07-02-2026, 04:09 PM
## Update 42: மழையும்... அத்தையின் மவுனப் பார்வையும்! (அவி, ராஜ் மற்றும் பூஜா அத்தை)
மறுநாள் திங்கட்கிழமை. சித்தப்பா சொன்னபடி நான் இன்னைக்கு ஸ்கூலுக்குப் போகல. விடியற்காலையிலேயே சித்தப்பாவும், மூணு சித்திங்களும்—சுமன், சீமா, அப்புறம் மீனா—அந்த மகராஜைப் பார்க்க ஊருக்குக் கிளம்பிட்டாங்க. இப்போ இந்த வீட்டுல நான் நிஜமாவே தனிமரம். தாத்தாவையும் அவரோட உடம்பு சரியில்லாத காரணத்தால ஒரு வருஷத்துக்கு முன்னாடியே ஆசிரமத்துல சேர்த்தாச்சு, அதனால நான் மட்டும் தான் இப்போ ராஜா. சித்திங்க ரொம்பத் தெளிவா எனக்கு அன்னைக்குத் தேவையான சாப்பாட்டை எல்லாம் செஞ்சு வச்சுட்டுப் போயிருந்தாங்க. அதனால சமைக்கிற வேலையும் இல்லை, பகல் முழுக்க எனக்குக் கிடைச்ச முழு சுதந்திரம் அது.
நேஹா அத்தையோடு போட்ட பிளான் படி, தினமும் மதியம் ரெண்டு மணி நேரம் கோமல்கூட சேர்ந்து படிச்சேன். அவங்க பொண்ணு படிப்புக்காகத் தான் என்கிட்ட பேசுறாங்கன்னு எனக்குத் தெரியும், அதனால அந்த டியூஷன் நேரத்தைக் கச்சிதமா கடைபிடிச்சேன்.
மத்தியானம் (கரெக்டா 4 டூ 6 மணி வரை) கோமல் வீட்டுல இருந்து வந்ததும், என் வீட்டைப் பூட்டிட்டுப் பூஜா அத்தை வீட்டுக்குக் கிளம்புனேன். அப்போன்னு பார்த்துத் திடீர்னு ஒரு பயங்கரமான மழை. நான் அப்படியே தொப்பலாக நனைஞ்சு போயிட்டேன். அவங்க வீட்டு வாசலுக்குப் போனப்போ குளிர்ல உடம்பே நடுங்க ஆரம்பிச்சுடுச்சு. பூஜா அத்தை வீட்டுல அவங்களும், என்னை விட வயசுல சின்னவனான அவங்க பையன் ராஜும் மட்டும் தான் இருந்தாங்க. அத்தையோட ரெண்டு பொண்ணுங்களும் பெரியவங்க, சிட்டியில படிச்சுட்டு இருந்தாங்க.
நான் உள்ள நுழைஞ்ச உடனே, ராஜ் ரொம்பச் சந்தோஷமா ஓடி வந்தான். ஆனா நான் நனைஞ்சு போயிருக்கறதைப் பார்த்துட்டு அப்படியே நின்னுட்டான்.
ஹால்ல இருந்த பூஜா அத்தை, நான் நனைஞ்சு வந்ததைப் பார்த்துட்டு லேசா எரிச்சலோட கத்துனாங்க, "ஏன் இப்படி முழுசா நனைஞ்சு வர்ற அவி? அங்கேயே நிக்காத, ஜலதோஷம் பிடிச்சுக்கப் போகுது!"
அவங்க வேகமாப் போய் கபோர்டுல இருந்து ஒரு பெரிய டவலை எடுத்துட்டு வந்தாங்க. அதை என்கிட்ட குடுத்தப்போ அவங்க கை என் மேல லேசா உரசுச்சு. "இந்தா, இதை எடுத்துக்கோ. உடனே பெட்ரூமுக்குப் போய் டிரஸ்ஸை மாத்து. இந்த ஈரத் துணியோட நிக்காத."
"சரி அத்தை,"ன்னு சொல்லிட்டு நான் அங்கேயே ஹால்ல வச்சு என் ஈரச் சட்டையைக் கழட்ட ஆரம்பிச்சேன். அப்படியே பேண்ட் பட்டனையும் கழட்டப் போனேன்.
அவங்க டக்குனு 'அச்சோ'ன்னு முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டாங்க. என்னோட அந்த ஈரமான மேனியையும், உடம்போட அந்தத் தோற்றத்தையும் முதல் முறையாப் பார்த்த அவங்க கண்ணுல ஒரு சின்ன அதிர்ச்சி மின்னல் மாதிரி வந்துட்டுப் போச்சு. இதுவரைக்கும் அவங்க என்னை ஒரு ஆம்பளையாப் பார்த்ததே இல்லை போல. "ரூமுக்குள்ள போ!"ன்னு ஒரு மாதிரி கிசுகிசுப்பான குரல்ல மிரட்டுனாங்க.
நான் பெட்ரூமுக்குள்ள போனேன். டவலை வச்சு என் மார்பையும் காலயும் வேகமாத் துடைச்சேன். அப்போதான் எனக்கு உரைச்சது, மாற்றுத் துணி எதுவும் நான் எடுத்துட்டு வரல, ஏன்னா நான் நைட் மட்டும் தான் அங்க தங்கப் போறேன்.
