Incest ❤️❤️ அவி சிங்: வடக்கு நண்பரின் காம லீலைகள் ❤️❤️

[lee.jae.han]

## Update 41: அத்தைகளின் வருகையும், அதிகாலைப் பயணத்திற்கான ஆயத்தமும் (அவி, சுமன் மற்றும் பூஜா/நீதா/நேஹா அத்தை)

இன்னைக்கு ஞாயிற்றுக்கிழமை. நாளைக்கு காலையில சித்தப்பாவும் மூணு சித்திங்களும் ஊருக்குக் கிளம்புறதுனால, அவங்களுக்கு உதவியா நிறைய வேலைங்க இருந்துச்சு. சித்தப்பா மூணு சித்திங்களையும் ஒன்னா வெளில கூட்டிட்டுப் போறது இதுதான் முதல் முறை. மகராஜ் மேல அவருக்குச் சந்தேகம் இருந்தாலும், எப்படியாவது ஒரு குழந்தை வரம் கிடைச்சிடாதான்ற அந்த நப்பாசை அவரை இப்படி ஒரு முடிவை எடுக்க வச்சிருக்கு.

அவியைப் பத்திரமா பாத்துக்கணுமேன்னு சித்தப்பா அவரோட மூணு அக்காங்களையும் கூப்பிட்டாரு: பூஜா அத்தை, நேஹா அத்தை, அப்புறம் நீதா அத்தை. சித்தப்பா அவரோட அக்காங்களை எப்பவும் பேர் சொல்லித் தான் கூப்பிடுவாரு, 'அக்கா'னு கூப்பிட்டு நான் கேட்டதே இல்ல.

பூஜா அத்தை கையை இருக்கமா கட்டிக்கிட்டு பேச்சை ஆரம்பிச்சாங்க. "என்ன விஷயம் தம்பி? எதுக்கு எங்களை மூணு பேரையும் ஒன்னா கூப்பிட்டிருக்க?"

சித்தப்பா தன் கைய தேய்ச்சுக்கிட்டே. "இந்த டூர் போற விஷயமா உங்ககிட்ட பேசணும்னு தான் கூப்பிட்டேன்."

பூஜா அத்தை காலை லேசா தட்டிக்கிட்டே, "என்னன்னு டக்குனு சொல்லு,"ன்னாங்க.

"அவி சித்திங்களும் நானும் ஒரு வாரம் ஒரு குக்கிராமத்துக்குப் போகப்போறோம்," அப்படின்னு சித்தப்பா விஷயத்தைச் சொன்னாரு.

"எந்த ஊருக்குப் போறீங்க? ஏதாவது சொந்தக்காரங்க வீடா?" பூஜா அத்தை நெற்றியைச் சுருக்கிக் கேட்டாங்க.

சித்தப்பா கீழ குனிஞ்சுக்கிட்டே, தயக்கத்தோட ஆனா நம்பிக்கையோட சொன்னாரு, "இல்ல, இந்த சித்திங்க ஒரு மகராஜ் பத்தி சொன்னாங்க. அவரோட ஆசீர்வாதம் கிடைச்சா குழந்தை பிறக்கும்னு சொல்றாங்க, அதான் போயிட்டு வரலாம்னு இருக்கோம்."

பூஜா அத்தைக்குச் செம கோவம் வந்துடுச்சு, குரலை உயர்த்திச் சொன்னாங்க. "இந்த மகராஜ் பண்றதெல்லாம் சுத்த ஏமாத்து வேலை. எத்தனை பேரை இவங்க ஏமாத்துறாங்கன்னு உனக்குத் தெரியாதா?"

சித்தப்பா தன் தோள்களைத் தளர்த்திக்கிட்டுத் தன்னை நியாயப்படுத்தினாரு. "எனக்குத் தெரியும், ஆனா இதையும் ஒரு கடைசி முயற்சியாப் பார்த்துடலாமேன்னு தான் போறேன். அவங்களுக்காக இதையாவது நான் செய்யணும்ல."

நேஹா அத்தை, பூஜா அத்தை கையை மெதுவாத் தொட்டுச் சமாதானப்படுத்தினாங்க. "விடுங்க அக்கா. அவனுக்குப் போகணும்னு ஆசை இருந்தா போகட்டும், அதைப் பத்திக் கவலைப்படாதீங்க."

பூஜா அத்தை விஷயத்துக்கு வந்தாங்க, "சரி, இப்போ எதுக்கு எங்களை இங்க வரச் சொன்ன? உனக்கு என்ன உதவி வேணும்?"

சித்தப்பா ஏற்கனவே யோசிச்சு வச்சிருந்த அந்தப் பொய்யைச் சொன்னாரு. "நாங்க அவியை கூட கூட்டிட்டுப் போகல. அந்த மகராஜ்  சடங்குல புருஷன் பொண்டாட்டி மட்டும் தான் இருக்கணுமாம்."

பூஜா அத்தை அவி மேல இருக்குற அக்கறையில கேட்டாங்க, "அப்போ அவன் ஒரு வாரம் முழுக்க எங்க தங்குவான்?"

சித்தப்பா தன் விரல்ல கணக்கு போட்டுப் பிளானைச் சொன்னாரு. "நைட் மட்டும் அவன் உன் வீட்டுக்குத் தூங்க வரட்டும். பகல்ல இங்கேயே இருந்து வீட்டைப் பாத்துப்பான். மதியம் சாப்பாடு இங்கேயே செஞ்சு சாப்பிடுவான். நைட் சாப்பாடு தூங்குறதுக்கும் மட்டும் உன் வீட்டுக்கு வருவான்."

பூஜா அத்தைக்கு கவலை வந்துடுச்சு. "என்னது? அவன் தினமும் நைட் என் வீட்டுக்கு வருவானா?"

