06-02-2026, 10:51 AM
அம்மா குட்டி 4
(கேரளத்து சூரியவெயில் கூட அந்த மண்டபத்தில் இதமாகத்தான் இருந்தது. ஆனால், மண்டபத்திற்குள் இருந்த ஆண்களுக்கோ வியர்த்து விறுவிறுத்துக் கொண்டிருந்தது. அதற்குக் காரணம் வெயில் அல்ல, அங்கே வலம் வந்து கொண்டிருந்த குளிர் நிலா கல்பனா.
கல்பனாவுக்கு வயது 38. ஆனால், அவளைப் பார்த்தால் இருபது வயது குமரிப் பெண்கள் கூட ஓரமாகப் போய் நின்று அழ வேண்டும். 38 வருஷமா பொத்திப் பொத்தி வளர்த்த உடம்பு அது.
அன்று அவள் கட்டியிருந்த புடவை தங்க ஜரிகை ஓடிய பட்டுப்புடவை. அதற்கு அவள் போட்டிருந்த ஜாக்கெட் தான் அங்கிருந்த அத்தனை ஆண்களின் கண்களையும் உறுத்திக் கொண்டிருந்தது. உடம்போடு ஒட்டினாற்போல ஒரு இறுக்கமான ஜாக்கெட்.
![[Image: PriyankaNair-1545.jpg]](https://www.gethucinema.com/wp-content/uploads/2022/02/PriyankaNair-1545.jpg)
உள்ளே அவள் அணிந்திருந்த அந்த சிறிய பிங்க் நிற பிரா, அவளது அந்த இரண்டு மாபெரும் வெண்ணெய் உருண்டைகளையும் தாங்க முடியாமல் திணறிக்கொண்டிருந்தது. அந்த ஜாக்கெட் முன்பக்கம் அவ்வளவு இறுக்கம். அவள் மூச்சு விடும்போது, அந்த ஜாக்கெட் தையல்கள் பிரிந்து விடுமோ என்று பயப்படும் அளவுக்கு ஒரு பிரம்மாண்டம்.
கேரளத்து முறைப்படி முண்டு உடுத்துவது போல, இடுப்பில் புடவையைச் சற்றுத் தாழ்வாகக் கட்டியிருந்தாள். நடக்கும்போது அந்தப் பட்டுப்புடவை விலகி, அவளது ஆழமான தொப்புள் குழி, பளபளவென மின்னி மறைந்தது. அதைப் பார்க்கவே ஒரு கூட்டம் அலைமோதிக் கொண்டிருந்தது. அங்கிருந்த சிறுசுகள் முதல், பல்லு போன பெருசுகள் வரை கல்பனாவைப் பார்த்ததும் "உச்" கொட்டாத ஆட்களே இல்லை.
ஆனால், கல்பனாவின் உண்மையான ஆயுதமே அவளது பின்பக்கம் தான்!
அவள் நடக்கும்போது, அந்த அகலமான வீணை குடங்கள் "தகிட தகிட" என்று தாளம் போடும். அவள் சாதாரணமாக நடந்தாலே அது ஒரு நாட்டியம் ஆடுவது போலத்தான் இருக்கும். அதைப் பார்ப்பதற்காகவே, பந்திக்குச் சாப்பிடப் போகாமல் வாசலிலேயே காத்துக்கிடந்தார்கள் பாதி ஆண்கள். மண்டபத்தில் இருந்த பாதிப் பெண்களுக்கு கல்பனாவைப் பார்த்தாலே வயிறு எரிச்சல். "இவளையே எல்லாரும் பாக்குறாங்களே" என்ற பொறாமைத் தீ.
கல்பனா மட்டும் தனியாக வரவில்லை. அவளுக்குத் துணையாக அவளது தங்கச்சி சித்ரா (வயது 37), மற்றும் கல்பனாவின் நாத்தனார் ஜெயா (வயது 37) கூடவே வந்திருந்தனர்.
சித்ரா (37) கல்பனாவுக்குக் கொஞ்சமும் சளைத்தவள் இல்லை. அக்கா மாதிரியே வாளிப்பான தேகம். ஆனால் கொஞ்சம் உயரம் குறைவு.
ஜெயா (37) கல்பனாவின் நாத்தனார் உறவு. 37 வயதானாலும், உடம்பில் சதைப்பிடிப்பு குறையாத நாட்டு கட்டை.
இந்த மூன்று பேரும் ஒன்றாக மண்டபத்தில் நடந்து வந்தால், எதிரே வரும் ஆண்கள் தானாகவே வழி விடுவார்கள். அந்த ஊர் கனவுக்கன்னிகளே இவர்கள்தான். கல்யாண மண்டபத்தில் பாதி அதிகாரம் இவர்கள் கையில் தான் இருந்தது.
அப்போதுதான் கூட்டத்தை விலக்கிக்கொண்டு ஓடி வந்தான் ஹரி.
ஹரி, சித்ராவின் செல்ல மகன். நம் கதை நாயகன் மகேந்திரன் கிளாஸ்மேட்.
இன்னைக்கு கல்யாணம் என்பதால் காலேஜிக்கு மட்டம் போட்டுவிட்டு வந்திருந்தான். அவனுக்கு விவரம் தெரிந்த நாளில் இருந்தே பெரியம்மா கல்பனா என்றால் உயிர். ஊருக்குள் இருக்கும் பெரிய பசங்க, "டேய் உங்க பெரியம்மா உடம்பு சும்மா தேக்கு மரத்துல செஞ்ச தேர் மாதிரி டா" என்று பேசுவதைக் கேட்டு கேட்டு, அவனுக்கும் பெரியம்மா மீது ஒரு இனம் புரியாத ஈர்ப்பு.
ஓடி வந்தவன் நேராக கல்பனாவின் இடுப்பைக் கட்டிக்கொண்டான்.
