Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

---------
Part 94:
---------

"இவ்ளோ ஹார்டா இருக்குமா?"

வாட்ச்மேன் சுண்ணி என் கையில.

நான் அதை இறுக்கமாப் பிடிச்சிருந்தேன்.

அந்த வினாடி...

நேரம் அப்படியே உறைஞ்சு போன மாதிரி இருந்துச்சு.

என் உள்ளங்கையில நான் ஊத்தின அந்தத் தேங்காய் எண்ணெய்...

இன்னும் குளிர்ச்சியாத் தான் இருந்துச்சு.

ஆனா...

நான் பிடிச்சிருந்த அந்த "விஷயம்"...

அது நெருப்புக் குழம்பு மாதிரி கொதிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"ஷ்ஷ்ப்பா...

என்ன ஒரு சூடு..."

என் குளிர்ந்த கைக்கும்...

அவனோட அந்தச் சூடான தண்டுக்கும் இடையில அந்த எண்ணெய் பரவும்போது...

ஒரு விதமான சிலிர்ப்பு...

என் கை விரல்கள் வழியா ஏறி...

என் முதுகுத் தண்டுல "ஜிவ்வ்"னு ஓடுச்சு.

நான் லேசா என் விரல்களை அசைச்சேன்.

அந்த எண்ணெய்...

அவனோட கறுப்பா, கரடுமுரடா இருந்த தோலை...

வழுவழுன்னு மாத்திடுச்சு.

என் கை சறுக்கிக்கிட்டுப் போச்சு.

கீழே இருந்து...

கொஞ்சம் மேல...

அப்புறம் திரும்பக் கீழே...

நான் செய்யுறது வெறும் "ஆயில் தடவுற" வேலை தான்.

அப்டித் தான் என் மனசுக்குச் சொல்லிக்கிட்டேன்.

"அவனுக்கு இருக்கிற வலிக்கு மருந்து வைக்கிற மாதிரி...

நான் ஆயில் தடவுறேன்."

"வேற ஒன்னும் இல்ல."

ஆனா அது எனக்கே வேற மாதிரி பீல் ஆச்சு.

"ஆஆஆஹ்....

ஷ்ஷ்ப்பா...."

திடீர்னு பிரகாஷ் கிட்ட இருந்து ஒரு சத்தம்.

அவன் தலையை அப்படியே பின்னாடி சோபா மேல சாய்ச்சான்.

கண்ணை மூடிக்கிட்டான்.

அவன் தொண்டைல இருந்து...

ஒரு மாதிரி ஆழமான முனகல் சத்தம் வந்துச்சு.

"ஆஹ்...

மேடம்...

நல்லா இருக்கு மேடம்..."

"அப்படியே எரியுது மேடம்...

ஆனா சுகமா இருக்கு..."

அவன் அந்த வார்த்தையைச் சொன்ன விதம்...

"சுகமா இருக்கு..."

அது என் காதுல விழுந்ததும்...

என் வயித்துக்குள்ள பட்டாம்பூச்சி பறந்துச்சு.

அந்தக் குரல்...

அந்த முனகல்...

எல்லாம் சேர்ந்து என்னை ஏதோ பண்ணுச்சு.

எனக்குத் தெரியும்.

இவன் நடிக்கிறான்.

"வலிக்குது...

எரியுது"ன்னு சொல்லிக்கிட்டே...

"சுகமா இருக்கு"ன்னு முனகுறான்.

இவன் என்கிட்ட இருந்து எதை எதிர்பார்க்குறான்னு எனக்கு நல்லாவே புரியுது.

"இவன் பெரிய நடிகன்."

"என்கிட்டயே வேலை காட்டுறான்."

"பரவால்ல...

நானும் நடிக்கிறேன்."

ஆனா என்னால கையை எடுக்க முடியல.

நான் என்னைச் சமாளிச்சுக்க முயற்சி பண்ணேன்.

"பவித்ரா...

நீ ஒன்னும் தப்பா பண்ணல."

"ஹெல்ப் தான் பண்ற."

"அவனுக்கு வலிக்குது...

நீ நீவி விடுற."

"டாக்டர் பண்ணா மருத்துவம்...

நீ பண்ணா மட்டும் தப்பா?"

"சும்மா மனசைக் குழப்பிக்காத."

நான் என் மனசாட்சியை அடக்கிட்டு...

என் வேலையில கவனம் செலுத்தினேன்.

நான் இன்னும் கொஞ்சம் எண்ணெயை என் கையில எடுத்தேன்.

அந்தத் தண்டு மேல ஊத்தினேன்.

இப்போ நான் அதை முழுசாத் தடவணும்.

நான் என் விரல்களை விரிச்சு...