நான் டவலை வச்சு என் அடிவயித்துப் பகுதியை ரொம்ப முரட்டுத்தனமாத் துடைச்சு, உடம்பைச் சூடாக்கப் பார்த்தேன். மழைக் குளிரும், அப்புறம் அந்த வெதுவெதுப்பான ரூமுக்குள்ள வந்த அந்த உணர்வும் சேர்ந்து என் சுன்னியை அப்படியே விறைக்க வச்சுடுச்சு. அது நல்லா மேல தூக்கி நிமிர்ந்து நின்னுது. நான் அதைக் கவனிக்காம உடம்பைத் துடைக்கிற வேகத்துலேயே இருந்தேன்.
அப்போ பெட்ரூம் கதவு மெதுவாத் திறந்துச்சு, ஆனா நான் அந்தச் சத்தத்தையோ இல்ல யாரோ உள்ள வர்றதையோ சுத்தமா கவனிக்கல.
வாசல்ல நின்ன பூஜா அத்தை, கையில மடிச்ச ஒரு சட்டையோட அப்படியே உறைஞ்சு நின்னுட்டாங்க. அவங்க பார்வை நேரா என் இடுப்புப் பகுதிக்குத் தான் போச்சு. அங்க துடிச்சுக்கிட்டு இருந்த என் நீளமான, தடிமனான சுன்னியைப் பார்த்ததும் அவங்க அப்படியே சொக்கிப் போயிட்டாங்க. அவங்களால ஒரு வார்த்தை கூடப் பேச முடியல, அப்படியே சிலையாகி நின்னுட்டாங்க. நான் அவங்களை இன்னும் பாக்கல.
"அவி!"ன்னு பூஜா அத்தை ஒரு வழியா கூப்பிட்டாங்க. அவங்க குரல்ல ஒரு நடுக்கமும் மூச்சு வாங்குற வேகமும் தெரிஞ்சுது.
என் பேரைச் சொன்னதும் நான் திடுக்கிட்டுத் திரும்பிப் பார்த்தேன். அப்போதான் எனக்குத் தெரிஞ்சுது நான் ஒட்டுத்துணி இல்லாம அவங்க முன்னாடி நிக்கிற விஷயம்.
டக்குனு அந்த டவலை எடுத்து என் இடுப்பை மறைச்சுக்கிட்டேன், என் முகம் அப்படியே வெக்கத்துலயும் அதிர்ச்சியிலும் தக்காளி மாதிரி சிவந்து போச்சு.
அவங்க கண்ணை வேகமா சிமிட்டிட்டு, தடுமாற்றத்தை மறைக்கப் பார்த்தாங்க. "ஸாரி அவி! நான்... நான் நீ இப்படி இருப்பேன்னு நினைக்கல... அதாவது இவ்வளவு பெருசா வளர்ந்துட்டன்னு எதிர்பார்க்கல," அப்படின்னு சொல்லிக்கிட்டே அந்தச் சட்டையையும், கூடவே ஒரு பெரிய டவலையும் என்கிட்ட திணிச்சாங்க.
"இந்தச் சட்டையைப் போட்டுக்கோ. இது ராஜோட அப்பா டிரஸ், அவனோடது உனக்கு செட் ஆகாது... சின்னதா இருக்கும். ராஜோட அப்பா நல்லா உயரமா இருப்பாரு, அவர் சட்டை உனக்கு கரெக்டா இருக்கும். இது நீளமா இருக்கும், ஒன்னும் தெரியாது. அப்புறம் இந்த பெரிய டவலை இடுப்புல சுத்திக்கோ. எப்படியும் நாம தூங்கத்தான் போறோம், அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கலாம்,"ன்னு அவசர அவசரமா சொன்னாங்க.
"தேங்க்ஸ் அத்தை,"ன்னு முணுமுணுத்துக்கிட்டே அவங்க குடுத்ததை வாங்கி மறைச்சுக்கிட்டேன்.
ராஜ் அங்க ஓடி வந்தான் . "அண்ணா, நாம விளையாடலாம் வாங்க!"
பூஜா அத்தை இப்போ கொஞ்சம் நார்மலாகிச் சொன்னாங்க, "முதல்ல டீயும் ஸ்நாக்ஸும் சாப்பிடுங்க. அப்புறம் டின்னர் வரைக்கும் நீங்க ரெண்டு பேரும் விளையாடிக்கலாம்."
ராஜ் இன்னைக்கு செம ஹேப்பி. இத்தனை நாள் கழிச்சு என்கூட விளையாட அவனுக்கு ஒரு சான்ஸ் கிடைச்சிருக்கு. நாங்க ரெண்டு பேரும் அப்படியே பெட் மேல குதிச்சு, ரெண்டு பேரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் கட்டிப் பிடிச்சு மல்லுக்கட்ட ஆரம்பிச்சோம். ஒரு ரெஸ்ட்லிங் ஃபைட் மாதிரி அவனைத் தூக்கி பெட்ல போட்டு விளையாடிட்டு இருந்தேன். அவன் என்கிட்ட இருந்து தப்பிக்கப் போராட, நான் அவனை அமுக்கிப் பிடிச்சுச் செல்லமா சண்டை போட்டுக்கிட்டு இருந்தேன்.
கிச்சன்ல இருந்து அத்தை கூப்பிட்டாங்க, "ராஜ், அவி, வாங்க சாப்பிடலாம். நேரம் ஆகுது."