"கல்புமா..." என்று மூச்சிரைக்கக் கத்தினான்.
கல்பனா திரும்பிப் பார்த்தாள். தன் தங்கச்சி மகன். அவளுக்கு அவன் மீது கொள்ளைப் பிரியம்.
கல்பனா: "அடேய் ஹரி... நீயாடா? ஏன்டா இன்னைக்கு காலேஜ்க்கு போய்த் தொலையலையா?" என்று செல்லமாகக் கோபித்துக் கொண்டே, அவனைத் தன் தோளோடு சேர்த்து அணைத்துக்கொண்டாள்.
ஒரு நண்பன் போல அவன் தோளில் கை போட்டபடி நடந்தாள். ஹரிக்கு அந்தத் தொடுதலே சுகமாக இருந்தது.
ஹரி: "இல்ல பெரியம்மா... கல்யாணம்னு அம்மாதான் லீவு போடச் சொன்னாங்க."
கல்பனா: "உங்க அம்மா போடச் சொன்னாளா? இல்ல நீயே ஜாலியா ஊர் சுத்தலாம்னு நின்னுட்டியாடா பட்டி..." என்று அவனது காதைத் திருகிக் கொண்டே சிரித்தாள்.
ஹரிக்கு வலித்தாலும் சுகமாக இருந்தது. அவன் சும்மா நடக்கவில்லை. பெரியம்மாவின் அந்த அகலமான இடுப்புச் சதையைத் தன் விரல்களால் அழுத்திப் பிடித்துக்கொண்டே நடந்தான். அவனது கண்கள் அடிக்கடி கல்பனாவின் ஆடும் பின்னழகை "ஸ்லோ மோஷனில்" ரசித்தன.
ஹரி: "கல்புமா... ஒரு டவுட்டு..."
கல்பனா: "என்னடா?"
ஹரி: "ஏன் கல்புமா... இந்தக் கல்யாணத்துல எல்லாரும் மாப்பிள்ளை, பொண்ணை பார்க்காம... உன்னையே வெறிச்சு வெறிச்சுப் பாக்குறாங்க?" என்று அப்பாவியாகக் கேட்பது போல, ஒரு குண்டைத் தூக்கிப் போட்டான்.
கல்பனாவுக்கு உள்ளூர பெருமை. தன் அழகு இன்னும் மங்கவில்லை என்ற கர்வம்.
கல்பனா: "ஹ்ம்ம்... அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லடா கண்ணா... தெருவுல லெக் பீஸ் கிடந்தா, நாய்ங்க அதை வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு தான் கிடக்கும். அதெல்லாம் நீ கண்டுக்காத... வா போலாம்" என்று அவனை இழுத்துக் கொண்டு மணப்பெண் அறைக்குச் சென்றாள்.
அது ஒரு சிறிய அறை. அங்கிருந்த பெண்களின் பேச்சிலும், நெடியிலும் அனல் பறந்தது.
மணப்பெண் சுவாதி, முகூர்த்தப் பட்டுப்புடவையை மாற்றிக்கொண்டு இருந்தாள். அவளைச் சுற்றி நாலைந்து பெண்கள்.
கல்பனா உள்ளே நுழைந்ததும், பின்னாடியே ஹரியும் நுழைந்தான்.
அங்கிருந்த ஒரு பெண் கத்தினாள்.
"ஏய்... யாரது? ஹரியா? டேய்... இங்க பொம்பளைங்க ட்ரெஸ் மாத்துறோம்ல... ஆம்பள பையனுக்கு இங்க என்ன வேலை? வெக்கமா இல்ல? வெளிய போடா..."
ஹரி அசரவில்லை. கல்பனாவின் புடவைத் தலைப்பைப் பிடித்துக்கொண்டு நின்றான்.
ஹரி: "நான் எதுக்கு போணும்? என் பெரியம்மா எங்க இருக்காளோ, நானும் அங்க தான் இருப்பேன். அவளை விட்டுட்டு நான் வர மாட்டேன்," என்று அடம்பிடித்தான். சொல்லிக்கொண்டே கல்பனாவின் இடுப்பில் இன்னும் இறுக்கமாகக் கை போட்டு, அவளது அந்தப் பருத்த குண்டிகளை உரசி நின்றான்.
அங்கிருந்த பெண்கள் சிரித்துவிட்டார்கள்.
ஒருத்தி: "அடேங்கப்பா... என்னா ஒரு பாசம்... டேய், உங்க அக்கா சுவாதி அங்க பாவாடையோட நிக்கிறாடா... அறிவு இருக்கா உனக்கு?"
ஹரி: "ஆமா... இவளுக்கென்ன இது புதுசா? சின்ன வயசுல இவளை நான் பார்க்காததா? இவ என்னமோ இப்போதான் புதுசா வளர்ந்தது மாதிரி பில்டப் குடுக்குறீங்க?" என்று சட்டுனு ஒரு வார்த்தையை விட்டான்.
அறை முழுவதும் சிரிப்பலை. "ஹஹஹ..."
ஜெயா கல்பனா நாத்தனார்: "ஏண்டி கல்பனா... இவன் உன் தங்கச்சி சித்ரா மவன் தானே? வாயைப் பாரு... வயசுக்கு ஏத்த பேச்சா பேசுறான்? இவன் பெரிய இவனா வருவான் போலயே!"
கல்பனா: "ஏண்டி... எல்லாரும் என் புள்ள மேல விழுறீங்க? அவன் அக்கா மேல இருக்க பாசத்துல சொல்றான்... விடுங்கடி..." என்று தன் செல்லத்திற்கு வக்காலத்து வாங்கினாள்.