அதைச் சுத்தி வளைக்க முயற்சி பண்ணேன்.

அப்போ தான் எனக்கு அந்த உண்மை உறைச்சது.

"அடப்பாவி..."

என் கை விரல்கள்...

மறுபக்கம் ஒன்னோட ஒன்னு சேரல.

என் உள்ளங்கை அகலம்...

அதை முழுசாச் சுத்திக் கவ்விப் பிடிக்க பத்தல.

ஒரு சின்ன கேப் விழுந்துச்சு.

எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.

"எவ்ளோ தடிமன்..."

நான் கார்த்திக்கை நினைச்சுப் பார்த்தேன்.

என் புருஷன் கார்த்திக்கோடது...

என் கைக்குள்ள அடங்கிடும்.

இன்னும் சொல்லப்போனா...

என் விரல்கள் ஒன்னோட ஒன்னு தொட்டு, ஒன்னுக்கு மேல ஒன்னே வரும்.

ஏதோ ஒரு ரெண்டு விரல்ல பிடிச்ச மாதிரி தான் இருக்கும்.

அவ்ளோ சின்னது.

"ஆனா இவன்..."

"இவன் ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி வெச்சிருக்கான்."

"என் கை விரல்கள் எட்டவே மாட்டேங்குது."

"இதுக்கு ஒரு கை பத்தாது."

எனக்கு என்ன பண்றதுன்னு தெரியல.

ஒரே கையில தடவினா...

எல்லாப் பக்கமும் எண்ணெய் படாது.

முழுசா கவர் பண்ணனும்னா...

ரெண்டு கையும் வேணும்.

நான் யோசிச்சேன்.

"பரவால்ல...

சீக்கிரம் முடிச்சா சரி."

நான் என்னோட இடது கையை எடுத்தேன்.

அதுலயும் கொஞ்சம் எண்ணெயைத் தொட்டுக்கிட்டேன்.

இப்போ...

என் ரெண்டு கைகளையும் கொண்டு போய்...

அவன் சுண்ணியைப் பிடிச்சேன்.

வலது கை அடியில...

இடது கை அதுக்கு மேல...

ஒன்னுக்கு மேல ஒன்னா...

என் ரெண்டு கைகளையும் அடுக்கினேன்.

அப்போ தான் அதை முழுசா மூட முடிஞ்சது.

அந்தக் காட்சி...

நான் நிமிர்ந்து பார்த்தேன்.

என் கைகள்...

நல்லாச் சிவப்பா...

வெள்ளையா இருக்கும்.

நான் கையில வளையல் போட்டிருக்கேன்.

அவன்...

கறுப்பா...

முரட்டுத் தனமா இருக்கான்.

அந்தக் கறுப்புத் தண்டு மேல...

என் வெள்ளைக்கைகள் வளைச்சுப் பிடிச்சிருக்கிற அழகு...

அந்த "பிளாக் அண்ட் ஒயிட்" காம்பினேஷன்...

பார்க்கவே போதையா இருந்துச்சு.

என் வளையல் சத்தம்...

"கல கல..."

அமைதியான ஹால்ல அது ஒரு இசை மாதிரி மென்மையா கேட்டுச்சு.

நான் மெதுவா ரெண்டு கைகளையும் சேர்த்து அசைச்சேன்.

கீழே இருந்து மேல...

மேல இருந்து கீழே...

"சரக்...

சரக்..."

அந்த எண்ணெய் சத்தம்.

நான் செய்யுறது...

அப்பட்டமான "கைவேலை".

எனக்குத் தெரியும்.

நான் ஒரு ஆம்பளைக்குக் கை அடிச்சு விட்டுக்கிட்டு இருக்கேன்.

ஆனா நான் அதை ஒத்துக்கத் தயாரா இல்ல.

"இல்ல...

நான் ஆயில் மசாஜ் பண்றேன்."

"வலி குறையத் தடவுறேன்."

அவனுக்குள்ள ஓடுற அந்த நரம்புகள்...

என் உள்ளங்கையில துடிக்கிறதை என்னால உணர முடிஞ்சது.

அதுவும் அந்த நரம்புகள்...

ஏதோ கயிறு திரிச்சு போட்ட மாதிரி தடிமனா இருந்துச்சு.

ஒவ்வொரு முறை நான் உருவும் போதும்...

அந்தத் தண்டு இன்னும் கொஞ்சம் பெருசாகுது.

இன்னும் கொஞ்சம் விறைப்பு ஏறுது.

"எப்டி பிரகாஷ் இருக்கு?"

நான் என் குரலைத் தொண்டைக்குள்ளேயே முழுங்கிட்டு கேட்டேன்.

"வலி குறைஞ்சதா?"

