పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 82

కార్ పార్క్ చేసి రాజ్, నివి గాజులు కొనడానికి  బేగం బజార్లో షాప్స్ అన్ని తిరుగుతూ ఉంటారు. ఒక నాలుగు గంటలు తిప్పి రెండు గాజులు సెట్స్ తీసుకొని ఇంకా వెళదామా అని అడుగుతుంది.

అప్పుడే అయిపోయిందా అని చాలా ఆనందంగా అడుగుతాడు. మీ గురించి అని తొందరగా అవ్వగొట్టేసాను లేకపోతే నా...

ఏంటి ఇది తొందరగా అవడంమా అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తాడు.  ఏమైందండీ అలా చూస్తున్నారు.ఇంత తొందరగా ఎలా షాపింగ్ చేయగలిగావా అని ఆలోచిస్తున్నాను అంతే అంటాడు.

చెప్పాను కదా... మీ గురించి తొందరగా వచ్చేసాను. లేకపోతే టైం పట్టేది నాకు. మా అమ్మే... ఫ్యూచర్లో నా పరిస్థితి ఏమిటంటావ్  అనుకుంటాడు.

ఇప్పుడంటే తీసుకెళ్ళాను కానీ..పెళ్లి అయ్యాక ఇలా చేస్తే తాటతీసేయను. నీకు అంత సీను ఉందా అని ఇన్నర్ వాయిస్ వినపడుతుంది.

ఈ విషయం బయటికి వచ్చింది  అంటే..  విక్రమ్, శ్రీ నన్ను ఒక రేంజ్ లో ఆడుకుంటారు.  వాళ్ళకి తెలియకుండా పైకి గంభీరంగా ఉండాలి లేకపోతే అటు ఫ్రెండ్స్ దగ్గర పరువు పోయే ఇటు ప్రేమించిన అమ్మాయి కి లోకవాయే అన్నట్టు ఉంటుంది నా పని అనుకుంటూ డ్రైవింగ్ స్టార్ట్ చేస్తాడు.

ఇద్దరూ ఇంటికి వచ్చేటప్పటికి నైట్ చాలా టైం అయిపోతుంది. కార్ పార్క్ చేసిన తర్వాత... నివి కారు దిగుతూ.. చాలా థాంక్స్ రాజ్ గారు.  ఈరోజు మీ  టైమంతా నాకోసమే స్పెండ్ చేశారు.

ఖచ్చితంగా మనం ఫ్రీ అయిన తర్వాత మీకు ఒక మంచి ట్రీట్ ఇస్తాను అని అంటుంది. ట్రీట్ అన్న మాట వినగానే అప్పుడు వరకు ఉన్న నీరసమంత ఎగిరిపోయి హుషారు వస్తుంది.

సూర్ నివి తప్పకుండా అని హుషారుగా విజిల్ వేసుకుంటూ కారు దిగుతాడు. ఇద్దరు లోపలికి వచ్చేటప్పటికి విక్రమ్,  శ్రీ, వినయ్, భరత్ నలుగురు హాల్లోనే ఉంటారు.

వాళ్ళని చూసి ఏంటన్నయ్య మీరు ఇంకా పడుకోలేదా అని అడుగుతుంది. లేదమ్మా నువ్వు  ఇంకా రాలేదు అని వెయిట్ చేస్తున్నాము.

రాజ్ గారికి చాలా ఓపిక అన్నయ్య. ఎక్కడ విసుక్కోకుండా ఎంత ఓపిక తిప్పారు అనుకుంటున్నావు.  అదే వినయ్ అన్నయ్య గాని, బావని గాని తీసుకువెళ్లమంటే నన్ను అసలు  షాపింగ్ కూడా చేసుకొనీఇచ్చేవారు కాదు.

రాజ్ గారికి చాలా ఓపిక. నా షాపింగ్ అంత అయ్యేవరకు వెయిట్ చేశారు. ఎక్కడ కూడ చిన్న మాట కూడా విసుక్కోలేదు.   థాంక్యూ రాజ్ అని చెప్పి రూమ్ లోకి వెళ్లిపోతుంది.