கல்பனா மெல்ல நகர்ந்து சுவாதிக்குப் புடவை கட்டிவிடச் சென்றாள். ஹரி அப்போதும் விடவில்லை. கல்பனாவின் இடது பக்க இடுப்பு சதையைப் பிடித்துக்கொண்டு, அவள் பின்னாலேயே ஒட்டிக்கொண்டு நகர்ந்தான். கல்பனா குனியும் போதெல்லாம், அவளது பின்பக்கம் ஹரியின் தொடையில் மீது உரசும். அந்த ஸ்பரிசம் அந்தச் வாலிபனுக்கு புது உலகத்தைக் காட்டியது.
கல்பனா: "ஏண்டி சுவாதி... கல்யாண வயசு வந்துடுச்சு... இன்னும் உனக்கு ஒரு புடவை கட்டக் கூடத் தெரியாதா?" என்று சுவாதியின் முந்தானையை இழுத்துச் செருகினாள்.
சுவாதி: "ஹீஹீ... அதுக்கில்ல... நான் கட்டினா சரியா வர மாட்டேங்குது. நீங்க கட்டிவிட்டா தான் அம்சமா, எடுப்பா இருக்கும்."
கல்பனா: "ஹ்ம்ம்... நல்லவேளை... புடவை கட்டத்தான் ஆள் தேடுற... நாளைக்கு முதலிரவுக்கும் இவங்களையே துணைக்கு வரச் சொல்லாம இருந்தியே... அதுவரைக்கும் சந்தோஷம்!" என்று கல்பனா ஒரு வெடி போட, அந்த ரூமே சிரிப்பலையில் அதிர்ந்தது.
சுவாதி முகத்தில் வெட்கம் கலந்த அதிர்ச்சி.
"அய்யோ கல்பனாம்மா... என்ன பேச்சு இது?"
ஒரு உறவுக்காரப் பெண்: "ஏண்டி சுவாதி... ஒருவேளை அப்படி துணைக்கு ஆள் வேணும்னா சொல்லு... நான் வரட்டுமா? என் புருஷன் சரியா வேலை செஞ்சு ரொம்ப நாளாச்சு... நடுவுல பெரிய கேப் விழுந்து போச்சு... எனக்கு பழைய ஞாபகம் வந்த மாதிரியாவது இருக்கும்!" என்று இரட்டை அர்த்தத்தில் பேசினாள்.
இன்னொரு பெண்: "ஆமாண்டி... எங்க புருஷனுங்க மட்டும் என்ன தினமுமா எங்களைக் குத்தி கிழிக்குறானுங்க? வருஷத்துக்கு ஒருவாட்டி மழை பேஞ்சா தான் உண்டு. எல்லாருக்கும் அதே நெலமை தான்..." என்று சொல்லிச் சிரித்தார்கள்.
(பொம்பளைங்க மட்டும் தனியாகக் கூடிவிட்டால் பேசும் பேச்சே தனி ரகம் தான். அங்கே கூச்சம் இருக்காது. கேலியும், கிண்டலும், காம நெடியுமாதான் இருக்கும்).
இவர்கள் பேசுவது ஹரிக்கு பாதி புரிந்தது, பாதி புரியவில்லை. ஆனால் "வேலை செய்வது", "குத்திக் கிழிப்பது" என்பதெல்லாம் ஏதோ கெட்ட வார்த்தை என்று மட்டும் அவனுக்குப் புரிந்தது. இருந்தாலும் எதையோ புரிந்துகொண்ட பாவனையில், பெரியம்மாவின் இடுப்பைத் தடவிக்கொண்டே அவனும் கூடச் சேர்ந்து சிரித்தான்.
உறவுக்காரப் பெண்: "ஏண்டி சுவாதி... அப்போ எங்க எல்லார்ல யாரை தான்டி ரூமுக்குக் கூட்டிட்டுப் போவ? யாரை நம்பி உன் புருஷன் கிட்ட விடுவ?" என்று கண்ணடித்துக் கேட்டாள்.
சுவாதி சிரித்துக்கொண்டே, "சீ... போங்கடி... ரொம்ப வற்புறுத்துனா, இந்த விஷயத்துல ரொம்ப கைதேர்ந்த நம்ம கல்பனாம்மாவைக் கூட்டிட்டுப் போவேன். அவங்களுக்குத் தான் வித்தை எல்லாம் தெரியும்!" என்று சொல்ல, அந்த இடமே கலகலப்பானது.
கல்பனா: சிரித்துக்கொண்டே இடுப்பில் கை வைத்து "அடிப்பாவி... சரியா போச்சு போ... நான் மட்டும் உள்ள வந்தேன்னு வெய்... உன் புருஷன் உன்னை ஓரமா ஒரு சேர்ல உட்கார வெச்சுட்டு, என் காலடியில வந்து கெடப்பான்டி... அப்புறம் நீ தான் மூலையில உக்காந்து வேடிக்கை பாக்கணும்... தேவையா உனக்கு?"
அனைவரும் கைதட்டிச் சிரித்தனர்.
அப்போதுதான் வெளியே இருந்து நாதஸ்வர சத்தம் பலமாக ஒலித்தது. "முகூர்த்த நேரம் நெருங்கிடுச்சு, பொண்ணைக் கூட்டிக்கிட்டு வாங்க"னு ஐயர் குரல் கேட்டது.
"வாடி வாடி... நேரம் ஆச்சு" என்று எல்லாரும் சுவாதியைச் சூழ்ந்து கொண்டு வெளியே கிளம்பினார்கள். கூட்ட நெரிசலில் கல்பனாவும் ஹரியும் மட்டும் அறைக்குள் சற்று பின்தங்கினார்கள்.
அறைக்குள் இப்போது பெரியம்மாவும், ஹரியும் மட்டும் தான்.
கல்பனா கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்த்து, குங்குமத்தை எடுத்து நெற்றியில் இட்டுக் கொண்டாள்.
ஹரி மெதுவாகப் பெரியம்மா அருகில் வந்தான்.
