పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 84

నివి షాపింగ్ కి బయటికి వెళ్లాలని ఏది చెప్పినా సరే రాజ్ నే అందరూ కలిసి బుక్ చేసేస్తుఉంటారు. ఇక ఏమీ అనలేక నివి కోసం అని షాపింగ్ కి వెళుతూ ఉంటాడు.

శ్రీ, నేహాల పెళ్లిరోజు దగ్గరికి వచ్చేస్తుంది. పెళ్లి పనులు కూడా జోరందుకుంటాయి. శ్రీ ఇంటి ఆడపడుచుగా అవని చేతే అన్ని పనులు చేయిపిస్తారు.

అది చూసిన ధనుంజయ్ కి అయితే చాలా సంతోషంగా అనిపిస్తుంది. ఇన్ని రోజులకైనా అవినికి మంచి రోజులు వచ్చాయని సత్యవతి గారి జంట కూడా సంతోషపడతారు.

పెళ్లి నేహా వాళ్ళ ఊరిలోనే కాబట్టి అందరూ పెళ్లికూతురు ఊరు బయలుదేరుతారు. వెళ్లే ముందు అవని పెళ్ళికొడుకు కార్ కి ఎదురు వచ్చి  ఆడపడుచు హోదాలో శ్రీ తోనే ఆ కారులోనే బయలుదేరి వెళుతుంది.

పెళ్లిల్లంతా కోలాహాలంగా హడావిడిగా ఉంటుంది. శ్రీవాళ్లు అక్కడికి వెళ్ళగానే బావమరిది వరుస అబ్బాయి వచ్చి కాళ్లు కడిగి నోరు తీపి చేస్తాడు.

పానకాలు కావిడితో విడిది ఇంటికి వెళ్లి అందరి నోరు తీపి చేసి భోజనానికి రమ్మని అందర్నీ సాదరంగా ఆహ్వానిస్తారు.
పల్లెటూరు హడావిడి చూసి అవినికి చాలా హ్యాపీగా అనిపిస్తుంది.

ఎప్పుడు పల్లెటూర్లో పెళ్లి చూడని అవనికి ఈ హడావిడి అంత చాలా కొత్తగా వింతగా అనిపిస్తుంది. భార్య మొహం లో కనపడుతున్న వింత వింత ఎక్స్ప్రెషన్స్ కి అప్పటికప్పుడు మారిపోతున్న ఫీలింగ్స్ చూసి విక్రమ్ నవ్వుకుంటూ...

పక్కకు వెళ్లి ఏమైంది భార్యామణి గారికి అంతలాగా అబ్సర్వ్ చేస్తున్నావు అని అడుగుతాడు. పెళ్లంటే ఇంత హడావుడిగా ఉంటుందా అని ఆశ్చర్యంగా అడుగుతుంది.

ఆ మాటకి ఒకసారి అవని వైపు చూస్తాడు. నిజమే కదా వాళ్ళ పెళ్లి ఎలా జరిగింది ఇద్దరికీ తెలుసు.  కాకపోతే సాంప్రదాయబద్దంగా విక్రమ్ కి అన్నీ జరిగాయి.

అసలు ఏమి జరుగుతుందో కూడా తెలియకుండా పెళ్లికూతురు ముస్తాబులో అవని ఉంది అంతే. అనుమానంగా చూస్తూ  నువ్వు అసలు ఎవరు పెళ్లికి వెళ్లలేదా అంటే... లేదుగా అని పెదవి విరుస్తుంది.

ఆ మాటకే విక్రమ్ కి మనసు చివుక్కుమంటుంది.  ధనంజయ్ మీదే కాదు ఈసారి పెద్దవాళ్ళైనా సత్యవతి, శేషగిరి గారి మీద కూడా కోపం వస్తుంది.

వెంటనే కాస్త తమాయించుకుని అసలు పెళ్లంటే ఏం చేస్తారు. ఎలా మొదలుపెడతారు అన్ని విషయాలు చెబుతూ ఉంటాడు.

అది వింటూ అవునా అనుకోని తన పెళ్లి గుర్తొచ్చి ఒక నిమిషం బాధగా అనిపిస్తుంది. మళ్ళీ వెంటనే సర్దుకుని ఏదైతే ఏమైంది బంగారం లాంటి భర్త వచ్చాడు అదే చాలు అనుకుని తనకు తానే సర్ది చెప్పుకుంటుంది.