நான் ஒரு ஹெல்ப்பிங் மைண்ட்ல கேட்க முயற்சி பண்ணேன்.

ஆனா என் குரல்ல நடுக்கம் இருந்துச்சு.

அவன் கண்ணைத் திறக்கல.

போதையில இருக்கிறவன் மாதிரி பதில் சொன்னான்.

"ம்ம்ம்...

மேடம்...

ஆமா மேடம்..."

"குறையுது மேடம்...

ஆனா இன்னும் போகல."

"நல்லாத் தடவுங்க மேடம்."

"எல்லா இடத்துலயும் படுற மாதிரி பண்ணுங்க."

"விடாதீங்க மேடம்..."

அவன் என்னை நிறுத்த விடல.

நான் மூணு முறை உருவி இருப்பேன்.

எனக்கு ஒரு மாதிரி மூச்சு வாங்குச்சு.

என் மார்பு ஏறி இறங்குச்சு.

"போதும்...

இதுக்கு மேல பண்ணா தப்பாகிடும்."

"இவனோட நடிப்புக்கு நாம ரொம்ப இடம் கொடுக்கக் கூடாது."

நான் கையை எடுக்க முயற்சி பண்ணேன்.

"போதும் பிரகாஷ். எண்ணெய் எல்லா இடத்துலயும் பட்டுடுச்சு."

"இனிமே அதுவா வலி கம்மியாகிடும்."

நான் கையைத் தளர்த்தினேன்.

உடனே அவன் பதறினான்.

கண்ணைத் திறந்தான்.

அவன் வலது கையை நீட்டி...

அவன் சுண்ணியோட நுனியை...

அந்த மொட்டைத் தொட்டுக் காட்டுனான்.

அவன் விரல் அந்த மொட்டு மேல படும்போதே...

அவனுக்குத் துடிச்சுது.

பிரகாஷ்: "இல்ல மேடம்...

இங்க..."

பிரகாஷ்: "இந்தத் தலைப் பகுதியில தான் வலிக்குது."

பிரகாஷ்: "இங்க நீங்க எண்ணெயே வைக்கல."

பிரகாஷ்: "இங்க பாருங்க...

காஞ்சு போய் இருக்கு."

பிரகாஷ்: "இங்க தான் எரியுது."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்...

இங்கயும் கொஞ்சம் தடவி விடுங்க."

பிரகாஷ்: "நீங்க செய்யுறப்போ...

வலி குறையுற மாதிரி இருக்கு."

அவன் ஒரு குழந்தை மாதிரி கெஞ்சுனான்.

"இவன் பொய் சொல்றான்."

"பச்சைப் பொய்."

"அந்த மொட்டுல தான் பீலிங்ஸ் அதிகம்."

"அங்க தொட வெச்சு...

சுகம் காணப் பார்க்குறான்."

"வலிக்குதுன்னு சொல்லியே காரியத்தைச் சாதிக்கிறான்."

"இவன் எவ்ளோ பெரிய கில்லாடி..."

எனக்குச் சிரிப்பு தான் வந்துச்சு.

"நீ நடிக்கிறேன்னு எனக்குத் தெரியும்டா..."

ஆனா...

நான் ஏற்கனவே அடியில இருந்து தண்டு வரைக்கும் பிடிச்சுட்டேன்.

இனிமே நுனியைத் தொட்டா என்ன? தொடலைனா என்ன?

"எல்லாம் ஒன்னு தான்."

"ஏற்கனவே கை நனைஞ்சு போச்சு."

"அவன் தான் கெஞ்சுறானே."

நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.

நான்: "ஏன் இப்டிப் பண்ற பிரகாஷ்? அடுத்த முறை நீயே தான் போட்டுக்கணும்."

நான்: "சொல்லிட்டேன்."

சொல்லிக்கிட்டே...

நான் பாட்டில்ல இருந்து இன்னும் கொஞ்சம் எண்ணெயை விரல்ல எடுத்தேன்.

அவன் சுண்ணியோட அந்தத் தலைப் பகுதிக்குக் கொண்டு போனேன்.

"அம்மாடி..."

அது ஒரு பெரிய காளான் மாதிரி இருந்துச்சு.

நல்லா வீங்கிப் போய்...

சிவப்பா...

எண்ணெய் பட்டு மினுமினுப்பா இருந்துச்சு.

ஒரு அவிச்ச முட்டை சைஸ் இருக்கும்.

அதோட உச்சியில...

அந்தச் சின்ன ஓட்டை.

அதுல இருந்து அந்த "கஞ்சி" லேசா எட்டிப் பார்த்துச்சு.

ஒரு துளி...

கண்ணீர் துளி மாதிரி நிக்குது.