ஹரி: "கல்புமா... ஒரு சந்தேகம்..."
கல்பனா: "என்னடா?"
ஹரி: "அப்போ... நான் உன் கூட வரலாமா?"
கல்பனா புரியாமல் பார்த்தாள். "எங்கடா?"
ஹரி: "அதான்... சுவாதி அக்கா ரூமுக்கு நீ போனா, நானும் துணைக்கு வரேன்னு சொன்னேன்... நீ போனா, நானும் வருவேன்ல?" என்று வெகுளியாகக் கேட்டான்.
கல்பனாவுக்குச் சிரிப்பு தாங்கவில்லை. குலுங்கி குலுங்கிச் சிரித்தாள். அவள் சிரிக்கும்போது அவளது பால் முலைகள் குலுங்கியது ஹரியின் கண்களைப் பறித்தது.
கல்பனா: "அடேய் லூசுப் பயலே... ஹஹஹ... அதெல்லாம் சும்மா விளையாட்டுக்குச் சொன்னதுடா... யாருடா உனக்கு இதெல்லாம் சொல்லிக் கொடுக்குறது?"
ஹரி: "இல்ல ... நீ போனா ஜாலியா இருக்கும்ல..."
கல்பனா: "டேய்... அது மட்டுமில்ல... அவ என்ன ஊருக்கா டூர் போறா, கூட போரதுக்கு? அவ வயித்துல புள்ள உண்டாகுறதுக்காக புருஷன் கிட்ட போறாடா..." என்று சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டு சொன்னாள்.
ஹரி: "புள்ள உண்டாகுறதுனா என்ன பெரியம்மா? அது எப்படி உண்டாகும்?" அப்படின்னு கேட்டுக்கிட்டே, பெரியம்மாவின் இடுப்பு மடிப்பை கிள்ளி விளையாடினான்.
(ஹரிக்கு விஷயம் ஓரளவு தெரியும், நண்பர்கள் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். இருந்தாலும் பெரியம்மா வாயால், அந்த விஷயத்தைக் கேட்பதில் அவனுக்கு ஒரு சுகம். அவளது முக பாவனையைப் பார்க்க ஆசை).
கல்பனா அங்கிருந்த ஒரு பிளாஸ்டிக் சேரில் உட்கார்ந்தாள். கால்கள் வலித்ததோ என்னவோ, "ஷ்ஷ்ப்பா..." என்று பெருமூச்சு விட்டாள்.
ஹரியைப் பிடித்து இழுத்து, தன் வாளிப்பான தொடை மீது உட்கார வைத்துக் கொண்டாள். அவளது தொடை மெத்தை போல மெத்தென்று இருந்தது.
"அடேய்... உனக்கு ரொம்பத்தான் அறிவாளித்தனம்... கல்யாணமானா புருஷனும் பொண்டாட்டியும் ராத்திரி சேர்ந்தா தான் வயித்துல புள்ள பூக்கும்... அதான்டா அது. அதுக்கு பேர் தான் முதலிரவு," என்று நாசூக்காகச் சொன்னாள்.
ஹரி, பெரியம்மாவின் தோள் மேலே கையைப் போட்டான். அவளது கழுத்தை வளைச்சுப் பிடித்து, கல்பனா கழுத்துல கிடந்த அந்தத் தாலிச் சரடை உருட்டிக்கிட்டே, அவ மடியில் சொகுசாகச் சாய்ந்தான். அவனது முகம் கல்பனாவின் அந்த புடைப்பான முலைகளுக்கு அருகில் இருந்தது. அங்கிருந்து வந்த வியர்வை வாசனையும், பவுடர் வாசனையும் அவனுக்குப் போதை ஏற்றியது.
ஹரி: "ஓ... அப்போ புள்ள உண்டாகத் தான் சுவாதி அக்கா போறாளா... சரி, அப்போ நீ எதுக்கு உள்ள போறேன்னு சொன்ன? உனக்குத் தான் ஏற்கனவே என் அண்ணன் மகி இருக்கான்ல?" என்று குறும்பாகக் கேட்டான்.
கல்பனா அவன் கன்னத்தைத் தட்டினாள்.
கல்பனா: "ஹஹஹ... சீ... வாயாடிப் பயலே... ஏதோ விளையாட்டுக்குச் சொன்னா, அதையே நோண்டி நோண்டி கேக்குற... நான் உள்ள போனா, அப்புறம் மாப்பிள்ளை உன் அக்காவையா பார்ப்பான்? என்னைய தான் பார்ப்பான்... ஏன்னா உன் அக்காவை விட நான் தான்டா அழகு! புரியுதா?" என்று சொல்லிச் சிரித்தாள்.
ஹரி விடுவதாக இல்லை.
ஹரி: "ஆமா ... நீ தான் அழகு... சுவாதி அக்கா உடம்பு குச்சி மாதிரி இருக்கு. உன் உடம்பு மாதிரி மெத்துனு இல்ல..." என்று சொல்லிக்கொண்டே, அறியாதவன் போல கல்பனாவின் வழுவழு இடுப்பு மீது லேசாகக் கையை வைத்தான்.
![[Image: delete-IMG-20260205-120501.jpg]](https://i.ibb.co/mrBkBcGw/delete-IMG-20260205-120501.jpg)
கல்பனாவுக்கு ஒரு நிமிடம் ஜிவ்வென்று இருந்தது. இருந்தாலும் தன் தங்கை மகன் தானே என்று அதைத் தடுக்கவில்லை.
கல்பனா: "ம்ம்ம்... வளர வளர வாய் நீளுது உனக்கு..."
அப்போது பார்த்து, "அண்ணி... இன்னும் இங்க என்ன பண்றீங்க? மாப்பிள்ளை வீட்டார் வந்துட்டாங்க..." என்று கத்திக்கொண்டே நாத்தனார் ஜெயா ரூமுக்குள்ள வந்தாள்....