నివి వెళ్లే దాకా అందరూ కామ్ గా ఉండి నివి వెళ్ళాక రాజ్ వైపు తిరుగుతారు. అప్పుడు దాకా నవ్వుతూ ఉన్న రాజ్ ఒక్కసారిగా సోఫాలో కులబడిపోయి కాళ్లు చేతులు వదిలేస్తాడు.

శ్రీ ఒక్క ఉదిటిన రాజ్ మీద కెళ్ళి ఏరా నా పెళ్లి పనులు అంటే..  నేను చేయలేను.  ఎవరు తిరుగుతారు...  అది... ఇది... అనుకుంటు గొంతులు వేశావు.

ఇక్కడ మాత్రం నివి షాపింగ్ కి రోజంతా టైం ఇచ్చావు.  ఇంతకీ షాపింగ్ లో ఆ మహాతల్లి కొనిఉంటే ఒకటి లేక రెండు డ్రెస్సులు ఉంటాయి అంతే కదా అంటాడు.


ఆ విషయం నీకు ఎలా తెలుసురా అని ఆశ్చర్యంగా అడిగితే..  మాకందరికి అది ఎప్పుడో ఎక్స్పీరియన్స్. నువ్వు కొత్త కదా.. నీకు లేటుగా అయింది అంతే అని వెటకారంగా అంటాడు.

ఈ విషయంలో ముందే చెప్పాలి కదా... నువ్వు వెళ్తున్న విషయం నాకు ఏమైనా చెప్పావ.. చెప్పడానికి...

అంతే కోపం గా వినయ్ భరత్ వైపు చూస్తాడు.  నీకు మేము ముందే హింట్ ఇచ్చాము.  నువ్వే పట్టించుకోలేదు. అప్పటికి పిక్ తీసుకుంటాము.  షాపింగ్ నుంచి వచ్చేటప్పటికి ఎలా ఉంటావో...

ఆంటీతో ఎప్పుడైనా వెళ్ళావా అని చాలా రకాలుగా అడిగాము కానీ మేము ఇచ్చిన హింట్స్ పట్టించుకోకుండా నువ్వు క్లౌడ్స్ మధ్యనే ఎగిరి మమ్మల్ని అంటే మేమేం చేస్తాము అని ఇద్దరు భుజాలు ఎగురవేస్తారు.

ఎవరైనా వీటిని హింట్స్ అంటరా... మేమంతే...  మేమంతే...  అంటారు.   నోరు మూయండిరా...  షాపింగ్ కి వెళ్తే ఇలా ఉంటుంది అని చెప్పాలి.

అంతేగాని ఇలాగ చెబుతారా...   అందరి ముందు ఎలా చెబుతాము. పైగా నివి ముందు.  నువ్వే అర్థం చేసుకోవాలి బావా అని వినయ్ రాగం తీస్తాడు.

శ్రీ నువ్వు కూడా నా.... నా చెల్లి షాపింగ్ అవ్వడం ముఖ్యం రా నాకు. మిత్ర ద్రోహి అందుకని  నన్ను బుక్ చేసేసావా. అదేదో నువ్వే వెళ్లాల్సింది కదా..

ఏరా...  నీకు నేను మంచి టైం ఇచ్చాను.  మీ ఇద్దరి మాత్రమే ఉండేటట్టుగా అరేంజ్ చేశాను.  నీ తెలివితేటలతో నివితో షాపింగ్ కంప్లీట్ చేయించడం మానేసి...

నివి వెనకాల బ్యాగులు పుచ్చుకొని తిరిగితే నేనేం చేస్తాను. అయినా శ్రీ ఎంగేజ్మెంట్లో ఏదో అన్నట్టున్నావు  అని శ్రీ వైపు తిరిగి కళ్ళు ఎగరేస్తాడు.

అవున్రా...  నిజమే..  ఏంట్రా అన్నావు...  లైఫ్ పార్ట్నర్ కంట్రోల్ అని...  ఇంకా ఏదేదో అన్నావు ఒకసారి మళ్ళీ చెప్పరా...

ఇప్పుడు అవన్నీ అవసరమా.  నా కాళ్ళు లాగుతున్నాయి..  చిందులు తొక్కుతూ గెస్ట్ రూమ్ కి వెళ్ళిపోతాడు.