வைரம் மாதிரி ஜொலிக்குது.

பார்க்கவே அவ்ளோ வசீகரமா இருந்துச்சு.

நான் என் விரல்களால...

அந்த மொட்டைச் சுத்தித் தடவினேன்.

என் கட்டை விரல்...

அந்த மொட்டோட விளிம்பை வருடிச்சு.

"ஆஹ்...

ஸ்ஸ்ஸ்...

அம்மா..."

பிரகாஷ் துடிச்சுப் போனான்.

அவன் இடுப்பு தானா மேல எழும்பிச்சு.

அவன் கைகள் சோபாவை இறுக்கிப் பிடிச்சுது.

அவன் ரியாக்ஷனைப் பார்க்கப் பார்க்க...

எனக்குள்ள ஏதோ ஒரு வெறி கிளம்புச்சு.

"நான் தொட்ட உடனே இப்டித் துடிக்கிறானே..."

"என் கைக்கு அவ்ளோ பவர் இருக்கா?"

நான் எதையும் யோசிக்கல.

என் கண்கள் அந்த மொட்டு மேலேயே நிலைச்சு இருந்துச்சு.

நான் என்னை அறியாமலேயே...

ஒரு லயத்துல செய்ய ஆரம்பிச்சேன்.

கீழ இருந்து கையை கொண்டு வந்து...

அந்தத் தண்டை உருவி...

கடைசியா அந்த மொட்டை அழுத்தித் தேய்ச்சு...

திரும்பக் கீழே...

இது ஒரு சுழற்சி.

எனக்கு இப்படி பண்றது இதுதான் ஃபர்ஸ்ட் டைம்.

கார்த்திக்குக்கு கூட நான் இப்படியெல்லாம் பண்ணது இல்ல.

அவருக்குப் பண்ண வேண்டிய அவசியமும் வந்ததில்ல.

ஆனா...

என்னையே அறியாம எனக்கு அதை எப்படி செய்யணும்ங்குற உணர்வு...

தானா வேலை செஞ்சது.

என் உள்ளுணர்வு என்னை வழி நடத்துச்சு.

ஆனா கார்த்திக் ஒருவேளை என்கிட்ட இப்படி கேட்டா...

அதுல ஒரு அன்பு இருக்கும்...

கடமை இருக்கும்.

ஆனா இங்க...

இது ஒரு வெறி.

"இது வேற யாரோ."

"இது என் புருஷன் இல்ல."

"இது ஒரு வாட்ச்மேன்."

"அவனோடது என் கைக்குள்ள."

ஒவ்வொரு முறை நான் உருவும் போதும்...

அது மென்மையா ஆகல.

பொதுவா வலி இருந்தா...

தடவத் தடவ வலி குறைஞ்சு...

தளர்ந்து போகணும்.

ஆனா இது?

இது இன்னும் கல்லு மாதிரி ஆச்சு.

இரும்பு ராடு மாதிரி விறைச்சுது.

என் கைக்குள்ள துடிச்சுது.

எனக்குத் தெரிஞ்சு போச்சு.

"இவன் முழு சுகத்துல இருக்கான்."

"வலின்னு நடிச்சு...

என்கிட்ட கை அடிச்சுக்கிறான்."

"இவனை விடக் கூடாது."

நான் கேட்டேன்.

"என்ன பிரகாஷ்? வலி குறையுதா?"

"இல்ல இன்னும் பெருசாகிட்டே போகுதா?"

நான் லேசா நக்கலா கேட்டேன்.

"என் கைபட்டு வலிக்குதா...

இல்ல சுகமா இருக்கா?"

ஆனா அவன் அசரல.

அவன் கண்கள் செருகிப் போய் இருந்துச்சு.

அவன் வாய் லேசாத் திறந்திருந்துச்சு.

பிரகாஷ்: "குறையுது மேடம்...

ஆனா..."

பிரகாஷ்: "இன்னும் கொஞ்சம்..."

பிரகாஷ்: "விடாதீங்க மேடம்..."

பிரகாஷ்: "நீங்க செய்யச் செய்ய...

உள்ள இருந்த வலி எல்லாம் வெளிய வருது."

பிரகாஷ்: "எல்லா இடத்துலயும் பரவுது."

அவன் மெதுவாத் தன் பார்வையை கீழே திருப்பிக் காட்டுனான்.

அவன் சுண்ணிக்குக் கீழே தொங்கிக்கிட்டு இருந்த அந்த ரெண்டு உருண்டைகள்.

பிரகாஷ்: "மேடம்...

இங்கயும் வலிக்குது."

பிரகாஷ்: "அப்படியே கீழே..."