(கேரளத்து சூரியவெயில் கூட அந்த மண்டபத்தில் இதமாகத்தான் இருந்தது. ஆனால், மண்டபத்திற்குள் இருந்த ஆண்களுக்கோ வியர்த்து விறுவிறுத்துக் கொண்டிருந்தது. அதற்குக் காரணம் வெயில் அல்ல, அங்கே வலம் வந்து கொண்டிருந்த குளிர் நிலா கல்பனா.
கல்பனாவுக்கு வயது 38. ஆனால், அவளைப் பார்த்தால் இருபது வயது குமரிப் பெண்கள் கூட ஓரமாகப் போய் நின்று அழ வேண்டும். 38 வருஷமா பொத்திப் பொத்தி வளர்த்த உடம்பு அது.
அன்று அவள் கட்டியிருந்த புடவை தங்க ஜரிகை ஓடிய பட்டுப்புடவை. அதற்கு அவள் போட்டிருந்த ஜாக்கெட் தான் அங்கிருந்த அத்தனை ஆண்களின் கண்களையும் உறுத்திக் கொண்டிருந்தது. உடம்போடு ஒட்டினாற்போல ஒரு இறுக்கமான ஜாக்கெட்.
![[Image: PriyankaNair-1545.jpg]](https://www.gethucinema.com/wp-content/uploads/2022/02/PriyankaNair-1545.jpg)
உள்ளே அவள் அணிந்திருந்த அந்த சிறிய பிங்க் நிற பிரா, அவளது அந்த இரண்டு மாபெரும் வெண்ணெய் உருண்டைகளையும் தாங்க முடியாமல் திணறிக்கொண்டிருந்தது. அந்த ஜாக்கெட் முன்பக்கம் அவ்வளவு இறுக்கம். அவள் மூச்சு விடும்போது, அந்த ஜாக்கெட் தையல்கள் பிரிந்து விடுமோ என்று பயப்படும் அளவுக்கு ஒரு பிரம்மாண்டம்.
கேரளத்து முறைப்படி முண்டு உடுத்துவது போல, இடுப்பில் புடவையைச் சற்றுத் தாழ்வாகக் கட்டியிருந்தாள். நடக்கும்போது அந்தப் பட்டுப்புடவை விலகி, அவளது ஆழமான தொப்புள் குழி, பளபளவென மின்னி மறைந்தது. அதைப் பார்க்கவே ஒரு கூட்டம் அலைமோதிக் கொண்டிருந்தது. அங்கிருந்த சிறுசுகள் முதல், பல்லு போன பெருசுகள் வரை கல்பனாவைப் பார்த்ததும் "உச்" கொட்டாத ஆட்களே இல்லை.
ஆனால், கல்பனாவின் உண்மையான ஆயுதமே அவளது பின்பக்கம் தான்!
அவள் நடக்கும்போது, அந்த அகலமான வீணை குடங்கள் "தகிட தகிட" என்று தாளம் போடும். அவள் சாதாரணமாக நடந்தாலே அது ஒரு நாட்டியம் ஆடுவது போலத்தான் இருக்கும். அதைப் பார்ப்பதற்காகவே, பந்திக்குச் சாப்பிடப் போகாமல் வாசலிலேயே காத்துக்கிடந்தார்கள் பாதி ஆண்கள். மண்டபத்தில் இருந்த பாதிப் பெண்களுக்கு கல்பனாவைப் பார்த்தாலே வயிறு எரிச்சல். "இவளையே எல்லாரும் பாக்குறாங்களே" என்ற பொறாமைத் தீ.
கல்பனா மட்டும் தனியாக வரவில்லை. அவளுக்குத் துணையாக அவளது தங்கச்சி சித்ரா (வயது 37), மற்றும் கல்பனாவின் நாத்தனார் ஜெயா (வயது 37) கூடவே வந்திருந்தனர்.
சித்ரா (37) கல்பனாவுக்குக் கொஞ்சமும் சளைத்தவள் இல்லை. அக்கா மாதிரியே வாளிப்பான தேகம். ஆனால் கொஞ்சம் உயரம் குறைவு.
ஜெயா (37) கல்பனாவின் நாத்தனார் உறவு. 37 வயதானாலும், உடம்பில் சதைப்பிடிப்பு குறையாத நாட்டு கட்டை.
இந்த மூன்று பேரும் ஒன்றாக மண்டபத்தில் நடந்து வந்தால், எதிரே வரும் ஆண்கள் தானாகவே வழி விடுவார்கள். அந்த ஊர் கனவுக்கன்னிகளே இவர்கள்தான். கல்யாண மண்டபத்தில் பாதி அதிகாரம் இவர்கள் கையில் தான் இருந்தது.
அப்போதுதான் கூட்டத்தை விலக்கிக்கொண்டு ஓடி வந்தான் ஹரி.
ஹரி, சித்ராவின் செல்ல மகன். நம் கதை நாயகன் மகேந்திரன் கிளாஸ்மேட்.
இன்னைக்கு கல்யாணம் என்பதால் காலேஜிக்கு மட்டம் போட்டுவிட்டு வந்திருந்தான். அவனுக்கு விவரம் தெரிந்த நாளில் இருந்தே பெரியம்மா கல்பனா என்றால் உயிர். ஊருக்குள் இருக்கும் பெரிய பசங்க, "டேய் உங்க பெரியம்மா உடம்பு சும்மா தேக்கு மரத்துல செஞ்ச தேர் மாதிரி டா" என்று பேசுவதைக் கேட்டு கேட்டு, அவனுக்கும் பெரியம்மா மீது ஒரு இனம் புரியாத ஈர்ப்பு.
ஓடி வந்தவன் நேராக கல்பனாவின் இடுப்பைக் கட்டிக்கொண்டான்.
