Incest கல்பனா கேரளத்து அம்மா குட்டி❤️❤️❤️

[Lust king 66]

அம்மா குட்டி 6

கேரளாவின் பாலக்காடு எல்லை ஓரத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு கல்யாண மண்டபம்.

கேரளத்துக்கே உரிய அந்தச் சாரல் மழை சற்று நேரத்திற்கு முன்புதான் பெய்து ஓய்ந்திருந்தது. அந்த மண்டபத்தைச் சுற்றிலும் இருந்த தென்னை மரங்களில் இருந்து மழைத் துளிகள் "சொட்டு... சொட்டு..." என விழுந்து கொண்டிருந்தன. ஆனால், மணப்பெண் Makeup Roomக்குல் அனல் பறந்து கொண்டிருந்தது. காரணம், அங்கே இருந்த கேரளத்து ரம்பைகள்.

அறைக்குள் மல்லிகைப்பூ வாசனையும், சந்தன சோப்பு வாசனையும், வியர்வை வாசனையும் கலந்து ஒருவித போதையை உண்டாக்கியது.


கதவு மெதுவாகத் திறந்தது. உள்ளே நுழைந்தாள் சித்ரா .

"நம்ம சித்ரா... அச்சு அசல் ஒரு கேரளா கப்பக்கிழங்கு மாதிரி தளுக்காவும் மொழுமொழுன்னும் இருப்பா. அவளைப் பார்த்தாலே கவர்ச்சி சும்மா காட்டாறு மாதிரி பொங்கி வழியும். அக்காவும் சரி, தங்கச்சியும் சரி... ரெண்டு பேருமே பாக்குறதுக்கு அப்படியே காம தேவதைகள் மாதிரி அள்ளுவாங்க. காமத்துக்காகவே செதுக்கி செதுக்கி படைச்ச மாதிரி இருப்பாங்க

 அக்கா கல்பனாவைப் போலவே உடம்பில் சதைப்பிடிப்பு குறையாத ஒரு "சந்தன மரச் சிற்பம்". அவள் உடுத்தியிருந்த பட்டுப்புடவை, அவளது சதைப்பற்றான இடுப்பை இருக்கிப் பிடித்திருந்தது.






உள்ளே வந்தவள் கண்ட காட்சி அவளையே சிரிக்க வைத்தது. அங்கே ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்த கல்பனா, தன் தங்கை மகன் ஹரியை மடியில் வைத்துக்கொண்டு, ஏதோ சின்னக் குழந்தையைக் கொஞ்சுவது போலக் கொஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள். ஹரியின் முகம் கல்பனாவின் மாம்பழ முலைகளுக்கு இடையே புதைந்திருந்தது.

சித்ரா சிரித்துக்கொண்டே கேட்டாள்.
சித்ரா: "என்ன அக்கா இது? ஹஹஹ... என் மவனை இப்படி இருக்கமா புடிச்சு வெச்சிருக்க? அவனை அப்படியே கொதறி எடுத்துடுவ போலிருக்கே? பாவம் அக்கா அவன்... மூச்சு முட்டப் போகுது!"

கல்பனா விடுவதாக இல்லை. ஹரியை இன்னும் தனது வெண்ணெய் கட்டி இடுப்போடு சேர்த்து அணைத்துக்கொண்டாள்.

கல்பனா: "ஏண்டி சித்ரா... இவன் உன் வயித்துல பொறந்தாலும், இவன் என் புள்ள தான்டி. என் மவன் மகி எனக்கு எப்படியோ, இவனும் எனக்கு அப்படித் தான். என் உசிருடி இவன்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, ஹரியின் நெற்றியில் தனது தேன் சிந்தும் உதடுகளை வைத்து ஒரு சூடான முத்தத்தை அழுத்திப் பதித்தாள். அந்த முத்தத்தில் அத்தனை ஈரம் இருந்தது.