பிரகாஷ்: "அந்த இடத்துலயும் கொஞ்சம் எண்ணெய் வைங்க மேடம்."

நான் என் பார்வையைத் திருப்பினேன்.

அவன் காட்டுன திசையில பார்த்தேன்.

அந்த ரெண்டு கொட்டைகளும்...

கறுப்பா, பெருசாத் தொங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் கைகள் இப்போ...

அவன் கொட்டையை நோக்கி நகர்ந்தது.



---------
Part 95:
---------


"அந்த இடத்துக்கும் கொஞ்சம் எண்ணெய் வைங்க மேடம்..."

அவன் கெஞ்சினான்.

அவன் கண்கள் செருகிப் போய்...

ஒரு மாதிரி போதையில மிதக்குறவன் மாதிரி என்னைப் பார்த்தான்.

நான் என் கையை எடுக்க நினைச்சேன்.

"போதும் பிரகாஷ்...

இதுக்கு மேல வேணாம்."

"நான் காயத்துக்கு மருந்து போடத் தான் வந்தேன். உனக்கு மசாஜ் சென்டர் நடத்த வரல."

நான் என் குரலைக் கொஞ்சம் ஸ்ட்ரிக்ட்டா வெச்சுக்க முயற்சி பண்ணேன்.

ஆனா...

என் மனசுக்குள்ள ஒரு நக்கல் சிரிப்பு.

"இவன் விடமாட்டான் போல..."

"கிடைச்ச கேப்ல மொத்தமா என்ஜாய் பண்ண பாக்குறான்."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்..."

பிரகாஷ்: "நீங்க அந்த ஆயிலைத் தடவின உடனே...

எவ்ளோ இதமா இருக்கு தெரியுமா?"

பிரகாஷ்: "அந்த எரிச்சல் எல்லாம் போய்...

ஒரு மாதிரி ஜில்லுனு இருக்கு மேடம்."

பிரகாஷ்: "இன்னும் கொஞ்சம் நேரம்...

ப்ளீஸ் மேடம்."

அவன் குரல்ல இருந்த அந்த ஏக்கம்...

என்னை ஏதோ பண்ணுச்சு.

"பாவம்..."

"அவன் வலில துடிக்கிறானோ இல்ல என்கிட்ட நடிக்கிறானோ..."

"எதுவா இருந்தாலும்...

பையன் ரொம்ப ஆசைப்படுறான்."

"சரி...

ஏற்கனவே அவ்ளோ பெரிய சுண்ணியைத் தொட்டுட்டோம்."

"முக்கால்வாசி கிணற்றைத் தாண்டியாச்சு."

"இனிமே இதைத் தொட்டா என்ன ஆகப் போகுது?"

"கையில வேற எண்ணெய் இருக்கு."

"தடவி விட்டுட்டுப் போயிட்டே இருப்போம்."

நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.

"சரி...

இது தான் கடைசி."

"இதை முடிச்சுட்டு நீ கிளம்பிடணும்."

"சொல்லிட்டேன்."

"அவ்ளோதான் பிரகாஷ். எல்லாத்துக்கும் லிமிட் இருக்கு."

நான் பொய்யா ஒரு கண்டிப்பு காட்டினேன்.

அவன் உடனே மண்டையை ஆட்டினான்.

"சரி மேடம்...

தேங்க்ஸ் மேடம்."

நான் பாட்டில்ல இருந்து இன்னும் கொஞ்சம் எண்ணெயை என் உள்ளங்கையில ஊத்தினேன்.

"சொட்...

சொட்..."

அந்தத் தேங்காய் எண்ணெய்...

என் கையை விட்டு வழிஞ்சு...

என் மணிக்கட்டு வரைக்கும் வந்துச்சு.

அது குளிர்ச்சியா...

வழவழன்னு இருந்துச்சு.

நான் என் கையைத் தாழ்த்தினேன்.

அவன் சுண்ணிக்கு அடியில...

ரொம்பப் பாரமாத் தொங்கிக்கிட்டு இருந்த அந்த ரெண்டு உருண்டைகளையும்...

என் கைகளால தாங்கப் பிடிச்சேன்.

"அம்மாடி..."

பிடிச்ச உடனே என் மனசுக்குள்ள ஒரு ஷாக்.

என் உள்ளங்கைக்குள்ள அது அடங்கல.

கனமா...

சூடா...

கொஞ்சம் சுருக்கமா...

மேல அங்கங்க முடி முளைச்சு...

ஒரு மாதிரி சொரசொரப்பா இருந்துச்சு.

நான் கார்த்திக்கை நினைச்சுப் பார்த்தேன்.

கார்த்திக்கோடது சின்னதா, சாஃப்ட்டா இருக்கும்.