అవిని ఫేస్ లో కనపడుతున్న భావాలను అర్థం చేసుకుంటూ ఏం ఆలోచిస్తుందో అర్థమవుతుంది. కానీ అయిపోయిన పెళ్లిని అయితే తిరిగి తీసుకురాలేడు కదా..

అందుకే ఇకనుండి అవినికి సంబంధించి ఏది జరిగినా సరే తనకు ప్రతిదీ ఒక మధుర జ్ఞాపకంగా మిగిలిపోవాలి అని నిర్ణయించుకుంటాడు.

పెళ్లి కూతురుకి సంబంధించిన ప్రతిఘట్టం  చూస్తూ ఉంటే ఆరోజు అన్నీ తండ్రి చేతుల మీద గానే జరిగాయి కానీ... అది తనకి కాదు. శిల్పకి అనుకుని చేశారు.

నాకైతే చేసేవారు కాదేమో..  ఎలా వదిలించుకోవాలనే కదా మొదట నుండి చూశారు.  ఇలాంటి తండ్రి ఎవరికైనా ఉంటారా అని ఆలోచిస్తూ మళ్ళీ వెంటనే ఆ ఫ్యామిలీ గురించి అసలు ఆలోచించకూడదు.

మనసుని కష్టంగా పెళ్లి వైపుకు తిప్పి ఆ మూమెంట్ ని ఎంజాయ్ చేస్తూ ఉంటుంది. విక్రమ్ మాత్రం అవనినీ వదలకుండా అంటిపెట్టుకునే ఉంటాడు.

నేను బాగానే ఉన్నానండి అన్నా సరే..  ఇట్స్ ఓకే.. నేను మాత్రం చేసేది ఏముంది అని పక్కనే కూర్చుని అవని డైవర్ట్ అవ్వకుండా... డిస్టర్బ్ అయినప్పుడల్లా తన మాటలతో మాయచేస్తూ పెళ్లిని ఎంజాయ్ చేసేటట్టుగా చేస్తాడు. 

పెళ్లయిన తర్వాత అప్పగింతల అప్పుడు నేహా తల్లిదండ్రులను పట్టుకుని బాగా ఏడుస్తుంది. అది చూసి ఆరోజు భార్గవి వాళ్ళు తనతో ప్రవర్తించింది గుర్తుకు వస్తుంది.

అసలు తండ్రిని ముట్టుకోనివ్వకుండా అప్పగింతలు లేకుండా మెల్లిగా పంపించేయడం అన్నీ గుర్తుకు వస్తాయి. ఎందుకు మనుషులు ఇంత దారుణంగా ప్రవర్తిస్తారు.ఆస్తి కోసమా అనుకుని వాళ్ల మీద ఇంకా  అసహ్యాన్ని పెంచుకుంటుంది.

  తన చేతితో భర్త చేతిని చుట్టుకుని భుజం పైన తలవాల్సి చూస్తుంది. విక్రమ్ తన తలతో అవిని తలని మెల్లిగా ఢీ కొట్టి ఏమైందిరా అని అడుగుతాడు.

ఏమీ లేదు అని మెల్లిగా చెబుతుంది కానీ ఆ మాట ఎక్కడో నూతిలో నుంచి వస్తుంది. అవని బాధ  అర్థమవుతూ ఉంటే... ఇంక అక్కడే ఉంటే ఎక్కువ బాధ పడుతుంది  అని అందరికీ మేము బయలుదేరుతున్నాం అని మెసేజ్ చేసి అవిని నీ తీసుకుని బయలుదేరుతాడు.

అదేంటి మనం కూడా వాళ్లతో కలిసి వచ్చే వాళ్ళము కదా అంటే...  అబ్బా ఆ పనులన్నీ అవ్వడానికి ఇంకా చాలా టైం పడుతుంది. ముందు మనం వెళదాం పద..అక్కడ మళ్ళీ నువ్వే హారతి పట్టి లోపలికి పిలవాలి కదా...

ఓ.. మర్చిపోయాను నిజమే అని గబగబా కారు దగ్గరికి వెళుతుంది. మెల్లిగా డైవర్ట్ అవుతుంది అని అర్థమయ్యి విక్రమ్ హమ్మయ్య అనుకుంటాడు.

ఆ రాత్రి ఇద్దరూ కారులో ఇంటికి వెళుతూ ఉంటారు.  లాంగ్ డ్రైవ్..  చలిచలిగా ఉంది.  పక్కన మనసుకు నచ్చిన నెచ్చలి. ఇంతకన్నా ఇంకేం కావాలి అని అనుకుంటు స్లోగా డ్రైవ్ చేస్తూ ఉంటాడు.