சித்ரா மெதுவாக நடந்து அந்த அறையின் ஓரத்தில் இருந்த பெரிய கண்ணாடியின் முன் நின்றாள்.

சித்ரா: "அதை யாரு இல்லன்னு சொன்னா அக்கா? இவன் என் வயித்துல ஜனிச்சாலும், எப்பவும் 'கல்புமா... கல்புமா...'னு உன் பின்னாடியே தான்டி சுத்துறான்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, கண்ணாடியில் தன் பிம்பத்தைப் பார்த்தாள்.

சித்ரா லேசாகத் திரும்பினாள். அவள் திரும்பும்போது, அந்தப் பட்டுப்புடவை அவளது கொழுத்த குண்டிகளை இறுக்கிப் பிடித்திருந்த விதம், பார்ப்பவர்களுக்கே மூச்சு முட்டும்.

"ஹ்ம்ம்..." என்று ஒரு பெருமூச்சு விட்டபடி, தன் ஜாக்கெட் முந்தானையைச் சற்று விலக்கி, உள்ளே கனத்துக் கிடந்த தனது பால் கலசங்களை சரி செய்தாள்.

( ஹரிக்கு இதெல்லாம் புரியாது என்ற தைரியத்தில், அந்த இரண்டு பெண்களும் எந்தவிதக் கூச்சமும் இல்லாமல் மிகத் தாராளமாகப் பேசிக்கொண்டனர். ஆனால் ஹரியோ, கல்பனாவின் செழிப்பான மாங்கனிகளின் கதகதப்பை அனுபவித்தபடி, முத்து முத்தாய் வியர்வை தேங்கிய அவள் கழுத்து வளைவில் தன் முகத்தைப் புதைத்து, அந்த வியர்வை வாசனையை நுகர்ந்து கொண்டிருந்தான்).

சித்ரா: "அக்கா... ஒரு முக்கியமான விஷயமாத்தான் நான் கண்ணாடியைப் பார்க்கிறேன்..."

கல்பனா: "என்னடி அது முக்கியம்? அப்படி என்னத்த பாக்குற உன் முதுகுல?"

சித்ரா: "இல்லக்கா... இவ்வளவு நேரமா நான் மண்டபத்துல நடந்து வரும்போது, அங்க இருக்குற பசங்கள்ல இருந்து பெருசுங்க வரைக்கும் எவனுக்கும் வேற வேலையே இல்லை... வண்டுங்க பூவை சுத்துற மாதிரி என் பின்னாடியே வர்றானுங்க. என் புடவையிலயோ இல்ல என் முதுகு மேலேயோ ஏதாவது தூசி ஒட்டிருக்கான்னு தான் பாக்குறேன்."

கல்பனா இதைக் கேட்டு விழுந்து விழுந்து சிரித்தாள். அவள் சிரிக்கும்போது அவளது பால் முலைகள் குலுங்கிய விதம் ஹரியின் முகத்தில் மென்மையாகத் தாலாட்டியது.

கல்பனா: "அடி லூசுப் பொண்ணே... ஹ....ஹ... உன் பின்னாடி தூசியும் ஒட்டல, துரும்பும் ஒட்டலடி... அங்க இருக்குற பயலுங்க எல்லாம், குலுங்க குலுங்க நீ நடக்கும்போது ஆடுதே... உன் வீங்கிய குண்டி... அதுல இருக்குற அந்த வளைவு நெளிவை தான்டி பாக்குறானுங்க... அவனுங்க கண்ணு முழுக்க உன் குண்டிகள் மேல தான் இருக்கு... ஹஹஹ..." என்று பச்சையாக, ஆனால் பாசமாகச் சொன்னாள் கல்பனா. சொல்லிக்கொண்டே ஹரியின் முதுகை மெல்லத் தட்டிக் கொடுத்தாள்.

