[game40it]

நியாயமான கோபம் எதிராக எச்சரிக்கையான தர்க்கம் - ஒரு கணவனின் நிலை.

 
இதை நான் சமீப காலமாக சந்தேகப்பட்டு இருந்தேன். அனால் உள்ளுக்குள் ஒரு நற்பாசை இருந்த்தது .... நான் நினைத்ததுபோல இல்லை, தற்செயல் நிகழ்வுகள் ஏதோ தவறு என்ற படத்தை உருவாக்கியது, ஆனால் உண்மையில் எந்தத் தவறும் நடக்கவில்லை, என்கிற  நற்பாசை. ஆனால் அந்த நம்பிக்கையின் கீற்று கூட என் கண்களுக்கு முன்பாக நொறுங்கிப் போய் கிடந்தது. உண்மையை எதிர்கொள்ள மறுப்பதோ அல்லது தன்னைத்தானே ஏமாற்றிக்கொள்வதற்கு  இப்போது இடம் இல்லை. என் மனைவி எனக்கு துரோகம் இழைத்ததை என் கண்களாலேயே பார்த்த துரதிர்ஷ்டவசமான வலியை நான் அனுபவித்தேன். எந்த ஒரு கணவனுக்கும் இதுபோன்ற தனது அவமானத்தை நேரில் பார்க்கும் அவலநிலை ஏற்படக்கூடாது. அதுவும் தான் மிகவும் நேசிக்கும் தனயது மனைவி .. தான் மிகவும் நம்பிக்கை வைத்திருந்த தனது மனைவி அந்த அவமத்துக்கு காரியமாக இருந்தபோது ஏற்படும் வேதனையை வார்த்தையில் வர்ணிக்க முடியாது. அனால் அது எனக்கு ஏற்பட்டது.
 
ஆரம்ப அதிர்ச்சி மற்றும் கோபத்துக்குப் பிறகு, கணவர் வேறொர ஆண் தனது மனைவியுடன் உடலுறவு கொள்ளும் காட்சியை கண்டு காமம் தூண்ட படுகிற நிகழ்வுகளைப் பற்றி நான் படித்திருக்கிறேன் .. ஏன், அப்படி பட்ட சில நிகழ்வுகளை கேள்விகூட பட்டிருக்கேன். இன்னொரு ஆணின் உறுப்பு தனது மனைவியின் யோனியை ஆழமாக உழும்போது அவன் மனைவி அதீத இன்பத்தில் முனகுவதை கேட்டு அந்த கணவனின் உறுப்பும் அவன் மனைவியின் காதலனின் உறுப்பு போல விறைத்துக்கும் என்று கூறுவார்கள். அனால் அதுபோல எதுவும் எனக்கு ஏற்படவில்லை. வேதனை மட்டும் தான் இருந்தது. வேதனை விரைவில் கோபமாக மாறியது.  அந்த கோபத்துக்கு காரணம் நான் ஏமாற்றப்பட்டுவிட்டேன்  என்பது மட்டும் அல்ல, நான் ஏமாற்றப்பட்டுவிட்டேன் என்பதுக்கு மேல், நான் கேவலப் படுத்தப்பட்டுவிட்டேன் என்றதனால் தான். என்னை எவ்வளவு இழிவு படுத்தி இன்பம் அனுபவித்திருக்கர்கள், அதுவும் என் கட்டிலில் இந்த ஈன செயலில் ஈடுபட்டிருக்கார்கள் என்பது என் சினத்தை அதிகரித்தது.
 