கையில பிடிச்சா பஞ்சு மாதிரி இருக்கும்.

ஆனா இது...

ஏதோ ரெண்டு பெரிய "நாட்டுக் கோழி முட்டைகளை" உள்ள போட்டு வெச்ச பையைத் தூக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

"எவ்ளோ வெயிட்..."

"இதுல தான் இவன் மொத்த ஆண்மையும் இருக்கா?"

"இதை வெச்சுட்டு தான் இவன் அவ்ளோ தெம்பா நடக்குறானா?"

என் மென்மையான, சிவந்த உள்ளங்கைக்கும்...

அவனோட அந்தச் கருப்பா, சுருக்கமா இருந்த இடத்துக்கும்...

எவ்ளோ வித்தியாசம்!

அந்தக் கான்ட்ராஸ்ட் பார்க்கவே ஒரு போதையா இருந்துச்சு.

நான் அந்த எண்ணெயை அது மேல பூசினேன்.

விரல்களால மெதுவா உருட்டி விட்டேன்.

ரெண்டு உருண்டைகளையும் உள்ளங்கையில வெச்சு...

உருட்டினேன்.

சும்மா விளையாட்டுக்குக் கோலிக்குண்டு உருட்டுற மாதிரி உருட்டினேன்.

"ஆஹ்...

ம்ம்ம்...

சூப்பர் மேடம்..."

அவன் தலையை ஆட்டி ஆட்டி முனகினான்.

அவன் உடம்பு லேசாத் துடிச்சுது.

"மேடம்...

மேடம்..."னு அவன் முனகுற சத்தம்...

என் காதுல கிகிளுப்பா கேட்டுச்சு.

"பரவால்ல...

நல்லாத்தான் என்ஜாய் பண்றான்."

நான் விடல.

இன்னும் கொஞ்சம் கீழே போனேன்.

அந்த இடத்துக்கு அடியில...

தொடை இடுக்குல...

அவன் கொட்டைக்கு பின்னாடி...

அந்த இடத்துலயும் எண்ணெயைத் தடவினேன்.

அங்க முடி அடர்த்தியா இருந்துச்சு.

என் விரல்கள் அந்த முடிக்குள்ள பூந்து விளையாடுச்சு.

நான் இதைச் செய்யச் செய்ய...

என் உடம்பு எனக்குத் துரோகம் பண்ண ஆரம்பிச்சுது.

"பவித்ரா...

நீ என்ன பண்ணிட்டு இருக்க?"

"ஒரு வாட்ச்மேனோட அந்தரங்கத்தை இப்டி தடவி கொடுத்துக்கிட்டு இருக்கியே..."

"இது தப்பில்லையா?"

"உன் கல்யாணத்துக்கு நீ பண்ற துரோகம் இல்லையா?"

ஆனா என் உடம்பு அதைக் கேட்கல.

கீழே...

என் பாவாடைக்குள்ள...

ஒரு வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடுச்சு.

மதன நீர்...

என் தொடைகள் வழியா வழிஞ்சு...

நான் உடுத்தியிருந்த பாவாடையை நனைச்சுது.

நான் உள்ள ஜட்டி போடாததால...

அந்த ஈரம்...

என் தொடைகள் உரசும் போது "வழு வழு"ன்னு இருந்துச்சு.

"ஷ்ஷ்ப்பா...

ஈரம் சொட்டுது..."

மேலே...

என் மார்புக் காம்புகள்...

ஏற்கனவே விறைச்சுப் போய் தான் இருந்துச்சு.

இப்போ...

அது இன்னும் கூர்மையா...

கல்லு மாதிரி ஆகிடுச்சு.

நான் குனிஞ்சு வேலை பார்த்துக்கிட்டு இருக்கேன்.

என் ஜாக்கெட் துணி மெலிசு.

அது வழியா...

என் காம்புகள் குத்திக்கிட்டு நிக்கிறது அவனுக்குத் தெரியும்.

அவன் பார்வை என் மார்பு மேலேயே தான் இருக்கு.

"இவளும் என்ஜாய் பண்றா"ன்னு நினைப்பான்.

"மேடம் மூட்ல இருக்காங்க"னு நினைப்பான்.

"பரவால்ல...

நினைக்கட்டும்."

"எனக்கு இப்போ அது பற்றிக் கவலை இல்ல."

என் கைகள் அவன் விதைகளை உருட்டி விளையாடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்தச் சூடும், அந்தப் பாரமும் என் கைக்குள்ள அடங்கி இருக்கிற சுகம்...

எனக்கு ஒரு அதிகாரத்தைக் கொடுத்துச்சு.

அதே சமயம்...

அவன் சுண்ணி...

என் முகத்துக்கு நேரா...