"வறோம் அத்தை,"ன்னு சொல்லிட்டுப் போனோம்.
எல்லாரும் ஒன்னா உட்கார்ந்து சாப்பிட்டோம். சாப்பிட்டு முடிச்சதும் ராஜ் ரொம்பப் புத்திசாலிப் பையன் மாதிரி படிக்க உட்கார்ந்துட்டான். நான் அத்தை கூடப் பேச ஆரம்பிச்சேன், சும்மா ஏதாவது பேசி அவங்க பார்வையைத் திசை திருப்பப் பார்த்தேன்.
பூஜா அத்தை ரொம்ப நார்மலா கேக்குற மாதிரி கேக்குறாங்க, "படிப்பு எப்படிப் போகுது அவி?"
"நல்லா போகுது அத்தை,"ன்னு அவங்க கண்ணைப் பார்த்துப் பதில் சொன்னேன்.
"ஸ்கூல்?"
"அதுவும் ஓகே தான்,"ன்னேன்.
அவங்க தண்ணியைக் குடிச்சுட்டு மெதுவா என்னை மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் பார்த்தாங்க. அந்தப் பார்வை என் உடம்பையே ஒரு மாதிரி சிலிர்க்க வச்சது. 'உன்னைப் பார்த்தா எப்பவும் படிப்புலயே இருக்கிற மாதிரி தெரியலையே. உடம்பை நல்லாத் தேத்தி வச்சிருக்க. நல்லா வெயிட்டா திரேகமா இருக்க'ன்னு சொன்னாங்க. அது ஏதோ பாராட்டுற மாதிரி இல்லாம, என் சுன்னியையும் சேர்த்து ஒரு ஆணை எடை போடுற மாதிரி இருந்துச்சு
நான் சேர்ல லேசா நெளிஞ்சுகிட்டு, "அதான் டெய்லி கிரவுண்டுல விளையாடுறேன்ல அத்தை.,"ன்னேன்.
அவங்க சிரிப்போட , "ம்ம்.. இந்த உடம்பை வச்சு ஸ்கூல்ல ஏதாவது பொண்ணை வளைச்சுருப்பியே?"ன்னு என்னைக் கிண்டல் பண்ணுனாங்க
எனக்கு முகம் சிவந்துடுச்சு. "இல்லையே அத்தை,"ன்னு தலையாட்டுனேன்.
அவங்க விடல, "என்னது? பாக்குறதுக்கு நல்லா லட்சணமா, அறிவா, நல்ல உடம்போட இருக்க..."ன்னு சொல்லி கண்ணைச் சிமிட்டுனாங்க.
"யாருமே என்கூட ஸ்கூல்ல பேச மாட்டாங்க அத்தை,"ன்னு உண்மையைச் சொன்னேன்.
"ஏன்?" அப்படின்னு ஆச்சரியமாத் தலையைச் சாய்ச்சுக் கேட்டாங்க.
"தெரியல அத்தை."
"பிரண்ட்ஸ் கூட இல்லையா?"
நான் 'இல்லை'ன்னு தலையாட்டுனேன்.
அவங்க லேசா முகத்தைச் சுருக்கி, "என்னது? பிரண்ட்ஸே இல்லையா?"
"படிப்பு, அப்புறம் மேடம் கிட்ட டியூஷன்.. இதுலயே எனக்கு டைம் சரியா இருந்துச்சு அத்தை,"ன்னு சிம்பிளா சொன்னேன்.
அவங்க கொஞ்ச நேரம் யோசிச்சுட்டு, "டைம் ஒதுக்கணும் அவி. இப்போ ஜாலியா இல்லாம அப்புறம் எப்ப இருக்கப் போற? நீ இப்போ ஒரு முழு ஆம்பளை," அப்படின்னு ரொம்ப ஓப்பனா அட்வைஸ் பண்ணுனாங்க.
"சரிங்க அத்தை,"ன்னு தலையாட்டுனேன்.
நாங்க பேசிட்டு இருக்கும்போதே அங்க ஒரு விதமான சூடு பரவ ஆரம்பிச்சது. அவங்க பார்வை அடிக்கடி என் இடுப்புல கட்டியிருந்த அந்தத் துணி பக்கம் போறதை நான் கவனிச்சேன். அந்தத் துணிக்குள்ள என் சுன்னி லேசா துடிக்கிறதை அவங்க நோட்டம் விடுறாங்கன்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது. அந்தத் திருட்டுப் பார்வை எனக்குள்ள ஒரு போதையைத் தர, என் சுன்னி இன்னும் விறைச்சு அந்தத் துணியை முட்டிக்கிட்டு நின்னது. பதட்டத்துல அந்தத் துணியை இன்னும் இருக்கமா பிடிச்சு மறைக்கப் பார்த்தேன்
அவங்க டக்குனு எழுந்து நின்னு கையை மேல தூக்கி சோம்பல் முறிச்சாங்க. அப்படிச் செஞ்சப்போ அவங்க ஜாக்கெட் அப்படியே டைட் ஆகி, அவங்களோட அந்தப் பிரம்மாண்டமான முலை ரெண்டும் பிதுங்கிக்கிட்டு முன்னாடி தள்ளுச்சு. என் கண்ணு அங்கேயே பதிஞ்சு போச்சு. மூச்சு விடுறதையே மறந்து அந்தப் பெரிய பப்பாளியையே அப்படியே வெறிச்சுப் பார்த்தேன்.