என் வீட்டில் அவர்களை எதிர்கொள்ள நான் திட்டமிடவில்லை, ஏனென்றால் அது அங்குள்ளவர்களிடமிருந்து தேவையற்ற கவனத்தை ஈர்க்கும் ஒரு சலசப்பை ஏற்படுத்தும். அதன் விளைவு எனக்கு மேலும் அவமானமாகத்தான் இருக்கும். இது போன்ற விஷயங்களை விவேகம்கொண்டு கையாள வேண்டும். தேவைப்பட்டால், கடினமான முடிவுகள் எடுக்கவேண்டும் அனால் அது தீங்கிழைக்கும் வதந்திகள் ஏற்படும் வகையில் இருக்க கூடாது. இது போன்ற விஷயங்களை விவேகம்கொண்டு கையாள வேண்டும். தேவைப்பட்டால், கடினமான முடிவுகள் எடுக்கவேண்டும் அனால் அது தீங்கிழைக்கும் வதந்திகள் ஏற்படும் வகையில் இருக்க கூடாது. இருப்பினும், எந்த பகுத்தறிவு உங்களை விவேகத்துடன் செயல்பட எச்சரித்தாலும், உணர்ச்சி கொந்தளிப்பு உங்கள் அனைத்து விவேகமான முடிவுகளையும் வெளியே தூக்கி எறிந்துவிடும். நானும் அவர்களை அங்கேயே எதிர்கொள்ள நினைத்தேன். நான் அவர்களை நோக்கி படியடுக்க நினைக்கும் போது மதன் பேச துவங்கியது என்னை அப்படியே நிக்க செய்தது.
 
கடுமையான உடல் உழைப்பால் இன்னும் மூச்சுத் திணறிக் கொண்டே அவன் பேசினான்," எப்படி ஷோபா என்னை இதையெல்லாம் ... நம் இடையே நடந்ததை எல்லாம் மறக்க சொல்லுறா? நம் இடையே ஏற்பட்ட இந்த உறவு மறக்க கூடிய ஒன்றா?"
 
ஷோபாவும் அவனை போல மூச்சு இறைச்சபடி பேசினாள்," மறந்து தான் ஆகணும் மதன். அது தான் எல்லோருக்கும் நல்லது. இது துவங்கும் போதே ஒரு நாள் இது முடிவுக்கு வரும் என்று தேர்ந்து தானே துவங்கினோம்?"
 
"தெரியும் ஷோபா .. இது சந்தர்ப்பம் சூழ்நிலையால் எற்பட்ட உறவு. செந்தில்லை காய படுத்தனும் என்ற எண்ணம் இல்லாமல் ஏற்பட்ட உறவு அனால் இந்த சில மாதங்கள் உன்னிடம் வாழ்ந்த இந்த இரட்டை வாழ்கை என் மனது விட்டுக்கொடுக்க முடியவில்லை."
 
அவர்களின் வார்த்தைகள் அவர்கள் பல மாதங்களாக இந்த கள்ள உறவில் ஈடுபட்டிருக்கார்கள் என்று உறுதி படுத்தியது. நான் அறியாமலே பல முறை அவர்கள் உல்லாசமாக உடல் சுகம் அனுபவித்திருக்கர்கள். நான் தான் பெரும் முட்டாளாக இருந்துவிட்டேன். இருவரும் ஒட்டுத்துணி இல்லாமல் தழுவல்களும் முத்தங்களும் பரிமாறிக்கொண்டு அவர்கள் அந்தரங்க உறுப்புகள் ஒன்று சேர்ந்து இணைத்து இன்பங்கள் அனுபவித்துவிட்டு என்னிடம் ஒன்றுக்குமே நடக்காதது போல சாதரணமாக பேசி இறுக்கர்களே. இப்படி முட்டாளாக இருந்துவிட்டேன் என்று என் மீதே எனக்கு கோபம் வந்தது.
 
"இல்லை, மதன். என் கணவருடன் இருக்கும் என் உறவு தான் நிஜமான உறவு, அது தான் என் வாழ்க்கையில் சந்தோஷமும் நிம்மதியும் கொடுக்கும். நம் இடையே இருந்தது நிரந்தரம் இல்லை, எதோ ஒரு பென்டேசி உலகத்தில் இந்த சில மாதங்கள் வாழ்ந்துவிட்டோம்."
 
