కువగా ఊహించుకున్నానా, ఏదో సడెన్ గా అలా చూసి ఉంటాడు. సారీ కూడా చెప్పాడు కదా అనుకుంటూ ఉంది. 

"జాహ్నవి, ఈ ప్లేస్ లో కూర్చో" అంటూ తన డెస్క్ చూపించాడు కిరణ్.

తనదే మొదటిది, తన పక్కన అనన్య, ఆమె పక్కన రజత్ ఇలా వరుసగా కూర్చుని ఉన్నారు. కిరణ్ అక్కడ నుండి తన రూమ్ కి వెళ్లి జాహ్నవి కి ఒక ఫైల్ సెండ్ చేసాడు. వెంటనే టీమ్స్ లో మెసేజ్ చేసి

"ఈ రోజుకి ఈ ఇన్కమ్ స్టేట్మెంట్ సమ్మరిస్ చూడు, నీకేమన్నా డౌట్ గా అనిపిస్తే అనన్య ని అడుగు, తనని అడగాలి అంటే ఇబ్బంది అయితే నన్నే అడుగు" అంటూ మెసేజ్ చేసాడు.

"ఓకే" అంది జాహ్నవి

"ఏం టెన్షన్ పడకు, బేసిక్ గా ఫైనాన్స్ డిపార్ట్మెంట్ అంటే అందరూ భయపడతారు. అది ఒకందుకు నిజమే అనుకో, ఇంతకముందు ఉన్న CFO చుక్కలు చూపించేవాడు. కానీ ఇప్పుడు ఆ టెన్షన్ లేదు. కిరణ్ చాలా కూల్ పర్సన్. ఫుల్ జోవియల్ గా ఉంటాడు. ఎలాంటి టెన్షన్ లేకుండా హాయిగా వర్క్ నేర్చుకోవచ్చు, చేసుకోవచ్చు" అంది అనన్య

"మ్మ్" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

చూస్తుంటే అనన్య చెప్పింది నిజమే అనిపించింది. అందరు చాలా సరదాగా మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నారు. అదే సాత్విక్ అండర్ లో ఒక్కరు కూడా నవ్విన పాపానా పోలేదు. ఎప్పుడు సీరియస్ మొహం పెట్టుకుని కూర్చునేవాళ్ళు. ఆ డిఫరెన్స్ ని జాహ్నవి ఫీల్ అయింది.

కాసేపటికి కిరణ్ ఇచ్చిన డాకుమెంట్స్ చూస్తూ ఉంది జాహ్నవి. అంతలో కిరణ్ అక్కడికి వచ్చాడు. 

"అర్ధం అవుతుందా, ఏమన్నా ప్రాబ్లెమ్ గా ఉందా?" అన్నాడు

"లేదు అర్ధం అవుతుంది, ఆల్మోస్ట్ అయిపోవచ్చింది" అంది జాహ్నవి కూడా, ఇప్పుడు ఆమె గొంతులో చిరాకు, కోపం ఏమి కనపడలేదు కిరణ్ కి.

"పర్లేదు మెల్లగా చూడు, ఈ రోజుకి ఇదే వర్క్" అంటూ చిన్నగా నవ్వి అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయాడు.

జాహ్నవి మళ్ళీ డాకుమెంట్స్ చూడటం మొదలుపెట్టింది. 

"కొత్త కాబట్టి, కాస్త ఎక్కువ నైస్ గా బిహేవ్ చేస్తున్నట్టున్నాడు బాస్" అన్న మాటలు జాహ్నవి చెవులకి వినపడ్డాయి.

అంటే ఇందాక తప్పుని కవర్ చేసుకోవటానికి ఇలా బిహేవ్ చేస్తున్నాడా అనుకుంటూ తన కనుముడులు బిగించింది జాహ్నవి. అంతలోనే

"అంతలేదు, బాస్ నీతో, నాతో, తనతో ఒకేలానే ఉన్నాడు. నాకైతే ఏం డిఫరెన్స్ కనపడలేదు" అన్న ఇంకొకరి మాటలు వినపడ్డాయి.

మెల్లగా మధ్యాహ్నం అయింది. 