இன்னும் கம்பீரமா நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.

அதுக்கு முன்னாடி விட இப்போ இன்னும் பெருசாத் தெரிஞ்சுது.

நரம்புகள் எல்லாம் புடைச்சுக்கிட்டு...

வெடிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் லேசாத் தலையை நிமிர்த்தி அவனைக் கேட்டேன்.

"என்ன பிரகாஷ்? வலிக்குதுன்னு சொல்ற..."

"ஆனா இது ஏன் இப்டி நிக்குது?"

"வலிச்சாச் சுருங்கத் தானே செய்யும்?"

"நீ ஏதோ என்கிட்ட மறைக்கிற மாதிரி இருக்கே?"

நான் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே...

ஒரு குறும்போட கேட்டேன்.

அவன் மூச்சிரைக்கப் பதில் சொன்னான்.

"தெரியல மேடம்..."

"வலி இருக்கு...

ஆனா உங்க கை பட்டதும்..."

"உங்க கை அவ்ளோ சாஃப்ட்டா இருக்கு மேடம்."

"பூ மாதிரி இருக்கு..."

"அந்தச் சுகத்துல...

அதுவா நிக்குது மேடம்."

"என்னால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல."

"மேடம் தொட்டாலே எனக்கு கரண்ட் பாயுது."

அவன் சொன்னது பொய்யா இருந்தாலும்...

ரசிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

"என் கை சாஃப்டா இருக்காம்..."

"நல்லா ஐஸ் வைக்கிறான்."

"பரவால்ல...

கேட்க நல்லாருக்கு."

எனக்குள்ள ஒரு பெருமிதம்.

நான் நிறுத்தல.

இப்போ நான் ரெண்டு கைகளையும் யூஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சேன்.

இது ஒரு புது டெக்னிக் மாதிரி இருந்துச்சு.

ஒரு கையால (இடது கை)...

அவனோட அந்த இடத்தையும், சுண்ணியோட அடிப்பக்கத்தையும் தாங்கப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

இன்னொரு கையால (வலது கை)...

அவன் சுண்ணியைப் பிடிச்சு...

மேலையும் கீழையும் உருவினேன்.

இது இப்போ மருத்துவமே கிடையாது.

இது அப்பட்டமான "மசாஜ்".

இன்னும் பச்சையா சொல்லப்போனா...

"கைவேலை".

ஆனா நான் நிறுத்தல.

வாய் மட்டும் சும்மா கேட்டுச்சு.

"ரொம்ப நேரம் ஆச்சு...

போதுமா, நீ கிளம்புறியா?"

நான் போகத் தயாரா இருக்கிற மாதிரி கேட்டேன்.

ஆனா என் கைகள்...

அவனை விடவே இல்ல.

இன்னும் சொல்லப்போனா...

இன்னும் இறுக்கமாப் பிடிச்சுது.

அவனோட அந்தச் சூடு...

என் உள்ளங்கை வழியா என் உடம்புக்கே பரவுச்சு.

அவன் பதறினான்.

"இல்ல மேடம்...

வேணாம் மேடம்..."

"வலி குறையுது...

ஆனா இன்னும் எரிச்சல் இருக்கு."

"இன்னும் கொஞ்ச நேரம்...

ப்ளீஸ்."

"நீங்க செய்யுறது அவ்ளோ இதமா இருக்கு."

"சுகமா இருக்குன்னு சொல்லடா...

எதுக்கு சுத்தி வளைக்கிற?"

நான் மனசுக்குள்ள சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

"சரி...

இன்னும் ரெண்டே நிமிஷம்."

"அதுக்கு மேல என்னால முடியாது."

"கையை எடுத்துடுவேன்."

நான் பொய்யா ஒரு கண்டிப்பு காட்டினேன்.

ஆனா உண்மையில...

நான் தான் அந்த இடத்துல மயங்கிப் போய் இருந்தேன்.

எனக்கு அவனோட அந்த "பவர்" பிடிச்சிருந்தது.

என் கைக்குள்ள ஒரு மிருகத்தை அடக்கி வெச்சிருக்கிற உணர்வு.

நான் உருவ உருவ...

அந்தத் தண்டு மேல இருக்கிற நரம்புகள் துடிக்கிறதைப் பார்க்குறது...

எனக்கு ஒரு போதையா இருந்துச்சு.

"இவ்ளோ பெரிய ராடு...

என் கைக்குள்ள இருக்கு."

"இதை நினைச்சா இன்னைக்கு நைட்டு முழுக்கத் தூக்கம் வராது போலயே."

திடீர்னு...

என் கண்ணு ஒரு விஷயத்தைக் கவனிச்சது.