"உன் நிம்மதியான வாழ்க்கையை விட்டுக்கொடுக்க சொல்லவில்லை ஷோபா அனால் ஏன் உன் பென்டேசியே விட்டுக்கொடுக்கணும்? எல்லோரின் வாழ்க்கையிலும் ஒரு பென்டேசி இருக்கும். அது தான் அவர்களின் வாழ்க்கையில் ஒரு வித்யாஸம்மான புது மீனிங் கொடுக்கும்."
 
"என்ன சொல்ல வர மதன்? நாம தொடர்ந்து இப்படி திருட்டு தனமாக உடலுறவில் ஈடுபடலாம் என்கிரியா?"
 
"அதில் தப்பில்லை ஷோபா. இதில் நம் இருவருக்குமே சந்தோசம் இருக்கும் என்று எனக்கு தெரியும். அதே நேரத்தில் செந்திலுக்கு தெரியாதபடி நாம கவனமாக இருத்துக்கலாம்?"
 
"அப்போ, என் கணவரின் நிலைமை?" ஷோபாவின் குரலில் ஒருவித கோபத் தொனியை என்னால் உணர முடிந்தது, ஆனால் மதன் அதைக் கவனிக்கத் தவறிவிட்டான்.
 
"எந்த குறையும் இல்லாமல் நீ உன் கணவரை பார்த்துக்கொள்வ என்று எனக்கு தெரியும். நாம டிஸ்க்ரீட்டா நடந்துகொண்டால் எல்லோருக்கும் மகிழ்ச்சி இருக்கும், யாருக்கும் பாதிப்பு இல்லை."
 
ஷோபா படுக்கையில் எழுந்து அமர்ந்தாள். சற்று முன் அவள் உடல் இன்பத்தில் குலுங்க அவள் முலைகள் இன்பத்தில் குலுங்கியது அனால் இப்போது அவள் வேகமாக நிமிர்ந்து அமர அது கோபத்தில் குலுங்கியது போல அதிர்ந்து அடங்கியது. மதன் அவளின் செழிப்பான கனிகளை பிசைந்ததில் சிவந்து இருந்தது அனால் அது இப்போது அவள் கோபத்தை பிரதிபலிப்பது போல இருந்தது.
 
"அட ச்சே ... நீ எவ்வளவு பெரிய சுயநலவாதி .. அதே போல நானும் இருந்துவிட்டேன் என்று தான் எனக்கு என் மேலே வெறுப்பு வருது." ஷோபாவின் கண்கள் கலங்கி இருப்பதை பார்த்தேன்.
 
"ஐயோ .. அப்படி நான் மீன் பண்ணல ஷோபா. உன் மீது எனக்கு அவ்வளவு காதல் இருக்கு. அதனால தான் என்னால் உன்னை விட்டுக்கொடுக்க முடியாமல் அப்படி சொன்னேன்."
 
அவன் சொன்னதை காதில் வாங்கிக்கொள்ளாதது போல ஷோபா கோபமாக பேசினாள். "என்ன சொன்ன? யாருக்கும் பாதிப்பு இல்லையா? நாம இருவரும் மட்டும் ஜாலியாக இருப்போம் அனால் என் கணவரை மட்டும் இருவரும் சேர்ந்து ஏமாற்றிக்கொண்டே இருப்போம், அப்படி தானே? அவருக்கு நம்ம விஷயம் தெரியாவிட்டால் அவருக்கு பாதிப்பு ஏற்படவில்லை என்கிரியா? அவருக்கு தெரியும்மொ தெரியாதோ .. ஒவ்வொரு முறையும் நாம இன்பம் அனுபவிக்கும் போது அவருக்கு நாம வேதனை கொடுக்குறதற்கு சமானம்."
 
"அப்படி நினைச்சி உன்னை குழப்பிக்காதே ஷோபா. நம்ம உணர்ச்சிகள் உண்மையாக இருக்கும்போது நாம உடல் ரீதியாக செய்வது எதுவும் தப்பாக இருக்க முடியாது."
 
"நிறுத்து மதன், உன் சுயநலமான இன்பத்துக்கு நீ என்னவெல்லாம் காரணங்கள் சொல்லுறா. இன்னொருவரை காயப்படுத்தும் உணர்ச்சிகள் உண்மையான நல்ல உணர்ச்சிகளாக இருக்க முடியாது."
 