ఏంటండీ ఇంత స్లోగా వెళుతున్నారు. పెళ్లి వాళ్లు  వచ్చేటప్పటికి వెళ్ళాలి కదా... వాళ్ళు వచ్చేటప్పటికి నిన్ను తీసుకు వెళ్లే బాధ్యత నాది సరేనా అని మధ్యలో ఐస్ క్రీమ్ కనిపిస్తే.....

అవినికి నచ్చిన ఫ్లేవర్ తీసుకొనివస్తాడు. అదేంటి మీరు ఒకటే తెచ్చారు..  ఒకటి చాల్లే అని ఇచ్చి కార్ ఎక్కుతాడు.

అవని ఐస్ క్రీమ్ పట్టుకుని అలాగే ఉంటుంది. తిను అది కరిగిపోతోంది.  మీరు తినకుండా నేను ఎలా తింటానండి. ఇంకోటి తీసుకుంటే ఏమయ్యింది.

నాకు అలా తినడం ఇష్టం లేదు అని చెబుతాడు.  ఈ వెదర్ లోనా అని అడిగితే...  కణతల మీద వేలుతో పొడిచి అలా కాదు ఇలా తిను అని ఐస్ క్రీమ్ అవిని పెదాల దగ్గర పెట్టి తన పెదాలతో ముస్తాడు.

ఒక్క నిమిషం అవని కళ్ళు మూసుకుంటుంది. ఆ ఐస్క్రీం ఫ్లేవర్ తో పాటు అవని పెదాల తీపి తగిలి విక్రమ్ కి ఇంకా రుచిగా అనిపించి...

అవిని నీ ఇంకా తన వైపుకు అదుముకుని ఆ పెదాలపై ఇంకా కొంచెం ప్రెజర్ ఇస్తాడు. స్.. అన్న చిన్న సౌండ్ తో రెస్పాండ్ అవుతుంది.

అవిని లో వచ్చిన మార్పు కి మెల్లిగా ఓళ్ళోకి లాక్కుని  ఐస్ క్రీమ్ అయ్యేదాకా పెదాలను చప్పరిస్తూ ఉంటాడు. ఆ ఐస్క్రీమ్ అయ్యేటప్పటికీ అవని కళ్ళు భారంగా మూతలు పడుతూ ఉంటాయి.

ఐస్క్రీం అయిన తర్వాత మెల్లిగా విక్రమ్ తన పెదాలను దూరం చేస్తాడు. ఇద్దరు మూతులు నుంచి బుగ్గలు దాకా ఐస్ క్రీమ్ అయిపోయి జిగురుగా ఉంటుంది.

అవని మాత్రం కళ్ళు తెరవదు.  ఆ ఐస్ క్రీమ్ జిగురుకి తోడు సిగ్గుతో  బుగ్గలు కూడా కెంపువర్ణంలోకి మారి ఇంకా షైనింగ్ గా కనిపిస్తూ ఉంటాయి.

ఓయ్ భార్యామణి అని పిలుస్తాడు.  కానీ కళ్ళు తెరవకుండానే హ్మ్... అని మాత్రమే ఉంటుంది. ఎలా ఉంది ఐస్ క్రీమ్.

ఇంకొకటి ట్రై చేద్దామా అని హస్కీగా అడుగుతూ..  బుగ్గ పైన వేలుతో రాస్తూ ఉంటాడు.  అప్పటికే సిగ్గుతో ముడుచుకపోయినా అవని ఏమిటి ఇంకొకటా అని ఆశ్చర్యంగా కళ్ళు పెద్దవి చేసి చూస్తుంది.

ఏమైంది భార్యామణి అని అడిగితే... అసలు మీకు సిగ్గు ఉందా అని అడుగుతూ కళ్ళు వాల్చేస్తుంది. ఇప్పుడు సిగ్గుతో నీకేం పని అని అడిగితే...

మనం రోడ్డు మీద ఉన్నాము.  లేదు కారులో ఉన్నా ము. ఎవరైనా చూస్తే... ఎవరికి కనపడడం అంటాడు. వెయిట్.. వెయిట్.. ఎవరూ చూడకపోతే ఓకే నా...