அத்தை நான் பாக்குறதைப் பார்த்துட்டாங்க. அவங்க உதட்டுல சின்னச் சிரிப்பு வந்துச்சு, நான் அவங்களை ரசிக்கிறதை அவங்களும் ரசிச்சாங்கன்னு புரிஞ்சுது. "சரி வா, லேட் ஆயிடுச்சு. நாம தூங்கலாம்,"ன்னு கையை இறக்குனாங்க.
பூஜா அத்தை எந்தத் தயக்கமும் இல்லாம ஒரு முடிவைச் சொன்னாங்க, "ராஜ் என் கூடத்தான் அந்தப் பெரிய பெட்ல தூங்குவான். நீயும் எங்க கூடவே படுத்துக்கோ. பெட் பெருசுதான், நாம மூணு பேரும் வசதியாத் தூங்கலாம்."
"சரிங்க அத்தை. தேங்க்ஸ்,"ன்னேன்.
நான் பெட்ரூமுக்குள்ள போனேன். பெட்ல ராஜ் நடுவுல இருக்க, ஒரு பக்கம் பூஜா அத்தை படுத்துருந்தாங்க. நான் இன்னொரு பக்கம் மெதுவா ஏறிப் படுத்துக்கிட்டேன்.
ராஜ் தூங்காம தியேட்டர்ல பார்த்த ஒரு ஹாலிவுட் படத்தைப் பத்தித் துள்ளிக் குதிச்சு விவரிக்க ஆரம்பிச்சான். அந்தப் படத்துல வர்ற ஒரு மிருகம் ஒவ்வொருத்தரையும் எப்படிக் கொன்னு தள்ளுதுன்னும், ஹீரோ அதுகிட்ட இருந்து எப்படித் தப்பிக்கிறான்னும் ஒவ்வொரு சீனா அவன் எனர்ஜியோட சொல்லிக்கிட்டே இருந்தான். அவன் சொல்லச் சொல்ல ஆரம்பத்துல ஆர்வமா கேட்டுக்கிட்டு இருந்த பூஜா அத்தை, ஒரு கட்டத்துல அப்படியே தூக்கத்துல சரிய ஆரம்பிச்சாங்க. எனக்கும் தூக்கம் அப்படியே கண்ணைச் சொக்க ஆரம்பிச்சது.
ஒரு அரை மணி நேரத்துக்கு அப்புறம், கதையெல்லாம் சொல்லி முடிச்சுட்டு அவனும் டயர்ட்ல அப்படியே தூங்கிட்டான். ஆனா, கொஞ்ச நேரத்துலயே அவன் தன் காலைத் தூக்கி என் கால் மேல போடவும் எனக்குத் தூக்கம் கலைஞ்சிடுச்சு. அவன் காலை மெதுவா நகர்த்தி வச்சுட்டுத் தூங்கப் பார்த்தேன், ஆனா தூக்கமே வரல. மெதுவா கைய ஊணித் தலையைத் தூக்கிப் பார்த்தேன்.
அந்த ஜீரோ வாட்ஸ் பல்ப் வெளிச்சத்துல, பூஜா அத்தை ஆழ்ந்த தூக்கத்துல இருந்தாங்க. அவங்க மூச்சு விடுற வேகத்துல, அந்தப் பிரம்மாண்டமான முலை ரெண்டும் மேல ஏறி ஏறி இறங்குறதை அப்படியே ரசிச்சேன். அந்தத் திமிரான பப்பாளி ரெண்டும் ஜாக்கெட்ல பிதுங்கிக்கிட்டு நின்னது அந்த அரைகுறை வெளிச்சத்துல இன்னும் கும்முன்னு தெரிஞ்சது.
மனசுக்குள்ள பல எண்ணங்கள் ஓடுச்சு. பூஜா அத்தைக்கும் ராகேஷுக்கும் இருக்கிற அந்த விஷயத்தை நினைச்சுப் பார்த்தேன். அன்னைக்கு அவங்க மேட்டர் பண்ணிட்டு இருந்த சீன் கண்ணுக்குள்ள வந்து போக, என் சுன்னி அப்படியே விறைச்சு தடி மாதிரி நின்னது. "அத்தைக்கிட்ட ஒரு மூவ் பண்ணிப் பார்க்கலாமா?"ன்னு தோணுச்சு.
மேடம் கூட மேட்டர் நடந்தது அவங்க விருப்பத்துல ஆரம்பிச்சது, மோனா கூட நடந்தது என் லக்... ஆனா பூஜா அத்தை அப்படியில்லையே. அவங்க எப்ப வெடிக்கிற டைம் பாம்னு யாருக்கும் தெரியாது. ஒருவேளை நான் ஏதாவது பண்ணப் போய், அவங்க கோவப்பட்டுச் சித்தப்பாக்கிட்ட சொல்லிடுவாங்களோன்னு ஒரு பயம் வந்துச்சு. அப்படி மட்டும் நடந்தா, இந்த ஊர்ல என் மரியாதையே போயிடும், குடும்பத்துலயும் நிக்க முடியாது. "வேண்டாம் அவி, இந்த ஒரு வாரம் கொஞ்சம் கண்ட்ரோலா இரு"ன்னு மனசைத் தேத்திக்கிட்டுப் படுக்கப் பார்த்தேன்.