"என்னை இப்படி சுயநலவாதி என்று சொல்லிட்டியே ஷோபா. உன் மனசை தொட்டு சொல்லு, உன் விஷயத்தில் நான் சுயநலவாதியா? இப்போவும் சொல்லுறேன், நான் உன்னை முழுதாக ஏற்றுக்க தயார். உன் மகனையும் என் மகன் போல பார்த்துக்குவேன். எங்கள் உறவை சட்டப்பூர்வ உறவாக மாற்ற நான் தயாராக இருக்கிறேன். நீ மட்டும் அதற்க்கு ஒப்புதல் கொடுக்கணும்."
 
"அப்போ, என் கணவரின் நிலை? இப்போது தானே சொன்ன, அவரை காய படுத்துவது உன் நோக்கம் இல்லை, நான் அவரை விட்டுவிட்டு இன்னொருவனுடன் போனால் அவருக்கு அவமானம் இருக்காதா? வேதனை இருக்காதா?"
 
இதற்க்கு பதில் சொல்ல தெரியாமல் மதன் தலையை தொங்க போட்டு மெளனமாக இருந்தான்.ஷோபா தான் தொடர்ந்தாள். இப்போது அவள் குரலில் கோபம் தணிந்து இருந்தது.
 
"மதன் உன்னை மட்டும் குற்றம் சொல்வதில் நியாயம் இல்லை. இதில் என் குற்றமும் சரி பாதி இருக்கு .. இல்லை .. இல்லை ... என் பங்கு சற்று கூடுதலாகவே இருக்கு. நானும் மோசமாக, சுயநலமாக, ரொம்ப கேவலமாக நடந்து கொண்டேன். என் சம்மதம் இல்லாமல் இதுவெல்லாம் நடந்திருக்காது. நீ ஒன்னும் வற்புறுத்தி என்னை அனுபவிக்க வில்லையே. நான் தான் மன்னிக்க முடியாத பாவம் செய்தவள், தண்டனைக்குரிய குற்றவாளி."
 
"அப்படி சொல்லாதே ஷோபா. அப்போது உன் நிலைமை மாற்றும் சூழ்நிலை அப்படி செய்ய வைத்தது. என்னுடன் நீ சாதாரணமாக பேச முயற்சித்தாலும் குற்ற உணர்வு உன்னை எப்படி பாதித்தது என்று எனக்கு தெரியும்."
 
"இல்லை மதன், நீ என்ன சமாதானம் சொன்னாலும் நான் செய்தது ஒரு பெரிய பாவம். இப்போது இல்லாவிட்டாலும் அத பாவத்துக்கு எனக்கு தண்டனை உண்டு."
 
"குற்றம் யாராலயும் இல்லை ஷோபா. நாம இதை திட்டமிட்டு செய்யவில்லை. நீ அப்போது இருந்த மனா அழுத்தம், உன் தவிப்புகள் உன்னை தப்பு செய்ய வைத்தது. குற்றம் என்று சொன்னால் அது விதியை தான் சொல்லணும்."
 
"அப்படி சொல்லி நான் தப்பிக்க முடியாது. என் பிரச்சனைகளுக்கு எல்லாம் வேறு ஒருவனிடம் உடல் சுகம் தேடுவது தான தீர்வு?"
 
"ஷோபா, இதற்க்கு பரிகாரம் இருக்கு, நீ அதை செய்ய தயாரா?"
 
"என்ன சொல்லவரா மதன்?"
 
"உன் கணவரிடம் எல்லாற்றையும் மறைத்து அவருக்கு துரோகம் செய்துவிட்டேன் என்று தானே உன் மனா குமுறல்?"
 
"அதனாலா?"
 
"நீ எதையும் மறைக்க வேண்டாம். அவரிடம் உண்மையை சொல்லிவிடு. அதற்க்கு பிறகு அவர் உன்னை ஏற்று கொள்ள மறுத்தாலும் நான் உன்னை மனப்பூர்வமா ஏற்றுக்கொள்வேன்."
 