"கல்புமா..." என்று மூச்சிரைக்கக் கத்தினான்.
கல்பனா திரும்பிப் பார்த்தாள். தன் தங்கச்சி மகன். அவளுக்கு அவன் மீது கொள்ளைப் பிரியம்.
கல்பனா: "அடேய் ஹரி... நீயாடா? ஏன்டா இன்னைக்கு காலேஜ்க்கு போய்த் தொலையலையா?" என்று செல்லமாகக் கோபித்துக் கொண்டே, அவனைத் தன் தோளோடு சேர்த்து அணைத்துக்கொண்டாள்.
ஒரு நண்பன் போல அவன் தோளில் கை போட்டபடி நடந்தாள். ஹரிக்கு அந்தத் தொடுதலே சுகமாக இருந்தது.
ஹரி: "இல்ல பெரியம்மா... கல்யாணம்னு அம்மாதான் லீவு போடச் சொன்னாங்க."
கல்பனா: "உங்க அம்மா போடச் சொன்னாளா? இல்ல நீயே ஜாலியா ஊர் சுத்தலாம்னு நின்னுட்டியாடா பட்டி..." என்று அவனது காதைத் திருகிக் கொண்டே சிரித்தாள்.
ஹரிக்கு வலித்தாலும் சுகமாக இருந்தது. அவன் சும்மா நடக்கவில்லை. பெரியம்மாவின் அந்த அகலமான இடுப்புச் சதையைத் தன் விரல்களால் அழுத்திப் பிடித்துக்கொண்டே நடந்தான். அவனது கண்கள் அடிக்கடி கல்பனாவின் ஆடும் பின்னழகை "ஸ்லோ மோஷனில்" ரசித்தன.
ஹரி: "கல்புமா... ஒரு டவுட்டு..."
கல்பனா: "என்னடா?"
ஹரி: "ஏன் கல்புமா... இந்தக் கல்யாணத்துல எல்லாரும் மாப்பிள்ளை, பொண்ணை பார்க்காம... உன்னையே வெறிச்சு வெறிச்சுப் பாக்குறாங்க?" என்று அப்பாவியாகக் கேட்பது போல, ஒரு குண்டைத் தூக்கிப் போட்டான்.
கல்பனாவுக்கு உள்ளூர பெருமை. தன் அழகு இன்னும் மங்கவில்லை என்ற கர்வம்.
கல்பனா: "ஹ்ம்ம்... அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லடா கண்ணா... தெருவுல லெக் பீஸ் கிடந்தா, நாய்ங்க அதை வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு தான் கிடக்கும். அதெல்லாம் நீ கண்டுக்காத... வா போலாம்" என்று அவனை இழுத்துக் கொண்டு மணப்பெண் அறைக்குச் சென்றாள்.
அது ஒரு சிறிய அறை. அங்கிருந்த பெண்களின் பேச்சிலும், நெடியிலும் அனல் பறந்தது.
மணப்பெண் சுவாதி, முகூர்த்தப் பட்டுப்புடவையை மாற்றிக்கொண்டு இருந்தாள். அவளைச் சுற்றி நாலைந்து பெண்கள்.
கல்பனா உள்ளே நுழைந்ததும், பின்னாடியே ஹரியும் நுழைந்தான்.
அங்கிருந்த ஒரு பெண் கத்தினாள்.
"ஏய்... யாரது? ஹரியா? டேய்... இங்க பொம்பளைங்க ட்ரெஸ் மாத்துறோம்ல... ஆம்பள பையனுக்கு இங்க என்ன வேலை? வெக்கமா இல்ல? வெளிய போடா..."
ஹரி அசரவில்லை. கல்பனாவின் புடவைத் தலைப்பைப் பிடித்துக்கொண்டு நின்றான்.
ஹரி: "நான் எதுக்கு போணும்? என் பெரியம்மா எங்க இருக்காளோ, நானும் அங்க தான் இருப்பேன். அவளை விட்டுட்டு நான் வர மாட்டேன்," என்று அடம்பிடித்தான். சொல்லிக்கொண்டே கல்பனாவின் இடுப்பில் இன்னும் இறுக்கமாகக் கை போட்டு, அவளது அந்தப் பருத்த குண்டிகளை உரசி நின்றான்.
அங்கிருந்த பெண்கள் சிரித்துவிட்டார்கள்.
ஒருத்தி: "அடேங்கப்பா... என்னா ஒரு பாசம்... டேய், உங்க அக்கா சுவாதி அங்க பாவாடையோட நிக்கிறாடா... அறிவு இருக்கா உனக்கு?"
ஹரி: "ஆமா... இவளுக்கென்ன இது புதுசா? சின்ன வயசுல இவளை நான் பார்க்காததா? இவ என்னமோ இப்போதான் புதுசா வளர்ந்தது மாதிரி பில்டப் குடுக்குறீங்க?" என்று சட்டுனு ஒரு வார்த்தையை விட்டான்.
அறை முழுவதும் சிரிப்பலை. "ஹஹஹ..."
ஜெயா கல்பனா நாத்தனார்: "ஏண்டி கல்பனா... இவன் உன் தங்கச்சி சித்ரா மவன் தானே? வாயைப் பாரு... வயசுக்கு ஏத்த பேச்சா பேசுறான்? இவன் பெரிய இவனா வருவான் போலயே!"
கல்பனா: "ஏண்டி... எல்லாரும் என் புள்ள மேல விழுறீங்க? அவன் அக்கா மேல இருக்க பாசத்துல சொல்றான்... விடுங்கடி..." என்று தன் செல்லத்திற்கு வக்காலத்து வாங்கினாள்.