---
மறுநாள் திங்கட்கிழமை. சித்தப்பா சொன்னபடி நான் இன்னைக்கு ஸ்கூலுக்குப் போகல. விடியற்காலையிலேயே சித்தப்பாவும், மூணு சித்திங்களும்—சுமன், சீமா, அப்புறம் மீனா—அந்த மகராஜைப் பார்க்க ஊருக்குக் கிளம்பிட்டாங்க. இப்போ இந்த வீட்டுல நான் நிஜமாவே தனிமரம். தாத்தாவையும் அவரோட உடம்பு சரியில்லாத காரணத்தால ஒரு வருஷத்துக்கு முன்னாடியே ஆசிரமத்துல சேர்த்தாச்சு, அதனால நான் மட்டும் தான் இப்போ ராஜா. சித்திங்க ரொம்பத் தெளிவா எனக்கு அன்னைக்குத் தேவையான சாப்பாட்டை எல்லாம் செஞ்சு வச்சுட்டுப் போயிருந்தாங்க. அதனால சமைக்கிற வேலையும் இல்லை, பகல் முழுக்க எனக்குக் கிடைச்ச முழு சுதந்திரம் அது.
நேஹா அத்தையோடு போட்ட பிளான் படி, தினமும் மதியம் ரெண்டு மணி நேரம் கோமல்கூட சேர்ந்து படிச்சேன். அவங்க பொண்ணு படிப்புக்காகத் தான் என்கிட்ட பேசுறாங்கன்னு எனக்குத் தெரியும், அதனால அந்த டியூஷன் நேரத்தைக் கச்சிதமா கடைபிடிச்சேன்.
மத்தியானம் (கரெக்டா 4 டூ 6 மணி வரை) கோமல் வீட்டுல இருந்து வந்ததும், என் வீட்டைப் பூட்டிட்டுப் பூஜா அத்தை வீட்டுக்குக் கிளம்புனேன். அப்போன்னு பார்த்துத் திடீர்னு ஒரு பயங்கரமான மழை. நான் அப்படியே தொப்பலாக நனைஞ்சு போயிட்டேன். அவங்க வீட்டு வாசலுக்குப் போனப்போ குளிர்ல உடம்பே நடுங்க ஆரம்பிச்சுடுச்சு. பூஜா அத்தை வீட்டுல அவங்களும், என்னை விட வயசுல சின்னவனான அவங்க பையன் ராஜும் மட்டும் தான் இருந்தாங்க. அத்தையோட ரெண்டு பொண்ணுங்களும் பெரியவங்க, சிட்டியில படிச்சுட்டு இருந்தாங்க.
நான் உள்ள நுழைஞ்ச உடனே, ராஜ் ரொம்பச் சந்தோஷமா ஓடி வந்தான். ஆனா நான் நனைஞ்சு போயிருக்கறதைப் பார்த்துட்டு அப்படியே நின்னுட்டான்.
ஹால்ல இருந்த பூஜா அத்தை, நான் நனைஞ்சு வந்ததைப் பார்த்துட்டு லேசா எரிச்சலோட கத்துனாங்க, "ஏன் இப்படி முழுசா நனைஞ்சு வர்ற அவி? அங்கேயே நிக்காத, ஜலதோஷம் பிடிச்சுக்கப் போகுது!"
அவங்க வேகமாப் போய் கபோர்டுல இருந்து ஒரு பெரிய டவலை எடுத்துட்டு வந்தாங்க. அதை என்கிட்ட குடுத்தப்போ அவங்க கை என் மேல லேசா உரசுச்சு. "இந்தா, இதை எடுத்துக்கோ. உடனே பெட்ரூமுக்குப் போய் டிரஸ்ஸை மாத்து. இந்த ஈரத் துணியோட நிக்காத."
"சரி அத்தை,"ன்னு சொல்லிட்டு நான் அங்கேயே ஹால்ல வச்சு என் ஈரச் சட்டையைக் கழட்ட ஆரம்பிச்சேன். அப்படியே பேண்ட் பட்டனையும் கழட்டப் போனேன்.
அவங்க டக்குனு 'அச்சோ'ன்னு முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டாங்க. என்னோட அந்த ஈரமான மேனியையும், உடம்போட அந்தத் தோற்றத்தையும் முதல் முறையாப் பார்த்த அவங்க கண்ணுல ஒரு சின்ன அதிர்ச்சி மின்னல் மாதிரி வந்துட்டுப் போச்சு. இதுவரைக்கும் அவங்க என்னை ஒரு ஆம்பளையாப் பார்த்ததே இல்லை போல. "ரூமுக்குள்ள போ!"ன்னு ஒரு மாதிரி கிசுகிசுப்பான குரல்ல மிரட்டுனாங்க.
நான் பெட்ரூமுக்குள்ள போனேன். டவலை வச்சு என் மார்பையும் காலயும் வேகமாத் துடைச்சேன். அப்போதான் எனக்கு உரைச்சது, மாற்றுத் துணி எதுவும் நான் எடுத்துட்டு வரல, ஏன்னா நான் நைட் மட்டும் தான் அங்க தங்கப் போறேன்.