ஷோபா மதனை உற்றுப்பார்த்துவிட்டு பேச துவங்கினாள்.
 
"நான் இதற்க்கு முன்பே இப்படி சிந்தித்திருக்க மாட்டேன் என்று நினைக்கிறியா? எனக்கு தெரியும் என் கணவர் என்னை விரட்டிவிட்டாலும் உன்னுடன் எனக்கு வாழ்கை அமையும். இதையெல்லாம் நான் முதலிலேயே சிதோத்டகு இருக்கேன்."
 
"அப்புறம் என்ன முடிவுக்கு வந்த ஷோபா?"
 
"உன்னிடம் ஒரு உண்மையை இப்போது சொல்லுறேன். உன்னுடன் உறவு முறிந்த ஒரு வாழ்கை  கற்பனை செய்ய முடிந்தது அனால் என் கணவருடன் இல்லாத வாழ்கை என்னால் கற்பனை செய்ய முடியவில்லை."
 
இதை கேட்டு மதன் மௌனம் ஆனான். அவன் முகத்தில் ஒரு சோகம் மற்றும் ஏமாற்றம் தெரிந்தது. இவ்வளவு நேரம் அவள் நிர்வாண மேனியை அவனுக்கு காட்டிக்கொண்டு இருந்த ஷோபா இனிமேல் அதை செய்ய கூச்சம் வந்தது போல பெட்ஷீட்டை எடுத்து அவள் உடலை மறைத்தாள்.
 
"என் கணவருடன் ஏற்பட்ட என் பந்தம் எந்த ஆசாதாரண சூழ்நிலையால் வந்ததில்லை. நான் ரொம்ப ஆசைப்பட்டு என் வாழ்க்கையை அவர் வ;காளியுடன் பிணைக்க வேண்டும் என்று விரும்பி எடுத்த முடிவு."
 
எங்கள் வாழ்கை ஒன்றாக சேர்ந்த அந்த பழைய நினுவுகள் ஷோபா மனதில் ஓடிக்கொண்டு இருந்திருக்க வேண்டும். அவள் கண்களில் இருந்து தானாக கணீர் வழிந்தது. பிறகு எதோ தீர்மானித்தது போல அவள் கண்களை துடைத்துக்கொண்டு தொடர்ந்தது பேசினாள். 
 
"நம்முறவு அப்படி இல்லை, எதிர்பாராத ஒரு சொல்நிலை நம்மையொன்று சேர்த்தது. அது இல்லை என்றால் உன்னிடம் ஒரு வாழ்கை அமைக்கவேண்டும் என்ற என்னைக்குமே எனக்கு வந்திருக்காது. பாதியில் துவங்கிய நம்ம உறவு பாதியிலேயே போகட்டும்."
 
மதன்இப்போது பேசினான். "உன்னை நான் ஒரு சுகபோக பொருள்ளாக நினைத்ததில்லை. ஒருவேளை செந்திலுக்கு இதுவெல்லாம் எப்படியோ தெரியவந்து உன்னை புறக்கணித்தால் நான் உன்னை எப்போதும் ஏற்றுக்க தயார்."
 
ஒரு பெரும் மூச்சு இழுத்து விட்டு ஷோபா பேசினாள். "இல்லை மதன். என் கணவர் என்னை வெறுத்து தள்ளி வைத்தாலும் நான் அதற்க்கு பிறகு தனியாக தான் வாழுவேன். அதுதானேன் செய்கைக்கு எனக்கு கிடைக்கும் தர்க்க தண்டனை. உன்னுடன் சேர்ந்து  வாழ  மாட்டேன்."
 
ஷோபா இப்படி சொன்னது மதனுக்கு மட்டும் ஆச்சரியம் தரவில்லை, எனக்கும் தான்.
 