கல்பனா மெல்ல நகர்ந்து சுவாதிக்குப் புடவை கட்டிவிடச் சென்றாள். ஹரி அப்போதும் விடவில்லை. கல்பனாவின் இடது பக்க இடுப்பு சதையைப் பிடித்துக்கொண்டு, அவள் பின்னாலேயே ஒட்டிக்கொண்டு நகர்ந்தான். கல்பனா குனியும் போதெல்லாம், அவளது பின்பக்கம் ஹரியின் தொடையில் மீது உரசும். அந்த ஸ்பரிசம் அந்தச் வாலிபனுக்கு புது உலகத்தைக் காட்டியது.
கல்பனா: "ஏண்டி சுவாதி... கல்யாண வயசு வந்துடுச்சு... இன்னும் உனக்கு ஒரு புடவை கட்டக் கூடத் தெரியாதா?" என்று சுவாதியின் முந்தானையை இழுத்துச் செருகினாள்.
சுவாதி: "ஹீஹீ... அதுக்கில்ல... நான் கட்டினா சரியா வர மாட்டேங்குது. நீங்க கட்டிவிட்டா தான் அம்சமா, எடுப்பா இருக்கும்."
கல்பனா: "ஹ்ம்ம்... நல்லவேளை... புடவை கட்டத்தான் ஆள் தேடுற... நாளைக்கு முதலிரவுக்கும் இவங்களையே துணைக்கு வரச் சொல்லாம இருந்தியே... அதுவரைக்கும் சந்தோஷம்!" என்று கல்பனா ஒரு வெடி போட, அந்த ரூமே சிரிப்பலையில் அதிர்ந்தது.
சுவாதி முகத்தில் வெட்கம் கலந்த அதிர்ச்சி.
"அய்யோ கல்பனாம்மா... என்ன பேச்சு இது?"
ஒரு உறவுக்காரப் பெண்: "ஏண்டி சுவாதி... ஒருவேளை அப்படி துணைக்கு ஆள் வேணும்னா சொல்லு... நான் வரட்டுமா? என் புருஷன் சரியா வேலை செஞ்சு ரொம்ப நாளாச்சு... நடுவுல பெரிய கேப் விழுந்து போச்சு... எனக்கு பழைய ஞாபகம் வந்த மாதிரியாவது இருக்கும்!" என்று இரட்டை அர்த்தத்தில் பேசினாள்.
இன்னொரு பெண்: "ஆமாண்டி... எங்க புருஷனுங்க மட்டும் என்ன தினமுமா எங்களைக் குத்தி கிழிக்குறானுங்க? வருஷத்துக்கு ஒருவாட்டி மழை பேஞ்சா தான் உண்டு. எல்லாருக்கும் அதே நெலமை தான்..." என்று சொல்லிச் சிரித்தார்கள்.
(பொம்பளைங்க மட்டும் தனியாகக் கூடிவிட்டால் பேசும் பேச்சே தனி ரகம் தான். அங்கே கூச்சம் இருக்காது. கேலியும், கிண்டலும், காம நெடியுமாதான் இருக்கும்).
இவர்கள் பேசுவது ஹரிக்கு பாதி புரிந்தது, பாதி புரியவில்லை. ஆனால் "வேலை செய்வது", "குத்திக் கிழிப்பது" என்பதெல்லாம் ஏதோ கெட்ட வார்த்தை என்று மட்டும் அவனுக்குப் புரிந்தது. இருந்தாலும் எதையோ புரிந்துகொண்ட பாவனையில், பெரியம்மாவின் இடுப்பைத் தடவிக்கொண்டே அவனும் கூடச் சேர்ந்து சிரித்தான்.
உறவுக்காரப் பெண்: "ஏண்டி சுவாதி... அப்போ எங்க எல்லார்ல யாரை தான்டி ரூமுக்குக் கூட்டிட்டுப் போவ? யாரை நம்பி உன் புருஷன் கிட்ட விடுவ?" என்று கண்ணடித்துக் கேட்டாள்.
சுவாதி சிரித்துக்கொண்டே, "சீ... போங்கடி... ரொம்ப வற்புறுத்துனா, இந்த விஷயத்துல ரொம்ப கைதேர்ந்த நம்ம கல்பனாம்மாவைக் கூட்டிட்டுப் போவேன். அவங்களுக்குத் தான் வித்தை எல்லாம் தெரியும்!" என்று சொல்ல, அந்த இடமே கலகலப்பானது.
கல்பனா: சிரித்துக்கொண்டே இடுப்பில் கை வைத்து "அடிப்பாவி... சரியா போச்சு போ... நான் மட்டும் உள்ள வந்தேன்னு வெய்... உன் புருஷன் உன்னை ஓரமா ஒரு சேர்ல உட்கார வெச்சுட்டு, என் காலடியில வந்து கெடப்பான்டி... அப்புறம் நீ தான் மூலையில உக்காந்து வேடிக்கை பாக்கணும்... தேவையா உனக்கு?"
அனைவரும் கைதட்டிச் சிரித்தனர்.
அப்போதுதான் வெளியே இருந்து நாதஸ்வர சத்தம் பலமாக ஒலித்தது. "முகூர்த்த நேரம் நெருங்கிடுச்சு, பொண்ணைக் கூட்டிக்கிட்டு வாங்க"னு ஐயர் குரல் கேட்டது.
"வாடி வாடி... நேரம் ஆச்சு" என்று எல்லாரும் சுவாதியைச் சூழ்ந்து கொண்டு வெளியே கிளம்பினார்கள். கூட்ட நெரிசலில் கல்பனாவும் ஹரியும் மட்டும் அறைக்குள் சற்று பின்தங்கினார்கள்.
அறைக்குள் இப்போது பெரியம்மாவும், ஹரியும் மட்டும் தான்.
கல்பனா கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்த்து, குங்குமத்தை எடுத்து நெற்றியில் இட்டுக் கொண்டாள்.
ஹரி மெதுவாகப் பெரியம்மா அருகில் வந்தான்.
ஹரி: "கல்புமா... ஒரு சந்தேகம்..."