நான் டவலை வச்சு என் அடிவயித்துப் பகுதியை ரொம்ப முரட்டுத்தனமாத் துடைச்சு, உடம்பைச் சூடாக்கப் பார்த்தேன். மழைக் குளிரும், அப்புறம் அந்த வெதுவெதுப்பான ரூமுக்குள்ள வந்த அந்த உணர்வும் சேர்ந்து என் சுன்னியை அப்படியே விறைக்க வச்சுடுச்சு. அது நல்லா மேல தூக்கி நிமிர்ந்து நின்னுது. நான் அதைக் கவனிக்காம உடம்பைத் துடைக்கிற வேகத்துலேயே இருந்தேன்.
அப்போ பெட்ரூம் கதவு மெதுவாத் திறந்துச்சு, ஆனா நான் அந்தச் சத்தத்தையோ இல்ல யாரோ உள்ள வர்றதையோ சுத்தமா கவனிக்கல.
வாசல்ல நின்ன பூஜா அத்தை, கையில மடிச்ச ஒரு சட்டையோட அப்படியே உறைஞ்சு நின்னுட்டாங்க. அவங்க பார்வை நேரா என் இடுப்புப் பகுதிக்குத் தான் போச்சு. அங்க துடிச்சுக்கிட்டு இருந்த என் நீளமான, தடிமனான சுன்னியைப் பார்த்ததும் அவங்க அப்படியே சொக்கிப் போயிட்டாங்க. அவங்களால ஒரு வார்த்தை கூடப் பேச முடியல, அப்படியே சிலையாகி நின்னுட்டாங்க. நான் அவங்களை இன்னும் பாக்கல.
"அவி!"ன்னு பூஜா அத்தை ஒரு வழியா கூப்பிட்டாங்க. அவங்க குரல்ல ஒரு நடுக்கமும் மூச்சு வாங்குற வேகமும் தெரிஞ்சுது.
என் பேரைச் சொன்னதும் நான் திடுக்கிட்டுத் திரும்பிப் பார்த்தேன். அப்போதான் எனக்குத் தெரிஞ்சுது நான் ஒட்டுத்துணி இல்லாம அவங்க முன்னாடி நிக்கிற விஷயம்.
டக்குனு அந்த டவலை எடுத்து என் இடுப்பை மறைச்சுக்கிட்டேன், என் முகம் அப்படியே வெக்கத்துலயும் அதிர்ச்சியிலும் தக்காளி மாதிரி சிவந்து போச்சு.
அவங்க கண்ணை வேகமா சிமிட்டிட்டு, தடுமாற்றத்தை மறைக்கப் பார்த்தாங்க. "ஸாரி அவி! நான்... நான் நீ இப்படி இருப்பேன்னு நினைக்கல... அதாவது இவ்வளவு பெருசா வளர்ந்துட்டன்னு எதிர்பார்க்கல," அப்படின்னு சொல்லிக்கிட்டே அந்தச் சட்டையையும், கூடவே ஒரு பெரிய டவலையும் என்கிட்ட திணிச்சாங்க.
"இந்தச் சட்டையைப் போட்டுக்கோ. இது ராஜோட அப்பா டிரஸ், அவனோடது உனக்கு செட் ஆகாது... சின்னதா இருக்கும். ராஜோட அப்பா நல்லா உயரமா இருப்பாரு, அவர் சட்டை உனக்கு கரெக்டா இருக்கும். இது நீளமா இருக்கும், ஒன்னும் தெரியாது. அப்புறம் இந்த பெரிய டவலை இடுப்புல சுத்திக்கோ. எப்படியும் நாம தூங்கத்தான் போறோம், அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கலாம்,"ன்னு அவசர அவசரமா சொன்னாங்க.
"தேங்க்ஸ் அத்தை,"ன்னு முணுமுணுத்துக்கிட்டே அவங்க குடுத்ததை வாங்கி மறைச்சுக்கிட்டேன்.
ராஜ் அங்க ஓடி வந்தான் . "அண்ணா, நாம விளையாடலாம் வாங்க!"
பூஜா அத்தை இப்போ கொஞ்சம் நார்மலாகிச் சொன்னாங்க, "முதல்ல டீயும் ஸ்நாக்ஸும் சாப்பிடுங்க. அப்புறம் டின்னர் வரைக்கும் நீங்க ரெண்டு பேரும் விளையாடிக்கலாம்."
ராஜ் இன்னைக்கு செம ஹேப்பி. இத்தனை நாள் கழிச்சு என்கூட விளையாட அவனுக்கு ஒரு சான்ஸ் கிடைச்சிருக்கு. நாங்க ரெண்டு பேரும் அப்படியே பெட் மேல குதிச்சு, ரெண்டு பேரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் கட்டிப் பிடிச்சு மல்லுக்கட்ட ஆரம்பிச்சோம். ஒரு ரெஸ்ட்லிங் ஃபைட் மாதிரி அவனைத் தூக்கி பெட்ல போட்டு விளையாடிட்டு இருந்தேன். அவன் என்கிட்ட இருந்து தப்பிக்கப் போராட, நான் அவனை அமுக்கிப் பிடிச்சுச் செல்லமா சண்டை போட்டுக்கிட்டு இருந்தேன்.
கிச்சன்ல இருந்து அத்தை கூப்பிட்டாங்க, "ராஜ், அவி, வாங்க சாப்பிடலாம். நேரம் ஆகுது."
"வறோம் அத்தை,"ன்னு சொல்லிட்டுப் போனோம்.