"வெறும் ஒரு வாரம் தான் பூஜா, கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோ," சித்தப்பா கெஞ்சுனாரு.

அத்தை கொஞ்ச நேரம் யோசிச்சாங்க, தம்பிக்காக அந்தச் சங்கடத்தைப் பொறுத்துக்கலாம்னு ஒரு முடிவுக்கு வந்தாங்க. "சரி, வரட்டும்,"னு ஒரு பெருமூச்சோட ஒத்துக்குட்டாங்க.

நேஹா அத்தை தன் பொண்ணோட படிப்பு கெட்டுடக்கூடாதுன்றதுக்காக டக்குனு ஒரு கண்டிஷன் போட்டாங்க. "அப்புறம், மதியம் ஒரு ரெண்டு மணி நேரம் அவன் என் வீட்டுக்கு வந்து கோமல்கூட சேர்ந்து படிக்கட்டும்." 'என் பொண்ணு படிப்பு மட்டும் இல்லன்னா இவனை வீட்டுப் பக்கமே விட மாட்டேன்'ன்ற அந்தத் தோரணை அவங்க குரல்ல தெரிஞ்சுது.

சித்தப்பா சந்தோஷமாத் தலையாட்டுனாரு. "சரி, அது நல்ல பிளான் தான். அவனுக்கும் போர் அடிக்காம இருக்கும்."

பூஜா அத்தை எச்சரிக்கையாச் சொன்னாங்க, "சரி. ஆனா இது ஒரு வாரத்துக்கு மட்டும் தான், புரியுதா?"

"கண்டிப்பா," சித்தப்பா உடனே உறுதி குடுத்தாரு.

---

அதே சமயம், நீதா அத்தை சித்திங்க கூடத் தனியாப் பேசிட்டு இருந்தாங்க.

"நீங்க எப்போ கிளம்புறீங்க?" நீதா அத்தை கேட்டாங்க.

சுமன் சித்தி தன் ஷாலைச் சரி பண்ணிக்கிட்டு, "நாளைக்குக் காலையில தான்,"ன்னாங்க.

நீதா அத்தை கைகளைக் கோர்த்துக்கிட்டு, "எல்லாம் அந்த அந்த ஆண்டவன் புண்ணியத்துல நல்லபடியா நடக்கணும், உங்க ஆசை இந்த முறையாவது நிறைவேறணும்னு நான் வேண்டிக்கிறேன்,"ன்னு சொன்னாங்க.

சுமன் சித்தி சீமா சித்தியையும் மீனா சித்தியையும் ஒரு பார்வை பார்த்துட்டுச் சொன்னாங்க, "எனக்கு அவி தான் எல்லாம். ஆனா சீமாவுக்கும் மீனாவுக்கும் ஒரு குழந்தை கிடைக்கணும்னு தான் நான் இவ்வளவு கவலைப்படுறேன்."

"அவனை நீங்க கூட்டிட்டுப் போகலையா?" நீதா அத்தை கேட்டாங்க.

சுமன் சித்தி தலையாட்டுனாங்க, "இல்ல, அவன் இங்கேயே தான் இருப்பான். நைட் மட்டும் பூஜா அக்கா வீட்டுக்குத் தூங்கப் போவான்."

நீதா அத்தை தன் இயலாமையை மெதுவா விளக்குனாங்க, "நானே அவனை வச்சுப்பேன் தான், ஆனா பூஜா அக்காவோட குணம் தான் உங்களுக்குத் தெரியுமே.... அவியை வேற வீட்ல விட்டா, எதுக்கு என் வீட்ல விடாம மத்தவங்க வீட்ல விட்டீங்கன்னு கோவிச்சுக்குவாங்க. அதே நேரம் நீங்க பார்த்துக்கோங்கன்னு சொன்னாலும், அதுக்கும் டென்ஷன் ஆகிக்குவாங்க. அதான் நான் எதையும் பேசாம விட்டுட்டேன்,"ன்னு சொன்னாங்க.

சுமன் சித்தி நிம்மதியாச் சொன்னாங்க, "ஆமா, எனக்குத் தெரியும். அதான் அவி சித்தப்பாகிட்டேயே அந்தப் பேச்சை ஆரம்பிக்கச் சொன்னேன்."

நீதா அத்தை அன்பா ஒரு வாக்கு குடுத்தாங்க. "நீங்க கவலைப்படாம போயிட்டு வாங்க. நான் தினமும் அவனை வந்து பார்ப்பேன், கவனிச்சுப்பேன்."

அதற்குப் பிறகு பேச்சு அப்படியே ஓயல. அத்தைங்க மூணு பேரும் ஹால் சோபால செட்டில் ஆகி, ஊர் கதையையும் குடும்ப ரகசியத்தையும் அசை போட ஆரம்பிச்சாங்க. மாமியார் பத்தின கிண்டல், பழைய வம்புகள்னு பேச்சு கிளைவிட்டுப் போய்க்கிட்டே இருந்தது.

நைட் நேரமானதும் ஒருவழியாப் பேச்சை முடிச்சுட்டு வாசலுக்கு வந்தாங்க. அங்கேயும் ஒரு அரை மணி நேரம் பயணத்தைப் பத்தியும், ஒருத்தரையொருத்தர் பார்த்துக்கறதைப் பத்தியும் பேசிட்டு, ஒரு நீண்ட அரட்டைக்குப் பிறகு கிளம்பிப் போனாங்க.

அவங்க போனதும் அந்தப் பெரிய வீடே திடீர்னு அமைதியாச்சு. சுமன் சித்தி ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு, நாளைக்குக் கிளம்பணுமேன்னு அவசரமாப் பெட்டியெல்லாம் அடுக்கத் தொடங்குனாங்க.

---