கல்பனா: "என்னடா?"
ஹரி: "அப்போ... நான் உன் கூட வரலாமா?"
கல்பனா புரியாமல் பார்த்தாள். "எங்கடா?"
ஹரி: "அதான்... சுவாதி அக்கா ரூமுக்கு நீ போனா, நானும் துணைக்கு வரேன்னு சொன்னேன்... நீ போனா, நானும் வருவேன்ல?" என்று வெகுளியாகக் கேட்டான்.
கல்பனாவுக்குச் சிரிப்பு தாங்கவில்லை. குலுங்கி குலுங்கிச் சிரித்தாள். அவள் சிரிக்கும்போது அவளது பால் முலைகள் குலுங்கியது ஹரியின் கண்களைப் பறித்தது.
கல்பனா: "அடேய் லூசுப் பயலே... ஹஹஹ... அதெல்லாம் சும்மா விளையாட்டுக்குச் சொன்னதுடா... யாருடா உனக்கு இதெல்லாம் சொல்லிக் கொடுக்குறது?"
ஹரி: "இல்ல ... நீ போனா ஜாலியா இருக்கும்ல..."
கல்பனா: "டேய்... அது மட்டுமில்ல... அவ என்ன ஊருக்கா டூர் போறா, கூட போரதுக்கு? அவ வயித்துல புள்ள உண்டாகுறதுக்காக புருஷன் கிட்ட போறாடா..." என்று சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டு சொன்னாள்.
ஹரி: "புள்ள உண்டாகுறதுனா என்ன பெரியம்மா? அது எப்படி உண்டாகும்?" அப்படின்னு கேட்டுக்கிட்டே, பெரியம்மாவின் இடுப்பு மடிப்பை கிள்ளி விளையாடினான்.
(ஹரிக்கு விஷயம் ஓரளவு தெரியும், நண்பர்கள் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். இருந்தாலும் பெரியம்மா வாயால், அந்த விஷயத்தைக் கேட்பதில் அவனுக்கு ஒரு சுகம். அவளது முக பாவனையைப் பார்க்க ஆசை).
கல்பனா அங்கிருந்த ஒரு பிளாஸ்டிக் சேரில் உட்கார்ந்தாள். கால்கள் வலித்ததோ என்னவோ, "ஷ்ஷ்ப்பா..." என்று பெருமூச்சு விட்டாள்.
ஹரியைப் பிடித்து இழுத்து, தன் வாளிப்பான தொடை மீது உட்கார வைத்துக் கொண்டாள். அவளது தொடை மெத்தை போல மெத்தென்று இருந்தது.
"அடேய்... உனக்கு ரொம்பத்தான் அறிவாளித்தனம்... கல்யாணமானா புருஷனும் பொண்டாட்டியும் ராத்திரி சேர்ந்தா தான் வயித்துல புள்ள பூக்கும்... அதான்டா அது. அதுக்கு பேர் தான் முதலிரவு," என்று நாசூக்காகச் சொன்னாள்.
ஹரி, பெரியம்மாவின் தோள் மேலே கையைப் போட்டான். அவளது கழுத்தை வளைச்சுப் பிடித்து, கல்பனா கழுத்துல கிடந்த அந்தத் தாலிச் சரடை உருட்டிக்கிட்டே, அவ மடியில் சொகுசாகச் சாய்ந்தான். அவனது முகம் கல்பனாவின் அந்த புடைப்பான முலைகளுக்கு அருகில் இருந்தது. அங்கிருந்து வந்த வியர்வை வாசனையும், பவுடர் வாசனையும் அவனுக்குப் போதை ஏற்றியது.
ஹரி: "ஓ... அப்போ புள்ள உண்டாகத் தான் சுவாதி அக்கா போறாளா... சரி, அப்போ நீ எதுக்கு உள்ள போறேன்னு சொன்ன? உனக்குத் தான் ஏற்கனவே என் அண்ணன் மகி இருக்கான்ல?" என்று குறும்பாகக் கேட்டான்.
கல்பனா அவன் கன்னத்தைத் தட்டினாள்.
கல்பனா: "ஹஹஹ... சீ... வாயாடிப் பயலே... ஏதோ விளையாட்டுக்குச் சொன்னா, அதையே நோண்டி நோண்டி கேக்குற... நான் உள்ள போனா, அப்புறம் மாப்பிள்ளை உன் அக்காவையா பார்ப்பான்? என்னைய தான் பார்ப்பான்... ஏன்னா உன் அக்காவை விட நான் தான்டா அழகு! புரியுதா?" என்று சொல்லிச் சிரித்தாள்.
ஹரி விடுவதாக இல்லை.
ஹரி: "ஆமா ... நீ தான் அழகு... சுவாதி அக்கா உடம்பு குச்சி மாதிரி இருக்கு. உன் உடம்பு மாதிரி மெத்துனு இல்ல..." என்று சொல்லிக்கொண்டே, அறியாதவன் போல கல்பனாவின் வழுவழு இடுப்பு மீது லேசாகக் கையை வைத்தான்.
![[Image: delete-IMG-20260205-120501.jpg]](https://i.ibb.co/mrBkBcGw/delete-IMG-20260205-120501.jpg)
கல்பனாவுக்கு ஒரு நிமிடம் ஜிவ்வென்று இருந்தது. இருந்தாலும் தன் தங்கை மகன் தானே என்று அதைத் தடுக்கவில்லை.
கல்பனா: "ம்ம்ம்... வளர வளர வாய் நீளுது உனக்கு..."
அப்போது பார்த்து, "அண்ணி... இன்னும் இங்க என்ன பண்றீங்க? மாப்பிள்ளை வீட்டார் வந்துட்டாங்க..." என்று கத்திக்கொண்டே நாத்தனார் ஜெயா ரூமுக்குள்ள வந்தாள்....


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)