"நான் ஒரு கோழை மதன். இதையெல்லாம் என் கணவரிடம் சொல்லி அவர் கால்களை பிடித்து கதறியபடி அவரிடம் மன்னிப்பு கேட்கவேண்டும் என்று நினைப்பேன் அனால் தைரியம் வாராது. அவர் என்னை நிராகித்த நான் உடைந்து போவேன். அவர் மீது இருக்கும் என் அன்பும் காதலும் வேறு யாருடனும் எனக்கு இல்லை."
 
மதன் அவளை ஒரு மாதிரி பார்த்தான். அவன் பார்வையின் அர்த்தம் எனக்கு புரியவில்லை அனால் ஷோபாவுக்கு புரிந்திருக்க வேண்டும். அவள் அவன் முகத்தை பார்த்து தொடர்ந்து பேசினாள்.
 
"நீ ஏன் என்னை அப்படி பார்க்குற என்று எனக்கு தெரியும் மதன்."
 
"இல்லை ஷோபா .. ஒன்னும் இல்லை," என்று அவன் மறுத்தான்.
 
"என்னிடம் இவ்வளவு நாளாக கொஞ்சி குளவி இன்பம் அனுபவித்துவிட்டு இப்படி பெரிய பத்தினி போல பேசுறாளே என்று தானே நினைக்கிற?"
 
"நான் அப்படி எல்லாம் நினைக்கிலா ஷோபா."
 
"பொய் சொல்லாதே.  நீ அப்படி நினைப்பதில் தப்பு இல்லை. நான் உன்னிடம் ஒரு வேசி போல நடந்துக்கிட்டேன். அனால் என் கணவருக்கு சந்தேகம் வர துவங்கி என் குடும்ப வாழ்க்கைக்கு ஒரு கேடு வர கூடும் என்று நினைத்தபோது தான் பெரும் பயத்தில் உள்ளம் கலங்கி போனேன்."
 
அவள் கண்களின் பார்வை இப்போது தளர்ந்து மெத்தையை பார்த்தபடி அவள் உள்ளுக்குள் இருந்த உணர்ச்சிகளை எல்லாம் கொட்டினாள்.
 
"உன்னுடன் என் வாழ்க்கையை தொடர்ந்து இருக்கலாம் என்று தெரியும் அனால் அது எனக்கு பெரும் சந்தோஷத்தை தரவில்லை. மாறாக என் கணவருடன் இல்லாத வாழ்கை எவ்வளவு அர்த்தம் இல்லாத வாழ்க்கையாக இருக்கும் என்பது அப்போது தான் நான் உண்மையில் உணர்ந்தேன். இந்த மாய காம உலகத்தில் இருந்து அப்போது தான் விடுபட்டேன்."
 
மறுபடியும் அவள் முகத்தை உயர்த்தி மதனின் முகத்தை பார்த்தாள். "அப்படி என்றால் சற்று முன் நம் இடையே நடந்ததற்கு அர்த்தம் என்ன என்று கேட்குறீயா?"
 
அவள் கேள்விக்கு மதனிடம் அவள் பதில் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவளே அவள் கேள்விக்கு பதில் சொன்னாள்.
 
"இன்று நடந்தது உன்னை சந்தோஷ படுத்த நான் சந்தோஷ படுவதற்கு இல்லை. என் கவலைக்கும் விரக்திக்கும் உன்னை நான் பயன்படுத்தி உனக்குள்ளையும் என் மீது காதல் வளர்த்துவிட்டேன் என்று எனக்கு கில்டியாக இருந்தது. அதற்க்கு பிராயச்சித்தமாக இன்று நம் கடைசி உடலுறவில் உனக்கு முழு மகிழ்ச்சியை கொடுக்க முடிவு பண்ணினேன். அனால் இதற்க்கு பிறகு நமக்குள் நட்பை தவிர வேறு எந்த உறவும் இல்லை. இனிமேல் என் பாவத்தை கழிக்க ... அது முடியாது என்று எனக்கு தெரியும் என்றாலும் ... என்னால் முடிந்த அளவு என் கணவருக்கு எவ்வளவு இன்பங்கள் கொடுக்க முடியும்மொ அதை கொடுப்பேன்."