థాంక్యూ భార్యామణి ఇప్పుడే వెళ్లి  ఇంకొక నాలుగు ఐస్ క్రీములు తెస్తాను అంటాడు. కంగారుగా వెంటనే విక్రమ్ చేయి పట్టుకుని ఏంటి మీరు చేసేది అని అడుగుతుంది.

ఏముంది నువ్వే కదా అన్నావు.. ఎవరూ చూడకపోతే ఓకే అని.  అందుగురించి నా ప్రయత్నం అంత.  ఇంత మంచి ఆపర్చునిటీ నేను ఎలా వదిలేసుకుంటాను అని నడుం మీద వేలుతో రాస్తూ ఉంటాడు.

అబ్బా ప్లీజ్ అండి.  మీ అల్లరి ఆపండి.  లేట్ అవుతే బాగోదు అని బ్రతిమాలుతుంది. సరే అయితే బయలుదేరాలి అంటే నాకు ఒక గిఫ్ట్ ఇచ్చేయ్ వెళ్ళిపోదామని అంటాడు.

ఇప్పటికిప్పుడు గిఫ్ట్ నేను ఎక్కడి నుంచి తేవాలి అని అడుగుతుంది. మొగుడికి పెళ్ళాం ఇచ్చే గిఫ్ట్ స్పెషల్ గా ఎక్కడినుంచి తీసుకురారు.

  ఊరిస్తున్న పెదవులు అందుకని ముద్దులతో కాసేపు సయ్యాటలాడి వదిలి గిఫ్ట్ అంటే ఇలా ఇవ్వాలి భార్యామణి.

అంతేగాని ఏమి ఇవ్వాలా అని వెతుక్కోకూడదు అంటాడు. ఆ మాటకే చిరుకోపంగా చూస్తుంది ... చూశాను అనుకుంటుంది  కానీ ఆ చిరుకోపంలో కూడా సిగ్గే కనబడుతుంది.

ఆ సిగ్గుని చూసి విక్రమ్ హాయిగా నవ్వేస్తాడు. కార్ డోర్ ఓపెన్ చేసి  వాటర్ తీసుకుని  అవిని ఫేస్ నీ వాష్ చేసి తను కూడా వాష్ చేసుకుని మళ్ళీ జర్నీ స్టార్ట్ చేస్తాడు.

దారి మొత్తం అవినికి బోర్ కొట్టకుండా.. నిద్ర రాకుండా కబుర్లు చెబుతూనే ఉంటాడు. పెళ్లి దగ్గర అవని పడిన డిస్టర్బెన్స్ అంతా ఎటో ఎగిరిపోతుంది.

మళ్లీ ఎప్పటిలాగానే ప్రశాంతమైన అవని రూపం కనపడుతుంది. పెళ్లి వాళ్లు వచ్చేటప్పటికి అవని, విక్రమ్ ఇద్దరూ శ్రీ ఇంటికి చేరుకుంటారు. అవని లోపలికి వెళ్లి వాళ్లకి స్వాగతం పలకడానికి దిష్టి తీయడానికి  అన్ని సిద్ధం చేసుకుంటుంది.

నేహా ఇంటి దగ్గర పెళ్లి వాళ్ళందరూ బయలుదేరుతూఉంటే.. వినయ్, భరత్ కావాలని నివి ని రాజ్ తో కలిపి ఒకే కారులో పంపిస్తారు.

కార్ స్టార్ట్ చేస్తున్న రాజ్ దగ్గరికి వినయ్ వచ్చి మీరిద్దరే ఉన్నారు. ఇప్పుడైనా నీ ఫీలింగ్స్ ఏంటో మా చెల్లికి చెప్పు బావ.

మీ అందరికీ అర్థమైందా అంటే.. డే వన్ నుంచి అంటాడు.  నా పిల్లకేనా  అర్థం కానిది అంటే..  వాళ్లకు అర్థమైన...  అర్థం కానట్టుగా బిల్డ్అప్ ఇస్తారు.

నువ్వు ఓపెన్ అయ్యి చెప్పు.  అప్పుడు కానీ నా చెల్లి బయటపడదు అంటాడు. అంటే నివి కి కూడా ఇష్టమేనా అని ఉత్సాహంగా అడుగుతాడు.  ఏమో ఎవరికి తెలుసు అని భుజాలు ఎగరేసి వెళ్లిపోతాడు.

రాజ్ తన మనసులో ఫీలింగ్స్ చెబుతాడా ???

కథ కొనసాగుతుంది...