நான் உருவிக்கிட்டு இருக்கும்போது...

அவன் சுண்ணியோட நுனியில...

அந்த மொட்டு மேல...

ஒரு துளி திரவம் எட்டிப் பார்த்தது.

கண்ணாடி மாதிரி...

பளபளன்னு...

பிசுபிசுப்பா...

ஒரு பெரிய துளி.

அது மெதுவா ஊறி...

வழிஞ்சு வரத் தயாரா இருந்துச்சு.

மதன நீர்.

அவன் கஞ்சி.

அதைப் பார்த்த உடனே...

என் மண்டைக்குள்ள ஒரு "ஃபிளாஷ்" அடிச்சது.

நேத்து கவிதா போன்ல பேசுனது ஞாபகம் வந்துச்சு.

அவ சொன்ன கதை...

காலேஜ் பொண்ணு...

அவ லவ்வரோட "மான்ஸ்டர்" சுண்ணியை ஊம்பின கதை.

சினிமா தியேட்டர்ல...

இருட்டுல...

அவ அந்தச் சுண்ணியை வாயில வெச்சு...

சப்பி...

அந்தத் துளியை நாக்கால நக்கி ருசிச்சுருப்பாளா?

"பவித்ரா...

அந்தப் பொண்ணு செஞ்சதை நீ நினைச்சுப் பாரு..."

"அவ அந்தத் துளியை ருசிச்சுருப்பா."

அந்த ஞாபகம் வந்த உடனே...

எனக்குள்ள ஒரு விபரீதமான ஆசை தலைதூக்குச்சு.

அது ஒரு மின்னல் மாதிரி என்னைத் தாக்குச்சு.

என் பார்வை அந்தத் துளி மேலேயே நிலைச்சு நின்னுச்சு.

"நானும் பண்ணா என்ன?"

"அந்தத் துளியை...

என் விரலால தொட்டு...

வாயில வெச்சா எப்டி இருக்கும்?"

"இல்ல...

என் வாயைக் கொண்டு போய்...

நேரடியா அந்த மொட்டுல வெச்சா?"

"என் நாக்கு அந்த மொட்டைத் தீண்டுனா...

இவன் எப்டித் துடிப்பான்?"

"அந்தச் சுவையில என்ன இருக்கும்?"

"உப்புக்கரிக்குமா?"

"இல்ல வழவழன்னு இருக்குமா?"

"வாட்ச்மேன் சுண்ணியோட ருசி என்ன?"

"கார்த்திக்கோடது மாதிரி இருக்குமா? இல்ல வேற மாதிரி இருக்குமா?"

இந்த நினைப்பு வந்த உடனே...

எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.

என் உடம்பு நடுங்க ஆரம்பிச்சுது.

"பவித்ரா...

என்ன நினைக்குற?"

"சீ...

இது ரொம்ப ஓவர்."

"தொடுறது வரைக்கும் பரவால்ல...

ஹெல்ப்னு சொல்லிக்கலாம்."

"கைல பிடிக்கிறது கூட ஓகே...

மசாஜ்னு சொல்லிக்கலாம்."

"ஆனா வாயில வைக்கிறது?"

"அது தப்பு."

"அது ஒரு மனைவி அவ புருஷனுக்கு மட்டும் செய்யுற விஷயம்."

"ஒரு புனிதமான விஷயம்."

"நீ ஒரு வாட்ச்மேனுக்குச் செய்ய நினைக்குறியா?"

"இது பாவம்."

"இது துரோகம்."

"கல்யாணம் ஆன பொண்ணுங்கறத மறந்துட்டியா பவி?"

ஆனா...

அந்தத் துளி...

வைரம் மாதிரி மின்னுச்சே...

அது என்னை காந்தம் மாதிரி இழுத்துச்சு.

என் வாய் தானாத் திறந்தது.

என் நாக்கு வறண்டு போச்சு.

என் மூச்சு காத்து சூடாச்சு.

நான் ஆபத்தான கட்டத்துல இருக்கேன்.

ஒரு நூல் இழை தான் வித்தியாசம்.

இப்போ நான் சுதாரிச்சுக்கலைன்னா...

நான் என் கட்டுப்பாட்டை இழந்துடுவேன்.

அவன் சுண்ணியை வாயில கவ்விடுவேன்.

எனக்கு பயம் வந்துச்சு.

ஒரு பக்கம் ஆசை...

இன்னொரு பக்கம் பயம்.

"வேணாம் பவித்ரா...

ஓடிடு."

"இதுக்கு மேல இங்க இருக்காத."

"இப்போவே நிறுத்து."

நான் மனசுக்குள்ள கத்தினேன்.

ஐ வான்ட் டு ஸ்டாப்...