எல்லாரும் ஒன்னா உட்கார்ந்து சாப்பிட்டோம். சாப்பிட்டு முடிச்சதும் ராஜ் ரொம்பப் புத்திசாலிப் பையன் மாதிரி படிக்க உட்கார்ந்துட்டான். நான் அத்தை கூடப் பேச ஆரம்பிச்சேன், சும்மா ஏதாவது பேசி அவங்க பார்வையைத் திசை திருப்பப் பார்த்தேன்.
பூஜா அத்தை ரொம்ப நார்மலா கேக்குற மாதிரி கேக்குறாங்க, "படிப்பு எப்படிப் போகுது அவி?"
"நல்லா போகுது அத்தை,"ன்னு அவங்க கண்ணைப் பார்த்துப் பதில் சொன்னேன்.
"ஸ்கூல்?"
"அதுவும் ஓகே தான்,"ன்னேன்.
அவங்க தண்ணியைக் குடிச்சுட்டு மெதுவா என்னை மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் பார்த்தாங்க. அந்தப் பார்வை என் உடம்பையே ஒரு மாதிரி சிலிர்க்க வச்சது. 'உன்னைப் பார்த்தா எப்பவும் படிப்புலயே இருக்கிற மாதிரி தெரியலையே. உடம்பை நல்லாத் தேத்தி வச்சிருக்க. நல்லா வெயிட்டா திரேகமா இருக்க'ன்னு சொன்னாங்க. அது ஏதோ பாராட்டுற மாதிரி இல்லாம, என் சுன்னியையும் சேர்த்து ஒரு ஆணை எடை போடுற மாதிரி இருந்துச்சு
நான் சேர்ல லேசா நெளிஞ்சுகிட்டு, "அதான் டெய்லி கிரவுண்டுல விளையாடுறேன்ல அத்தை.,"ன்னேன்.
அவங்க சிரிப்போட , "ம்ம்.. இந்த உடம்பை வச்சு ஸ்கூல்ல ஏதாவது பொண்ணை வளைச்சுருப்பியே?"ன்னு என்னைக் கிண்டல் பண்ணுனாங்க
எனக்கு முகம் சிவந்துடுச்சு. "இல்லையே அத்தை,"ன்னு தலையாட்டுனேன்.
அவங்க விடல, "என்னது? பாக்குறதுக்கு நல்லா லட்சணமா, அறிவா, நல்ல உடம்போட இருக்க..."ன்னு சொல்லி கண்ணைச் சிமிட்டுனாங்க.
"யாருமே என்கூட ஸ்கூல்ல பேச மாட்டாங்க அத்தை,"ன்னு உண்மையைச் சொன்னேன்.
"ஏன்?" அப்படின்னு ஆச்சரியமாத் தலையைச் சாய்ச்சுக் கேட்டாங்க.
"தெரியல அத்தை."
"பிரண்ட்ஸ் கூட இல்லையா?"
நான் 'இல்லை'ன்னு தலையாட்டுனேன்.
அவங்க லேசா முகத்தைச் சுருக்கி, "என்னது? பிரண்ட்ஸே இல்லையா?"
"படிப்பு, அப்புறம் மேடம் கிட்ட டியூஷன்.. இதுலயே எனக்கு டைம் சரியா இருந்துச்சு அத்தை,"ன்னு சிம்பிளா சொன்னேன்.
அவங்க கொஞ்ச நேரம் யோசிச்சுட்டு, "டைம் ஒதுக்கணும் அவி. இப்போ ஜாலியா இல்லாம அப்புறம் எப்ப இருக்கப் போற? நீ இப்போ ஒரு முழு ஆம்பளை," அப்படின்னு ரொம்ப ஓப்பனா அட்வைஸ் பண்ணுனாங்க.
"சரிங்க அத்தை,"ன்னு தலையாட்டுனேன்.
நாங்க பேசிட்டு இருக்கும்போதே அங்க ஒரு விதமான சூடு பரவ ஆரம்பிச்சது. அவங்க பார்வை அடிக்கடி என் இடுப்புல கட்டியிருந்த அந்தத் துணி பக்கம் போறதை நான் கவனிச்சேன். அந்தத் துணிக்குள்ள என் சுன்னி லேசா துடிக்கிறதை அவங்க நோட்டம் விடுறாங்கன்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது. அந்தத் திருட்டுப் பார்வை எனக்குள்ள ஒரு போதையைத் தர, என் சுன்னி இன்னும் விறைச்சு அந்தத் துணியை முட்டிக்கிட்டு நின்னது. பதட்டத்துல அந்தத் துணியை இன்னும் இருக்கமா பிடிச்சு மறைக்கப் பார்த்தேன்
அவங்க டக்குனு எழுந்து நின்னு கையை மேல தூக்கி சோம்பல் முறிச்சாங்க. அப்படிச் செஞ்சப்போ அவங்க ஜாக்கெட் அப்படியே டைட் ஆகி, அவங்களோட அந்தப் பிரம்மாண்டமான முலை ரெண்டும் பிதுங்கிக்கிட்டு முன்னாடி தள்ளுச்சு. என் கண்ணு அங்கேயே பதிஞ்சு போச்சு. மூச்சு விடுறதையே மறந்து அந்தப் பெரிய பப்பாளியையே அப்படியே வெறிச்சுப் பார்த்தேன்.