వెళుతున్న రాజ్ ను చూసి అందరూ నవ్వుకుంటారు. శ్రీ కూడా రాత్రికి అక్కడే ఉండిపోతాడు. రూమ్ లోకి వెళ్ళినా విక్రమ్ అవినికి డిస్టబెన్స్ అవ్వకుండా మెల్లగా పక్కనచేరి పడుకుంటాడు.

అయిపోయినయా మీ ఫ్రెండ్స్ తో చిట్ చాట్ అని అడుగుతుంది. నువ్వు ఇంకా పడుకోలేదా అంటే... అలవాటైపోయింది అండి.

మీ చెయ్యి తగిలకపోతే నిద్ర రావడం లేదు అని విక్రమ్ వైపు తిరిగే చుట్టూ చేతులు వేసిన కళ్ళు మూసుకుంటుంది.

నీకే కాదు బంగారం నాకు నిద్ర రావడం లేదు.  నీ ప్రెసెన్స్ లేకపోతే అని నుదుటిని ముద్దు పెట్టుకుని కళ్ళు మూసుకుంటాడు.

వీళ్ళందరూ ఇక్కడ ప్రశాంతంగా నిద్రపోతూ ఉంటే.. అక్కడ గాలి కూడా సరిగ్గా తగలకుండా... ఉక్కపుతకి తన పైట చెంగుతో విసురుకుంటూ.. గది మొత్తం అంటించిన అవని ఫోటోలు చూస్తూ రగిలిపోతూఉంటుంది.

భార్గవి గది మొత్తం అవిని ఫొటోలతో నిండిపోయి ఉంటుంది.  ఆ ఫోటోలు తీయడానికి కుదరకుండా సెట్ చేస్తారు.

వాటిని చింపడానికి రావు... పగలకొట్టడానికి రావు.  ఆ ఫొటోస్ చూస్తూ ఉంటే నిజంగా భార్గవికి పిచ్చెక్కిపోతూ ఉంటుంది. 

అవని ప్రతి ఫోటోలోనూ నవ్వుతూ, లగ్జరీస్ లైఫ్ కనపడుతూ ఉంటుంది. అవని నవ్వు చూస్తూ ఉంటే కడుపులో రగిలిపోతూ ఉంటుంది.  కానీ ఏమీ చేయలేని నిస్సహాయ పరిస్థితి .

ఆ స్థానంలో నా కూతురు ఉండాలి.  శిల్పకి ఉన్న పిచ్చితో... ఆ రోజు చేసిన పిచ్చి పనితో ఉచలు లెక్కపెడుతుంది.

దానితోపాటు నన్ను ఇరికించింది. ఇక్కడ మేము ఏం చేస్తున్నా సరే ఆ విక్రమ్ కి ధనుంజయ్ కి ఇద్దరికీ ఇన్ఫర్మేషన్ వెళ్ళిపోతుంది.

ఎవరి సహాయం తీసుకోవాలో కూడా అర్థం కావడం లేదు అని పరిపరివిధాలుగా ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.తనకి తెలియకుండానే ఒక డిప్రెషన్ మూడ్ లోకి వెళ్ళిపోతూ ఉంటుంది.

శిల్ప కూడా అలాగే ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. ఎలా నన్ను నేను సేవ్ చేసుకోవాలి.  ఇంత జరిగిన మోడల్ పిచ్చి మాత్రం వదలడం లేదు.

ఏ ఫీల్డ్ అయినా హార్డ్ వర్క్ చేస్తే సక్సెస్ సాధిస్తామని విషయం మర్చిపోయి అడ్డదారులోనైన సరే వెళ్ళాలి అని ఇక్కడ దాకా వచ్చాను ఆలోచన వదిలేసి ఎలాగైనా మోడల్ అవ్వాలి అన్న పిచ్చ ఆలోచనలతోనే ఉంటుంది..

నాకు ఎవరి హెల్ప్ చేస్తారని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.  ఒక్కటే దారి నేను మారినట్టుగా నాన్న ముందు యాక్ట్ చేయాలి. నాన్న నమ్మితే చాలు నేను బయటికి  వెళ్ళిపోతాను.