சித்ரா: (முகத்தில் வெட்கம் கலந்த பெருமையுடன்) "அச்சச்சோ... அக்கா... அப்படியா சொல்ற? நிஜமாவே அந்தளவுக்குப் பெருசாவா இருக்கு ?" என்று கேட்டுக்கொண்டே, தன் புடைப்பான பின்னழகை இடமும் வலமும் ஆட்டி ஆட்டி, கண்ணாடியில் முழுமையாகப் பார்த்து ரசித்தாள். அவள் ஆட்டும்போது அந்தச் சதைகள் 'தகிட தகிட'வென ஆடியது.

கல்பனா சிரித்துக்கொண்டே, தன் மடியில் இருந்த ஹரியின் பின்பக்கத்தில் ‘பளார்’ என்று ஒரு தட்டு தட்டினாள்.

கல்பனா: "இந்தா பாரு... இவன் மேல சத்தியமா சொல்றேன் சித்ரா... உன் அழகுக்கு அங்க பெரிய ரசிகர் கூட்டமே இருக்குடி... நீ சும்மா இடுப்பை வெட்டி வெட்டி நடந்தாலே பாதிப் பயலுங்க விழுந்துடுவானுங்க..."

ஹரி: "ஐயோ கல்புமா... வலிக்குது! மெதுவா அடி..." என்று சிணுங்கினான்.

கல்பனா: "ஏண்டி சித்ரா... உன் மவனும் உன்னைப் போலவே வளர்றான்டி... பாரு, இவன் பின்னாடியும் சதை போட்டு எப்படித் இருக்கு பாரு. இவனோட தொடைகள் கூட உன்ன மாதிரியே வழவழன்னு இருக்கு," என்று கிண்டல் செய்தாள்.


சித்ரா: "இருக்கட்டும் அக்கா... என் உடம்பு எவ்ளோ தான் மினுமினுப்பா இருந்தாலும், உன் அழகு முன்னாடி நாங்க எல்லாம் எம்மாத்திரம்? உன்  தொப்புள் அழகையும், அந்த நளினமான நடையையும் பார்க்கவே இந்த ஊரே திரண்டு வந்திருக்கு. முக்கியமா, நீ நடக்கும்போது அந்த குண்டிகள் ஆடுமே ஒரு ஆட்டம்... அதோட ஃபேன்ஸ் பாவம் வெளிய ஏங்கிப்போய் நிக்கிறாங்க. நீ உள்ளேயே முடங்கி கிடக்காத... அப்படியே ஒரு ரவுண்டு போயிட்டு வா அக்கா," என்று சொல்லி, சித்ரா தன் முந்தானையை எடுத்து ஜாக்கெட்டுக்குள் திமிறும் அந்த இரண்டு இளநீர்களை அட்ஜஸ்ட் செய்தாள்.

கல்பனா: "அடி போடி பைத்தியக்காரி... இப்பதான் வெளிய ஒரு ரவுண்டு வந்தேன். அங்க இருக்குற வாலிபப் பயலுங்க கண்ணாலயே என் அடிமுலையை கவ்வினானுங்க... அதான் பயந்துட்டு இங்க வந்தேன். இனிமே நான் வெளிய போனா, அவனுங்க பார்வை பட்டே என் உடம்பு கரைஞ்சு போயிடும் போலிருக்கு!"




மடியில் உட்கார்ந்து இருந்த ஹரி, ஒரு பக்கம் கல்புமாவின் மெத்தென்ற பால் முலைகளின் சுகத்தையும், மறுபக்கம் கண்ணாடி வழியாகத் தெரியும் தன் அம்மாவின் வாளிப்பான தொடைகளின் அழகையும் மாறி மாறிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.


அப்போது, பாத்ரூம் கதவு படாரென்று திறந்தது. உள்ளே இருந்து ஜெயா வெளியே வந்தாள்.
ஜெயா ஒரு தனி ரகம். அவள் வரும்போதே தன் பாவாடையைத் வாளிப்பான கால்களில் மேல் தூக்கிப் பிடித்தபடி, அந்தத் கால்களின் மினுமினுப்பு தெரியும்படி நடந்து வந்தாள். அவளது பளபளப்பான முதுகு வியர்வையில் நனைந்து மின்னியது.