அத்தை நான் பாக்குறதைப் பார்த்துட்டாங்க. அவங்க உதட்டுல சின்னச் சிரிப்பு வந்துச்சு, நான் அவங்களை ரசிக்கிறதை அவங்களும் ரசிச்சாங்கன்னு புரிஞ்சுது. "சரி வா, லேட் ஆயிடுச்சு. நாம தூங்கலாம்,"ன்னு கையை இறக்குனாங்க.
பூஜா அத்தை எந்தத் தயக்கமும் இல்லாம ஒரு முடிவைச் சொன்னாங்க, "ராஜ் என் கூடத்தான் அந்தப் பெரிய பெட்ல தூங்குவான். நீயும் எங்க கூடவே படுத்துக்கோ. பெட் பெருசுதான், நாம மூணு பேரும் வசதியாத் தூங்கலாம்."
"சரிங்க அத்தை. தேங்க்ஸ்,"ன்னேன்.
நான் பெட்ரூமுக்குள்ள போனேன். பெட்ல ராஜ் நடுவுல இருக்க, ஒரு பக்கம் பூஜா அத்தை படுத்துருந்தாங்க. நான் இன்னொரு பக்கம் மெதுவா ஏறிப் படுத்துக்கிட்டேன்.
ராஜ் தூங்காம தியேட்டர்ல பார்த்த ஒரு ஹாலிவுட் படத்தைப் பத்தித் துள்ளிக் குதிச்சு விவரிக்க ஆரம்பிச்சான். அந்தப் படத்துல வர்ற ஒரு மிருகம் ஒவ்வொருத்தரையும் எப்படிக் கொன்னு தள்ளுதுன்னும், ஹீரோ அதுகிட்ட இருந்து எப்படித் தப்பிக்கிறான்னும் ஒவ்வொரு சீனா அவன் எனர்ஜியோட சொல்லிக்கிட்டே இருந்தான். அவன் சொல்லச் சொல்ல ஆரம்பத்துல ஆர்வமா கேட்டுக்கிட்டு இருந்த பூஜா அத்தை, ஒரு கட்டத்துல அப்படியே தூக்கத்துல சரிய ஆரம்பிச்சாங்க. எனக்கும் தூக்கம் அப்படியே கண்ணைச் சொக்க ஆரம்பிச்சது.
ஒரு அரை மணி நேரத்துக்கு அப்புறம், கதையெல்லாம் சொல்லி முடிச்சுட்டு அவனும் டயர்ட்ல அப்படியே தூங்கிட்டான். ஆனா, கொஞ்ச நேரத்துலயே அவன் தன் காலைத் தூக்கி என் கால் மேல போடவும் எனக்குத் தூக்கம் கலைஞ்சிடுச்சு. அவன் காலை மெதுவா நகர்த்தி வச்சுட்டுத் தூங்கப் பார்த்தேன், ஆனா தூக்கமே வரல. மெதுவா கைய ஊணித் தலையைத் தூக்கிப் பார்த்தேன்.
அந்த ஜீரோ வாட்ஸ் பல்ப் வெளிச்சத்துல, பூஜா அத்தை ஆழ்ந்த தூக்கத்துல இருந்தாங்க. அவங்க மூச்சு விடுற வேகத்துல, அந்தப் பிரம்மாண்டமான முலை ரெண்டும் மேல ஏறி ஏறி இறங்குறதை அப்படியே ரசிச்சேன். அந்தத் திமிரான பப்பாளி ரெண்டும் ஜாக்கெட்ல பிதுங்கிக்கிட்டு நின்னது அந்த அரைகுறை வெளிச்சத்துல இன்னும் கும்முன்னு தெரிஞ்சது.
மனசுக்குள்ள பல எண்ணங்கள் ஓடுச்சு. பூஜா அத்தைக்கும் ராகேஷுக்கும் இருக்கிற அந்த விஷயத்தை நினைச்சுப் பார்த்தேன். அன்னைக்கு அவங்க மேட்டர் பண்ணிட்டு இருந்த சீன் கண்ணுக்குள்ள வந்து போக, என் சுன்னி அப்படியே விறைச்சு தடி மாதிரி நின்னது. "அத்தைக்கிட்ட ஒரு மூவ் பண்ணிப் பார்க்கலாமா?"ன்னு தோணுச்சு.
மேடம் கூட மேட்டர் நடந்தது அவங்க விருப்பத்துல ஆரம்பிச்சது, மோனா கூட நடந்தது என் லக்... ஆனா பூஜா அத்தை அப்படியில்லையே. அவங்க எப்ப வெடிக்கிற டைம் பாம்னு யாருக்கும் தெரியாது. ஒருவேளை நான் ஏதாவது பண்ணப் போய், அவங்க கோவப்பட்டுச் சித்தப்பாக்கிட்ட சொல்லிடுவாங்களோன்னு ஒரு பயம் வந்துச்சு. அப்படி மட்டும் நடந்தா, இந்த ஊர்ல என் மரியாதையே போயிடும், குடும்பத்துலயும் நிக்க முடியாது. "வேண்டாம் அவி, இந்த ஒரு வாரம் கொஞ்சம் கண்ட்ரோலா இரு"ன்னு மனசைத் தேத்திக்கிட்டுப் படுக்கப் பார்த்தேன்.
---


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)