తర్వాత కొన్ని రోజులు నార్మల్ గా ఉండి అప్పుడు మళ్ళీ నా ప్రయత్నాలు నేను చెయ్యాలి. తర్వాత విక్రమ్ ని నా వైపు తిప్పుకోవాలి అని ఆలోచిస్తుంది.

ఈ ఐడియా బాగుంది. రేపే నాన్నకి ఒకసారి కబురు పంపించాలి.  ఉడుకులో చేతితో  విసురుకుంటూ ఇంటిదగ్గర ఉంటే తెలియలేదు గాని..

ఇంత ఉడుకులో చాలా కష్టం . నా వల్ల అసలు కావడం లేదు. ఈ దోమలు, ఉడుకుల మధ్యన ఉండటం చాలా కష్టం.

అవిని ఇంటి చాకిరి అంతా చేస్తూ... ముందురోజు  ఫుడ్డు తింటూ అసలు మినిమం ఫెసిలిటీస్ తో  ఎలా ఉండేది. ఏసీ కూడా ఉండేది కాదు కదా అని అని ఫస్ట్ టైం ఆలోచిస్తుంది.

వెంటనే మళ్ళీ తన మనస్తత్వంలోనికి వచ్చేసి  అది ఎలా పోతే నాకెందుకులే...  ముందు నేను బయటపడాలి. మోడల్ అవ్వాలి అంతే అనుకుని ధనుంజయ్ ని ఎలా ఒప్పించాలా అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.

ఎవరు ఆలోచనలో వాళ్ళు ఉంటు..  కలత నిద్రపోతూ... ఉదయం టైం కి కష్టంగా లెగుస్తారు. ఎక్సర్సైజులు చేసేటప్పుడు కూతుర్ని చూసి.. నా కూతురు ఎలా అయిపోయింది అని భార్గవి బాధపడుతూ శిల్పని పిలుస్తుంది.

ఆ పిలుపు విని తల్లి వైపు చూస్తుంది. ఇలా రా శిల్పా అని బాధగా పిలుస్తుంది.  ఒక్క నిమిషం ఆలోచించి వెంటనే ఒక కన్నింగ్ ఐడియాతో వెళ్లి చెప్పు మామ్ ని కోపంగా అడుగుతుంది.

ఎందుకు శిల్ప నాపై ఇంత కోపంగా ఉన్నావు. చూడు ఎలా చిక్కిపోయావో అని తన తల్లి ప్రేమను అంతా చూపిస్తుంది.

స్టాప్ ఇట్ మామ్.  నీవల్ల కాదా ఇదంతా అని కోపంగా అడుగుతుంది. నేనేం చేశాను శిల్ప.  చేసిందంతా నువ్వు కాదా..

నీ వల్లే ఈరోజు మన ఇద్దరికీ ఇలాంటి పరిస్థితి వచ్చింది.  ఇంకా నీలో మార్పు రాలేదు కదా ఏడుస్తూ అడుగుతుంది.  ఎందుకు శిల్ప అంతల బాధపడుతున్నావు.

నా వల్ల నీకు ఏమి అన్యాయం జరిగింది. నిన్ను అపురూపంగా పెంచుకున్నాను.  అందలం ఎక్కించాను.  దీన్ని అందలం అంటారా మామ్.

శిల్ప అని బాధగా పిలుస్తుంది.  నిజమే కదా మామ్.  నన్ను,  అవని నీ ఒకేలాగా పెంచి ఉండి ఉంటే...ఈరోజు మనకి పరిస్థితి వచ్చేది కాదు కదా...

అవని వాళ్ళ మమ్మీ నీ ఎందుకు చంపేసావు. దానివల్లే కదా డాడ్ నాతో కూడా మాట్లాడటం మానేశారు.  నీకు కాకుండా అవని వాళ్ళ మమ్మీకి పుట్టి ఉంటే అవని లాగా పెరిగేదాన్నేమో కదా...

ఆ మాటలు వినగానే భార్గవికి ఏం మాట్లాడాలో అర్థంకాక... కూతురు ప్రవర్తల్లో వచ్చిన మార్పు ని చూస్తూ ఉండిపోతుంది.

శిల్ప ప్లాన్ ఏమిటి...

కథ కొనసాగుతుంది...