"జాహ్నవి లంచ్ కి వెళ్దామా?" అంది పక్కన ఉన్న అనన్య

"లేదు మీరు వెళ్ళండి నేను తర్వాత వెళ్తాను" అంది జాహ్నవి

"సరే, ఎక్కువ లేట్ చేయకు" అంది అనన్య

కాసేపటికి కిరణ్ తన కేబిన్ నుండి బయటకు వచ్చి

"హే జాహ్నవి ఏంటి ఇంకా లంచ్ కి వెళ్లలేదా?" అన్నాడు

"లేదు వెళ్తాను" అంది జాహ్నవి, మార్నింగ్ కిరణ్ తో అలా బిహేవ్ చేసాను అన్న విషయం గుర్తు వచ్చి కొంచెం ఇబ్బందిగా అనిపించింది.

"ఫస్ట్ రోజే అంత కష్టపడక్కర్లేదు, ముందు వెళ్లి తిను" అన్నాడు కిరణ్

"హా వెళ్తాను" అంది జాహ్నవి

"లేట్ చేయకుండా వెళ్ళు, ఇక్కడే కూర్చుని ఉండటం చూసాను అనుకో డబల్ వర్క్ ఇస్తా" అంటూ కిరణ్ నవ్వి అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయాడు.

జాహ్నవి మెల్లగా నవ్వి సాత్విక్ కి మెసేజ్ చేసింది ఇంకా ఎంతసేపు అంటూ. సాత్విక్ కూడా వస్తున్నా అని రిప్లై ఇచ్చాడు.

"ఎలా అనిపించింది వర్క్?" అన్నాడు సాత్విక్

"ఫస్ట్ డే కదా, అప్పుడే ఏం తెలుస్తుంది" అంది జాహ్నవి

"కోలీగ్స్ పర్లేదా?" అన్నాడు

"హా అంతా ఓకే సాత్విక్, ప్రాబ్లెమ్ ఏం లేదు" అంది జాహ్నవి

"నచ్చిందా వర్క్ ప్లేస్" అన్నాడు సాత్విక్

"మ్మ్మ్మ్" అంటూ మూతి పెట్టి "పర్లేదు" అంది జాహ్నవి

"అంటే నచ్చిందన్న మాట. మరి మార్నింగ్ బాగా ఫీల్ అవుతూ వెళ్ళావ్ కదా" అన్నాడు సాత్విక్ నవ్వుతూ

"అంటే అది...... హీ....." అంటూ చిన్నగా నవ్వింది జాహ్నవి.

పైన అనిత, కిరణ్ లంచ్ చేస్తూ కనిపించారు. కిరణ్ కి హాయ్ అంటూ చేయి ఊపాడు సాత్విక్, కిరణ్ కూడా హాయ్ అని చెప్పాడు. జాహ్నవి ని చూసి చిన్నగా నవ్వాడు కిరణ్. కిరణ్ కూడా చిన్నగా నవ్వి మళ్ళీ అనిత తో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. 

వర్క్ టైం అవుతుందనగా కిరణ్, జాహ్నవి దగ్గరికి వచ్చాడు. 

"ఎలా ఉంది వర్క్?" అన్నాడు

"హా అంతా ఒకే" అంది జాహ్నవి

"ఎమన్నా అర్ధం అయిందా?" అన్నాడు

"హా అయింది. కొన్ని మిస్టేక్స్ కూడా ఉన్నాయి అనిపించింది" అంది జాహ్నవి

"గ్రేట్, బాగానే అబ్సర్వ్ చేసావ్" అన్నాడు కిరణ్

జాహ్నవి చిన్నగా నవ్వింది

"గుడ్ ఇలానే కంటిన్యూ చెయ్" అంటూ కిరణ్ అక్కడ నుండి తన కేబిన్ లోకి వెళ్ళాడు.

కాసేపటికి తన లాప్టాప్ బ్యాగ్ లోకి సర్దుకుని అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయింది జాహ్నవి. బైక్ స్టార్ట్ చేద్దామని ట్రై చేస్తుంటే అది స్టార్ట్ అవ్వట్లేదు. సాత్విక్ కి చెప్దామంటే తనేమో ఈవెనింగ్ త్వరగా వెళ్ళిపోయాడు. కిక్ కొట్టి స్టార్ట్ చేయాలని చూసింది కానీ తన వల్ల కాలేదు. అంతలో వెనుక నుండి

"ఏమైంది?" అన్న మాటలు వినపడ్డాయి.

జాహ్నవి వెనక్కి తిరిగి చూసింది. ఎదురుగా కిరణ్ నిలబడి ఉన్నాడు.

"బైక్ స్టార్ట్ అవ్వట్లేదు" అంది మెల్లగా

"నేను చూస్తా ఆగు" అంటూ కిరణ్ ట్రై చేసాడు. 