இவர்களைப் பார்த்ததும் மெதுவாகப் பாவாடையைக் கீழே இறக்கிவிட்டாள்.

கல்பனா: "ஏண்டி ஜெயா... கிறுக்கி... இங்க ஒரு ஆம்பளப் பையன் இருக்கான்ங்கிற அறிவே இல்லாமயா இப்படி வருவ? உன் தொடைகளை பார்த்து பையன் கெட்டுப் போயிட மாட்டானா?" என்று சிரித்துக்கொண்டே கேட்டாள்.

ஜெயா: "விடு அண்ணி... இவன் என்ன வெளியாளு பையனா? நம்ம வீட்டுப் பிள்ளைதானே. இவனுங்க இதெல்லாம் பார்க்காததா என்ன? எப்பவும் வீட்ல நம்ம தொப்புளையும், இடுப்பையும் பார்த்துட்டுத் தானே வளர்றானுங்க... இவனுக்கு இல்லாத உரிமையா? ஹஹஹ," என்று சொல்லிக்கொண்டே, தான் கொண்டு வந்திருந்த பட்டுப் புடவையைத் தன் இடுப்பில் சுற்றிக் கட்டத் தொடங்கினாள்.


சித்ரா: "அதுவும் சரிதான் .. என் மவன் ஹரி எப்படியோ தெரியாது... ஆனா அக்கா மவன் மகி இருக்கானே... அவன் எப்பவும் என் கூடவேதான் சுத்துவான். நான் குளிச்சிட்டு வந்தா போதும், 'சித்தி... சித்தி...'னு சொல்லிக்கிட்டே என் முந்தானையை இழுத்துக்கிட்டே இருப்பான்... அவனுக்கு என் தொப்புள் மேல அப்படி ஒரு கண்ணு... ஹஹஹ."

தன் மகனைப் பற்றிப் பேசவும், கல்பனாவுக்கு ஒரு துள்ளல் வந்தது.
கல்பனா: "சரிடி சித்ரா... என் மவன் மகி உன் முந்தானையைத் தான் இழுக்குறான்... ஆனா உன் மவன் ஹரியைப் பாரு... ஒரு மணி நேரமா என் மார்பகங்கள் மேல கை வெச்சு, அது ஏதோ பந்து மாதிரி நினைச்சு விளையாடிக்கிட்டு இருக்கான்... 

(அவள் அப்படிச் சொன்னதும், ஹரி இன்னும் உரிமையாகக் கல்புமாவின் சாத்துக்குடி முலைகளைப் பிடித்துப் பிசைந்து விளையாடினான். அவளது ஆரஞ்சு கலர் காம்புகள் ஜாக்கெட்டுக்குள் விறைத்து நின்றன).

ஜெயா: "பலே... பலே... உங்க மவனுங்க எல்லாரும் பெரிய கில்லாடிகளா வருவாங்க போலயே... வருங்காலத்துல இவனுங்க பொண்டாட்டிங்களுக்கு ரொம்ப சந்தோஷம் தான்!" என்று கண்ணடித்தாள்.

இப்படி அந்த அறையில் மூன்று பெண்களும் தங்கள் அந்தரங்கங்களைப் பேசியும், சிரித்தும், தங்கள் உடலழகை வர்ணித்தும் விளையாடி மகிழ்ந்தனர்.

"சரி சரி... மாப்பிள்ளை அழைப்புக்கு நேரம் ஆச்சு... கிளம்புங்கடி..." என்று கல்பனா சொல்ல, அனைவரும் தங்கள் ரோஸ் கலர் உதடுகளில் லிப்ஸ்டிக் பூசிக்கொண்டு, மாலை 6 மணி அளவில் வீட்டிற்குத் திரும்பத் தயாரானார்கள்.