ఆపకుండా కాసేపు కిక్ కొడుతూనే ఉన్నాడు. కాసేపటికి అది స్టార్ట్ అయింది. 

"స్టార్ట్ అయింది" అన్నాడు కిరణ్

జాహ్నవి మెల్లగా కిరణ్ ని చూస్తూ

"సారీ కిరణ్, మార్నింగ్ అలా బిహేవ్ చేసాను" అంది

"హే నా మిస్టేక్ కూడా ఉంది కదా, నీకు కూడా సారీ" అన్నాడు కిరణ్

"నువ్వు మార్నింగ్ యే చెప్పావ్ కదా" అంది జాహ్నవి

"హాహా అయినా నువ్వు ఇంకా చిరాకుగానే పెట్టావ్ కదా మొహాన్ని" అన్నాడు కిరణ్ నవ్వుతూ

"హాహా సారీ" అంది జాహ్నవి

"ఇట్స్ ఒకే" అన్నాడు కిరణ్

"ఫ్రెండ్స్" అంటూ తన చేయి ముందుకు చాపింది జాహ్నవి

ఆమె తెల్లని చేయి చేస్తూ తన చేయి కూడా ముందుకు చాపి దానిని అందుకున్నాడు. సుతి మెత్తంగా ఉన్న ఆమె చేతి స్పర్శ కిరణ్ లో వేడిని పెంచింది. 

"బాయ్ కిరణ్, రేపు కలుద్దాం" అంది జాహ్నవి నవ్వుతూ

"బాయ్, జాగ్రత్త" అన్నాడు కిరణ్

జాహ్నవి మెల్లగా ముందుకు కదిలింది. ఆమెని వెనుక నుండి చూస్తూ మెల్లగా మొడ్డని సరిచేసుకున్నాడు.

కాసేపటికి తన కార్ స్టార్ట్ చేసి ఫ్లాట్ కి బయలుదేరాడు. ఫ్రెష్ అయ్యి అలా కూర్చొని హల్ లో టీవీ చూస్తూ ఉన్నాడు. అంతలో కాలింగ్ బెల్ మోగింది. ఈ టైం లో ఎవరా అని వెళ్లి ఓపెన్ చేసాడు. ఎదురుగా రేష్మ నిలబడి ఉంది. పక్కకి జరిగి ఆమెకి లోపలికి దారి ఇచ్చాడు. రేష్మ లోపలికి వచ్చింది.

"సారీ కిరణ్, ఏదో ఫ్రష్ట్రేషన్ లో అలా మాట్లాడాను. నువ్వు ఇంత చేసావని నాకు నిజంగా తెలియదు" అంది రేష్మ

"అనాల్సినవన్ని అన్నావ్ కదా" అన్నాడు కిరణ్ మూతిని తిప్పి

"నిజంగా సారీ, నన్ను వాడుకుని మోసం చేసావేమో అనిపించి అలా బిహేవ్ చేసాను" అంది రేష్మ

"నేను మాట ఇస్తే తప్పేది లేదు" అన్నాడు కిరణ్ కొంచెం కోపం నిండిన గొంతుతో

"అబ్బా సారీ చెప్పా కదా" అంది రేష్మ

"సరే ఇప్పుడెందుకు వచ్చావ్?" అన్నాడు కిరణ్

"నీ కోపం తగ్గించటానికి" అంది రేష్మ, మెల్లగా కిరణ్ మీదకి వాలుతూ

"మోసపోయాను అన్నావ్ కదా, మళ్ళీ ఇప్పుడెందుకు మోసపోవటానికి వచ్చావ్" అన్నాడు బెట్టుగా

"ఉఫ్ఫ్, నా బుద్ది తక్కువ అయి అలా అన్నాను మహాప్రభు, ఇంకొకసారి అనను" అంది రేష్మ

కిరణ్ ఏం మాట్లాడకుండా అలానే ఉన్నాడు.

"నీ కోపం ఎలా పోగొట్టాలో నాకు తెలుసు" అంటూ అక్కడ నుండి కిరణ్ మాస్టర్ బెడ్ రూమ్ కి వెళ్లి కాసేపటికి బయటకి వచ్చింది.

తన చేయి ముందుకు చాపింది రేష్మ, ఆమె చేతుల్లో ఉన్న దానిని చూసి కిరణ్ ఆమె కళ్ళలోకి చూసాడు. రేష్మ వెంటనే తన చేతిలో ఉన్న బెల్ట్ ఆమె మెడకి వేసుకుని

"నన్ను పనిష్ చేయండి మాస్టర్" అంది మత్తుగా....